نجات در برف و کولاک برای آماتورها یا حرفه ای ها


برای نجات در برف و کولاک جنگلی چه کنیم؟ راه حل هایی برای آماتورها

بیشتر افرادی که کوهنورد، جنگل نورد و در مجموع طبیعت گرد هستند و زمستان سفر می کنند، باید تجهیزات کاملی داشته باشند. این افراد بهتر است قبل از اقدام به چنین سفرهایی حتما دوره های آموزشی نجات در برف را گذرانده باشند. آمادگی داشتن برای آنچه که ممکن است در هوای برفی رخ دهد، سهم بزرگی در نجات یافتن شما دارد. در صورت مواجه با بهمن یا گیر افتادن در برف درون جنگل چه باید انجام داد. این کارگاه های آموزشی به صورت تخصصی و کاربردی به شما آموزش و راهکار خواهند دارد.

برای نجات در برف و کولاک فعالیت اضافه نکنید

در صورتی که به جنگل های شمال کشور و خصوصاً گیلان در زمستان سفر می کنید، همیشه گروهی سفر کنید. از گروه جدا نشوید و بسیار مراقب قدم های خود باشید. اگر به هر دلیلی از گروه دور افتادید یا گم شدید، چه باید کرد؟ ابتدا به خاطر بسپارید که بهتر است انرژی خود را ذخیره کنید. پس فعالیت بیهوده نکنید. مسیرهای مختلف و گوناگون را به امید یافتن راه طی نکنید تا بیهوده خسته نشوید. از کیت بقای خود کمک بگیرید. با استفاده از سوت موقعیت خود را به دوستانتان بگویید. از قطب نما برای جهت یابی و یافتن مسیر استفاده کنید و تا زمانی که مسیر خود را مشخص نکرده اید، راهی نشوید.

مسیر حرکت خود را علامت گذاری کنید

با ادامه مسیر حتماً طول راه را علامت گذاری کنید. برای این کار می توانید از تکه های پارچه رنگی روی شاخه های درختان استفاده کنید یا نوشته ای بر جای بگذارید. با این کار، به نیروهای امداد و نجاتی که به دنبال شما هستند، مکان و موقعیت خود را اطلاع خواهید داد.

راه حل هایی برای خوردن آب کافی

یکی از مهم ترین فاکتورهایی که باید به آن توجه داشته باشید، نوشیدن آب کافی است. این موضوع به خصوص در روزهای سرد و در چنین شرایطی بسیار اهمیت دارد. بدن انسان در هوای سرد سوخت و ساز بیشتری دارد و برای این همه انرژی نیاز به آب کافی دارید. در شرایط سرد و برفی، برای نجات در برف و نوشیدن آب، آب معدنی به همراه داشته باشید. چنانچه آب کافی به همراه ندارید، می توانید از آب کردن برف تمیز برای تهیه یک لیوان آب استفاده کنید. تنها وسایلی که نیاز دارید، لیوان فلزی و فندک است.

ذهن خود را هوشیار، مثبت اندیش و فعال نگه دارید

نه تنها آماتورها بلکه حرفه ای ها نیز در هنگام گرفتاری در برف ممکن است از نظر روحی ضعیف شوند. ذهن شما در این شرایط حرف اول را می زند. مهم نیست که آماتور هستید یا حرفه ای به طبیعت سفر می کنید اگر ذهن آماده ای برای رهایی از شرایط پیش آمده داشته باشید، احتمال نجات شما بیشتر می شود.

در ایران مناطق کوهستان و برفی فراوان است و بسیاری از استان های ایران با شروع فصل زمستان پر از برف می شوند. استان های شمالی، شمال شرقی، نواحی غربی و شمال غربی ایران هر زمستان پر از برف می شوند. برای سفر به اردبیل یا تبریز اگر تصمیم به رانندگی گرفتید، حتماً این نکات سفر را رعایت کنید. در غیر این صورت بهترین روش برای مسافرت در این فصل سرد، خرید بلیط هواپیما تبریز یا خرید بلیط قطار است. وسایل نقلیه عمومی که شما را در مدت زمانی کوتاه، با محیطی گرم و ایمنی بالا به مقصد می رسانند. برای خرید پرواز تبریز اینجا کلیک کنید. در صورتی که قطار را برای سفر به مناطق برفی انتخاب می کنید، وارد صفحه خرید بلیط قطار شوید.

میکروبلیدینگ یا هاشور ابرو چیست؟


وب‌سایت نبض ما: چیزی که همه‌ متخصصان زیبایی به آن معتقدند این است که ابروهای پرپشت و زیبا به صورت شما شکل زیبایی می‌دهد و تفاوت بارزی ایجاد می‌کند. یکی از راههای داشتن ابروهای پهن تر و پرپشت، میکروبلیدینگ است، حال ببینیم میکروبلیدینگ چیست؟

همه چیز درباره هاشور ابرو یا میکروبلیدینگ

میکروبلیدینگ یا هاشور ابرو نوعی تتوی نیمه موقت ابرو است که با پر کردن فضاهای خالی بین موهای ابروی خودتان کاری می‌کند که ابرو پرتر به نظر برسد.

حتی می‌توانید درخواست کنید ابروهایتان پهن‌تر و قطورتر کار شود. ممکن است ابروهای کاملاً بلوند داشته باشید و بخواهید رنگ دیگری به آن‌ها بدهید یا این که به عنوان مثال به خاطر بیماری آلوپسی، اصلاً هیچ ابرویی نداشته باشید، در این موارد، میکروبلیدینگ کاملاً مناسب شما است. البته هر کس دیگری هم که بخواهد می‌تواند از این روش استفاده کند.

آیا میکروبلیدینگ آسیب‌رسان است؟

ببینید، تا حدی. البته درد وحشتناکی ندارد ولی خب بدون درد هم نیست. مثلاً درد وحشتناک، چیزی مثل درد زایمان است!

در روش میکروبلیدینگ یا هاشور ابرو ، با استفاده از یک تیغ ظریف پشت سر هم خطوط و برش‌های ظریفی در ابروهای شما ایجاد می‌شود تا به اندازه‌ای که می‌خواهید ابروهایتان پر شود.

برای شما حتماً از ژل بی‌حسی هم استفاده می‌شود اما به هر حال اندکی احساس سوزش یا ناراحتی می‌کنید.

چقدر طول می‌کشد؟

حدود یک ساعت و نیم. اما باید برای بی‌حسی، صحبت در مورد شکل و شمایل ابروی جدید و این طور چیزها هم وقت بگذارید.

همه چیز درباره هاشور ابرو یا میکروبلیدینگ

بلافاصله بعد از میکروبلیدینگ ابروها چه شکلی هستند؟

ابروها بعد از هاشور یا میکروبلیدینگ واقعاً عالی هستند، یک کار هنری به تمام معنا. همه‌ی خطوط ظریفی که بین موهای ابرو ایجاد شده دقیقاً مثل ابروهای خودتان است.

اما یک نکته وجود دارد و آن این که، وقتی برای اولین بار خودتان به صورتتان در آینه نگاه می‌کنید، این ابروها به نظرتان خیلی عجیب و غریب می‌رسد.

البته به شما گفته می‌شود که این ابروها مثل ابروهای عادی هر کس دیگری است و همین طور هم خواهد شد، اما وقتی خودتان برای اولین بار به آن‌ها نگاه می‌کنید، نظر دیگری دارید؛ ابروهایتان قرمز شده و ورم کرده است، که قرمزی آن به خاطر مقدار بسیار اندکی خون است.

چه زمانی این ابروهای هاشورخورده طبیعی به نظر می‌رسند؟

این مورد بستگی به هر شخصی دارد. بعضی‌ها دوست دارند ابروهایشان مثل همان حالت ابتدایی بعد از هاشور باقی بماند، ولی بعضی‌ها هم دوست دارند همه چیز زودتر طبیعی به نظر برسد. این مورد معمولاً دو هفته طول می‌کشد. پس اصلاً وحشت نکنید! فقط یک متخصص خوب و باتجربه پیدا کنید و به مهارتش اعتماد داشته باشید. لازم به ذکر است که روز اولی که از خواب بیدار می‌شوید ابروهایتان خیلی ضخیم‌تر و تیره‌تر از چیزی که می‌خواستید به نظر می‌رسند. اما بعد از یکی دو روز این مشکل هم حل می‌شود. پس نگران نباشید.

