تفاوت بین تمیز کردن، ضد‌عفونی کردن و استریل کردن


ایرنا زندگی: تمیز کردن از جمله کار‌های روزانه‌ای است که انجام می‌دهیم. به نظر شما، آیا بهتر است کفش‌ها را وقتی به خانه می‌رسیم ضد عفونی کنیم یا استریل؟ بین ضد عفونی کردن و استریل کردن تفاوت وجود دارد و نمی‌توانیم آن‌ها را به جای یکدیگر انتخاب کنیم. اگر می‌خواهیم درست و صحیح تمیز کنیم مخصوصا در این دوره‌ی اپیدمی کروناویروس، بهتر است تفاوت بین ضد عفونی و استریل کردن را بدانیم.

تفاوت بین تمیز کردن، ضد‌عفونی کردن و استریل کردن

تفاوت بین تمیز کردن، ضد عفونی و استریل کردن

اگر شما هم تا به حال به این موضوع دقت نمی‌کردید و تفاوت بین این سه را نمی‌دانید، باید بگوییم شما تنها نیستید. بسیاری از افراد بدون آگاهی‌های لازم از این سه به جای یکدیگر استفاده می‌کنند که عملا برایشان کارکرد لازم را ندارد. بر اساس سی‌دی‌سی، مرکز کنترل و پیش‌گیری بیماری:

۱. تمیزکردن: یعنی پاکسازی میکروب‌ها، گرد و خاک و ناخالصی‌ها از سطوح و اشیا.

۲. استریل کردن: تعداد میکروب‌های موجود در سطوح را به میزان قابل توجه و ایمنی پایین می‌آورد. طبق استاندارد یا الزامات بهداشت عمومی، تمیز کردن یا ضد عفونی کردن سطوح و اشیا نیز همین کارکرد را دارند و خطر انتشار میکروب را کاهش می‌دهند.

۳. ضد عفونی کردن: با استفاده از مواد ضد عفونی کننده که از مواد شیمیایی ساخته شده، پروسه‌ی از بین بردن میکروب‌ها را انجام می‌دهد. این فرآیند سطوح را تمیز نمی‌کند، ولی از انتشار میکروب‌ها جلوگیری می‌کند.

در جمع بندی کلی تمیز کردن، میکروب‌ها را از بین می‌رود. استریل کردن تعداد میکروب‌ها را کاهش می‌دهد. ضد عفونی کردن میکروب‌ها را می‌کشد.

چرا مهم است که تفاوت‌ها را بدانیم؟

با آموختن تفاوت بین تمیز کردن، ضد عفونی و استریل کردن، در انتخاب خود آگاهانه‌تر عمل می‌کنیم. دیگر می‌دانیم در سطوح مختلف از کدام یک استفاده کنیم. تمیز کردن سرامیک کثیف نیازی به مواد شیمیایی قوی ندارد. ولی به عنوان مثال ممکن است برای توالت‌ها ضد عفونی کردن مناسب‌تر باشد. برای تمیز کردن سطح، سی‌دی‌سی، توصیه می‌کند میکروب‌ها را با استفاده از صابون و آب از بین ببرید. برای بهداشت و ترقی سطح کیفی، توصیه می‌کنند که ابتدا آن‌ها را با آب و صابون تمیز کنید. پس از آن می‌توانید با محلول یک قاشق غذاخوری سفید کننده در یک گالن آب، استریل کنید. برای اطمینان از موثر بودن، باید چند دقیقه بماند تا از کشته شدن میکروب‌ها اطمینان حاصل شود. برای گوشی از استریل کردن، برای کفش از ضد عفونی کردن و برای لباس‌ها از تمیز کردن (شستن) استفاده کنید.

تفاوت بین تمیز کردن، ضد‌عفونی کردن و استریل کردن

چرا شستن دست‌ها بعد از این مراحل واجب است؟

حتی هنگامی که شیوع همه‌گیر کروناویروس وجود نداشت. سی‌دی‌سی، به شما توصیه می‌کرد که از صابون و آب برای شست و شوی دستان خود به مدت ۲۰ ثانیه استفاده کنید. اگرچه به نظر ساده می‌رسد، شستن دست‌ها در جلوگیری از شیوع بیماری‌ها بسیار اثرگذار است.

چگونه با فرزندان درباره کرونا صحبت کنیم؟


روزنامه آرمان ملی: یک جامعه‌شناس گفت: بیماری کرونا از جمله پدیده‌هایی است که کودکان به دلایل شرایط سنی خود برای فهم آن چیزی که در حال دیدن بر صفحه تلویزیون یا شنیدن از افراد جامعه هستند ممکن است دچار مشکلاتی مانند اضطراب، استرس یا غم و اندوه شوند و در چنین شرایطی والدین باید بدانند که چگونه با فرزندان خود صحبت کنند.

چگونه با فرزندان درباره کرونا صحبت کنیم؟

رضا جعفری‌سدهی در گفتگو با ایرنا افزود: در چنین شرایطی، انجام گفت‌وگوی حمایتی و پذیرنده می‌تواند به افزایش قدرت درک و تحلیل موضوع، تقویت توان سازگاری و پذیرش واقعیت موجود به کودکان کمک کند. وی پرسیدن سوال باز از کودک و گوش دادن فعال به آنها، صادق بودن با کودک، نشان دادن اینکه چگونه می‌توان از خود و دوستانشان حمایت و مراقبت کرد، اطمینان دهی مجدد به کودک، جست‌وجو و دنبال کردن حامیان و فعالان سلامتی، پرداختن و توجه به سلامتی خود و گفت‌وگوی نزدیک و با توجه و علاقه به کودک را از مهم‌ترین اصول انجام یک گفت‌وگوی سازنده بین والدین و فرزندان برشمرد.

این کارشناس بهزیستی درباره «پرسیدن یک سوال باز از کودک و گوش دادن فعال به آنها» گفت: به عنوان نخستین گام، شروع صحبت می‌تواند از طریق دعوت از کودک جهت گفتگو و طرح مشکلات برای فهمیدن میزان فهم اولیه فرزند از بیماری و آمادگی او برای پذیرش راهنمایی بعدی شروع شود. ذکر این نکته ضروری است چنانچه سن کودک پایین است و تابحال نیز چیزی درباره شیوع پدیده نشنیده باشد ضرورتی به طرح موضوع نیست و گفتن مواردی مانند رعایت اصول اولیه بهداشتی بدون ایجاد ترس در ذهن کودک کافی است. جعفری‌سدهی افزود: مهم‌ترین اقدامی که والدین می‌توانند انجام دهند این است که کودک را مطمئن سازند که محیط زندگی آن‌ها مکانی امن است و اینکه به فرزند خود اجازه دهند که به صورت آزادانه و در فضایی فارغ از ترس صحبت کند.

وی ادامه داد: استفاده از ابزار‌هایی مانند نقاشی، قصه گویی و سایر فعالیت‌ها، ممکن است به ایجاد یک گفت‌وگوی باز کمک کند علاوه بر آن داشتن جدول زمانی روزانه که نحوه صرف زمان را طبق برنامه دقیق در قالب فعالیت‌هایی مانند بازی، ارتباط با دوستان از طریق تلفن و فضای مجازی با نظارت والدین، کمک به تهیه ناهار و شام و سایر فعالیت‌ها می‌تواند به پیشبرد این هدف کمک کند. این جامعه‌شناس گفت: مهم‌تر از همه باید از کوچک‌سازی دغدغه‌های ذهنی کودک و بی‌توجهی به نگرانی‌ها و دلواپسی‌های کودک اجتناب شود. احساس ترس و هراس کودک باید پذیرفته شود. همچنین باید به کودک اطمینان داده شود که آن‌ها هر وقت که دوست داشته باشند می‌توانند با والدین خود صحبت کنند.

با فرزندتان صادق باشید

وی گفت: مطابق با اصل صادق و روراست بودن با فرزندان، والدین باید حقایق را به شیوه صادقانه و دوستانه به فرزندان خود توضیح دهند زیرا کودکان حق دارند اطلاعات درستی درباره چیزی که در اطراف آن‌ها می‌گذرد، داشته باشند. بزرگسالان مسئولیتی برای حفظ امنیت و سلامتی کودکان در مقابل فشار‌ها دارند. جعفری‌سدهی افزود: استفاده از زبان متناسب با سن کودک، توجه به واکنش‌ها و حساسیت داشتن به سطح اضطراب و نگرانی کودک مهم تلقی می‌شود.

اگر والدین نتوانند به سوالات فرزندان پاسخ درست و منطقی بدهند نباید متوسل به حدس و گمان شوند؛ بلکه باید از آن به عنوان فرصتی برای جست‌وجو و پاسخ به سوالات مطرح شده با همکاری یکدیگر استفاده کنند. وی اضافه کرد: یکی از بهترین راه‌ها برای حفظ امنیت و سلامتی کودک در مقابل کرونا و سایر بیماری‌ها، شستن مرتب دست‌ها است. برای این کار نیازی به داشتن یک گفت‌و‌گوی ترسناک نیست. علاوه بر این والدین می‌توانند درباره نحوه عطسه کردن محافظت شده و نزدیک نشدن به افرادی که نشانه‌های بیماری را دارند توضیحات روشن و دقیقی ارائه دهند.

چگونه با فرزندان درباره کرونا صحبت کنیم؟

اطمینان‌دهی مجدد به کودک

این جامعه‌شناس گفت: هنگامی که کودک در حال تماشای تصاویر دلخراش و ترسناک از صفحه تلویزیون یا سایر رسانه‌ها درباره کروناست، شاید این احساس را پیدا کند که این بیماری، بحرانی فراگیر و همه‌جایی است زیرا کودکان قادر نیستند تمایزی بین تصاویر روی صفحه نمایش و واقعیت شخصی خود قایل شوند و ممکن است باور کنند که آن‌ها در معرض یک خطر قریب‌الوقوع هستند.

جعفری‌سدهی افزود: در چنین شرایطی والدین می‌توانند به فرزندان خود کمک کنند تا فرصتی برای سازگاری با استرس‌ها را از طریق بازی‌ها و تکنیک‌های آرام‌سازی، انجام فعالیت‌های روزمره به‌صورت منظم قبل از رفتن به تختخواب داشته باشند. این حمایت‌ها می‌تواند به خلق یک انسان جدید در یک محیط نو منجر شود. وی ادامه داد: شیوه دیگر حمایت، به ویژه در مناطقی که بیماری در حال شیوع هست، یادآوری این نکته است که احتمال اینکه کودکان به کرونا مبتلا شوند کم هست و اینکه اکثر افرادی که ویروس کرونا دارند بیمار نمی‌شوند و نیاز به بستری پیدا نمی‌کنند. جعفری‌سدهی گفت: همچنین باید به کودک اطمینان داد که آن‌ها همه تلاش و توان خود را برای ایمن نگه‌داشتن خانواده به‌کار می‌برند.

والدین باید به فرزندان توضیح دهند که اگر آن‌ها بیمار شدند باید برای حفظ ایمنی و سلامتی خود در خانه یا بیمارستان بمانند. والدین باید به فرزندان خود اطمینان دهند که هرچند ماندن در خانه سخت و دشوار است، اما پیروی از قوانین به ایمنی همه افراد کمک می‌کند. این کارشناس بهزیستی گفت: مهم است که کودکان بدانند افرادی در حال کمک به دیگران به‌صورت سخاوتمندانه و مهربانانه هستند. برای این منظور، والدین باید قصه‌هایی از فعالان سلامت اعم از دانشمندان، افراد جوان و همه کسانی را که برای توقف شیوع و ایجاد جامعه سالم تلاش می‌کنند به اشتراک بگذارند. جعفری‌سدهی افزود: والدین زمانی می‌توانند از فرزندان خود در مقابل کرونا حمایت کنند که خود افرادی منعطف و سازگار باشند.

معمولا کودکان ارزیابی دقیق از والدین خود دارند و آن‌ها را به خوبی می‌شناسند. کودکان معمولا به واکنش والدین در برابر رویداد و اخبار مربوط به آن توجه می‌کنند بنابراین پاسخ و تسلط بزرگسالان به مهارت‌های سازگارانه به کودکان کمک می‌کند که دریابند والدین آن‌ها آرام هستند و اوضاع در کنترل آنهاست. وی ادامه داد: اگر والدین نگران و مضطرب هستند، باید زمانی را به خودشان اختصاص دهند و با سایر اعضای خانواده، دوستان و افراد معتمد ارتباط برقرار کنند و زمانی را برای انجام دادن کار‌هایی که به آرامش و تجدید انرژی آن‌ها کمک می‌کند، اختصاص دهند.

