چرا کرونا برای‌مان عادی شد؟


روزنامه خراسان: اعلام وضعیت قرمز در چندین شهر کشور مثل تهران و قزوین، گزارش‌هایی از بیمارستان‌ها در شهر‌های مختلف که ظاهرا دیگر تخت خالی برای پذیرش بیماران کرونایی ندارند و … دیگر توجه مردم را مثل قبل جلب نمی‌کند. کرونا در کشور جولان می‌دهد و هر روز جان افراد زیادی را به خطر می‌اندازد، اما به نظر می‌رسد که حساسیت مردم به خبر‌های ناگوار در این باره کمتر و کمتر شده است.

چرا کرونا برای‌مان عادی شد؟

در آخرین مورد، روز گذشته «سیما لاری» سخنگوی وزارت بهداشت خبر داد که در ۲۴ ساعت گذشته بر اساس معیار‌های قطعی تشخیصی، سه هزار و ۹۰۲ بیمار جدید مبتلا به کووید ۱۹ در کشور شناسایی شدند که هزار و ۹۵۳ نفر از آن‌ها بستری هستند. این تعداد مبتلا متاسفانه باعث شد تا رکورد ابتلای کرونا در یک روز شکسته شود و رکورد فوتی‌ها هم رکورد ۷ مرداد را به عنوان بالاترین رکورد تکرار کند و فوتی‌ها به ۲۳۵ نفر برسند. همه این اتفاقات بهانه‌ای شد تا در پرونده امروز زندگی‌سلام از یک روان‌شناس بخواهیم تا علت‌های روان شناختی نگران نشدن مردم از شنیدن این آمار‌ها را بررسی کند.

بی‌تفاوتی بعد از توجه زیاد و سوگیری تایید، شوکه نشدن مردم از آمار‌های ترسناک مبتلایان و فوتی‌های کرونا در چند وقت اخیر چندین دلیل روان شناختی دارد.

دکتر ساحل گرامی: با توجه به جدیدترین اخبار منتشر شده از وزارت بهداشت، آمار افرادی که به دلیل ابتلا به کرونا، جان خود را از دست داده‌اند در روز دوشنبه به بالاترین میزان خود رسیده است، اما کمتر کسی از شنیدن این خبر شوکه یا حتی نگران می‌شود. انگار دیگر برای مان شنیدن تعداد مبتلایان و کشته‌ها، هشداری نیست تا پروتکل‌های بهداشتی را با دقت بیشتری رعایت کنیم. در ادامه این مطلب در نظر داریم تا علت‌های روان شناختی این مسئله را بررسی کنیم و درباره این‌که آسان‌گیری و برگشت به روال زندگی سابق به‌رغم خطر‌های زیادی که برای‌مان خواهد داشت، چه دلایلی دارد صحبت کنیم.

۲ دلیل بی‌توجهی به آمار‌های ترسناک کرونایی

دو دلیل از بهترین دلایلی که می‌تواند این آسان‌گیری دسته جمعی راجع به کرونا، بی توجهی به آمار‌های ترسناک کرونایی در چند روز اخیر و رعایت نکردن پروتکل‌های بهداشتی را در جامعه بعد از گذشت نزدیک به هشت ماه از شیوع این ویروس در کشورمان توجیه کند، مفهوم «سوگیری تایید» و «خستگی ناشی از توجه زیاد به یک مسئله» است که از روان شناسی اجتماعی وام گرفته شده‌اند. احتمالا می‌پرسید که هرکدام از این مفاهیم، چه معنایی دارند و چطور باید کار کنیم تا در دام‌شان نیفتیم؟

بی‌تفاوتی بعد از توجه زیاد به یک موضوع

خستگی ناشی از توجه زیاد به یک موضوع، زمانی اتفاق می‌افتد که مردم از دیدن و شنیدن اخبار مربوط به یک موضوع خاص به حد اشباع می‌رسند و در نتیجه دچار بی‌تفاوتی می‌شوند. ماه‌هاست که مردم به صورت مکرر در معرض اخبار مربوط به پروتکل‌های بهداشتی، کشف واکسن کرونا، آمار مربوط به مبتلایان، بهبود یافته‌ها و فوتی‌های ناشی از این ویروس در رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی، روزنامه‌ها و … قرار گرفته اند.

این امر برای بسیاری از مردم خسته کننده می‌شود، این‌که مدام به این فکر کنند که می‌توانم ماسکم را در بیاورم؟ آیا باید دست‌هایم را بار دیگر ضدعفونی کنم؟ آیا خریدهایم را خوب شسته و ضدعفونی کرده‌ام؟ همه و همه باعث نوعی فشار روانی و خستگی می‌شود. در نتیجه برای توجیه کردن این احساس فشار و بی‌علاقگی، از سوگیری تایید استفاده می‌کنند.

چرا کرونا برای‌مان عادی شد؟

درگیر سوگیری تایید شدیم

«سوگیری تایید» زمانی اتفاق می‌افتد که شما انتخاب می‌کنید تا مسائل را طوری ببینید که خواسته مد نظر شما را تایید کند. حال با مثالی بیشتر این مفهوم را توضیح می‌دهم تا به صورت منطقی‌تر با آن روبه‌رو شوید. انسان‌ها دوست دارند که به زندگی طبیعی خود بازگردند که این می‌تواند برگشت به سرکار یا مهمانی رفتن و گشت و گذار با دوستان و خانواده در طبیعت بدون ترس از کرونا باشد.

حال آن‌ها چیز‌هایی را جست‌وجو می‌کنند که این خواسته‌ها را تایید و تصدیق کند مثلا به افرادی که داخل رستوران در حال غذا خوردن هستند نگاه می‌کنند، چشم‌شان افرادی را پیدا می‌کند که در حال انجام کار‌های روتین و معمولی هستند، آن‌هایی که ماسک نمی‌زنند و سالم هستند و …. در نتیجه این باور در آن‌ها تقویت می‌شود که کرونا چیز خطرناکی نیست چراکه آدم‌هایی که شرح حال‌شان مطرح شد، خیلی راحت در حال انجام کار‌های سابق خود هستند. اگر کرونا خطرناک است پس چرا همه کسب و کار‌ها و مغازه‌ها باز است یا این همه انسان به مسافرت رفته و مبتلا نشده‌اند؟

رعایت نکردن پروتکل‌ها درست نیست، اما آرامش‌بخش است

نکته بعدی که این حجم از راحتی و بی‌تفاوتی راجع به آمار‌های واقعا ترسناک مبتلایان و فوت شده‌های کرونایی را توجیه می‌کند، جست‌وجو برای انجام کار‌های متداول و معمول در زمان‌های استرس‌زا ست. به همین دلیل است که مردم مثل گذشته به مسافرت می‌روند یا روال قبلی زندگی خود را از سر می‌گیرند.

برای مثال عید نوروز را در نظر بگیرید. ما در عید نوروز چه کار می‌کنیم؟ طبیعتا مسافرت می‌رویم و دید و بازدید می‌کنیم. با توجه به این که ذات ما انسان‌ها به مسائل آشنا گرایش دارد، پس متاسفانه ترجیح می‌دهیم با وجود کرونا مسافرت برویم یا مهمانی‌ها را ادامه دهیم حتی با علم به این که این کار‌ها انتخاب درستی نیست، باز هم برای ما آرامش‌بخش است و با اضطراب ناشی از کرونا مبارزه می‌کند.

آسیب‌های نبودن خط پایانی برای شکست کرونا

به عنوان آخرین نکته باید بگویم در اولین ماه‌هایی که کرونا وارد ایران شده بود، هنگام گفتگو با مردم خیلی از آن‌ها می‌گفتند اصلا چنین چیزی وجود ندارد، چون ما و نزدیکان‌مان به آن دچار نشده‌ایم. استدلال آن‌ها این بود، چون ما، دوستان، نزدیکان و اطرافیان‌مان مبتلا نشده ایم پس کرونایی هم وجود ندارد و همه چیز رو به راه است. شیوه این افراد در برخورد با کرونا، دقیقا همان شیوه‌ای است که برخی مردم با بلایای طبیعی مانند توفان‌های شدید دارند. برخی از آن‌ها توفان را جدی می‌گیرند و خانه‌هایشان را ترک می‌کنند، در حالی‌که برخی دیگر همچنان مصرانه در خانه‌شان می‌مانند.

اگر کسی بخواهد چنین توفانی را فاجعه بار تصور نکند و همچنان به سر کار برود و از خانه و کاشانه‌اش محافظت کند، ممکن است دچار سوگیری تایید شود و اتفاقات اطراف را طوری برداشت کند که این توفان مخرب نیست و همه چیز طبیعی است و تمام هشدار‌ها مبنی بر تخلیه شهر را نشنیده بگیرد. اما تفاوت اصلی این توفان و کرونا در نقطه پایانی آن است. هم اکنون هیچ گونه تاریخ نهایی برای اتمام این ویروس وجود ندارد و به همین دلیل بسیار سخت است که از مردم بخواهیم سبک زندگی و رفتارهایشان را برای مدت طولانی و نامعلومی تغییر دهند. ما به عنوان یک انسان به شدت خواهان این هستیم که برای هر چیزی ابتدا و انتهایی در نظر داشته باشیم.

اطلاعات دقیق و واقعیت‌های ملموس جزو ضروری‌ترین نیاز‌های ماست که متاسفانه درباره این ویروس نوظهور این نیاز اساسی ما برآورده نمی‌شود و همین مسئله هم یکی دیگر از عواملی است که این ویروس و خطراتش را جدی نمی‌گیریم. در هر صورت تمام کاری که می‌توان کرد، بالا بردن سطح تحمل ابهام و استرس و داشتن امید برای اتمام قطعی چنین پدیده‌ای است. هر چند که ممکن است بسیار دور از دسترس باشد، اما نشدنی نیست.

چرا کرونا برای‌مان عادی شد؟

با افرادی که پروتکل‌ها را رعایت نمی‌کنند چه کنیم؟

نرگس عزیزی: این روز‌ها و با افزایش آمار ابتلا به کرونا، رعایت نکردن دستورالعمل‌های بهداشتی توسط اطرافیان، بیشتر از قبل باعث نگرانی ما می‌شود. اما چطور می‌توانیم از افراد دیگری که در مغازه‌ها و محیط‌های عمومی نکات بهداشتی را رعایت نمی‌کنند، درخواست کنیم تا همراهی بیشتری داشته باشند.

متهم نکنید

یکی از اشتباهات در زمان تذکر دادن، وارد کردن قضاوت شخصی خودمان در باره رفتار دیگران است. مثل این که «میشه از خودخواهی خودتون کم کنین و ماسک بزنین» یا «یه ماسک مگه چقدر قیمت داره که استفاده نمی‌کنین.» چنین جملاتی احتمال همراهی را کاهش می‌دهد. در عوض می‌توانید جمله خود را با بیان احساس خود شروع کنید و سپس درخواست خود را شفاف بیان کنید، به عنوان مثال: «با توجه به افزایش آمار ابتلا به کرونا، من نگران سلامت خودم هستم. میشه لطفا ماسک استفاده کنید تا همه در امان باشیم.»

تشر نزنید؛ دعوت کنید

اگر یک نفر در صف نانوایی فاصله‌گذاری را رعایت نمی‌کند، در عوض تشر زدن و گفتن «فاصله رو رعایت کنین»، «برو عقب‌تر» و … از او دعوت کنید تا دستورالعمل‌های بهداشتی را رعایت کند. برای این کار از ضمیر «ما» استفاده کنید. به عنوان مثال: «حالا که همه ما لازمه به خاطر کرونا از هم فاصله داشته باشیم، لطفا فاصله‌تون رو با من بیشتر کنید.» چنین جملاتی هم تنش کمتری ایجاد می‌کنند و هم همراهی را افزایش می‌دهند.

ماسک و مایع ضدعفونی‌کننده تعارف کنید

اگر کسی که ماسک نزده یا دست‌هایش را ضدعفونی نکرده، با شما آشناست، می‌توانید به کمک تعارف کردن ماسک یا مایع ضدعفونی‌کننده، رعایت این موارد را به او یادآوری و به او کمک کنید تا همراهی بهتری با دستورالعمل‌ها داشته باشد. البته که می‌توانیم حتی به غریبه‌ها هم پیشنهادِ دادن ماسک و … بدهیم. در ارتباط با غریبه‌ها فقط باید حواس‌مان بیشتر جمع باشد تا لحن صحبت ما حالت نیش و کنایه نداشته باشد تا به همراهی بیشتر منجر شود.

به جای مشاجره، فاصله را بیشتر کنید

اگر با وجود تذکر شما یا دیگر افراد حاضر، فردی به هر دلیلی حاضر به رعایت دستورالعمل‌های بهداشتی نیست، به جای مشاجره و تلاش برای مجبور کردن او، بلافاصله محیط را ترک کنید یا فاصله خود را از او بیشتر کنید. یادتان باشد با دور شدن از افرادی که مسائل بهداشتی را رعایت نمی‌کنند، ما می‌توانیم بهتر از خود محافظت کنیم.

ویروسی جهش‌یافته در حال چرخش است

وضعیت این روز‌های کادر درمان و درخواست یک پزشک برای این‌که نگذاریم موج سوم به سونامی تدفین بدل شود.

چرا کرونا برای‌مان عادی شد؟

دکتر مصطفی جلالی‌فخر: در چند روز اخیر با فراگیرترین حالت کرونا روبه‌رو شده‌ایم. این ویروس شبیه منفجر شدن یک بمب بزرگ در شهر شده. از رکورد‌های خودمان عبور کرده‌ایم. تخت خالی نداریم. آی‌سی‌یوها، حتی در بیمارستان‌های خصوصی پر شده‌اند. اعضای خانواده‌ها به صورت دسته‌جمعی مبتلا می‌شوند. شمار ابتلای کادر درمان و خروج آن‌ها از زنجیره خدمت زیاد شده است. به نظر می‌رسد ویروسی جدید یا چند ویروس جهش‌یافته در حال چرخش است. علایم بالینی متنوعی در برابر ماست.

موارد کشداریِ بیماری با علایم متوسط زیاد شده و گاهی بدحالی ناگهانی در بیماری با علایم خفیف، مراقبان را دستپاچه می‌کند.

از آغاز ورود این ذره مرموز به کشورمان، شاهد انواع و اقسام شکایت‌ها و نشانه‌هایی بوده‌ایم که کرونا از آب درآمده‌اند. نکته مهم‌تر این که همپوشانی علایم زیاد است. آنفلوآنزا، سرماخوردگی، حساسیت، سینوزیت و ویروس‌های گوارشی می‌توانند علایمی ایجاد کنند که شبیه کروناست و همین باعث خطای بزرگ استراتژیک می‌شود. بیمار نمی‌خواهد تشخیص کرونا را بپذیرد و وارد فاز انکار و چانه‌زنی می‌شود. چرا؟ هم به دلیل ترس از عنوان کرونا و هم به علت نگرانی‌های شغلی و درآمدی به دنبال قرنطینه، در حالی که هیولای تورم و گرانی روز به روز ترسناک‌تر شده است.

متاسفانه خستگی مردم و واکنش‌های دفاعی روانی باعث اقبال برخی به تفکر ویرانگر «جدی نگرفتن کرونا» و ایجاد لنگرگاه‌هایی برای سهل‌انگاری شده است. تمام ایران در وضع هشدار است. تبیین ابعاد نگران‌کننده بیماری برای رعایت حداکثری اصول سه‌گانه پیشگیری ضروری ا‌ست. وقتی در پاندمی حضور داریم هر شکایت و نشانه منتسب به کرونا را باید کرونا فرض کرد، نه تشخیص‌های دیگری مثل آنفلوآنزا و سرماخوردگی و حساسیت.

