چطور با کودکان دربارهٔ عواطف حرف بزنیم؟


الماس چالوس: آدم بزرگ‌ها به سختی از پس مهار احساسات خودشان بر‌می‌آیند؛ چه برسد به بچه‌های کوچک. از اولین سال‌های کودکی مهارت‌های عاطفی و اجتماعی بچه‌ها شروع به شکل‌گیری می‌کند. با درک درست از عواطف در دوران کودکی، فرد می‌تواند با دیگران بهتر ارتباط برقرار کند و سلامت روانی داشته باشد. گفتگوی راحت و روراست با بچه‌ها در مورد احساساتی که دارند و دلیل آن‌ها باعث می‌شود که بتوانند احساسات و عواطف مختلف را بشناسند و به آن‌ها پی ببرند. با همین چند گام ساده می‌توانید بابِ گفتگو با فرزندتان را باز کنید و به او کمک کنید تا از عواطفش سر در بیاورد.

چطور با کودکان دربارهٔ عواطف حرف بزنیم

۱. گفتگو را شروع کنید

از فرزندتان بخواهید که احساسش را توضیح دهد و با پرسش‌هایی روشن و ساده در مورد اینکه چه اتفاقی باعث شده است که چنین احساسی داشته باشد، ادامه دهید. برای مثال، «به من بگو چه احساسی داری؟ »، «چه چیزی باعث شده که این احساس را بکنی؟ ».

به جای اینکه تلاش کنید احساس را برطرف کنید و کنار بزنید، با کنجکاوی درمورد آن به بچه‌ها یاد می‌دهید که بتوانند با عواطف پیچیده کنار بیایند. عجله نداشته باشید که زود بچه را سرحال بیاورید یا مسئله را سریع حل کنید. کنار آن‌ها و مشکلاتشان بنشینید و به آن‌ها یاد دهید که احساسات ترسناک نیستند و همراه با هم می‌توانید با آن‌ها کنار بیایید.

۲. برای احساس و عاطفه نام بگذارید

وقتی فرزند‌تان توضیح داد که چه احساسی دارد به او کمک کنید که نامی بر این احساس بگذارد. آیا عصبانی است؟ نگران است؟ می‌ترسد؟ ناامید شده است؟ خوشحال است؟ این کار به او کمک می‌کند تا دامنهٔ واژگان بیشتری پیدا کنند و راحت‌تر بتوانند عواطف خود را بار دیگر که آن را تجربه کردند، تشخیص دهند.

می‌توانید به بچه‌ها کمک کنید احساسات شخصیت‌های کتاب‌هایی که می‌خوانند را بشناسند، یا برنامه‌هایی که می‌بینند و از آن‌ها بپرسید آیا می‌دانند این شخصیت چه احساسی دارد، این کار به پرورش مهارت‌های غیر‌کلامی بچه‌ها کمک می‌کند.

چطور با کودکان دربارهٔ عواطف حرف بزنیم

۳. به آن‌ها بگویید که داشتن احساسات اشکالی ندارد

مهم است که فرزندتان بداند داشتن احساسات گوناگون هیچ اشکالی ندارد، حتی اگر احساس خوبی نباشد. تجربهٔ حس‌هایی مثل حسادت، بد‌خواهی و حتی خود‌خواهی به آن‌ها کمک می‌کند که خودشان و دیگران را بهتر بشناسند.

برای آن‌ها توضیح دهید که همهٔ ما احساسات چالش‌برانگیزی را تجربه می‌کنیم و کاملاً طبیعی است که آدم حس‌های گوناگونی داشته باشد و خوب است که دربارهٔ آن‌ها حرف بزنیم و بگوییم چه احساسی داریم. ماجرا را با سرخوشی و سرگرمی پیش ببرید و آن را خیلی بزرگ نکنید، چون آن‌وقت عواطف شدیدتر می‌شود، به‌ویژه اگر احساس ناراحتی و نگرانی باشد.

۴. دریافت حالت‌های صورت

تشویق بچه‌ها به تشخیص و شناخت حالت‌های مختلف صورت کمک می‌کند که بتوانند ارتباط خوبی بین آنچه حس می‌کنند و آنطور که به نظر می‌رسند، برقرار کنند. لب‌های پایین‌افتاده نشانهٔ ناراحتی و لب‌های رو به بالا نشانهٔ خوشحالی است. به صورت یک بازی چهره‌های مختلف برای احساسات گوناگون را تمرین کنید، این کار به فرزند شما کمک می‌کند تا بداند احساسات مختلف بر چهرهٔ افراد چگونه نشان داده می‌شوند.

چطور با کودکان دربارهٔ عواطف حرف بزنیم

۵. از تجربه‌های خودتان بگویید

احساسات بسیار پیچیده‌ای وجود دارند که توضیح دادن آن‌ها برای بچه سخت است. با تعریف کردن مثال‌هایی از زمانی که چنین حسی داشتید، کمک کنید بچه آن را بفهمد. می‌توانید برای او تعریف کنید که چه اتفاقی افتاد که چنین حسی پیدا کردید و چه کردید که حالتان بهتر شد. ممکن است برای بچه‌ها هم بیان دقیق حسی که دارند سخت باشد، پس از تجربه‌های خودتان بگویید، سؤال‌های باز بدون پاسخ معین مطرح کنید تا کار را برای کوچک‌تر‌ها آسان کنید.

۶. از کمک خواستن نترسید

اگر فکر می‌کنید فرزندتان بیشتر اوقات خیلی نگران، ناراحت یا عصبانی است و دلیل آن را نمی‌دانید، بد نیست کمک بخواهید. بچه‌های کوچک از عواطف تازه وحشت می‌کنند و هر کدامشان انبوهی از احساسات و عواطف تازه درونشان مدام می‌جوشد و نمی‌دانند با آن‌ها چه کنند. شما می‌توانید با گفتگو و با صداقت و راحتی کامل به آن‌ها کمک کنید، اما اگر فکر می‌کنید که خودتان نگران و درگیر هستید، بد نیست از پزشک خود کمک بخواهید.

منبع: bbc

کسب‌وکارهایی که در کرونا، سکه شدند


روزنامه جام‌جم – لیلا شوقی: این روزها، اقتصاد رسماً به خواب کرونایی رفته، اما کسب‎وکار‌های زیادی در این میان، رونق گرفته‌اند. کسب‎وکار‌هایی که ویروس تاج‌دار، برایشان آمد داشته است. حالا در شرایطی که کرونا، برای بسیاری از مردم بد بوده و به جان کسب‎وکارشان افتاده، کسب‎وکار‌هایی که پیش از این، کسی به آن‌ها توجه نداشت، به رونق افتاده‎اند. مغازه‎های وسایل شیرینی‌پزی، نان‎های بسته‏‌بندی و عطاری‎ها حالا شلوغ شده‎اند؛ کارشناسان مارکتینگ و تولید محتوا هم حالا، پول روی پول می‌گذارند.

به نام قرنطینه، به کام پودر کیک!

از دور هم می‌شود صف طولانی را جلوی مغازه‌اش دید. اینجا نه نانوایی است و نه میوه‌فروشی. اینجا مغازه لوازم شیرینی‌فروشی است. مرد جلوی مغازه‌اش یک کیسه بزرگ از ظروف یک بار مصرف گذاشته تا هیچ مشتری وارد مغازه‌اش نشود. از سیستم محافظتی‌اش که می‌پرسیم، می‌خندد و می‌گوید: برای این که کسی داخل مغازه نشود. این روزها، در روز‌های قرنطینه و در زمانی که بسیاری از زنان و حتی مردان، به استعداد شیرینی‌پزی و کیک‌پزی‌شان پی برده‌اند، سر مغازه‌هایی که وسایل شیرینی‌پزی می‌فروشند، حسابی شلوغ است.

از کسب‌وکار که می‌پرسم، مرد اول به ترازویی که یک کیسه نایلونی جوش‌شیرین رویش است، نگاهی می‌کند و بعد می‌گوید: من از قبل مشتری‌هایم را داشتم، ولی حالا به نسبت به خاطر شرایط و علاقه مردم به نان‌پزی در خانه، مشتری‌هایم بیشتر شده است. صف جلوی مغازه هر لحظه طولانی‌تر می‌شود و سه نفری که درون مغازه‌اند با چابکی درخواست مشتری‌ها را اجابت می‌کنند.

یک نفر پودر کیک شکلاتی می‌خواهد، زنی، بچه به بغل، فهرست بلندبالایی از خمیرترش، بکینگ‌پودر، آرد و قالب گرد کیک‌پزی می‌خواهد، زن و شوهر میانسالی، پودر ژله می‌خواهند و همه هم خیلی زود، در کیسه‌های نایلونی تحویلشان داده می‌شود. مغازه‌دار می‌گوید: ما قبلا دو نفر بودیم، اما حالا یک نیروی کمکی آورده‌ایم. وسایل کیک‌پزی، مثل وانیل، بکینگ‌پودر و آرد بیشترین چیزی است که مشتری‌ها خواهانش هستند. حالا صف طولانی‌تر شده و به چند مغازه آن‌طرف‌تر رفته است.

قرنطینه با کیک، چیپس و پفک

اسمش را گذاشته‌اند هایپر، قد و اندازه مغازه، اما خیلی کوچک‌تر از یک مغازه بزرگ است. یک سالن ۵۰ متری، تمام دارایی مغازه است، اما هایپر هم صندوق و هم مسوول راهنمای خرید دارد و تقریباً همه چیز در آن به فروش می‌رسد. پسر جوان که مسوول خرید است، از یک روز کاری‌اش می‌گوید: ما از ۹ صبح، کارمان را شروع می‏کنیم و تا ۱۰ شب، مدام کارتن‌های پر را از انبار می‏آوریم و قفسه‏ها را پر می‌کنیم. از زمانی که ویروس کرونا پایش را گذاشته در کشور، مشتری‌هایمان هم بیشتر شده است. حالا هر روز قفسه‌های فروشگاه، خالی می‌شود و به خاطر همین هم، آن‌ها هر روز به کارخانه‌ها، فهرست درخواست خرید می‌دهند.

مانند همه فروشگاه‏های زنجیره‌ای، بیشترین کالایی که در این هایپرمارکت به فروش می‎رسد، تخم‌مرغ، شیر، گوشت و مرغ بسته‏بندی شده، است؛ دقیقاً مایحتاج روزانه مردم و آن چیزی که شهروندان هر روز استفاده می‌کنند. او البته تاکید می‌کند که خرید انواع تنقلات مثل، بیسکویت، کیک، چیپس و پفک و حتی پودر کیک و ژله آماده هم افزایش پیدا کرده و البته این هم عجیب نیست.

او می‎گوید: در زمانی که همه مردم در خانه‌ها نشسته‎اند، عجیب نیست که یکی از تفریحاتشان، خوردن تنقلات باشد و چه چیزی بهتر از چیپس و پفک؟ این را که می‎گوید، لبخند عمیقی می‌‎نشیند روی لبانش، بعد می‎رود به کمک پیرزنی که چند شامپو، یک بسته گوشت گوساله و یک شیشه شیر درون سبد خریدش گذاشته است، سبد را از او می‎گیرد و کمک می‎کند تا پیرزن وسایل دیگری را از داخل قفسه‎ها بردارد. از هایپرمارکت که بیرون می‎آیم، یک ماشین باربری از کارخانه چیپس‌فروشی معروف، جلوی مغازه پارک می‎کند.

در پناه جوشانده گیاهی

به نام قرنطینه، به کام پودر کیک!

چند پله باید بالا بروم تا برسم به شیشه‎ها و ظرف‎های پر از رنگ و بو. اول از همه، بوی پونه به استقبال می‏آید، بعد تندی فلفل، به عطسه‏ام می‎اندازد و بعد بوی تیز زنجبیل بینی‎ را نواش می‏دهد. انتهای سمفونی بو و رنگ مغازه عطاری، مرد میانسالی ایستاده است. از کسب‎وکارش که می‎پرسم، لبخند رضایت‌بخشی می‎زند و از روز‌های اول ورود ویروس به کشور می‎گوید، از زمانی که بسیاری از مشتری‎هایش، به‌شدت خواهان پنیرک، میخک، دارچین و زنجبیل بودند؛ تمام ادویه‎ها و گیاهان دارویی که طبع گرم دارند.