همه چیز درباره هاشور ابرو یا میکروبلیدینگ

چرا دقیقاً بعد از میکروبلیدینگ، ابروها خیلی تیره به نظر می‌رسند؟

این موضوع به خاطر وجود رنگدانه‌های استفاده شده در خطوط هاشوری است که روی پوست شما مانده و البته پوسته‌های زخمی که در جای خطوط شکل گرفته است. کم‌کم این رنگ‌ها هم ناپدید می‌شوند، پس صبور باشید و اگر برایتان خیلی مهم است، در 4 تا 5 روز ابتدایی بعد از میکروبلیدینگ، خیلی بیرون نروید تا ابروها به رنگ و شکل نرمال برسند.

بعد از میکروبلیدینگ چه باید کرد؟

بلافاصله بعد از میکروبلیدینگ، تا حدودی روتین‌ها بهم می‌خورد. باید حتماً از لوسیونی که به شما داده می‌شود استفاده کنید.

این لوسیون مثل وازلین است و در طول روز باید از آن استفاده کنید تا از زخم‌های بیش‌تر پیشگیری کنید و به بهبود سریع‌تر و آسان‌تر جای هاشورها کمک کنید.

دقت داشته باشید که باید ابروها را خشک نگه دارید، پس قبل از این که میکروبلیدینگ را شروع کنید حتماً موهایتان را بشویید. یادتان باشد تعریق زیاد در این شرایط اصلاً خوب نیست. پس اگر می‌خواهید رنگدانه‌ها خیلی خوب روی پوست بنشینند، حدود یک هفته ورزش را تعطیل کنید.

همه چیز درباره هاشور ابرو یا میکروبلیدینگ

نتیجه‌ نهایی کی ظاهر می‌شود؟

تقریباً بعد از دو هفته متوجه می‌شوید که ابروهایتان قرار است چه شکلی شوند. ممکن است در یک دوره‌ای رنگدانه‌های اطراف از بین بروند و چیزی که باقی می‌ماند به نظر شما خیلی بی‌رنگ و محو باشد، اما نگران نباشید. در اکثر اوقات این طور نیست. پس کمی صبور باشید و صبر کنید. خیلی زود نتیجه‌ی واقعی را می‌بینید.

چرا نیاز به جلسه‌ پیگیری است؟

حدود شش هفته بعد از اولین جلسه، باید دوباره به متخصص خودتان مراجعه کنید تا اگر خطوطی هستند که خوب رنگ نگرفته‌اند یا هنوز هم فضاهای خالی در ابرو می‌بینید، برایتان ترمیم شود.

این جلسه‌ پیگیری خیلی مهم است وگرنه نتیجه‌ی خوبی عایدتان نمی‌شود. پس حتی اگر خودتان از نتیجه راضی هستید باز هم حتماً این قرار پیگیری را مهم بشمارید و به متخصص خودتان مراجعه کنید تا همه چیز را کنترل کند.

نتایج میکروبلیدینگ ابرو چقدر دوام دارد؟

نتیجه بین یک تا سه سال دوام دارد و معمولاً شش تا دوازده ماه نیاز به پیگیری ندارد.

از لحاظ روانی «بچه» هستید یا «بالغ»؟


روزنامه خراسان – هدی بانکی: رسیدن به سن قانونی یا ظاهر شدن کامل علایم بلوغ جسمی دلیل این نیست که تبدیل به یک آدم بالغ از لحاظ روانی شده اید. برخی از افراد جوان و حتی میان سال از نظر فیزیکی رشد کرده‌اند، اما در جنبه هیجانی و روانی، نه! این افراد هنوز راه زیادی تا بزرگ‌سال شدن دارند.

برای این‌که دیگر «بچه» محسوب نشوید یا لقب نابالغ را به شما ندهند، لازم است ویژگی‌ها و رفتار‌های خاصی داشته باشید، مثلا این‌که بتوانید از خوشحالی یک نفر دیگر شاد شوید. در ادامه به ۱۰ ویژگی شخصیتی افرادی اشاره می‌کنیم که از لحاظ روانی می‌توان به آن‌ها لقب بالغ را اعطا کرد.

از لحاظ روانی «بچه» هستید یا «بالغ»!؟

هیجانات و احساسات‌تان را کنترل می‌کنید

یک فرد بالغ به جای این‌که به راحتی از چیزی یا کسی عصبانی شود و پرخاش کند، می‌تواند فورا کنترل احساساتش را در دست بگیرد. بالغ بودن یعنی این‌که شما کمتر تحت تاثیر احساسات خود قرار می‌گیرید، به ندرت آشفته و پریشان می‌شوید و به شیوه‌ای نادرست واکنش نشان نمی‌دهید.

مسئولیت رفتارهای‌تان را می‌پذیرید

ما هر روز انتخاب‌هایی می‌کنیم و این انتخاب‌ها، پیامد‌هایی دارند. کسی که بالغ و عاقل است، مسئولیت رفتار‌ها و انتخاب‌هایش را می‌پذیرد. شما زمانی می‌توانید بگویید به بلوغ رسیده‌اید که از خودتان خوب مراقبت کنید، بدانید مسئول شادی‌تان کسی جز خودتان نیست و هر چیزی که سر راه‌تان قرار می‌گیرد، نتیجه انتخاب‌های خودتان است.

خودتان را دوست دارید

گاهی به راحتی نمی‌توانیم خود را همان‌گونه که هستیم بپذیریم، به خصوص وقتی دیگران مدام به ما می‌گویند باید تغییر کنیم. اما کسی که بالغ است، خود واقعی‌اش را می‌پذیرد و اعتماد به نفس دارد. اگر فرد بالغی باشید، برای آن چه هستید احساس رضایت و راحتی دارید و مدام به دنبال تایید گرفتن از دیگران نیستید. شما لزومی نمی‌بینید خودتان را طبق معیار‌های دیگران تغییر دهید تا مورد پسندشان باشید. البته که قطعا خودتان را از لحاظ معیار‌های مختلف بررسی می‌کنید تا بهترین شوید.

قدر داشته‌های‌تان را می‌دانید

یکی دیگر از خصوصیات یک فرد بالغ این است که به جای مدام ناله کردن بابت چیز‌هایی که ندارد، قدردان داشته‌هایش است. کسی که به بلوغ واقعی رسیده، صرفا به این دلیل که خود را بدشانس می‌داند، نعمت‌ها را نادیده نمی‌گیرد. در خور ذکر است که توجه به داشته‌ها، انگیزه زیادی به انسان برای بهتر شدن خواهد داد.

از لحاظ روانی «بچه» هستید یا «بالغ»!؟

می‌دانید که چقدر نمی‌دانید

یک انسان نمی‌تواند همه چیز را بداند و فرد بالغ می‌تواند درک کند که چیز‌های زیادی وجود دارند که او هنوز نمی‌داند. اگر بالغ باشید، می‌توانید غرورتان را کنار بگذارید و چیز‌هایی را که نمی‌دانید یاد بگیرید، حتی از کوچک‌تر از خودتان. شما باور دارید که خیلی چیز‌ها را نمی‌دانید و همین باور باعث می‌شود به دنبال یادگیری بیشتر بروید.

به دیگران محبت می‌کنید

محبت داشتن و همدلی کردن، بخشی از بالغ بودن است. شما به عنوان یک فرد بالغ به جای این‌که همیشه فقط خودتان را مهم و در اولویت بدانید، به دیگران و نیازهای‌شان نیز فکر می‌کنید. فرد بالغ می‌تواند از خودگذشتگی کند و گاهی خواسته‌های دیگران را به خواسته‌های خودش مقدم بداند. شمایی که بالغ هستید به موفقیت‌های دیگران حسادت نمی‌کنید بلکه از شادی آن‌ها شاد می‌شوید و در غم‌شان هم کنارشان خواهید بود.

متواضع و باحیا هستید

اگر شما انسان بالغی باشید، اجازه نمی‌دهید هیچ موفقیت و مقام و جایگاهی شما را متکبر کند. شما با دیگران منصفانه و محترمانه رفتار می‌کنید و برای‌تان فرقی نمی‌کند که طرف مقابل‌تان چه کسی است و چه منصبی دارد، شما در برابر همه فروتنی می‌کنید. فرد بالغ نیازی نمی‌بیند خودش را بالاتر از بقیه نشان بدهد.