به ویژه در شرایطی که شاهد جهش‌های متعدد و شکل عوض کردن‌های نگران کننده و گاه اسرارآمیز ویروس هستیم. همچنان هیچ داروی قطعی برای کرونا وجود ندارد و هنوز واکسنی که در مسیر علمی درست جلو آمده باشد به تایید نهایی نرسیده است و البته همه امیدواریم. تا آن موقع، تنها راه کاهش فراگیری مخوف فعلی، استفاده از ماسک، فاصله اجتماعی و ضدعفونی مکرر دست‌هاست.

خبر‌های خوب درباره واکسن کرونا، این امیدواری را تقویت کرده که از اواخر بهار سال آینده، شاهد پایان «کابوس» کرونا باشیم و البته شاید ویروس تا همیشه با ما باشد و به واکسن سالانه، نیاز داشته باشیم. شما را به سلامت سوگند، بیشتر مراقبت کنیم تا موج سوم به سونامی تدفین خود یا عزیزان‌مان بدل نشود.

نوستالژی، محبوب‌تر شده؛ آه از رفتگان بی‌برگشت


وب‌سایت آسو: شما هم از آغاز همه‌گیری «کووید-۱۹» مدام یاد گذشته‌ها می‌افتید؟ روزگار رفته و آدم‌های جامانده در گذشته و تصاویری از سال‌ها قبل که شاید اصلاً پاک فراموش کرده بودید؟ برای شما هم پیش آمد که آدمی از گذشته‌ها که دیگر مدت‌ها است در زندگی‌تان نیست، ناگهان دوباره سروکله‌اش پیدا شود و بعد سال‌ها جویای احوال‌تان شود؟ «گذشته‌ای» که شاید اصلاً همین دو سه ماه قبل از کرونا بود و هنوز آن‌قدر‌ها نگذشته که یادتان برود که والا اوضاع همان موقع هم حسابی قمر در عقرب بود؛ اما حالا که به همان دو سه ماه قبل از همه گیری فکر می‌کنید، جهان و روزمره و زندگی‌تان به نظر خیلی آرام‌تر و بهتر و قشنگ به نظر می‌رسد؟

یاد خوش روزگار تلخ رفته

من و شما هم مثل خیلی‌های دیگر در میانه‌ی این گرفتاری عظیم، هراس و اضطراب، رودررو با آینده‌ای که پاک مبهم است و ناروشن، درگیر نوستالژی شدیم. همین چند روز پیش در حال دویدن بودم که ناگهان تصویر یک بعدازظهر تیرماه در تهران به وضوح و روشنی به ذهنم آمد. در خانه‌ی والدین‌ام در تهران، آفتاب بی‌دریغ تابستان تا میان نقش و نگار فرش آمده بود، یک کاسه هلو و زردآلو شسته وسط میز بود، کتابی که می‌خواندم نیمه‌باز روی میز بود و از خیابان هیچ سروصدایی نمی‌آمد. همه‌چیز امن و آشنا بود. یک لحظه از به یادآوردن آن تصویر با تمام جزئیات انگار که همین دیروز رخ داده باشد، بغض کردم. در آن لحظه حاضر بودم نیمی از باقی‌مانده‌ی عمرم را بدهم و به خلسه‌ی آن بعدازظهر دور در چهاردیواری امن خانه‌ی پدر و مادرم برگردم.

اما چند دقیقه بعد که از حس آن لحظه گذشت، یادم آمد که اوضاع همان تابستان هیچ خوب نبود. هفته‌ای چند بار و برای بار چندم، به دنبال گذرنامه‌ بودم تا بگذارند برای ادامه‌ی تحصیل از ایران بروم. در واقعیت که آن تابستان هنوز هم بدترین و عجیب‌ترین تابستان عمر من است، اما ۱۴ سال بعد و هزاران کیلومتر دورتر، وسط تابستانِ پیچیده و سخت دیگری، آن تک‌تصویر رنگ و معنایش عوض شده است. حالا که دوباره یادش می‌افتم، آرامش و خوشی لحظه را به یاد می‌آورم نه هزار نگرانی و گرفتاری که قاتق نان تمام آن بهار و تابستان بود. چرا؟ چون گرفتار نوستالژی شدم.

مهدی میناخانی، می‌گوید ابژه‌ی غایب، همواره از ابژه‌ی حاضر محبوب‌تر است و خوش‌آب ورنگ‌تر به نظر می‌رسد. چون می‌شود گذشته را به شکل فانتزی تصویر کرد و آرمانی جلوه داد: «خاطرات در ذهن ما مدام بازسازی می‌شوند و ما از نظر ذهنی و روانی گذشته را آن‌طور تجربه نمی‌کنیم که در واقعیت رخ داده بود. گاهی گذشته را آن‌جور تجربه می‌کنیم که الان به آن نیاز داریم.» مثل من که آن عصر تابستان ۱۴ سال پیش را حالا جوری به یاد می‌آورم که محتاج آن‌ام، نه آن‌جور که در واقعیت بود.

در سال ۱۶۸۸، دکتر یوهانس هوفر، پزشک سوئیسی که واژه‌ی نوستالژی را به پزشکی اضافه کرد، واژه را این‌طور تعریف کرد: «نوستالژی بیماری عصب‌شناختی است که از اساس دلایل اهریمنی دارد.» بعد‌ها در قرن ۱۹ و اوایل قرن بیستم، پزشکان نوستالژی را «روان‌پریشی مهاجران» تعریف کردند و شکلی از «سودا زدگی» و «اختلال فشار روانی.» تا مدت‌ها علم به چشم «بیماری» به نوستالژی نگاه می‌کرد. رویه‌ای که نادرست بود و امروز خود علم هم این نگاه را کامل تغییر داده است. نگاهی که فشار روانی بر کل مفهوم نوستالژی آوار کرده بود و نوستالژی را با انگ اجتماعی همراه می‌کرد.

مهدی میناخانی می‌گوید: «نوستالژی به زبان ساده، یک پروژه‌ی باز روان است. ما به این پروژه‌های روانی باز احتیاج داریم تا بتوانیم احساس کنیم که انسجام روانی تاریخی ما حفظ شده است. در عین‌حال نیاز داریم این گذشته را بایگانی هم بکنیم. نوستالژی یا واپس‌روی روانی چیزی درباره‌ی به یاد آوردن موقعیت آشنا است. روان همواره تمایل دارد به موقعیت‌های آشنا بچسبد. حتی اگر در چنین موقعیت‌هایی یک رنج مازوخیستی وجود داشته باشد. البته که ذکر این مسئله ضروری است که مازوخیسم لزوماً برای روان رنج‌آور نیست، در مازوخیسم لذت هم وجود دارد. نوستالژی تلاشی برای بازگشت به آغوش مادر است. اصولاً نوستالژی همیشه با احساس امنیت مرتبط است. برای همین است که نوستالژی می‌تواند تلاشی برای پیوند دوباره با امنیت باشد. پیوند دوباره‌ی مفروض با ابژه‌ای که از دست رفته است.»

یاد خوش روزگار تلخ رفته

در سال ۲۰۰۶، تیم وایلدشوت (Wildschut)، کنستانتین سدیکیدس (Sedikides) و همکاران آن‌ها نتایج یک تحقیق علمی چندین ساله را منتشر کردند که در نوع خود در بحث نوستالژی، مثل یک انقلاب بود. تحقیق آن‌ها نشان داد که نوستالژی، مثبت است. دست‌اندرکاران این تحقیق نوشتند که نوستالژی پدیده‌ی عاطفی عمیقی است که بیش از هرچیز با دوست‌داشتن گره خورده است. نوستالژی درباره‌ی شما است با آدم‌ها و مکان‌هایی که دوست دارید. آن‌ها نتیجه گرفتند که نوستالژی، امیدواری آدمی‌زاد را در میانه‌ی بحران و تلخی بیشتر می‌کند، انگیزه‌بخش است، می‌تواند خلاقیت آدمی‌زاد در وسط گرفتاری و استیصال را تقویت کند و از همه مهم‌تر این‌که خیلی بیشتر از این‌که باعث شود آدمی‌زاد از لحظه فرار کند، امکان یک آینده‌ی قابل دسترسی را برای فرد تقویت می‌کند. در یک کلام، نوستالژی پدیده‌ی سالم و مثبتی است.

بیماری همه‌گیر «کووید-۱۹» با تنهایی کم‌سابقه‌ای درهم‌تنیده است. اگر به ویروس مبتلا شویم، چه در خانه باشیم یا در بیمارستان از عزیزان خود باید دور بمانیم، کسی نمی‌تواند بالای سر ما بیاید و دست نوازشی بر سرمان بکشد، با ما گپ بزند، در چشم‌هایش هم‌دردی و نگرانی را ببینیم. خیلی‌ها هم که تنها زندگی می‌کردند، از ابتدای دستور قرنطینه تا همین حالا تقریباً تمام‌وقت را به تنهایی سپری می‌کنند. تنهایی که در دوران یک همه‌گیری سخت و سنگین و ترسناک است. آیا نوستالژی می‌تواند برای مقابله با این حس تنهاییِ فراگیرِ این روز‌ها مفید باشد؟

مهدی میناخانی می‌گوید روان ما یک ضیافت بزرگ از آدم‌هایی است که به شکلی در زندگی ما تأثیرگذار بودند؛ از والدین و خواهر و برادر گرفته تا معلم‌ها و ابژه‌های بی‌جان که البته آن‌ها تأثیرگذاری کمتری دارند: «تجربه‌ی تنهایی در روان انسان، یک تجربه‌ی اگزیستانسیالیستی است. انسان در روان خود هرگز تنها نیست، ولی این به این معنا نیست که انسان در روان خود همیشه در آرامش و خوشی است. آدمی‌زاد همیشه نگران از دست دادن این ابژه‌های درونی است، به همین خاطر هرجا که بتواند با بازسازی یا فراخواندن خاطره‌ای، به شکل ذهنی دوباره با ابژه‌ها پیوند ذهنی برقرار می‌کند. این فرآیند می‌تواند به کاهش اضطراب فرد کمک کند.»

تحقیقات دیگری جنبه‌های مثبت نوستالژی را بررسی و اثبات کرده است. کریستین باچو (Krystine Batcho)، استاد روان‌شناسی در نیویورک که از سال ۱۹۹۸ در حال بررسی ابعاد نوستالژی است، می‌گوید نوستالژی که اغلب همراه با تمرکز بر روابط انسانی ماست، می‌تواند در شرایط استرس‌زا عاملی باشد که ما را آرام می‌کند. او در تحقیقات خود فهمید که یادآوری خاطرات کودکی و آن‌چه تجربه‌ی زیسته‌ی ما از «عشق بدون شرط» است (که اغلب از سوی والدین تجربه می‌کنیم)، ما را در زمان حال به‌ویژه وقتی زمان حال بحرانی است، آرام می‌کند. یادآوری این عشق بی‌شرط و بی‌مرز کودکی، می‌تواند کمک کند تا فرد احساس کند که قدرت و شجاعت بیشتری برای مقابله با بحران‌های فعلی دارد. نوستالژی می‌تواند در اوضاع بهم‌ریخته و نگران‌کننده، مثل یک عامل ثبات کارایی داشته باشد و به آدمی کمک کند که کمی ثبات و انضباط را به زندگی برگرداند. باچو می‌گوید تحقیقات او نشان می‌دهد که افرادی که تمایل بیشتری به نوستالژی دارند، بهتر می‌توانند با مشقت‌های فعلی زندگی کنار بیایند و احتمال بیشتری دارد که از آدم‌های دیگر تقاضای کمک برای مشکلات‌شان کنند.

کلی روتلج (Clay Routledge)، دکتر روان‌شناس و استاد دانشگاه «داکوتای شمالی» در کتاب معروف خود، نوستالژی، که مجموعه‌ای از مقالات مرتبط با نوستالژی است، می‌گوید یک نکته‌ی مهم نوستالژی است است که اغلب ضرری ندارد و در زمره‌ی «لذت‌های شخصی بدون عذاب وجدان» جا می‌گیرد. تحقیق دیگری که روتلج و جمعی دیگر از روان‌شناسان انجام دادند، نشان‌دهنده‌ی این بود که نوستالژی می‌تواند در میانه‌ی بحران و آسیب، به آدمی دوباره این باور و انگیزه را بدهد که زندگی، با معنا است و ارزش زیستن دارد.

اما مرز و خط قرمز نوستالژی کجاست؟ در کدام نقطه است که نوستالژی دیگر فقط یک لذت شخصی بی عذاب وجدان نیست و ممکن است آسیب‌زا شود؟ مهدی میناخانی می‌گوید به‌طور کلی سازوکار‌هایی که روان برای لحظه انتخاب می‌کند، «کارکردی‌اند» و ضامن مراقبت از روان. اما وقتی این کارکرد‌ها به «الگو» تبدیل شدند، آن‌وقت است که دیگر باید اثرات جدی‌تر این مسئله را بررسی کرد. او می‌گوید: «این که میان همه‌گیری کرونا مردم زیادی نوستالژیک شدند، لزوماً خطرآفرین نیست. اما اگر مردم نتوانند از این وضعیت گذر کنند و تثبیت رخ بدهد، آن وقت می‌توان گفت که این وضعیت به آسیب زایی رسیده است. بخشی از روان فردی و شاید حتی روان جمعی ما همواره نیاز به رکود و سکون دارد، برای همین است که گاه راحت‌تر است که منفعل باشیم و به گذشته بازگردیم، تا این که فعال باشیم و با چالش‌های حال و آینده روبه‌رو شویم.»

کازوئو ایشی‌گورو، داستان‌نویس معروف و برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبی که نوستالژی، یکی از محور‌های بسیاری از داستان‌های اوست، از «بازمانده‌ی روز» گرفته تا «منظر پریده‌رنگ تپه‌ها»، در مصاحبه‌ای گفته بود همه‌ی ما با خود خاطره‌ی روزگاری را می‌کشیم که انگار دنیا معصومانه‌تر و ساده‌تر و مهربان‌تر بود: «فکر می‌کنم مهم است که خاطره‌ی آن روزگار را حفظ کنیم که معصوم‌تر و ساده‌لوح‌تر از امروز بودیم و باور داشتیم که دنیا جای بهتری است. از بعضی جهات، نوستالژی معادل عاطفی ایدئال‌گرایی است.»

یاد خوش روزگار تلخ رفته

روزگار غریب و سختی است و امروز و فردای همه‌ی ما مبهم‌تر از همیشه، بختک یک ویروس کشنده هم که بالای سر همه‌ی ما بساط را پهن کرده است. فعلاً شاید بد نباشد از پستو‌های ذهن خودمان، خاطرات روز‌های خوش رفته را بیرون بکشیم. روزگاری که انگار زندگی ساده‌تر و معصومانه‌تر بود، آفتاب بی‌دریغ تابستان تا میان نقش و نگار فرش آمده بود، یک کاسه هلو و زردآلو شسته وسط میز بود، کتابی که می‌خواندم نیمه‌باز روی میز و از خیابان هیچ سروصدایی نمی‌آمد. حتی اگر کمی بعد یادمان بیاید که اوضاع زندگی در همان بعدازظهر تابستانی دور هم حسابی قمر در عقرب بود.