او البته توضیح می‎دهد که بعد تب خرید فروکش کرد، ولی همچنان درخواست‎ها زیاد و به‌نسبت ثابت مانده است، اما آنچه مهم به‌نظر می‌آید، افزایش درخواست‌ها نسبت به روز‌های قبل از ویروس کروناست. حالا به گفته این عطار، مردم همچنان دست به دامن طب سنتی هستند و از گیاهان دارویی، جوشانده تقویتی برای بالا بردن سیستم ایمنی‎شان درست می‎کنند.

گیاهان دارویی و ادویه‎های با طبع گرم، اما تنها درخواست‎های آن‌ها نیست، او هم مانند بسیاری از همکاران هم‎صنفش، مواد اولیه پخت‎وپز کیک و شیرینی می‎فروشد و بنابراین فروش بکینگ‌پودر، خمیر ترش، وانیل و حتی رنگ‌های خوراکی هم افزایش پیدا کرده است. او تاکید می‎کند: «فروش مواد کیک‎پزی در روز‌های عید و قبل از آن بیشتر بود. خرید این مواد هنوز هم خواهان دارد، اما مانند گیاهان دارویی، به نسبت ثابتی رسیده است.» پیرمردی وارد مغازه می‎شود و از عطار می‎‌پرسد: «حاجی بکینگ‌پودر داری؟»

صف‎آرایی برای نان‎های صنعتی

ترافیک بیش از اندازه است. ماشین‎ها، میلیمتری حرکت می‎کنند. نه زمین خیس و تاریکی هوا و نه روز جمعه، هیچ‌کدام دلیل تراکم بیش از اندازه ماشین‎ها در خیابان بلند شریعتی نیستند. همه ازدحام‏ها و شلوغی‌ها به خاطر فروشگاه بزرگ نان‌فروشی معروفی است؛ نانوایی​ای که درش بسته و جلوی در شیشه‎ای، صف طولانی تشکیل شده است. درون مغازه هم شلوغ است. بعد از این که یک نفر از درون فروشگاه بیرون می‎آید، یک نفر می‎‌تواند وارد نان‌فروشی شود.

تنها ۱۵ – ۱۰ نفر اجازه ورود به فروشگاه را دارند. قفسه‏ مواد اولیه تقریبا خالی است. جز یکی، دو بسته آرد سوخاری و جو، بسته دیگری دیده نمی‎شود. قفسه کوکی‎ها، شیرینی‎های لقمه‏ای و قفسه نان‎های بسته‏بندی، اما خالی است. فروشنده‎ها سرشان شلوغ است و از پشت ماسک جواب مشتری‎ها را می‎دهند. قسمت نان‎های حجیم مانند، انواع باگت، رژیمی، عصرانه و جو شلوغ‎تر است. سینی‎های نان‌های حجیم در حال خالی شدن است.

یکی از فروشنده‌ها، یک سینی پراز نان فرانسوی می‌گذارد درون ویترین شیشه‎ای. جلوی یخچال‌های ساندویچ‎های خانگی و پیراشکی‌ها هم شلوغ است. یک پسربچه تپل در حال انتخاب است: «ساندویچ مرغ بردارم یا گوشت قرمز؟» از یکی از فروشنده‌ها از کسب‎وکار در این روز‌ها می‎پرسم، جواب می‏دهد: «می‎بینید که… مشتری‎هایمان زیاد شده است.» بعد به سراغ مشتری که انگشتش را روی یکی از پیراشکی‌ها گذاشته است، می‏رود. صف‎های طولانی، جلوی هر دو صندوق‎ به‌وجود آمده است. صندوقدارها، اما سریع کار مشتری‎ها را راه می‏اندازند. صدای ممتد نایلون‎هایی که پر می‌شود و صدای زیر پرداخت وجه صندوق، موسیقی این قسمت است. از در خروج خارج می‎شوم، باران می‎بارد و صف هنوز طولانی است.

الماسی به نام فضای مجازی

به نام قرنطینه، به کام پودر کیک!

از همان اول می‎گوید: «دیگر دوران کسب‎وکار‌های سنتی تمام شده است، آن‌ها باید فکری به حال خود کنند و ایده‌هایشان را در فضای آنلاین ارائه دهند.» این‌ها را یکی از مشاوران تبلیغاتی شبکه‎های اجتماعی کسب‎وکار‌های اینترنتی می‌گوید، شغلی که در روز‌هایی که خیلی از کسب‎وکار‌ها خانه‏نشین شدند و از رونق افتادند، آن‌ها به چشم آمدند. شاید یکی از نکات مثبت ویروس منحوس این بود که همه مدیران و کسب‎وکار‌ها به ارزش وجود فضای مجازی پی ببرند.

حالا درخواست‌های کار به طرف کارشناس فضای مجازی، سرازیر شده است: «بعد از ویروس کرونا، اهمیت شغل‌مان معلوم شد.» حالا بسیاری از مشتری‎هایشان، برای مدیریت صفحه مجازی، مشاوره در زمینه فروش آنلاین یا طراحی‌های گرافیکی، به او و همکارانش مراجعه می‎کنند. او توضیح می‎دهد که برای افزایش درخواست‌ها، تعرفه‎‏ها را کاهش داده‎اند تا هم کمکی برای کسب‏وکار‌هایی که با مشکلات اقتصادی روبه‏رو هستند، باشد و هم این که به خاطر هزینه‌ها، درخواست‌هایشان کم نشود. به خاطر همه اینها، این کارشناس خوشحال است.

تغییر برنامه کاری با کرونا

حالا همه قدر فضای مجازی را دانسته‏اند و به این نتیجه رسیده‎اند که در روز‌های کرونایی، کلید تمام مشکلات است. حالا تولید محتوا و اینفوگرافی برای انتشار در فضای مجازی، جز درخواست‌های بی‌شمار شرکت‎ها، ارگان‎ها و سازمان‌ها شده است. بنا به گفته یکی از کارشناسان تولید محتوا در فضای مجازی، هر سال، درخواست‎های تولید محتوا، از ۱۵ دی‌ماه تا ۱۵ اسفندماه بیشتر می‎شود و همه کارشناسان از ۱۵ اسفندماه تا ۱۵ اردیبهشت‎ماه کار زیادی ندارند، ویروس کوچک، اما همه قواعد را از بین برده و همه چیز را تحت‌الشعاع خود قرار داده است. این روزها، حالا سر کارشناسان تولید محتوا خیلی هم شلوغ شده است.

بعد از شیوع ویروس کرونا در کشور، او مشتری‎هایش را به چند دسته تقسیم‏بندی می‌کند. یکی از آن‌ها ارگان‏ها و سازمان‌هاست که پیش از این توجهی به فضای مجازی نداشتند و حالا از فضای مجازی برای تبلیغات و ارائه دستورالعمل‏های آموزشی استفاده می‎کنند: «یک دسته دیگر از مشتری‎هایمان، فرهنگسرا‌ها و ارگان‏های فرهنگی هستند که پیش از این، به صورت میدانی کار می‏کردند و حالا باید تولید محتوا را به انتشار در فضای مجازی محدود کنند.» بخشی از فعالیت‎‎های این کارشناس تولید محتوا و همکارانش، اما به ارائه اینفوگرافی و متن برای کمپین‎های شرکت‏های خصوصی و ارگان‏ها خلاصه شده است. شرکت‌های نوپا هم حالا این روزها، تمرکز خود را روی تولید محتوا گذاشته‎اند و با تبلیغات و ارائه دستور‌های مراقبتی، سعی دارند تا در کنار کسب‎وکارشان، به وظایف اجتماعی‎شان عمل کنند.

چگونه از هویت جنسی کودکمان مراقبت کنیم؟


مجله تندرستی: مدت زیادی منتظر تولد فرزندتان هستید؛ کلی رویابافی کرده اید ممکن است مادر باشید و ترجیح بدهید دختری با موی بلند داشته باشید یا پدر باشید و منتظر تولد پسری بازیگوش باشید. اما کم کم با نتایج سونوگرافی و… متوجه می‌شوید جنسیت فرزندتان چیزی که می‌خواستید نیست و بعد از تولد خواسته یا ناخواسته شروع می‌کنید به تربیت او برخلاف نقش جنسیتی که باید داشته باشد.

چگونه از هویت جنسی کودکمان مراقبت کنیم؟

این که یک دختر به تفنگ بازی علاقه داشته باشد و یک پسر با عروسک هایش خاله بازی کند در جای خودش قابل بررسی و مهم است، اما موضوع این پرونده درباره والدینی است که خارج از انتخاب کودک دوست دارند علایق خودشان را به فرزند تحمیل کنند پدر با دخترش بوکس بازی کند و مادرهم انگشت‌های پسر را لاک بزند. آیا این موضوع با گذر زمان درست می‌شود یا برای آینده بچه چالش ایجاد می‌کند؟ در این پرونده این موضوع را بررسی کرده ایم.

روایت‌هایی از تربیت دخترانه پسر‌ها و برعکس

احتمالا شما هم در بین فامیل یا حداقل در شبکه‌های اجتماعی دیده‌اید که دست‌های پسربچه‌ای را لاک زده یا موهایش را دم اسبی بسته‌اند یا یک دختر مشغول بازی با آچار و پیچ‌گوشتی است و …. در ادامه مطلب، روایت‌هایی واقعی از این اتفاقات خواهید خواند.

به قربون گیسوی کمندت پسرکم!

پسر کوچک‌شان شب‌ها برای فرار از اضطراب، عروسکی را که شاید با جنسیت اش همخوانی ندارد در آغوش می‌گیرد. از طرفی هم دل‌شان نمی‌آید مو‌های طلایی و فرفری پسرشان را کوتاه کنند، برخلاف میل کودک موهایش را از پشت می‌بندند و تل و گل‌سر برایش می‌خرند. نگرانی‌شان از آن‌جا شروع می‌شود که در کوچه و خیابان و مهمانی‌ها، هم‌بازی‌های هم‌جنس اش، شیوه بازی و ظاهر دخترانه او را درک نمی‌کنند و به آن واکنش نشان می‌دهند. اما همچنان پدر و مادر اصرار به آرایش و تیپ دخترانه برای پسرشان دارند.

دخترم؛ مرد خانه است!

نام پسرشان را از همان ماه اول بارداری تعیین کرده بودند، اما خداوند به آن‌ها دختری زیبا هدیه کرد. فکر کردند شاید بتوانند او را مثل یک مرد تربیت کنند و به آرزوی‌شان برسند. مثلا آچار و پیچ‌گوشتی را به دستش بدهند و از این که خودروی پدرش را تعمیرکند غرق در احساس غرور شوند. با وجود انتظارشان برای داشتن فرزند پسر این واقعیت را نادیده می‌گیرند و نقش فرزندشان را نه آن‌طور که هست، بلکه آن‌گونه که می‌خواهند تعیین می‌کنند.

پدر که مدعی است از برخی ناتوانی‌های همسرش خسته شده، ظرافت همسرش را به پای ضعف او می‌گذارد. در عوض برای تربیت دختری توانمند و به قول خودش «مرد» تلاش می‌کند تا این کاستی را به روش خودش فراموش کند. در ابتدا پدر از رفتار‌های پسرانه دخترش ذوق و افتخار می‌کند، ولی در آستانه ۱۶ سالگی دخترش، تازه یادش می‌افتد دلش می‌خواهد دخترش مثل دختر‌های همسن و سالش رفتار کند.

دختر خشن و جنگجوی من!