از لحاظ روانی «بچه» هستید یا «بالغ»!؟

از خودتان انعطاف نشان می‌دهید

زندگی همیشه هم طبق آن چه انتظار داریم پیش نمی‌رود و بالغ بودن یعنی این‌که بتوانید خودتان را با شرایط وفق دهید و از پا نیفتید. سرسخت و یک دنده بودن و فقط از دیگران انتظار سازش و مدارا داشتن، کار انسان‌های نابالغ است.

دیگران را زود قضاوت نمی‌کنید

شما می‌توانید با نگاه باز مسائل را ببینید و هر وقت لازم است خودتان را جای دیگران بگذارید. فرد بالغ به جای این‌که به دیگران بابت تفاوت‌هایی که دارند برچسب بزند، می‌تواند پذیرای تفاوت‌ها باشد و میان خود و آن‌هایی که مثل خودش فکر نمی‌کنند به جای این‌که فاصله بیندازد، پُل ارتباطی ایجاد کند.

هیچ سنی را برای یادگیری دیر نمی‌دانید

بالغ بودن یعنی این‌که متوقف شدن را نپذیرید و فکر نکنید نیازی به بهتر شدن ندارید یا برای یاد گرفتن دیر شده است. انسان بالغ باور دارد که همیشه فرصت و جایی برای بهبود وجود دارد. زندگی پُر از یادگرفتنی‌هاست و شما همیشه می‌توانید انسان بهتری از خودتان بسازید.

آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن چیست؟


برترین‌ها: احتمالا شما هم خانم‌هایی را دیده‌اید که همیشه آراسته و آرایش کرده در همه‌جا حضور پیدا می‌کنند و شاید از خود پرسیده‌اید چگونه ممکن است یک خانم در آخر شب ظاهری مثل اول روز داشته باشد.

اگر شما هم کمی کنجکاو بوده، در اینستاگرام و سایر شبکه‌های مجازی فعال باشید یا تراکت‌های تبلیغاتی آرایشگر‌ها به دست‌تان رسیده باشد، حتما تبلیغات مربوط به آرایش دائم را دیده‌اید. بله، آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن! فرآیندی که طی آن رنگ‌ها به صورت طبیعی روی صورت شما می‌نشیند و شما را تبدیل به فردی می‌کند که ۲۴ ساعته آراسته‌اید و از هرگونه مواد آرایشی بی‌نیاز هستید.

آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن چیست؟

جهت مشاوره رایگان کلیک کنید.

روش میکروپیگمنتیشن چیست؟

انجام میکروپیگمنتیشن به سختی تلفظش نیست؛ روشی است مبتنی بر اصول علمی و پزشکی با استفاده از دستگاه‌های استاندارد و وسایل یک بار مصرف استریل که به کاربر (پیگمنتر) این امکان را می‌دهد که بنا به تقاضای مشتری، نسبت به ارائه یک آرایش دائمی ایمن اقدام کند؛ این کار فرآیند کاشت رنگدانه‌های زیست سازگار در عمق مشخصی از لایه پوست، با حداقل آسیب به بافت پوستی است. این تکنیک علاوه بر کاربرد‌های زیبایی در حوزه پزشکی نیز کاربرد وسیعی دارد.

آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن چیست؟

برخلاف تاتو که برای نقاشی کردن روی بدن استفاده می‌شود، میکروپیگمنتیشن برای بازسازی طبیعی، متعادل‌سازی و جلوه بخشیدن به چهره استفاده می‌شود که درنتیجه زیبایی بیشتر چهره در طولانی مدت را به ارمغان می‌آورد. با این اوصاف انجام چنین کاری آن هم به عنوان آرایش دائم عاقلانه است یا نه؟ آن‌طور که پیگمنتر یک مرکز زیبایی در منطقه سعات‌آباد تهران می‌گوید، این کار نسبت به تاتویی که به صورت سنتی انجام می‌شود، درد و خونریزی کمتری دارد و ماندگارتر است. آسیب کمتری به پوست وارد می‌کند و با تکرار ترمیم چند سال یک بار رنگ آن به قرمزی یا سبزی نمی‌زند.

از میکروپیگمنتیشن در حوزه آرایش چه استفاده‌هایی می‌شود؟

بهبود ظاهر پلک‌ها، اضافه کردن یا جایگزین کردن ابروها، بهبود خط لب، خط چشم دائمی، تقویت مژه برای مژه‌های کم پشت، قرینه‌سازی ابروها، لک‌های ماه گرفتگی، ناهنجاری‌های مویرگی خوش‌خیم، مخفی کردن قسمت‌های بی‌مو در بیماران دارای جای زخم روی فرق سر، بازسازی هاله سینه و آرایش چشم برای افرادی که به مواد آرایشی آلرژی دارند از مواردی است که می‌توان از میکروپیگمنتیشن کمک گرفت.

 

آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن چیست؟

آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن چیست؟

 همین حالا جهت تعیین وقت با ما تماس بگیرید.

۰۲۱-۲۲۲۱۳۰۰۰

۰۲۱-۸۸۷۰۰۱۰۰

۰۹۱۲۰۴۳۶۵۴۲

۰۹۱۲۶۷۹۲۰۹۸

در حوزه آرایش دائم برای موارد زیر می‌توان از این روش استفاده کرد:

• طراحی و قرینه‌سازی ابرو با تکنیک‌های مختلف به عنوان مثال هاشور ابرو، سایه ابرو و …

• خط چشم دائم پلک بالا یا خط مژه دائم پلک بالا، خط چشم پلک پایین، سایه چشم پلک بالا و پایین که در اصطلاح عموم به آن هاشور خط چشم یا هاشور مژه هم گفته می‌شود.

• میکروپیگمنتیشن رژلب و خط لب یا دراصطلاح هاشور رژلب جهت قرینه‌سازی لب یا حجیم‌سازی لب. گاهی از آن برای از بین بردن سفیدی بیش از حد لب‌ها هم استفاده می‌شود. با این روش می‌توان سیاهی دور لب‌های افراد را نیز از بین برد.

• کاربرد دیگر از بین‌بردن جای بخیه، از بین بردن لک‌ها یا اسکار‌های پوستی است. درواقع با این روش می‌توانیم دقیقا رنگ پوست مدل را ساخته و در قسمت‌هایی از پوست که از نظر رنگ ناهمگون است کار کنیم، به عنوان مثال برای از بین بردن ماه گرفتگی.

میکروپیگمنتیشن چه فرقی با تاتو دارد؟

میکروپیگمنتیشن روشی تقریبا مشابه تاتو به شکل سنتی دارد، با این تفاوت که در این روش، رنگ مانند دانه‌های مو و در جهت رویش مو‌های ابرو روی پوست می‌نشیند و تفاوت آن با تاتو‌های قدیمی این است که دیگر یک کادر پررنگ و ناجور وجود ندارد، فقط تار‌هایی مانند مو با سوزن نازکی داخل ابرو کشیده می‌شوند که خیلی هم پررنگ و مشخص نیستند بلکه رنگی طبیعی دارند. تفاوت پیگمنت با تاتو در روش اجرای آن، همچنین بدون درد و خونریزی بودن آن است که درنتیجه التهاب کمتری در افراد ایجاد می‌کند.

در گذشته فردی که تاتو انجام می‌داد ممکن بود تا مدت‌ها از فعالیت‌های روزانه خود دور شود یا نتواند در اجتماع ظاهر شود ولی در این روش، بسته به نوع پوست و ویژگی‌های بدن افراد، التهاب و زخم بسیار کم است. در پیگمنت به دلیل استفاده از کارتریج‌های یکبار مصرف و رنگ‌های تست شده، ایمنی و بهداشت کار بسیار بالا و خطر انتقال بیماری بسیار کم است. باتوجه به ظریف بودن سوزن‌های این دستگاه، درد حاصل از این کار به‌شدت کاهش یافته است و می‌توان به جرات، کلمه پیگمنت بدون درد را به کار برد.