تاثیرات «ماسک» بر غلظت آرایش زنان ایرانی


روزنامه همشهری – آوین آزادی: ماسک‌ها، پارچه‌هایی که غیرقابل جدا شدن از صورت‌های این روز‌های آدم‌ها شده‌اند، خیلی چیز‌ها را تغییر داده‌اند. یکی از آن چیزها، آرایش کردن است. حالا در بخشی از تاریخ که این ماسک‌ها تمام صورت را پر می‌کنند شاید آرایش کردن، به‌خصوص استفاده از رژلب کار بی‌معنایی به‌نظر برسد.

تاثیرات «ماسک» بر غلظت آرایش زنان ایرانی

اگرچه کم نیستند آرایشگاه‌هایی که هنوز به شکل غیرقانونی واحد صنفی خود را باز می‌کنند تا مشتری‌های خود را از دست ندهند، اما به‌نظر می‌رسد تعداد زنانی که حاضر به آرایش کردن یا به‌خصوص آرایشگاه رفتن در این ایام می‌شوند، کم است. محمد شریفی، مدیر یک مجموعه آرایشی و بهداشتی در این خصوص به آنا گفته است: «از ابتدای شیوع کرونا در ایران و استفاده بانوان از ماسک، الگوی فروش محصولات آرایشی به‌طور کلی تغییر کرده است».

او با بیان اینکه هر آنچه برای آرایش بخش‌های بیرون از ماسک مورد استفاده قرار می‌گیرد، به‌شدت با افزایش تقاضا همراه بوده است، ادامه می‌دهد: «فروش محصولاتی مانند رژ و خط لب و کرم‌های مربوط‌کننده به‌شدت کاهش، اما در عوض فروش خط چشم، ریمل و کانسیلر، مژه مصنوعی، چسب مژه و سایه چشم افزایش چشمگیری داشته است».

بررسی‌ها هم تقریبا بر همین ادعا‌ها صحه می‌گذارد. براساس نتایج نظرسنجی از بین ۷۲ درصد از زنان – در جامعه مورد بررسی- که پیش‌تر اهل آرایش کردن بوده‌اند، در این روز‌ها دیگر سراغ لوازم آرایشی خود نمی‌روند. بیش از ۶۴ درصد این افراد همچنین گفته‌اند که خرید رژ لب از سبد آرایشی آن‌ها حذف شده است. تعداد افراد مورد بررسی در این نظرسنجی، ۱۳۶ نفر بوده است. از سوی دیگر کم نیست تعداد آن‌هایی که با وجود استفاده از ماسک همچنان به سیاق سابق به قول خودشان «میکاپ» می‌کنند چرا که بر این باورند که آنچه تاکنون انجام می‌دادند برای دل خودشان بوده نه رضایت دیگران.

تاثیرات «ماسک» بر غلظت آرایش زنان ایرانی

شاید ماسک را برداشتم!

۲۷ درصد از جامعه مورد بررسی گفته‌اند که همچنان از لوازم آرایشی خود استفاده می‌کنند. بیشتر این افراد، اما همان رژ لب مورد بحث را هم از سبد خود حذف نکرده‌اند. فهیمه می‌گوید: «این خیلی تفکر بدی است که آدم‌ها فکر می‌کنند آن‌ها که آرایش می‌کنند دنبال کسب رضایت ناظران‌اند. خیلی از زن‌ها برای دل خودشان سراغ این چیز‌ها می‌روند. من خودم یکی از آن‌ها هستم».

مرسده هم در این‌باره حرف‌های تازه‌تری دارد؛ «آرایش بخش‌های دیگر همچنان پابرجاست. مثلا ریمل می‌زنیم یا از سایه چشم استفاده می‌کنیم. این وسط یک قلم رژ می‌ماند که خب چرا استفاده نکنیم؟ شاید جایی خواستیم ماسک‌مان را برداریم. مثلا موقع غذا خوردن یا لحظاتی که احساس تنگی نفس به‌خاطر استفاده مدام ماسک به ما دست می‌دهد».

ساجده هم نظر مشابهی دارد. او هم فکر می‌کند از آنجا که ممکن است گاهی ماسک‌اش را بردارد و رژ هم یکی از اقلام مورد علاقه اوست از سبد آرایشی خود حذفش نکرده است. هانیه هم می‌گوید: «رژ لزوما جنبه زیبایی ندارد. من تعداد محدودی از این کالا دارم که همه آن‌ها هم حاوی مرطوب‌کننده است و اگر نزنم لب‌هایم ترک می‌خورد».

سحر، دانشجوی معماری دراین‌باره توضیح می‌دهد: «من خودم از سر عادت از لوازم آرایش استفاده می‌کنم. یعنی می‌دانم دیگر زدن و نزندنش سودی ندارد، اما راستش را بخواهید این کار برای من تبدیل به عادتی شده که ترک آن واقعا موجب مرض است».
خوشه هم یکی دیگر از زنانی است که مادر یک فرزند شش ساله است. او بر این باور است که آدم باید برای خودش زندگی کند، برای خودش زیبا باشد. من مگر خودم را در آیینه نمی‌بینم؟ من مگر خودم دل ندارم؟ چرا باید استفاده از لوازم آرایشی را به‌طور کامل کنار بگذارم؟

تاثیرات «ماسک» بر غلظت آرایش زنان ایرانی

دیگر سراغ لوازم آرایش‌مان نمی‌رویم

این سوی ماجرا، اما زنان بسیاری قرار دارند که کرونا به‌طور کلی بین آن‌ها و آرایش کردن فاصله انداخته است. نازنین یکی از آنهاست که نظر متفاوت‌تری دارد. او بر این باور است که امروز تعداد زیادی از زنان نه‌تنها در ایران که در همه جهان، اسیر کلیشه‌های زیبایی نظام سرمایه‌داری شده‌اند.

آنوشا هم توضیح می‌دهد: «آرایش همیشه به حس لحظه‌ای من بستگی داشته، هرگز خودم را ملزم به استفاده از لوازم آرایش نکرده‌ام. این روز‌ها هم خیلی کمتر از رژ استفاده می‌کنم چرا که معتقدم استفاده از رژ و ماسک باهم، بهداشتی نیست». الهام دختر ۲۵ ساله‌ای است که به‌طور کلی رژ لب از سبد خریدهایش حذف شده، می‌گوید: «بیشتر مصرف این روزهایم ریمل و کانسیلر است».

تاثیرات «ماسک» بر غلظت آرایش زنان ایرانی

سپیده ۳۷ ساله که به‌نظر می‌رسد بیش از همه کلافه از این روز‌های وابستگی به ماسک است، توضیح می‌دهد: «کرم پودر و رژگونه این روز‌ها در صدر جدول مصرف آرایشی من قرار دارد، اما خیلی حیف است، رژ جلوه زیبایی آرایش است و من دیگر از آن استفاده نمی‌کنم». مبینا هم که اساسا از ابتدا هم اهل آرایش کردن نبوده و به‌نظر می‌رسد امروز دیگر به‌طور کلی از این مسئله جدا مانده؛ «در این ایام، یکی دوبار به دوستانم سر زدم. فقط همان یکی دوبار کمی از لوازم‌ام استفاده کرده‌ام. راستش را بخواهید دیگر مدت‌هاست اصلا سراغ کیف آرایشم نمی‌روم».

بررسی‌ها نشان می‌دهد که رژ لب تقریبا کارکرد خودش را بین این دسته از زن‌ها از دست داده و خط چشم، ریمل و کرم‌پودر همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرند.

کاهش فروش رژ و افزایش فروش ریمل

در این میان اما، مغازه‌دار‌ها و فروشندگان لوازم آرایشی چه می‌گویند؟ گشت و‌گذاری بین این واحد‌های صنفی نشان می‌دهد که حال‌شان چندان مساعد نیست. کرونا گلوی کسب و کار آن‌ها را هم گرفته است. یکی از این فروشنده‌ها که در شرق تهران مغازه کوچکی دارد می‌گوید: «دو عامل باعث کاهش فروش ۴۰ درصدی ما شده است. از یک سو، قیمت محصولات آرایشی تولید داخل نیز از زمان شیوع کرونا در ایران، بین ۱۵ تا ۳۰ درصد افزایش پیدا کرده و قیمت لوازم خارجی هم بین ۴۰ تا ۱۰۰ درصد گران‌تر شده‌اند. از سوی دیگر شرکت در دورهمی‌ها، مهمانی‌ها و… کاهش پیدا کرده و در این شرایط کمتر کسی برای خرید به ما مراجعه می‌کند. همچنین زنان این روز‌ها به واسطه استفاده از ماسک، کمتر از سابق آرایش می‌کنند».

تاثیرات «ماسک» بر غلظت آرایش زنان ایرانی

به گفته او فروش رژ لب در این واحد صنفی بیش از ۵۰ درصد نسبت به سال قبل در همین ماه، کاهش پیدا کرده، اما در مقابل خرید ریمل، چسب مژه، خط چشم و… حدودا ۴۰ درصد بیشتر شده. صاحب یک واحد صنفی دیگر هم در شمال تهران نظر مشابهی دارد. او توضیح می‌دهد: «یکی از اصلی‌ترین مشتری‌های ما آرایشگرانی بودند که برای سالن خود از ما خرید می‌کردند. حالا همه آن‌ها دیگر یا مشتری ندارند یا بسته‌اند و در خانه نشسته‌اند».

او همچنین می‌گوید فروش رژ لب در مغازه‌اش ۳۰ درصد کمتر شده و فروش ریمل حدودا ۵۰ درصد افزایش پیدا کرده، اما این اعداد کمکی به جبران فروش او نمی‌کنند چرا که از یک سو او تقریبا دو برابر سال قبل کرایه می‌دهد و از سوی دیگر تقریبا مشتریان عمده خود را از دست داده است. این فروشنده توضیح می‌دهد: «تلاش می‌کنیم این روز‌ها بیشتر محصولاتی بیاوریم که بیرون این گود ایستاده‌اند، مثل تونر صورت، خط چشم یا مثلا رنگ مو. به‌خصوص که همه دنبال خریدن رنگ به‌صورت شخصی برای انجام دادن این مسئله در خانه‌های خود هستند و ریسک رفتن به آرایشگاه را نمی‌پذیرند».

کرونا و گرانی، شهرستانی‌های تهران را فراری می‌دهد


روزنامه هشمهری – فهیمه طباطبایی: غروب همان روز که کامیون اسباب و لوازم خانه‌شان را از تهران آورد به هندوآباد و همه اهالی ده دیدند که یک بچه شهری برای همیشه آمده تا در روستا زندگی کند، درست وسط نماز مغرب و عشاء، آنجا که امام جماعت از ثواب نماز غفیله حرف می‌زد، یکی از مرد‌های روستا از صف عقب دست گذاشت روی شانه‌اش و گفت: «واقعا واسه همیشه اومدی اینجا زندگی کنی؟ همه از هندوآباد می‌رن تهران یا اصفهان که کار درست و حسابی پیدا کنن، تو جمع کردی اومدی اینجا چی‌کار مرد حسابی؟»

کرونا و گرانی، شهرستانی‌های تهران را فراری می‌دهد

عرق سرد روی پیشانی‌اش نشست، با خودش گفت؛ «نکند واقعا تصمیم غلطی گرفته‌ام؟ و اگر نتوانم زندگی کنم و مجبور شوم برگردم، چه؟ اگر زنم برخلاف آنچه گفته دوری از تهران و خانواده را طاقت نیاورد چه؟ آن وقت با حرف این مردم که آنی مرا به حال خود رها نمی‌کنند و از وقتی آمده‌ام سرشان به زندگی من گرم است، چه کنم؟»

محسن آذر امسال ۳۳ ساله می‌شود. در تهران کارگر قهوه‌خانه‌ای در خیابان شوش بود؛ به قول خودش قهوه‌چی. ۵ صبح زیر سماور بزرگ برنجی قهوه‌خانه را روشن و شب ساعت ۱۱ هم خودش آن را خاموش می‌کرد. ۱۰ سال از خروس‌خوان صبح تا آخر شب، املت و چایی و دیزی دست مشتری داده، قلیان برایشان چاق کرده و زغالش را عوض کرده.

آخر ماه هم با انعام و گوشه‌چشم مشتری‌ها و اضافه‌کاری به جای آشپز و ظرف‌شوی، ۲ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان حقوق می‌گرفته: «اینکه محیط کارم را دوست نداشتم و به‌خاطر دائم سر پا بودن، زانودرد گرفتم به کنار، حقوقم کفاف زندگی‌ام رو نمی‌داد. دستم همیشه جلوی این و آن دراز بود. اجاره خونه‌ام رو همیشه وسط برج می‌دادم و ماهی نبود که غرولند و تهدید صاحبخونه‌ها رو نشنوم. تو این ۸ سالی که ازدواج کردیم، متراژ خونه‌هایی که اجاره کردیم، هر بار آب رفت، از ۷۰ متر شروع شد و به ۴۰ متر رسید. بی‌تعارف حال و روز زندگیم خوب نبود و بی‌پولی آتش شده بود وسط زندگیمون و چندبار ما رو تا مرز طلاق برد.»

محسن با این حال کج‌دار و مریز کار می‌کرده تا اول اسفند ۱۳۹۸ که ستاد ملی مبارزه با کرونا، آب پاکی را ریخت روی دست قهوه‌خانه‌دار‌ها و رستوران‌دار‌ها و تعطیلی مشاغل آن‌ها را تصویب کرد. محسن و همکارانش بیکار شدند. او چند روز بعد دست زن و دخترش را گرفت و برای استراحت و فرار از کرونا راهی روستای پدری‌اش یعنی هندوآباد شد؛ روستایی از توابع اردستان در دل کویر مرکزی که تا تهران ۳۵۸ کیلومتر فاصله دارد و در تقسیمات استانی جزو استان اصفهان محسوب می‌شود.

تا اواسط فروردین فقط گشت‌و‌گذار و استراحت بود، اما پدرش وقتی می‌بیند که کرونا رفتنی نیست و قهوه‌خانه‌ها هم یک روز در میان تعطیل است، پا پی‌اش می‌شود که همان‌جا برود سر کار: «قبل از ماجرای کرونا هم پدرم در کارخانه‌های اطراف اردستان برایم کار پیدا می‌کرد و دائم در گوشم می‌خوند که بیا اینجا کار کن و طبقه بالای خونه خودم بشین که الکی ماهی یک و نیم میلیون تومان اجاره ندی. می‌گفت اینجا هزینه زندگی کمتره، ولی من زیر بار نمی‌رفتم. کی آخه تهران رو ول می‌کنه میاد ته یک دهات زندگی کنه؟ اما این بار از سر اجبار راضی شدم و در یک کارخانه قابلمه‌سازی کارم رو شروع کردم. تمام فکرم این بود که بعد از یکی، دو‌ماه که کرونا تموم شد، برگردم، اما به مرور تصمیمم عوض شد؛ چون دیدم زندگیم کمی بهتر شده.»

برای افسانه، همسر محسن که متولد و بزرگ شده تهران است، تصمیم به مهاجرت به‌مراتب سخت‌تر بوده است؛ از یک طرف شغل کم‌درآمد شوهرش و هزینه‌های سرسام‌آور زندگی و از طرف دیگر خانه بدون اجاره و پیدا کردن یک شغل خانگی او را سر دوراهی قرار داده بود: «اگر می‌ماندیم باید باز هم یک محله پایین‌تر می‌رفتیم. هر روز سر پول یک کیلو گوشت و یک دست لباس برای بچه و… دعوا داشتیم. اگر هم برای همیشه جمع می‌کردیم و از تهران خارج می‌شدیم، با دلتنگی و دوری از خانواده و سختی زندگی در روستا چه می‌کردم؟ من اصلا موافق نبودم، اما وقتی ۶‌ماه گذشت و دیدم شوهرم بیمه شده و حقوقش بهتره و از آن طرف، وقت بیشتری را با ما سپری می‌کنه، دلم گرم شد. تونستم شغلی هم برای خودم دست و پا کنم و درآمد داشته باشم که بیشتر بهم انگیزه داد.»

