بچه‌ها و استرس جداشدن از والدین در روز اول مدرسه


روزنامه جام‌جم: صدا از پله‌ها می‌پیچید و بالا می‌آمد و همه راهرو‌ها و کلاس‌ها را پر می‌کرد. حواس بچه‌ها پرت شده بود. آموزگار نگران بود که جیغ و گریه او، بقیه را هم به گریه بیندازد که یکی از بچه‌ها دست بالا کرد. بغض کرده بود و آهسته گفت: «اجازه خانم؛ من مامانمو می‌خوام» …

«اضطراب جدایی از والدین» حالتی طبیعی است و معمولا در بچه‌های پیش‌دبستانی و دبستانی در روز‌های نخست یا تا ماه‌های اول ورود به مهدکودک یا دبستان دیده می‌شود. اما نکته مهم، نحوه برخورد والدین با این حس و از بین بردن تدریجی آن، به بهترین شیوه ممکن است. برای این‌که بیشتر درباره اضطراب جدایی از والدین و راهکار‌های کنترل و برطرف کردن این حس در کودکان آشنا شویم، با دکتر هدی خطیبی مقدم، روانپزشک و روان‌درمانگر تحلیلی صحبت کرده‌ایم که می‌خوانید.

چند بار از ترس یا اضطراب جدایی از کسی، کمی از او دور شده و دوباره برگشته و او را در آغوش گرفته‌اید؟ نگران بوده‌اید که نکند این بار آخر، دیدار آخر باشد. دکتر هدی خطیبی درباره اضطراب جدایی می‌گوید: به ترس یا نگرانی ناشی از جدایی از افراد مهم یا افراد یا مکان‌هایی که به کودک امنیت و آرامش می‌دهند، اضطراب جدایی می‌گویند. او ادامه می‌دهد: این اضطراب طبیعی است و نشان می‌دهد کودک در خانه احساس امنیت کرده و بین افراد غریبه و آشنا، تفاوت قائل بوده و می‌تواند آن‌ها یا موقعیت‌ها را از هم تفکیک کند.

بچه‌ها و اضطراب جداشدن از والدین در روز اول مدرسه

تا ابد طبیعی نیست

هر احساسی، دوره‌ای دارد. اضطراب جدایی از والدین هم دوره خاص خودش را داشته و باید بعد از مدتی وضعیت تغییر کند. دکتر خطیبی می‌گوید: تا دو سالگی و بعد از آن در سنین مدرسه و تا نوجوانی این حس طبیعی است، اما میزان و شدت آن متفاوت است. اگر بعد از دو سالگی، اختلال عملکرد در کودک ایجاد کرده و مانع از انجام فعالیت‌های اجتماعی و حضور در جمع شود، به اختلال اضطرابی تبدیل شده که نیاز به پیگیری و درمان دارد.

او اضافه می‌کند: چسبیدن شدید به والد یا والدین، گریه، جیغ و قشقرق، اجتناب از خوابیدن در اتاق جداگانه، غمگینی یا کناره‌گیری از جمع در زمانی که والد یا والدین در دسترس نباشند؛ از نشانه‌های اختلال اضطراب جدایی است. دکتر خطیبی ادامه می‌دهد: تا سن دو سالگی، درک کودک از دور شدن والدین این است که والد یا والدین رفته و امکان برگشت آن‌ها وجود ندارد. در واقع آن‌ها متوجه مفهوم امکان بازگشت نیستند. بعد از دو سالگی، مساله بقای افراد در ذهن او ایجاد می‌شود؛ به این معنی که اگر کسی رفت، بازگشت او امکان‌پذیر است.

نافرمان نیست، مضطرب است

یک اتاق چند متری را هزار و یک‌بار می‌روید و برمی‌گردید. روی میز ضرب می‌گیرید و… هر‌کسی اضطرابش را به شکلی بروز می‌دهد. در کودکان نیز همین قاعده وجود دارد. دکتر هدی خطیبی درباره نشانه‌های کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی می‌گوید: اضطراب، حسی است که به شکل‌های مختلف بیان می‌شود. او ادامه می‌دهد: تهوع، استفراغ، سردرد، اختلال خواب، پرخاشگری، مقابله‌جویی در مدرسه یا منزل و اختلال در تمرکز و یادگیری از نشانه‌های اضطراب کودک است.