گفتگو با کودک

این جامعه‌شناس و کارشناس بهزیستی گفت: یکی از اصول مهم برای کاهش استرس در کودکان این است که اطمینان یابند، والدین‌شان هیچ‌گاه آن‌ها را در شرایط سخت و دشوار رها نمی‌کنند. والدین می‌توانند همانگونه که صحبت‌شان با کودک در حال اتمام است سعی کنند سطح اضطراب کودک را از طریق دیدن زبان بدن، تن صدا و نحوه تنفس کودک ارزیابی کنند. جعفری‌سدهی افزود: آگاهی و مهارت والدین به اصول مطرح شده فوق می‌تواند گامی مهم جهت درک منطقی و اصولی نیاز‌ها و چالش‌های ذهنی کودکان در شرایط شیوع بیماری، تقویت عوامل محافظت‌کننده و درنهایت ارتقای سلامت روانی در آن‌ها بینجامد.

چگونه با فرزندان درباره کرونا صحبت کنیم؟

باید‌ها و نباید‌های روزه‌داری در روز‌های کرونایی


خبرگزاری ایرنا: حکم روزه گرفتن، تغذیه مناسب آن و مواردی از این دست از موضوعاتی است که هر ساله در آستانه ماه مبارک رمضان مطرح می‌شود، اما ماه رمضان امسال با توجه به شیوع ویروس کرونا، با پرسش‌ها و بایدها و نبایدهای جدید و بیشتری رو به رو است.

باید‌ها و نباید‌های روزه‌داری در روز‌های کرونایی

میهمان ناخوانده ای به نام ویروس کرونا، با آمدنش همه چیز را دستخوش تغییر کرد و نه تنها برای برگزاری رسم و رسوماتی که ریشه دیرینه در فرهنگ و عرف و مذهب دارد، محل اِعرابی نگذاشته بلکه نوعی سردرگمی یا حیرانی را برجای گذاشته است.

حال هم که واپسین روزهای ماه شعبان را پشت سرمی گذاریم و با رویت هلال ماه، آغاز ماه مبارک رمضان را پیش رو داریم، حکم گرفتن روزه و این که چه بخوریم تا در کنار اجرای فریضه معنوی روزه داری، در چنگال کرونا گرفتار نشویم نقل محافل شده و همگان در رصد پاسخ چه کنیم های خود هستند.

موضوعی که خبرنگار ایرنا را برآن داشت تا روز پنج شنبه با کوروش صمدپور متخصص تغذیه و رژیم درمانی گفت و گو کند و جویای پاسخ پرسش های عامه مردم باشد.

به باور این متخصص تغذیه، همانطور که در ماه رمضان می توان از فیض معنوی آن بهره مند شد اگر تغذیه مناسب نداشته باشیم ممکن است به جسم خود آسیب برسانیم. پس بهترین کار این است که ضمن بهره بردن از فیض معنوی این ماه، تغذیه سالمی داشته باشیم.

تغذیه مناسب افطار و سحرهای ماه مبارک رمضان چیست؟

متخصص تغذیه و رژیم درمانی درباره تغذیه مناسب در این ماه معنوی، یادآور شد: به طور کلی همانطور که غیر از ایام ماه مبارک رمضان، باید یک رژیم متعادل و متناسب را دنبال کنیم در این ماه هم باید سعی کنیم حدفاصل افطار تا سحر حتما از همه گروه های غذایی استفاده کنیم.

وی توضیح داد: یعنی در این فاصله باید در کنار پروتئین و غلات، حداقل سه بار میوه، سالاد و سبزی استفاده شود. سحر باید شامل پروتئین اعم از مرغ، ماهی یا گوشت قرمز، غلات اعم از برنج یا نان و قسمتی هم سالاد یا سبزیجات باشد.

صمدپور با رد باور برخی افراد که به اشتباه سحری نمی خورند، تاکید کرد: سحر بیدار شوند و حتما هم غذای کامل تری بخورند.

وی تاکید کرد: حتما در سحر از گروه سبزیجات استفاده شود به دلیل این که سبزیجات یا سالاد باعث می شود فرد دیرتر احساس تشنگی کند. همچنین از خوردن غذاهای شور یا زولبیا بامیه در سحر خودداری کنند و همان ترکیب غذایی ذکر شده مصرف شود.

باید‌ها و نباید‌های روزه‌داری در روز‌های کرونایی

صمدپور درباره تغذیه افطار هم خاطرنشان کرد:روزه داران، افطار را باید با یک لیوان شیر یا چای به همراه خرما شروع کنند و اگر وعده شام، غذایی سبک باشد بهتر است.

از مصرف نوشیدنی های کافئین دار، در وعده سحر خودداری شود

این رژیم درمانگر، با تاکید بر اینکه ساعات روزه داری و این مقدار گرسنگی هیچ مشکلی برای افراد سالم ایجاد نمی کند، گفت: با توجه به این که در روزهای آتی، با گرمای هوا مواجه هستیم افراد باید مواظب باشند بدنشان دچار کم آبی نشود و در صورتی که ضرورت ندارد، جلوی آفتاب و در محیط بیرون قرار نگیرند.

صمدپور در مورد مصرف چای، قهوه و به طور کلی نوشیدنی های کافئین دار که بنا بر قانون نانوشته ای افراد برای رفع تشنگی مصرف می کنند، تصریح کرد: اتفاقا این نوشیدنی ها دفع ادرار را زیاد و کم آبی ایجاد می کند. پس نباید به لیوان های چای مصرف شده تکیه کرد چرا که تبدیل به ادرار می شود و نقشی در کم آبی ندارد.

وی توصیه کرد: روزه داران حتما آب و سبزیجات و سالاد بیشتری میل کنند. همچنین نان سبوسدار را جایگزین نان سفید کنند ضمن اینکه اصلا نباید فراموش کرد که خوردن شیرینی در وعده سحر، قند را بالا می برد و باعث ترشح انسولین می شود و سپس به شدت افت قند را به دنبال دارد. درواقع با ایجاد تعادل در مصرف انواع غذاها در وعده سحری بهتر می توان رفع تشنگی کرد.

افراد دارای بیماری های زمینه ای در مورد روزه گرفتن چه کنند؟

وی به افرادی که دارای بیماری های زمینه ای مانند بیماری های دیابت، قلبی، کلیوی، فشارخون بالا و غیره هستند توصیه کرد: این افراد حتما قبل از این که بخواهند شروع به روزه داری کنند با پزشک خود مشورت کنند.

صمدپور تاکید کرد: افراد دیابتی که انسولین می زنند یا افرادی که باید سر ساعت مشخص دارو مصرف کنند قاعدتا نباید روزه بگیرند.

وی تصریح کرد: اما گروهی که دیابتی نوع دو هستند و می توانند دارو را در زمان افطار و سحر میل کنند و قند خون آنها کنترل است، با رعایت یک اصول تغذیه ای می توانند روزه بگیرند.

در روزهای کرونایی، چه کنیم با روزه داری؟

صمدپور درباره روزه داری در روزهای کرونایی توصیح داد: امروزه که در بحران و شرایط کرونا روزگار سپری می کنیم و شایع شده به دلیل این که روزه سیستم ایمنی را ضعیف و آب بدن کم می شود نباید روزه گرفت. اما واقعیت این است که با توجه به جدید بودن این بیماری، این حرفا مبنای علمی ندارد اما به طور کلی افراد سالم که هیچ بیماری زمینه ای ندارند در این دوران هیچ منعی برای روزه گرفتن ندارند.

وی ادامه داد: موضوع شایع دیگر اینکه عنوان می شود برای رفع کرونا باید مرتب دهان را شست شو داد تا ویروس خارج شود. این شست و شوی مرتب دهان، منعی بر روزه ندارد و باطل کننده آن نیست چرا که روزه دار می تواند در طول روز، با آب معمولی دهان را شست و شو دهد و اگر ویروسی هم در حفره دهان باشد با این کار خارج می شود.

این متخصص تغذیه درباره افرادی که به نحوی سیستم ایمنی ضعیف دارند مانند افرادی که تحت معالجه شیمی درمانی هستند یا داروهای کورتن مصرف می کنند یا افراد سالمندی که به کم آبی حساس هستند هم توصیه کرد: این افراد باید حتما با پزشک مشورت کنند یا روزه گرفتن را به فصلی که روزها کوتاه تر است موکول کنند.

باید‌ها و نباید‌های روزه‌داری در روز‌های کرونایی

افرادی که کرونا گرفته و درمان شده اند می توانند روزه بگیرند یا خیر؟

صمدپور در پاسخ به این پرسش، گفت: این افراد اگر دو یا سه هفته از بهبودی کاملشان گذشته است، منعی برای روزه گرفتن ندارند. اما اگر به هر دلیل عارضه کرونا روی سیستم تنفسی شدید بوده و هنوز تنفس های معمولی و عادی ندارند نباید روزه بگیرند.

وی یادآور شد: به طور کلی، در ۸۰ درصد موارد افرادی که کرونا می گیرند، شدت بیماری زیاد نیست و بعد از یک مدت خوب می شوند و منعی بر روزه ندارند.

این متخصص تغذیه با تاکید بر اینکه روزه گرفتن در بحران کرونا به شرایط هر فرد وابسته است، در مورد افراد معمولی هم تصریح کرد: استرس و ترس از بیماری کرونا، سیستم ایمنی را تحت تاثیر قرار می دهد پس اگر کسی که خیلی زود سرما می خورد یا بیماری می گیرد باید نخست با ورزش و تغذیه مناسب استرس را کنترل کند سپس بداند بین افطار تا سحر چه غذایی مصرف کند تا نیازهای بدن تامین شود.

۱۲ توصیه برای یادگیری بهتر در کلاس‌های آنلاین


روزنامه خراسان – فاطمه قاسمی: داستان ناخوشایند ویروس کرونا در میانه سال تحصیلی، چالش بزرگ همه کشور‌ها بوده که به دلیل ناشناخته بودنش، نیازمند مراقبت‌های جدی بهداشت فردی و اجتماعی به‌ویژه برای دانش‌آموزان و نتیجه‌اش تعطیلی طولانی مدارس بوده است، اما کلاس‌های آموزش آنلاین در جبران این تعطیلی به یک روش غالب تبدیل شد تا دانش‌آموزان و دانشجویان در ادامه کلاس‌های درس سنتی خود از آن استفاده کنند.

بازار این شکل آموزش و یادگیری از خانه به روش‌های مختلف و با ابتکار و خلاقیت برخی آموزگاران، پخش زنده تلویزیونی کلاس و پیگیری‌های بعدی از طریق فضای مجازی حسابی داغ است. از آن‌جا که این شیوه آموزش مجازی نیاز به ترفند‌های متفاوت‌تری نسبت به روش‌های کلاس سنتی دارد، معلمان و دانش آموزان باید بتوانند مهارت‌های خود را با محیط یادگیری آنلاین سازگار کنند تا نکات آموزشی به‌صورت موثر و جذابی بین آن‌ها منتقل شود. در ادامه می‌پردازیم به چند ترفند که راه‌گشای بهبود تدریس آنلاین معلم و دانش‌آموز است.

آموزگاران بخوانند

۶+۶ توصیه برای یادگیری بهتر در کلاس‌های آنلاین

شرایط تدریس را فراهم کنید

به‌عنوان معلمی که پدر یا مادر هستید، زمانی را برای تدریس آنلاین انتخاب کنید که فاکتور‌های حواس‌پرتی در کمترین میزان خود باشد. قبل از شروع کلاس، تلفن همراه خود را بی‌صدا و تلویزیون را خاموش کنید، همه وسایل و مدارک لازم را دم دست قرار دهید و با لباسی رسمی شروع به‌کار کنید. علاوه بر مدت زمان اختصاص داده شده به تدریس، زمانی را هم در طول روز برای محتواسازی، جمع‌بندی، تعیین سرفصل‌ها و طرح درس در نظر بگیرید. شاید لازم باشد بخشی از کار‌های خانه یا شغلی‌تان را با شریک زندگی‌تان تقسیم کنید.

حضور جسمیتان پررنگ باشد

بدون نمایش چهره، صدا و تنها با ارتباط متنی در کلاس مجازی، انتقال حس حضورتان به‌عنوان آموزگار به‌درستی انجام نمی‌شود. با تصویر و گاهی صدا به دانش آموزان دلگرمی دهید تا فضای کلاس مجازی نزدیک‌تر به واقعیت پیش برود. مثلا شبیه به کلاس‌های سنتی و با یک ارتباط تصویری کوتاه، حضورشان در کلاس را خوش‌آمد بگویید.

روی یادگیری «فعال» تمرکز کنید

برخی آموزگاران برای پر کردن وقت، به سخنرانی‌های طولانی تکیه می‌کنند. بهتر است برای درگیر کردن دانش آموزان در کلاس، جلسه‌های کلاسی بر مبنای مشارکت بیشتر بچه‌ها، ویدئو و کلیپ‌های صوتی و تمرینات نوشتنی باشد. برای کم‌کردن اضطراب‌شان، زمانی را هم برای رفع اشکال در خارج از ساعت کلاسی تعیین کنید.