افسانه حالا ۳ ماهی می‌شود که از طریق صفحه اینستاگرامی‌اش، سفارش سبزی قورمه، بادمجان، پیاز و سیر سرخ کرده می‌گیرد و می‌رود از سر زمین کشاورزی در اردستان به قیمت ارزان مواد اولیه‌شان را می‌خرد و بعد از تهیه و بسته‌بندی، برای مشتری ارسال می‌کند؛ مشتری‌هایی در تهران و البرز: «مثلاً الان اینجا فصل به و انار هست. مربای به و رب انار هم درست می‌کنم و می‌فروشم یا کمی قبل‌تر انجیر، توت خشک، بادام، نعنا و شوید خشک از پیرزن‌های روستایی می‌خریدم و با چنددرصد سود در صفحه اینستاگرامم می‌فروختم. درآمدم بد نیست؛ حدود یک‌و‌نیم تا ۲ میلیون سود برام داره. این‌رو هم بگم که قطعا اگر اینجا اینترنت نداشت، من خیلی دوام نمی‌آوردم. یک جور‌هایی هم ارتباطم را با دوستان و فامیلم حفظ کرده‌ام و هم یک شغل تمام‌وقت برای خودم دست و پا کرده‌ام که بد نیست.»

وحید و ریحانه

کرونا و گرانی، شهرستانی‌های تهران را فراری می‌دهد

در ۱۱ سال زندگی مشترکشان، ۲ بار مهاجرت کرده‌اند؛ یک‌بار از تهران به قم و بار دیگر از قم به سرکان در همدان. بار اول که بار و بنه زندگی را جمع کردند به سمت قم، ۱۲ میلیون به صاحب مغازه بدهکار بودند. ۲ سال بعد، وقتی از قم به سرکان می‌رفتند، ۵ میلیون قسط عقب‌افتاده بانکی داشتند. در تهران، در یکی از کوچه‌های ۲۰ متری سوم افسریه لبنیات می‌فروختند.

سال ۹۶ بعد از مهاجرت به قم، وحید در یک شرکت پیمانکاری وابسته به شهرداری مشغول به‌کار شد تا فروردین سال ۹۸ که به بهانه تعدیل نیرو، عذرش را خواستند: «تا بهمن ۹۸ با خرج کردن پس‌انداز و فروختن طلا و کار کردن روی ماشین دیگران، زندگی رو یک جور می‌گذروندیم، اما دی ۹۸ اوضاع خیلی بد شد و کفگیرمون بدجور ته دیگ خورد. قرار شد به‌عنوان یک فروشنده در مغازه‌ای اطراف حرم کار کنم که کرونا آمد و کار و کاسبی را در قم حسابی کساد کرد.»

آمار مرگ‌ومیر که در قم بالا گرفت، ریحانه، همسر وحید پیشنهاد کرد به‌طور موقت بروند سرکان پیش خواهرش تا حداقل جانشان در امان بماند؛ رفتن همانا و مهاجرت دوباره به سرکان همانا. خواهر ریحانه همان روز‌های اول پیشنهاد کرد نانوایی قدیمی سرکان را که ۴ سال پیش تعطیل شده و اهالی را برای تهیه نان به سختی انداخته بود، اجاره و تنورش را روشن کنند. وحید و ریحانه هم به ناچار قبول می‌کنند: «خواهرزنم نانوایی کرده و این کار را بلد بود. کنار دستش نگاه کردیم و یاد گرفتیم. ۲‌ماه بعد من شاطر شدم و ریحانه خمیر چونه می‌کرد. حالا روزی ۲ بار یکی صبح و یکی غروب نون می‌پزیم و می‌دیم دست مردم.»

اوایل مشتری‌هایشان محدود بود و بیشتر پیرمرد و پیرزن‌هایی بودند که پای رفتن تا نانوایی‌های دیگر را نداشتند، اما رفته‌رفته اهالی، کیفیت خوب نان را که دیدند، مشتری شدند. حالا حتی از روستا‌های اطراف برای خریدن نان به سرکان می‌آیند: «اوایل خواهرزنم صبح به صبح می‌رفت دم در خانه پیرزن و پیرمرد‌های سرکان و می‌گفت چندتا نون می‌خواهند. بعد از پخت، خودم با موتور می‌بردم دم در خانه‌هایشان و تحویل می‌دادم. روز‌های اول بیشتر از ۵۰ قرص نون نمی‌فروختیم، اما حالا روزی ۴۰۰ تا ۶۰۰ تا خمیر چونه می‌کنیم و مشتری‌های مسافر هم داریم.»

مهاجرت دوم در تیر ۹۹ قطعی شد و ریحانه و وحید که هر دو ۳۰ ساله‌اند، بار دیگر بار و بنه را می‌بندند به سمت شهری دیگر و تجربه دیگر؛ مهاجرتی که اصلا راحت نیست و هنوز بعد از ۳ ماه نتوانسته‌اند با همه شرایط آن کنار بیایند. کمبود امکانات، دوری از خانواده، خمودگی روستا، نبودن امکانات تفریحی، تفاوت‌های فرهنگی و زبانی و… از نقاط ضعفی است که ریحانه و وحید به آن اشاره می‌کنند.

«قطعا برای کسی که در تهران متولد شده و با امکانات آنجا بزرگ شده، زندگی در جایی که برای خرید یک کفش، رفتن به یک درمانگاه یا پیدا کردن یک دکتر عمومی خوب، باید به شهر دیگری برود یا جایی‌که نوع پوشش تو با مردم اونجا متفاوته و دائم زیرچشمی تو رو برانداز می‌کنن، خیلی سخته. درسته که شهر‌های کوچک از نظر هوا یا آرامش محیط خیلی بهتر از تهران هستند، اما برای زندگی دائم مشکلات زیادی دارند؛ مثلا اینجا تابستون، ساعت ۶ عصر و پاییز و زمستون حتی زودتر روستا خلوت می‌شه و ساعت ۸ تا ۹ عملا همه اهالی خوابن. این برای ما که عادت به زندگی شهری شبانه داریم، تجربه سختی است یا اینجا یک باشگاه ورزشی نیست که بشه روزی یک ساعت ورزش کرد. بحث رستوران و سینما و کافی‌شاپ که به کنار.»

به‌نظر ریحانه هم تفریح و سرگرمی در روستا و شهر‌های کوچک خیلی کم است و البته از آن میزان کم، سهم زنان تقریبا نزدیک به صفر است: «مردها، عصر‌ها یا آخر هفته یک قلیان و یک کیلو جوجه برمی‌دارند و می‌روند در باغ و دشت‌ها یا کوه برای گردش و تفریح، اما نه در سرکان و نه در روستا‌های دیگری از ایران، یک جمع زنانه نیست که چنین تفریحی داشته باشد؛ چون زشت و بد است و هزار جور انگ و حرف دیگر. این می‌شود که پناه آوردیم به موبایل. اینجا هم یک خط در میون آنتن هست و نیست.»

زعیم

کرونا و گرانی، شهرستانی‌های تهران را فراری می‌دهد

۱۳ سال است که فاصله زعیم با خانه و کاشانه‌اش هر سال بیشتر و بیشتر می‌شود. اول که برای تحصیل در دانشگاه امیرکبیر به تهران آمد، ۱۴۸۴ کیلومتر فاصله داشت، ۶ سال بعد که برای کار به آستارا رفت، ۱۸۵۰ کیلومتر شده و حالا که ۲ سال است در اردبیل زندگی می‌کند، ۲۰۰۰ کیلومتر تا هویت اصلی‌اش در زابل فاصله دارد. این سال‌های فراغ و مهاجرت پشت مهاجرت بر او آسان نگذشته.

شب‌ها در رویاهایش به روستایشان، گنبدشاهی در زابل برگشته، هوتک پشت خانه‌های سبحان، قیوم، ناجی، ننه رشید، ننه خدیجه و پسر حمد‌لله را تبدیل به استخر ایمن با حصار نرده‌ای زیبا کرده که بچه‌ای در آن نیفتد، بعد آب لوله‌کشی شرب را تا آشپزخانه همه خانه‌های روستا کشیده. در میانه رویا، دیوار کاهگلی مدرسه الدوخی را ریخته پایین و جایش مدرسه ۵ کلاسه ساخته با حیاطی بزرگ که چمن مصنوعی دارد و بچه‌ها با تاب و سرسره وسط حیاط بازی می‌کنند.

اما فعلا او در اردبیل است، وسط کارخانه‌ای بزرگ که صدای بلند ماشین‌آلات هم نتوانسته جلوی واگویه رویاهایش را بگیرد: «چاره‌ای جز فاصله گرفتن و مهاجرت نمانده بود. برگشتن بدون پشتوانه به زابل، یعنی امتداد یک خط اشتباه. من وقتی به زابل برمی‌گردم که مطمئن باشم می‌توانم قدمی ولو کوچک برای آن بردارم و این قدم سواد زیاد می‌خواهد و پول. همه ما آنجا به‌معنای واقعی کلمه محرومیم. بی‌سوادی و بی‌پولی ما را در رنج بی‌نهایت قرار داده. باید بتوانیم یک جایی این سد را بشکنیم؛ سدی که بیرون از استان برای ما ساخته‌اند و باید آن را از تهران شکست.»

زعیم، حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. می‌گوید مردم سیستان و بلوچستان صدایشان در دولت‌ها و پایتخت شنیده نمی‌شود، مسافت دور باعث شده کسی آن‌ها را نبیند. عصبانی است از اینکه سهم استانشان از توسعه فقط شعار و سخنرانی است؛ به همین دلیل است که مهاجرت کرده تا او را به‌عنوان یک نماد ببینند و حرف‌هایش را بشنوند: «من در رشته مهندسی صنایع دانشگاه امیرکبیر درس خواندم، فوق‌لیسانسم را هم آنجا گرفتم و بعد برای کار در یک شرکت مواد غذایی کوچک و نوپا به آستارا رفتم. ۴ سال آنجا کار کردم و بخشی از درآمدم را فرستادم زابل تا ۲ خواهر و دخترخاله‌ام درس بخوانند و دانشگاه قبول شوند که همین هم شد و هر سه آن‌ها در تهران و زاهدان دانشجو شدند. اصلا هدفم از کار کردن همین بود که بتوانم زمینه پیشرفت زنانی که می‌دیدم به‌خاطر بی‌پولی و فقر فرهنگی از تحصیل باز‌مانده‌اند را فراهم کنم.»

زعیم بعد از آستارا، به شرکت موادغذایی بزرگ‌تری در اردبیل می‌رود و به‌عنوان مدیرداخلی کارخانه مشغول به‌کار می‌شود. او نسبت به این مهاجرت‌های پیوسته حس دوگانه‌ای دارد: «تصورم این نبود که از شهر و زادگاهم آنقدر دور بمانم، از این جهت ویرانم، اما وقتی به این فکر می‌کنم که می‌توانم هر سال کمک مالی به زادگاهم کنم، کمی آرام می‌گیرم. من اگر از زابل بیرون نمی‌آمدم، درنهایت یک دستفروش یا در بهترین حالت کارمند عادی یک اداره بودم، اما حالا ماجرا تغییر کرده و هرچند با سختی زیاد، اما رو به پیشرفتم.»

از ویژگی‌های جالب زعیم این است که اگرچه از دل محرومیت آمده، اما مقهور تهران و امکاناتش نشده: «من وقتی دانشگاه قبول شدم، برای نخستین‌بار پایم را از زابل بیرون می‌گذاشتم؛ حتی به زاهدان هم نرفته بودم. تصور کنید یک جوان ۱۸ ساله از وسط آن فضا به تهران بیاید. همان ترم اول استادم که خودش لر بختیاری بود و از استان فارس آمده بود تهران، به من گفت مراقب باش تهران پاگیرت نکند. پیشرفت خودت را در شهر دیگری جز اینجا تعریف کن. تهران یک جذاب تو خالی است و این شد که برای کار به آستارا رفتم.»

زعیم نمی‌داند مقصد بعدی‌اش کجاست و زندگی‌اش به کجا ختم می‌شود؛ فقط می‌داند که مدرسه‌ای که ۴ ماه پیش کلنگش را زده، شروع واقعی شدن یک رویاست؛ مدرسه‌ای با دیوار‌های آبی و حیاط سبز و تاب و سرسره‌ای که دختران و پسران کوچک روی آن سوارند و صدای خنده‌شان گنبد شاهی را پر از شادی می‌کند.

فتانه و جواد

۵۸ سال زندگی در تهران که حاصلش ۴ فرزند و یک آرایشگاه کوچک و خوشنام در جنوب‌شرق تهران بود، را مرداد سال ۹۸ می‌گذارد و برای همیشه از تهران می‌رود؛ مهاجرتی که می‌گوید به‌خاطر فشار اقتصادی زیر بار آن رفته و حالا مجبور است دور از فرزندان، عروس و داماد و نوه‌هایش زندگی کند: «بی‌تعارف و خلاصه بگم که کم آوردیم. ۳ میلیون تومن صاحب سالن گذاشت رو اجاره و از اون طرف صاحبخونه که این همه سال باهامون راه اومده بود، گفت یا ۱۰۰ میلیون بذار رو پول پیشت یا معادلش اجاره بده. از کجا می‌آوردیم؟ شوهرم که بازنشسته است و تکلیفش با ماهی ۳ میلیون حقوق معلوم.

درآمد سالن هم کفاف نمی‌داد، مشتری‌های رنگ، مش و هایلایت یا شینیون و آرایش برای عروسی که عمده سود و درآمد ما آرایشگر‌ها از اونجاست، در اون منطقه کم شده بود و فقط برای اصلاح و ابرو و کوتاهی مو می‌اومدن که خوب سود ما توی این خدمات ناچیزه. وقتی دیدم از پس هزینه‌های خود سالن برنمیام، تصمیم گرفتم جمع کنم و برای همیشه از تهران برم.»

فتانه کلاردشت را انتخاب می‌کند؛ چون برادری دارد که یک سال و نیم قبل از او به آنجا مهاجرت کرده و خوب و بد زندگی در آن منطقه دقیق دستش آمده و می‌توانسته به او و همسرش کمک کند: «گفتم حالا که از تهران می‌رم، حداقل جایی رو انتخاب کنم که کس و کاری اونجا داشته باشم و از اون طرف اینقدر جمعیت داشته باشه که آرایشگاهم رو اونجا دوباره راه بندازم. این شد که ساکن یه واحد آپارتمان در کردمحل شدم و یک سالن ۳۰ متری در کلاردشت اجاره کردم.»

کسب و کار فتانه در شهر جدید با گذشت یک سال هنوز پا نگرفته و روزی ۵، ۶ مشتری بیشتر ندارد. تبلیغات گسترده را شروع کرده بود که سر و کله کرونا پیدا شد: «من دوباره از صفر شروع کردم. فکر کنید؛ اون همه مشتری که در تهران سال‌های سال با تلاش و احترام تونسته بودم رضایت و اعتمادشون رو جلب کنم، گذاشتم و اومدم اینجا. کار در شهر جدید خیلی سخته، اهالی هنوز گارد شدید دارن که یکی از تهران آمده و می‌خواهد کاسبی‌شان را خراب کنه. مغازه‌دار فکر می‌کنه، چون از شهر اومدی پس وضع مالی ات خوبه و می‌تونی بیشتر اجاره بدی، خانواده‌ها اجازه نمیدن همسر یا دخترشان برای کار بیان پیشت و هزار و یک مشکل دیگه، اما چه میشه کرد؟

باید با شرایط جدید کنار اومد و با مهربانی، احترام و ادب فرصت داد تا اعتماد اون‌ها هم جلب بشه.» فتانه روز‌های سختی را سپری می‌کند. معتقد است مهاجرت سخت است؛ چه برسد در میانسالی که قدرت ریسک کردن و خلاقیت آدمیزاد پایین می‌آید و مواجهه با پدیده‌های تازه کمی ترسناک است. اما او این روز‌ها وقتی قیمت مسکن و اجاره خانه در تهران را می‌بیند، از کاری که کرده پشیمان نیست؛ گرچه از دوری فرزندان و نوه‌هایش هم دلگیر است.