او اضافه می‌کند: گاهی تشخیص‌هایی مانند بیش‌فعالی (ADHA)، نافرمانی و مقابله‌جویی، اختلال در یادگیری و… روی رفتار کودک گذاشته شود؛ در حالی‌که زمینه همه این حالت‌ها، اضطرابی بوده و این علائم با علائم اضطراب همپوشانی دارد. با مشاهده این حالت‌ها و رفتار‌ها باید مساله اضطراب کودک یا به طور خاص، اضطراب جدایی او مورد بررسی قرار گیرد.

چند قدم مانده به مدرسه چه کار کنیم؟

شهریور ماه برای کودکان و والدین، ماه اضطراب است! دکتر خطیبی می‌گوید: در فرصت باقی‌مانده، فضا‌هایی را فراهم کنید که کودک جدایی را به شکل مقطعی تجربه کند. برای مثال، زمین‌بازی کودکان، پارک و… تا به‌تدریج زمینه اجتماعی شدن کودک در کنار حضور والدین فراهم شود. در این شرایط به‌هیچ وجه پنهانی و ناگهانی دور نشوید؛ بلکه بعد از پیوست کودک به جمع، آرام‌آرام عقب‌نشینی کنید و از فاصله دور مراقب او باشید.

بچه‌ها و اضطراب جداشدن از والدین در روز اول مدرسه

به وقت مدرسه چه کار کنیم؟

با شروع مدرسه، اگر فرزند شما دچار رفتار‌های اضطرابی است که به آن‌ها اشاره شد، از این روش‌ها برای ایجاد آرامش در کودک کمک بگیرید. دکتر خطیبی ادامه می‌دهد: کودک باید زمانی به مدرسه برود که از نظر جسمی و روانی، کاملا آماده باشد. در غیر این‌صورت دچار ضعف جسمانی و روانی به طور همزمان می‌شود.

او ادامه می‌دهد: حفظ آرامش والدین بسیار مهم است. اگر تردید، ترس، نگرانی و… در رفتار والدین وجود داشته باشد، کودک آن‌ها را متوجه شده و این مساله به اضطراب او دامن می‌زند. با کودک صحبت کنید و با استفاده از جمله‌های کاملا واضح و درحد درک و فهم کودک، به او اطمینان دهید که بازمی‌گردید و او را فراموش نمی‌کنید. باید برای کودک بازگشت شما قطعی شود. برای مثال به او بگویید: می‌دونم تو دوست نداری من برم. ولی مطمئن باش که برمی‌گردم. سر ساعت ۱۲ ظهر اینجا خواهم بود.

دکتر خطیبی اضافه می‌کند: ازگفتن جمله‌هایی مانند: «با این کارت عصبانی‌ام می‌کنی؛ هیچ دلیل برای این کار‌ها نمی‌بینم» و… خودداری کنید. این جمله‌ها همدلانه نبوده و به اضطراب کودک دامن می‌زند. او درباره خداحافظی والد با کودک می‌گوید: خداحافظی نباید خیلی طولانی شود. چون گریه، لرزش صدا یا هر حس نامناسب دیگر والدین ممکن است مشخص شده و به کودک منتقل شود.

پنهان از چشم او

به‌هیچ وجه پنهان از چشم کودک، زمانی که سرگرم است، او را ترک نکنید. این کار شما شاید به شکل موقتی اثرگذار باشد، اما در دراز‌مدت اعتماد کودک را از بین می‌برد. دکتر خطیبی ادامه می‌دهد: به او وعده دروغ ندهید. برای مثال به او نگویید که من پشت در مدرسه نشسته‌ام؛ یا این‌که تو هروقت من را صدا کنی، حاضر می‌شوم. درصورتی که هرکدام از این کار‌ها انجام نشود؛ کودک به شما بی‌اعتماد شده و اضطراب او چند برابر خواهد شد.