کجا برویم؟

برای انجام میکرو‌پیگمنتیشن باید به مراکز آرایشی مجاز که هم دوره‌های آموزشی لازم را گذرانده‌اند و هم دستگاه‌های پیشرفته دارند، مراجعه کنید. احتمالا پیامک این مراکز یا آگهی آن‌ها را در صفحات اینترنت و جا‌های دیگر مشاهده کرده‌اید. فقط به خاطر داشته باشید که میکروپیگمنتیشن را به شرط سلامت و ایمنی انجام دهید و برای زیباتر شدن تن به هر کاری ندهید. حتما از پیگمنتر خود بخواهید گواهی آموزشی خود را به شما نشان دهد و از مجاز بودن رنگ و دستگاهی که استفاده می‌کند و گواهی وزارت بهداشت او مطمئن شوید.

Related image

پزشکان چه می‌گویند؟

همان‌طور که گفتیم میکروپیگمنتیشن در حوزه پزشکی کاربرد فراوانی دارد، اما کاربرد آن به شکل گسترده و به عنوان یک فرآیند زیبایی موضوعی است که باید به آن توجه کرد. امروزه در کاربرد‌های پزشکی از اصطلاح میکروپیگمنتیشن یا درماتوگرافی به جای عنوان تاتو استفاده می‌شود. از این روش برای درمان ضایعات پوستی، اسکارها، سوختگی، ترمیم ابرو، علامت‌گذاری در آندوسکوپی‌ها، میکروپیگمنتیشن قرنیه، درمان ضایعات پوستی با منشاء ویروسی و… بهره می‌برند.

در کشور‌های پیشرفته، پزشکان متخصص پوست و جراحان پلاستیک به عنوان آخرین مرحله درمان از آن استفاده می‌کنند، به‌طور مثال پس از جراحی پلاستیک جهت درمان لب شکری؛ رنگ سرخ لب و رنگ پوست با هم آمیخته می‌شوند، زیرا هنوز لب فرم و شکل طبیعی خود را به دست نیاورده و تنها راه باز گرداندن رنگ طبیعی از طریق میکروپیگمنتیشن است.

آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن چیست؟

می‌خواهم زیبا بمانم!

همانطور که خودتان هم می‌دانید زیبا شدن به این شیوه خالی از درد و نگرانی نیست. پوست یکی از حساس‌ترین عضو‌های بدن است که به صورت عادی هم مراقبت‌های خاص خود را می‌طلبد و اگر قصد انجام میکروپیگمنتیشن را دارید، باید توصیه پزشکان را جدی بگیرید:

دستگاه‌ها، رنگ‌ها و ملزومات مصرفی مورد استفاده باید براساس اصول پزشکی تهیه و تولید شده باشند، در غیر این صورت استفاده از وسایل غیراستاندارد می‌تواند عوارض جبران‌ناپذیری برای آرایشگر و مشتری به همراه داشته باشد. پیگمنتر باید دوره‌های آموزشی میکروپیگمنتیشن، تکنیک‌های انجام کار، اصول زیبایی شناختی و طراحی چهره را گذرانده باشد؛ در غیر این صورت به دلیل دائمی بودن آرایش ممکن است خواست مشتری تامین نشود و باعث ایجاد بحران‌های روحی و روانی در فرد شود.

میکروبلیدینگ چگونه انجام می‌شود؟

این روش با استفاده از قلم مخصوص به صورت دستی انجام می‌شود. قلم بلید ظاهری ساده دارد که در هنگام انتخاب به سبک بودن و خوش دست بودن آن باید توجه کرد. سر آن قسمتی است که تیغ بلید جای گذاری می‌شود. زاویه قرارگیری تیغ خیلی مهم است. همیشه زاویه تیغ را از درون محفظه قرارگیری کمی به بیرون سفت کنید مثلا زاویه ۲۵ درجه؛ و نسبت به بدنه قلم چیزی حدود ۱۵۵ درجه. زاویه دست شما نیز خیلی مهم است اگر دست خیلی عمود قرار گیرد رنگ به خوبی زیر پوست تزریق نمی‌شود در نتیجه ریزش رنگ خیلی زیاد خواهد شد.

 

آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن چیست؟

 

سعی کنید دست را کمی روی صورت کج نگه دارید؛ هنگام کشیدن خطوط قلم را در بین انگشتان بچرخانید. این کار باعث می‌شود خطوط کشیده شده خیلی صاف صاف نباشد و کمی انحنا داشته باشد همین نکته باعث خطوطی شبیه به تار موی ابرو می‌شود.

میکروبلیدینگ روشی جدید در هاشور ابرو است که جز تکنیک‌های آرایش دائمی {Permanent makeup} مدتی پس از روش میکروپیگمنتیشن مورد توجه قرار گرفت و در حال حاضر یکی از پرطرفدارترین روش‌های تاتو ابرو است. میکروبلیدینگ به وسیله قلم مخصوص که سر آن تیغ بلید قرار می‌گیرد به صورت دستی در ابرو ایجاد خطوط یا تار‌هایی دقیقا شبیه به تار مو در جهت رویش ابرو می‌کند.

این روش نسبت به روش میکروپیگمنتیشن ظرافت بیشتری دارد، اما ماندگاری آن نسبت به کار با دستگاه کمتر است. زیرا در این روش از هیچ دستگاهی استفاده نمی‌شود و تمام قدرت کاشت به فشار دست پیگمنتر بستگی دارد.

در میکروبلیدینگ رنگ‌هایی که استفاده می‌شود باید مقداری غلیظ‌تر باشند تا بعد از کاشت ریزش کمتری داشته باشد. به طورکلی در هاشور ابرو چه به روش میکروبلیدینگ و میکروپیگمنتیشن رنگ ۱ درجه تیره‌تر از رنگ مورد نظر مشتری انتخاب می‌شود، اما در بلید گاهی تا ۲ درجه تیره‌تر هم انتخاب می‌شود. قلم بلید خیلی شبیه به خونویس است که سر آن جای قرار گیری تیغ است و به وسیله حلقه‌ی دور قلم می‌توان آن را شل یا سفت کرد. تیغ‌های بلید که بسیار ظریف و کوچک هستند در دو نوع اسلوپ و یو مورد استفاده قرار می‌گیرند. تیغ‌های اسلوپ به صورت مورب هستند و تیغ‌های یو دقیقا شبیه به حرف انگلیسی یو است. در صورت حرفه‌ای انجام دادن این تکنیک بهتر است از تیغ‌های یو استفاده کنید.

یکی از مزیت‌های این روش در این است که، چون رنگ در لایه سطحی تری از پوست کشیده می‌شود پاک کردن تاتو و تغییر مدل آن برایتان راحت خواهد بود. در صورت ترمیم نکردن خودش خود به خود پاک خواهد شد. یکی از علت‌های پرطرفدار بودن این روش به همین دلیل است.

جهت مشاوره رایگان کلیک کنید.

 

آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن چیست؟

شعبه آرژانتین: میدان آرژانتین، ۱۷ بخارست، پلاک ۲

شعبه فرشته: خیابان فرشته، انتهای خیابان آقابزرگی، پلاک۳۷

در تصمیم‌های بزرگ زندگی و کاری از عقل پیروی کنیم یا قلب؟


وب‌سایت یک‌پزشک – میثاق محمدی‌زاده: احتمالا شما هم این توصیه را از بزرگان شنیدید که «قلب خود را دنبال کنید.». اما پیروی کردن از قلب برای موارد شهودی است؛ هنگامی که پیام‌هایی حسی برای مخالفت با تصمیم‌گیری‌های منطقی مغز دریافت می‌کنیم. وقتی به مغز و منطق خود بیشتر بها بدهیم؛ یک رشد و پیشرفت پایدار با حقوق کافی، مزایای بازنشستگی، فرصت‌های رشد و توسعه کسب‌وکاری به دست می‌آوریم؛ پس چرا باید سراغ پیام‌های موجودی مانند قلب برویم که دایما در نوسان است؟

در تصمیم‌های بزرگ زندگی و کاری از عقل پیروی کنیم یا قلب؟

طبق تحقیقات جدید انجام شده توسط Medical Alert Buyers Guide، افرادی که بیشتر دنباله‌رو حس‌های قبلی خود هستند؛ تمایل دارند مرتبه‌های شغلی بالاتری داشته باشند و رضایت بیشتری از زندگی کسب کنند.