مهاجرت‌های شکننده و ناپایدار

کرونا و گرانی، شهرستانی‌های تهران را فراری می‌دهد

مهاجرت برای ایرانیان واژه نامأنوسی نیست. در کشوری که پایتخت چندین میلیون‌نفری‌اش را تقریبا مهاجران شکل داده‌اند یا در فراز و فرود‌های مختلف تاریخ معاصر و در پی رویداد‌هایی مثل جنگ یا بلایای طبیعی، همواره تغییر سکونتگاه به‌عنوان یک راهکار نجات، گذران زندگی یا ارتقا مطرح بوده، مهاجرت جزئی از زندگی مردم بوده و هست. با این حال وقتی صحبت از «مهاجرت معکوس» به میان می‌آید، فارغ از تعاریف علمی و فنی این اصطلاح، در ذهنیت عمومی معمولاً مهاجرت‌هایی مجسم می‌شود که فرد مهاجر، برای فرار از قیل‌وقال و شلوغی، دست به «انتخاب» متفاوتی زده تا زندگی خودش را در شهر یا روستایی کوچک به ساحل نجات برساند.

در این تلقی، قدرت انتخاب و ارتقای سطح زندگی فرد مهاجر پیش‌فرض است، اما این تمام حقیقت نیست. آنچه در ادامه می‌خوانید خرده‌روایت‌هایی از مهاجرت معکوس است؛ خرده‌روایت‌هایی از زندگی آدم‌هایی که بعضی به اختیار و بعضی دیگر اجبارا مجبور به کوچ از تهران یا شهر‌های بزرگ دیگری شده‌اند. فارغ از سطح رضایتمندی این افراد از زندگی، آنچه در گفتگو با آن‌ها مشهود است، ناپایداری و شکنندگی تصمیم‌شان به سکونت در شهر‌های کوچک یا روستاست. این مسئله -چه در مزیت‌های زندگی مبادی مهاجرت ریشه داشته باشد و چه در کم‌امکاناتی مقاصد- هر لحظه ممکن است سبب بازگشت این افراد به محل سابق زندگی‌شان شود و این چیزی است که نباید از آن در تحلیل مهاجرت‌های معکوس این روزها، غافل بود.

ده توصیه برای ایجاد افکار مثبت در دوران کرونا


برترین‌ها: این روزها را شاید هرگز از یاد نبریم. روزهایی پر از استرس و خبرهای افزایش تعداد مبتلاها و فوتی‌ها… برای بعضی‌ها هم از دست دادن عزیزانشان و یا مبتلا شدن خودشان تلخی ماجرا را چندین برابر می‌کند. امروز در این مطلب توصیه‌هایی را برای ایجاد افکار مثبت در این ایام، از زبان یک فرد مبتلا به کرونا برایتان آورده‌ایم. امیدواریم که در بهتر شدن حالتان موثر باشد.

الکساندر فرویند به کرونا مبتلا شد و ناچار بود مدتی را در قرنطینه بگذرارند. او یادداشت‌هایی براشته است که می‌توانند برای همگان قابل توجه باشند.

ده توصیه برای ایجاد افکار مثبت در دوران کرونا

یک: لحظه را زندگی کنید!

در حال حاضر و با امکانات موجود، وضعیت ناهنجار پیش‌آمده را نمی‌توان تغییر داد؛ بنابراین خودآزاری به دلیل ترس مداوم از ابتلا، ترس از آینده نامعلوم، تنهایی یا از دست دادن شغل، کارساز نیست و می‌تواند حتی از نظر روحی به شما لطمه بزند.

انسان غالبا اهداف دور را دنبال می‌کند: روز بعد، کار بعدی، پیشنهاد عالی بعدی، سفر بعدی، فرصت بعدی، تجربه بعدی، مشارکت بعدی، رابطه بعدی و امثال اینها.

آنچه را که در حال حاضر داریم نادیده می‌گیریم. شاید ما در حال حاضر خوشبخت‌تر از آن هستیم که فکر می‌کنیم.

اما فقط زمانی می‌توانیم این موضوع را دریابیم که در این زمینه به خودآگاهی رسیده باشیم، زمانی که محدودیت‌های اجتماعی فعلی را به عنوان فرصتی برای تامل در زندگی خود ببینیم و مدام به خود یادآوری کنیم که آگاهانه در حال تجربه این لحظه هستیم.

دو: مثبت فکر کنید!

ده توصیه برای ایجاد افکار مثبت در دوران کرونا

بار‌ها خوانده‌ایم یا شنیده‌ایم که تفکر مثبت یا مثبت‌اندیشی برای سلامتی بسیار مهم است و این که آینده‌نگری خوش‌بینانه می‌تواند طول عمر را تا ۱۵ درصد افزایش دهد.

مثبت‌اندیشی به‌ویژه در این دوران بحران‌زده آسان نیست و نگرانی‌ها و مشکلات ذهن ما را کدر می‌کنند.

در هر زمانی، حتی در این شرایط سخت، بازنگری اتفاقات روز و یافتن سه نکته «خوب» یا اتفاق مثبت، آگاهی به لحظه‌های کوچک شاد، که اغلب در زندگی روزمره گم می‌شوند، روحیه انسان را تقویت می‌کند.

این لحظه‌ها می‌توانند یک گپ کوتاه دل‌پذیر باشند یا اخبار مثبت. با تمرکز بر این لحظه‌ها خود را از این شادی‌های کوچک آگاه کنید. بهتر است که آن‌ها را یادداشت کنید. افکار مثبت زندگی انسان را به وضوح آسان می‌کنند.

سه: به چیز‌های دیگر فکر کنید!

امروزه به هر جا که می‌نگریم یا آنچه را که درباره اتفاقات روز می‌خوانیم و حتی در گفت‌‌وگو با نزدیکان و آشنایان، به بحران کرونا می‌رسیم.

این قابل درک است، اما مفید نیست. با وقفه‌های طولانی‌مدت، از تمام خبر‌های هولناک در رسانه‌ها یا چت‌های هیجان‌انگیز در شبکه‌های اجتماعی دوری کنید.

هر روز، برای مدت کوتاهی هم که شده، از کسانی که به جهان و شرایط فعلی بدبینانه می‌نگرند دوری بجویید. در عوض به کسانی که شما را «می‌سازند» یا نظر بدبینانه را تغییر می‌دهند، یا باعث خندیدن شما می‌شوند، بچسبید.

چهار: به نظم روزانه اهمیت بدهید!

ده توصیه برای ایجاد افکار مثبت در دوران کرونا

پاندمی کرونا کل زندگی ما را زیرورو کرده است. پیش‌تر بسیاری از ما از برنامه‌های منظم روزانه دلخور بودیم و آرزوی اوقات فراغت بیشتری داشتیم. اما واقعیت این است که زندگی برخی از افراد، بدون برنامه منظم روزانه مختل می‌شود: بدون زمان مشخصی برای برخاستن از رختخواب، وعده منظم غذایی، زمان مشخصی برای خرید و غیره.

بسیاری از ما در دوران کرونایی به‌طور ناگهانی وقت زیادی را در خانه می‌گذرانیم، اتفاقی که می‌تواند خوشایند باشد، زیرا وقت بیشتری در کنار خانواده یا برای خودمان داریم.

این هم‌زیستی نامانوس طولانی‌مدت می‌تواند در عین حال به آزمایشی برای دریافت میزان انعطاف‌پذیری ما تبدیل شود. برای موفقیت در کوره آزمایش، مهم است که به برنامه‌های منظمی که داشته‌اید در این دوران هم پایبند باشید.

پنج: تحرک داشته باشید!

تقریبا همه ما در زندگی روزمره پیشاکرونایی خیلی بیشتر از امروز تحرک داشتیم. بیشتر می‌دویدیم، از پله‌های بیشتری بالا می‌رفتیم، برای رسیدن به اتوبوس سرعت‌مان را بالا می‌بردیم، در صف خرید می‌ایستادیم، کالا‌های خریداری‌شده را به خانه می‌بردیم و خیلی کار‌های دیگر که امروز به ناچار انجام نمی‌دهیم.

این که چه نوع ورزشی برای شما مفید است، خودتان بهتر از دیگران می‌دانید. مهم‌ترین چیز این است که بر تنبلی غلبه کنید و راه بیفتید.

تنها یک چیز فرق نکرده است: نخستین گام برای آغاز روز برخاستن از رختخواب است. ماندن طولانی‌مدت در رختخواب برای روحیه زیان‌آور است و حتی می‌تواند شما را دچار افسردگی کند.

شش: طبیعت را احساس کنید!

ده توصیه برای ایجاد افکار مثبت در دوران کرونا

رنگ‌های پاییزی، پرندگان مهاجر و جریان باد را تجربه کنید. پیاده‌روی برای همه ما خوب است، حتی اگر نیم‌ساعت در روز باشد؛ البته یک‌ساعت‌ونیم بهتر است.

در صورت امکان، از آفتاب حداکثر بهره را ببرید. اگر باران بارید یا طوفان آمد چه؟ مثلی هست که می‌گوید، هوای بد وجود ندارد، فقط لباس بد و خوب وجود دارد. حتی اگر هوا برایتان ناراحت‌کننده باشد: از منزل خارج شوید!

به‌ویژه ورزش در هوای تازه روحیه انسان را بالا می‌برد، استرس و نگرانی را برطرف می‌کند، زیرا ورزش در فضای باز سطح هورمون کورتیزول در خون را کاهش می‌دهد.

هفت: بدن و ذهن خود را نوازش دهید!

البته نه با شکلات و چیپس! با رژیم غذایی سالم، میوه، سبزیجات، آب میوه تازه.

برای ذهن؟ آرامش، پرهیز از دلهره، نور شمع به جای چراغ سقفی، موسیقی به جای صدای ماشین لباس‌شویی، ماساژ، حتی اگر با دوش حمام یا مالیدن حوله برای خشک کردن بدن باشد. مهم این است: برای نوازش جسم و روح خود وقت کافی در نظر بگیرید.

هشت: خود را غافلگیر کنید!

ده توصیه برای ایجاد افکار مثبت در دوران کرونا

محدودیت‌های اجتماعی دنیای ما را بسیار کوچک و کسل‌کننده کرده است، اما ذهن ما به نیروی محرکه و تنوع نیاز دارد؛ بنابراین خودتان را غافلگیر کنید، برای خودتان سورپرایز ایجاد کنید.

به عنوان مثال، دستورالعمل‌ها برای غذا‌هایی را که نمی‌شناسید پیدا کنید یا ترکیبات غذایی را که می‌شناسید تغییر دهید، حتی اگر طعم آن مورد پسندتان نباشد.

به موسیقی‌ای که به طور معمول گوش نمی‌دهید رو بیاورید، سریال‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی مشابه را به طور مداوم تماشا نکنید.

در بسیاری از کانال‌های تلویزیونی یا اینترنتی برنامه‌ها و فیلم‌های گوناگون مستند و سینمایی ارائه می‌شود، برنامه‌ها یا فیلم‌هایی که ایده‌های جدیدی به شما می‌دهند.

نُه: به خانه‌تان برسید!

بسیاری از مردم در فصل بهار تمایل زیادی به خانه‌تکانی، تغییر دکوراسیون یا رنگ خانه خود را دارند. انسان به‌طور معمول در یک محیط مرتب، تمیز یا تازه رنگرزی‌شده احساس راحتی بیشتری می‌کند.

ثابت شده است که نظافت استرس را کاهش می‌دهد و حتی برخی افراد خانه‌تکانی را نوعی مدیتیشن (مراقبه) می‌دانند. برای بعضی‌ها، نظم‌دادن به وسایل خانه تاثیری «رهایی‌بخش» دارد.

به عنوان مثال در اروپا هر شهروند به‌طور متوسط ۱۰ هزار شی نگه‌داری می‌کند که به بسیاری از آن‌ها نیاز ندارد، اما پاکسازی در این مورد برایش مشکل است.

برای این که راحت‌تر پاکسازی را انجام دهید، ترفند خوبی وجود دارد: اتاق به اتاق پیش نروید بلکه بر أساس دسته‌بندی اشیا، مثلا لباس، کتاب، یادگاری‌ها و غیره اقدام کنید. اگر ابتدا تمام اشیا هم‌دسته را در یک انبار قرار دهید، می‌توانید به‌راحتی در باره ماندنشان یا جدایی از آن‌ها تصمیم بگیرید.

ده توصیه برای ایجاد افکار مثبت در دوران کرونا

دَه: کار جدیدی شروع کنید!

«اگر وقت می‌داشتم، می‌توانستم …» این جمله برای خیلی‌ها آشناست. بهترین بهانه برای دررفتن از انجام یک کار یا پرداختن به یک موضوع.

پس الان که وقت داریم، بیایید آن کار را انجام دهیم یا به آن موضوع بپردازیم، به عنوان مثال یادگیری یک زبان جدید، نقاشی یا موسیقی، یوگا یا فعالیت اجتماعی، کمک به کودکان برای آموزش یا حتی خرید برای یک همسایه سالمند یا بیمار. الان وقت برای کار‌های جدید داریم.

شما برای بهتر شدن حالتان چه کارهایی انجام می‌دهید؟

منبع: دویچه وله

آیا کولر‌های گازی کرونا را نابود می‌کنند؟


روزنامه ایران: در روز‌های اخیر توصیه‌هایی از سوی برخی از مسئولان استان‌های جنوبی کشور منتشر شده مبنی بر اینکه با توجه به رطوبت هوا در شهر‌های جنوبی و احتمال شیوع ویروس کرونا به‌جای کولر‌های آبی از کولر‌های گازی برای تهویه و خشک نگه داشتن دمای هوای منزل یا محل کار استفاده شود.

آیا کولر‌های گازی کرونا را نابود می‌کنند؟

همچنین شنیده شده با بستن پنجره‌ها و خشک نگهداشتن فضای اتاق می‌توان از خطر مبتلاشدن به ویروس کرونا جلوگیری کرد یا آن را کاهش داد. این در حالی است که تاکنون چنین فرضیه‌هایی به لحاظ علمی اثبات نشده و نظر‌های متفاوتی در این زمینه وجود داشته است. در همین زمینه به سراغ دکتر «محمود حسین پور»، معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی بندرعباس و رئیس مرکز بهداشت استان هرمزگان رفتیم و گفت‌و‌گویی را در این زمینه با وی انجام داده‌ایم که از نظرتان می‌گذرد:

تا قبل از گرم شدن هوا پیش‌بینی می‌شد که با افزایش دمای هوا ویروس کرونا هم ضعیف‌تر می‌شود، اما الان ظاهراً خلاف آن اتفاق افتاده؟

با گرم شدن هوا و افزایش موارد ابتلا به کووید۱۹ متأسفانه باید گفت به‌نظر می‌آید انتشار ویروس کمتر نشده و هنوز مدرک علمی وجود ندارد که افزایش آمار فقط به‌دلیل عدم رعایت نکات بهداشتی و فاصله‌گذاری اجتماعی توسط مردم است یا افزایش سرعت رشد و تکثیر ویروس در گرما و شرجی و رطوبت هوا. اینکه استفاده از کولر‌های گازی هم واقعاً می‌تواند باعث افزایش این بیماری شود نیز هنوز مشخص نیست و در واقع تاکنون هیچ سندعلمی که این موضوع را با قطعیت ثابت کند، هنوز به اثبات نرسیده است.