بچه‌ها و اضطراب جداشدن از والدین در روز اول مدرسه

باید به کلام بیاورند

دکتر خطیبی درباره شکل تجربه اضطراب در سنین مختلف می‌گوید: بیشترین و مهم‌ترین نکته‌ای که کودک به آن احتیاج دارد، گوش دادن به حرف‌های او و همدلی با اوست. او ادامه می‌دهد: کودک باید این‌قدر با والدین احساس راحتی کند که ترس‌ها و اضطراب‌هایش را به زبان بیاورد. به کلام درآوردن اضطراب، باعث کاهش آن‌ها می‌شود. به نگرانی‌های او گوش کنید و با گفتن جمله‌های همدلانه، به او اطمینان بدهید برای حل مشکلات، همراه او هستید. درصورتی که با تمام راهکار‌های ارائه شده و انجام آن‌ها به نتیجه مطلوب نرسیدید، از روان‌شناس یا روانپزشک برای حل مساله کمک بگیرید.

«والدین هلیکوپتری» نباشید!



آیا بدون اینکه متوجه باشید فرزندتان را بیش از اندازه تروخشک می‌کنید؟ آیا تمام مدت مراقب تمام چیز‌هایی هستید که به فرزندتان مربوط می‌شود؟ در جامعه‌ی امروز «والدین هلیکوپتری» بودن یا تمایل پدر و مادر به رسیدگی بیش از حد به فرزند و نظارت بر تمام کار‌های او، حتی در شرایطی که خود کودک به تنهایی کاملا قادر به انجام خیلی از کارهایش است، یک مشکل رو به رشد و انگار مُد روز است.

رایج‌ترین اشتباهات والدین برای مدیریت دعوای کودکان


روزنامه خراسان – دکتر ساحل گرامی: در دورهمی‌های خانوادگی و دوستانه همه چیز تا جایی خوب است که بچه‌ها با هم درگیر نشده‌اند و به اصطلاح آب‌شان با یکدیگر در یک جوی می‌رود. اوضاع زمانی وخیم می‌شود که پای والدین و بزرگ تر‌ها به میان می‌آید و بسته به نوع نگرش، آن‌ها حق را به فرزند خود یا دیگری می‌دهند.

همیشه یکی از مشکلات و دو راهی‌های تربیتی، زمانی ایجاد می‌شود که کودک را ترغیب می‌کنیم از حق خودش دفاع کند، ولی از سوی دیگر هرگونه پرخاشگری یا کتک زدن را در او تقبیح می‌کنیم. در ادامه به دلایل ایجاد ناسازگاری میان کودکان و رایج‌ترین اشتباهات والدین در این زمینه اشاره خواهیم کرد.

هرکی زدت، بزنش!

هم طبیعی است و هم برای جلب توجه منفی!

یکی از بدیهی‌ترین دلایل بروز ناسازگاری بین کودکان پیش‌دبستانی، همسن بودن و قرار داشتن در یک مرحله رشدی است. مثلا کودکان سه ساله در مالکیت وسایل خود بسیار ثابت قدم هستند و وسایل خود را به دوستانشان نمی‌دهند.

این برای کودکان سه ساله کاملا طبیعی است و هنگامی که در این سن با یکدیگر همبازی می‌شوند، احتمال ایجاد تعارض و تنش زیاد است. از سوی دیگر در سنین دبستان و بالاتر، بازی کردن با کودکان بزرگ‌تر دردسرساز می‌شود، به دلیل این‌که کودکان بزرگ‌تر حالت رئیس مآبانه دارند و دوست ندارند کودکان کوچک‌تر را در بازی خود راه بدهند.

همین باعث شکایت و گاهی گریه کودکان کوچک‌تر می‌شود و برای حل دعوا رو به بزرگ تر‌ها می‌آورند. در بین پسر‌ها از نظر نیروی جسمانی هم تفاوت وجود دارد و به همین دلیل در دعوا‌های فیزیکی همیشه یک نفر که از نظر جسمانی ضعیف‌تر است، شاکی و معترض می‌شود.

اما گاهی اوقات این شکایت بردن‌ها و تعارضات، صرفا وسیله‌ای برای جلب توجه است. چون کودکان هنگامی که در سکوت و آرامش بازی می‌کنند، توجهی دریافت نمی‌کنند پس ترجیح می‌دهند از طریق درگیری این توجه را بگیرند! هرچند که توجه منفی است.

رایج‌ترین اشتباهات والدین برای مدیریت دعوا‌های کودکان

حال به راهکار‌های موجود اشاره می‌کنیم تا والدین با رایج‌ترین اشتباهات‌شان در این زمینه آشنا شوند.

