کرونا به در می کنیم، به امید سال های بهتر!


از سال ها پیش، مردم اعتقاد داشتند که هرکس سیزدهمین روز از اولین ماه سال را در خانه بماند، گرفتار نحسی سیزده می شود. داستان ها، روایت ها و افسانه های زیادی در مورد این روز وجود دارد که قبلا آن ها را در مقاله ای با عنوان حقایقی جالب و شنیدنی درباره سیزده بدر گرد آورده ایم. اما آنچه سیزده بدر امسال را با سال های دیگر متفاوت ساخته، این است که این روزها به دلیل بیماری همه گیر گرونا، روال همه چیز تغییر کرده.

به طوری که رسم و رسومات مختلفی که مربوط به عید باستانی ما ایرانی ها یعنی نوروز می شود هم به ناچار لغو شده است. در این میان حتی کرونا به در جای سیزده به در را گرفته تا در خانه ماندن، جایگزین بیرون رفتن و بدر کردن نحسی سیزده شود. در این مطلب با مجله الی گشت همراه باشید تا به شما بگوییم چرا باید سیزده بدر را در خانه بمانید. با ما همراه باشید.

چطور امسال به جای سیزده، کرونا به در کنیم؟

مطالب مرتبط:
آشنایی با افسانه نوروزی ایران؛ حاجی فیروز
تفریحاتی که با وجود کرونا در عید می توانیم انجام بدهیم
کرونا چیست؟

برخی از کارها را تنها برای خودمان انجام نمی دهیم، چراکه ما اعضای یک جامعه هستیم و مانند دانه های زنجیر، به هم پیوسته ایم. این بدین معنا است که نمی توانیم در بحران هایی مانند بحران کنونی، به خودمان بگوییم که هرکس مسئول رفتار خودش است و اگر تصمیم بگیریم تا در روزی مانند روز طبیعت در این هوای دل انگیز بیرون برویم و پیک نیکی راه بیاندازیم، در نهایت ممکن است که خودمات دچار آسیب بشویم. نکته اول این که جان و حیات شما ارزشمند است؛ پس آن را به بهای ناچیز یک لذت زود گذر نفروشید. نکته دوم اما حتی از اولی هم مهم تر است!

اینکه خدای نکرده کسی به واسطه بیرون رفتن در سیزده بدر به این ویروس آلوده شود، می تواند یک زنجیره جدید با مبتلایان بسیار ایجاد کند. همانطور که احتمالا می دانید، دوره کُمون (دوره ای که در این زمان بیماری در بدن فرد وجود دارد و فرد ناقل است اما نشانه ای ندارد) برای این بیماری ۱۴ روز یا دو هفته تشخیص داده شده است. در حقیقت، فرد ناقل با یک اشتباه ساده مثل بیرون رفتن در روز طبیعت، می تواند چندین نفر دیگر را آلوده کند. به همین دلیل است که همه متخصصان، مسئولان و فعالان حوزه های اجتماعی، به طور متفق القول از ما می خواهند که سیزده بدر را در خانه بمانیم و کرونا به در کنیم. بخصوص که امسال ورود به پارک ها و مراکز تفریحی چه در داخل و چه در اطراف شهرها تعطیل است.

این روز را با کادر درمانیِ از خود گذشته، همراه باشیم

در این زمان یکی از آسیب پذیر ترین اقشار جامعه، پزشکان و پرستارانی هستند که با به خطر انداختن جان خود و تحمل سختی دوری از خانواده، برای بازگرداندن صحت و سلامت به ایران و تمامی جهان، تلاش می کنند. بیرون رفتن در روز سیزده به در می تواند با آلوده شدن بسیاری از افراد به این بیماری، علاوه بر به خطر انداختن جان مردم جامعه، فشار کمرشکنی را به حوزه درمان وارد کند. کافی است که تنها چند لحظه به شهدای مدافعان سلامت که در این راه جان باختند فکر کنید تا از گذراندن این روز، بیرون از خانه به کل پشیمان شوید.

بعد از کرونا به در، با طبیعت مهربان تر باشیم

علاوه بر همه آنچه که گفتیم، شاید این اتفاق بهانه خوبی باشد که سال آینده با طبیعتی که در دامانش سیزده را به در می کنیم، مهربان تر باشیم و با لطافت با آن برخورد کنیم. همه می دانیم که بعد از سپری شدن این روز در سال های گذشته چقدر به همان طبیعتی که روزش را جشن می گرفتیم، آسیب وارد می آوردیم.

شاید سخت ترین کار این باشد که با وجود اینکه همه ساله در روز طبیعت به پارک ها و مراکز تفریحی می رفتیم، از این کار دوری کنیم. اما واقعیت این است که امسال، بهترین کار همان ماندن در خانه برای کرونا به در کردن است؛ چون ویروسی که این روزها جهان را در کام خود گرفته، از نحسی سیزده خطرناک تر است و به عبارتی، اگر حقیقتا می خواهید تا از نحسی سیزده امسال در امان باشید، کار درست این است که برخلاف همه سال های گذشته این روز را در خانه بمانید.

تیم الی گشت، برای تمامی هم وطنانمان سالی سرشار از سلامتی آرزو دارد و امیدوار است که با رعایت نکات بهداشتی و مواردی از قبیل کاهش رفت و آمدها به زودی سایه این اتفاق ناگوار به زودی از ایران و تمامی کشورهای جهان رخت بربندد و با هم کرونا به در را جشن بگیریم.

با کودک نافرمان چگونه رفتار کنیم؟


برترین‌ها: بچه‌ها به دلیل خاصی سرپیچی و ستیزه جویی می‌کنند و اگر این رفتار از همان اول کنترل نشود، می‌تواند تبدیل به کابوسی وحشتناک برای پدر و مادر شود. توصیه‌هایی برای شما والدین داریم تا پیش از اینکه کاسه صبرتان لبریز شود، کودک نافرمان‌تان (و البته ذهن‌تان) را کنترل کنید.

وقتی یک کودک ستیزه جویی می‌کند و به حرف‌تان گوش نمی‌دهد، معمولا دلیلی پشت این رفتار وجود دارد. این دلیل چه جلب توجه باشد و تست کردن محدوده‌هایی که برایش تعیین کرده‌اید و چه خستگی و دلزدگی از درس و مدرسه، به هر حال باید برای کشف آن وقت صرف کنید و بفهمید چرا فرزند شما این رفتار نامناسب را دارد تا بتوانید بخش بزرگی از راه حل را پیدا کنید.

با کودک نافرمان‌تان چگونه رفتار کنید

البته زمان‌هایی نیز وجود دارد که رفتار‌های ستیزه جویانه‌ی کودک، نتیجه‌ی یک عارضه‌ی جدی‌تر به نام اختلال نافرمانی مقابله‌ای (Oppositional Defiance Disorder)، و یا یک مشکل هیجانی قابل توجه‌تر است. اما در شرایطی که چنین عارضه‌ها و مشکلاتی وجود ندارند، یک کودک معمولی بدون تردید همزمان با رشد و بزرگ‌تر شدن، دوست دارد محدودیت‌های شما را آزمایش کند.

با در پیش گرفتن تکنیک‌ها و توصیه‌های زیر می‌توانید لحظات دیوانه کنند‌ه‌ی جنگ و نزاع فرزندتان را عاقلانه مدیریت کنید:

به کودک‌تان مسئولیت بدهید

بچه‌ها در هر سنی باید قوانین خانه را در هر زمینه‌ای بدانند، از کمک در کار‌های خانه گرفته تا انجام تکالیف و زمان خواب و تماشای تلویزیون. زمانی که این مسئله را با کودک‌تان مطرح می‌کنید باید وقتی باشد که همه چیز خوب و آرام پیش می‌رود، نه بعد از یک حادثه یا بگومگویی که پیش آمده. با فرزندتان بنشینید و انواع رفتار‌هایی را که در خانواده پذیرفته نیست به او بگویید. مثال‌هایی از رفتار‌های نامناسب ارائه بدهید، مثلا بی‌احترامی به دیگران، با اسم بد خطاب کردن، سرباز زدن از انجام تکالیف، داد زدن یا هر نوع رفتار نامناسب یا تهاجمی دیگر.

شما نمی‌توانید از فرزندتان توقع داشته باشید (در هر سنی) مطیع و حرف شنو باشد در حالی که انتظارات شما را نمی‌داند. البته مسئولیت دادن به کودک باعث نمی‌شود او صد در صد مواقع به حر‌ف‌های شما گوش کند، اما شما قوانین و محدودیت‌هایی گذاشته‌اید و پیامد‌های زیرپاگذاشتن آن‌ها را نیز اعلام کرده‌اید. هدف این نیست که کودک شما هرگز قانون شکنی نکند، بلکه قصدتان این است که از همین سنین پایین به او یاد بدهید هر وقت قانونی شکسته شود، پیامد‌هایی خواهد داشت.

جنگ‌هایتان را انتخاب کنید

با کودک نافرمان‌تان چگونه رفتار کنید

پدر و مادری کردن حتی زمانی که مشکل خاصی هم وجود ندارد کار سختی است، اما زمانی که یکی از بچه‌ها تعمدا بدرفتاری می‌کند، مشکلات چندین برابر می‌شوند؛ بنابراین باید انتخاب کنید که چگونه انرژی‌تان را هوشمندانه صرف کنید. مثلا اگر فرزند نوجوان شما دوست دارد شلواری بپوشد که برایش خیلی بزرگ است، اما مُد است، فکر می‌کنید آیا واقعا لازم است روزتان را صرفا به خاطر انتخاب بد او، با جروبحث و بدخلقی شروع کنید؟

از طرفی دیگر، اگر فرزندتان به شما بگوید دیگر نمی‌خواهد به مدرسه برود، چون درس خواندن را دوست ندارد، این دقیقا زمانی است که باید بگویید: «دیگه این حرفو نشنوم!». خودتان سبُک و سنگین کنید و ببینید چه زمان‌هایی بهتر است بلیط های‌تان را خرج کنید. در واقع باید بیشتر اوقات انعطاف به خرج بدهید تا وقتی که نیاز داشتید اعمال قدرت کنید، موفق بشوید. یکی از مهم‌ترین چیز‌هایی که باید به یاد داشته باشید این است که شما نمی‌توانید فرزندتان را تغییر دهید مگر اینکه اول نگاه خودتان را تغییر بدهید.

عمل کنید، واکنش نشان ندهید

وقتی رفتار بد و پرخاشگری از کودک‌تان می‌بینید، عصبانی نشوید و خونسردی‌تان را از دست ندهید. در عوض، قدمی به عقب بردارید و به آرامی به فرزندتان بگویید که این رفتار را دوست ندارید و بعدا درموردش حرف خواهید زد.

این برخورد شما باعث ایجاد حسی از ترس در ذهن کودک‌تان می‌شود، زیرا وقت دارد تا در مورد کار بدی که کرده و عواقب احتمالی آن فکر کند. از این فرصت پیش آمده نه تنها برای آرام کردن خودتان استفاده می‌کنید بلکه به فرزندتان نیز یاد می‌دهید چطور همین کار را بکند.

پیامد‌هایی متناسب با سن فرزندتان تعیین کنید

پیامد‌های موثر می‌توانند به دو دسته تقسیم شوند: محرومیت و جریمه. محرومیت به معنی گرفتن امتیازی از کودک است، مثلا لغو یک وعده اجازه‌ی بازی ویدیویی یا کنسل کردن رفتن به سینما، یا هر چیز خوشایند دیگر.