در تصمیم‌های بزرگ زندگی و کاری از عقل پیروی کنیم یا قلب؟

این موسسه در این مطالعه خود سراغ ۱۰۱۱ فرد با سنین مختلف (نسل‌های حد فاصل ۱۹۴۰ تا ۲۰۰۰) رفته است و به بررسی فرآیند‌های تصمیم‌گیری آن‌ها می‌پردازد. آیا در هنگام خرید بیشتر از عقل پیروی می‌کنند یا قلب؟ هنگام انتخاب شغل و مسیر زندگی چطور؟

شناخت در برابر هیجان

حدود ۷۹ درصد از افرادی که در مطالعه موسسه MABG شرکت کردند؛ گفتند برای تصمیم‌گیری از عقل و سر خود تبعیت می‌کنند و ۲۱ درصد آن‌ها پیرو قلب‌شان هستند.

اما جالب است غالب شرکت‌کننده‌ها در این مطالعه نمی‌توانند قدرت حسی قلب را انکار کنند و باز هم در گونه‌هایی از تصمیم‌گیری‌های کاری بدان متکی هستند:

  • ۶۸ درصد گفتند برای داوری و قضاوت در تصمیم‌گیری‌های کاری بیشتر به نوای قلب گوش می‌دهند.
  • ۶۴ درصد اعتقاد دارند برای انتخاب شغل، تصمیم‌های مهم و اساسی زندگی و راه‌های موفقیت باید از عقل و مغز خود پیروی کنند.

بنابراین، این آمار نشان می‌دهد توصیه پیروی همیشگی از ندا‌های درونی و دلی چندان اجرا نمی‌شود و مردم برای انتخاب شغل، رشته تحصیلی و مسیر زندگی آینده‌شان بیشتر متکی به عقل هستند.

برخی از کارمندان فقط تحلیل‌ها و ارزیابی‌های محاسباتی و منطقی برای انتخاب‌های خود دارند در حالی‌که برخی دیگر به طور غریزی، علاقه‌مندی‌های خود را دنبال می‌کنند.

تصمیماتی که مردم می‌گیرند

شاید استفاده از پیام‌های قبلی برای انتخاب یک صبحانه یا میان‌وعده چندان ضرورتی نداشته باشد، ولی آیا افراد برای تصمیم‌های بزرگ و اساسی زندگی خود مانند خرید ماشین، خرید خانه، انتخاب رشته تحصیلی و دانشگاه، انتخاب شغل و مسایلی مانند مهاجرت و ازدواج باید از قلب خود پیروی کنند یا از عقل و مغز سرشان؟

در تصمیم‌های بزرگ زندگی و کاری از عقل پیروی کنیم یا قلب؟

این تحقیق نشان می‌دهد افرادی که در این تصمیم‌گیری‌ها از عقل خود پیروی کردند؛ متوسط درآمدشان ۱۳ درصد بیشتر از افرادی است که تصمیمات اصطلاحا دلی گرفتند. افزون بر این، ۱۶ درصد افراد شغل خود را ترک کردند، چون احساس حسرت خوردن داشتند، ولی ۱۵ درصد این کار را براساس یک تصمیم عقلی گرفتند.

در سال‌های اخیر، هوش هیجانی (Emotional intelligence) طرفداران زیادی پیدا کرده است. هوش هیجانی توانایی مدیریت احساسات را به ما می‌دهد. هوش هیجانی عاملی برای افزایش موفقیت و مدیریت بهتر امور و تیم‌ها است.

اما باهوش شدن براساس پیروی از احساسات بیشتر مربوط به خودآگاهی است. شما با خودآگاهی می‌توانید تصمیم‌های منطقی بهتری بگیرید و زیرک‌تر به نظر می‌رسید. به همین دلیل، همه بزرگان توصیه می‌کنند به ندای درونی خود گوش کرده و از قلب‌تان پیروی کنید.

چه اتفاقی می‌افتد وقتی از قلب‌مان پیروی می‌کنیم؟

با فرض اینکه خودآگاهی دارید و از توانایی‌ها، استعداد‌ها و احساسات خود مطلع هستید؛ پیروی از قلب می‌تواند شما را به موقعیت‌های بهتری سوق دهد.

از بین ۱۰۱۱ نفری که در مطالعه موسسه MABG شرکت کردند؛ حدود ۶۰ درصد افرادی که از قلب خود پیروی کردند؛ از موقعیت شغلی خود رضایت دارند و در آن سو، افرادی که از عقل و منطق پیروی کردند؛ ۵۰ درصد از شغل فعلی خود راضی هستند.

در نتیجه، گوش دادن به ندای مغز می‌تواند منجر به موفقیت ملموس‌تری شود، ولی پیروی نکردن از ندای قلب خطر پشیمانی را افزایش می‌دهد. بنابراین، اگر می‌خواهید زندگی رضایت‌بخش و شادتری داشته باشید؛ باید قلب خود را دنبال کنید.

در سفر به مالدیو یورو ببریم یا دلار؟


اگر تصمیم گرفته باشید تا تعطیلات خود را در کنار سواحل فیروزه ای بر روی شن های نرم و سپید بگذرانید، حتما نام مالدیو را شنیده و دست کم یک بار ایده‌ی سفر به این مجمع‌ الجزایر بهشتی در خط استوا را بررسی کرده اید. برای کسب اطلاعات در این مورد، پیشنهاد می کنیم مقاله‌‌ی راهنمای سفر به مالدیو را مطالعه کنید. اما آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که باید در سفر به مالدیو یورو ببریم یا دلار؟ و باید چه واحدهای پولی را به همراه داشته باشیم؟ مجله‌ی الی گشت در ادامه به این سوال پاسخ داده است. پس با ما همراه باشید.

واحد پول مالدیو چیست؟

در صورتی که قصد سفر به مالدیو را دارید، آگاهی از ارز این کشور یک ضروری است. واحد پول مالدیو، روفیه است و اگر فکر می کنید که به «روپیه» شبیه است، درست فکر می کنید. این کلمه از همان کلمه‌ی سانسکریت روپیه که واحد پول هند است گرفته شده. شاید سوال بعدی شما این باشد که:

در سفر به مالدیو یورو ببریم یا دلار؟

نکته‌ی مهم این است که دانستن واحد پول مالدیو در سفر به این کشور برای شما کافی نیست؛ چراکه به دلیل رایج نبودن ارز این کشور در کشورمان ، نمی توانید روفیه را از صرافی های ایران تهیه کنید و ریال هم در مالدیو به کارتان نخواهد آمد. در نتیجه، این سوال مهم مطرح می شود که: در سفر به مالدیو یورو ببریم یا دلار؟

کدام واحدهای پولی را لازم دارید؟

پیشنهاد می شود که از حمل ریال به این کشور خودداری کنید؛ چراکه کاربرد چندانی برایتان نخواهد داشت. در نتیجه، بهتر است در سفر به مالدیو با خود دلار به همراه داشته باشید و این ارز را با روفیه مبادله کنید. هرچند که در بسیاری از موارد اصلا نیازی به استفاده از روفیه نخواهید داشت، چون طبق قوانین مالدیو در هتل های بزرگ و مناطق معتبر هزینه ها به دلار نیز قابل پرداخت است.

اما اگر در کنار این سوال که: در سفر به مالدیو یورو ببریم یا دلار، فکر می کنید خوب است تا همراهتان واحد پول این کشور را هم داشته باشید، در طبقه‌ی دوم فرودگاه ماله می توانید پول خود را به واحد پول مالدیو تبدیل کنید. سپس با خیال راحت سفرتان را ادامه بدهید. در این قسمت هم باجه‌‌ی بانک ملی مالدیو وجود دارد و هم عابربانکی که می توانید از آن استفاده کنید.

روفیه، یک ارز غیر قابل تبدیل!

مورد مهمی که حتما باید به آن توجه کنید، این است که واحد پول مالدیو یک ارز غیر قابل تبدیل است. به این معنا که نه تنها نمی توانید آن را در خارج از این کشور تهیه کنید، بلکه لازم است هر میزان از این ارز را در مالدیو تهیه کرده اید، در این کشور خرج کنید! در غیر این صورت، نمی توانید در خارج از این مجمع الجزایر آن را تبدیل یا خرج کنید.