۱. به او می‌گویید هرکه تو را زد، بزنش!

به عنوان اولین و مهم‌ترین نکته باید بگوییم، این توصیه که هر که تو را زد، تو هم او را بزن، به شدت اشتباه و غلط است. چون در حالت عادی والدین تاکید دارند کودک، دیگری را نزند و خشونت به خرج ندهد پس با این حرف تمام حرف‌های پیشین نقض می‌شود.

بهترین توصیه به کودکان در چنین مواقعی می‌تواند این باشد: «به چشم‌های فردی که تو را کتک می‌زند یا اذیت می‌کند، نگاه کن و بگو تو حق نداری با من چنین رفتاری بکنی.» گام بعدی اطلاع دادن به یک بزرگ‌تر مانند والدین، مربی مهد یا ناظم است. بهتر است این رفتار‌ها به شکل تمرینی در خانه انجام شود تا کودک بتواند با تن صدای مناسب و انتخاب بهترین کلمات، این مهارت را تمرین کند.

هرکی زدت، بزنش!

۲. او را جلوی جمع بازخواست می‌کنید

در صورت درگیری‌های فیزیکی، حتی اگر کودک‌تان به هر نحو مقصر بود، او را جلوی جمع بازخواست نکنید، حتی نصیحت هم نکنید بلکه اول به سمت فرزند خودتان بروید و قضیه را جویا شوید.

توجه داشته باشید رفتن شما به سمت کودک دیگر به منزله طرد کودک خودتان محسوب می‌شود و تاثیر منفی بر او می‌گذارد. به همراه فرزندتان به سمت کودک آسیب دیده یا کتک خورده بروید و سعی کنید قضیه را حل و فصل کنید.

۳. خیلی سریع مداخله می‌کنید

در گام بعدی باید خود کودک در حضور شما چنین رفتار‌هایی را نشان دهد. یعنی کودک را همراهی می‌کنید، ولی خود کودک اعمال و کلام قاطعانه را نشان می‌دهد. لطفا انتظار موفقیت صددرصد نداشته باشید و برای شروع از حوادث آسان‌تر شروع کنید. اگر فرزندتان در گام‌های اولیه موفق نبود، شما از زبان کودک بگویید و کمکش کنید تا حق خود را بگیرد.

دقت داشته باشید در این راه باید صبور باشید، چون این مسائل کودک را برای حضور در مدرسه و اجتماع آماده می‌کند. در موقعیت‌هایی که حقش خورده یا وسایلش گرفته می‌شود، سریع مداخله نکنید. اجازه دهید کودک با روش خودش، حق خود را بگیرد و اگر موفق نبود، تمرین‌های گفته شده را به کار بگیرید.

۴. کاملا مستقیم مداخله می‌کنند

هنگامی که در جمع فامیل یا دوستان درگیری رخ می‌دهد و کودک شکایت می‌کند، کافی است به او بگویید: «عزیزم، من با تو می‌آیم، ولی این مسئله‌ای است که به تو مربوط است، باید خودت به دوستت بگویی.» توجه داشته باشید در این مرحله پدر یا مادر، کودک را همراهی می‌کنند، ولی مداخله کاملا غیرمستقیم است و والد فقط نقش حمایتی دارد.

این برخورد در مواردی که اسباب‌بازی کودک به زور گرفته شده و او می‌خواهد آن را پس بگیرد هم کاربرد دارد. یعنی والدین خود را در دل ماجرا قرار نمی‌دهند و مستقیم وسیله را از کودک دیگر نمی‌گیرند بلکه کودک را برای گرفتن وسیله تشویق می‌کنند.

اگر کودک در این مرحله پیشروی نکرد، والدین می‌توانند وسیله را بگیرند و روی زمین قرار دهند و از کودک بخواهند خودش آن را بردارد یعنی باز هم مستقیم وسیله را به دست کودک نمی‌دهند.

هرکی زدت، بزنش!

۵. به او می‌گویید این‌قدر ترسو نباش!

برای آموزش دفاع کردن به کودک‌تان از نصیحت استفاده نکنید. مثلا نگویید: «از خودت دفاع کن، چرا از خودت دفاع نکردی؟ چرا وقتی کتک خوردی هیچ کاری نکردی؟ نگفتم این‌قدر ترسو نباش؟» یا برچسب نزنید: «بچه من پخمه است، مظلومه، بی‌دست و پاست، اصلا این کتک خوره و …».