ارتباط بین دانش‌آموزی را تقویت کنید

یک گروه مجازی تشکیل دهید تا دانش‌آموزان بتوانند برای کار‌های گروهی تعیین شده توسط شما، با یکدیگر به تبادل‌نظر بپردازند و به نتیجه برسند. کار گروهی انگیزه بچه‌ها را برای رسیدن به موفقیت و میزان مشارکت آن‌ها بالا می‌برد، مشروط بر این‌که فضای رقابتی سالم از تعادل خارج نشود! معلم فقط به‌عنوان ناظر در این گروه حضور دارد.

از ابزار‌های یادگیری متنوع استفاده کنید

امروزه به لطف فناوری، ابزار‌های زیادی برای استفاده بهینه از محیط‌های یادگیری مجازی شبیه به آن چه که در کلاس واقعی وجود دارد در دسترس است. یک معلم موفق از سبک‌های سنتی یادگیری در کنار ابزار‌های صوتی و تصویری به‌روز بهره می‌برد و به این‌ترتیب کلاس را به محیطی مفید با افزایش تعامل بچه‌ها باهم و با معلم تبدیل می‌کند.

لحظه به لحظه بازخورد کلاس را ارائه دهید

یک معلم آنلاین، ارائه بازخورد منظم را به‌عنوان بهترین روش برای بهبود عملکرد دانش‌آموزان و ایجاد انگیزه در آن‌ها جدی می‌گیرد. این بازخورد‌ها باید دایمی باشد تا دانش‌آموزان در تشخیص و اصلاح یک مهارت خاص‌شان دچار اشکال نشوند. در ضمن، شوخ‌طبع هم باشید.

فضای شاد در کلاس موجب توجه بیشتر دانش‌آموزان به درس و ارتباط بهتر معلم و دانش‌آموز می‌شود. البته ایجاد تعادل در حفظ یک فضای شاد که از کنترل نیز خارج نشود، از مهارت‌های یک معلم خوب است.

دانش‌آموزان بخوانند

۶+۶ توصیه برای یادگیری بهتر در کلاس‌های آنلاین

کلاس مجازی را درست مثل یک کلاس واقعی در نظر بگیرید

همان نظم و پیگیری را که در یک کلاس عادی بوده در این نوع کلاس هم جدی بگیرید.

با خودتان رو راست باشید

در این نوع کلاس برای به انجام رساندن تکالیف کمتر زیر ذره‌بین معلم قرار دارید پس این شما هستید که باید برای یادگیری بهتر کوشا باشید.

برنامه و مدیریت زمان داشته باشید

این کلاس‌ها نسبت به نوع سنتی آن، آزادی و انعطاف‌پذیری بیشتری دارد و این موضوع می‌تواند گاهی به ضررمان باشد، بنابراین اگر برنامه‌ریزی روزانه نداشته باشیم احتمالا در یادگیری موفق نخواهیم بود.

از برگه‌های یادداشت استفاده کنید

استفاده از برگه‌های یادداشت کوچک پشت در اتاق یا جایی در مقابل دید برای یادآوری برنامه‌ها بسیار مفید است.

در فضای مناسب درس بخوانید

برای حضور در این کلاس، یک فضای دلچسب و همیشگی در نظر بگیرید. خودتان تصمیم بگیرید که با چه نوع میزکار یا در کدام اتاق تمرکز و راحتی بیشتری دارید.

وسایل مورد نیازتان را دم دست داشته باشید

کتاب‌ها، جزوه‌ها، برنامه درسی، نرم‌افزار‌های لازم و حتی کمی خوراکی یا نوشیدنی سالم و مقوی می‌تواند این فضا را برای شما خستگی‌ناپذیر کند. از اتصال اینترنت خاطرجمع شوید و از هدفون برای گوش دادن استفاده کنید.

هر چیزی را که باعث حواس‌پرتی شما می‌شود رفع کنید

از باز بودن پنجره و گرم بودن بیش از حد اتاق گرفته تا هر وسیله اضافه که احتمالا تمرکز شما را به‌هم می‌ریزد. صفحه‌های مجازی را از دسترس خارج کنید. در ضمن، خجالت نکشید و برای موردی که در کلاس مجازی متوجه نشدید یا عقب افتادید از همکلاسی‌ها یا آموزگارتان کمک بخواهید.

به خودتان جایزه بدهید

هر بار بعد از پایان کلاس در صورت احساس رضایت از آن، به خودتان فرصت دیدن یک فیلم، اینترنت‌گردی یا یک سرگرمی غیردرسی هدیه بدهید.

منابع: elearningindustry، goodcolleges

چرا بعضی‌ها دست‌هایشان را نمی‌شویند؟


الماس چالوس: میلیون‌ها نفر هستند که دست‌های خود را دیر به دیر می‌شورند. چرا افراد این عادت سادهٔ بهداشتی را انجام نمی‌دهند و چطور می‌توانیم رفتار آن‌ها را تغییر دهیم؟

«تصمیم من این است که در سال ۲۰۱۹ حرف‌هایی را به صراحت در پخش برنامه‌هایم بزنم که در خارج از برنامه‌ها هم می‌زنم… » این آخرین جملات سال پیش پیت هگزیت، مجری برنامهٔ فاکس نیوز بود، پیش از آنکه رازی را آشکار کند که باعث هیاهو در اینترنت شد.

چرا بعضی‌ها دست‌هایشان را نمی‌شویند

هگزیت، یکی از مجری‌های مشهور شبکهٔ فاکس‌نیوز است که به دلیل دیدگاه‌های جنجالی‌اش خیلی طرفدار دارد. او سپس گفت: «فکر کنم حدود ۱۰ سال است که دست‌هایم را نشسته‌ام.» دماغ‌های چین‌خوردهٔ انبوهی از آدم‌ها را تصور کنید و نوشته‌های پر از عصبانیت آن‌ها از اینکه پس از یک دهه چه چیز‌ها باید روی آن دست‌ها باشد.

جالب اینجاست که هگزیت در این ماجرا تنها نیست؛ در سال ۲۰۱۵ جنیفر لارنس، بازیگر آمریکایی با گفتن اینکه تقریباً هیچوقت دست‌هایش را پس از دستشویی رفتن نمی‌شوید، جنجالی باورنکردنی به پا کرد. (هر دو آن‌ها بعداً گفتند که شوخی کرده‌اند). در همان سال نمایندهٔ جمهوری‌خواهان در کارولینای شمالی گفت الزام کارکنان رستوران‌ها به شستن دست‌ها نمونهٔ مرسومی از قانون‌گذاری‌های دست‌و‌پا‌گیر است.

اما واقعا هستند کسانی که دست‌های خود را نمی‌شویند و این مساله به طور هشدار‌دهنده‌ای رو به افزایش است. پژوهشی در سال ۲۰۱۵ تخمین زده است که فقط حدود ۲۶.۲ درصد از کسانی که در سراسر جهان به دستشویی می‌روند و احتمالاً با «مدفوع تماس» پیدا می‌کنند، دست خود را با صابون می‌شویند.

رابرت آئونگر، کارشناس بهداشت عمومی تکاملی در مدرسهٔ‌عالی بهداشت و طب استوایی لندن می‌گوید: «رفتار ساده‌ای به نظر می‌رسد، اما ما سال‌هاست در این زمینه تلاش می‌کنیم (تا افراد بیشتری دست‌های خود را بشویند) شاید بیش از ۲۵ سال است و هنوز تعداد کمی این کار را می‌کنند.»

البته بخشی از آن به نبود امکانات و صابون در بخش‌های فقیر‌تر جهان مربوط می‌شود. در کشور‌های کمتر توسعه‌یافته، فقط ۲۷ درصد از مردم به این چیز‌ها دسترسی دارند (سازمان بهداشت جهانی و یونیسف برآورد می‌کنند که حدود سه میلیارد نفر در جهان در خانه‌های خود به آن‌ها دسترسی ندارند)، اما حتی در کشور‌هایی با درآمد بالا، که آب و صابون به فراوانی در دسترس است، فقط ۵۰ درصد از افراد پس از دستشویی دست‌های خود را می‌شویند، دلیلی کافی برای همهٔ ما که دست‌دادن با آرنج را رسم همیشگی خود کنیم.

آمار به شدت تکان‌دهنده است، به‌ویژه وقتی بدانیم که شستن دست‌ها یکی از مهمترین یافته‌های تاریخ بشریت است که زندگی او را نجات داده است. فقط متوسط طول عمر حدود ۸۰ سال در کشور‌هایی مثل بریتانیا را با متوسط عمر حدود ۴۰ سال در سال ۱۸۵۰ که دست‌شستن تازه مرسوم شده بود، مقایسه کنید.

اگر به دلیل و انگیزهٔ بیشتری نیاز دارید باید بدانید که همین عادت سادهٔ بهداشتی باعث اجتناب و دوری از ابر‌باکتری‌ها و همه‌گیری‌های جهانی می‌شود.

در سال ۲۰۰۶ تحقیقی نشان داد که شستن مرتب دست‌ها خطر ابتلا به بیماری‌های تنفسی را بین ۶ تا ۴۴ درصد کاهش می‌دهد. از زمان شروع همه‌گیری کوویدـ۱۹، پژوهشگران دریافتند که فرهنگ دست شستن در هر کشوری نشانهٔ «خیلی خوبی» از میزان گسترش این بیماری در آن کشور است.

باور بر این است که ویروس از ذرات معلق در هوا به افراد منتقل می‌شود، اما هم‌چنین با لمس چیز‌های آلوده و دست زدن به صورت هم منتقل می‌شود.

چرا بعضی از ما چنان مشتاق دست شستن هستیم که در این دوران کمبود حتی حاضریم پول زیادی برای مواد شوینده بپردازیم در حالی که کسانی هم هستند که سرسختانه حتی از صابون استفاده نمی‌کنند؟ اگر این ویروس عجیب و داستان‌های ترسناک در مورد وجود ذراتی از مدفوع بر کنترل تلویزیون هتل‌ها نتواند باعث شود که آدم‌ها عادت‌های خود را عوض کنند، چه چیزی خواهد توانست؟

چرا بعضی‌ها دست‌هایشان را نمی‌شویندپزشکانی که تصمیم شهودی می‌گیرند بیشتر از آن‌هایی که به‌طور منطقی فکر می‌کنند، دست‌های خود را می‌شویند

اینکه پس از دستشویی افراد دست‌های خود را نمی‌شویند، فقط به دلیل تنبلی نیست. از روش تفکر فرد تا میزان خوش‌بینی افراد، نیاز به احساس «طبیعی» بودن و میزان احساس انزجار آنها، همه از عوامل روان‌شناختی هستند که به طور ناخودآگاه باعث می‌شود افراد تمایلی به شستن دست‌هایشان نداشته باشند. با آگاهی از این جهت‌گیری‌های ذهنی نهفته، کارشناسان در سراسر جهان امید دارند بتوانند ما را به رعایت بهداشت بیشتر فرا‌خوانند.

آئونگر می‌گوید: «یکی از مشکلات شستن دست‌ها، به‌ویژه در کشور‌های توسعه‌یافته این است که می‌توانید بار‌ها و بار‌ها دست خود را نشویید و بیمار هم نشوید و وقتی چندین روز بعد بیمار شوید دیگر دست نشستن یادتان رفته است و از حافظه‌ٔ شما پاک شده است. »

حتی در مورد ویروس کرونا، می‌گویند فاصلهٔ بین مبتلا شدن و مشاهدهٔ نشانه‌های بیماری حدود پنج یا شش روز است و از این رو دشوار است ارتباطی بین رفتار‌های خودمان و بیماری پیدا کنیم.

مراقب خوش‌بینی باشید

یکی از عواملی که بر نشستن دست‌ها اثر دارد، خوش‌بینی است. «جهت‌گیری ذهنی خوش‌بینی» بر این باور است که چیز‌های بد کمتر احتمال دارد که برای ما پیش بیاید تا برای باقی مردم. این دیدگاهِ عمومی مثبتِ غیر‌منطقی که در فرهنگ‌های مختلف بشری و در مناطق جغرافیایی گوناگون و با هر جنس و سنی دیده می‌شود و حتی در جانورانی مثل سار‌ها و موش‌ها هم دیده شده است. این جهت‌گیری ذهنی باعث می‌شود که احتمال اتفاق‌های ناخوشایند گوناگونی از بروز بیماری سرطان تا طلاق را از خودمان بسیار دور بدانیم.