اینکه گفته شده کولر باعث انتقال بیشتر این ویروس می‌شود، درست است؟ آیا این ادعا می‌تواند به لحاظ علمی درست باشد؟

این فرضیه هم که کولر باعث انتقال ویروس می‌شود هنوز به اثبات نرسیده، اما گفته شده که این ویروس در جایی که رطوبت و شرجی است ممکن است رشد کند بنابراین اگر این فرضیه درست باشد، کولر می‌تواند عامل رشد این ویروس در فیلتر‌های کولر‌ها باشد، اما بازهم تأکید می‌کنم این مسأله هم هنوز به لحاظ علمی ثابت نشده است. اما تأکید می‌کنیم در اتاق و فضا‌های مسقف که کولر روشن است باید حتماً یک پنجره باز باشد تا هوا جریان داشته باشد بنابراین در ادارات یا داخل ماشین یا در منزل وقتی کولر روشن است حتماً باید یک پنجره برای تهویه و جریان هوا در آن محیط باز باشد یا از پنل تهویه هوا توسط کولر‌های پنجره‌ای استفاده کرد.

آیا کولر‌های گازی کرونا را نابود می‌کنند؟

درباره آخرین وضعیت شناسایی بیماران مبتلا به کووید۱۹ در استان با توجه به گرم شدن هوا هم لطفاً توضیحاتی بفرمایید.

موارد جدید شناسایی افراد مبتلا به کرونا در استان افزایش پیدا کرده البته همان‌طور که قبلاً از طرف همکاران اعلام شده، این افزایش به‌دلیل این است که بیماریابی‌های ما در آزمایشگاه‌ها بالا رفته است و بیشتر مراجعه‌کنندگان سرپایی هستند پیش‌بینی‌های ما این است که احتمالاً این هفته یا هفته آینده آمار بستری بیماران کرونایی استان با توجه به این بیماریابی‌ها بالا برود و این نگرانی وجود دارد که آمار این بیماران در استان افزایش پیدا کند.

توصیه شما به مردم استان چیست؟

از مردم می‌خواهیم که نکات بهداشتی از جمله شستن دست ها، استفاده از ماسک و فاصله‌گذاری اجتماعی را مانند گذشته رعایت کنند و تا حد امکان در خیابان‌ها تردد نداشته باشند و فکر نکنند که با گرم شدن هوا ویروس کرونا ضعیف می‌شود، زیرا هنوز به اثبات علمی در این مورد نرسیده‌ایم.

همه چیز راجع به تست کرونا پیش از سفرهای داخلی و خارجی


با توجه به شیوع و همه گیری ویروس کرونا یا کووید ۱۹، بسیاری از بخش های زندگی دستخوش تغییر شده و سبک زندگی مردم دچار تغییرات گوناگونی شده است.

اگر در گذشته مردم به راحتی می توانستند از خانه خود بیرون آمده و به فعالیت های مختلف مشغول شوند، امروزه با توجه به شیوع ویروس کرونا همه افراد ملزم به رعایت پروتکل های بهداشتی هستند و دیگر نمی توان به راحتی به فعالیت های مختلف مشغول شد.

یکی از مهم ترین فعالیت ها برای بسیاری از افراد سفر کردن و گشت و گذار بود که حالا با همه گیری این ویروس این دست از تفریحات نیز دچار مشکل شده و دارای ساز و کارهای جدیدی شده است.

در ادامه شما را با تست کرونا پیش از سفرهای داخلی و خارجی آشنا کرده و در رابطه با این فرایند توضیحاتی را ارائه می دهیم تا بتوانید با کمترین خطر اقدام به سفر در ایام کرونا کنید، پس با ما همراه باشید تا نگاهی به این موضوع بیاندازیم.

خرید-بلیط-هواپیما-لحظه-آخریالزامی شدن تست کرونا برای سفر

کشورهای مختلف برای جلوگیری کردن از شیوع ویروس کرونا روش های مختلفی در نظر گرفتن و با وضع قوانین مختلف تلاش می کنند تا به بهترین شکل ممکن از شیوع این ویروس جلوگیری کنند.

در کشور ما نیز برنامه های مختلفی برای جلوگیری کردن از شیوع این ویروس در نظر گرفته شده و دولت با وضع قوانین مختلف تلاش کرده تا آمار همه گیری ویروس کرونا را کاهش دهد.

اگر قصد سفر خارجی را دارید باید به چند نکته بسیار مهم توجه داشته باشید. اولین نکته لازم به ذکر است که پیش از سفر خارجی باید مراحل مختلف تست کرونا را سپری کنید، زیرا اکثر کشورها تنها شما را با توجه به تست کرونا منفی قبول کرده و اجازه ورود می دهند. به همین دلیل لازم است تا پیش از سفر برای تست کرونا خود اقدام کنید تا در طول سفر با مشکل مواجه نشوید.

این قوانین از سوی کشورهای مقصد وضع شده و ایران بر روی وضع این قوانین تسلطی ندارد، البته لازم به ذکر است که افرادی که قصد ورود به ایران را دارند نیز موظف به دادن تست کرونا هستند.

الزامی-شدن-تست-کرونا-برای-سفرvقوانین سفر داخلی با توجه به همه گیری ویروس کرونا

در داخل کشور با توجه به شرایط موجود ممکن است قوانین سفرهای داخلی تغییرات مختلفی کنند. به عنوان مثال شاهد آن بودیم که در ایام عید و پیش از آن برای کاهش آمار شیوع ویروس کرونا در کشور محدودیت های حمل و نقل و سفر بسیار زیادی وضع شد.

در ماه های بعد این محدودیت ها کاهش چشمگیری پیدا کرد. افرادی که قصد سفر داخلی را داشتند تنها در برخی از موارد خاص مجبور به دادن تست کرونا بودند و به صورت کلی تنها با گرفتن تست های ابتدایی و بررسی دمای بدن افراد اجازه سفر به آن ها داده می شود.

البته با توجه به این مسئله که افرادی که قبلاً تست کرونا آن ها مثبت بوده مستعد انتقال ویروس هستند، اجازه سفر به این دسته از افراد داده نشد و برای آن ها محدودیت های مختلفی در نظر گرفته شده است.

با توجه به ورود موج های جدید شیوع ویروس کرونا در کشور دوباره شاهد محدودیت های مختلفی برای سفر هستیم و حتی جریمه های نقدی برای افرادی که بی دلیل از شهرهای خود خارج می شوند، صادر می شود.

نکته ای که باید به آن توجه داشت این است که حتماً پیش از سفر داخلی و خارجی قوانین وضع شده را بررسی کرده و سپس با توجه به محدودیت هایی که در نظر گرفته شده است اقدام به سفر کنید.

تست کرونا برای سفرهای داخلیعدم توجه به قوانین و بی ‌توجهی به تست کرونا

نکته بسیار مهمی که باید به آن توجه داشته باشید، این است که تمامی این قوانین و محدودیت های وضع شده برای کنترل کردن شرایط موجود است تا بیش از این از انتشار این ویروس عجیب جلوگیری شده و دوباره شرایط به حالت عادی باز گردد، پس وظیفه همه ما است تا به قوانین وضع شده احترام گذاشته و تلاش کنیم تا بیش از این به رشد شیوع ویروس کمک نکنیم.

بی ‌توجهی به این قوانین و مقررات می تواند شما را با مشکلات مختلفی مواجه کند. به عنوان مثال اگر در شرایطی که در کشور محدودیت های حمل و نقل بسیار سنگینی وضع شده است، اقدام به خارج شدن از شهر کنید، مطمئنا با جریمه های نقدی مواجه خواهید شد.

در سفرهای خارجی نیز این موضوع می تواند به شکل های مختلفی نمود پیدا کرده و کشور مقصد جلوی ورود شما را گرفته و شما را دیپورت کند.

به همین دلیل پیشنهاد ما این است که حتماً قبل از این که سفر خود را برنامه ریزی کنید، قوانین و مقررات شهر خود و شهر مقصد تان را بررسی کنید تا در طول سفر دچار مشکل نشده و سفر کم خطری را تجربه کنید.

رعایت پروتکل های بهداشتی در سفر

رعایت-پروتکل-های-بهداشتی-در-سفراگر پیش از سفر خود تست کرونا شما منفی بود باز هم لازم و ضروری است تا در طول سفر خود پروتکل های بهداشتی را به صورت کامل رعایت کنید، زیرا از یک سو ممکن است در طول سفر به ویروس کرونا آلوده شده و تبدیل به یک فرد ناقل شوید و از طرف دیگر ممکن است ویروس کرونا در بدن شما خود را نشان نداده و شما بدون آن که خبر داشته باشید، ناقل این بیماری باشید.

به همین دلیل در طول سفر حتماً قوانین و پروتکل های بهداشتی را به صورت کامل رعایت کنید. برای رعایت پروتکل های بهداشتی در وهله اول حتماً فاصله ‌گذاری اجتماعی را رعایت کرده و سپس از ماسک و دستکش استفاده کنید، چرا که برای جلوگیری از انتشار بیماری تنها توجه به این پروتکل ها است که می تواند چاره ساز باشد.

موضوعی که لازم است تا به آن توجه داشته باشید این است که پیش از سفر با هر وسیله نقلیه ای در رابطه با پروتکل های بهداشتی برای آن وسیله نقلیه تحقیق کرده و تلاش کنید تا در طول سفر این موارد را به بهترین شکل ممکن رعایت کنید. کوچکترین بی‌ توجهی به این قوانین و مقررات می تواند مشکلات بسیار زیادی را برای شما به وجود بیاورد.

گل‌های تصفیه‌کننده هوا، موثر در کاهش ابتلا به کرونا


روزنامه جام‌جم – زینب خزایی: نقش گل و گیاه در پیشگیری از ویروس کرونا چیست؟ اصلا گل‌ها توانایی مقابله با کرونا را دارند؟ آیا درست است حضور برخی گل‌ها در محیط خانه از ابتلا به ویروس کرونا جلوگیری می‌کند؟ این سوالات ممکن است در این روز‌های کرونایی به ذهن همه مان خطور کرده باشد. سوالات دوپهلویی که پاسخ شان هم بلی است و هم خیر.

جواب خیر به خاطر این که اثر مستقیمی در کنترل این بیماری ندارند و نمی‌توانند مثل یک داروی آنتی‌ویروس عمل کنند. جواب بلی هم برای آن که به طور غیرمستقیم در مدیریت این بیماری مؤثرند. بعضی گل‌های آپارتمانی هستند که به عنوان تصفیه‌کننده می‌شناسیم شان. این گل‌ها می‌توانند به تهویه هوای خانه و تمیزکردن آن به صورت مستقیم و تأثیر در نشاط، شادابی و بالابردن روحیه به صورت غیرمستقیم کمک کنند. پس توصیه‌ای هم اگر برای خرید گل و گیاه به جهت محافظت در برابر ویروس کرونا هست توصیه دراین راستاست که در جای خود نیز قابل اهمیت است.

توجه به آلودگی هوای خانه در اصل یک کاتالیزور برای ایجاد تغییرات مثبت در خانه است. چون با این کار از طرفی به فکر تازه‌کردن هوای خانه می‌افتیم از طرف دیگر ارتباط نزدیک‌تری با گل و گیاه برقرار کرده و طبیعت را وارد زندگی و فضای کاری‌مان می‌کنیم. برای همین است که گیاهان تصفیه‌کننده هوا به عنوان چاره کار پیشنهاد می‌شود.

نتایج به دست آمده از تحقیقات نشان می‌دهد، بعضی گیاهان خانگی می‌توانند در ۲۴ ساعت تا ۹۰ درصد مواد‌سمی موجود در هوا را به خود جذب کنند. ناسا عنوان کرده به ازای هر ۹ مترمکعب هوای داخلی، یک گلدان از این گیاهان آپارتمانی می‌تواند بسیاری از آلاینده‌های داخلی را تصفیه کند.

با گل‌های تصفیه‌کننده هوا آشنا شوید

این ۱۴ گیاه پاکیزه‌کننده هوا را بشناسید تا تمیزی هوا و دکوراسیون زیبای خانه را با هم داشته باشید. حتی شاید با وجود آن‌ها نیاز به استفاده از دستگاه‌های گران‌قیمت تصفیه‌کننده نباشد. کافی است این گیاهان را در خانه یا محیط کار داشته باشید.

۱. آلوئه‌ورا

تازه نفس علیه ویروس

ممکن است شما آلوئه‌ورا را به خاطر فواید آرایشی‌اش بشناسید، ولی این گل در از بین بردن فرمالدئید موجود در هوا بسیار موثر است. این گیاه به آفتاب، خاک خوب زهکشی‌شده و خشک‌ماندن خاک در فاصله بین دو آبیاری نیاز دارد.


۲. نخل اریکا

تازه نفس علیه ویروس

اریکا یک دستگاه تصفیه هوا است که بر تعداد زیادی سموم عمل می‌کند. حتی به عنوان یکی از بهترین دستگاه‌های تصفیه هوا شناخته می‌شود. همچنین توجه داشته باشید هر چه گیاه بیشتر رشد کند اثربخشی آن هم بیشتر می‌شود؛ یعنی این دو با هم رابطه مستقیم دارند.

نسبتاً تحمل گرما را دارد، بنابراین آفتاب را ترجیح می‌دهد، اما نه آفتاب شدید. ماندن آب در خاک گلدان را هم دوست ندارد. پس از وجود سوراخ در ته گلدان و به اصطلاح زهکش‌داشتن آن مطمئن شوید.


۳. فیکوس

تازه نفس علیه ویروس

فیکوس با انتشار مقدار زیادی اکسیژن در افزایش کیفیت هوا عمل می‌کند. به ویژه این که با از بین‌بردن فرمالدئید، هوا از دیگر سموم هم پاکسازی می‌شود. سه سم مضر اصلی موجود در خانه‌ها یا محیط کار ما بنزن، فرمالدئید و تری‌کلرواتیلن هستند؛ بنابراین گیاهانی که کیفیت هوا در منزل را بهبود می‌بخشند، می‌توانند خطر ابتلا به بیماری‌ها را کاهش دهند، چون برخی از آن‌ها به تنهایی قادرند ۹۰ درصد از مواد سمی مضر را طی ۲۴ساعت از بین ببرند. این گیاه به نور فیلترشده، آبیاری مکرر و خاک غنی نیاز دارد.


۴. نخل بامبو

تازه نفس علیه ویروس

بامبو می‌تواند به طور کامل فرمالدئید را از خانه جدا کند، اما به عنوان مرطوب‌کننده طبیعی هم عمل می‌کند. این گیاه نور غیر مستقیم را ترجیح می‌دهد و نیاز دارد همیشه پایش مرطوب بماند.


۵. سرخس

تازه نفس علیه ویروس

سرخس معمولا به عنوان یک مرطوب‌کننده هوا طبیعی شناخته می‌شود. همچنین گیاهی است که می‌تواند فرمالدئید را از بین برده و با خنثی‌کردن سایر مواد به عنوان یک دستگاه تصفیه عمومی هوا عمل کند. خواص پاکیزه‌کنندگی آن به عنوان یکی از بهترین گیاهان در محیط‌های سرپوشیده شناخته شده است. اگرچه این گیاه تحمل خشکی و نور کم را دارد، ولی به طور ایده‌آل محل روشن و خاک مرطوب را ترجیح می‌دهد.