هر روفیه، به ۱۰۰ واحد کوچکتر به نام «لاری» تبدیل می شود و اسکناس های ۱۰، ۲۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۵۰۰ لاری در بازار مالدیو وجود دارد که البته ۱۰۰ و ۵۰۰ لاری کمتر رایج هستند.

در سفر به مالدیو یورو ببریم یا دلار؟

احتمالا اکنون با خود فکر می کنید که با وجود آنچه ذکر کردیم، اصلا خرید روفیه ضرورتی دارد؟ یا در سفر به مالدیو یورو ببریم یا دلار؟ پاسخ ما این است که اگر قصد دارید در سفر به مالدیو در هتل های بزرگ اقامت کنید و خریدی از محلی ها نداشته باشید، نیازی به واحد پول مالدیو ندارید و داشتن دلار برای شما کافی است.

خدمات محبوبی مانند غواصی هم در اقامتگاه ها و از طریق دلار قابل پرداخت است. اما اگر قصد دارید تا به شهرهای کوچکتر سفر کنید یا به بازارهای محلی سر بزنید، لازم است حتما روفیه به همراه داشته باشید. در ضمن، برای خرید سوغات یا غذا نیاز به روفیه خواهید داشت.

بهتر است تخمین بزنید که دقیقا چه مقدار روفیه لازم دارید، چرا که بانک از شما برای تبدیل دلار به روفیه از شما هزینه دریافت می کند. مگر این که بخواهید کمی از اسکناس ها را به عنوان یادگاری نگه دارید.

کارت اعتباری در مالدیو، کاربردی یا بی استفاده؟

همراه داشتن کارت اعتباری در سفر به مجمع الجزایر مالدیو مفید است. اما این نکته را در نظر داشته باشید که کارت های اعتباری تنها در مراکز خرید و هتل های بزرگ قابل استفاده است. و پاسخ این سوال شما که: در سفر به مالدیو یورو ببریم یا دلار؟

درمورد خرید از مراکز خرید بزرگ یا رزرو هتل های معتبر این است که: هرچند هر دوی این ارزها معتبر و قابل استفاده هستند اما دلار در مالدیو کاربرد بیشتری دارد.

علاوه‌بر این، اگر در اقامتگاه های محلی ساکن می شوید این موضوع را در نظر  داشته باشید که به واحد پول مالدیو یعنی روفیه‌ی نقد نیاز خواهید داشت.

در هر رفت و آمد، لازم است هزینه‌ی تقریبا زیادی از کارت اعتباری خود برداشت کنید. یک هفته اقامت و موج سواری در ماله می تواند نزدیک به ۲ هزار دلار هزینه داشته باشد؛ درنتیجه بهتر است پیش از سفر، مطمئن شوید که در کارت اعتباری‌تان چنین مبلغی را داشته باشید.

در این مقاله، شما را با واحد پول مالدیو آشنا کردیم و از هزینه های کلی در این مجمع الجزایر گفتیم. به سوال مهم شما نیز که: در سفر به مالدیو یورو ببریم یا دلار؟ پاسخ دادیم و برای آگاهی از بهترین زمان سفر به مالدیو، پیشنهاد می کنیم مقاله‌ی الی گشت را در این زمینه مطالعه کنید. آیا در سفر به مالدیو با مشکلی در ارتباط با واحدهای پولی برخورد کرده اید؟ نظرتان را درباره‌ی این مقاله با ما درمیان بگذارید.

فرزندم را به پیش‌دبستانی بفرستم یا نه؟


روزنامه خراسان – نرگس عزیزی: این روز‌ها والدینی که کودک شش ساله دارند، آرام آرام ممکن است نگرانی‌هایی را احساس کنند. آن‌هایی که فرزندشان را در دوره پیش‌دبستانی ثبت‌نام کرده‌اند، ممکن است دچار تردید شوند و با خود فکر کنند که آیا فرستادن او به پیش‌دبستانی ایده خوبی است؟ آیا فرزندشان آمادگی لازم برای حضور در این دوره را دارد و می‌تواند بهره‌ای از آن داشته باشد؟

از طرفی، برخی والدین هم ممکن است تا همین روز‌ها هنوز درگیر اصل ماجرای فرستادن یا نفرستادن فرزندشان به پیش‌دبستانی باشند. واقعیت این است که همه این نگرانی‌ها طبیعی است.

به همین دلیل نیز در پرونده امروز سراغ این موضوع رفته و تلاش کرده‌ایم با ذکر برخی نکات به کمک این گروه از والدین بیاییم. ابتدا سه فایده‌ای را که حضور در پیش‌دبستانی می‌تواند برای کودکان داشته باشد، برشمرده‌ایم. سپس سراغ سه نکته در انتخاب پیش‌دبستانی رفته‌ایم. از آن جا که تا زمان شروع سال تحصیلی نوآموزان هنوز زمان داریم، نکاتی را که می‌تواند کمک کند تا فرزندمان آماده رفتن به پیش‌دبستانی شود مرور کرده و در نهایت چند نکته برای مدیریت بهتر و کارآمدتر رابطه والدین با مربی‌ها و مدیران پیش‌دبستانی نیز ارائه داده ایم.

فرزندم را به پیش‌دبستانی بفرستم یا نه؟

کارشناسان به دلایلی مانند کسب آمادگی برای ورود به مدرسه از ضرورت رفتن به پیش‌دبستانی می‌گویند: فرزندم را به پیش‌دبستانی بفرستم یا نه؟

چند سالی هست که از اجباری شدن مقطع پیش‌دبستانی در کشور ما صحبت می‌شود، اما هنوز این اتفاق نیفتاده است. با وجود این، آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده‌اید چرا برخی از متخصصان از ضرورت اجباری شدن آن صحبت می‌کنند؟

کمک برای زمان ورود به مدرسه

برای بسیاری از کودکان اولین تجربه جدا شدن از والدین همزمان با ورود به مدرسه است. این اولین جدایی در هر سنی که روی دهد، کودک را مضطرب می‌کند. از طرفی در اول دبستان، مدارس، ناچار از پیگیری برنامه آموزشی مشخصی هستند که به آن‌ها اجازه نمی‌دهد تا بیش از یکی دو هفته زمان، برای تطابق پیدا کردن کودکان با شرایط مدرسه وقت صرف کنند؛ بنابراین کودکانی که تجربه جدا شدن از والدین را ندارند و اضطراب دارند، ناچار از تحمل فشار بیشتری در ماه‌های ابتدایی مدرسه هستند و گاهی خاطره تلخ آن‌روز‌ها تا سال‌ها با کودک باقی می‌ماند. پیش‌دبستانی می‌تواند کمک بسیار خوبی در آماده شدن کودک برای حضور در محیط مدرسه باشد و فشار ابتدای سال تحصیلی در پایه اول را به شدت کاهش دهد.

پرورش مهارت‌های دوست‌یابی

تک‌فرزند بودن، محدودیت در روابط با دیگر کودکان و نداشتن کودکان همسن در اقوام از مسائلی است که بسیاری از کودکان این روز‌ها در حال تجربه آن هستند. در نتیجه برخی کودکان بیشتر با بزرگ سالان سر و کار دارند و تجربه زیادی در برقراری رابطه با کودکان دیگر و دوست یابی را ندارند. حضور در پیش‌دبستانی می‌تواند به کودکان کمک کند تا در محیطی غیررسمی‌تر، از حمایت بیشتر مربی بهره ببرند و در کلاس‌هایی با تعداد کودکان کمتر، پیدا کردن دوست را تجربه و در این زمینه مهارت کسب کنند. توجه کنید که در سال اول دبستان، اضطراب اغلب کودکان بعد از پیدا کردن دوست کاهش پیدا می‌کند و محیط مدرسه به فضایی دوست‌داشتنی برای آن‌ها تبدیل می‌شود.

پذیرش محدودیت‌های محیط‌های آموزشی

چه کودکانی که سابقه مهد دارند و چه آن‌ها که تا این سن در خانه بوده‌اند با رفتن به پیش‌دبستانی می‌توانند از این نظر نفع ببرند. مهد‌های کودک به صورت معمول آزادی‌های زیادی به کودکان می‌دهد و متناسب با سن آن‌ها توقع زیادی از کودکان برای رعایت برخی مسائل از جمله؛ محدودیت زمان خوردن خوراکی، حضور در راس ساعت مقرر، همراه نبردن وسایل اضافه به مهد کودک و … ندارد. با این حال و در بیشتر پیش‌دبستانی‌ها به صورت پلکانی به کودکان مسائل آموزش داده می‌شود و از آن‌ها توقع می‌رود که بتوانند با این محدودیت‌ها تطابق یابند بنابراین کودکانی که تجربه پیش‌دبستانی دارند با سهولت بیشتری نیز می‌توانند با قوانین مدرسه کنار بیایند.