یا زمانی که کودک‌تان کتک می‌خورد، خشم خود را از بقیه سر او خالی نکنید: «چرا هیچی نگفتی؟ همین‌طور وایستادی کتک خوردی؟» از همان ابتدا که کودک شما کتک خورد یا حقش گرفته شد یا هل داده شد، رفتاری را داشته باشید که انتظار دارید فرزندتان در آن شرایط انجام دهد.

مثلا اگر کسی کودک را کتک زد، دستش را با اقتدار، ولی بدون خشونت می‌گیرید و می‌گویید کار بدیه، نباید بزنی. اگر به زور اسباب‌بازی را گرفت، می‌گویید این اسباب‌بازی مال اونه، این برای شماست، ولی می‌تونید با همدیگه تقسیم کنید. این رفتار‌ها باید بدون خشونت و خجالت گفته شود.

۱۰ نکته درباره‌ی خواباندن بچه‌ها که تمام والدین باید بدانند


مجله دیجی‌کالا – تارا قهرمانی: مشکلات بی‌خوابی فقط برای بزرگسالان نیست و گاهی بچه‌ها نیز برای خوابیدن دچار مشکل می‌شوند و والدین را مجبور می‌کنند همراه آن‌ها بیدار بمانند. همین موضوع ممکن است شب‌ها را تبدیل به زمانی سخت و پرچالش برای بچه‌ها و والدین کند. خصوصا در دوران مدرسه که بچه‌ها صبح زود از خواب بیدار می‌شوند و لازم است برای داشتن خواب کافی شب‌ها زودتر بخوابند. در این مقاله ۱۰ ترفند برای خواباندن کودک به شما یاد می‌دهیم تا بتوانید بچه‌ها را به موقع راهی تخت خوابشان کنید و آن‌ها هم برای خوابیدن مشکلی نداشته باشند.

۱. ساعت خواباندن کودک را متناسب با نیاز او تعیین کنید

۱۰ نکته درباره‌ی خواباندن بچه‌ها که تمام والدین باید بدانند

بچه‌های مدرسه‌ای به ۹ الی ۱۱ ساعت خواب شبانه احتیاج دارند، ولی تنوع زیادی در نیاز و الگوی خواب کودکان وجود دارد. اکثر بچه‌ها الگوی خواب ثابتی دارند که به ندرت تغییر می‌کند.

برای مثال بچه‌های سحرخیز حتی اگر دیرتر بخوابند باز هم زود بیدار می‌شوند و بچه‌هایی که شب‌ها پرانرژی‌اند و به اصطلاح جغد شب هستند معمولا تا وقتی که بدنشان خسته و آماده نباشد نخواهند خوابید. باید بدانید فرزندتان برای این که صبح سرحال از خواب بیدار شود به چه میزان خواب احتیاج دارد و بر اساس آن ساعت به رختخواب رفتن او را مشخص کنید.

۲. زمان مشخصی برای بیدار شدن از خواب تعیین کنید

۱۰ نکته درباره‌ی خواباندن بچه‌ها که تمام والدین باید بدانند

وقتی که بدانید فرزند شما چه میزانی خواب احتیاج دارد و چه زمانی باید راهی رختخواب خود شود، به راحتی می‌توانید یک زمان برای بیدار شدن او از خواب مشخص کنید. این که اجازه دهید بچه‌ها در روز‌های تعطیل و آخر هفته‌ها بیشتر بخوابند و دیرتر از خواب بیدار شوند، مهربانانه به نظر می‌رسد، اما پس از آن باید منتظر یک بی‌خوابی طولانی در شب باشید.

آن چند ساعت خواب اضافی که در روز‌های تعطیل به بچه‌ها می‌دهید تاثیری مانند پرواززدگی یا جت لگ روی آن‌ها دارد و باعث می‌شود بدن آن‌ها در زمانی که باید بخوابند احساس خستگی نکند. پس ساعت خواب و بیداری کودکان را در کل روز‌های هفته بیش از یک ساعت تغییر ندهید.