جریمه نیز پیامدی است که موقعیت جدیدی را به کودک تحمیل می‌کند. مثلا شستن ظرف‌های شام، یا اینکه مقرر کنید اگر از وسیله‌ای نادرست استفاده کرد و خراب شد، با پول خودش آن را تعمیر یا جایگزین کند. بدون تردید، اجرا کردن استراتژی‌های مربوط به پیامدها، به زمان و انرژی زیادی نیاز دارد، اما اگر این شیوه را در پیش نگیرید و فرزند شما بابت رفتار‌های بدش تاوانی پس ندهد، این پیام را ارسال می‌کنید که: اگر من را ناراحت و عصبانی کنی (قشقرق به پا کنی)، به خواسته‌ات می‌رسی!

قدرت‌تان را حفظ کنید

با کودک نافرمان‌تان چگونه رفتار کنید

وقتی وارد بحث و جدالی با فرزندتان می‌شوید، تنها کاری که می‌کنید این است که قدرت بیشتری در این موقعیت به او می‌دهید. در واقع، فرزند شما اینگونه برداشت می‌کند که این قدرت را دارد که با شما در بیفتد، در نتیجه رفتارهایش ستیزه جویانه‌تر نیز خواهد شد.

این بار که کودک‌تان سعی کرد شما را وارد جنگ قدرت در مورد چیزی کند فقط بگویید: «اگر فلان کار را کردی، در مورد اتفاقی که افتاده صحبت خواهیم کرد، دیگر نمی‌خواهم در این مورد چیزی بشنوم!» و اتاق را ترک کنید. وقتی آن مکان را ترک می‌کنید، تمام قدرت را با خودتان از آنجا بیرون می‌برید. این را بدانید که هر چه بیشتر وارد بحث و مشاجره با فرزندتان شوید، اختیار و کنترل بیشتری به او می‌دهید.

فرصت تکرار اشتباهات را ندهید

اگر واقعا نمی‌خواهید رفتار‌های بد کودک‌تان جا بیفتد، باید محکم و قاطع باشید. اگر کودک‌تان به اندازه‌ای بزرگ شده که پیامد رفتار‌های بدش را بفهمد، پس نباید به او فرصت تکرار اشتباهاتش را بدهید، چون با این کار فقط ثابت می‌کنید که جدی نیستید و او می‌تواند چند بار دیگر هم رفتار نادرستش را تکرار کند، زیرا فهمیده که خود شما هم قوانینی که گذاشته‌اید را جدی نمی‌گیرید.

اگر در یک مهمانی، پسر شما مادر دوستش را «کوه چربی» خطاب کرد، قاطعانه بگویید: «تو می‌دانی که ما اینطور صحبت نمی‌کنیم. الان به خانه برمی‌گردیم تا تو بتوانی کمی در مورد حرفی که زده‌ای فکر کنی!» و بعد از عذرخواهی فرزندتان فورا آنجا را ترک کنید.

با فرزندتان وارد معامله نشوید و به او قول ندهید اگر رفتارش خوب و مناسب بود برایش بستنی می‌خرید. این نحوه‌ی رفتار، بدترین شیوه‌ای است که می‌توانید در پیش بگیرید. چون تنها اتفاقی که می‌افتد تقویت رفتار نادرست است که می‌تواند در آینده بدتر هم بشود، زیرا کودک سعی خواهد کرد امتحان کند که شما را تا کجا‌ها می‌تواند با خود بکشاند و دوباره وارد معامله‌ای شود و سود ببرد. پس پیش از اینکه در این شیوه غرق شوید، خودتان را نجات دهید!

همیشه رفتار‌های مثبت را ببینید و تقویت کنید

ریزترین رفتار‌های مثبت فرزندتان را نیز ببینید و تشویق کنید. تشویق کردن رفتار مثبت تاثیر بسیار بزرگی بر پرورش یک کودک مسئولیت پذیر دارد.

وقت‌های منظمی را برای گفتگو با فرزندتان تعیین کنید

با کودک نافرمان‌تان چگونه رفتار کنید

زمان‌هایی که شرایط نرمال و آرام است و هیچ جنگ و جدالی بین شما و فرزندتان در جریان نیست، کنار فرزندتان بنشینید و به او نشان دهید که وظیفه‌ی خود را به عنوان پدر یا مادر بسیار جدی می‌گیرید و قصدتان، محافظت از او و کمک به پرورش سالم اوست جوری که در آینده فردی مسئول، کارآمد، متکی به نفس و شاد و موفق باشد و بتواند از زندگی‌اش لذت ببرد.

به او یادآوری کنید که خانواده‌ی شما قوانین و ارزش‌هایی دارد که همه برای اینکه او آینده‌ای روشن داشته باشد لازم‌اند و قرار نیست کسی او را آزار بدهد تا وقتی بزرگ شد دچار اندوه و حسرت بشود. می‌توانید یک روز در هفته را برای یک گفتگوی صمیمی با فرزندتان مقرر کنید و به آن پایبند بمانید.

منبع: quickanddirtytips

تاثیر ویروس کرونا بر جاذبه های گردشگری جهان را بررسی می کنیم


استفاده از مطالب مجله گردشگری و توریستی الی گشت فقط برای مقاصد غیر تجاری و با ذکر منبع بلامانع است. کليه حقوق اين سايت به الی گشت تعلق دارد.

با اضطراب این روز‌های خود چه کنیم؟


روزنامه خراسان – نرگس عزیزی: چند دهه قبل، زمانی که مطالعات روان‌شناسی هنوز به گستردگی امروز نبود، گروهی از روان‌شناسان به فکر بررسی تاثیر اضطراب بر روابط افراد با دیگران افتادند. آن‌ها برای بررسی این وضعیت، دو گروه آزمودنی انتخاب و هر گروه را به اتاقی دعوت کردند.

به یک گروه اعلام کردند که قرار است به زودی در آزمونی دشوار شرکت کنند، اما به گروه دیگر گفتند برنامه بعدی آن‌ها فعالیت ساده‌ای خواهد بود. هدف روان‌شناسان از این برنامه، افزایش اضطراب در گروه اول همزمان با آرام نگه داشتن گروه دوم بود. آن‌ها می‌خواستند ببینند رفتار گروه مضطرب در زمان حضور در اتاق انتظار، چه تفاوت‌هایی با گروه دیگر دارد.

نتیجه این آزمون روان‌شناسی، یافته‌ای مهم را به دنیای روان‌شناسی ارائه کرد. گروهی که مضطرب بودند، به شکلی محسوس بیشتر شروع به گفتگو با هم‌گروهی‌های خود کردند. در مقابل، اما گروهی دیگر، چندان در پی آغاز گفتگو در اتاق انتظار نبودند.

بر اساس این مطالعه و دیگر مطالعات مشابه در این حوزه، روان‌شناسان به این نتیجه رسیدند که افراد مضطرب نیاز به گفتگو و ارتباط اجتماعی با دیگران دارند. مطالعات بعدی تایید کرد که این افزایش ارتباط می‌تواند به افراد کمک کند تا اضطراب خود را کاهش دهند و حمایت اجتماعی- عاطفی لازم برای مدیریت شرایط دشوار را تا حدی پیدا کنند.

با اضطراب این روز‌های مان چه کنیم؟!

هفته‌ای پرماجرا برای همه ما

حالا بیایید به حال خودمان در این روز‌ها نگاهی بیندازیم. بامداد جمعه، همه ما ناگهان متوجه افزایش قیمت بنزین شدیم. تصمیمی که با دلایل مختلف اتخاذ شد واز همان روز بهانه برای مضطرب شدن ما مهیا شد. به ویژه که این تصمیم به شکلی ناگهانی اعمال شد و توضیحات تکمیلی آن تا از راه برسد، یکی دو روزی طول کشید.

داستان اضطراب ما هر چند با افزایش قیمت بنزین آغاز شد، اما با آن به انتها نرسید. بعد از آغاز تغییر نرخ بنزین و ایجاد یک سری اغتشاشات و تخریب اموال عمومی، اختلالات اینترنت آغاز و شبکه‌های اجتماعی خارجی از دسترس خارج شد؛ تصمیمی که برای پیشگیری از مشکلات بیشتر گرفته شده بود.

این تصمیم هر چند توانست به آرام ماندن جو روانی جامعه کمک کند و ما را از گزند برخی مشکلات اساسی، چون به هم خوردن امنیت دور نگه دارد، اما از سوی دیگر امکانی برای ارتباط با دیگران را از دسترس ما دور کرده بود. دور شدنی که می‌توانست با توجه به عادت ما به این سبک ارتباط، به اضطراب بسیاری از ما بیشتر دامن بزند.

اضطرابی که می‌تواند ناشی از استفاده غیر اصولی و معتادگونه بعضی از کاربران شبکه‌های اجتماعی باشد. این یک واقعیت است که کاربران ایرانی کمابیش در صدر مصرف‌کنندگان اینترنت در دنیا قرار دارند، اما این تمام ماجرا نبود.

با اضطراب این روز‌های مان چه کنیم؟!

آینده و ابهامی که با آن دست به گریبانیم

در روان‌شناسی مفهومی داریم به نام تحمل ابهام. منظور از این اصطلاح، توانایی افراد در مدیریت هیجانات خود در زمان مواجه شدن با موضوعی مبهم است یعنی این که فرد بتواند در عین حال که نمی‌داند چه چیزی انتظارش را می‌کشد، احساسات خود را مدیریت کند و برنامه‌های خود را پیش ببرد.

افزایش ناگهانی قیمت بنزین و نگرانی از این که اقتصاد بعد از این به کدام سو خواهد رفت، چالشی جدید برای هر کدام از ما در این روزهاست. حالا همه ما با وضعیتی روبه رو هستیم که نمی‌دانیم دقیقا چه چیزی به لحاظ اقتصادی انتظار ما را می‌کشد. تحمل این وضعیت مبهم به خودی خود، کار آسانی نیست، اما انگار داستان وضعیت مبهم بعد از افزایش بنزین، به ویژه در دو، سه روز ابتدایی این هفته، پیچیده‌تر از این حرف‌ها بود.

از سویی دولت نیز در ابتدای هفته توضیحات مرتبط با این طرح را به صورت قطره‌چکانی اعلام می‌کرد. عجیب نیست که در چنین شرایط مبهمی، همه ما فشار دوچندانی را بر دوش خود حس می‌کردیم.

ما و این اضطراب فراگیر

این روزها، اما عوامل استرس‌زای دیگری نیز برخی از ما را تحت فشار گذاشته است؛ به رغم آن‌که از منافع کلان قطع اینترنت در شرایط فعلی برای جلوگیری از گسترش اغتشاش‌های رخ داده شده در این چند روز با خبریم، اما برخی از ما در بستر شبکه‌های اجتماعی، فعالیت اقتصادی می‌کردیم، حالا با محدودیت دسترسی به این شبکه‌ها شاهد دست‌انداز‌های تازه‌ای در وضعیت اقتصادی خود هستیم.

برخی از ما که به مدد شبکه‌های اجتماعی از حال اعضای خانواده و اقوام خود در خارج از کشور باخبر می‌شدیم، اکنون چند روزی است که از آن‌ها بی‌خبریم و باید به شیوه‌های قدیمی همچون پیامک و تماس از آن‌ها با خبر شویم.