توصیه‌هایی به والدینی که نمی‌دانند در بازدید از یک پیش‌دبستانی باید به چه نکاتی توجه کنند:

۴ ویژگی یک پیش دبستانی خوب

وقتی صحبت از فرستادن کودکان به پیش‌دبستانی می‌شود، بسیاری از والدین با نگرانی اعلام می‌کنند که انتخاب یک مرکز خوب و قابل اطمینان برای آن‌ها دشوار است. گاهی این نگرانی آن قدر شدید است که والدین عطای فرستادن کودک به پیش‌دبستانی را به لقایش می‌بخشند و ترجیح می‌دهند خود را در موقعیت انتخاب کردن قرار ندهند! توجه به نکاتی که در ادامه مطرح می‌شود، می‌تواند به شما کمک کند تا راحت‌تر یک پیش‌دبستانی مناسب برای فرزندتان پیدا کنید یا اگر او را جایی ثبت‌نام کرده‌اید در صورت دیدن این شرایط، آسان‌تر به آن مرکز اعتماد کنید.

دارای مجوز آموزش و پرورش باشد

اولین نکته این‌که از ثبت‌نام فرزندتان در مرکزی که مجوز آموزش و پرورش ندارد، خودداری کنید. توجه داشته باشید که مهد‌های کودکی که از بهزیستی مجوز دارند، امکان ارائه خدمات رسمی در قالب پیش‌دبستانی را ندارند و تنها زمانی که مجوز جداگانه از آموزش و پرورش دریافت کنند، می‌توانند خدمات رسمی پیش‌دبستانی را بر اساس سرفصل‌های تعیین شده ارائه کنند.

طبق آیین‌نامه اداره شود

آشنایی با آیین‌نامه آموزش و پرورش درباره مراکز پیش‌دبستانی می‌تواند به شما کمک کند تا هم انتخاب بهتر و هم انتظارات درست‌تری داشته باشید. به عنوان مثال در این آیین‌نامه آمده است که مدت زمان جلسات آموزشی برای این گروه سنی حداکثر ۳۵ دقیقه و مدت زنگ تفریح‌ها نیز ۲۰ دقیقه است یا این‌که در پیش‌دبستانی‌های وابسته به مدارس، زنگ تفریح نوآموزان باید جدای از دیگر دانش‌آموزان باشد.

قرار گرفتن کلاس نوآموزان در طبقه همکف یا اول یکی دیگر از موضوعاتی است که این مراکز باید به آن توجه داشته باشند و در نهایت این‌که آموزش در این دوره باید فعالیت‌محور و فرایندمحور باشد و از آموزش مستقیم خودداری شود. مطالعه این آیین‌نامه به همه والدینی که امسال نوآموز دارند، توصیه اکید می‌شود.

مهارت‌های کودک را تقویت کند

پیش از فرستادن فرزندتان به پیش‌دبستانی روی اهدافی که از فرستادن او به این دوره دارید، تمرکز کنید. گاهی اوقات والدین انتظاراتی نادرست از این دوره دارند و البته گاهی اوقات نیز برخی مراکز با تبلیغ‌های اغراق‌آمیز و اشتباه به این موضوع دامن می‌زنند.

توجه کنید که نوآموزان قرار نیست در این دوره خواندن یا نوشتن فرابگیرند، حفظ کردن اشعار متعدد، ارزشی ندارد، یادگیری زبان دوم نیز در این زمان توصیه نمی‌شود، اما به جای آن تقویت مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی از موضوعاتی است که باید مورد توجه باشد. پرورش خلاقیت، تقویت اعتماد به نفس و آشنایی با محیط مدرسه از جمله دیگر اهدافی است که در این دوره باید مدنظر باشد.

فضای مناسبی داشته باشد

در بازدید از پیش‌دبستانی به سرویس بهداشتی و نظافت محیط توجه کنید، فضای بازی داخل سالن و حیاط را ببینید که آیا ایمن هست؟ فضای کلاس آیا صمیمانه هست و نور کافی دارد؟ نمونه کار‌های هنری و کاردستی بچه‌ها را که به دیوار زده شده است، ببینید و این‌که اگر همه کار‌ها شبیه هم هستند و نکته جدیدی ندارند، یعنی خلاقیت بچه‌ها مورد توجه نیست.

فرزندم را به پیش‌دبستانی بفرستم یا نه؟

آن‌چه والدین برای آماده کردن ورود فرزندشان به پیش‌دبستانی باید انجام دهند:

کودک را آماده کنید!

بسیاری از پیش‌دبستانی‌ها به ویژه آن‌هایی که وابسته به مدارس هستند، فعالیت خود را با چند روز فاصله از اول مهر آغاز می‌کنند؛ بنابراین تا شروع سال تحصیلی، حدود دو هفته‌ای فرصت دارید تا بتوانید فرزندتان را برای حضور در پیش‌دبستانی آماده سازید.

برنامه خواب او را تنظیم کنید

تنظیم کردن خواب یکی از کار‌هایی است که بهتر است از همین روز‌ها شروع کنید. بچه‌ها وقتی به اندازه کافی نخوابند، معمولا صبحانه هم نمی‌خورند. خواب‌آلوده و گرسنه حاضر شدن می‌تواند هم خاطره بدی از فضای پیش‌دبستانی در ذهن آن‌ها باقی بگذارد و هم همکاری آن‌ها را با شما و اولیای مرکز کاهش دهد. بهتر است تا فرصت هست، به آرامی ساعت خواب و بیدار شدن فرزند خودتان را تغییر دهید.

به غذا خوردن او نظم بیشتری دهید

شاید این موضوع کمتر به چشم والدین بیاید، اما کودکان زمانی که در خانه هستند، به دلیل دسترسی داشتن به خوراکی و آب در هر زمانی که اراده کنند، تحمل کمتری برای گرسنه ماندن دارند. پس تا فرصت دارید در قالب بازی از فرزندتان بخواهید بعد از خوردن صبحانه، تا یکی دو ساعت چیزی نخورد و بعد خوراکی خود را طی ۲۰ دقیقه تمام کند و دوباره برای مدت زمانی مشابه تمرین کند تا چیزی نخورد.

فعالیت‌هایی برای انجام دادن در اختیارش بگذارید

اگر فرزند شما سابقه رفتن به مهد ندارد، بهتر است این روز‌ها برخی فعالیت‌هایی را که می‌دانید در پیش‌دبستانی انجام خواهد داد به عنوان بازی در خانه، شبیه‌سازی کنید. به عنوان مثال از او دعوت کنید پشت میز بنشیند و نقاشی بکشد، اگر خمیر بازی دارید، به او برای بازی با خمیر، زمان بدهید تا اشکال متفاوت درست کند. برای او از روی کتاب، داستان بخوانید و از او بخواهید در طول زمانی که شما داستان را می‌خوانید حرفی نزند و در سکوت گوش دهد.

موقعیت‌هایی برای دوست‌یابی برایش ترتیب دهید

اگر تا به امروز فرزندتان امکان دوست‌یابی در محیط‌های مختلف را نداشته است و بیشتر همبازی‌هایش کودکان اقوام یا دوستان نزدیک بوده اند، شاید بهتر باشد تا پیش از شروع دوره پیش‌دبستانی برای او امکان آشنا شدن و بازی کردن با کودکان دیگر را فراهم کنید و از این طریق به او فرصت تجربه در این زمینه را بدهید. بردن به پارک، مسجد محل، کتابخانه و تشویق او برای این که پا پیش گذارد و سراغ دیگر کودکان برود، می‌تواند در او این اطمینان را ایجاد کند که توان دوست پیدا کردن دارد. اگر هم به هر دلیلی او نمی‌تواند پاپیش بگذارد، می‌توانید با نقش بازی کردن به او نشان دهید که چه چیز‌هایی می‌تواند بگوید تا سر صحبت را باز و دیگران را دعوت به بازی کند.