وقتی ببینیم که دیگران دست‌های خود را پس از دستشویی می‌شویند ما هم این کار را می‌کنیم، اما وقتی ببینیم که کسی این کار را نمی‌کند ما هم حس می‌کنیم که نباید این کار را بکنیم

توهّم و خود‌گول‌زنی ممکن است دلیل رفتار‌هایی مثل سیگار کشیدن یا استفادهٔ افراد از کارت‌های اعتباری باشد که در نهایت برای آن‌ها هزینه هم دارد. این امر می‌تواند عامل دست نشستن هم باشد. در پژوهشی که در دانشگاهی در نیویورک در میانهٔ همه‌گیری آنفلوآنزای خوکی در سال ۲۰۰۹ انجام شده است، نشان می‌دهد که دانشجویانی که خوش‌بینی غیر‌واقع‌بینانه دارند کمتر تمایلی به شستن دست‌های خود دارند. از طرف دیگر آن‌هایی که اعتماد‌به‌نفس بیشتری به توانایی خود در مهار و ادارهٔ زندگی دارند بر خلاف آن‌ها هستند.

جهت‌گیری ذهنی خوش‌بینی در دانشجویان پرستاری هم دیده شده است که آگاهی خود را در رعایت بهداشت دست‌ها خیلی دست‌بالا می‌گیرند و هم‌چنین کسانی که در کار تهیهٔ غذا هستند به طور مداوم امکان و خطر آلوده کردن غذا را برای دیگران دست‌کم می‌گیرند.

معیار‌های اجتماعی مهم است

کلید اصلی اهمیت روانشناسی در شستن دست‌ها، در میزان باور نکردنی توصیهٔ بهداشتی برای شستن دست‌ها در فرهنگ‌های گوناگون در سراسر جهان است. در پژوهشی در فرانسه، از ۶۴۰۰۲ نفر از ۶۳ کشور جهان خواستند تا نظر خود را در مورد این جمله بگویند “شستن دست‌ها با صابون بعد از توالت کاری است که به طور خودکار انجام می‌دهید”. کمتر از نیمی از پاسخ‌دهنگان از کشور‌های چین، ژاپن، کرهٔ شمالی و هلند با آن موافق بودند. درحالی‌که کشوری که بهترین رتبه را به دست آورد، عربستان سعودی بود که ۹۷ درصد از مردمانش گفتند عادت دارند دست‌های خود را با صابون بشویند.

حتی در میان کشور‌های جهان در عدم رعایت بهداشت همه به یک اندازه مقصر نیستند. برای مثال، تحقیقات به طور مداوم نشان می‌دهد که زنان به طور مشخصی بیشتر تمایل به شستن دست‌ها دارند تا مرد‌ان؛ آئونگر در یکی از پژوهش‌های خود دریافت که زنان دردستشویی‌های رستوران‌های بین‌راهی بریتانیا دو برابر مردان دست‌های خود را می‌شویند. این میزان پس از همه‌گیری کوویدـ۱۹ افزایش پیدا کرده است و در نظر‌سنجی اخیر دریافتند که ۶۵ درصد زنان و ۵۲ درصد مردان گفته‌اند که به طور مرتب دست‌های خود را می‌شویند.

چرا بعضی‌ها دست‌هایشان را نمی‌شویندهرچه فرد اخلاقی‌تر باشد بیشتر احتمال دارد که دست‌هایش را بشوید

آئونگر توضیح می‌دهد که تفاوت میزان شستن دست‌ها بستگی به معیار‌های اجتماعی دارد، مجموعه‌ای از قوانین نانوشته‌ٔ قدرتمند که رفتار‌های ما را در زندگی جمعی اداره می‌کنند. او می‌گوید: «این‌ها سامانه‌های روانشناختی پیچیده‌ای است که بستگی به مشاهدهٔ رفتار‌های دیگران و فکر کردن در مورد انتظاراتی که دیگران از شما دارند و تجربهٔ فشار برای تکرار آن رفتار دارد.»

وقتی ببینیم که دیگران دست‌های خود را پس از دستشویی می‌شویند ما هم این کار را می‌کنیم، اما وقتی ببینیم که کسی این کار را نمی‌کند ما هم حس می‌کنیم که نباید این کار را بکنیم. آئونگر می‌گوید:«درواقع کسانی که این کار را انجام می‌دهند غیرعادی یا «خود‌نما” تلقی می‌شوند.» پژوهشی در سال ۲۰۱۸ هم نشان داد اینکه فرد فکر کند چقدر افراد دیگر دست‌های خود را می‌شویند به طور مشخصی بر میزان شستن دست‌های خود فرد اثر می‌گذارد.

همانطور که زنان و مردان در مکان‌های عمومی به دستشویی‌های جداگانه‌ای می‌روند، شاید معیار‌های اجتماعی مختلفی هم برای هر جنس وجود داشته باشد. همانطور که برای گروه‌های مختلفی از افراد مثلاً با ادیان مختلف وجود دارد.

تفکر منطقی در تقابل با تفکر تجربی

یکی از دلایلی که محققان اصرار دارند از روان‌شناسی دست شستن پرده بردارند این است که جان آدم‌ها در گرو آن است، به‌ویژه جان بیماران بستری در بیمارستان‌ها. با وجود سال‌ها تلاش برای زنده نگه داشتن آدم‌ها، بسیاری از کارکنان درمانی این عادت ابتدایی را نادیده می‌گیرند. عادتی که می‌تواند جلوی گسترش بسیاری از ویروس‌های کشنده و ابر‌باکتری‌هایی مانند باکتری کلستریدیوم دیفیسیل را بگیرد.

در سال ۲۰۰۷، پژوهشگران دریافتند که جراحان در بیمارستانی در استرالیا فقط ۱۰ درصد موارد پیش از تماس با بیمار دست خود را می‌شویند (در مقابل ۳۰ درصد پس از تماس با بیمار). تحقیقات تازه‌تر در بیمارستان‌های دیگر، یافته‌های هشدار‌دهندهٔ دیگری را آشکار کرده است. برای مثال در سال ۲۰۱۹ پژوهشی در بیمارستانی در کِبِک انجام گرفت که نشان داد کارکنان بخش درمانی فقط در ۳۳ درصد موارد دست‌های خود را می‌شویند. حتی در عربستان سعودی، با فرهنگ پر‌وسواس شستن دست‌ها، کارکنان بخش درمانی اغلب اصول بهداشت دست‌های خود را مراعات نمی‌کنند.

همانطور که انتظار می‌رود، پژوهش‌ها نشان داده است افرادی که خیلی سخت‌گیر نیستند کمتر احتمال دارد که دست‌های خود را بشویند و اگر هم بشویند، خیلی کوتاه انجام می‌دهند.

اما درست مثل عموم مردم، متخصصان هم به یک اندازه مقصر نیستند. در سال ۲۰۰۸ پژوهشی نشان داد که پزشکانی که تصمیم‌های شهودی می‌گیرند به طور شاخصی بیشتر از آن‌هایی که به طور منطقی فکر می‌کنند، دست‌های خود را می‌شویند. این نشان می‌دهد که ارائهٔ دلایل منطقی برای شستن دست‌ها بهترین راه برای راضی کردن مردم به شستن دست‌هاشان نیست.

تحقیقی که در ماه مارس امسال انجام شد ویژگی دیگری که در شستن دست‌ها نقش دارد را آشکار کرد: درست‌کاری. در این تحقیق که در برزیل انجام شد، دریافتند که افرادی که امتیاز بالاتری در درستکاری به دست می‌آوردند بیشتر احتمال داشت که فاصلهٔ اجتماعی و شستن دست‌ها را هم رعایت کنند.

و در نهایت بیزاری مهم است. واکنش حسی ما به دیدن استیک فاسد فایده‌ای که دارد این است که باعث می‌شود آن را نخوریم. همینطور رفتن و نشستن در آن سر قطار برای دور بودن از مسافری که دستمال آلوده‌ای در دست دارد به ما کمک می‌کند ویرو‌س‌های بیماری‌زای او را دریافت نکنیم. دکتر دیک استیونسون، روانشناس دانشگاه مکواری استرالیا می‌گوید: «همین دور کردن ما مهم‌ترین کاری است که به ما کمک می‌کند.»

حتی شامپانزه‌ها، که بار‌ها در باغ‌وحش‌ها دیده‌ایم که مدفوع خود را هم می‌خورند، از مایعات بدن هم‌نوعانشان دوری می‌کنند؛ می‌بینیم که بیزاری، احساسی محصول فرهنگ امروزی بشری نیست، حسی است که در مسیر تکامل برای محافظت از ما شکل گرفته است؛ و مانند هر احساس دیگری، میزان بیزاری از فردی تا فرد دیگر فرق می‌کند. این بیزاری و نفرت نیرویی بسیار قوی در زندگی ماست که خیلی چیز‌ها را در زندگی ما تعیین می‌کند: تصمیم‌های سیاسی ما را هم تعیین می‌کند، افرادی که بیشتر نسبت به بیزاری و نفرت حساس هستند، بیشتر احتمال دارد که جناح‌های محافظه‌کار را انتخاب کنند، هم‌چنین پذیرش دگرباشان جنسی، یا اینکه چقدر دگر‌باش‌هراسی در ما هست و حتی اینکه چقدر از عنکبوت‌ها می‌ترسیم.

چرا بعضی‌ها دست‌هایشان را نمی‌شویندعوامل روانشناختی گوناگونی مانند خوش‌بینی متوهمانه و میل تقلید از دیگران باعث می‌شود افراد تمایلی به شستن دست‌های خود نداشته باشند

همانطور که انتظار دارید، تحقیقات نشان داده است افرادی که کمتر سخت‌گیر هستند کمتر تمایل به شستن دست‌های خود دارند و اگر هم بشویند خیلی کوتاه انجام می‌دهند. در پژوهشی در مورد شستن دست‌ها در هائیتی و اتیوپی دریافتند که دانش و آگاهی فرد از مسائل بهداشتی چندان ربطی به شستن دست‌ها ندارد بلکه احساس احتمالی بیزاری است که تعیین‌کننده است.

تمیز نگهش دار

برای غلبه بر این جهت‌گیر‌ی‌های ذهنی چه می‌توان کرد؟

در چند هفتهٔ گذشته، سازمان‌های بهداشت عمومی، مؤسسات خیریه، سیاستمداران و شخصیت‌های گوناگون همه با هم یک صدا پر‌شور‌ترین کارزار دست شستن را که بشریت به خاطر دارد به راه انداخته‌اند. افراد مشهور روش‌های درست دست شستن را به نمایش می‌گذارند، انواع فیلم‌ها و تصاویر گوناگون به طور سیل‌آسا در اینترنت در جریان است.

چرا بعضی‌ها دست‌هایشان را نمی‌شویند

به جای اینکه دست شستن را جالب نشان دهیم، یکی از راه‌های اصلی، مهار کردن و استفاده از بیزاری است. در سال ۲۰۰۹، همراه با همکاران دانشگاه مکواری، استیونسون این ایده را بر روی گروهی از دانشجویان آزمایش کرد. پس از آنکه از آن‌ها در مورد عادت‌های فعلی دست‌شستن و میزان بیزاری آن‌ها سؤال کرد از آن‌ها خواسته شد که یکی از سه فیلم مورد نظر را تماشا کنند. یکی از فیلم‌ها فیلمی آموزشی بود، یکی دیگر با تصاویر تحریک‌کنندهٔ نفرت و سرکوب و دیگری بخشی از یک مستند از طبیعت که ربطی به موضوع نداشت.

چرا بعضی‌ها دست‌هایشان را نمی‌شویندکارزارهای تبلیغی که باعث می‌شود افراد احساس بیزاری از آلودگی کنند بسیار موثرتر از موارد صرفا مستند است

یک هفته بعد، دوباره از دانشجویان دعوت کردند و از آن‌ها خواستند که دور میزی بنشینند که روی آن دستمال‌ها و ژل ضد‌عفونی دست قرار داده بودند. تعدادی از چیز‌های خیلی آلوده را در دسترس آن‌ها قرار دادند از مگس‌کش‌های کثیف تا برس‌های توالت. بعد از لمس هر کدام از این چیز‌ها از آن‌ها خواستند تا بیسکوئیتی از بشقاب بردارند. آیا داوطلبان دست‌های خود را پیش از برداشتن خوراکی ضد‌عفونی کردند؟

همانطور که انتظار می‌رفت، پژوهشگران دریافتند که افرادی که فیلم نفرت‌برانگیز را دیده بودند بیشتر تمایل به تمیز کردن دست‌های خود داشتند تا گروه‌های دیگر، درواقع، آن‌ها بیش از دو گروه دست‌های خود را تمیز می‌کردند.

در ادامهٔ تحقیق، گروه دریافت که در جهان واقعی هم می‌تواند چنین باشد. با زیر نظر گرفتن شیوهٔ شستن دست‌ها در چند دستشویی آن‌ها دریافتند که افراد با مشاهدهٔ پوستر‌هایی که مثلاً میزان آلودگی را بر روی نان نشان می‌دهد تا افراد به میزان آلودگی که با نشستن دست‌ها بر همه‌چیز باقی می‌ماند پی ببرند، به طور مشخص بیشتر به شستن دست‌ها ترغیب می‌شوند تا فقط ارائهٔ دلایل مستند آن.