با اضطراب این روز‌های مان چه کنیم؟!

حالا باید چه کار کنیم؟

این روز‌ها برخی از ما مضطرب هستیم و بهانه هم برای این موضوع کم نیست، اما شاید با خود فکر کنید، چه می‌شود کرد؟ واقعیت این است که پاسخ دادن به این سوال، بسیار دشوار است. اما شاید دم‌دست‌ترین راه برای هر یک از ما، همان چیزی باشد که ابتدای متن نیز به آن اشاره شد.

درباره اضطراب خود حرف بزنیم، بنویسیم و البته به درددل‌های اطرافیان بدون این‌که بخواهیم به اجبار آن‌ها را آرام سازیم، گوش دهیم. گفتگو و داشتن رابطه عاطفی، قدیمی‌ترین حربه بشر برای کم کردن اضطراب خویش است.

چگونه برای کسب‌وکار، منابع مالی جذب کنیم؟


روزنامه جام‌جم: کارآفرینان از راه‌کار‌های گوناگونی برای جذب سرمایه می‌توانند استفاده کنند، اما در میان آن‌ها روش سرمایه‌گذاری خطرپذیر بیشتر به گوشمان خورده و کمابیش با آن آشنا هستیم.

مشکلی که در مورد استفاده از سرمایه‌گذاری خطرپذیر وجود دارد، این است که امکان استفاده از این سرمایه‌گذاری برای بسیاری از کسب‌وکار‌های کوچک در ابتدای مسیر وجود ندارد. به همین دلیل بسیاری از افراد هنگام راه‌اندازی کسب‌وکارشان بیشتر روی سرمایه شخصی، پس‌انداز یا وام‌های بانکی حساب می‌کنند.

براساس مطالعات انجام شده بیش از ۶۵ درصد کارآفرینان برای سرمایه اولیه کسب‌وکار نوپایشان روی پس‌انداز شخصی یا اعضای خانواده‌شان حساب می‌کنند، اما واقعیت این است که راه‌های بسیار زیادی برای به دست آوردن سرمایه مورد نیاز برای شروع کار یا تأمین نیاز‌های مالی در طول کار یا حتی برای توسعه کسب‌وکار وجود دارد.

نکته مهم این است که بیاموزید چطور منابع قابل دسترس را شناسایی کنید و بهترین گزینه را متناسب با اهدافی که دارید از میان آن‌ها انتخاب کنید. با بررسی پله به پله راهکار‌های زیر، مناسب‌ترین روش تأمین منابع مالی مورد نیاز را متناسب با شرایط کسب‌وکار نوپای خود در اوضاع فعلی حاکم بر اقتصاد کشور پیدا کنید.

چگونه برای کسب‌وکار، منابع مالی جذب کنیم؟ ناقص

وام‌های شخصی

شاید در ابتدای مسیر راه‌اندازی کسب‌وکار فراهم کردن مدارک مورد نیاز و ضامن معتبر برای دریافت وام بانکی خیلی آسان نباشد. از سوی دیگر، بازپرداخت آن‌ها شامل نرخ سود زیادی می‌شود که فراهم کردن آن در ابتدای راه‌اندازی کسب‌وکاری که هنوز به مرحله سودآوری نرسیده، عملا دشوار است.

اما وام‌های شخصی معمولا ضمانت‌های ساده‌تری نیاز دارند و حتی شرایط بازپرداخت و نرخ سود قابل‌قبول‌تری دارند. فقط باید سعی کنید از وام‌هایی استفاده کنید که تأکید خاصی بر نوع استفاده نداشته باشند. چنین وام‌هایی می‌توانند تا حدی مشکل هزینه رهن دفتر کار، تهیه برخی لوازم و وسایل اولیه مورد نیاز یا حتی بازاریابی را برایتان تأمین کند.

وام خوداشتغالی

اگر کسب‌وکارتان به قدری برای هم‌سرمایه‌گذاری صندوق نوآوری یا جذب سرمایه از سوی نهاد‌های دولتی مناسب نباشد می‌توانید از وام‌های خوداشتغالی و کارآفرینی بانکی بهره‌مند شوید. معمولا این وام‌ها بهره‌های پایین‌تری نسبت به وام‌های تجاری دارند و دوره بازپرداخت‌شان نسبت به وام‌های شخصی طولانی‌تر است. برای درخواست وام‌های خوداشتغالی باید بتوانید مدارک مورد نیاز در خصوص ثبت رسمی کسب‌وکارتان را ارائه دهید.

همچنین داشتن خوش‌حسابی مالی و حساب دارای گردش در دریافت حداکثر میزان این وام‌ها تأثیرگذار است. البته مبلغ این وام‌ها خیلی بالا نیست بلکه فقط به عنوان کمک‌هزینه‌ای برای گسترش کار می‌توان از آن‌ها کمک گرفت. در حال حاضر برخی صندوق‌ها و بانک‌های دولتی این نوع تسهیلات را فراهم می‌کنند. حتی برخی از آن‌ها بازپرداخت‌شان پس از یک دوره تعلیق است که کسب‌وکار توان بازپرداخت را به دست آورده باشد.

سرمایه‌گذاری جمعی

به عقیده برخی کارشناسان کسب‌وکار این روش برای جذب سرمایه اولیه برای راه‌اندازی یک کسب‌وکار مناسب نیست؛ زیرا معمولا برای جذب سرمایه جمعی بیشتر از آن‌که در کار خود حرفه‌ای باشید باید بتوانید مانند یک بازاریاب حرفه‌ای کسب‌وکارتان را به شیوه‌ای در رویداد‌های کسب‌وکاری معرفی کنید، که افراد با اشتیاق حاضر به سرمایه‌گذاری در آن شوند.

اما واقعیت این است که افرادی که معمولا در این شیوه‌های سرمایه‌گذاری شرکت می‌کنند می‌خواهند با اندک سرمایه‌ای که دارند با سرمایه‌گذاری موفق در کسب‌وکاری سودمند به سود خوبی دست پیدا کنند؛ بنابراین اغلب راغب نمی‌شوند بر روی فردی که فقط ایده جذابی دارد و هنوز کاری را پیش نبرده که بتوان با خطرپذیری کمتری از موفقیت آن مطمئن بود سرمایه‌گذاری کنند.

به همین جهت اگر می‌خواهید سراغ جذب این نوع سرمایه بروید بهتر است از افراد جاافتاده‌تر یا افراد تأثیرگذار فضای مجازی (اینفلوئنسر) مرتبط با حوزه کاری‌تان کمک بگیرید تا با تبلیغ کسب‌وکارتان و ایجاد جریان، جذب مخاطب علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری بیشتری داشته باشید.

شرکت در رویداد‌های سرمایه‌گذاری

پس از راه‌اندازی کسب‌وکارتان و رسیدن به وضعیت نسبتا پایدار، شرکت در رویداد‌های سرمایه‌گذاری کسب‌وکار‌ها می‌تواند یکی از روش‌های مناسب برای جذب سرمایه مورد نیاز برای ادامه رشد و توسعه کسب‌وکارتان باشد. در حقیقت جذب سرمایه در سطح دوم به معنای سرمایه‌ای است که به شما کمک می‌کند تا کسب‌وکارتان را گسترش دهید.

چگونه برای کسب‌وکار، منابع مالی جذب کنیم؟ ناقص

به عنوان مثال شما کارگاه شیرینی‌پزی دارید و اکنون پس از دو سال کار کردن درآمدتان به مرحله‌ای رسیده که علاوه‌بر تأمین هزینه‌های جاری درآمد مناسبی را برایتان فراهم کرده است، اما اگر بخواهید این کارگاه و همچنین وسعت کار خود را کمی بزرگ‌تر کنید و دو کارگر دیگر نیز استخدام کنید، برای تأمین هزینه‌های مازاد نیاز به جذب سرمایه‌گذار خواهید داشت.

اکثر کارآفرینانی که در رقابت‌های سرمایه‌گذاری شرکت می‌کنند، دید دقیقی نسبت به اعداد و ارقام کسب‌وکارشان نمی‌توانند ارائه کنند. در حالی که برای جذب سرمایه‌گذار در این رویداد‌ها باید بتوانید دقیق و با عدد و رقم درخصوص کسب‌وکارتان صحبت کنید. زمانی که بتوانید به طور مشخص درخصوص میزان درآمدزایی، میزان اثربخشی و سودآوری فعالیت‌های بازاریابی نسبت به میزان هزینه صرف شده برای آنها، برنامه‌های توسعه و پیش‌بینی تأثیرات آن‌ها به صورت دقیق صحبت کنید، سرمایه‌گذاران با امنیت خاطر بیشتری حاضر به همکاری و مشارکت در کسب‌وکارتان خواهند شد.

سرمایه‌گذاری خطرپذیر

سرمایه‌گذاری خطرپذیر از جهاتی شبیه جذب سرمایه‌گذار فرشته برای تأمین نیاز‌های مالی کسب‌وکار است. شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیری در سراسر کشور در حال شکل‌گیری هستند که تمایل دارند روی شرکت‌های نوپا و دانش‌بنیان پرظرفیت سرمایه‌گذاری کنند. سرمایه‌گذاری خطرپذیر، تأمین سرمایه لازم برای شرکت‌ها و کسب‌وکار‌های نوپا و کارآفرین است که مستعد جهش و رشد هستند که البته سرمایه‌گذاری روی مجموعه‌های نوپا معمولا با ریسک فراوانی همراه است.

سرمایه‌گذاران خطرپذیر با ارزیابی موشکافانه خود، شکاف سرمایه و کمبود نقدینگی شرکت‌های کارآفرین را جبران می‌کنند و در گروه سهامداران آن‌ها قرار می‌گیرند. سرمایه‌گذار خطرپذیر معمولا می‌داند اگر در ده شرکت نوپا سرمایه‎‌گذاری کند احتمالا هشت شرکت با شکست روبه‌رو می‌شوند، اما همان دو شرکت موفق می‌توانند بازگشت سرمایه و سودآوری را به دنبال داشته باشند؛ بنابراین شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر پس از ارزیابی شرکت‌‎های متقاضی همزمان روی چند مجموعه سرمایه‌گذاری می‌کنند تا مطمئن شوند حداقل در یکی از آن‌ها سرمایه‌گذاری موفقی خواهند داشت. سرمایه‌گذاران در ازای پولی که سرمایه‌گذاری می‌کنند، سهام آن شرکت را می‌گیرند و در سود و زیان شرکت‌ها سهیم می‌شوند.

یادتان باشد مهم‌ترین عامل برای رشد و رونق کسب‌وکار، تأمین منابع مالی مکفی است. شاید فکر کنید راه‌اندازی کسب‌وکاری کوچک، اما با هزینه شخصی بسیار به صرفه‌تر از کسب‌وکاری است که با منابع مالی مانند وام و سرمایه‌گذاری تغذیه می‌شود، اما این طرز فکر در دنیای کسب‌وکار امروزی جایگاهی ندارد، زیرا در دنیای پر رقابت امروز ایده‌ای موفق خواهد شد که در زمان مناسب بتواند به بهترین شکل در مکان مناسب ارائه شود و این موضوع قطعا نیازمند سرمایه‌ای فراتر از پس‌انداز شخصی خواهد بود!