در جایی دیگر مادری که به خاطر ضعف جسمانی و ترس، همیشه از شخصیت آسیب‌پذیر و نحیف اش در عذاب بوده است، احتمالا نمی‌خواهد دخترش چنین ضعفی را تجربه کند. راه نجاتش را خرید اسباب بازی‌هایی مانند شمشیر و تفنگ یا ثبت‌نام در کلاس‌های ورزشی خشن می‌داند. تصور می‌کند اگر دخترش را بدون درنظر گرفتن علایقش جنگجو بار بیاورد، دفاع از خود را یاد بگیرد و جسم‌اش را آماده مبارزه کند، او دیگر قربانی خشونت خانگی و خیابانی نمی‌شود و امنیت اش تضمین می‌شود. در حالی که دخترک چشمش به عروسک‌های دوستانش است و با حسرت خاله‌بازی آن‌ها را تماشا می‌کند.

آرایش کردن پسربچه‌ها برای استوری کردن!

مادر به محض وارد شدن به اتاق، پسر کوچکش را می‌بیند که به لوازم آرایشی‌اش دست زده و درهم برهم و غیرحرفه‌ای صورتش را آرایش کرده است. به نظر می‌رسد خود را شبیه به تنها زن زندگی‌اش یعنی مادرش کرده است. عکس‌العمل این مادران متفاوت است، یکی به شیرین‌کاری پسرش لبخند می‌زند و آرایش را با لاک‌زدن به ناخن‌هایش تکمیل می‌کند، به یادگار عکسی می‌گیرد، در لحظه استوری می‌کند و می‌نویسد این هم از دخترک زیبای ما! دیگری با فریادی کودکش را غافلگیر می‌کند، دست‌هایش را می‌گیرد و با سرزنش صورت مبهوت و معصومانه او را می‌شوید. اما مادری دیگر رفتار محافظه‌کارانه‌تری را در پیش می‌گیرد و با ملایمت و به زبان کودکانه به او می‌گوید که پسر‌ها آرایش نمی‌کنند و با مداد سیاه برایش سبیلی می‌کشد، مثلا به او یاد می‌دهد که «حالا مرد شدی»!

در تربیت نباید نسبت به جنسیت فرزند بی‌توجه بود

یک روان‌شناس کودک پاسخ می‌دهد که اگر علایق فرزندمان با تعاریف فعلی جامعه از نقش‌های جنسیتی همخوانی ندارد، باید چه کنیم؟

روش تربیتی پیش از این به گونه‌ای بود که از دختران بیشتر انتظار کار‌های زنانه‌تری مثل عروسک‌بازی، آشپزی و خانه‌داری می‌رفت و در مقابلش از پسر‌ها توقع جسارت و رفتار‌های مردانه‌تری بود. اما امروزه انتظارات جامعه از کار‌های دخترانه و پسرانه تغییر یافته است. دختران در فعالیت‌هایی می‌درخشند که پیش از این مردانه به نظر می‌رسیدند و همین‌طور پسر‌ها در مهارت‌هایی موفق هستند که گاهی زنانه دانسته می‌شود (مثل آشپزی). به طور کلی رفتار‌ها و علاقه مندی‌های بچه‌ها، اغلب با جنسیت‌شان همخوانی ندارد که به گفته کارشناسان این مسئله تا حدی طبیعی است. اما وقتی علایق، توانایی‌ها و رفتار‌های کودک متفاوت با انتظارات غالب جامعه از او باشد، مورد سرزنش قرار می‌گیرد.

در این صورت دور از ذهن نیست که والدین آگاهانه یا عمدی شیوه‌ای را به کار بگیرند تا جامعه پذیرای او باشد. این درحالی است که راحتی و رضایت کودک از خودش نباید نادیده گرفته شود. از دیگر سو برخی والدین بنا به دلایلی سعی می‌کنند فرزندان خود را با تربیتی غیر از جنسیت خودش بزرگ کنند تا جایی که این موضوع باعث ایجاد نگرانی در اطرافیان و حتی اعلام نارضایتی و شکایت به این رفتار می‌شود. دکتر ساحل گرامی، روان‌شناس کودک به ما می‌گوید که چگونه نگران علایق و توانایی‌های فرزندمان که با تعاریف فعلی جامعه از نقش‌های جنسیتی همخوانی دارد یا ندارد، نباشیم و به کودک‌مان کمک کنیم تا از توانایی‌های بالقوه منحصر به فردش راضی باشد.

فعالیت‎هایشان را به حساب کنجکاوی بگذارید

این روانشناس معتقد است: «پدر و مادر بدون هیچ تردیدی تا قبل از پنج سالگی نباید روی جنسیت کودک حساس شوند. یعنی این که اگر دخترمان به ورزش رزمی علاقه دارد تشویقش کنیم یا اگر پسرمان هر از گاهی دوست دارد با عروسک بازی کند و حتی آرایش کند این را به حساب کنجکاوی‌های مقطعی او بگذاریم. این مسئله کاملا طبیعی است و همه بچه‌ها کم و بیش با تفاوت‌هایی، چنین چیزی را تجربه می‌کنند. بچه‌ها فعالیت‌های جنس مقابل را انجام می‌دهند و بعد در نهایت به این نتیجه می‌رسند که اگر فعالیت‌های متناسب با جنسیت خودشان را انجام بدهند تشویق و حمایت بیشتری دریافت می‌کنند.

اما توصیه می‌شود که خیلی به دختر و پسر تاکید نکنیم که حتما باید فعالیت‌های متناسب با جنسیت اش داشته باشد و این قضیه از نظر علمی هم ثابت شده است. این کار باعث می‌شود یک‌جور دوست داشتن مشروط ایجاد شود که دختر من اگر فوتبال بازی کند من دوستش ندارم. این خودش باعث ایجاد یک نوع جلب توجه می‌شود و بچه از علاقه مندی‌های خودش فاصله می‌گیرد، چون می‌خواهد توجه والدین را داشته باشد. پس در تمام این مراحل باید حمایت کردن و دوست داشتن‌های بدون قید و شرط داشته باشیم. رعایت این مسئله، سلامت روان کودکان را در سال‌های آینده تضمین می‌کند.»

چگونه از هویت جنسی کودکمان مراقبت کنیم؟

واکنش تندی نشان ندهید

وی در ادامه نوع واکنش لازم والدین را این گونه تبیین می‌کند: «یکی از توصیه‌های مهم و معمول ما در این زمینه برخورد خیلی راحت با علاقه‌مند بودن بچه‌ها با بازی‌های جنس مقابل است، اما به این معنی نیست که دستی‌دستی خودمان بچه را به سمت یک جنس ببریم. مثلا برای پسرمان عروسک بگیریم یا به ناخن‌هایش لاک بزنیم بدون این که خودش تمایلی داشته باشد. یا دخترمان را به سمت فعالیت‌های اکشن و پسرانه یا به کار‌های غالبی که ما برای جنس دختر متصور هستیم سوق بدهیم.

اگر می‌بینید که بچه خودش به یک سری فعالیت‌ها علاقه دارد، وظیفه ما حمایت کردن است، چون مخالفت و سرزنش در این شرایط در خودپنداری بچه‌ها تاثیرگذار است. یعنی خودشان را دوست داشتنی نمی‌دانند و باعث می‌شود که از فعالیت مورد علاقه شان مثل یک رشته ورزشی فاصله بگیرند. پس ما به‌عنوان پدر و مادر نباید آتش این قضیه را تند کنیم. همچنین اگر می‌بینیم فرزندمان به فعالیت خاص و متضاد با جنسیت اش ارتباط برقرار می‌کند، نگران نشویم، چون در بیشتر موارد این یک مرحله موقتی است و به‌راحتی طی می‌شود.»

کودکان متناسب با جنسیت‌شان تربیت شوند

دکتر گرامی به عنوان نکته آخر می‌گوید: «مادری که پسرش را آرایش می‌کند یا پدری که برای دخترش، اسباب‌بازی پسرانه می‌خرد، دچار یک اشتباه تربیتی شده است که اگر رفتارش را اصلاح نکند، فرزندش دچار آسیب‌های شخصیتی خواهد شد. یکی از نکته‌های مهمی که در فرزندپروری اهمیت دارد، این است که کودکان متناسب با جنسیت‌شان تربیت شوند.

اگر کودکی با توجه به جنسیت خود پرورش نیابد (تربیت دختران با شیوه‌های پسرانه و پسران با شیوه‌های دخترانه)، ممکن است در آینده در پیداکردن هویت جنسی ثابت خود دچار مشکل شود؛ بنابراین باید با پسران و دختران به‌گونه‌ای رفتار شود تا باعث تقویت و پررنگ‌تر شدن خصوصیات مردانه در پسر‌ها و زنانه در دختر‌ها شود. به طور کلی والدین در عین توجه به کودکان، باید سعی کنند رفتار‌های مثبت را در آن‌ها تقویت کنند و اگر شاهد بروز رفتار‌های منفی در آن‌ها هستند با شیوه‌های خاص آن را اصلاح و خاموش کنند نه این که مشکل‌ساز شوند و هویت جنسی فرزندشان را به خطر بیندازند.»

سیر تغییر و تحول در هویت جنسی کودکان

اگر شما پدر و مادری هستید که درباره رفتار‌های جنسیتی فرزندتان آگاهی ندارید، یا خواسته و ناخواسته می‌خواهید او را برخلاف جنسیت اش تربیت کنید، بد نیست این اطلاعات علمی را مطالعه کنید.

پیش از ۲ سالگی کودک

در این دوره کودکان هیچ برداشتی از دختر و پسر بودن ندارند و رفتار‌های جنسیتی را خیلی نشان نمی‌دهند، اما از دوسالگی به بعد، بچه‌ها تقریبا به این بینش می‌رسند که بین دختر و پسر تفاوت‌هایی وجود دارد و درباره تفاوت‌های فیزیکی هوشیار می‌شوند و رفته‌رفته می‌فهمند که لباس و رفتار دخترانه و پسرانه کدام است یا اگر کسی کامیون براند و در تیم آتش‌نشانی باشد، مرد است و اگر کسی ظرف بشوید و غذا بپزد زن است.

در ۳ سالگی

در سه تا سه و نیم‌سالگی خودشان را به‌عنوان یک دختر یا پسر یاد می‌کنند. اسباب‌بازی‌های سنی و جنسیتی مثل عروسک و ماشین را انتخاب می‌کنند. البته در انتخاب اسباب‌بازی و نقش‌های مرتبط با جنس، ممکن است جابه‌جایی دیده شود. پسر‌ها هم به اندازه دختر‌ها از عروسک بازی لذت می‌برند. مفهوم جنسیت در کودکان به تدریج بین سه تا پنج سالگی ایجاد می‌شود.

در ۵ سالگی

پیش از پنج سالگی به‌نظر می‌رسد کودکان تصوری از پایداری مفهوم جنسیت ندارند. برای مثال یک کودک ممکن است از مربی خود بپرسد: «آیا شما در کودکی دختر بودی یا پسر؟» یا یک پسر خردسال ممکن است بگوید می‌خواهد وقتی بزرگ شد یک مادر شود. اما در پنج سالگی تفاوت‌های جنسی در بازی نیز آشکار می‌شود و کم‌کم به سمت فعالیت‌های دخترانه یا پسرانه گرایش پیدا می‌کنند.

پسر‌ها نقش‌های بیرون از خانه را بازی می‌کنند و از فضای فیزیکی بیشتری سود می‌برند و در بازی‌های پر سر و صدا و زد و خورد شرکت می‌کنند، ولی دختر‌ها اغلب در نقش‌هایی که جنبه کمکی و پرورشی دارند مثل نظافت، بچه‌داری، خانه داری و … ظاهر می‌شوند. در این سن هنوز هر دو جنس موقع بازی با هم هستند. پس از پنج سالگی به‌تدریج کودکان یاد می‌گیرند که تغییراتی در لباس یا مدل مو، تغییری در جنسیت ایجاد نمی‌کند. در سنین پنج – شش سالگی کودکان بیشتر تمایل پیدا می‌کنند که به گروه‌های همجنس خود ملحق شوند و برای استفاده از کلیشه‌های جنسیتی خیلی سختگیر می‌شوند.