هیچ‌کس نمی‌داند این مراقبت و محکم‌کاری در مورد دست‌شستن چقدر می‌تواند ادامه پیدا کند، اما نشان می‌دهد که فقط گفتن این به مردم چندان مؤثر نیست و باعث نمی‌شود که این کار را انجام دهند. استیونسون می‌گوید: «پرسش بسیار مهمی است، باید اول تلاش کنیم برای فرد انگیزه‌ای در شستن دست‌ها در موقعیت‌های خاصی ایجاد کنیم، مثلاً با دیدن هشدار‌ها و علائم؛ اگر این کار رعایت شود و ادامه پیدا کند تبدیل به عادت می‌شود. آنچه برای ما روشن نیست این است که شکل گرفتن این عادت چقدر زمان خواهد برد.»

چرا بعضی‌ها دست‌هایشان را نمی‌شویند

آئونگر هم با این نکتهٔ مهم موافق است. او می‌گوید: «ما در شرایط خیلی ویژه‌ای قرار داریم، به دلیل ویروس کرونا انبوهی از آدم‌ها علاقمند به شستن دست‌ها هستند، اما سؤال اینجاست آیا می‌توان می‌توان به نتایج بالایی دست پیدا کرد و این میزان حفظ خواهد شد؟»

فقط زمان به ما نشان خواهد داد، خوشبختانه دیگر احتمال ندارد که بشنویم افراد مشهور با لافِ «نشستن دست» خودنمایی کنند.

منبع: bbc

رابطه تأمل‌برانگیز بحران کرونا و بارداری‌های ناخواسته


الماس چالوس: سازمان ملل می‌گوید بحران ویروس کرونا، سلامت جنسی و اندام‌های تولید مثل زنان، در سراسر جهان را سخت در معرض خطر قرار می‌دهد. یک پژوهش که از طرف آژانس بهداشت تولید مثل و روابط جنسی سازمان ملل متحد (یو ان اف پی اِی) منتشر شده، تخمین می‌زند که اگر اختلال‌های ناشی از شیوع ویروس کرونا تا شش ماه دیگر ادامه پیدا کند، ۴۷ میلیون زن در ۱۱۴ کشور فقیر و متوسط جهان، توانایی دسترسی به وسائل جلوگیری از بارداری مدرن را نخواهند داشت.

رابطه تأمل‌برانگیز بحران کرونا و بارداری‌های ناخواسته

پژوهشگران پیش‌بینی کرده‌اند که در نتیجه این روند، ۷ میلیون بارداری ناخواسته و ۳۱ میلیون مورد خشونت جنسیتی به میزان کنونی این موارد افزوده خواهد شد. انتظار می‌رود در مقابل هر سه ماه که قرنطینه کرونا ادامه یابد، ۱۵ میلیون مورد جدید خشونت خانگی به شاخص کنونی این موارد افزوده شود.

دکتر ناتالیا کانم، مدیر عامل «یو ان اف پی ای» می‌گوید: «این داده‌های جدید حاکی از پیامد فاجعه باری است که کووید-۱۹ می‌تواند در آینده نزدیک بر زنان و دختران درسطح جهان داشته باشد. اپیدمی کرونا به عدم تساوی دامن زده و اکنون میلیون‌ها دخترو زن در معرض از دست دادن توانایی‌اشان در کنترل موالید و حفاظت از بدن و سلامتشان هستند.»

«از حقوق زنان و سلامت اندام‌های تولید مثل آن‌ها باید به هر قیمت محافظت شود. خدمات در این زمینه باید ادامه یابد، وسائل و تدارکات تحویل داده شود و قشر آسیب‌پذیر باید حفاظت و حمایت شود.» فعالان حقوق بشر در سراسر جهان می‌گویند، از هنگام وضع مقررات قرنطینه توسط دولت‌های جهان به منظور جلوگیری از گسترش ویروس کرونا، موارد خشونت‌های خانگی سر به آسمان زده است.

پلیس بریتانیا گزارش داده که افزایش خشونت خانگی نتیجه مستقیم اپیدمی کروناست. به همین‌گونه در چین موارد گزارش خشونت‌های خانگی به پاسگاه‌های پلیس در ماه فوریه، نسبت به سال گذشته سه برابر شده است. این گزارش نتیجه‌گیری می‌کند که اپیدمی کرونا می‌تواند به گونه‌ای چشمگیر، دستیابی به اهداف بهداشت جهانی را بخاطر تعطیل کلینیک‌ها یا کاهش قابل ملاحظه خدمات آن‌ها تضعیف کند.

رابطه تأمل‌برانگیز بحران کرونا و بارداری‌های ناخواسته

پژوهشگران همچنین باتوجه به اختلال شدید در زنجیره تولیدات جهانی، در مورد احتمال کمبود وسائل جلوگیری از بارداری هشدار داده‌اند. پیش‌بینی می‌شود پیشرفت‌هایی که در راه جلوگیری از ختنه دختران صورت گرفته بود نیز با اضطرار کرونا متوقف شود.

این گزارش برآورد کرده که در طول ده سال آینده، دو میلیون مورد قابل اجتناب ختنه دختران صورت خواهد گرفت. ختنه دختران – به معنی هر عملی که اندام تناسلی دختران را عمدا بدون دلایل غیر پزشکی تغییر دهد – در سطح جهانی به عنوان تخطی از حقوق بشر شناخته می‌شود که می‌تواند برای همه عمر مشکلات شدید سلامتی و درد ایجاد کند.

در این گزارش همچنین آمده است که ممکن است اپیدمی کرونا اقداماتی را که برای متوقف کردن ازدواج کودکان صورت گرفته خنثی کرده و در ده سال آینده به ۱۳ میلیون مورد چنین ازدواج‌هایی بیانجامد که در صورت عدم شیوع کرونا از آن اجتناب می‌شد.

رابطه تأمل‌برانگیز بحران کرونا و بارداری‌های ناخواسته

منبع: independent

چگونه خواربار را بشویید و هنگام خرید در امان باشید؟


الماس چالوس: بخشی از نگرانی‌های عمده مردم در جریان تعطیلی، با سوپرمارکت‌ها مرتبط بوده است؛ از داشتن ذخیره کافی خوراکی‌های ضروری خانوار گرفته تا در امان نگه داشتن خود در هنگام خرید کردن. تا به اکنون، افراد با شستن مرتب دست‌ها و رعایت فاصله‌گیری اجتماعی خو گرفته‌اند. اما با پر شدن ظرفیت تحویل اجناس خریداری شده برای چندین هفته، خرید اقلام خوراکی خانه کماکان یک ضرورت است.

سوپرمارکت‌ها اماکنی شلوغ هستند و مردم به اقلام روی قفسه‌ها دست می‌زنند و علی‌رغم تلاش فروشندگان برای به اجرا درآوردن قوانینی که مشتریان را در فاصله ایمنی مناسب از هم قرار می‌دهد، مشتریان نمی‌دانند که چه زمانی در هنگام خرید ممکن است در معرض ویروس کرونا قرار گیرند.

چگونه خواربار را بشویید و هنگام خرید در امان باشید؟شستن، به باکتری‌زدایی از سطح میوه‌ها و سبزیجات کمک می‌کند

در اینجا نکاتی را فهرست کرده‌ایم که باید موقع خرید مواد خوراکی در دوران همه‌گیری بیماری در نظر داشته باشید.

آیا ویروس کرونا روی مواد خوراکی زندگی می‌کند؟

چنان که تارنمای امنیت خوراکی دولت می‌گوید، گرفتن ویروس کرونا از غذا «بسیار بعید» است. این دستورالعمل می‌گوید: «کووید-۱۹ یک بیماری تنفسی است. انتقال ویروس از طریق غذا یا بسته‌بندی غذا امری ناشناخته است.»

استفن بیکر، استاد دپارتمان پزشکی در دانشگاه کمبریج، به شبکه خبری پی‌ای گفت، با آن که امکان دوام ویروس روی مواد خوراکی مانند بقیه سطوح وجود دارد، اما ویروس خیلی زود می‌میرد.

بیکر گفت: «دلیلی ندارد که فکر کنیم ویروس روی مواد خوراکی بیشتر از سطوح دیگر می‌تواند دوام یابد. او افزود، خطر بلعیدن غذای آلوده به مقادیر اندک ویروس «واقعا کم» است. آژانس استاندارد غذا گفت، پختن غذا در دمای درست و برای مدت زمان کافی، تضمینی است برای کشته شدن هرگونه باکتری. این نهاد همچنین به مردم یادآوری کرد که قبل از آماده کردن، پختن یا خوردن إذا، دست خود را با آب گرم و صابون بشویند و از تمیز بودن سطوح و وسایل اطمینان پیدا کنند تا جلو انتشار باکتری به غذا را بگیرند.

خطر بسته‌بندی مواد خوراکی تا چه حد است؟

به گفته سازمان بهداشت جهانی، خطر گرفتن ویروس عامل کووید-۱۹ از بسته‌بندی مواد خوراکی که در حرکت بوده است و از جایی به جای دیگر منتقل شده و در معرض شرایط مختلف و دما‌های متفاوت بوده است، نیز بسیار اندک است. پرفسور بیکر نیز با این نظر موافق است و می‌گوید، با آن که خطر سوپرمارکت‌ها و خواربار تحویل‌شده دم در خانه «صفر نیست»، اما «نسبتا کم» است. او گفت: «در مورد غذا‌های بسته‌بندی شده، من سطحی از منطق را در نظر می‌گیرم که می‌گوید چنین اقلامی بعید است کسی را مریض کند.»

چگونه خواربار را بشویید و هنگام خرید در امان باشید؟

آیا باید غذا یا بسته‌بندی آن را بشوییم؟

علی‌رغم خطر اندک آلودگی، اگر درباره امکان انتشار ویروس از طریق بسته‌بندی مواد خوراکی نگرانید، می‌توانید قبل از جاسازی آن‌ها در کابینت یا یخچال با دستمال‌های آغشته به مایع ضدباکتری یا اسپری ضدعفونی‌کننده آن‌ها را پاک کنید.

پرفسور سلی بلومفیلد، از دانشکده بهداشت و پزشکی لندن، به بی‌بی‌سی گفت که اگر مردم نگرانند، می‌توانند محصولات خوراکی را قبل از استفاده برای ۷۲ ساعت نگه دارند و یا «بسته‌بندی‌های شیشه‌ای یا پلاستکی مواد خوراکی را با مواد ضدعفونی‌کننده پاک کنند.»

در مورد مواد خوراکی تازه مانند میوه و سبزیجات، از هیچ محصولی که حاوی مواد شیمیایی پاک‌کننده باشد استفاده نکنید. آژانس استاندارد مواد غذایی در توییتی نوشت: بعید است که از خوراکی به کووید-۱۹ دچار شوید. در پاسخ به همه‌گیری ویروس کرونا دستورالعملی را برای کسب‌وکار‌های مواد خوراکی منتشر کرده‌ایم:‌

بلومفیلد افزود: «غذای تازه و بدون بسته‌بندی را که ممکن است دست هر کسی به آن خورده باشد، کاملا با آب بشویید و بگذارید خشک شود.» این توصیه‌ها در راستای پیشنهاد‌های خدمات سلامت همگانی بریتانیا است که به مردم توصیه می‌کند قبل از خوردن میوه و سبزیجات آن‌ها را بشویند تا از تمیز بودن‌شان مطمئن شوند.

خدمات سلامت همگانی بریتانیا می‌گوید: «شستن، به باکتری‌زدایی از سطح میوه‌جات و سبزی‌جات کمک می‌کند.»

«سبزی‌جات را زیر شیر آب بگیرید و مثلا در داخل یک کاسه آب آن‌ها را به هم بسایید. اول با اقلام کمتر آلوده شروع کنید و یک بار هم برای آخرین بار آن‌ها را زیر آب بگیرید. پوست‌گیری و پختن میوه‌جات و سبزی‌جات نیز به ازبین بردن باکتری کمک می‌کند.» شستن دست با آب و صابون به مدت ۲۰ ثانیه در بدو ورود به منزل پس از حمل هرگونه بسته‌بندی، نیز مهم است.

در سوپرمارکت چه ملاحظاتی را باید مدنظر داشته باشیم؟

رفتن به فروشگاه مواد خوراکی به دلیل آن که در ترکیب با دیگر مردم قرار می‌گیرید، می‌تواند خطراتی در پی داشته باشد.