۳. رفتن به رختخواب را به یک عادت پایدار تبدیل کنید

عادت خواب به ویژه برای نوزادان، خردسالان و کودکان پیش دبستانی بسیار مهم است. انجام کار‌های مشخصی قبل از خواب مثل رفتن به حمام و خواندن قصه، به بچه این پیام را می‌دهد که ساعت خواب نزدیک است. دانستن این که در ساعات آینده قرار است چه اتفاقی بیفتد، باعث آسودگی خیال او می‌شود و این آسودگی خیال زمینه‌ی مناسبی برای خواب فراهم می‌کند. با این کار بعد از مدت کوتاهی فرزند شما به صورت اتوماتیک و طبق عادت در زمانی که شما مشخص کرده‌اید خواب‌آلود می‌شود و شروع به خمیازه کشیدن می‌کند.

۴. حداقل ۲ ساعت قبل از زمان خواب تلویزیون را خاموش کنید

۱۰ نکته درباره‌ی خواباندن بچه‌ها که تمام والدین باید بدانند

تحقیقات نشان داده است که نور صفحه‌ی تلویزیون، موبایل، تبلت یا کامپیوتر می‌تواند در ترشح هورمون ملاتونین (Melatonin) اختلال ایجاد کند. هورمون ملانتونین نقش مهمی در چرخه‌ی خواب و بیداری ایفا می‌کند. هنگامی که میزان ملاتونین بالا می‌رود، اکثر افراد احساس خواب‌آلودگی می‌کنند و به رختخواب می‌روند.

تنها ۳۰ دقیقه تماشای تلویزیون یا هر نوع صفحه‌نمایش قبل از خواب کافی است تا خواب فرزندان شما به هم بریزد و ۲ ساعت دیرتر بخوابند. پس هرگز در اتاق خواب آن‌ها تلویزیون قرار ندهید و نگذارید موبایل و تبلت را هنگام خواب به اتاق خواب ببرند.

۵. هرگونه استرس را کاهش دهید

یکی دیگر از هورمون‌هایی که نقش موثری در خواب ایفا می‌کند، هورمون کورتیزول (Cortisol) یا همان هومون استرس است. هنگامی که سطح هورمون کورتیزول در بدن بالا باشد، فرزند شما نمی‌تواند بخوابد. سعی کنید فعالیت‌های آرام‌تری را برای زمان قبل از خواب انتخاب، نور‌ها را کم و فضای خانه را آرام کنید. با این کار می‌توانید سطح کورتیزول را در بدن کودک خود پایین نگه دارید.

با این که عروسک‌ها می‌توانند به راحت خوابیدن کودک کمک کنند، اما وجود اسباب بازی‌های زیاد می‌تواند تاثیر عکس داشته باشد و حواس کودک را پرت و خوابیدن را برای او دشوار کند. ملحفه‌های نرم، نور کم و ملایم در اتاق و سکوت نسبی، می‌تواند به کودک شما کمک کند تا تفاوت‌های روز و شب را درک کند و خوابیدن برای او ساده شود.

۷. محیط را خنک نگه دارید

علاوه بر نور و صدا، دما هم روی چرخه‌ی خواب کودکان تاثیر می‌گذارد. هورمون ملاتونین باعث تنظیم دمای بدن می‌شود و به بدن کمک می‌کند به دمای داخلی مورد نیاز برای خواب برسد. شما می‌توانید با تنظیم دمای بیرونی روی دمای داخلی بدن هم تاثیر بگذارید. برای این کار لازم است قبل از خواب لباس زیادی به بچه‌ها نپوشانید یا دمای اتاق را زیاد بالا نبرید. دمای معمولی اتاق یا حتی کمی خنک‌تر برای تحریک بدن به خواب مناسب‌تر است.

۸. ترس‌های بچه‌ها را برطرف کنید

به جای نادیده گرفتن ترس‌های بچه‌ها قبل از خواب به دنبال برطرف کردن آن‌ها باشید. اگر از تلاش برای اطمینان خاطر دادن به کودک جواب نگرفتید، می‌توانید از راه‌های خلاقانه‌ی دیگری استفاده کنید. برای مثال می‌توانید یک اسباب بازی ویژه را مامور محافظت از کودک در شب کنید یا قبل از خواب در اتاق کودک اسپری ضد هیولا بپاشید! (یک خوشبوکننده‌ی عادی که برچسبی خلاقانه روی آن چسبانده‌اید برای این کار ابزار مناسبی است.)

۹. خواب را مرکز توجه قرار ندهید

۱۰ نکته درباره‌ی خواباندن بچه‌ها که تمام والدین باید بدانند

بچه‌ها هم ممکن است مانند بزرگسالان در خاموش کردن مغز و به خواب رفتن دچار مشکل شوند. به جای بیشتر کردن تشویش آن‌ها با تاکید روی این که وقت خوابشان گذشته است، روی آرام کردن و کاهش تنش‌های فرزند خود تمرکز کنید.

۱۰. اختلالات خواب را در نظر بگیرید

درصورتی که شما تمام تلاش خود را کردید، اما فرزندتان هنوز برای خوابیدن مشکل دارد یا مدام دچار کابوس می‌شود، ممکن است واقعا اختلال خواب داشته باشد. در این صورت حتما با متخصص اطفال درباره‌ی مشکل صحبت کنید.

منبع: Healthline

ویژگی‌های سرویس مدرسه‌ی خوب از نگاه والدین


برترین‌ها: «مدرسه خودش سرویس داره یا باید خودمون بگیریم؟»، «من فقط سرویس برگشت میخوام بگیرم! امکانش هست؟»، «نمیخوام بچه‌ام صبح خیلی زود بیدار شه»، «راننده‌هاتون قابل اعتماد هستن؟»، «من فقط راننده خانم میخوام!»، «هزینه سرویس خیلی زیاده!» و…

این جمله‌ها و هزاران سوال دیگر، مواردی است که ذهن والدین را مشغول کرده. هرساله با بازگشایی مدارس و پس از ثبت‌نام در مدرسه، والدین به دنبال بهترین و امن‌ترین راه برای رفت‌و‌آمد فرزندشان به مدرسه هستند.

اما یک سرویس مدرسه‌ی خوب چه ویژگی‌هایی دارد؟ والدین چه انتظاراتی از راننده سرویس دارند؟ کم‌هزینه‌ترین راه برای حمل‌و‌نقل دانش‌آموزان کدام است؟

ویژگی‌های سرویس مدرسه‌ی خوب از نظر والدین

همه این‌ها مواردی است که در این مطلب به آن‌ها اشاره کرده‌ایم:

والدین چه انتظاراتی از سرویس مدرسه دارند؟

راننده قابل اعتماد

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های یک سرویس مدرسه‌‌ی خوب، قابل اعتماد بودن آن است. فرزند شما قرار است بخشی از روز را کنار فردی غریبه باشد. در مسیر رفت‌و‌آمد هزاران مشکل کوچک و بزرگ ممکن است پیش بیاید و شما باید بتوانید با خیال راحت فرزندتان را به شخصی امین و مورد اعتماد بسپارید.

در جهت ایجاد فضای اعتماد، رانندگان مک ملزم به دریافت برچسب سرویس مدارس از مراجع قانونی هستند و این به معنای دارا بودن گواهی عدم اعتیاد و عدم سوء پیشینه رانندگان مک است.

قیمت مناسب

همان‌طور که می‌دانید پول دریافتی از والدین بابت سرویس مدرسه دانش‌آموزان بین مدرسه و پیمانکار و راننده تقسیم می‌شود و به دلیل وجود واسطه‌ای همچون پیمانکار، شما باید هزینه بیشتری پرداخت کنید. پیمانکاران درصد مشخصی دارند که آن را در قبال انجام کار‌های رانندگان و دانش‌آموزان دریافت می‌کنند.

اپلیکیشن MEC این واسطه را حذف کرده و به همین دلیل شما مبلغ کمتری را به عنوان هزینه سرویس مدرسه پرداخت می‌کنید. در این اپلیکیشن قیمت‌گذاری بر اساس کیلومتر یا براساس محله و به صورت کاملا منصفانه انجام می‌شود.

ویژگی‌های سرویس مدرسه‌ی خوب از نظر والدین

وقت‌شناسی

یکی دیگر از ویژگی‌های مهم سرویس مدرسه، به موقع رساندن دانش‌آموزان است. برخی از والدین از عدم تعهد رانندگان و وقت‌نشناسی آنان شکایت دارند. یک راننده‌ی خوب باید هر روز رأس ساعت مشخصی دانش‌آموزان را از جلوی درب منزل سوار کرده و به مدرسه برساند و همینطور به محض تعطیلی مدرسه، دانش‌آموزان را به خانه ببرد.

اپلیکیشن MEC برای والدین امکانی فراهم کرده است تا بتوانند به صورت آنلاین موقعیت سرویس مدرسه فرزندشان را رصد کرده و از زمان رسیدن دانش‌آموز به مدرسه آگاهی پیدا کنند. برخی از والدین شاغل همیشه پس از تعطیل شدن مدرسه نگران به موقع‌رسیدن فرزندشان به خانه هستند که با وجود امکان رصد آنلاین سرویس مدرسه، این نگرانی‌ها دیگر معنی ندارد.

شناخت رانندگان سایر مسیرها

استفاده از رانندگان سرویس مدارس در ساعات عادی ( غیر از زمان تعطیلی مدارس) در بخش درخواست دربستی امکان پذیر است. این به معنای همان تاکسی آنلاین و استفاده از راننده مطمئن، قیمت منصفانه، تنوع در خدمات و نوع خودرو است. انتخاب اتوبوس، مینی بوس ، ون و خودروی سواری بخشی از خدمات درخواست دربستی در اپلیکیشن مک است.

راننده‌ی خانم برای دانش‌آموزان دختر

معمولا والدین دانش‌آموزان دختر، نگرانی بیشتری در مورد موارد ذکر شده دارند، به همین دلیل برایشان مهم است که دخترشان با راننده‌ی متعهد خانم به مدرسه برده شود. در اپلیکیشن MEC این امکان با هماهنگی والدین گرامی و اپراتور شرکت امکان‌پذیر است.

ویژگی‌های سرویس مدرسه‌ی خوب از نظر والدین

در دسترس بودن راننده و ارتباط با والدین

والدین به راحتی می‌توانند از طریق تماس تلفنی یا پیامک با راننده سرویس در تماس باشند. در اپلیکیشن MEC سیستم به صورت خودکار در فاصله ۵۰۰ متری از محل منزل دانش‌آموز، یک پیامک به ولی می‌فرستد با این مفهوم که راننده در نزدیکی منزل شماست و در فاصله ۱۰۰ متری پیامکی مجدد می‌فرستد تا ولی از رسیدن راننده به محل انتظار مطلع شود.  همینطور در هنگام رسیدن به مدرسه و بازگشت از مدرسه پیامک‌های مجزایی برای ولی یا والدین فرستاده می‌شود و در صورت غیبت دانش‌آموز راننده می‌تواند با اعلام ثبت غیبت پیامکی به اولیاء بفرستد تا ایشان را از عدم حضور فرزندشان در سرویس مدرسه مطلع کند.

راننده شخصی

اپلیکیشن MEC برای والدینی که می‌خواهند فرزندشان با سرویس شخصی به مدرسه برود هم فکری کرده است. مزیت راننده شخصی این است که شما می‌توانید با هماهنگ کردن با راننده، زمان رفت‌وآمد فرزندتان را خودتان مشخص کنید. البته با هزینه مناسب‌تر و اطمینان بیشتر از آژانس‌ها و تاکسی‌های اینترنتی.

پاکیزگی و ظاهر مناسب خودرو

والدین می‌توانند از طریق فرزندان از پاکیزگی و راحتی خودروی سرویس آگاه شوند و در اپلیکیشن MEC به این ویژگی‌ها امتیاز دهند تا در صورت پایین بودن امتیاز مربوط به هر سرویس، در جهت رفع مشکل آن اقدام شود.

بیمه

همه رانندگان و خودرو‌های سرویس مدارس در اپلیکیشن MEC بیمه هستند و اگر خدایی نکرده اتفاقی هنگام ایاب و ذهاب دانش‌آموزان بیفتد، به راحتی قابل پیگیری و جبران است و نیازی نیست که والدین با افرادی مثل مدیر مدرسه و پیمانکار روبه‌رو شده و دچار تنش شوند.

والدین گرامی برای استفاده از خدمات این اپلیکیشن، میتواند نسخه اندروید آن را از طریق لینک زیر دانلود کنید.

ویژگی‌های سرویس مدرسه‌ی خوب از نگاه والدین