دریافت وام از منابع خصوصی

در صورتی که شرایط مورد نیاز برای دریافت وام بانکی را نمی‌توانید فراهم کنید یکی از بهترین گزینه‌ها استفاده از تسهیلات خصوصی است. در حال حاضر شتاب‌دهنده‌های بسیاری در سطح کشور مشغول فعالیت هستند که با سرمایه خصوصی کار می‌کنند و خدمات متنوعی را به کسب‌وکار‌های نوپا و فناورانه ارائه می‌دهند.

علاوه‌بر کمک‌هزینه‌های مالی مورد نیاز برای مخارج گوناگون، این مراکز می‌توانند با تخصیص فضای کار مشکل مالی اجاره محل کار را نیز برطرف کنند. این مجموعه‌های حمایتی معمولا خدمات مشاوره‌ای و آموزشی نیز برای اعضای خود فراهم می‌کنند که می‌تواند کسب‌وکار را چندین قدم بدون صرف هزینه پخته‌تر و در واقع با افزایش دانش و آگاهی کارآفرینان صرف هزینه در مجموعه‌های کسب‌وکاری را هدفمندتر کند. همچنین در شرایط دشواری که هر کسب‌وکار نوپایی با آن روبه‌رو می‌شود از شما محافظت و پس از رسیدن به تعادل مورد نیاز شما را برای مستقل شدن آماده می‌کنند.

جذب فرشته‌های سرمایه‌گذار

جذب سرمایه‌گذار بزرگ برای رشد و توسعه کسب‌وکار نسبت به وام‌های کسب‌وکاری این مزیت را دارد که نگرانی بابت بازپرداخت پول نخواهید داشت. اگرچه بسیاری از کارآفرینان این تصور را دارند که نباید کسب‌وکارشان را با کسی شریک شوند، اما براساس مطالعات انجام شده جذب سرمایه‌گذار یکی از بهترین روش‌ها برای تأمین سرمایه مورد نیاز برای رشد و توسعه کسب‌وکار‌های کوچک است.

زمانی که سرمایه‌گذار روی کسب‌وکارتان سرمایه‎گذاری کند علاوه بر این که توانسته‌اید منابع مالی مورد برآورد برای فعالیت کسب‌وکارتان را فراهم کنید، از آنجا که سرمایه‌گذار همواره به‌دنبال بازگشت سرمایه و سودآوری سرمایه‌گذاری‌اش خواهد بود از تمام شبکه‌های ارتباطی و تجربیاتی که در دنیای کسب‌وکار به دست آورده به نفع رشد و توسعه بیشتر کسب‌وکارتان استفاده می‌کند. در نتیجه شانس بقا و رشد کسب‌وکارتان چند برابر خواهد شد.

سرمایه‌گذاران فرشته معمولا افراد خبره و باتجربه در دنیای کسب‌وکار هستند که علاوه‌بر داشتن شبکه‌های ارتباطی گسترده، با ارائه تجربیات‌شان به رشد و توسعه کسب‌وکار‌های نوپا کمک می‌کنند یا به عبارت دیگر زیر بال‌و‌پرشان را می‌گیرند تا زیست‌بوم کسب‌وکاری کشور فعال و پویا شود و رونق گیرد. این افراد معمولا افراد خطرپذیری هستند، اما برای جلب نظرشان باید بتوانید به اندازه کافی قانع‌شان کنید که کسب‌وکارتان ارزش سرمایه‌گذاری را خواهد داشت. اگر بتوانید خود را به خوبی به آن‌ها اثبات کنید، آن‌ها تمام تلاش‌شان را برای کمک به رشد کسب‌وکار به کار می‌گیرند.

تأمین سرمایه از نهاد‌های دولتی

چگونه برای کسب‌وکار، منابع مالی جذب کنیم؟ ناقص

حمایت‌های دولتی و حتی استفاده از طرح مشارکت صندوق نوآوری و شکوفایی هرقدر هم قابل توجه نباشد، می‌تواند تا حدی از نیازهایتان را تا زمانی که بتوانید سرمایه‌گذار قدرتمند خصوصی برای کسب‌وکارتان بیابید، تأمین کند. در حال حاضر روش‌های گوناگونی برای حمایت از کسب‌وکار‌های نوپا و دانش‌بنیان در صندوق نوآوری و شکوفایی و صندوق‌های پژوهش و فناوری فراهم شده است.

این مجموعه با تسهیل روند اداری براساس شرایط کسب‌وکار از روش‌های حمایتی متنوعی مانند تسهیلات مناسب با بهره کمتر، هم‌سرمایه‌گذاری یا کمک‌هزینه رهن محل کار به کارآفرینان ارائه خدمات می‌کند. همچنین اگر کسب‌وکارتان در جهت رفع نیاز‌های کشور یا نهاد خاصی باشد می‌توانید با ارائه طرح خود از بودجه‌های حمایتی یا سایر تسهیلات در نظر گرفته شده بهره‌مند شوید.

به عنوان مثال در حال حاضر شرکت‌های خودروسازی بزرگ کشور در زمینه تأمین برخی از قطعات وارداتی خود به شرکت‌های دانش‌بنیان اعلام نیاز کرده‌اند و از مجموعه‌هایی که قادر به ساخت آن‌ها باشند حمایت‌های خوبی می‌کنند.

وقتی مورد خیانت واقع می‌شویم چه کنیم؟


روزنامه خراسان – دکتر هادی غلام‌محمدی: اقدام جنون‌آمیز یک زن ترکیه‌ای در خصوص شوهر خیانتکارش در چند روز گذشته، مورد توجه شبکه‌های اجتماعی دنیا قرار گرفته است. به نظر می‌رسد مرد خیانتکار اهل ترکیه هرگز تصور نمی‌کرد خیانت او موجب شود به شکلی وحشتناک مورد غضب زن خشمگینش در خیابان قرار بگیرد.

ویدئویی که به تازگی منتشر شده است، نحوه انتقام این زن از شوهر خیانتکارش را به تصویر می‌کشد. هنگامی که این مرد با دوچرخه در حال عبور از خیابان بود، این زن در یک موقعیت مناسب با خودرو به او نزدیک می‌شود و سپس او را زیر می‌گیرد و چند بار دیگر این کار را تکرار می‌کند که ظاهرا به کشته شدن مرد منجر شده است (منبع: آخرین خبر). در کنار این ماجرا و در روز‌های آخر هفته گذشته، حکم اعدام مرد جوانی که همسرش را بعد از این که متوجه رابطه اش با یک زن متاهل شده بود، آتش زد، صادر شد.

در این ماجرا، زن بعد از این‌که متوجه خیانت شوهرش می‌شود، تصمیم می‌گیرد با زن دیگر رودررو حرف بزند تا ماجرا تمام شود، اما روز حادثه جر و بحث‌شان می‌شود و شوهرش وقتی سر و صدا را می‌شنود، برای این که آبروریزی اتفاق نیفتد، جلوی دهان زن را می‌گیرد و سپس با یک طناب او را خفه می‌کند و دست آخر هم در بیابان‌های اطراف شهر، او را می‌سوزاند (منبع: روزنامه ایران). حالا احتمالا این سوال پیش می‌آید که بهترین واکنش در زمانی که متوجه می‌شویم به ما خیانت شده است، چیست؟

وقتی مورد خیانت واقع می‌شویم چه کنیم؟

کاش بدانیم ازدواج با انتخاب تمام نمی‌شود

ازدواج مقوله‌ای است که از سه گذرگاه مهم و اساسی عبور می‌کند. گذرگاه اول آمادگی است به این معنی که دختر و پسر قبل از ازدواج درباره ملاک‌ها و معیارها، چیستی زوجیت و درک آن، اهمیت ازدواج و … آمادگی کسب کنند. این آمادگی می‌تواند شامل داشتن شغل، بلوغ شناختی، هیجانی و رفتاری، رفتن به خدمت سربازی، آمادگی برای پدر یا مادر شدن و … باشد. گذرگاه دوم، انتخاب است که با توجه به نیاز‌های خود و با آمادگی وارد رابطه عاشقانه با فردی می‌شویم که انتخابش کرده‌ایم.

خیلی مواقع فکر می‌کنیم ازدواج باانتخاب تمام و موفقیت در بقیه زندگی با یک انتخاب خوب تضمین می‌شود، اما حقیقت این است که با وجود انتخاب خوب، داستان به همین جا ختم نمی‌شود و این انتخاب نیاز به مراقبت دارد. گذرگاه سوم که تا پایان عمر ادامه یا تداوم دارد، مراقبت از رابطه یا انتخاب است به این معنی که زن و شوهر باید از انتخاب خود حراست و مراقبت کنند. موارد و اتفاقات فراوانی هستند که در صورت نبود مراقبت و محافظت، می‌توانند به وقوع بپیوندند که یکی از آسیب‌زاترین آن‌ها خیانت زناشویی است؛ خیانت به معنای زیر پا گذاشتن تعهد در رابطه است و می‌تواند به اشکال متفاوت بروز یابد.

گاه با تماس‌های تلفنی و گاه با رابطه جدی تر. اما نکته اساسی این است که خیانت با هر شکل و شمایلی می‌تواند در زندگی زناشویی بحران ایجاد کند و گاهی این بحران، به فروپاشی خانواده یا مانند بهانه‌های نوشتن این مطلب به قتل منجر شود. مهم است که هنگام مواجه شدن با خیانت همسر بدانیم باید چه کار کنیم تا بهتر بتوانیم بحران را مدیریت کنیم.

وقتی مورد خیانت واقع می‌شویم چه کنیم؟

احساس خشم طبیعی است، اما …

مهم‌ترین مسئله این است که فرد بلافاصله خود را محاکمه نکند و مقصر نداند. تجربه احساس خشم و عصبانیت در چنین حالتی کاملا طبیعی است. لازم است فرد پیش از هر چیز احساسات خود را به رسمیت بشناسد و آن را نادیده نگیرد. در قدم بعدی لازم است فرد از هرگونه اقدام و تصمیم سریع خودداری کند. همواره به خاطر داشته باشید زمانی که تحت تاثیر هیجانات شدید هستید، زمان مناسبی برای واکنش نشان دادن و تصمیم‌گیری نیست بنابراین کمی به خود زمان دهید.

در صورت امکان مدتی از فردی که به شما خیانت کرده است، فاصله بگیرید و در کنار دوستان یا خانواده و کسانی که به آنان اطمینان دارید و می‌توانید با آن‌ها صحبت کنید، باشید. پس از این که کمی آرام‌تر شدید با همسرتان صحبت کنید. زمینه‌های خیانتش را جویا شوید و بکوشید تجزیه و تحلیل کنید که چرا چنین اتفاقی رخ داده است.

پس از آن می‌توانید تصمیم بگیرید چقدر این دلایل قابل برطرف شدن است و این که آیا می‌خواهید به رابطه خود ادامه دهید و او را ببخشید یا خیر. هر تصمیمی که در این باره می‌گیرید، به خاطر داشته باشید که می‌تواند به احساس مورد خیانت واقع شدن و در نتیجه احساس ضعیف بودن منجر شود؛ بنابراین بسیار حائز اهمیت است که دوباره احساس قدرت و خودمختاری را در خود پرورش دهید.

۲ توصیه به خانم‌های مورد خیانت واقع شده

باتوجه به این‌که هر دو پرونده مطرح شده در ابتدای این مطلب مربوط به خانم‌هایی بود که به آن‌ها خیانت شده، باید بگویم هنگامی که خیانت از سوی مرد اتفاق می‌افتد، توجه به دو نکته از سوی خانم‌ها ضروری است.

وقتی مورد خیانت واقع می‌شویم چه کنیم؟

اگر مرد به آن رابطه خاتمه داده …

در صورتی که مرد وارد رابطه‌ای شده و با پذیرش اشتباه از این رابطه خارج شده است، به نظر می‌رسد که تغافل گزینه مناسبی است بدین معنی که [ هر چند سخت و دردآور است]خانم از این موضوع عبور و سعی در بازسازی رابطه زوجی خود کند و با تاکید بر نقاط قوت خود، همسر و رابطه به ایجاد صمیمیت بیشتر بپردازد، زیرا تمرکز بر این موضوع در این مواقع بر دامن زدن به هیجانات منفی صحه می‌گذارد و رابطه را از مسیر و ریل اصلی خارج می‌کند.

اگر این رابطه همچنان ادامه دارد …

در صورتی که این رابطه همچنان از سوی مرد ادامه دارد؛ گزینه مناسب، گفتگو درباره این موضوع از سوی خانم با شوهرش است. در این گفتگو زوج‌ها به بروز احساسات‌شان می‌پردازند و خانم بیان می‌کند که شروع و ادامه این رابطه چه تاثیرات مخربی روی ایشان دارد.

رفتار‌هایی از قبیل تماس خانم با شخص سوم معمولا ناشی از هیجان‌زدگی و آشفتگی بالای خانم در این موقعیت است و متاسفانه به متزلزل شدن بیشتر جایگاهش در نظام زناشویی منجر می‌شود. این موضوع باید در فضای دو نفره و بین زوج‌ها و همچنین با کمک مشاور خانواده حل شود و تماس با شخص سوم به منزله پذیرفتن وی در رابطه است و اصلا توصیه نمی‌شود.

چه زمانی برای فرزند خود گوشی موبایل هوشمند تهیه کنیم؟


وب‌سایت یک‌پزشک – میثاق محمدی‌زاده: بسیاری از کودکان از همان سنین ۴ الی ۵ سالگی یک تبلت یا اسمارت‌فون می‌خواهند، ولی آیا آمادگی استفاده از این دستگاه‌ها را دارند؟ بچه‌ها در چه سنی باید مالک یک گوشی تلفن همراه باشند؟

پدر‌ها و مادر‌ها بهتر است از چه زمانی برای فرزند گوشی موبایل هوشمند تهیه کنند؟

گزارش جدید موسسه Common Sense Media که در حوزه فناوری‌ها و رسانه‌های کودکان فعالیت می‌کند؛ نشان می‌دهد بیش از نیمی از کودکان امریکایی در سن ۱۱ سالگی دارای اسمارت‌فون هستند. در سن ۱۲ سالگی، بیش از دو سوم بچه‌ها گوشی دارند و در سن ۱۴ سالگی به اندازه بزرگ‌سالان صاحب تلفن هوشمند هستند.

همچنین، این گزارش می‌گوید برخی از کودکان در سنین پایین‌تر صاحب اسمارت‌فون شدند. ۲۰ درصد بچه‌های دبستانی ۸ ساله در امریکا دارای تلفن همراه هستند.

پدر‌ها و مادر‌ها بهتر است از چه زمانی برای فرزند گوشی موبایل هوشمند تهیه کنند؟

نکته مهم اینجا است که وقتی فرزند شما می‌بیند تمام دوستان و هم‌سالان خود یک گوشی تلفن همراه دارند؛ خیلی سخت است از این خواسته چشم‌پوشی کند و برای شما هم سخت‌تر است که آرزویش را برآورده نکنید.

بنابراین، تفکر در سن مناسب دادن گوشی به کودک بسیار اهمیت دارد. اگرچه، تحقیقات زیادی در سال‌های اخیر روی این موضوع شده است و هریک از جنبه‌ای پیشنهاداتی دادند، ولی واقعیت این است که هیچ پاسخ درست و روشنی وجود ندارد.

شاید بهترین پاسخ این باشد که هر وقت والدین احساس کردند زمان مناسبی است که فرزندشان صاحب یک اسمارت‌فون باشد. فرزند شما باید نشانه‌هایی از خود بروز دهد که شایستگی و آمادگی نگهداری و استفاده از یک اسمارت‌فون را دارد.

فاکتور‌های تصمیم‌گیری

مسئولیت‌پذیری: آیا فرزند شما به سنی رسیده است که مسئولیت‌پذیر باشد؟ آیا ارزش پول، پس‌انداز، نگه‌داری از یک شی قیمتی و مدیریت خرید را می‌داند؟ آیا با مسئله خرید گوشی تلفن همراه عاقلانه برخورد می‌کند یا هنوز احساسات بچه‌گانه‌ای دارد؟ اگر این نشان‌ها را در فرزند خود می‌بینید؛ احتمالا زمان مناسبی است که به او یک اسمارت‌فون هدیه بدهید.

پدر‌ها و مادر‌ها بهتر است از چه زمانی برای فرزند گوشی موبایل هوشمند تهیه کنند؟

ایمنی: فرزند شما به تنهایی مدرسه می‌رود یا شما همراه او هستید؟ داشتن گوشی برای کودکان در برخی اوقات بیشتر یک نیاز است تا سرگرمی و بازی. برخی اوقات احساس می‌کنید باید یک گوشی در اختیارش قرار دهید تا همیشه با شما در ارتباط و تماس باشد.

بلوغ اجتماعی: فرزند شما با دوستان خود مهربان و با احترام است؟ آیا تصور درستی از کارکرد اینترنت دارد و اینکه وقتی چیزی روی آن قرار گرفت؛ دیگر پاک و حذف شدنی نیست؟ می‌تواند کنترلی روی روابط و فعالیت‌های خود در اینترنت داشته باشد؟ آیا می‌تواند چیز‌هایی که آزارش می‌دهند را روی اینترنت قرار ندهد؟ اثرات مخرب و ویران‌گر شبکه‌های اجتماعی برای کودکان و نوجوانان را در نظر داشته باشید و براین‌اساس زمانی کودک خود را وارد این شبکه‌ها کنید که کمترین آسیب را ببیند.

الگوی استفاده صحیح از تلفن هوشمند

با خرید و هدیه دادن یک اسمارت‌فون به فرزند، همه‌چیز تمام نمی‌شود. خواسته یا ناخواسته، کودک به دنبال تقلید و الگوبرداری از والدین برای استفاده از اسمارت‌فون است.

وقتی پدر و مادری تمام اوقات خود را با گوشی سپری می‌کنند و اصطلاحا در هیچ زمانی تلفن هوشمند خود را زمین نمی‌گذارند؛ نباید انتظار داشت فرزند آن‌ها فقط چند ساعت محدود با گوشی باشد.

اگر والدین خودشان در هنگام غذا خوردن، دورهمی‌ها، تماشای تلویزیون و رانندگی از گوشی استفاده نکنند؛ فرزند هم یاد می‌گیرد چگونه روابط خود با گوشی را تنظیم کند و به سوی رفتار‌های سالم مشابهی برود.

پدر‌ها و مادر‌ها بهتر است از چه زمانی برای فرزند گوشی موبایل هوشمند تهیه کنند؟

والدین باید درباره محدودیت‌های استفاده از گوشی، اینترنت و شبکه‌های اجتماعی با فرزندان خود صحبت کنند و در عمل قوانین و مقرراتی وضع کرده و سعی کنند آن را اجرا نمایند.

باید به کودکان درباره مضرات صفحه‌نمایش‌ها اطلاعاتی داد. باید آن‌ها را آموزش داد چگونه درست از اینترنت استفاده کرده و دنبال کنجکاوی‌های خود باشند. نمی‌توان مانع از کنجکاوی و هیجان کودک در استفاده از اینترنت و انواع ابزار‌هایی مانند پیام‌رسان‌ها شد، ولی می‌توان آن را درست و به سویی مطمئن هدایت کرد که سازنده و مفید باشد.

این کار هم مستلزم هوشمندی والدین و وقت گذاشتن برای کودک است. متاسفانه، برخی از والدین برای دور کردن فرزند از خودشان و راحتی بیشتر سراغ دادن اسمارت‌فون به او می‌روند!

آنچه باید رعایت کنیم تا یک سفر لذت‌بخش داشته باشیم


روزنامه جام‌جم – فاطمه فراهانی: وقتی بحث سفر پیش می‌آید و فرصت و مجالی برای سفر کردن، اولین چیزی که فضای ذهن‌مان را پر می‌کند، مقصد است؛ انتخاب مقصد؛ این‌که کجا برویم؟ چطور برویم؟ و… بعد هم راه می‌افتیم توی صفحه‌های اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، دنبال پیدا کردن مقصد سفری که آخر هفته یا تعطیلات‌مان را آنجا سپری کنیم.

گاهی تصاویر و اطلاعات شبکه‌های اجتماعی کمک خوبی به ما می‌کنند و گاهی انتخاب مقصد براساس یک تصویر یا نوشته‌ای در شبکه اجتماعی ما را با بحران‌های متعددی در مقصد مواجه می‌کند. در این نوشتار راهنمای کوتاهی برای انتخاب مقصد سفر برایتان داریم تا در سفر و تعطیلاتتان گرفتار بحران و دردسر نشوید و از سفر و بودن در مقصد لذت ببرید.

از مسیر لذت ببر

برای انتخاب مقصد باید چند مرحله را طی کنید:

چقدر زمان دارید؟

در ابتدا ببینید چقدر برای سفرتان زمان دارید. گاهی انتخاب مقصد تنها برای یک آخر هفته است که خب، در این بین بسیاری از مقاصد که نیاز به روز‌های بیشتری دارد، از گزینه‌هایتان حذف می‌شود. دانستن این نکته هم بد نیست که حواستان باشد برای رسیدن به برخی مقاصد گاهی فقط دو روز باید در سفر باشید و این مهم را هم باید در انتخاب مقصدتان لحاظ کنید.

همسفر دارید؟ همسفر یا همسفرهایتان چه کسانی هستند؟

بعد از تعیین زمان لازم برای انجام سفرتان، حالا باید به این پرسش پاسخ دهید که با چه کسی یا چه کسانی می‌خواهید سفر کنید. در اینجا در مورد انتخاب همسفر صحبت نمی‌کنیم، بلکه در مورد شرایط موجودتان حرف می‌زنیم. یعنی آیا برای سفری که در حال برنامه‌ریزی هستید همسفری دارید یا قرار است تنها سفر کنید. همسفر داشتن باعث می‌شود برخی مقاصد به خودی خود از فهرست مقصد‌های سفرتان حذف شود.

برای مثال شاید شما به سفر‌های ماجراجویی علاقه داشته باشید، ولی همسفرتان عاشق آفتاب گرفتن باشد. در این صورت برای لذت بردن همزمان هر دو نفرتان باید مقاصدی که صرفا برای ماجراجویی است و همچنین مقاصدی که صرفا برای آفتاب گرفتن است، از فهرست مقاصدتان حذف کنید و به دنبال مقصد‌هایی باشید که نیاز هر دو نفرتان را تامین کند.

آب و هوای دلخواهتان چیست؟

در سفر به دنبال چه نوع آب و هوایی هستید. گاهی افراد سفر می‌کنند که زیر آفتاب دراز بکشند و روز‌ها از گرمای آفتاب لذت ببرند. مقاصد گردشگری در روز‌ها و فصل‌های سال، آب و هوای متفاوتی دارند و به‌راحتی با یک جست‌وجوی ساده، شرایط آب و هوای مقاصد برایتان مشخص می‌شود، اما قبل از جست‌وجو باید موضع خودتان را مشخص کنید. این‌که در سفر به دنبال چه نوع آب و هوایی هستید. تمایل دارید در برف قدم بزنید یا زیر باران پیاد‌ه‌روی کنید؟

سفر در فصلی که مطلوب اکثر گردشگران نیست، باعث کاهش هزینه‌های سفر می‌شود؛ نکته‌ای بسیار مهم که البته، چون ما در این بخش به موضوع کاهش هزینه‌ها نمی‌پردازیم، فعلا با آن کاری نداریم. ما فعلا و صرفا در جهت یافتن مطلوب‌های شما هستیم، پس اگر هزینه برایتان اهمیت دارد این را هم بدانید که هوای مطلوب هزینه بالاتری دارد.

بودجه سفر شما چقدر است؟

شاید از نظر شما این بخش مهم‌ترین بخش انتخاب مقصد سفرتان باشد، اما پیشنهاد می‌کنم قبل از این‌که روی میزان پولی که برای سفر کنار گذاشته‌اید تمرکز کنید به سؤالات قبل پاسخ دهید، بعد میزان پول سفرتان را مشخص کنید. زمانی که اول به میزان بودجه سفرتان فکر می‌کنید و بعد به سؤالات قبل و بعد پاسخ می‌دهید، ذهن شما ناخودآگاه بخش زیادی از مقاصد که شاید با همان بودجه امکان‌پذیر بوده را از فهرست مقاصد سفر حذف می‌کند.

برای مثال تصور کنید شما همسفری برای سفرتان دارید و تصمیم گرفته‌اید که در فصول باران‌های موسمی به آسیای جنوب‌شرقی سفر کنید. مطمئنا اگر ذهنتان از اول روی بودجه سفر متمرکز بود هرگز سفر به جزایر تایلند یا اندونزی را به فهرست سفرهایتان اضافه نمی‌کردید، زیرا این مقاصد در فصول مطلوب جزو لوکس‌ترین سفر‌ها محسوب می‌شود، اما در فصل باران‌های موسمی هزینه سفر به شدت افت می‌کند. از طرفی وجود همسفر باعث کاهش هزینه سفر می‌شود، بنابراین قبل از این‌که بودجه سفر را بررسی کنید به سؤالات قبل پاسخ دهید و بعد در این مرحله میزان بودجه سفرتان را مشخص کنید.

چه نوع سفری را دوست دارید؟

از مسیر لذت ببر

حالا نوبت این است که مشخص کنید از چه نوع سفری لذت می‌برید. در این مرحله آگاهید که چقدر زمان و چه میزان پول برای سفر دارید و در کنار آن در جریان هستید که همسفر دارید یا خیر و آب و هوای دلخواهتان برای سفر هم مشخص است. حالا صرفا باید نوع سفری که دوست دارید را انتخاب کنید. انتخاب نوع سفر باعث می‌شود در تعیین وسیله حمل و نقل، هتل و برنامه‌ریزی سفر دقت بیشتری کنید.

برای مثال شما آگاه هستید که یک هفته زمان برای سفر دارید و بودجه محدودی (برای مثال پنج میلیون تومان) هم مشخص کردید و از طرفی یک همسفر دارید. آب و هوای مطلوب برای این سفرتان هم بارانی است. طبیعی است که با این بودجه به راحتی در فصل باران‌های موسمی می‌توانید به یکی از مقاصد گردشگری آسیای جنوب شرق یا آسیای جنوب غرب سفر کنید، اما شما چه نوع سفری را دوست دارید؟ مقاصد آسیای جنوب شرق برای افرادی که علاقه‌مند به آفتاب و شنا هستند در فصل مطلوب عالی است، اما همین مقاصد در فصل باران‌های موسمی بدترین انتخاب برای این افراد است.

البته همین مقاصد برای افرادی که به ماجراجویی و دیدن فرهنگ علاقه‌مند هستند، مکانی عالی است؛ بنابراین اگر به ماجراجویی یا دیدن فرهنگ علاقه‌مندید، فصل باران‌های موسمی آسیای شرق انتخاب مناسبی است. اما اگر به خرید و گشتن در پاساژ‌های مختلف علاقه‌مند هستید طبیعتا آسیای شرق به ویژه مقاصد لوکس‌تری مثل تایلند انتخاب مناسبی نیست. در این بین می‌توانید به مقاصد آسیای جنوب غرب هم نگاهی کوتاه داشته باشید. بی‌شک شما می‌توانید همین تنوع مقاصد را در کشور چهار فصل خودمان هم انتخاب و برایشان برنامه‌ریزی کنید.

انتخاب نوع سفر مطلوب باعث می‌شود فهرست مقاصد سفرتان به راحتی بالا و پایین شود، و برخی از مقاصد به سرعت از فهرست حذف شوند و انتخاب را برای شما راحت‌تر کند. ماجراجویی، دیدن فرهنگ، غذا، خرید، شهر، روستا، طبیعت، مدیتیشن یا هر گونه سفر دیگر می‌تواند مقصد مطلوب شما را به راحتی از فهرست مقاصد سفر بیرون بکشد.

ابزار‌هایی برای انتخاب مقصد:

تصاویر مطلوبتان را دنبال کنید

گاهی دیدن یک نخل در کنار ساحل شنی و دریای آبی در ذهن شما ساعت‌ها حس خوبی ایجاد می‌کند، بنابراین به‌دنبال این تصاویر در شبکه‌های اجتماعی یا حتی در صفحات وب باشید. این تصاویر که در ذهنتان حس خوبی ایجاد می‌کند، در واقع بهترین راهنما برای انتخاب مقصد سفر هستند.

امروز نرم‌افزار‌های بسیاری هستند که با تصویر به حیات خود ادامه می‌دهند. برای مثال pinterest و اینستاگرام. تصاویر را در این نرم‌افزار‌ها دنبال کنید و هر تصویری که دوست دارید مقصد سفرتان باشد، ذخیره کنید. این نرم‌افزار‌ها با توجه به این‌که از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، به راحتی مقاصدی که به این تصاویر نزدیک هستند را به شما معرفی می‌کنند.

هشتگ‌ها را دنبال کنید

از مسیر لذت ببر

امروز افراد حرفه‌ای در زمینه سفر و عکاسی با هشتگ‌ها سفر‌ها و مقاصد سفر خود را طبقه‌بندی می‌کنند. با توجه به این‌که روزانه میلیون‌ها تصویر در دنیای وب آپلود می‌شود پیدا کردن تصویری که حس خوبی برای شما ایجاد کند کار سختی است، اما هشتگ‌ها برای طبقه‌بندی تصاویر انتخاب هوشمندانه‌ای است. با هشتگ‌ها می‌توانید تنها تصاویری را که با همان هشتگ در دنیای وب قرار دارد مشاهده کنید و اگر این تصاویر را دوست داشتید هشتگ‌ها را برای خود ذخیره و به راحتی مقصد سفرتان را مشخص کنید.

کتاب‌های مربوط به سفر را بخوانید

حتی در دنیایی که فناوری و تلفن‌های هوشمند لحظه‌ای از ما دور نمی‌شوند هم باز کتاب‌ها می‌توانند راهنمای عالی برای ما باشند. خواندن کتاب‌ها می‌تواند به راحتی به ما در انتخاب مقصد سفر کمک کنند. برخی کتاب‌ها در زمینه سفر هستند. برای مثال کتاب‌هایی که سایت lonelyplanet برای هر مقصد آماده می‌کند و راهنمای سفر هم هست.

اما گاهی شما یک رمان و یا داستان کوتاه می‌خوانید که بستر اصلی داستان در یک مقصد در حال رخ دادن است و کتاب به زیبایی مقصد را برای شما تصویرسازی می‌کند. همین تصویرسازی شما را به سمت انتخاب مقصدی می‌برد که آن مقصد و داستان را در دنیای واقعی جست‌وجو کنید. سفرنامه‌ها را فراموش نکنید. سفرنامه‌ها همیشه راهنمای عالی برای انتخاب مقصد هستند.

تخفیف‌ها را فراموش نکنید

گاه تخفیف‌ها باعث می‌شود ناخودآگاه مقصدی برای سفرتان مشخص شود که هرگز در فهرست سفرتان قرار نداشته است. با این تخفیف علاوه بر این‌که هزینه سفر را کنترل می‌کنید، سفری به یک مقصد خواهید داشت که با علایق شما یکی بوده است و تا آن روز به یاد نداشتید.

تخفیف‌ها همیشه راهکاری عالی و کم‌هزینه برای انتخاب مقصد هستند. برای مثال روز‌ها با خواندن کتاب و جست‌وجو در شبکه‌های اجتماعی در فکر ماجراجویی در آمریکای لاتین بوده‌اید، اما با یک تخفیف که برای ویتنام می‌بینید متوجه می‌شوید ماجراجویی در ویتنام نیز کم از آمریکای لاتین ندارد.

چطور بدون پشیمانی زندگی کنیم؟


برترین‌ها: پشیمانی مانند روحی سرگردان است که هر گاه در زندگی احساس ناراحتی و ناامیدی می‌کنیم از راه می‌رسد و تا مدتی باقی می‌ماند. گاهی چند ماه، چند سال یا حتی چند دهه! از آن جا که احساس بیچارگی دوست دارد همراه داشته باشد؛ عجیب نیست که سر و کله‌ی روح پشیمانی درست در همین مواقع پیدا شود! یعنی وقتی در زندگی یاد چیز‌هایی می‌افتیم که آرزو می‌کردیم طور دیگری انجام‌شان داده بودیم.

مسئله این جاست که پشیمانی فقط در صورتی ماندگار می‌شود که ما به آن اجازه دهیم. برای رهایی از بار سنگین و ماندگار پشیمانی، ابتدا باید ببینیم در زندگی برای چه چیز‌هایی و به چه دلیلی افسوس می‌خوریم. در ادامه مرحله به مرحله شما را راهنمایی می‌کنیم که چطور زندگی بدون پشیمانی داشته باشید.

چطور بدون پشیمانی زندگی کنیم؟

مرحله‌ی ۱: به چیز‌هایی که قبلاً شما را پشیمان کرده‌اند فکر کنید

همه‌ی افراد در مورد بعضی مسائل زندگی خود پشیمانی‌هایی دارند؛ اما سوالی که باید از خودتان بپرسید، این است که چند مدت است این بار سنگین پشیمانی را حمل می‌کنید؟

حس گناه و پشیمانی بر سلامت ذهنی شما سنگینی می‌کند که می‌تواند بر فعالیت فیزیکی شما اثر مخرب بگذارد.

اولین گام این است که بدانید از انجام چه کار‌هایی پشیمانید و از انجام چه کار‌هایی پشیمان نیستید. این مرحله به شما فرصت می‌دهد که احساس‌تان را در مورد کار‌هایی که در زندگی انجام داده‌اید؛ کشف کنید.

یادتان باشد که هنگام انجام آن با خودتان مهربان باشید. رویارویی با چیز‌هایی که باعث ایجاد حس درد و زجر و عذاب وجدان در ما می‌شوند؛ تلاش زیادی می‌طلبد.

مرحله‌ی ۲: با خودتان به خوبی صحبت کنید

حال که موارد پشیمانی را در زندگی خود کشف کرده‌اید، در نظر داشته باشید که قرار است با خودتان صحبت کنید. البته قرار نیست خودتان را سرزنش کنید یا داخل چاه خود تخریبی بیفتید.

یک راه جلوگیری از خود تخریبی این است که هر عامل محالف خود را شناسایی کنید. پشیمانی طولانی مدت یکی از اشکال خود تخریبی محسوب می‌شود. در این شرایط پیشرفت تنها زمانی حاصل می‌شود که با خودتان به خوبی صحبت کنید و ریشه‌ی کار‌هایی که از آن‌ها ابراز پشیمانی می‌کنید را بیابید. پیدا کردن این ریشه‌ی پنهان، مشکل شما را ساده و قابل حل می‌سازد.

مرحله‌ی ۳: ریشه‌ی پشیمانی را پیدا کنید

چطور بدون پشیمانی زندگی کنیم؟

بیایید برویم سراغ نحوه‌ی پیدا کردن ریشه‌ی پشیمانی! ما حس گناه و پشیمانی را در مواقع مختلف زندگی یعنی چه در رابطه با شغل، چه شریک زندگی و یا خانواده تجربه می‌کنیم.

در ادامه چند مثال آورده‌ایم تا به شما آموزش دهیم چطور منشا پشیمانی‌های خود را پیدا کنید:

پشیمانی ۱: من پشیمانم که آن پیشنهاد کاری را قبول نکردم. اگر قبول می‌کردم تا الآن یک مرتبه ترفیع گرفته بودم و سالی x تومان پول در می‌آوردم.

در نگاه اول پشیمانی مذکور در مورد از دست دادن یک فرصت خوب است. اما اگر دقیق‌تر فکر کنیم، حتماً دلیلی داشته است که شما در آن زمان این فرصت شغلی را قبول نکرده‌اید. شاید آن موقع زمان مناسبی برای قبول این پیشنهاد نبود. شاید اولویت‌بندی شما در آن زمان با امروز فرق می‌کرد یا شاید پای هر دلیل شخصی دیگری در میان بود.

  • ابتدا و پیش از همه ببینید آیا همان شخصی هستید که آن موقع بودید؟
  • آیا ارزش‌هایتان همان ارزش‌های قبلی است؟
  • آیا هنوز همان چیز‌هایی را می‌خواهید که آن موقع می‌خواستید؟
  • چه تجربه‌هایی از قبول نکردن آن شغل نصیب‌تان شده است؟

ممکن است آن موقع نسبت به الآن شخص کاملاً متفاوتی بوده باشید. به عنوان انسان، برای ما مقدر شده است که رشد کنیم و خود قدیمیمان را ارتقا دهیم. در اینجا غم از دست دادن فرصتی خوب، منشا پشیمانی نیست. بلکه پذیرفتن این حقیقت است که همه چیز ممکن است تغییر کند؛ از جمله خودتان.

مثال دوم در مورد کاری است که قبلاً انجام داده‌اید.

پشیمانی ۲: پشیمانم که به این شهر مهاجرت کرده‌ام. اوضاع این‌جا آن طور که فکر می‌کردم نیست و من خوشحال نیستم.

در این‌جا پشیمانی به دلیل مهاجرت به شهری غریب است، اما حتماً دلیلی داشته است که شما این تصمیم بزرگ را گرفته‌اید.

  • آیا مهاجرت کردید، چون می‌خواستید چیز جدیدی را امتحان کنید یا همیشه دوست داشتید در این شهر زندگی کنید؟
  • آیا به خاطر مسئله یا شخص خاصی بوده است؟

این سوال‌ها را از خودتان بپرسید و ببینید نیاز‌های فعلیتان کدامند.

هم‌چنین به این مسئله توجه کنید که باید در زمان حال زندگی کنید. در نتیجه وقت و انرژی خود را صرف پشیمانی گذشته نکنید. در عوض سعی کنید از موقعیتی که آن را منفی تلقی می‌کنید، نکات مثبت بیابید.

یادتان باشد هر موقعیتی به زمان نیاز دارد تا راحت شود.

مرحله‌ی ۴: قبول کنید که در یک پروسه قرار دارید

هر روز که می‌گذرد بیش‌تر پی می‌بریم چه کسی هستیم یا در این زندگی که فقط یک بار آن را زندگی می‌کنیم، چه میخواهیم. بزرگ‌ترین هدیه‌ای که می‌توانید به خودتان بدهید، دانستن این است که شما انسان هستید و کامل بودن برای شما هیچ وجود خارجی ندارد. خود را به سبب کار‌هایی که قبلاً انجام دادید و نمی‌دانستید بعداً از آن‌ها پشیمان می‌شوید سرزنش نکنید و نگذارید از این به بعد چیزی جلوی پیشرفت‌تان را بگیرد.

دانستن این که بعضی تصمیمات را بر اساس چیزی که در آن زمان می‌خواستید گرفته‌اید؛ یکی از راه‌های احترام به خودتان است. پشیمان ماندن به مدت طولانی به این معنا است که شما در گذشته زندگی می‌کنید و احترام به خود یعنی این که در زمان حال زندگی کنید.

مرحله‌ی ۵: برای وقت و انرژی خود ارزش قائل شوید

چطور بدون پشیمانی زندگی کنیم؟

انرژی یکی از ارزشمند‌ترین چیز‌هایی است که تحت کنترل ما قرار دارد. اگر چه اغلب مواقع ممکن است این طور به نظر نرسد.

استفاده از ابزار‌های مدیریت زمان مانند داشتن لیست انجام کار‌ها و علامت زدن کار‌هایی که انجام دادید، بسیار کمک‌کننده است. اما مبحث انرژی فراتر از فعالیت‌های فیزیکی می‌باشد. در واقع ما انرژی روحی و احساسی نیز داریم.

در نتیجه انرژی لازم برای انجام کار‌های فیزیکی، روابط با خانواده، دوستان، هم‌دانشگاهی‌ها، سرگرمی‌ها و دیگر فعالیت‌های روزانه را حتماً مدنظر قرار دهید.

اگر احساس کردید انرژیتان در بعضی جنبه‌های زندگی در حال تمام شدن است، یک روز در هفته را انتخاب کنید و احساسات خود را طی انجام کار‌های روتین روزانه یادداشت کنید:

  • وقتی ایمیل خود را چک می‌کنید تا صدای هشدار آن خاموش شود چه احساسی دارید؟
  • وقتی پشت میز کامپیوتر ناهار می‌خورید چقدر احساس می‌کنید در زمان حال زندگی می‌کنید؟
  • اگر از شما بخواهند به کسانی که دوست‌شان دارید پیام ندهید، چه احساسی به شما دست می‌دهد؟

برای خود حد و مرز مشخص کنید. برای مسائلی که برایتان اهمیت دارند، ارزش قائل شوید و به آن‌ها وفادار باشید. مخصوصاً اگر آن مسئله مربوط به وقت و زمان خاصی باشد. این یکی از روش‌های احترام گذاشتن و اولویت دادن به خود است.

اکثر اوقات پشیمانی زمانی رخ می‌دهد که برای چیز‌هایی که از نظر ذهنی و جسمی و احساسی برای ما قوت قلب محسوب می‌شوند؛ احترام قائل نمی‌شویم.

مرحله‌ی ۶: برای استراحت کردن تا آخر هفته صبر نکنید

اگر از دوشنبه تا جمعه سر کار می‌روید؛ ممکن است هر بار که جمعه فرا می‌رسد احساس آسودگی سرتاسر وجودتان را فرا بگیرد و با فریاد بگویید: آخر هفته رسید!

اما این روحیه را باید هر روز داشته باشید. جمع کردن تمام زمان‌های مخصوص به خودتان برای آخر هفته ممکن است فشار روانی را افزایش دهد و در عوض احساس ناکارآمدی را به دنبال داشته باشد. کل روز‌های یک هفته نباید شمارش معکوس برای رسیدن به ۴۸ ساعت آخر آن باشد که در آن تمام کار‌هایی که باید انجام دهید را کنار بگذارید!

هر روز وقتی بیابید که در آن استراحت کنید و روح‌تان را با کار‌هایی که دوس دارید انجام دهید تقویت کنید. این می‌تواند هر چیزی را شامل شود. از چک نکردن ایمیل‌ها بعد از ساعت ۶ غروب و گذاشتن موبایل روی حالت هواپیما در ساعتی خاص گرفته تا خیلی ساده هر روز گیتار زدن.

هر قدر خودتان را با چیز‌هایی که باعث خوشحالیتان می‌شود تقویت کنید، این بهانه‌هایی مانند: (پشیمانم که یاد گرفتن گیتار را ادامه ندادم یا پشیمانم که وقت بیشتری با خانواده‌ام نگذراندم، چون مشغول و درگیر کارم بودم.) را کاهش می‌دهد؛ بنابراین اختصاص دادن زمانی برای خودتان بسیار اهمیت دارد.

چطور بدون پشیمانی زندگی کنیم؟

مرحله‌ی ۷: هدف تعیین کنید

تعیین اهداف کوتاه مدت، طولانی مدت، بزرگ و کوچک ضروری است. وقتی اهداف خود را تعیین می‌کنید و تصویر واضحی از آن‌ها در ذهن دارید؛ بر آن‌ها تمرکز می‌کنید.

اغلب پشیمانی زمانی رخ می‌دهد که ما در زندگی جایی که می‌خواهیم نیستیم یا به چیز‌هایی که می‌خواستیم نرسیدیم. یک روش ساده برای زندگی بدون پشیمانی این است که چیز‌هایی که می‌خواهید در زندگی به دست آورید را پرورش دهید و حتی بهتر می‌شود اگر هر روز بتوانید آن‌ها را ببینید! اما چطور؟

خودکار و کاغذی برادرید که وقت تهیه کردن لیست است.

قرار است ۱۰۱ چیزی را که می‌خواهید در ۱۰۰۱ روز انجام دهید بنویسید و تمرین کنید. ۱۰۰۱ روز کمی کوتاه‌تر از سه سال است و سریع‌تر از آن که متوجه باشید می‌گذرد. داشتن اهداف سرگرم‌کننده‌ی کوچک به اندازه‌ی داشتن اهداف بزرگ زندگی اهمیت دارد. هر چند ممکن است این لیست بیش‌تر شبیه لیست آرزو‌ها به نظر برسد (که می‌تواند همین طور هم باشد)؛ به شما قاب زمانی ۱۰۰۱ روزه‌ای می‌دهد تا موارد داخل لیست‌تان را کامل کنید.

خودتان را دسته کم نگیرید و خلاق باشید. می‌توانید اهداف لیست خود را به دسته‌هایی مثل شغل و سفر تقسیم کنید و آن‌ها بنویسید تا وقتی که محقق شوند. هر روز یک فرصت جدید است. یک ۲۴ ساعت دیگر تا از خود بپرسید امروزتان را چطور می‌خواهید بگذرانید.

مرحله‌ی ۸: از دیگران یاد بگیرید

چطور بدون پشیمانی زندگی کنیم؟

فرودو در ارباب حلقه‌ها می‌گوید: آرزو می‌کردم حلقه هرگز سراغ من نمی‌آمد. آرزو می‌کردم هیچ‌کدام از این وقایع اتفاق نمی‌افتاد؛ و گندالف جواب می‌دهد: تمام کسانی که در این زمان زندگی می‌کردند چنین احساسی دارند. اما آن‌ها تصمیم‌گیرنده نیستند. تمام چیزی که می‌توانیم در مورد آن تصمیم بگیریم؛ این است که با زمانی که در اختیارمان قرار داده شده چکار کنیم.

وقتی مرگ فرا می‌رسد، دیدگاه‌مان به جهان تغییر می‌کند. حرف‌های افرادی که در بستر مرگ هستند و در مورد پشیمانی‌های خود صحبت می‌کنند، این قضیه را تایید می‌کند. همه‌ی ما فکر می‌کنیم جاودانیم تا زمانی که ثابت می‌شود نیستیم. همه‌ی ما باور داریم شکست ناپذیریم تا زمانی که جهان پیرامون‌مان نشان می‌دهد درست به اندازه‌ی بدن‌هایمان ظریف و شکننده‌ایم. کمی به چند جمله‌ی زیر فکر کنید:

  • کاش خود را با دیگران مقایسه نمی‌کردم.
  • کاش به اطرافیانم می‌گفتم چقدر دوست‌شان دارم.
  • کاش انقدر صبر نمی‌کردم که از فردا شروع کنم.

بعضی از درس‌های عمیق زندگی را از همین تجربیات یاد می‌گیریم.

امروز می‌توانید دو کار انجام دهید:

  • اول این که به کسی بگویید دوستش دارید و به او فکر می‌کنید.
  • دوم، یکی از کار‌های که همیشه دوست داشتید انجامش دهید را انتخاب و از امروز شروع کنید. بدون هیچ بهانه‌ای!

حرف آخر

پشیمانی حس بسیار قدرت‌مندی است و اگر مراقب نباشید می‌تواند تمام فکر و وقت و انرژیتان را مصرف کند.
همیشه یادتان باشد که فرقی ندارد در چه شرایطی هستید، می‌توانید با مهربانی از روح پشیملنی بخواهید دست از سرتان بردارد! اما این تنها زمانی ممکن می‌شود که برای خودتان تلاش کنید؛ و هر کاری انجام می‌دهید، به آن عشق و اشتیاق اضافه کنید.

منبع: lifehack

چگونه وکیل خوب پیدا کنیم؟


برترین‌ها: حتما خیلی از شما در زندگی درگیر کار‌های حقوقی شده‌اید و متوجه شدید که به تنهایی نمی‌توانید از عهده‌ی مسائل پیچیده‌ی حقوقی بربیایید و به یک شخص متخصص و با تجربه در این حوزه نیاز دارید تا در کار خود موفق شوید.

اینجاست که سوالاتی برای شما مطرح می‌شود: وکیل خوب کیست؟ وکیل خوب چه ویژگی‌هایی دارد؟ چطور یک وکیل متخصص پیدا کنم؟ وکیل پایه یک بهتر است یا پایه دو؟ چه نوع وکلایی داریم؟

در این مطلب سعی کردیم به همه‌ی این سوالات پاسخ دهیم. با خواندن این مقاله متوجه می‌شوید که یک وکیل خوب چه ویژگی‌هایی دارد و باید دنبال چه وکیلی بگردید.

ویژگی‌های یک وکیل خوب

وکیل چه کسی است؟

وکیل یا نماینده یا جانشین کسی است که از طرف شخص دیگری حقوقی یا حقیقی برای عقد وکالت برای انجام کاری مأمور می‌شود.

انواع وکیل

وکیل انواع مختلفی دارد که هرکدام در امور مربوط به خودشان مهارت دارند. همچنین شغل وکالت نیز مثل سایر صنف‌ها دارای دسته‌بندی‌ها و درجاتی است که در ادامه آن‌ها را برای شما مشخص می‌کنیم.

وکیل دادگستری یا قضایی

به وکیلی گفته می‌شود که پروانه وکالت داشته و به همین علت حق وکالت از اشخاص را در دادگاه‌ها و سایر مراجع قضایی دارد. برای اینکه شخصی بتواند وکیل دادگستری شود، باید در رشته حقوق تحصیل کرده و پس آن با قبولی در آزمون وکالت، از کانون وکلای دادگستری یا مرکز امور وکلا و کارشناسان قوه قضائیه، پروانه وکالت دادگستری دریافت کند.

وکیل اداری

به هر شخصی گفته می‌شود که به موجب یک قرارداد وکالت اداری (که ممکن است دست نویس باشد یا در دفاتر اسناد رسمی امضا شده باشد) وکیل کاری شخصی شده است تا در ادارات مختلف، کار‌های اداری شخص دیگری را انجام دهد. توجه داشته باشید که اولا، وکیل اداری می‌تواند هر شخصی، با سواد یا بیسواد، با هر نوع تحصیلات و هر سابقه‌ای باشد و هیچ مجوز یا ویژگی خاصی در وکیل اداری مورد نیاز نیست.

دوما، وکیل اداری صرفا حق مراجعه به ادارات را دارد و به هیچ وجه حق وکالت در مراجع قضایی، ارائه مشاوره حقوقی، مداخله در کار‌های قضایی و دفاع از موکل در دادگاه را ندارد و همانطور که گفته شد، در صورت مداخله در این امور وفق قانون وکالت مورد مجازات قرار خواهد گرفت.

وکیل پایه یک دادگستری

وکلای پایه یک دادگستری بهترین و مجرب‌ترین نوع وکلا از حیث تجربه و سلسله مراتب در بین انواع وکلا هستند. وکیل پایه یک دادگستری برای اینکه بتواند به این درجه در حرفه خود برسد باید:

  • حداقل دارای مدرک لیسانس در رشته حقوق باشد.
  • در آزمون دشوار و طاقت فرسای «وکالت» شرکت کرده و از بین ده‌ها هزار نفر پذیرفته شده باشد.
  • صلاحیت عمومی، اخلاقی و مذهبی او بر اساس استعلامات مختلف تایید شده باشد.
  • دوره دشوار کارآموزی وکالت و تکالیف مختلف آن را که حدود دو سال است سپری کرده باشد.
  • دوره وکالت پایه دو دادگستری را تمام نموده باشد. (فقط وکلای ماده ۱۸۷)
  • آزمون‌های متعدد تشریحی و مصاحبه‌های علمی (موسوم به اختبار) را با موفقیت پشت سر گذرانده باشد.

افرادی که بتوانند این مراحل را با موفقیت پشت سر بگذارند، در نهایت درجه «وکیل پایه یک دادگستری» را دریافت می‌نمایند. وکلای پایه یک می‌توانند در تمامی محاکم حقوقی و کیفری، در تمام دادگاه‌ها و در تمام مراحل مختلف رسیدگی قضایی شرکت کرده و هیچ محدودیتی برای پذیرش وکالت افراد یا شرکت‌ها ندارند.

ویژگی‌های یک وکیل خوب

وکیل پایه ۲ دادگستری

وکلای پایه دو دارای اختیارات محدودتری هستند. وکیل پایه دو صرفا حق شرکت در محاکم کیفری را دارد که به جرم‌های تعزیری مستوجب حبس کمتر از ۱۰ سال و شلاق و جزای نقدی و اقدامات تامینی رسیدگی می‌کنند. همچنین، اختیارات وکیل پایه دو در محاکم حقوقی نیز محدودتر است. وکیل پایه دو صرفا می‌تواند در محاکم حقوقی با خواسته کمتر از ۵۰۰ میلیون ریال و یا در پرونده‌هایی با خواسته غیر مالی (به استثنای دعاوی مربوط به اختلاف در اصل نکاح، اصل طلاق، اثبات و نفی نسب) پرونده قبول نموده و وکالت انجام دهد.

نکته مهم اینست که صرفا وکلای مرکز امور مشاوران و وکلای قوه قضائیه پس از گذراندن دوره کارآموزی و پیش از رسیدن به درجه وکالت پایه یک دادگستری، پروانه وکالت پایه دو را دریافت می‌کنند و وکلای کانون وکلای دادگستری، مستقیما پس از طی دوره کارآموزی، وکیل پایه یک شناخته می‌شوند.

ویژگی‌های وکیل خوب

وکیل امانت‌دار

وکیل هم مثل پزشک محرم اسرار است و ممکن است به سبب ماهیت شغلی خود با واقعیت‌ها و اسرار زیادی از سوی موکلین خود روبه رو شود که اخلاق حرفه‌ای ایجاب می‌نماید که اسرار را به هیچ وجه و تحت هیچ شرایطی فاش نکند.

وکیل متخصص

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های یک وکیل خوب را می‌توان تخصص او دانست. امروزه تمام کار‌ها تخصصی‌تر شده و کیفیت خدمات قابل ارائه در تمام رشته‌های علمی، به شکل قابل ملاحظه‌ای افزایش پیدا کرده است.

همواره می‌بینیم که مردم در مواجهه با بیماری و کسالت‌های جدی، به دنبال پزشک متخصص یا فوق تخصص می‌گردند. همین موضوع در مسائل دیگر هم قابل مشاهده است.

با این حال، متاسفانه وکالت که حرفه‌ای بسیار دقیق و پیچیده محسوب می‌شود در ایران به شکل عمومی و غیر تخصصی انجام می‌شود. پس یکی از مهم‌ترین معیار‌هایی که در انتخاب یک وکیل خوب باید لحاظ شود، تخصص و آگاهی علمی او در همان موضوع است.

ویژگی‌های یک وکیل خوب

وکیل باتجربه

چه بسیار وکلایی که به دلیل تجربیات متعدد در پرونده‌های حقوقی با یک موضوع خاص، راه حل‌هایی برای مشکلات حقوقی شما می‌شناسند که وکلای دیگر از آن بی خبر هستند.

درست است که شناسایی تجربه یک وکیل با ابزار‌های سنتی مشکل است، اما شما باید با مقایسه کردن و پرس‌وجو، وکیل باتجربه در حوزه‌ی مورد بررسی را پیدا کنید.

وکیل صادق و درستکار

صداقت و راستگویی، تاثیر بسزایی در پیشرفت و ارتقای شغلی دارد، صداقت در این حرفه هم از مهمترین اصول کاری است. یک وکیل صادق و درستکار فقط به فکر حق‌الوکاله‌ی خود نبوده و موکل را بی‌خودی درگیر پروسه‌های طولانی و وقت‌گیر نمی‌کند.

وکیل با روابط‌ عمومی قوی

وکیلی که دارای قدرت برقراری ارتباط سریع و موثر با سایرین باشد، احتمال موفقیت بیشتری را در کار خود رقم می‌زند. از سویی، وکیل دارای ارتباطات قوی به شبکه‌ای از دوستان و همکاران خود دسترسی دارد که می‌تواند با مشورت و کسب نظر تخصصی از آن‌ها، از تجربیاتشان در پرونده‌های مشابه نیز استفاده کند. از سویی دیگر، چنین شخصی توانایی بیشتری در برقراری ارتباط موثر و انتقال نظر و استدلال خود به قاضی و کارمندان قضایی دارد و احتمالاً راحت‌تر می‌تواند حقیقت را به اثبات برساند.

با توجه به این ویژگی‌ها می‌توانید بهترین وکیل را برای کار‌های حقوقی خود انتخاب کنید.

منابع: dadpardaz، vindad