در این مورد، رعایت توصیه‌های دولت درباره فاصله‌گیری اجتماعی و رعایت دست‌کم دو متر فاصله با دیگران مهم است. این توصیه هم شامل داخل سوپرمارکت‌ها می‌شود، و هم فضا‌های باز عمومی که ممکن است در صف بایستید. سوپرمارکت‌های سرتاسر بریتانیا رشته تدابیری را برای حفظ امنیت مشتریان اجرا کرده‌اند؛ از جمله این که شمار محدودی مشتری را به داخل راه دهند، مشخص کردن نقطه ایستادن در محل صف بستن، اعلام منظم موارد ایمنی، و تعبیه موانع شیشه‌مانند پلاستیکی در محل صندوق.

چگونه خواربار را بشویید و هنگام خرید در امان باشید؟

مشتریان می‌توانند با شستن دست‌ها قبل و بعد از رفتن به سوپرمارکت و پرهیز از لمس صورت خود پس از تحویل چرخ یا سبد خرید یا دست زدن به بسته‌بندی‌ها، و همچنین استفاده از روش‌های بی‌نیاز به لمس برای پرداخت پول، از میزان خطر ابتلا بکاهند.

بسیاری از افراد هنگام خرید دستکش به دست می‌کنند، اما یادآوری این نکته مهم است که داشتن دستکش، به معنی دست زدن به چرخ خرید و سپس لمس کردن صورتتان نیست، زیرا می‌تواند موجب انتقال ویروس شود.

سفارش و تحویل گرفتن خواربار دم در منزل چقدر ایمن است؟

در صورتی که امکان سفارش آنلاین و تحویل در منزل باشد، این روش کم‌خطرتر از رفتن به سوپرمارکت تلقی می‌شود، چرا که در ارتباط با دیگر مشتری‌ها قرار نمی‌گیرید.

شماری از سوپرمارکت‌ها اکنون تحویل بدون لمس را ارائه داده‌اند؛ به این معنی که اقلام خریداری شده شما در یک محل امن مانند ایوان منزل قرار داده می‌شود و می‌توانید پس از آن که راننده محل را ترک کرد، آن را بردارید.

اگر امکان این امر برایتان موجود نیست، پرفسور بیکر می‌گوید هنگام تحویل گرفتن خرید، فاصله امن اجتماعی به اندازه دو متر میان خود و راننده را رعایت کنید.

سفارش غذای آماده بی‌خطر است؟

با آن که رستوران‌ها، کافه‌ها و بار‌ها در طول تعطیلی سراسری در‌های خود را بسته‌اند، اما تحویل غذای بیرون‌بر مجاز است. دولت گفته است که «مقررات تغییر خواهند کرد» و به این ترتیب، رستوران‌ها، کافه‌ها و میخانه‌هایی که تاکنون سفارش بیرون‌بر نداشتند، می‌توانند این گزینه را شروع کنند.

سفارش غذای آماده که در جای دیگری تهیه شده باشد، چقدر بی‌خطر است؟

آژانس امنیت غذایی به غذافروشی‌ها گفته است که به دستورالعمل امنیت و مدیریت غذا پایبند بمانند. این دستورالعمل از جمله به کارکنان راهنمایی‌هایی را درباره اهمیت نظافت و ضدعفونی اجسام و سطوحی که با آن‌ها در تماسند، ارائه می‌دهد و توصیه می‌کند که هنگام تهیه خوراک دست‌هاشان را بشویند و هنگام تحویل آن، بهداشت را به خوبی رعایت کنند.

«جاست ایت یوکی» توییت کرد:‌

«به همه رانندگانی که غذا را بدون دخالت دست تحویل می‌دهند و رستوران‌های محلی که شکم ما را سیر می‌کنند و ما را به خطر نمی‌اندازند. متشکریم.»

این روند به معنای آن است که خطر سرایت ویروس از غذای تحویل داده شده تازه، حداقل است. پرفسور بلومفیلد به آنانی که نگران بسته‌بندی غذای سفارشی در خانه هستند، می‌گوید: «خوراک را به یک ظرف تمیز منتقل کنید، بسته‌بندی را به سطل زباله بیاندازید، و قبل از خوردن غذا دست‌هاتان را خوب بشویید.»

او می‌افزاید: «غذا را با قاشق از ظرف خارج کنید و آن را با کارد و چنگال میل کنید، نه با دست.»

شماری از خدمات تحویل غذا، از جمله دلیورو، جاست ایت، و اوبر ایت، خدمات تحویل بدون دخالت دست را ارائه می‌هند که لزوم تماس مستقیم میان دو طرف را از بین برده است.

منبع: independent

بالاخره کرونا کار چین بود یا آمریکا؟!


الماس چالوس: از همان اوایل شیوع بیماری ناشی از ویروس کرونا، تئوری‌های توطئه در باره منشاء و ابعاد این بیماری در اینترنت دیده شد. یکی از این فرضیه‌ها یک ادعای نادرست مبنی بر بود که ویروس کرونا بخشی از «برنامه تسلیحات میکروبی سرّی» چین بوده، و همچنین این ادعای بی اساس که یک تیم جاسوسی کانادایی-چینی این ویروس را به ووهان، فرستاده بوده.

این ادعا که ویروس، ساخته دست انسان بوده را گروه‌های متعددی که معتقد به توطئه بودند در فیسبوک و حساب‌های ناشناس توییتر منتشر کرده بودند، این ادعا حتی به تلویزیون دولتی روسیه در پربیننده‌ترین ساعت پخش برنامه نیز راه پیدا کرده بود. در حالی که اکنون چند ماه از پیدا شدن ویروس کرونا می‌گذرد، نه تنها این تئوری‌ها از بین نرفته، بلکه ادعا‌های جدیدی توسط مقامات دولتی، سیاستمداران ارشد و رسانه‌ها در چین و آمریکا مطرح شده است.

بالاخره کرونا کار چین بود یا آمریکا؟!چینی‌ها و آمریکایی‌ها تئوری‌های متفاوتی را در باره منشا ویروس مطرح کرده‌اند

«تردیدها»

ژائو لیجیان، یک سخنگوی وزارت خارجه چین کراراً این ایده را که ممکن است منشاء ویروس کرونا آمریکا باشد-بدون هیچ مدرکی- ترویج کرده است.

در تاریخ ۱۲ مارس ۲۰۲۰، او در توییتی گفت ممکن است ارتش آمریکا این ویروس را به ووهان برده باشد.

روز بعد آقای ژائو مقاله‌ای را توییت کرد که وبسایت پژوهش جهانی، آن را با عنوان «شواهد بیشتر در باره این که منشاء ویروس در آمریکا بوده» انتشار داده بود و کاربران را ترغیب کرد که این مقاله را بخوانند و در اختیار دیگران هم قرار دهند. البته اکنون این مقاله حذف شده است.

روزنامه چینی گلوبال تایمز، نیز منعکس کننده عقیده آقای ژائو بود. اما در حالی که بر این این نکته پافشاری کرده بود که ادعای مطرح شده «نظر شخصی، سخنگوی وزارت خارجه چین بوده» نوشته بود این اظهارات «مبین تردید‌های مشابهی بود که مردم چین ابراز داشته اند.» ادعا‌های آقای ژائو، را همچنین شماری از سفارتخانه‌های چین و کاربران رسانه‌های اجتماعی در نقاط مختلف دنیا به تفصیل مطرح کرده‌اند.

کری آلن، کارشناس چین در بخش مانیتورینگ بی بی سی، می‌گوید در حالی که آقای ژائو به صراحت کلام شهرت دارد-به خصوص در رسانه‌های اجتماعی- در داخل چین دارای شخصیت متفاوتی است و لزوما همیشه منعکس کننده نظر رهبری نیست.

وبسایت پژوهش جهانی، که در سال ۲۰۰۱ در کانادا شروع به کار کرد، وبسایت مرکز تحقیقات در مورد جهانی شدن، است. به گفته PolitiFact که وب‌سایت مستقلی در آمریکاست و هدفش تشخیص درست یا نادرست بودن مطالب است، وب‌سایت پژوهش جهانی در باره موضوعاتی مانند «حملات یازدهم سپتامبر در آمریکا، واکسن‌ها و گرمایش کره زمین “تئوری‌های توطئه موجه نما را ترویج می‌کند.»

بالاخره کرونا کار چین بود یا آمریکا؟!

مقاله‌ای که آقای ژائو توییت کرده بود توسط لاری رومانف، نویسنده‌ای که به طور مرتب در وب‌سایت مطلب می‌نویسد، تهیه شده بود. او نتیجه مقاله قبلی خود را-که اکنون حذف شده- تکرار کرده بود مبنی بر این که منشاء ویروس چین نبوده است.

ولی بررسی‌های مرتبط با چین و مقالات مجله ساینس که او از آن‌ها نقل قول می‌کند، در واقع این را که چین منشاء شروع ویروس کرونا بوده، مورد سئوال قرار نداده و تنها گفته اند که ممکن است بازار فروش حیوانات در ووهان، به وضوح منشاء بروز ویروس جدید کرونا نبوده باشد.

آقای رومانف همچنین ادعا می‌کند که دانشمندان ژاپنی و تایوانی «به این نتیجه رسیده اند که منشاء ویروس کرونای جدید ممکن است آمریکا باشد.» ولی به نظر می‌رسد این نتیجه گیری بر اساس گزارش ماه فوریه تلویزیون ژاپن باشد که اکنون نادرست بودنش ثابت شده. این گزارش که به نقل از تلویزیون تایوان است، بر پایه ادعای یک پرفسور داروسازی است که اکنون سیاستمداری از یک حزب طرفدار چین است و آقای رومانف به غلط او را یک “ویروس شناس برجسته” معرفی می‌کند.

آقای رومانف همچنین- بدون هیچ مدرکی- ادعا می‌کند که ممکن است آزمایشگاه میکروبی نظامی آمریکا در فورت دتریک، در ایالت مریلند، منبع اصلی این ویروس بوده باشد. او اضافه می‌کند از آنجا که سال گذشته به دلیل «نبودن تضمین جهت جلوگیری از نشت پاتوژن» این تسهیلات کاملا بسته شده، این موضوع نباید باعث تعجب شود.

اما روزنامه نیویورک تایمز در همان موقع گزارش داد که این تسهیلات بسته نشده بلکه بررسی هایش به حال تعلیق درآمده و یک سخنگوی آزمایشگاه هم گفت «هیچ ماده خطرناکی به خارج از آزمایشگاه رخنه نکرده.»

«منحصر به چینی ها»

آقای رومانف، خود را یک مشاور مدیریت بازنشسته و بازرگان و همچنین استاد میهمان در دانشگاه فودان شانگ‌های معرفی می‌کند و می‌گوید برای دانشجویان کارشناسی ارشدِ مدیریت امور بازرگانی (اِم بی اِی) امور بین الملل را تدریس می‌کند. به نوشته روزنامه وال استریت ژورنال، مسئولین دو برنامه کارشناسی ارشدِ مدیریت بازرگانی این دانشگاه، آقای رومانف را نمی‌شناختند.

بالاخره کرونا کار چین بود یا آمریکا؟!

بی بی سی، از دانشگاه فودان پرسید که آیا آقای رومانف با این دانشگاه هیچ گونه وابستگی به عنوان استاد میهمان داشته یا نه، ولی پاسخی دریافت نکرد.

به نظر می‌رسد اکثر مقاله‌هایی که آقای رومانف یشتر اوقات برای وبسایت پژوهش جهانی می‌نویسد در انتقاد از آمریکا و حمایت از چین است از جمله مقاله‌ای که در آن تظاهرات دانشجویان در میدان تیانانمن چین در سال ۱۹۸۹، جنبشی که به تحریک آمریکا صورت گرفته بود توصیف شده.

در میان چندین ادعای دیگر که جای سئوال دارد، آقای رومانف در ماه جاری در پادکستی ادعا کرد که ویروس کرونا در مراحل اولیه «مخصوص چین» بوده و به غیرچینی‌ها و مردمی که از نژاد‌های دیگر هستند، سرایت نکرده بود.

«گریز اتفاقی»

ادعای عواملی در دولت و رسانه‌های چین مبنی بر این که منبع احتمالی ویروس کرونا آمریکا بوده سبب شد که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا از ویروس کرونا به عنوان یک «ویروس چینی» نام ببرد؛ و مایک پومپئو، وزیر خارجه آمریکا از چین خواست پخش «اطلاعات نادرست» را متوقف سازد.

آقای ترامپ اخیراً اعلام کرد که به کمک مالی برای تامین بودجه سازمان بهداشت جهانی پایان می‌دهد و این سازمان را به «چین محوری زیاد» متهم کرد. تدروس ادهانوم گبرسیوس، رئیس این نهاد در واکنش به این اظهارات گفت اکنون وقت قطع بودجه این نهاد وابسته به سازمان ملل متحد نیست.