در ۷ سالگی

بچه‌ها به پایداری جنسیتی دست می‌یابند و می‌دانند که به کدام جنس تعلق دارند و جنس آنان در طول زندگی ثابت می‌ماند. مشاغل خاص و رشته‌های تحصیلی را با هر جنسیت مرتبط می‌دانند. آن‌ها جداسازی جنسیتی انجام می‌دهند یعنی این که پسر‌ها با پسر‌ها بازی می‌کنند و دختر‌ها با دخترها. مخصوصا این قضیه وقتی که پا به دبستان می‌گذارند، بهتر دیده می‌شود که تمایل دارند با همسن و سال‌های خودشان گروه‌های دوستی تشکیل بدهند و سعی می‌کنند ارزش‌های هر جنس را رعایت کنند و فعالیت‌های مربوط به هر جنسیت را داشته باشند.

حتی می‌بینیم که در این سن بچه‌ها همان‌طور که قادرند رنگ‌ها را تفکیک کنند، اسباب‌بازی‌ها و فعالیت‌ها را تفکیک می‌کنند و ترجیح می‌دهند که فعالیت جنس مقابل را نداشته باشند. خیلی می‌شنویم در بازی‌های‌شان به هم می‌گویند: «مگه تو دختری که موهاتو بلندکردی؟» یا «مگه تو پسری که تفنگ بازی می‌کنی!» و این تفکیک را بعد از سن دبستان خیلی ملموس‌تر خواهیم دید.

چگونه از هویت جنسی کودکمان مراقبت کنیم؟

چگونه با فرزندان درباره کرونا صحبت کنیم؟


روزنامه آرمان ملی: یک جامعه‌شناس گفت: بیماری کرونا از جمله پدیده‌هایی است که کودکان به دلایل شرایط سنی خود برای فهم آن چیزی که در حال دیدن بر صفحه تلویزیون یا شنیدن از افراد جامعه هستند ممکن است دچار مشکلاتی مانند اضطراب، استرس یا غم و اندوه شوند و در چنین شرایطی والدین باید بدانند که چگونه با فرزندان خود صحبت کنند.

چگونه با فرزندان درباره کرونا صحبت کنیم؟

رضا جعفری‌سدهی در گفتگو با ایرنا افزود: در چنین شرایطی، انجام گفت‌وگوی حمایتی و پذیرنده می‌تواند به افزایش قدرت درک و تحلیل موضوع، تقویت توان سازگاری و پذیرش واقعیت موجود به کودکان کمک کند. وی پرسیدن سوال باز از کودک و گوش دادن فعال به آنها، صادق بودن با کودک، نشان دادن اینکه چگونه می‌توان از خود و دوستانشان حمایت و مراقبت کرد، اطمینان دهی مجدد به کودک، جست‌وجو و دنبال کردن حامیان و فعالان سلامتی، پرداختن و توجه به سلامتی خود و گفت‌وگوی نزدیک و با توجه و علاقه به کودک را از مهم‌ترین اصول انجام یک گفت‌وگوی سازنده بین والدین و فرزندان برشمرد.

این کارشناس بهزیستی درباره «پرسیدن یک سوال باز از کودک و گوش دادن فعال به آنها» گفت: به عنوان نخستین گام، شروع صحبت می‌تواند از طریق دعوت از کودک جهت گفتگو و طرح مشکلات برای فهمیدن میزان فهم اولیه فرزند از بیماری و آمادگی او برای پذیرش راهنمایی بعدی شروع شود. ذکر این نکته ضروری است چنانچه سن کودک پایین است و تابحال نیز چیزی درباره شیوع پدیده نشنیده باشد ضرورتی به طرح موضوع نیست و گفتن مواردی مانند رعایت اصول اولیه بهداشتی بدون ایجاد ترس در ذهن کودک کافی است. جعفری‌سدهی افزود: مهم‌ترین اقدامی که والدین می‌توانند انجام دهند این است که کودک را مطمئن سازند که محیط زندگی آن‌ها مکانی امن است و اینکه به فرزند خود اجازه دهند که به صورت آزادانه و در فضایی فارغ از ترس صحبت کند.

وی ادامه داد: استفاده از ابزار‌هایی مانند نقاشی، قصه گویی و سایر فعالیت‌ها، ممکن است به ایجاد یک گفت‌وگوی باز کمک کند علاوه بر آن داشتن جدول زمانی روزانه که نحوه صرف زمان را طبق برنامه دقیق در قالب فعالیت‌هایی مانند بازی، ارتباط با دوستان از طریق تلفن و فضای مجازی با نظارت والدین، کمک به تهیه ناهار و شام و سایر فعالیت‌ها می‌تواند به پیشبرد این هدف کمک کند. این جامعه‌شناس گفت: مهم‌تر از همه باید از کوچک‌سازی دغدغه‌های ذهنی کودک و بی‌توجهی به نگرانی‌ها و دلواپسی‌های کودک اجتناب شود. احساس ترس و هراس کودک باید پذیرفته شود. همچنین باید به کودک اطمینان داده شود که آن‌ها هر وقت که دوست داشته باشند می‌توانند با والدین خود صحبت کنند.

با فرزندتان صادق باشید

وی گفت: مطابق با اصل صادق و روراست بودن با فرزندان، والدین باید حقایق را به شیوه صادقانه و دوستانه به فرزندان خود توضیح دهند زیرا کودکان حق دارند اطلاعات درستی درباره چیزی که در اطراف آن‌ها می‌گذرد، داشته باشند. بزرگسالان مسئولیتی برای حفظ امنیت و سلامتی کودکان در مقابل فشار‌ها دارند. جعفری‌سدهی افزود: استفاده از زبان متناسب با سن کودک، توجه به واکنش‌ها و حساسیت داشتن به سطح اضطراب و نگرانی کودک مهم تلقی می‌شود.

اگر والدین نتوانند به سوالات فرزندان پاسخ درست و منطقی بدهند نباید متوسل به حدس و گمان شوند؛ بلکه باید از آن به عنوان فرصتی برای جست‌وجو و پاسخ به سوالات مطرح شده با همکاری یکدیگر استفاده کنند. وی اضافه کرد: یکی از بهترین راه‌ها برای حفظ امنیت و سلامتی کودک در مقابل کرونا و سایر بیماری‌ها، شستن مرتب دست‌ها است. برای این کار نیازی به داشتن یک گفت‌و‌گوی ترسناک نیست. علاوه بر این والدین می‌توانند درباره نحوه عطسه کردن محافظت شده و نزدیک نشدن به افرادی که نشانه‌های بیماری را دارند توضیحات روشن و دقیقی ارائه دهند.

چگونه با فرزندان درباره کرونا صحبت کنیم؟

اطمینان‌دهی مجدد به کودک

این جامعه‌شناس گفت: هنگامی که کودک در حال تماشای تصاویر دلخراش و ترسناک از صفحه تلویزیون یا سایر رسانه‌ها درباره کروناست، شاید این احساس را پیدا کند که این بیماری، بحرانی فراگیر و همه‌جایی است زیرا کودکان قادر نیستند تمایزی بین تصاویر روی صفحه نمایش و واقعیت شخصی خود قایل شوند و ممکن است باور کنند که آن‌ها در معرض یک خطر قریب‌الوقوع هستند.

جعفری‌سدهی افزود: در چنین شرایطی والدین می‌توانند به فرزندان خود کمک کنند تا فرصتی برای سازگاری با استرس‌ها را از طریق بازی‌ها و تکنیک‌های آرام‌سازی، انجام فعالیت‌های روزمره به‌صورت منظم قبل از رفتن به تختخواب داشته باشند. این حمایت‌ها می‌تواند به خلق یک انسان جدید در یک محیط نو منجر شود. وی ادامه داد: شیوه دیگر حمایت، به ویژه در مناطقی که بیماری در حال شیوع هست، یادآوری این نکته است که احتمال اینکه کودکان به کرونا مبتلا شوند کم هست و اینکه اکثر افرادی که ویروس کرونا دارند بیمار نمی‌شوند و نیاز به بستری پیدا نمی‌کنند. جعفری‌سدهی گفت: همچنین باید به کودک اطمینان داد که آن‌ها همه تلاش و توان خود را برای ایمن نگه‌داشتن خانواده به‌کار می‌برند.

والدین باید به فرزندان توضیح دهند که اگر آن‌ها بیمار شدند باید برای حفظ ایمنی و سلامتی خود در خانه یا بیمارستان بمانند. والدین باید به فرزندان خود اطمینان دهند که هرچند ماندن در خانه سخت و دشوار است، اما پیروی از قوانین به ایمنی همه افراد کمک می‌کند. این کارشناس بهزیستی گفت: مهم است که کودکان بدانند افرادی در حال کمک به دیگران به‌صورت سخاوتمندانه و مهربانانه هستند. برای این منظور، والدین باید قصه‌هایی از فعالان سلامت اعم از دانشمندان، افراد جوان و همه کسانی را که برای توقف شیوع و ایجاد جامعه سالم تلاش می‌کنند به اشتراک بگذارند. جعفری‌سدهی افزود: والدین زمانی می‌توانند از فرزندان خود در مقابل کرونا حمایت کنند که خود افرادی منعطف و سازگار باشند.

معمولا کودکان ارزیابی دقیق از والدین خود دارند و آن‌ها را به خوبی می‌شناسند. کودکان معمولا به واکنش والدین در برابر رویداد و اخبار مربوط به آن توجه می‌کنند بنابراین پاسخ و تسلط بزرگسالان به مهارت‌های سازگارانه به کودکان کمک می‌کند که دریابند والدین آن‌ها آرام هستند و اوضاع در کنترل آنهاست. وی ادامه داد: اگر والدین نگران و مضطرب هستند، باید زمانی را به خودشان اختصاص دهند و با سایر اعضای خانواده، دوستان و افراد معتمد ارتباط برقرار کنند و زمانی را برای انجام دادن کار‌هایی که به آرامش و تجدید انرژی آن‌ها کمک می‌کند، اختصاص دهند.

گفتگو با کودک

این جامعه‌شناس و کارشناس بهزیستی گفت: یکی از اصول مهم برای کاهش استرس در کودکان این است که اطمینان یابند، والدین‌شان هیچ‌گاه آن‌ها را در شرایط سخت و دشوار رها نمی‌کنند. والدین می‌توانند همانگونه که صحبت‌شان با کودک در حال اتمام است سعی کنند سطح اضطراب کودک را از طریق دیدن زبان بدن، تن صدا و نحوه تنفس کودک ارزیابی کنند. جعفری‌سدهی افزود: آگاهی و مهارت والدین به اصول مطرح شده فوق می‌تواند گامی مهم جهت درک منطقی و اصولی نیاز‌ها و چالش‌های ذهنی کودکان در شرایط شیوع بیماری، تقویت عوامل محافظت‌کننده و درنهایت ارتقای سلامت روانی در آن‌ها بینجامد.

چگونه با فرزندان درباره کرونا صحبت کنیم؟

زودباوری و عواقب جبران‌ناپذیر آن


روزنامه همشهری – حمیدرضا بوجاریان: یکی از مشکلاتی که این‌روز‌ها بیش از هر زمان دیگری با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنیم، بحران زودباوری یا به عبارت دیگر، برخورد ساده‌لوحانه با پدیده‌هایی است که تمام یا بخشی از جامعه را درگیر خود کرده است.