فرزندم را به پیش‌دبستانی بفرستم یا نه؟

پاسخ به یکی از رایج‌ترین نگرانی‌های والدین بعد از فرستادن کودک‌شان به پیش‌دبستانی‌:

می‌تواند از خودش مراقبت کند یا نه؟

یکی از نگرانی‌های والدین درباره فرزندشان این است که اگر مشکلی پیش بیاید، آیا فرزندم توان بیان مشکل را دارد و می‌تواند موضوع را به من یا مربی‌اش گزارش کند تا قابل حل بشود؟ اول این‌که یادتان باشد این نگرانی به جایی است، کودکان در سنین پایین، بیان قوی ندارند، اما این به آن معنا نیست که لازم است شما دست روی دست بگذارید و با نگرانی او را راهی پیش‌دبستانی کنید. چند نکته‌ای که در ادامه مطرح می‌شود، به فرزند شما کمک می‌کند تا بتواند با کمک گرفتن به موقع از خودش محافظت کند.

جزئی سوال کنید: اگر شما از یک بچه پنج یا شش ساله بپرسید که چه خبر؟ به احتمال زیاد جواب واضحی دریافت نخواهید کرد. پس به جای کلی سوال کردن، سعی کنید به صورت جزئی‌تر و به شکلی بسیار دوستانه درباره کار‌هایی که طی روز کرده است، سوال کنید. به عنوان مثال می‌توانید بپرسید: خب امروز نقاشی هم کشیدید؟ در حیاط بازی کردید؟ امروز با کدام یک از دوستانت بازی کردی؟ از دست شویی هم استفاده کردی؟ این سوال و جواب‌ها می‌تواند به شما کمک کند تا تصویر روشن‌تری از تجربه‌های فرزندتان داشته باشید و در جا‌هایی که احساس می‌کنید او نیاز به کمک دارد، به او پیشنهاد‌هایی بدهید.

بازجویی نکنید: یادتان باشد اگر بخواهید پشت سر هم سوال کنید، به احتمال زیاد بعد از سوال سوم و چهارم، آرام آرام پاسخ‌ها کوتاه و ارتباط کم خواهد شد. پس از شکل بازجویی فاصله بگیرید و بعد از یکی دو سوال، شروع به تعریف کردن از برنامه‌های خود در طی روز کنید. به عنوان مثال برایش تعریف کنید بعد از رفتن او چطور ناهار را آماده کرده‌اید یا اگر سر کار بودید، یکی دو داستان کوتاه از سر کار خود بگویید. با این کار فرزندتان به صورت عملی تشویق می‌شود تا با شما به گفتگو بنشیند و شما نیز اگر مشکلی وجود داشته باشد، زودتر متوجه خواهید شد.

با پیش‌دبستانی تماس بگیرید: یک تماس تلفنی با پیش‌دبستانی در انتهای هفته اول و صحبت با معلم می‌تواند بخش زیادی از نگرانی‌های شما را برطرف کند. در این تماس تلفنی از وضعیت فرزندتان جویا شوید. اگر هنوز از برنامه روزانه او اطلاع دقیقی ندارید، از برنامه سوال کنید. اگر فرزندتان هنوز مضطرب است و این موضوع را با دل‌درد‌های مبهم صبحگاهی یا اکراه برای آماده شدن نشان می‌دهد، این موضوع را با معلم در میان بگذارید.

به معلم و فرزندتان فرصت دهید: به معلم و فرزندتان فرصت دهید تا رابطه خود را تقویت کنند. برای تقویت رابطه، ممکن است به زمانی بین دو هفته تا یک ماه نیاز باشد. در عین حال می‌توانید با دادن برخی اطلاعات درباره فرزندتان به معلم‌اش به تقویت رابطه سرعت بخشید. به عنوان مثال به معلم اش بگویید که فعالیت مورد علاقه او چیست یا این‌که چه توانایی‌های خاصی دارد یا این‌که چه رفتار‌هایی از سوی دیگران می‌تواند به ناراحتی یا مضطرب شدن او منجر شود.

بیش از حد پیگیر وضعیت فرزندتان نشوید: تماس روزانه یا حتی هفتگی در صورتی که روند جا افتادن فرزندتان مثبت است، بیشتر از این که نشان دهنده نیاز او باشد، نمایانگر اضطراب بالای شماست؛ امری که لازم است شما خودتان برای مدیریت آن اقدام کنید. در شرایطی که مشکل خاصی وجود ندارد، به جز جلسات مرکز پیش‌دبستانی، انتظار می‌رود شما حداکثر سه یا چهار بار در طول سال تحصیلی با مدیریت تماس بگیرید و از وضعیت فرزندتان جویا شوید. البته اگر بتوانید دو نوبت قرار ملاقات حضوری با مربی فرزندتان در طول سال ترتیب دهید، بسیار عالی خواهد بود.

فرزندم را به پیش‌دبستانی بفرستم یا نه؟

به شکایت‌هایش توجه کنید، اما …: اگر فرزندتان شکایت از گرسنگی، تشنگی یا ناتوانی از رفتن به دست شویی دارد، بعد از اطمینان از این‌که فرصت کافی به او برای خوردن، نوشیدن و رفتن به دست شویی داده می‌شود، آرام آرام خودتان را از این فرایند کنار بکشید و در برابر شکایت‌های فرزندتان به او اطمینان دهید که متوجه احساس ناخوشایند او هستید، اما با وجود این مطمئن هستید که او آن قدر توانا هست که بتواند در روز‌های دیگر از خودش مراقبت کند؛ و در آخر این‌که:حتی اگر فرزندتان سابقه مهد ندارد، تک فرزند است، هیچ وقت از شما دور نشده است، به دلیل شرایط خاص مانند تولد زودرس همیشه خدمات ویژه‌ای از شما دریافت کرده است و … باز هم به یاد داشته باشید که کودکان پنج یا شش ساله با توانایی شناختی و جسمانی متوسط، توان مراقبت از خود را دارند و اگر به آن‌ها فرصت داده شود می‌توانند لباس‌هایشان را عوض کنند، دست شویی بروند، خوراکی خود را بخورند، به وقت نیاز آب بنوشند و …. تنها کافی است کمی به آن‌ها فضا دهید. شاید بد نباشد بدانید در برخی کشور‌ها کودکان بعد از پایان چهار سالگی مدرسه خود را شروع می‌کنند و از قضا توان مراقبت از خود را دارند. پس به جای نگرانی‌های بی‌دلیل به توانایی‌های فرزندتان اطمینان کنید.

نکات فرودگاهی یا اشتباه مسافران در فرودگاه


قوانین حمل مواد مایع ایرلاین مورد نظر خود را بخوانید

هیچ مسافری دوست ندارد شامپو، خمیر دندان و ضد آفتابش وارد سطل آشغال فرودگاه شود.

تنها وسایلی مانند ناخن گیر نیست که باید از آن ها دوری کنید. در چمدان خود، هیچ مایع دیگری نمی توانید بگذارید. از اسپری ها، ژل ها، شامپوها و در مجموع هر آنچه که حالتی مایع دارد، دوری کنید. حتی بعضی از هواپیمایی ها، اجازه حمل مواد پودری را هم به مسافرانشان نمی دهند. ایرلاین هایی هم که اجازه حمل چنین موادی را به مسافران می دهند، برای آن ها قوانین خاصی تعیین کرده اند.

  • به طور مثال بعضی از ایرلاین ها، تنها اجازه حمل بطری های مایعی را که ۱۰۰ میلی لیتر یا کمتر باشد به مسافران می دهند و بطری ها و شیشه های بزرگتر از آن را دور خواهند انداخت.
  • این مایع ها باید درون بطری های پلاستیکی بوده و در نهایت آن ها را در پلاستیک های زیپ دار قرار داده شوند. باید بسیار تمیز و مرتب آن ها را بسته بندی کنید.

یادتان باشد که هر مسافر تنها می تواند یک کیسه نایلونی برای خود داشته باشد. همچنین سایز این کیسه نایلونی باید کوچک و به اندازه کیف های لوازم آرایشی یا کیف های کوچک لوازم بهداشتی باشد. درون این کیسه ها بایستی کاملا مشخص بوده و هر وسیله آن قابل شناسایی باشد.