ولی شماری از سیاستمداران و مفسران آمریکایی هم در باره منشاء ویروس ادعا‌های بی اساسی کرده اند. تاکر کارلسون، مجری برنامه در پربیننده‌ترین ساعت پخش برنامه از تلویزیون فاکس نیوز از مطالعاتی نام برد که احتمال «گریز تصادفی (ویروس کرونا) از آزمایشگاهی در ووهان» را مطرح کرده بود.

تام کاتن، و تد کروز، سناتور‌های جمهوریخواه هر دو اظهارات مشابهی کرده اند.

بالاخره کرونا کار چین بود یا آمریکا؟!ترامپ سازمان جهانی بهداشت را به «سوءمدیریت و سرپوش گذاشتن» بر شیوع این ویروس پس از ظاهر شدن آن در چین متهم کرده

بوتائو شیائو، و لی شیائو، دو پژوهشگر چینی از دانشکده فنی جنوب چین در گوآنگژو، در اوایل فوریه مطالعات خود را که هنوز توسط همکارانشان برآورد رسمی نشده بود به عنوان یک پیش نویس اولیه انتشار دادند. نتیجه گیری این مطالعات این بود که «احتمالا منشاء ویروس مهلک کرونا آزمایشگاهی در ووهان بوده.»

ولی آقای شیائو، چندی بعد به روزنامه وال استریت ژورنال گفت که بعدا این نتیجه گیری را پس گرفته بوده. این روزنامه به نقل از آقای شیائو نوشت «پیش بینی در باره منشاء احتمالی، بر اساس مقالات چاپ شده و رسانه‌ای بوده و مبتنی بر شواهدی که مستقیما ثابت شده باشد، نبوده.»

در اواسط ماه آوریل روزنامه واشنگتن پست، نوشت دو نماینده علمی سفارت آمریکا در پکن در سال ۲۰۱۸ چندین بار از انستیتوی ویروس شناسی ووهان بازدید کرده و در باره این که «آزمایشگاه که در باره انتقال ویروس‌های کرونا از خفاش تحقیقات خطرناکی می‌کند، به اندازه کافی امن نیست» به واشنگتن هشدار داده بودند.

جرمی کانیندیک، رئیس گروهی که خط مشی دولت آمریکا را در قبال شیوع بیماری ابولا بررسی می‌کرد، در واکنش به گزارش‌ها راجع به خروج اتفاقی ویروس، در توییتر نوشت: «علم، این که منشاء (ویروس) یک آزمایشگاه بوده را رد نمی‌کند، ولی آن را کاملا غیرمحتمل می‌داند.»

منبع: bbc

یک روز عجیب و شگفت‌انگیز در غسالخانه جنازه‌های کرونا


روزنامه اعتماد – امیر جدیدی: به مادر و پدرم دروغ گفتم. به برادرم هم. شب قبل از سفر بعد از سی و پنج روز که ندیده بودم‌شان – آن سی و پنج روز پیش هم توی حیاط خانه از فاصله چند متری همدیگر را در آغوش گرفتیم – میهمان خانه‌شان شدم. ساعت ۱۰ شب کارم را در روزنامه جمع و جور کردم و وقتی به خانه رسیدم صاف رفتم توی حمام و خودم را پلشت‌زدایی کردم و از روی بند رخت لباس چروکی پوشیدم و راه افتادم. موقع شام گفتم: «فردا می‌روم شمال ماموریت.» مادرم شستش خبر‌دار شد. قسمم داد: «نری بیمارستان برای عکاسی…» گفتم: «نمی‌روم.»

بوی کافور، عطر بهارنارنج

اپیزود اول

با رفیقم که عکاس خبرگزاری «شینهوا»‌ی چین است قرارمان را فیکس کردیم. تونل اول بزرگراه پردیس را که رد کردیم، به چشم خود دیدم که درختان را به خلعت نوروزی قبای سبز ورق در برگرفته و کنار جاده اطفال شاخ به قدوم موسم ربیع کلاه شکوفه بر سرنهاده‌اند. این تصویر را به فال نیک گرفتم و به چاک جاده زدیم. مسیر خلوت‌تر از آن بود که تصورش را می‌کردم. مه غلیظی تا پایین جاده آمده بود، طوری که وقتی دستت را دراز می‌کردی می‌توانستی حجم مِه را لمس کنی. سوادکوه را که رد کردیم، احمد گفت: چرا اینقدر بوی یاس توی هواست. گفتم: یاس نیست، بهار نارنج است.

اپیزود دوم

کنار مسجد محمد رسول‌الله (ص) با صالح قرار می‌گذاریم. از ماشین پیاده می‌شویم. سلامی و علیکی و خودم را معرفی می‌کنم و احمد را هم. می‌گویم از روزنامه اعتماد آمده‌ام و احمد هم از شینهوا. ابوالحسن به محمد علی با خنده گفت: «آقا از اعتماد آمده». بعد هم گفت: یعنی باید به شما اعتماد کنیم؟ محمد علی رو به احمد به شوخی گفت: خودتان ویروس را آوردید، حالا هم آمدی عکس‌اش را بگیری؟ زدیم زیر خنده، اما حقیقتا از اینکه می‌دانست شینهوا خبرگزاری چین است تعجب کردم. گفتم خودتان را معرفی نمی‌کنید؟ صالح گفت: «من مرده‌شور اول یا غسال سوم ستادم». ابوالحسن گفت: «من هم سر مرده شور اعظمم.» محمد علی را هم از توی اخبار می‌شناختم. خندیدیم و راه افتادیم سمت غسالخانه.

اپیزود سوم

بالای غسالخانه یک چادر هلال احمر و دو کانکس بود. ماشین‌ها را کنارشان پارک کردیم. سرمرده‌شوراعظم و محمدعلی و مرده شور سوم ستاد یکی یکی رفتند داخل کانکس و عبا و عمامه و لباس را از تن در آوردند و لباس مخصوص پوشیدند و ماسک روی صورت‌شان گذاشتند. ما هم رخت‌مان را کندیم و لباسی پوشیدیم که حجم عظیم پلاستیکی سیاه رنگی بود که اسم دقیقش را نمی‌دانستم، اما می‌شد گفت با آن اگر تا کمر هم توی آب می‌رفتیم، خیس نمی‌شدیم، ولی اینکه ویروس می‌تواند به آن نفوذ کند یا نه، چیزی نمی‌دانستم. آمبولانس رسید.

متوفای کرونایی را با سلام و صلوات از ماشین پیاده کردند. یک نفر روی کیسه جسد و آمبولانس را ضد عفونی کرد. دو سه نفری – لا اله الا‌الله گویان – جسد را بردند به غسالخانه. ماموران بهداشت خانواده متوفی را به فاصله زیادی از غسالخانه نگه داشته بودند. صدای ضجه‌های دختر متوفی را می‌شنیدم و می‌دیدم که پاهایش سست شده و چند نفری زیر شانه‌اش را گرفته‌اند. داخل غسالخانه یا علی گفتند و جسد را گذاشتند روی سنگ. بوی صدر و کافور از ماسک رد شد و طعم خوش بهار نارنج را شست و برد. مراسم تغسیل شروع شد. قبلا غسالخانه رفته بودم و مراسم غسل میت را دیده بودم. همه‌چیز خیلی سریع اتفاق می‌افتاد، اما اینجا قضیه فرق داشت.

شاید از روی کم‌تجربگی، شاید از روی وسواس، همه‌چیز در کمال آرامش انجام می‌شد. گویی هر کدام از مرده‌شوی‌ها بستگی با متوفی داشته باشند، چنان تن رنجور متوفی را در نهایت نظم و آرامش می‌شستند که پیش خودت به مرده حسادت می‌کردی. کف مالی و غسل که تمام شد، محمد علی روضه خواند. نمی‌دانم به خاطر فضای شبیه به حمام غسالخانه بود که صدا در فضا پیچید یا میکروفونی در ماسک‌ها کار گذاشته بودند؛ هرچه بود صدایی دلنشین می‌شنیدیم که از سنگینی فضا کم می‌کرد.

کمی بعد، روی سنگ دیگری، ابوالحسن کفن را مرتب کرد و حوله‌ای رویش انداخت و با پنبه بالشی نرم ساخت. با همان نوای محمد علی، جنازه را در کفن گذاشتند و صالح روی پیشانی و کف دست‌ها و نوک انگشتان پا و زانو‌ها کافور گذاشت و «تربتی» هم روی سینه جنازه گذاشت. دستش از چند جا پارگی داشت. صالح یک تکه پارچه را شبیه به باند برید و مثل خیاطی چیره دست، آستینی درست کرد و زخم را در آن پیچید. کار زخم که تمام شد کفن را بستند و صلوات… اللهم صلی علی محمد و آل محمد.

شاید باورش سخت باشد، اما وقتی به تهران برگشتم دلم در ساری و قائم‌شهر بود. تا قبل از سفر گمان نمی‌کردم اینطور پاگیر شوم. خودم را بابت شغلم مسوول می‌دانستم. باور داشتم باید این جهاد را به مردم نشان دهم، اما هرگز گمان نمی‌کردم دلم را در مرده‌شوی‌خانه‌ای در شمال ایران جا بگذارم. صبح اول وقت آمدم روزنامه و با گروه طلاب جهادی تماس گرفتم. ادامه این گزارش، برشی از خاطرات چند نفر از کسانی است که از نزدیک دیدم‌شان.

بوی کافور، عطر بهارنارنج

روایت صالح

مرده شور اول ستاد

اسفندماه بود و توی هیات درگیر درست کردن پک بهداشتی بودیم. هر روز آمار کشته‌ها زیاد می‌شد. توی فضای مجازی خبر‌هایی می‌آمد که مرده‌های کرونایی را به شکل غیر شرعی دفن می‌کنند. با رفقا جمع شدیم و تصمیم گرفتیم حداقل خودمان کار دفن و نماز را به صورت شرعی انجام دهیم. شروع کردیم به پخش تراکت در فضای مجازی. رفقا تراکت‌ها و استوری‌ها را که دیدند، کم‌کم زنگ‌خور تلفن‌ها زیاد شد. ما می‌رفتیم از روی کاور کفن می‌کردیم و نماز می‌خواندیم و دفن می‌کردیم. چند روزی به همین منوال گذشت. رفیقی داشتیم که سرهنگ بود.

سرهنگ را بدون غسل و کفن دفن کردیم. ضربه روحی شدیدی خوردیم. پیش خودمان گفتم این چه بلایی است که سرمان آمد؟ باید تصمیمی بگیریم. با امام جمعه و فرمانده سپاه استان جلسه گذاشتیم و قرار شد غسالخانه‌ای در اختیارمان بگذارند و ما تحت حمایت وزارت بهداشت و با رعایت کامل پروتکل‌ها غسل را انجام دهیم. هشتم یا نهم فروردین بود که اولین میت کرونایی را غسل دادیم. میت را که گذاشتیم روی سنگ گفتیم خوشا به حالت پیرمرد. غسل را که تمام کردیم دل‌مان هم آرام گرفت.

روایت محمد علی

روز‌های اول کسی نمی‌دانست چه خبر است. همه یا به فکر ضد عفونی کردن بودیم یا اینکه در خانه بمانیم یا نهایتا اقلام بهداشتی توزیع کنیم، تا اینکه اواسط اسفند موج کشتار کرونا به مازندران رسید و دختر عمه خانم من که پرستار بود، شهید خدمت شد. من برای دفن ایشان رفتم و متوجه شدم چقدر سخت و غیرعادی است شرایط دفن مبتلایان به کرونا. گمان می‌کردم این وضعیت اجتناب‌ناپذیر است و باید قبولش کنیم. تا اینکه فتوای آقا آمد: «به صرف مبتلا شدن به کرونا مسائل شرعی ساقط نمی‌شود.» اینطور شد که از بیست و دوم با تیمم بدل از غسل شروع کردیم و بعد هم با هماهنگی‌ها و تجهیز غسالخانه‌ها غسل را شروع کردیم.

البته در ابتدا مقاومت‌هایی – چه از سوی آرامستان‌ها چه از سوی مقامات وزارت بهداشت – شکل گرفت. مسوولان آرامستان‌ها می‌گفتند غسال‌های ما به کرونا مبتلا شدند و این کار در توان مجموعه ما نیست. وقتی ما گفتیم خودمان کار را انجام می‌دهیم، دیگر مشکلات حل شد. وزارت بهداشت هم وقتی دید ما پروتکل‌ها را بیش از اندازه رعایت می‌کنیم از ما حمایت کرد و خوشبختانه تا به حال گزارشی نداشتیم که بچه‌های غسال، به کرونا مبتلا شده باشند. خاطره عجیبی که از ذهنم پاک نمی‌شود مربوط می‌شود به بیمار کرونایی که هم کرونا مثبت بود هم سل داشت.