همین موضوع کرونا نشان داد که بخش بزرگی از مخاطبان، با باورکردن اخبار و شایعه‌هایی که عمر آن‌ها بیش از چند ساعت یا روز نبود، رفتار‌های خود را تنظیم و مبتنی بر باوری که پیدا کرده‌اند با ویروس کرونا مقابله می‌کنند؛ باور‌هایی که گاه کاملا متضاد با واقعیت‌ها بود و نه‌تن‌ها کمکی به شکست کرونا نکرد بلکه به دامن‌زدن به آن در جامعه هم منجر شد. همشهری برای بررسی اینکه چرا باورپذیری ما از هر مسئله‌ای این‌قدر بالاست؟ چطور می‌توان مهارت برخورد با رویداد‌ها را پیدا کرد؟ با دکتر مرجان ابراهیمی روانشناس گفتگو کرده است.

زودپز نباش!

حربه تکرار برای باورپذیری

ما معمولا به کسانی اعتماد می‌کنیم که آن‌ها را می‌شناسیم؛ به این معنی که هر قدر تعداد افرادی که درباره موضوعی حرف می‌زنند اطراف ما بیشتر باشد، احتمال اینکه ما آن موضوع را باور کنیم، بیشتر خواهد شد. علاوه بر این، ما نمی‌توانیم تعداد کسانی را که آن گفته را باور دارند، به‌خاطر داشته باشیم. وقتی یک مطلب مکررا در برنامه‌های خبری، دیدار‌های دوستانه و مجامع مختلف تکرار می‌شود، این توهم را ایجاد می‌کند که آن مطلب احتمالا بیش از آنکه در واقعیت وجود دارد محبوبیت و فراگیری دارد. در این صورت نتیجه این خواهد شد که ما آن را به‌عنوان حقیقت باور می‌کنیم.

سریع قضاوت نکنید

از قدیم گفته‌اند یک‌کلاغ چهل‌کلاغ‌کردن باعث بزرگ‌نمایی موضوع و باورپذیرترشدنش برای دیگران می‌شود. برخی عادت دارند وقتی مطلبی را می‌شنوند، دیدگاه‌ها و نظرات خود را هم به آن قلاب کنند و با انتقال مطالب شنیده‌شده به افراد دیگر، سعی در مجاب‌کردن مخاطبان تازه به پذیرش مطلب ساخته و پرداخته‌شده ذهن خود دارند. باید بدانید که با شنیدن چنین مطالبی دست به قضاوت درباره واقعی‌بودن آن نزنید و حرف‌هایی را که می‌شنوید باور نکنید. در چنین موقعیت‌هایی تنها نظرات کسانی را که به آن‌ها اطمینان دارید و از درستی حرفشان مطمئن هستید باور کنید.

میل به باورکردن

با وجود اینکه ممکن است بدانیم برخی اخبار و اطلاعاتی که دریافت کرده‌ایم منطق درستی ندارد و با هیچ متر و معیاری پذیرش اش درست به‌نظرنمی‌رسد، اما برخی میل به باورکردن اتفاقات و رویداد‌هایی را دارند که در اطراف آن‌ها رخ می‌دهد. شاید دلیل این موضوع را باید تمایل مغز به صرفه‌جویی در وقت و انرژی دانست. مغز ما بیشتر مایل است به جای استفاده از تحلیل‌ها و بررسی موضوعات، بر پایه شهود تصمیم‌گیری کند. دلیل دیگری که باعث می‌شود میل افراد به باورکردن مسائل، بیشتر از باورنکردن آن باشد این است که شایعه‌ها گاهی آنچنان حرفه‌ای طراحی و تبلیغ می‌شود که بتواند به‌راحتی پذیرفته شود. تکرار چنین مواردی به باورپذیرشدن ما در مقابل هر رویدادی منجر می‌شود.

تجربه خودتان را ملاک بدانید

کمتر جمع و گروهی را می‌توان پیدا کرد که شایعه بین آن‌ها جایی نداشته باشد. شایعه را به‌راحتی می‌توان در شوخی‌های دوستانه جوانان، درددل‌های میانسالان و حرف‌های پیرمردان و پیرزنان یافت. مردم بدون هیچ شناختی و تنها با تکیه بر شنیدار‌های خود، فردی را به اوج رسانده یا به قهقرا می‌فرستند، روابط خانوادگی را بر هم زده و زوج‌های جوان را از هم جدا می‌کنند، از شخصی یا گروهی بی‌دلیل تمجید کرده و به شخص یا گروهی دیگر ناسزا می‌گویند. هیچ وقت به این رفتار‌ها و حرف‌ها دقت نکنید. تا زمانی که خودتان تجربه برخورد با فردی که درباره‌اش صحبت منفی می‌شود نداشته‌اید، درباره آن فرد موضع‌گیری نکنید و حرف مثبت و منفی را درباره او باور نکنید.

زودپز نباش!

یک شرط مهم برای باورپذیری

بخشی از اطلاعاتی که در طول روز به دستمان می‌رسد و به‌نظر واقعی می‌آیند را از دایره دوستان، همکاران، اقوام و نزدیکان خود می‌شنویم. تجربه ثابت کرده است بسیاری از این افراد اطلاعاتی که به ما می‌دهند را از فرد دیگری گرفته‌اند و خود با پدیده‌ای که درباره‌اش حرف می‌زنند روبه‌رو نبوده‌اند. هرچه مقدار برخورد فرد نقل‌کننده اطلاعات به شما در مورد پدیده‌ای که با شما حرف می‌زند کم باشد، پذیرش و باور آن از سوی شما باید با سختگیری بیشتری همراه شود؛ چرا که ممکن است فرد با شاخ و برگ‌دادن مطلبی که به شما منتقل کرده است تلاش کرده باشد برای گرفتن واکنش مورد انتظار از شما، با غلوکردن در اطلاعات آن را باورپذیر کرده و شما را به اشتباه بیندازد.

بیشتر مطالعه کنید!

هرچه مقدار اطلاعاتی که خودتان از منابع موثق به دست می‌آورید بیشتر باشد د ر برابر افتادن به دام شایعه‌ها و باورکردن آن‌ها مصون‌تر می‌شوید. برای اینکه کمتر دچار این مشکل شوید باید مطالعه کنید. منظور این نیست که حتما کتاب بخوانید بلکه باید با مطالعه در فضای مجازی و خواندن خبر‌های متنوع و متفاوت از منابع رسمی شناخته‌شده، دانش خود را برای برخورد با اخبار اغوا‌کننده بالا ببرید؛ با این روش، هر خبری که به گوشتان خورد را باور نمی‌کنید؛ چراکه از قبل می‌دانید واقعیت ماجرا چیست و خبر تا چه اندازه درست و دقیق است.

احساسات خود را کنترل کنید

برخی افراد هستند که به‌سادگی به دیگران اعتماد زیادی دارند. اعتماد بیش از حد، باعث زودباوری و بی‌اعتمادی، موجب دیرباوری می‌شود. در دریافت خبر، نه باید زیاد اعتماد کرد و نه باید بی‌اعتماد بود؛ چون در هر دو صورت، خود را از شنیدن واقعیت‌ها محروم می‌کنیم. این را در نظر بگیرید که هیجانات فردی و احساسات، در دیرباوری یا زودباوری ما اثر منفی دارند. این هیجانات را کنترل کنید و نگذارید احساس خوشایند شما نسبت به یک فرد، سبب شود که هر حرفی را که می‌زند باور کنید. یا بر عکس، نظر منفی شما نباید سبب شود که نظرات او را نادیده بگیرید و حرف‌هایی را که می‌زند باور نکنید. اگر احساسات‌تان را کنترل نکنید ممکن است خسارت‌ها و صدماتی به شما وارد شود که جبران آن، گاه غیرممکن است.

تفکر نقادانه داشته باشید

محمد علی سلیمانیان؛ مدرس مهارت‌های بهبود فردی دانشگاه تهران:

جهان امروز پیوسته درگیر بحران است و ترس و نگرانی از بحران‌ها بر زندگی روزمره ما تأثیر می‌گذارد. اما این پرسش مطرح است که چرا بحران‌های امروزی از همیشه پیچیده‌تر و ترسناک‌تر به‌نظر می‌آیند؟ ۲ دلیل می‌تواند عامل این رویداد باشد؛ نخست پیوستگی دنیای امروز به هم که سبب همه‌گیری و تأثیرگذاری یک بحران در منطقه‌ای از جهان به مناطق دیگر می‌شود و دوم رسانه‌ها و شبکه‌های خبری و اجتماعی که سبب اطلاع‌رسانی بحران‌ها و مخابره آن‌ها درسریع‌ترین زمان ممکن به سراسر جهان می‌شوند.

شاید اگر چند سال قبل شیوع کرونا اتفاق می‌افتاد، سال‌ها زمان می‌برد تا خبر یا خطر همه‌گیری آن به سراسر جهان مخابره شود. اما آیا به همان اندازه که در اطلاع‌رسانی و سرعت آن توجه کرده‌ایم به موضوع مخاطبان و باور‌های آن‌ها و اینکه چطور اخباری را که به آن‌ها می‌دهیم درست باشد تا باورش کنند، توجه کرده‌ایم؟ آیا فکری برای مهار اخبار جعلی که باور‌های مردم را نسبت به پدیده‌های طبیعی و غیرطبیعی هدف می‌گیرند کرده‌ایم؟ بسیاری از مردم در سراسر جهان در رویارویی با بحران‌ها راه درماندگی در پیش گرفته و خود را قربانی سرنوشت می‌دانند.

نخستین گام برای مدیریت هر بحران، پذیرش آن است. با پذیرش بحران، مرحله چاره‌اندیشی آغاز می‌شود. در رویارویی و پذیرش بحران باید از افراط و تفریط خودداری کرد. در واقع نه باید بسیار بدبین بود و نه زیاد خوش‌بین؛ چرا که خوش‌بینی زیاد نیز سبب می‌شود بحران را دست‌کم گرفته و کاری برای مدیریت آن انجام ندهیم. سازمان بهداشت جهانی ۱۰ مهارت را برای داشتن زندگی فردی و اجتماعی موفق معرفی کرده است که مهارت نخست، تفکر نقادانه است.

تفکر نقادانه به ما می‌آموزد که نباید هر خبری را به سادگی بپذیریم یا رد کنیم. باید موضوع یادشده را به خوبی بررسی کرده و از منابع معتبر در جست‌وجوی درستی یا نادرستی آن مطلب باشیم. همانگونه که می‌دانیم بسیاری از افراد در بحبوحه بحران‌ها با سوءاستفاده از نگرانی‌های مردم دست به کلاهبرداری می‌زنند. آن‌ها اخبار و رویداد‌هایی را که به ظاهر با بحران پیش‌آمده مرتبط هستند جعل کرده و روی زود‌باوری دیگران حساب باز می‌کنند.

درموضوع ویروس کرونا کم نبوده و نیستند اخباری که جعلی بوده و سازندگان آن‌ها قصد و نیت‌شومی در ساخته و پرداختن آن داشتند؛ از مطالبی درباره ساخت داروی ضد‌کرونا گرفته تا ماسک‌های قلابی که به قیمت‌های گزاف به مردم فروخته می‌شوند. متأسفانه غالب مردم چنین حرف‌هایی را باور می‌کنند؛ باور‌هایی که در بسیاری از موارد بعد از عیان‌شدن واقعیت‌ها به شکست اعتماد به رسانه‌ها و جامعه منجر شده و کار را برای برنامه‌ریزان و جهت دهندگان به افکار عمومی سخت می‌کند. بنابراین، یکی از گام‌های اساسی در مدیریت بحران این است که با کمک تفکر نقادانه از افتادن در گرداب اخبار منفی که روح و روان ما را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند دوری کنیم و اجازه ندهیم دیگران بحران را برای جامعه سخت‌تر کنند.

زودپز نباش!

مطالعه کنید

هرچه مقدار اطلاعاتی که خودتان از منابع موثق به دست می‌آورید بیشتر باشد د ر برابر افتادن به دام شایعه‌ها و باورکردن آن‌ها مصون‌تر می‌شوید. برای اینکه کمتر دچار این مشکل شوید باید مطالعه کنید. منظور این نیست که حتما کتاب بخوانید بلکه باید با مطالعه در فضای مجازی و خواندن خبر‌های متنوع و متفاوت از منابع رسمی شناخته‌شده، دانش خود را برای برخورد با اخبار اغوا‌کننده بالا ببرید

۱۲ توصیه برای یادگیری بهتر در کلاس‌های آنلاین


روزنامه خراسان – فاطمه قاسمی: داستان ناخوشایند ویروس کرونا در میانه سال تحصیلی، چالش بزرگ همه کشور‌ها بوده که به دلیل ناشناخته بودنش، نیازمند مراقبت‌های جدی بهداشت فردی و اجتماعی به‌ویژه برای دانش‌آموزان و نتیجه‌اش تعطیلی طولانی مدارس بوده است، اما کلاس‌های آموزش آنلاین در جبران این تعطیلی به یک روش غالب تبدیل شد تا دانش‌آموزان و دانشجویان در ادامه کلاس‌های درس سنتی خود از آن استفاده کنند.

بازار این شکل آموزش و یادگیری از خانه به روش‌های مختلف و با ابتکار و خلاقیت برخی آموزگاران، پخش زنده تلویزیونی کلاس و پیگیری‌های بعدی از طریق فضای مجازی حسابی داغ است. از آن‌جا که این شیوه آموزش مجازی نیاز به ترفند‌های متفاوت‌تری نسبت به روش‌های کلاس سنتی دارد، معلمان و دانش آموزان باید بتوانند مهارت‌های خود را با محیط یادگیری آنلاین سازگار کنند تا نکات آموزشی به‌صورت موثر و جذابی بین آن‌ها منتقل شود. در ادامه می‌پردازیم به چند ترفند که راه‌گشای بهبود تدریس آنلاین معلم و دانش‌آموز است.

آموزگاران بخوانند

۶+۶ توصیه برای یادگیری بهتر در کلاس‌های آنلاین

شرایط تدریس را فراهم کنید

به‌عنوان معلمی که پدر یا مادر هستید، زمانی را برای تدریس آنلاین انتخاب کنید که فاکتور‌های حواس‌پرتی در کمترین میزان خود باشد. قبل از شروع کلاس، تلفن همراه خود را بی‌صدا و تلویزیون را خاموش کنید، همه وسایل و مدارک لازم را دم دست قرار دهید و با لباسی رسمی شروع به‌کار کنید. علاوه بر مدت زمان اختصاص داده شده به تدریس، زمانی را هم در طول روز برای محتواسازی، جمع‌بندی، تعیین سرفصل‌ها و طرح درس در نظر بگیرید. شاید لازم باشد بخشی از کار‌های خانه یا شغلی‌تان را با شریک زندگی‌تان تقسیم کنید.

حضور جسمیتان پررنگ باشد

بدون نمایش چهره، صدا و تنها با ارتباط متنی در کلاس مجازی، انتقال حس حضورتان به‌عنوان آموزگار به‌درستی انجام نمی‌شود. با تصویر و گاهی صدا به دانش آموزان دلگرمی دهید تا فضای کلاس مجازی نزدیک‌تر به واقعیت پیش برود. مثلا شبیه به کلاس‌های سنتی و با یک ارتباط تصویری کوتاه، حضورشان در کلاس را خوش‌آمد بگویید.

روی یادگیری «فعال» تمرکز کنید

برخی آموزگاران برای پر کردن وقت، به سخنرانی‌های طولانی تکیه می‌کنند. بهتر است برای درگیر کردن دانش آموزان در کلاس، جلسه‌های کلاسی بر مبنای مشارکت بیشتر بچه‌ها، ویدئو و کلیپ‌های صوتی و تمرینات نوشتنی باشد. برای کم‌کردن اضطراب‌شان، زمانی را هم برای رفع اشکال در خارج از ساعت کلاسی تعیین کنید.

ارتباط بین دانش‌آموزی را تقویت کنید

یک گروه مجازی تشکیل دهید تا دانش‌آموزان بتوانند برای کار‌های گروهی تعیین شده توسط شما، با یکدیگر به تبادل‌نظر بپردازند و به نتیجه برسند. کار گروهی انگیزه بچه‌ها را برای رسیدن به موفقیت و میزان مشارکت آن‌ها بالا می‌برد، مشروط بر این‌که فضای رقابتی سالم از تعادل خارج نشود! معلم فقط به‌عنوان ناظر در این گروه حضور دارد.

از ابزار‌های یادگیری متنوع استفاده کنید

امروزه به لطف فناوری، ابزار‌های زیادی برای استفاده بهینه از محیط‌های یادگیری مجازی شبیه به آن چه که در کلاس واقعی وجود دارد در دسترس است. یک معلم موفق از سبک‌های سنتی یادگیری در کنار ابزار‌های صوتی و تصویری به‌روز بهره می‌برد و به این‌ترتیب کلاس را به محیطی مفید با افزایش تعامل بچه‌ها باهم و با معلم تبدیل می‌کند.

لحظه به لحظه بازخورد کلاس را ارائه دهید

یک معلم آنلاین، ارائه بازخورد منظم را به‌عنوان بهترین روش برای بهبود عملکرد دانش‌آموزان و ایجاد انگیزه در آن‌ها جدی می‌گیرد. این بازخورد‌ها باید دایمی باشد تا دانش‌آموزان در تشخیص و اصلاح یک مهارت خاص‌شان دچار اشکال نشوند. در ضمن، شوخ‌طبع هم باشید.

فضای شاد در کلاس موجب توجه بیشتر دانش‌آموزان به درس و ارتباط بهتر معلم و دانش‌آموز می‌شود. البته ایجاد تعادل در حفظ یک فضای شاد که از کنترل نیز خارج نشود، از مهارت‌های یک معلم خوب است.

دانش‌آموزان بخوانند

۶+۶ توصیه برای یادگیری بهتر در کلاس‌های آنلاین

کلاس مجازی را درست مثل یک کلاس واقعی در نظر بگیرید

همان نظم و پیگیری را که در یک کلاس عادی بوده در این نوع کلاس هم جدی بگیرید.

با خودتان رو راست باشید

در این نوع کلاس برای به انجام رساندن تکالیف کمتر زیر ذره‌بین معلم قرار دارید پس این شما هستید که باید برای یادگیری بهتر کوشا باشید.

برنامه و مدیریت زمان داشته باشید

این کلاس‌ها نسبت به نوع سنتی آن، آزادی و انعطاف‌پذیری بیشتری دارد و این موضوع می‌تواند گاهی به ضررمان باشد، بنابراین اگر برنامه‌ریزی روزانه نداشته باشیم احتمالا در یادگیری موفق نخواهیم بود.

از برگه‌های یادداشت استفاده کنید

استفاده از برگه‌های یادداشت کوچک پشت در اتاق یا جایی در مقابل دید برای یادآوری برنامه‌ها بسیار مفید است.

در فضای مناسب درس بخوانید

برای حضور در این کلاس، یک فضای دلچسب و همیشگی در نظر بگیرید. خودتان تصمیم بگیرید که با چه نوع میزکار یا در کدام اتاق تمرکز و راحتی بیشتری دارید.

وسایل مورد نیازتان را دم دست داشته باشید

کتاب‌ها، جزوه‌ها، برنامه درسی، نرم‌افزار‌های لازم و حتی کمی خوراکی یا نوشیدنی سالم و مقوی می‌تواند این فضا را برای شما خستگی‌ناپذیر کند. از اتصال اینترنت خاطرجمع شوید و از هدفون برای گوش دادن استفاده کنید.

هر چیزی را که باعث حواس‌پرتی شما می‌شود رفع کنید

از باز بودن پنجره و گرم بودن بیش از حد اتاق گرفته تا هر وسیله اضافه که احتمالا تمرکز شما را به‌هم می‌ریزد. صفحه‌های مجازی را از دسترس خارج کنید. در ضمن، خجالت نکشید و برای موردی که در کلاس مجازی متوجه نشدید یا عقب افتادید از همکلاسی‌ها یا آموزگارتان کمک بخواهید.

به خودتان جایزه بدهید

هر بار بعد از پایان کلاس در صورت احساس رضایت از آن، به خودتان فرصت دیدن یک فیلم، اینترنت‌گردی یا یک سرگرمی غیردرسی هدیه بدهید.

منابع: elearningindustry، goodcolleges

رابطه تأمل‌برانگیز بحران کرونا و بارداری‌های ناخواسته


الماس چالوس: سازمان ملل می‌گوید بحران ویروس کرونا، سلامت جنسی و اندام‌های تولید مثل زنان، در سراسر جهان را سخت در معرض خطر قرار می‌دهد. یک پژوهش که از طرف آژانس بهداشت تولید مثل و روابط جنسی سازمان ملل متحد (یو ان اف پی اِی) منتشر شده، تخمین می‌زند که اگر اختلال‌های ناشی از شیوع ویروس کرونا تا شش ماه دیگر ادامه پیدا کند، ۴۷ میلیون زن در ۱۱۴ کشور فقیر و متوسط جهان، توانایی دسترسی به وسائل جلوگیری از بارداری مدرن را نخواهند داشت.

رابطه تأمل‌برانگیز بحران کرونا و بارداری‌های ناخواسته

پژوهشگران پیش‌بینی کرده‌اند که در نتیجه این روند، ۷ میلیون بارداری ناخواسته و ۳۱ میلیون مورد خشونت جنسیتی به میزان کنونی این موارد افزوده خواهد شد. انتظار می‌رود در مقابل هر سه ماه که قرنطینه کرونا ادامه یابد، ۱۵ میلیون مورد جدید خشونت خانگی به شاخص کنونی این موارد افزوده شود.

دکتر ناتالیا کانم، مدیر عامل «یو ان اف پی ای» می‌گوید: «این داده‌های جدید حاکی از پیامد فاجعه باری است که کووید-۱۹ می‌تواند در آینده نزدیک بر زنان و دختران درسطح جهان داشته باشد. اپیدمی کرونا به عدم تساوی دامن زده و اکنون میلیون‌ها دخترو زن در معرض از دست دادن توانایی‌اشان در کنترل موالید و حفاظت از بدن و سلامتشان هستند.»

«از حقوق زنان و سلامت اندام‌های تولید مثل آن‌ها باید به هر قیمت محافظت شود. خدمات در این زمینه باید ادامه یابد، وسائل و تدارکات تحویل داده شود و قشر آسیب‌پذیر باید حفاظت و حمایت شود.» فعالان حقوق بشر در سراسر جهان می‌گویند، از هنگام وضع مقررات قرنطینه توسط دولت‌های جهان به منظور جلوگیری از گسترش ویروس کرونا، موارد خشونت‌های خانگی سر به آسمان زده است.

پلیس بریتانیا گزارش داده که افزایش خشونت خانگی نتیجه مستقیم اپیدمی کروناست. به همین‌گونه در چین موارد گزارش خشونت‌های خانگی به پاسگاه‌های پلیس در ماه فوریه، نسبت به سال گذشته سه برابر شده است. این گزارش نتیجه‌گیری می‌کند که اپیدمی کرونا می‌تواند به گونه‌ای چشمگیر، دستیابی به اهداف بهداشت جهانی را بخاطر تعطیل کلینیک‌ها یا کاهش قابل ملاحظه خدمات آن‌ها تضعیف کند.

رابطه تأمل‌برانگیز بحران کرونا و بارداری‌های ناخواسته

پژوهشگران همچنین باتوجه به اختلال شدید در زنجیره تولیدات جهانی، در مورد احتمال کمبود وسائل جلوگیری از بارداری هشدار داده‌اند. پیش‌بینی می‌شود پیشرفت‌هایی که در راه جلوگیری از ختنه دختران صورت گرفته بود نیز با اضطرار کرونا متوقف شود.

این گزارش برآورد کرده که در طول ده سال آینده، دو میلیون مورد قابل اجتناب ختنه دختران صورت خواهد گرفت. ختنه دختران – به معنی هر عملی که اندام تناسلی دختران را عمدا بدون دلایل غیر پزشکی تغییر دهد – در سطح جهانی به عنوان تخطی از حقوق بشر شناخته می‌شود که می‌تواند برای همه عمر مشکلات شدید سلامتی و درد ایجاد کند.

در این گزارش همچنین آمده است که ممکن است اپیدمی کرونا اقداماتی را که برای متوقف کردن ازدواج کودکان صورت گرفته خنثی کرده و در ده سال آینده به ۱۳ میلیون مورد چنین ازدواج‌هایی بیانجامد که در صورت عدم شیوع کرونا از آن اجتناب می‌شد.

رابطه تأمل‌برانگیز بحران کرونا و بارداری‌های ناخواسته

منبع: independent

کار در خانه؛ چطور کار کنیم که درد نکشیم؟


چند توصیه برای ارگونومیک کردن محیط کار در خانه

وب‌سایت فرادید: اگر شما هم در زمره افرادی هستید که به دلیلِ شیوعِ کرونا فعلاً دورکاری می‌کنید، ممکن است کمردرد به سراغتان آمده باشد. یکی از دلایلِ شیوعِ کمردرد و سایر درد‌های فیزیکی در دورکاری این است که میز و صندلی‌های خانه برای کار کردن مناسب‌سازی نشده‌اند یا به اصطلاح رایج از اصولِ ارگونومیک پیروی نمی‌کنند.

کار در خانه؛ چطور کار کنیم که درد نکشیم؟

به هر حال، به دلایلِ اقتصادی نمی‌توان در خانه فضایی به مبلمانِ اداری تخصیص داد؛ بنابراین اگر از خانه کار می‌کنید، احتمالاً یا لپ‌تاپ خود را روی یک میزِ ناهارخوری می‌گذارید یا درحالیکه روی تخت یا مبل نشسته‌اید با لپ‌تاپ کار می‌کنید. هر جایی از خانه که بساطِ کار را برپا کرده باشید، احتمالش کم است که بدنتان در موقعیتِ سالمی قرار داشته باشد.

اگر این کار را برای مدت زمانِ کوتاهی انجام می‌دهید، جای نگرانی نیست. اما اگر هفته‌ها و ماه‌ها در این وضعیت ادامه دهید، خطرناک می‌شود. مسئله این است که با تمام شدنِ قرنطینه بسیاری از شرکت‌ها ممکن است به این فکر بیافتند که دورکاری را به عنوانِ شکلی از کار کردن ادامه دهند؛ زیرا این مدت به آن‌ها نشان داده که می‌شود برخی از وظایف را بدونِ حضورِ فیزیکی در یک محل انجام داد.

اگر هم‌اکنون احساس درد می‌کنید، خبر بد این است که احتمالاً دچار آسیبِ عضلانی. اسکلتی مانندِ کمردرد، درد در گردن و شانه‌ها، سندروم مجرای کارپال یا حتی ترومبوزه رگ‌ها – وضعیتی که در آن رسوب‌های خونی در رگ‌های افراد تشکیل می‌شود. شده باشید.

خب، چه کار می‌توان کرد؟ باید تا آنجایی که می‌توانید در وضعیتِ بدنیِ خنثی – وضعیتی راحت که در آن هیچکدام از اعضای بدن به سمتی خم یا جمع نشده است –قرار بگیرید و هر از گاهی به اطراف حرکت کنید تا گردش خون به خوبی صورت بگیرد. یعنی به این ۱۰ نکته که در ادامه می‌گوییم، توجه کنید:

۱. با گردنِ راست به کامپیوترِ خود نگاه کنید

صفحه نمایش را در ارتفاعی قرار دهید که برای دیدتان مناسب باشد. برای نگاه کردن به صفحه نمایش نباید گردن خود را به پایین خم کنید؛ مثل وقتی که لپ‌تاپ را روی میز می‌گذارید یا گردنتان را برای مشاهده گوشی خم می‌کنید.
به صفحه نمایش خود زاویه ندهید، چون آن‌وقت باید گردنِ خود را بچرخانید – بعضی افراد دوست دارند کیبورد و ماوس کامپیوتر را روبرویشان بگذارند و صفحه نمایش را در کنارِ دستشان قرار دهند؛ اما این کار باعثِ گردن‌درد می‌شود. فرقی نمی‌کند با لپ‌تاپ کار می‌کنید یا کامپیوتر، باید آن را روی چند عدد کتاب بگذارید تا ارتفاع آن تنظیم شود و مجبور نباشید گردنِ خود را خم کنید.

۲. صفحه نمایش را در وضعیتی قرار دهید که صفحه‌اش عمود بر پنجره باشد

برای آنکه خطر آسیبِ چشمیِ ناشی از خیره شدن یا سازگاریِ جزئی شبکیه به حداقل برسد، پشت به پنجره ننشینید، زیرا نوری که از پنجره می‌تابد باعث تابشِ خیره‌کننده می‌شود و همچنین رو به پنجره هم ننشینید، چون در این حالت نور مستقیم به چشم‌هایتان می‌تابد. اگر پنجره شما پرده یا کرکره ندارد که نور را تنظیم کنید، باید صفحه نمایش را طوری قرار دهید که عمود به پنجره باشد. اگر روی میز شیشه‌ای کار می‌کنید آن را بپوشانید تا از انعکاسِ نور خیره‌کننده جلوگیری کند.

۳. هر سندِ کاغذی‌ای را با پشتِ صاف نگاه کنید

از روی آی. پد یا کاغذ‌هایی که روی میز قرار گرفته است، مطلب نخوانید. در این حالت سر شما مدام باید به بالا و پایین حرکت کند. اگر کارتان طوری است که باید مدام نگاهتان را از صفحه نمایش برگردانید و به کاغذ نگاه کنید، بهتر است کاغذ در وضعیتِ عمودی باشد. برای این کار از نگه‌دارنده کاغذ استفاده کنید.

۴. کیبورد، ماوس و پدِ ماوس را در ارتفاعی قرار دهید که راحت باشید

کار در خانه؛ چطور کار کنیم که درد نکشیم؟

اگر لپ‌تاپ را در ارتفاع قرار داده‌اید که بادید شما سازگار باشد پس باید از کیبورد و ماوس جدا استفاده کنید. مطمئن شوید که وقتی از کیبورد و ماوس استفاده می‌کنید هر دو بازو در حالت کشید و صاف و همسطح هستند و مطمئن شوید وقتی که از ماوس استفاده می‌کنید بازویتان نزدیک به کنارِ بدن است. عصب‌های دست از گردن شروع می‌شوند و از آنجا به شانه‌ها، بازو و مچ وارد می‌شوند. وقتی بازو‌های شما در کنار بدن باشند، اعصاب فشرده نمی‌شوند.

۵. از محافظ‌های نرم مچ استفاده نکنید

به‌نظر می‌رسد که این محافظ‌ها از مچ حمایت می‌کنند، اما گذاشتن هر چیزی زیر مچ دست تاندون‌های فلکسور انگشتان و عصبِ مدیان را فشرده‌تر می‌کند. این کار احتمالِ سندرومِ کانالِ کارپال را بیشتر می‌کند.

۶. به مچ دست خود استراحت دهید

گاهی تایپ کنید، گاهی از ماوس استفاده کنید و گاهی از ضبطِ صدا استفاده کنید.

۷. به صندلی خود تکیه دهید

سعی نکنید کمر خود را راست نگه دارید و مانند لاکپشت هم کمرتان را قوز نکنید. انحنای کمر شما به سمت شکم است. به آن گودی کمر گفته می‌شود و راحت‌ترین حالت برای است و کمترین فشار را به دیسک‌های بین‌مهره‌ای آن ناحیه وارد می‌کند. مطمئن شوید که می‌توانید راحت به پشتیِ صندلی تکیه دهید و در همین حالت به راحتی به کیبورد و ماوس دسترسی دارید. اگر صندلی طوری نیست که از کمر شما حمایت کند، از یک کوسن یا حوله لوله‌شده استفاده کنید و آن را در قسمت گودی کمر بگذارید. درست است که با وضعیتِ ارگونومیک فاصله دارد، اما بهتر از هیچ است.

۸. در حالتِ نشسته، پایتان را روی زمین بگذارید یا چیزی زیر پایتان بذارید

اگر پایتان به زمین نمی‌رسد از یک جعبه یا چند کتاب چیده‌شده روی هم استفاده کنید. پایتان را پشت صندلی نبرید یا در هوا معلق نگه ندارید. این کار‌ها باعث می‌شود جریان خون با قسمت‌های پایین بدن کم شود و خطر ترمبوزه شدن رگ‌ها را افزایش دهد.

۹. زمانی را که روی تختتان کار می‌کنید را محدود کنید

تخت از صندلی هم بدتر است؛ زیرا شما در حالِ نشسته روی تخت روی صفحه نمایش خم قوز می‌کنید. اگر جای دیگری جز تخت برای کار کردن ندارید، یک بالش را به تاج تخت تکیه دهید و یک بالش را هم زیر لپ تاپ بگذارید.

۱۰. از ایستادنِ طولانی‌مدت اجتناب کنید

کار در خانه؛ چطور کار کنیم که درد نکشیم؟

میز‌های بلند که در حالت ایستاده پشت آن کار می‌کنند، ممکن است این باور را ایجاد کند که فرد می‌تواند برای مدت طولانی پشت کامپیوتر بایستد و کار کند. درست است که در وضعیتِ نشسته کار کردن راهِ سالمی نیست، اما ارگونومیست‌ها متوجه شده‌اند که در حالتِ ایستاده افراد انرژی بیشتری صرف می‌کنند و فشار بیشتری به سیستمِ فشار خون و پا‌ها وارد می‌شود. ایستادن به مدت طولانی خطرِ واریس را افزایش می‌دهد. هر ۲۰ تا ۳۰ دقیقه راه بروید، بدن خود را بکشید و به اطراف حرکت کنید تا خون در بدنتان جریان پیدا کند و ماهیچه‌ها استراحت کنند. بروید یک لیوان آب خنک بنوشید یا یک چای یا قهوه برای خودتان بریزید. اصلاً سعی نکنید که برای ساعاتِ طولانی ایستاده کار کنید.

منبع: time.com

شخصیت‌شناسی براساس علاقه‌ به طعم‌های مختلف


الماس چالوس: شناخت شخصیت به مدد رفتار‌های ساده از موضوعات مورد علاقه بسیاری از افراد است. برای همین هم مطالبی، چون مدل خوابیدن شما که نشان می‌دهد چه شخصیتی دارید یا گل مورد علاقه شماکه ویژگی‌های شخصیتی شما را نشان می‌دهد و… جذاب هستند.

شخصیت‌شناسی در آشپزخانه!

اما واقعیت این است که بسیاری از این مطالب، هیچ پشتوانه علمی- پژوهشی ندارد و تنها بر اساس ذوق نویسنده تنظیم شده و قابل اتکا نیستند. اما در برخی زمینه‌ها آن‌قدر مطالعات علمی انجام شده است که بتوانیم به مدد رفتار‌های روزمره، شناختی از شخصیت خود پیدا کنیم. امروز می‌خواهیم به یکی از این حوزه‌ها سرک بکشیم و نگاهی به مطالعات در این زمینه داشته باشیم.

غذا‌های تند و هیجان‌خواهی

مطالعه‌ای که توسط دانشگاه پنسیلوانیا انجام شده است، نشان می‌دهد علاقه به غذا‌های تند می‌تواند نشان‌دهنده یک ویژگی شخصیتی مشخص باشد. طبق این مطالعه افرادی که تمایل به کسب هیجان دارند ودر اصطلاح هیجان‌خواه هستند، بیشتر احتمال دارد سراغ غذا‌های تند بروند. البته این موضوع عجیب هم نیست. زمانی که ما غذایی تند می‌خوریم، (به ویژه اگر عادت به این کار نداشته باشیم) سطح هورمون آدرنالین در بدن ما افزایش می‌یابد. این همان اتفاقی است که در زمان انجام کار‌های هیجان‌انگیز دیگر هم تجربه می‌کنیم.

علاقه به کربوهیدرات و مقاومت در برابر تغییر

برخی مطالعات نشان می‌دهد افرادی که علاقه زیادی به مصرف مکرر برنج، نان، ماکارونی و غذا‌هایی با کربوهیدرات بالا دارند، به احتمال زیاد افراد خطرپذیری نیستند. در بین این افراد ممکن است تمایل نداشتن به تغییر بیشتر دیده شود. این افراد غالبا با مرز‌های تعریف شده مشکل چندانی ندارند و البته که با شرایط تکراری راحت‌تر از بقیه کنار می‌آیند.

مصرف مرکبات و مضطرب بودن

محققان برزیلی در یکی از مطالعات خود متوجه شدند بین تمایل به استفاده از مرکبات و اضطراب افراد ممکن است رابطه‌ای وجود داشته باشد. این محققان پی بردند با افزایش سطح اضطراب، افراد تمایل بیشتری به مصرف مرکبات پیدا می‌کنند، اما چرا این‌گونه است؟ رایحه مرکبات آرامش‌بخش است. این محققان می‌گویند به نظر می‌رسد بسیاری از افراد بدون این‌که خودشان متوجه باشند زمانی که مضطرب هستند، جذب مرکبات و رایحه خوش آن می‌شوند تا به این وسیله میزان اضطراب خود را کاهش دهند.

علاقه به ادویه‌های مختلف و جزئی‌نگری

شخصیت‌شناسی در آشپزخانه!

برخی مطالعات می‌گویند بین تمایل ما به مصرف ادویه‌های مختلف و ویژگی‌های شخصیتی ما هم ممکن است ارتباط وجود داشته باشد. این مطالعات نشان می‌دهد افرادی که تمایل به مصرف ادویه‌های مختلف دارند، به احتمال زیاد افرادی دقیق هستند که به جزئیات توجه دارند. اما چرا این دو موضوع با هم ارتباط دارد؟ تمایل به مصرف ادویه‌های مختلف با داشتن قدرت چشایی بالا در ارتباط است. محققان می‌گویند احتمال دارد قدرت بالای چشایی عاشقان ادویه به واسطه قوی‌تر بودن پیام‌رسان‌های سیستم عصبی در این افراد باشد. این قوی‌تر بودن پیام‌رسان‌های عصبی باعث می‌شود تا دیگر حس‌های این افراد هم قوی‌تر از دیگران باشد و این موضوع دقت و جزئی‌نگری این افراد را افزایش می‌دهد.

عشق به تلخی و رفتار ضداجتماعی

محققان اتریشی در بررسی‌های خود به این نتیجه رسیدند که تمایل به طعم تلخ با رفتار‌های ضداجتماعی و خشونت ارتباط دارد. بر اساس پژوهش‌های این محققان افرادی که غذا‌های تلخ دوست دارند، بیشتر احتمال دارد که دست به آزار دیگران بزنندو قوانین را زیر پا بگذارند. شاید با خواندن نتیجه این مطالعه به دوست جدید خود که عادت به خوردن قهوه تلخ دارد، بدبین شده باشید. پیش از نتیجه‌گیری کلی درباره دوست‌تان در نظر داشته باشید که این مطالعه تنها احتمال بالاتر این رفتار‌ها را اعلام کرده و رابطه علت و معلولی بین این دو موضوع برقرار نیست.

شکلات و احساساتی بودن

اما بیشترین تعداد مطالعات در خصوص طعم غذای مورد علاقه و ویژگی‌های شخصیتی را شاید بتوانیم رابطه بین انتخاب طعم شیرین و ویژگی‌های شخصیتی در نظر بگیریم. برخی مطالعات نشان می‌دهد افرادی که طعم شیرین دوست دارند، راحت‌تر با بقیه کنارمی آیند و همراهی بیشتر با اطرافیان دارند. البته در کنار این نتیجه‌گیری برخی بررسی‌ها که به صورت اختصاصی روی علاقه به شکلات انجام شده است، نشان می‌دهد افرادی که علاقه زیادی به شکلات دارند افرادی احساساتی هستند و ممکن است به واسطه این احساساتی بودن، کمی آسیب‌پذیرتر از دیگران باشند.

شخصیت‌شناسی در آشپزخانه!

منابع: sciencedirect ، tasteforlife

راهنمای ورود به بازار بورس (۱)؛ در جمع حرفه‌ای‌ها


ایرنا زندگی: این روز‌ها بسیاری از کسب‌وکار‌ها و بازار‌های سودده در کشور رنگ و بوی کرونایی گرفته‌اند. برخی از آن‌ها روند ناامیدکننده‌ای را از شروع سال جدید تجربه می‌کنند و برخی هم مانند بازار سرمایه هر روز در حال جابه‌جا کردن رکورد‌های جدیدی هستند.

در این مطلب، سعی شده است مراحل سرمایه‌گذاری در بورس برای علاقه‌مندان به این بازار سودآور به زبان ساده توضیح داده شود. بازدهی بالای بورس تهران نسبت به سایر بازارها، باعث شده بسیاری از افراد برای کاشت سرمایه‌شان به این بازار مراجعه کنند. اما ورود به بازار سرمایه و برداشت سود از سوی افراد تازه‌کار، آنچنان هم راحت نیست و به طی کردن برخی مراحل نیاز دارد.

راهنمای ورود به بازار بورس (۱)؛ در جمع حرفه‌ای‌ها

سریال تمام‌نشدنی رکوردشکنی‌های بورس تهران در حالی ادامه دارد که ۲۷ فرودین‌ماه امسال، همزمان با قرار گرفتن شاخص کل در ارتفاع ۶۴۵ هزار واحدی، بزرگ‌ترین عرضه اولیه تاریخ بازار سرمایه کشورمان ثبت شد. شرکت سرمایه‌گذاری تامین اجتماعی با هجوم خریداران به جمع تازه‌وارد‌های بورس پیوست که برای مقایسه کافی است بدانیم ارزش تامین مالی انجام‌شده در معاملات ۲۷ فرودین، معادل مجموع ۱۸ شرکتی است که پیش از این در بازار سهام عرضه اولیه شده‌اند.

در سمت دیگر، بورس‌بازان رکورد دیگری را جابه‌جا کردند؛ ارتش بورس از مرز ۲ میلیون نفر برای مشارکت در این عرضه اولیه، ۶۸۸۰ میلیارد تومانی فراتر رفت؛ بنابراین یک بار دیگر سیل خروشان نقدینگی، سبزپوشی حاکم بر بازار سهام را حفظ کرد و همچنان هم ادامه دارد. این رکوردشکنی‌ها سبب شده افرادی که از سازوکار‌های این بازار آنچنان هم سر در نمی‌آورند، علاقه‌مند به حضور در این بازار شوند. اما چگونه؟ اگر جزء افرادی هستید که تمایل به سرمایه‌گذاری در بورس تهران را دارید، باید چند نکته را در نظر داشته باشید. در وهله نخست باید بدانید که فرآیند ورود به بازار بورس در دو گام خلاصه می‌شود. گام نخست؛ ثبت‌نام اینترنتی در کارگزاری‌های بورس ایران برای دریافت کد بورسی است و در گام دوم باید آموزش معامله در بورس و یادگیری روش‌های معاملاتی را در دستورکارتان قرار دهید.

گام اول

ثبت‌نام شما در بورس بعد از ارائه مدارک شناسایی و ثبت‌نام اینترنتی که حدود ۵ دقیقه وقت‌تان را می‌گیرد آغاز می‌شود. بعد از ثبت‌نام، احراز هویت در دفاتر شعب کارگزاری‌های بورس ایران (مثل آگاه، مفید و…) و یا در شعب دفاتر پیشخوان دولت انجام می‌شود که آدرس این دفاتر هم در پایان ثبت‌نام آنلاین برای شما ارسال می‌شود. بعد از احراز هویت، نام کاربری و رمز عبور سامانه معاملاتی آنلاین برای شما پیامک می‌شود و شما از این لحظه می‌توانید فعالیت خود را در بورس شروع کنید.

راهنمای ورود به بازار بورس (۱)؛ در جمع حرفه‌ای‌ها

گام دوم

در بازار بورس اوراق بهادار مانند هر بازار دیگری، یک سمت خریدار قرار دارد و سمت دیگر فروشنده. اما نکته حایز اهمیت این است، چیزی که شما خرید و فروش می‌کنید به صورت فیزیکی وجود ندارد و در واقع شما سهام شرکت‌ها و کارخانه‌هایی را خرید و فروش می‌کنید که در حال تولید یا فروش محصول یا خدماتی هستند. به‌طور مثال شما با خریدن سهام شرکت ایران خودرو در سودی که این شرکت از فروش محصولات خود کسب می‌کند، شریک خواهید بود.

اما چگونه می‌توانید در بازار سرمایه یا همان بورس به سودآوری برسید؟ توجه کنید کسب سود در بازار بورس از دو راه «سود حاصل از نوسان قیمتی سهام» و «سود حاصل از هر سهم در مجمع» امکان‌پذیر است. بگذارید برای اینکه بهتر متوجه شوید برای هر کدام از مسیر‌ها مثالی بزنیم.

به‌عنوان مثال شما سهمی را ۲۰۰ تومان خریداری می‌کنید و هفته بعد با توجه به افت‌وخیزی که رخ داده می‌توانید سهم خود را با قیمت ۲۲۰ تومان بفروشید. نتیجه اینکه شما توانسته‌اید ۱۰ درصد سود کنید. درمورد سود حاصل از هر سهم در مجمع هم قاعده این است که عملا در سودی که شرکت در طول یک سال ساخته است شما نیز شریک می‌شوید و این سود به حساب بانکی شما واریز خواهد شد.

آموزش بورس

بدون شک برای موفقیت در هر بازار و کسب‌وکاری باید دانش و تجربه کافی را کسب کرده باشید. برای یادگیری بورس لازم است تا در روز‌های اول مطالعات زیادی در این زمینه داشته باشید. پیشنهاد می‌کنیم کتاب آموزش بورس در ۲۰ دقیقه را بخوانید. در کنار آموزش بورس باید از اخبار صنایع مختلف مطلع باشید. همچنین باید از اطلاعیه‌های شرکت‌ها در رابطه با فروش و صورت‌ها مالی با خبر باشید و آن‌ها را دنبال و تحلیل کنید.

به‌صورت خلاصه آموزش بورس، تحلیل بنیادی سهم (آمار میزان فروش، صورت‌های مالی و…) به همراه تحلیل تکنیکال نمودار و روند قیمتی سهام هر شرکت در کنار هم به شما این پیام را می‌دهد که سهام این شرکت ارزنده است یا خیر؟ کدام سهام را بخرید و کدام سهام را بفروشید؟

در تمامی بازار‌های بورس، فارکس و … به تحلیل کردن نمودار سهام، ارز، کالا یا … و تحلیل روند‌های قیمتی بر اساس چارت و نمودار آنها، تحلیل تکنیکال گفته می‌شود. با بررسی تاریخچه و نمودار قیمتی می‌توانید الگو‌های ثابتی در صعود یا نزول قیمت‌های هر چیزی پیدا کنید و علم تکنیکال به بررسی دقیق این الگو‌ها و روند‌ها می‌پردازد.

در پایان نیز باید اضافه کرد که برای دریافت کد بورسی محدودیت سنی وجود ندارد و هر فردی که شناسنامه دارد می‌تواند کد بورسی دریافت کند. اما اگر بخواهید به‌صورت آنلاین معامله کنید (کد بورسی آنلاین داشته باشید) باید حداقل ۱۸ ساله باشید. همچنین برای ورود به بورس نیاز به مدرکی ندارید.

راهنمای ورود به بازار بورس (۱)؛ در جمع حرفه‌ای‌ها