۶. آگلونما

تازه نفس علیه ویروس

انتشار مقدار زیادی اکسیژن از خواص گل ضدعفونی‌کننده آگلونما است. همچنین فرمالدئید، بنزن و سموم دیگر را نیز از بین می‌برد. این گیاه به زهکشی خوب و سایه کامل نیاز دارد، اما مراقب باشید شیره خارج شده از آن می‌تواند آزاردهنده باشد.


۷. نخل ققنوس

تازه نفس علیه ویروس

نخل ققنوس برای از بین بردن فرمالدئید و زایلن، یک حلال شناخته شده عالی است که این مواد به طور قابل‌توجهی در پلاستیک‌ها وجود دارند. این گل به میزان زیادی آفتاب، خاک مرطوب و آب ولرم موقع آبیاری نیاز دارد.


۸. پاپیتال

تازه نفس علیه ویروس

پیچک انگلیسی، پاپیتال یا عشقه یک دستگاه تصفیه هوای عالی است. در حقیقت، این گل قادر به از بین بردن فرمالدئید و بنزن، یک سم موجود در دود سیگار، مواد شوینده، سموم دفع آفات و بسیاری از محصولات مصنوعی است. به خاطر داشته باشید که این گیاه نیاز به آبیاری متوسط و همچنین دمای بین ۱۵ تا ۲۱ درجه سانتیگراد دارد.


۹. پوتوس

تازه نفس علیه ویروس

یکی از موثرترین گیاهان در تمیز کردن هوا است که به حذف فرمالدئید، مونوکسیدکربن و دیگر مواد نیز مشهور است. این گیاه به نور جزئی احتیاج دارد و در صورت سردبودن دمای هوا به آب کمی آب نیاز دارد.


۱۰. ارکیده

تازه نفس علیه ویروس

ارکیده به خاطر زیبایی اش گیاه بسیار پرطرفداری است، اما نقش آن به عنوان تمیزکننده هوا کمتر شناخته شده است. این گل می‌تواند ترکیبات آلی فرار و فرمالدئید را حذف کند. ارکیده فضای نسبتا مرطوب و مقدار زیادی نور را دوست دارد، اما گرما را تحمل نمی‌کند.


۱۱. نخل راپیس

تازه نفس علیه ویروس

نخل راپیس یا لیدی پالم یکی از بهترین تصفیه‌کننده‌های هوا است. بیشتر آلاینده‌های هوا را از بین می‌برد تا حدی که به عنوان قهرمان حذف آمونیاک شناخته می‌شود.

نخل راپیس نور غیرمستقیم را ترجیح می‌دهد و به‌خصوص از رطوبت هوا استقبال می‌کند. پس در صورت امکان، آن را در نزدیکی گیاهانی قرار دهید که بتوانند رطوبت مورد نیاز او را تامین کنند.


۱۲. دراسنا پرچمی

تازه نفس علیه ویروس

دراسنا پرچمی یا اژد‌های ماداگاسکار یکی از بهترین گیاهان در مبارزه با آلودگی هوای فضا‌های داخلی است و ثابت شده که بنزن، فرمالدئید، زایلن و تری‌کلرواتیلن را از بین می‌برد. این گیاه نیازی به نگهداری قابل توجهی ندارد، چون خاک خشک و آبیاری نامنظم را تحمل می‌کند. با این حال مراقب باشید آن را در معرض نور مستقیم خورشید قرار‌ندهید.


۱۳. داوودی

تازه نفس علیه ویروس

گل داوودی به ویژه در از بین بردن بنزن مؤثر است، اما فرمالدئید، تری‌کلرواتیلن و آمونیاک را نیز از بین می‌برد.
برای گلدهی نیاز به نور کم و آب زیادی دارد. اگر دلیل انتخاب شما برای داوودی صرفا جهت دکوراسیون بوده به یاد داشته باشید که فقط سالی یکبار گل می‌دهد.


۱۴. ژربرا

تازه نفس علیه ویروس

ژربرا به طور خاص برای از بین بردن بنزن شناخته شده است. این گیاه دی‌اکسیدکربن را جذب کرده و اکسیژن را در هوا منتشر می‌کند. به یاد داشته باشید که روی گیاهان خود به طور مرتب با یک پارچه مرطوب استفاده کنید، این کار باعث تنفس خوب و جذب راحت اکسیژن خواهد شد. برای گلدهی کامل باید آن را در معرض نور‌مستقیم خورشید قرار دهید.

چگونه در دوران کرونا دانش‌آموزان را تشویق به درس خواندن کنیم؟


برترین‌ها: چه دانش‌آموز باشید یا معلم، حضور در کلاس مثل بودن درپناهگاه است. جایی که در آن می‌توانید خود را در دانش و یادگیری غرق کنید و حتی شده برای چند ساعت در هفته، مسائل بیرون از کلاس درس را فراموش کنید.

اما امروزه تعداد زیادی از مدارس و دانشگاه‌ها در سراسر دنیا به دلیل بحران ناشی از ویروس کرونا موقتاً تعطیل شده‌اند و تا اطلاع ثانوی امکان حضور فیزیکی در کلاس‌های درس وجود ندارد و، چون مردم هم‌چنان با تاثیرات کووید ۱۹ سر و کار دارند، در بسیاری از کشور‌ها کلاس‌های درس به صورت آنلاین یا مجازی برگزار می‌شوند. تقریباً تمام مطالب مختلفی که توسط مراکز مختلف آموزش و پرورش ارائه شده است، بر فناوری آموزش متمرکز شده‌اند: راه‌های بهینه‌سازی سایت‌های آموزش آنلاین، ابزار‌هایی برای ضبط جلسات تدریس مجازی، نحوه‌ی برگزاری امتحانات آنلاین و مانند آن.

چگونه در دوران کرونا دانش‌آموزان را تشویق به درس خواندن کنیم؟

با وجود این که دانش فنی برای ارتباط با دانش‌آموزان و برگزاری کلاس‌های مجازی ضروری است، اما به تنهایی برای ادامه‌ی تدریس و یادگیری کفایت نمی‌کند. دانش‌آموزان و معلمان باید بتوانند فراتر از ارتباط الکترونیکی، از نظر عاطفی به ویژه در مواقع اضطراب و بحران با هم ارتباط برقرار کنند. متخصصین علوم اعصاب اعتقتد دارند احساسات برای یادگیری مهم هستند. همان‌طور که در خطای دکارت، آنتونیو داماسیو اظهار می‌کند: ما ماشین‌های فکری نیستیم. ما ماشین‌های احساسی هستیم که فکر می‌کنند. پس نباید نقش مهم مسائل عاطفی را در یادگیری، کوچک بشماریم؛ و باید بدانیم تغییرات بزرگ آموزشی مثل آنچه در اثر کرونا رخ داده است، از نظر عاطفی بر دانشجویان و دانش‌آموزان تاثیر می‌گذارد.

البته ما این‌جا قصد نداریم تصمیمات موسسات آموزش عالی را مبنی بر برگزاری کلاس‌های خود به صورت آنلاین یا تعطیل کردن دانشگاه‌ها زیر سوال ببریم. در واقع ما می‌خواهیم ببینیم که چگونه می‌توانیم در مواقع بحرانی به خوبی تدریس کنیم و اطمینان حاصل کنیم که دانش‌آموزان نیز خیلی خوب یاد می‌گیرند. به ویژه به دانش‌آموزانی فکر می‌کنیم که خانه برایشان محیط امنی نیست و چندین سال است که خوابگاه و کلاس درس پناهگاه امن‌شان محسوب می‌شود.

دانشجویانی که جامعه‌ی خود را در دانشگاه پیدا کرده‌اند یا دانشجویانی که برای ادامه‌ی تحصیل و احساس امنیت به دانشگاه متکی هستند. به عبارت بهتر، بیشتر دانشجویان. بنابراین، می‌خواهیم بدانیم معلمین و اساتید چگونه می‌توانند به تعادل بار ذهنی و عاطفی دانش‌آموزان و دانشجویان خود کمک کنند تا آن‌ها بهتر بتوانند این دوران را پشت سر بگذارند.

حال با توجه به مطالبی که گفتیم، می‌خواهیم خود را جای تمام دانشجویان و دانش‌آموزانی بگذاریم که به دنبال تاثیرات کووید ۱۹ در خانه قرنطینه هستند و در کلاس‌های آنلاین شرکت می‌کنند. موارد زیر لیستی کوتاه از کار‌هایی است که دوست داریم معلم‌ها و اساتید برایمان انجام دهند:

۱. به دانش‌آموزان خود ایمیل بزنید تا به آن‌ها یادآوری کنید در کنارشان هستید

به آن‌ها بگویید که چگونه برای مقابله با اوضاع جدید، برنامه‌ی درسیتان را تغییر دادید و این که تغییر بخشی از زندگی است. با دانش‌آموزان خود هم‌دردی کنید و راحت باشید. مثلاً به آن‌ها بگویید که وقتی داشتید صحبت‌هایشان را در کلاس آنلاین می‌خواندید، ناگهان به ذهن‌تان رسید خانه را کمی تمیزکاری کنید. کاری که مدام آن را عقب می‌انداختید.

۲. روی مفهوم سخت‌گیری تأمل کنید

دانشجویان خود را به چالش بکشید و همین طور آن‌ها را حمایت کنید. به عنوان معلم، میزان سخت‌گیری و حمایت شما باید با هم در تعادل باشند. اما به دلیل کرونا در شرایطی هستیم که دانش‌آموزان به حمایت بیشتری از سخت‌گیری نیاز دارند. این را می‌گوییم، چون نگرانیم بعضی از اساتید روی سخت‌گیری تاکید بیشتری داشته باشند. اما بیایید کمی صادق باشیم. با توجه به شرایط، بهتر است فشار درسی کمتری به دانشجو وارد کنیم.

چگونه در دوران کرونا دانش‌آموزان را تشویق به درس خواندن کنیم؟

۳. بعضی از مطالبی را که قبل از تعطیلی در کلاس‌های حضوری درس داده بودید مرور کنید

به خصوص برای آن دسته از دانش‌آموزانی که دل‌شان برای محیط کلاس تنگ شده است. این احتمالاً به حافظه‌ی آن‌ها کمک می‌کند زمانی را که بخشی از جامعه‌ی دانشجویی بودند به خاطر بیاورند و به آن‌ها یادآوری می‌کند که هنوز بخشی از همان جامعه هستند. به عنوان مثال وقتی به دانشجویان خود ایمیل می‌زنید بگویید: یادتان هست در کلاس در مورد این مسئله صحبت کرده بودیم؟

یا این که از جملات امیدوار‌کننده و خوش‌بینانه استفاده کنید. مثلاً بگویید: وقتی مهر به دانشگاه برگشتید می‌توانیم در مورد این مبحث درسی تحقیق کنیم. این به دانشجویان کمک می‌کند تا مشتاقانه منتظر بازگشت به دانشگاه باشند.

۴. فرصتی برای دانش‌آموزان فراهم کنید که به هم شماره تلفن بدهند!

کمک کنید آن‌هایی که دوست دارند در تلگرام یا واتس‌اپ با هم گروه بزنند. گاهی اوقات ممکن است برای بعضی دانش‌آموزان مشکل باشد که شماره تلفن همکلاسی‌های خود را بخواهند. اما در چنین شرایطی بهتر است افراد با هم در ارتباط باشند و از هم حمایت عاطفی دریافت کنند. به خصوص این که بدانید افراد دیگری نیز در وضعیتی مشابه شما قرار دارند، باعث می‌شود راحت‌تر بتوانید مسائل را پشت سر بگذارید.

چگونه در دوران کرونا دانش‌آموزان را تشویق به درس خواندن کنیم؟

۵. مسئله‌ی مهمی که با آن روبه‌رو هستیم را نادیده نگیرید

اگر می‌توانید با دانش‌آموزان خود در مورد کووید ۱۹ و احساس ترس صحبت کنید. این فرصت بسیار خوبی است که به آن‌ها یادآوری کنید منابع خبری خود را آگاهانه انتخاب کنند و مراقب باشند اطلاعات غلط بعضی رسانه‌ها را باور نکنند.

۶. یادتان باشد که دانشجویان به جز کلاس‌های درس و دانشگاه، از چیز‌های دیگری نیز در زندگیشان عقب افتاده‌اند

به طور مثال در دانشگاه انجمن‌ها و کانون‌هایی وجود دارد که دانشجویان در مورد مسائل غیر درسی مثل ورزش و فرهنگ و هنر با هم صحبت و فعالیت می‌کنند؛ که با توجه به تعطیلی دانشگاه‌ها، ملاقات‌های حضوری در این کانون‌ها هم لغو شده است؛ و برای خیلی از آن‌ها حتی جلسه‌ی مجازی هم تشکیل نمی‌شود.

۷. سعی کنید برای آن‌ها فضایی ایجاد کنید که بتوانند در آن از مسائل زندگیشان صحبت کنند

مخصوصاً فضایی که بتوانند ترس و استرس خود را تخلیه کنند. بگذارید دانشجویان‌تان بدانند که کنارشان هستید و اگر کمک خواستند به آن‌ها کمک می‌کنید. بگذارید بدانند شما با مشاورین و متخصصین سلامت روان در تماسید و اگر خواستند با کسی حرف بزنند آن‌ها را راهنمایی می‌کنید. یا این که شخصاً از هر کدام از دانش‌آموزان یا دانشجویان خود بپرسید که چه کمکی می‌توانید به آن‌ها بکنید.

چگونه در دوران کرونا دانش‌آموزان را تشویق به درس خواندن کنیم؟

حرف آخر

واضح است لیستی که خواندید جامع نیست و می‌تواند موارد بیشتری داشته باشد. احساسات تاثیر عمیقی بر یادگیری دانش‌آموزان دارد. به خصوص همان‌طور که احساسات مثبت در بعضی موارد به یادگیری بهتر کمک می‌کند، احساسات منفی مثل ناراحتی یا استرس تاثیر بدی بر یادگیری می‌گذارد.

در ضمن احساسات بر روی حافظه نیز تاثیر می‌گذارند و باید جدی گرفته شوند. امروزه علاوه بر تکنولوژی‌های پیشرفته و روش‌های هوشمندانه برای تدریس، به ایجاد محیطی سالم و امن در کلاس درس نیازمندیم و مسائلی مانند کرونا فقط این نیاز را پررنگ‌تر نشان می‌دهند. چه کلاس حضوری باشد یا مجازی، نیاز داریم به احساسات دانشجویان اهمیت دهیم. اصلاً تصور کنید دانشجو یا دانش‌آموزی هستید که در تلاش است در چنین اوضاع نا به سامانی درس بخواند. به نظر شما چه عواملی باعث می‌شود به درس خواندن ترغیب شوید؟ نظرات خود را با ما در میان بگذراید و فراموش نکنید یادگیری و امید از یک‌دیگر جداشدنی نیستند.

منبع: insidehighered

روش های ضد عفونی هتل و اقامت در دوران پاندمی کرونا


روش های ضد عفونی هتل و اقامت

مسافرانی که قصد سفر به مکان‌های مختلف و اقامت در هتل را دارند، پیش از اقامت در اتاق‌های هتل بایستی با روش‌های ضد عفونی کردن هتل و محل اقامت آشنایی کامل داشته باشند. ما در این مقاله به هر آن چه که یک مسافر نیاز است راجع به ویروس کرونا و ارتباط آن با هتل و مسافرخانه‌ها بداند اشاره کرده ایم. اگر شما هم جزو کسانی هستید که احتمالا در آینده به مسافرت خواهید رفت، پیشنهاد می‌کنیم این مطلب را به صورت کامل مطالعه کنید.

برای مشاده و رزرو آنلاین هتل هایی که پروتکل های بهداشتی را رعایت می کنند روی عکس زیر کلیک کنید:

رزرو-هتلدر این روزها دورانی را سپری می‌کنیم که هر روز نیاز به آپدیت شدن اطلاعات‌مان در زمینه ویروس منحوس کووید ۱۹ بیشتر و بیشتر می‌شود. عملکرد جهش یافته این ویروس و ساختار عجیب و غریبی که دارد باعث شده خیلی از افراد، بخش عمده‌ای از زندگی روزمره‌شان را صرف مبارزه و ضدعفونی کردن محل زندگی‌شان از کووید ۱۹ نمایند. در روزهایی که چشم‌مان به یافته‌های جدید دانشمندان خیره شده و هر لحظه منتظر اعلام خبر کشف واکسن کرونا هستیم، بایستی تمام موارد بهداشتی که باعث از بین رفتن این ویروس می‌شوند را رعایت کنیم تا دچار بیماری کرونا نشویم.

در ابتدای همه گیری کرونا بسیاری از مراکز تفریحی، اداری و تجاری تعطیل شدند. این مراکز تا ماه‌ها تعطیل بودند و هنگامی که مشخص شد هیچ درمان مشخصی برای کرونا وجود ندارد، دولت‌ها تصمیم به بازگشایی این مراکز با شرط رعایت تمام پروتکل‌ها گرفتند. هتل‌ها تقریبا اولین مراکزی بودند که به دستور دولت‌ها کارشان تعطیل شد. چرا که در ابتدای همه گیری مسافران با اقامت خود در هتل‌ها باعث پخش شدن ویروس در سطح جامعه شده و همین امر روز به روز تعداد بیماران کرونایی را افزایش داد. در حال حاضر یکی دو ماهی می‌شود که هتل‌ها نیز بازگشایی شدند و شرط فعالیت آن‌ها پذیرش بیماران فاقد ویروس کرونا و همچنین رعایت تمام پروتکل‌ها تعیین شده است.

اقامت-در-هتل-در-کروناسوال پرتکرار مسافران؛ چگونه اتاق هتل را ضدعفونی کنیم؟

به هرحال با سپری شدن این چندماهی که از آمدن ویروس کرونا می‌گذرد، زندگی روزمره مردم به حالت عادی بازگشته و بسیاری از افراد به دلایل مختلف به مسافرت می‌روند. برخی به خاطر کار و فعالیت‌های شغلی، برخی به خاطر گشت و گذار و عده‌ای هم برای سپری کردن تعطیلات در کنار خانواده.

طبیعی است هیچکس دوست ندارد به ویروس کرونا مبتلا شود و از این رو یکی از مهم‌ترین و پرتکرارترین سوالاتی که در بین مسافران مطرح می‌شود، چگونگی ضد عفونی کردن هتل و محل اقامت آن هاست. این کار باعث می‌شود احتمال درگیر شدن شما با ویروس کووید ۱۹ به حداقل برسد و در طول مسافرت‌تان لحظات بی‌خطری را سپری کنید. اگر شما هم جزو افرادی هستید که به دنبال آموزش روش ‌های ضد عفونی هتل و اقامت هستید، در ادامه این مقاله همراه ما باشید.

خودتان به فکر خودتان باشید

اگر به هتل‌ها و مسافرخانه‌ها سری بزنید، تابلوهای زیادی را می‌بینید که در آن‌ها پروتکل‌های بهداشتی به مسافران گوشزد شده است. در بالای بسیاری از تابلوهای رعایت پروتکل‌های بهداشتی در هتل‌های مختلف یک جمله طلایی نوشته شده است: «بهداشت فردی و ایمنی مسافران و کارکنان هتل اولین اولویت ما است». این جمله مهم‌ترین جمله‌ای است که همه ما باید در زندگی روزمره کرونایی آن را سرلوحه اعمال خود قرار دهیم.

اگرچه اغلب هتل‌ها و اقامتگاه‌ها سعی در رعایت حداکثر نظافت را داشته و تلاش می‌کنند اتاق‌هایشان در بهترین وضعیت بهداشتی به سر ببرد، اما باز هم این خودِ شما مسافران هستید که باید حواستان را جمع ویروس کووید ۱۹ کرده و با پیروی از روش ‌های ضد عفونی هتل و اقامت، خود و خانواده‌تان را از این معضل بزرگ جهانی دور نگه دارید.

برای ضد عفونی کردن محیط هتل و اقامتگاه چه موادی مورد نیاز است؟

اولین قدم در ضدعفونی کردن محیط‌های مختلف، تهیه ماده ضدعفونی کننده است. برای ضد عفونی کردن سطوح مختلف به انواع مختلفی از مواد ضد عفونی کننده نیاز دارید که هر کدام از شدت پاک‌کنندگی مخصوصی برخوردار هستند. ما پاک کننده‌های کرونا را به دو نوع تقسیم‌بندی می‌کنیم؛ اولی پاک کننده‌هایی که دارای مقادیری از الکل بوده و به این واسطه سطوح را ضدعفونی و عاری از ویروس کرونا می‌کنند. دومی نیز پاک کننده‌هایی که در قالب مواد شوینده ظاهر شده و علاوه بر از بین بردن ویروس کرونا، باعث تمیزتر شدن محیط شما می‌شوند. در ابتدا باید مشخص کنید با کدام یک از این مواد قصد ضد عفونی کردن هتل و محل اقامت‌تان را دارید و سپس فرآیند اصلی کار را آغاز کنید.

پیشنهاد ما این است که از پاک کننده‌های همه منظوره که بر پایه الکل یا سفید کننده ساخته شده‌اند برای ضد عفونی کردن کف، پنجره‌ها و سطوح سخت استفاده کنید. از این رو در بدو ورود به هتل می‌توانید یک اسپری حاوی این مواد را تهیه کرده و با این اسپری و یک دستمال پارچه‌ای سطوحی که فکر می‌کنید در معرض آلودگی به ویروس کرونا قرار دارند را ضدعفونی کنید. همچنین برای ضدعفونی کردن بخش‌هایی مثل مبلمان، روکش‌های مبلمان، فرش‌ها و سایر اثاثیه داخلی نیز پیشنهاد ما استفاده از مواد شوینده است. چرا که استفاده از مواد حاوی الکل در ضدعفونی کردن این بخش‌ها می‌تواند باعث مشکلاتی مثل از بین رفتن رنگ اولیه، پاره شدن و دیگر موارد شود.

پروتکل-های-بهداشتی-هتل-ها-در-دوران-کرونااقامت در اتاقی که در روزهای گذشته مسافری در آن حضور پید نکرده است

یکی دیگر از نکاتی که در طول اقامت در هتل باید به آن توجه کنید، اقامت در اتاق‌هایی است که حداقل مسافران در آن حضور پیدا کرده اند. بر اساس تحقیقاتی که دانشمندان به عمل آورده اند، ویروس کرونا قادر است تا ۷۲ ساعت روی سطوح مختلف پلاستیکی و فلزی زنده بماند و این یعنی اگر فردی که تا ۳ روز قبل در اتاق مدنظر شما اقامت داشته حاوی ویروس کرونا بوده باشد، این احتمال وجود دارد که فضای اتاق از این ویروس منحوس پر شده باشد.

این حالت ریسک ابتلا به کرونا را افزایش می‌دهد. از این رو بهتر است اتاقی را درخواست کنید که حداقل به مدت ۳ روز خالی بوده باشد. البته در حال حاضر بیشتر هتل‌ها پس از اتمام مدت اقامت مسافران و تسویه آن ها، اقدام به پاکسازی و ضدعفونی کردن کامل محل می‌کنند؛ اما از آن جایی که احتیاط شرط عقل است، شما برای پیشگیری از کوچک‌ترین خطر احتمالی هم از مسئول اتاق‌ها درخواست اتاقی را کنید که حداقل ۳ روز شود که خالی می‌باشد.

استفاده صحیح از ضد عفونی کننده‌ها

علاوه بر آن که بایستی شیوه صحیح ضد عفونی کردن محیط را به خوبی بلد باشید، باید از اقدامات احتیاطی هنگام استفاده از ضد عفونی کننده‌ها نیز مطلع بوده و آن‌ها را به خوبی رعایت کنید. در بسیاری از موارد این اتفاق افتاده که کاربر وقتی قصد ضدعفونی کردن سطوح را داشته، به دلیل استفاده نادرست از وسایل ضدعفونی کننده دچار مشکلات متعدد پوستی، تنفسی برای خود و یا مشکلاتی از قبیل رنگ رفتگی، خط و خش و… برای وسایل هتل شده است. از این رو پیشنهاد می‌کنیم موارد زیر را در هنگام ضد عفونی کردن هتل و محل اقامت‌تان حتما رعایت کنید تا مشکلی برای شما یا وسایل هتل ایجاد نشود.

  • هنگام ضد عفونی کردن وسایل حتما از یک لایه دستکش مقاوم، ماسک یا شیلد و یک دستمال پارچه‌ای استفاده کنید. تحت هیچ شرایطی سطوح را با لمس مستقیم دست‌ها ضدعفونی نکرده و مواظب باشید تا مواد ضد عفونی کننده با پوست شما تماس مستقیم نداشته باشند.
  • قبل از شروع فرآیند ضد عفونی کردن هتل و محل اقامت تان، حتما در و پنجره‌ها را باز گذاشته تا هوای آزاد در جریان باشد و بوی مواد ضد عفونی کننده را استنشاق نکنید. بسیاری از مواد ضدعفونی کننده که حاوی درصد بالایی از الکل می‌باشند، بوی بسیار شدیدی را در فضا منتشر می‌کند که این بو می‌تواند مدت‌ها باعث سردرد یا حتی مشکلات شدیدتر برایتان شود.
  • بسیاری از مواد ضدعفونی کننده و شونیده ترکیباتی دارند که با یکدیگر جور درنمی آید. به طوری که مخلوط کردن آن‌ها باعث می‌شود اثربخشی محلول به کلی از بین رفته و ترکیب ایجاد شده نیز به وسایل آسیب وارد کند. از این رو به هیچ عنوان هیچ گونه مواد ضد عفونی کننده یا شوینده را تا زمانی که مطمئن شوید هیچ ایرادی ندارد با یکدیگر مخلوط نکنید.

ضد عفونی کردن محیط آشپزخانه هتل و محل اقامت

آشپزخانه یکی از محیط‌هایی است که شرایط رشد و حیات ویروس کرونا را برای مدت طولانی در خود دارد. از این رو اولین بخشی که در فرآیند ضد عفونی کردن هتل و محل اقامت بایستی به آن توجه کنید آشپزخانه است. جهت تمیز کردن کابینت‌های آشپزخانه، کف، سینک و سایر سطوح فلزی یا چوبی موجود در آن بهتر است از مواد ضد عفونی کننده چند منظوره یا مخلوط صابون و آب استفاده کنید. تهیه این مواد و حل کردن یک قاشق غذاخوری از سفید کننده در آن، بهترین مایع ضدعفونی کننده سطوح آشپزخانه را در هتل می‌سازد. همچنین برای پاک کردن ظروف و سطوح دیگر که با مواد غذایی در تماس مستقیم هستند بهتر است به جای این محلول از مایع ظرفشویی استفاده کنید.

چرا که این مایعات خاصیت ضد جرم داشته و روی ظروف چینی و پلاستیکی بهتر اثر ضدعفونی کننده دارد. در بسیاری از هتل‌ها نیز معمولا یک ظرف میوه روی میز یا در یخچال است. برای تمیز کردن این میوه‌ها و سبزیجات بهتر است آن را با آب معمولی بشویید. فراموش نکنید تحت هیچ شرایطی از صابون برای شستشوی آن‌ها استفاده نکنید. چرا که صابون می‌تواند ترکیبات میوه و سبزی را به هم زده و مزه آن را تغییر دهد.

ضد عفونی کردن اتاق خواب‌های هتل و محل اقامت

اتاق خواب محلی است که افراد بیشترین وقت را در آن سپری می‌کنند. به همین علت اگر فردی مبتلا به کرونا بوده و در اتاق خواب شما حضور پیدا کرده باشد، احتمال این که درگیر کرونا شوید بسیار بالاست. برای ضد عفونی کردن اتاق خواب هتل و محل اقامت‌تان در ابتدا باید از کف اتاق شروع کنید.  کف‌ها باید با مایعات حاوی فنیل و ضد عفونی کننده تمیز شوند. در همین راستا می‌توانید از دستگاه تمیز کننده کف و یا دستگاه بخارشوی استفاده کرده و سپس با مواد ضد عفونی کننده دوباره کف‌ها را تمیز و ضدعفونی نمایید.

سپس اقدام به ضدعفونی کردن تخت خواب کنید. تمام سطوح تخت خواب را می‌توان با پاک کننده‌های سطحی چند منظوره که به راحتی در بازار موجود هستند تمیز و ضدعفونی کرد.  اگر روکش تخت نو و جدید می‌باشد نیازی به ضدعفونی کردن آن نیست اما اگر روکش یا پتوها قبلا توسط افراد دیگری استفاده شده اند، بهترین کار شستن دوباره آن هاست. اگر حوصله این کار را ندارید می‌توانید با یک اسپری، مواد شوینده را با کمی سفید کننده مخلوط کرده و روی آن‌ها اسپری کنید.

اقامت-در-هتل-در-دوران-پاندمیضد عفونی کردن حمام و سرویس بهداشتی هتل و محل اقامت

برای ضدعفونی کردن سرویس‌های بهداشتی باید به دو شکل عمل کنید. یکی این که سطوح کف، سینک و دیوارها را با مواد شوینده به خوبی شست و شو دهید و دیگر این که سطوحی مثل دستگیره، شیر آب و شلنگ را با مواد ضدعفونی کننده و حاوی الکل ضدعفونی کنید.

ضد-عفونی-کردن-حمام-و-سرویس-بهداشتی-هتل-و-محل-اقامتضدعفونی کردن لوازم داخل هتل و محل اقامت

سطوح دیگری که احتمال وجود ویروس کرونا روی آن وجود دارد سطوحی مثل دستیگره در، آینه ها، دستیگره کمد و کابینت ها، سطح تلویزیون، کنترل تلویزیون یا کولر، سطح میز و هر سطح فلزی، شیشه‌ای و پلاستیکی دیگری هستند که در داخل محیط اتاق شما وجود دارند. برای ضد عفونی کردن این سطوح به نسبت جنسی که با آن پوشش داده شده‌اند می‌توانید از مواد ضدعفونی کننده الکلی یا مواد شوینده استفاده کنید. فراموش نکنید ویروس کرونا در سطوحی است که شاید فکرش را هم نکنید پس هر چیزی که به نظرتان مشکوک به وجود ویروس بود را ضدعفونی نمایید.

جمع‌بندی نهایی

به عنوان سخن پایانی، فراموش نکنید که در شرایط شیوع ویروس کرونا علاوه بر شستشوی مداوم دست‌ها و ضدعفونی کردن هتل و محل اقامت، استفاده از وسایلی همچون ماسک و رعایت فاصله‌گذاری اجتماعی نیز برای حفظ سلامت شما بسیار ضروری است. از این رو در هنگام مسافرت با در نظر گرفتن موارد فوق و عمل به آن ها، سعی کنید ارتباط‌تان را با افراد دیگر به حداقل رسانده تا دچار این بیماری نشوید.