ما خیلی اتفاقی رفته بودیم به شهر تنکابن و رامسر برای بازدید قرارگاه جهادی و خودجوش مردمی که متوجه این متوفی شدیم و، چون اوایل کار بود، بچه‌های خود ما خوف داشتند که این میت را غسل بدهند. خلاصه بعد از تماس با مقامات بهداشت، من و ابوالحسن و یکی دو نفر دیگر غسل را انجام دادیم. دقیقا شب نیمه شعبان بود. وقتی غسل تمام شد و آمدیم برای دفن، متوجه شدیم که میت هیچکسی را ندارد. کارتن خواب بود. کنار خیابان بود و فامیل و کس و کاری نداشت. ما برای همه مرده‌ها یک نفر داخل قبل می‌شدیم، ولی این میت را دو نفری داخل قبر گذاشتیم و خاک را که ریختیم و تمام شد، الله اکبر اذان مغرب شب نیمه شعبان بلند شد. بعدا متوجه شدیم این میت – هم خودش، هم خانواده‌اش – از خیرین تنکابن بوده‌اند و دست روزگار به این روزش انداخته، اما صاحب همه ما حواسش بوده که …

اتفاق عجیب دیگر این بود که از یک زمانی شهرداری گفت ما خودمان کار غسل را انجام می‌دهیم و دیگر لازم نیست طلبه‌ها بیایند. ما هم یکی دو روز بعد کار را تحویل دادیم، ولی گفتیم از آنجایی که مردم هنوز ترس دارند کار‌های دفن را همچنان انجام می‌دهیم. جوان سی و دو ساله‌ای را داشتیم دفن می‌کردیم که متوجه شدیم غسل و کفن نشده و به همان شرایط روز‌های اول حتی لباس بیمارستان هم هنوز تنش بود.

خانواده جوان در فاصله‌ای از قبر ایستاده بودند و کاری از دست‌مان بر نمی‌آمد. با تیممی دفن‌اش کردیم و آمدیم بیرون. چون جوان بود به‌رغم توصیه‌های بهداشتی تعداد زیادی آمده بودند. کاری نمی‌شد کرد. بعد شرایط خیلی عجیب شد. زنگ زدیم دفتر رهبری و استفتا کردیم. گفتند باید نبش قبر انجام شود و دوباره غسل شود. این اتفاق افتاد و بعد از چهار روز ما جنازه را از زیر خاک در آوردیم و نکته جالب اینجا بود که جنازه ظرف چهار روز با اینکه روش آهک پاشیده شده و شرایط نم خاک هیچ تغییری نکرده بود، حتی متعفن هم نشده بود.

بوی کافور، عطر بهارنارنج

روایت علی مرده شور حال

پدرم کشاورز بود. زمان قدیم که می‌رفتند سر زمین من را با خودشان نمی‌بردند. می‌گفتند: این بچه جثه نداره ضعیفه. من ممکن است شجاع باشم، اما حقیقتا بدن قوی ندارم. با این حال دراین شصت روز باور بفرمایید که به اندازه چندین برابر عمرم بیل زدم. عمق قبر‌هایی که برای متوفیان کرونا کنده می‌شود، نزدیک سه متر است و گاهی به خاطر مسائل بهداشتی و ترس خانواده‌ها کسی برای خاک ریختن روی جنازه نمی‌آید. ما یکی دونفری با همین تن ضعیف گاهی به اندازه یک کامیون خاک را داخل قبر می‌ریزیم و اصلا نه دست‌مان تاول می‌زند و نه احساس خستگی می‌کنیم. فقط خدا خدا می‌کنیم امام زمان از ما راضی باشد. ان‌شاءالله مردم هم از ما راضی باشند. یک روز به ما می‌گفتند حجت‌الاسلام و‌المسلمین و استاد و از این حرف‌ها… امروز هم می‌گویند مرده شور. یک روز تکلیف‌مان بالای منبر بود، حالا هم ته قبر است.

روایت ابوالحسن سر مرده شور اعظم

ما غسال نبودیم. توی دوران طلبگی‌مان هم هیچ‌وقت فکر نمی‌کردیم روزی غسال میت کرونایی شویم. ما معمولا اعمال غسل و اموات را بیان می‌کردیم. شستن میت در باور عوام کراهتی دارد و اساسا روی ذهن و ضمیر انسان تاثیر می‌گذارد. مخصوصا اگر میت کرونایی باشد که این اتفاق بیشتر می‌شود.

اما من نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد که ما روز اول که هفت نفر را غسل دادیم یک قدرت ماورایی که به تعبیری همان ایمان و عنایت خداوندی بود ما را به سمتی برد که وقتی اموات کرونایی را می‌شستیم احساس می‌کردیم این‌ها با اینکه عزیزان دیگران بودند، اما برای ما هم عزیز شدند. ما غسال نبودیم و کار ما غسالی نبود، اما کارمان با عشق شروع شد و با عشق ان‌شاءالله تمام می‌شود. اگر تا دیروز به مردم می‌گفتیم باید این‌کار‌ها را انجام بدهید امروز باید خودمان هم در میدان عمل تن به این کار‌ها بدهیم تا مردم بدانند ما فقط مرد حرف نیستیم بلکه مرد عمل هم هستیم. همیشه این غصه را دارم که‌ای کاش ما از همان روز اول می‌دانستیم و پای کار می‌آمدیم تا هیچ کدام از اموات کرونایی بدون غسل و مسائل شرعی دفن نمی‌شدند. ما در کنار تمام این اموات روضه اباعبدالله خواندیم. این‌ها بهترین اتفاقات زندگی من است و احتمالا ده پانزده سال دیگر تازه متوجه این روزهای‌مان می‌شویم.

روایت ایفاء غسال جهادی خانم

من همیشه آرزو داشتم مدافع حرم شوم. چندباری پیگیری کردیم و گفتیم برای امور تبلیغی ما را به سوریه ببرید. گفتند اصلا امکان حضور خانم‌ها نیست. وقتی که برای غسالی با من تماس گرفتند و خواستندکسی را معرفی کنم احساس کردم باید بگویم: خودم. وقتی می‌خواستم از همسرم اجازه بگیرم اشک می‌ریختم و یاد بچه‌هایی افتادم که زمان جنگ می‌خواستند از پدر و مادرشان اجازه بگیرند. همسرم گفت می‌دانم که این کار برای شما واجب کفایی است، اگر تجهیزات هست مشکلی نیست. ما به دعای مردم محتاجیم تا از خداوند بخواهند توان ما را زیاد کند.

ماهر روز دعا می‌کنیم که خدایا این کرونا تمام شود. در طول این مدت اتفاقات و خاطرات غریبی برای ما افتاده است که باید مثل خاطرات روز‌های جنگ نوشته شود تا بماند به یادگار. ما وقتی که در حال شست و شوی اموات هستیم ناخودآگاه روضه اهل بیت می‌خوانیم و جان دوباره می‌گیریم. زمان طلبگی یکی از طلبه‌های ما به رحمت خدا رفت و فامیلی نداشت. من داوطلب شدم که ایشان را غسل دهم. ماه رمضان سال گذشته هم فرشته‌ای در بین اقوام فوت کرد و من احساس کردم باید من این کار را انجام دهم. این اتفاق که افتاد چهره آن دو نفر جلوی چشمم آمد و متوجه شدم حتما آن‌ها پیش‌زمینه این اتفاق بوده‌اند تا این توفیق نصیبم شود.

یک روز عجیب و شگفت‌انگیز در غسالخانه جنازه‌های کرونا

من پدر و مادر پیری دارم و ناخودآگاه موقع غسل دادن اموات یاد پدر و مادرم می‌افتادم و پیش خودم می‌گفتم اگر من مبتلا شوم و به آن‌ها انتقال دهم چه باید بکنم. روز اول هوا خیلی گرم بود و ما پنج نفر را در یک روز غسل دادیم. روضه می‌خواندم و به هر کدام که غسل‌شان تمام می‌شد می‌گفتم سلام ما را به حضرت زهرا برسان. خسته و با حال روحی بدی به خانه آمدم. داشتم با حضرت زهرا راز و نیاز می‌کردم و می‌گفتم که من پدر و مادرم را چه کنم که خوابم رفت. بین خواب و بیداری دیدم که دقیقا دم در غسالخانه خانمی با چادر مشکی نشسته و پشتش به من است و یکی از همان پنج اموات با لباسی آراسته روی ایوانی نشسته و… این خواب چنان آرامشی به من داد که دلم قرص شد.

فقط به دستکش دل‌خوش نکنید


خبرگزاری ایران آنلاین: برغم استفاده از دستکش، قبل از خوردن و آشامیدن و بعد از رسیدن به منزل حتما دست‌هایتان را بشوید؛ استفاده از دستکش، ضرورت شستن دست‌ها را برطرف نمی‌کند.

فقط به دستکش دل‌خوش نکنید

دکتر مجید مختاری فوق تخصص ریه و مراقبت‌های ویژه بیمارستان لقمان حکیم با اشاره به شیوع اپیدمی ویروس کووید ۱۹ اظهار کرد: پیشگیری مهمترین راه مقابله با کروناست و شوی دست ساده‌ترین و موثرترین راه مبتلا نشدن به این بیماری است.

این فوق تخصص ریه در ادامه شست و شوی مکرر دست‌ها را، راه حل بهتری نسبت به استفاده از دستکش دانست و خاطرنشان کرد: در تماس با هر سطحی شستن دست به مدت ۲۰ ثانیه با آب و صابون ضروری است.

عضو هیئت علمی دانشگاه به افرادی که برای فعالیت‌های ضروری از منزل بیرون می‌روند نیز توصیه کرد:از مایعی که دستکم ۶۰ درصد الکل دارد استفاده کنید و به مدت ۳۰ ثانیه آن را به دست‌تان بمالید تا مطمئن شوید که همه جا را پوشش داده‌اید.

دکتر مختاری با اشاره به این که پوشیدن دستکش ضرورت شست و شوی دست را برطرف نمی‌کند ادامه داد: زمانی که از دست کش استفاده می‌کنید بعد از رسیدن به منزل بازهم حتما باید دست هایتان را بشوید.

فقط به دستکش دل‌خوش نکنید

به گفته این فوق تخصص ریه، در هر دو روش شستشوی دست با آب و صابون و یا مایع ضدعفونی کننده، در صورتی که درست انجام شوند، در نابودی اغلب میکروب‌ها بسیار مؤثر هستند. اگر در بیرون از خانه هستید، استفاده از ضدعفونی‌کننده‌های دست اغلب بسیار راحت‌تر است. وی افزود: متاسفانه ویروس کرونا به مدت طولانی در ته کفش باقی می‌ماند، بنابراین توصیه می‌شود خطی را در وردی درب آپارتمان در نظر بگیرید وهرگز با کفش داخل منزل نشوید.

فوق تخصص ریه و مراقبت‌های ویژه بیمارستان لقمان حکیم با یادآوری این موضوع که ویروس کرونا به وسیله مجاری تنفسی و یا از طریق سطوح آلوده قابل انتقال است اظهار کرد: از دست زدن به صورت، چشم و بینی در محیط‌های شلوغ و خصوصا با دست آلوده پرهیز کنید.

دکتر مختاری با بیان این که ضدعفونی سطوح خصوصا سطوحی که به صورت مشترک استفاده می‌شود با محلول‌های بر پایه الکل ضرورت دارد تاکید کرد: ویروس کووید ۱۹ با مایع ظرفشویی، آب و صابون و مایع رخت شویی نیز از بین می‌رود. وی با اشاره به این که ماندگاری ویروس کرونا بین شش ساعت تا سه روز در دنیا ثابت شده است، توضیح داد: این اطلاعات این پیام را به ما می‌دهد که کاملا هوشیار باشیم و رعایت بهداشت فردی و توصیه‌ها را جدی بگیریم.

عضو هیئت علمی دانشگاه در ادامه با بیان این که استفاده از ماسک‌های ساده معمولا با رعایت فاصله دومتری می‌تواند حفاظت ایجاد کند، گفت: افرادی که به کرونا مبتلا شده اند ضرورت دارد حداقل ۱۴ روز در قرنطینه باشند و از ظروف و وسایل شخصی خود استفاده کنند.

فقط به دستکش دل‌خوش نکنید

دکتر مختاری ادامه داد: از روش‌های درست برای سرفه یا عطسه استفاده کنید، دهان و بینی خود را با آرنج خم شده یا دستمال کاغذی بپوشانید و بلافاصله دستمال مورد استفاده را در سطل آشغال بیندازید، و سپس دست‌ها را بشویید.

پرهیز از لمس کردن صورت (دهان، بینی، چشم‌ها)، تمرین رعایت فاصله اجتماعی و پرهیز از بغل کردن یا بوسیدن افراد، سهیم کردن غذا، ظروف، لیوان‌ها و حوله‌ها از دیگر مواردی بود که عضو هیئت علمی دانشگاه برای پیشگیری از کرونا به آن اشاره کرد. / روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی