کلیسای سنت‌استپانوس؛ عبادت در قلب طبیعت


برترین‌ها: کشور ایران با قدمت تاریخی بالای خود دارای بنا‌های تاریخی و مذهبی بسیاری است که هر کدام به نوبه خود دارای ارزش و اهمیت متفاوتی هستند. اقلیت‌های مذهبی غالباً در این میان دنیای جالب‌تری دارند و می‌توانند گویای ماجرا‌های بسیاری باشند که شاید درصد بالایی از مردم از آن‌ها بی‌خبر هستند. در این مطلب تصمیم داریم شما را به یکی از کلیسا‌های زیبا در کشورمان ببریم و با آن آشنا کنیم: کلیسای سنت استپانوس!

درباره کلیسای سنت استپانوس

کلیسای سنت استپانوس، زیارت در قلب طبیعت!

کلیسای سنت استپانوس که در جلفا، مرز ایران، جمهوری آذربایجان و ارمنستان قرار دارد به عنوان دومین کلیسای مهم ارامنه ایران بعد از قره کلیسا در آذربایجان غربی شناخته می‌شود. کلیسای سنت اتپانوس در قرن نهم میلادی ساخته شد، اما در اثر زلزله شدیدی آسیب جدی دید و در نهایت در دوران صفوی مورد بازسازی و مرمت قرار گرفت.

یکی از ویژگی‌های برجسته این کلیسا، قرارگیری در قلب طبیعت کوه‌های بخش مرزی جلفا و جمهوری آذربایجان و همین‌طور در کناره رودخانه ارس است. کلیسای سنت استپانوس در دامنه بلندی‌هایی قرار گرفته که ماغارد نامیده می‌شوند و از این جهت هم در منابع کتاب‌های ارمنی به نام دیر ماغارد نیز شناخته می‌شود. این کلیسا در واقع در ۶ کیلومتری روستای دره شام قرار گرفته که چیزی حدود ۱۵ کیلومتری غرب شهر جلفا و در محله قزل وانک است.

کلیسای سنت استپانوس به طور کلی مورد احترام تمامی ارامنه و به‌خصوص شاخه مسیحیان گریگوری ساکن ارمنستان قرار دارد، به همین دلیل هم معمولاً در یکی از روز‌های سال، هزاران نفر از ارامنه در این کلیسا جمع می‌شوند و مراسم و آیین‌های خودشان را به جا می‌آورند.

جالب است بدانید که روایت شده در قرن هفتم میلادی در همین مکانی که کلیسای سنت استپانوس قرار دارد، کلیسای دیگری بوده که به دلایل نامشخصی ویران شده است. این کلیسا در پانزدهم اسفند سال ۱۳۴۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید و در سال ۲۰۰۸ نیز در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.

کلیسای سنت استپانوس از نظر تاریخی

کلیسای سنت استپانوس، زیارت در قلب طبیعت!

کلیسای سنت استپانوس از نام فردی به نام استفان سنت استپانوس گرفته شده که جزء اولین شهدای مسیحیت و مبلغان حضرت مسیح به شمار می‌رود. این فرد در سال ۳۶ میلادی به اتهام بر زبان آوردن سخنانی بر خلاف یهود، توسط یهودیان سنگسار شد، اما در رابطه با تاریخ کلیسا نیز ماجرا‌های بسیار وجود دارد. قدیمی‌ترین سندی که در رابطه با تاسیس این کلیسا در جلفا وجود دارد به سال ۶۳۹ میلادی بر می‌گردد.

کلیسای سنت استپانوس، زیارت در قلب طبیعت!

خیلی‌ها معتقدند که این کلیسا در دوران صفویه ساخته شده، اما معماری ویژه آن نشانی از سبک معماری و مصالح چیزی است که در کلیسای طاطائوس در آذربایجان غربی در قرن‌های چهارم تا ششم هجری بنا شده است، به همین دلیل هم تاریخ دقیقی از قدمت این کلیسا نمی‌توان بیان کرد، اما در این میان نکته دیگری هم وجود دارد. در ساحل شمالی ارس، قرینه‌ای از این کلیسا نیز دیده می‌شود که بسیاری در شرح آن وجود یک قدرت واحد بر هر دو طرف ساحل رود ارس را بیان می‌کنند. در نهایت نیز همان‌طور که پیش از این اشاره شد این کلیسا در دوران صفویه توسط عباس میرزا مرحله چهارم بازسازی خود را پشت سر گذاشت.

معماری کلیسای سنت استپانوس

کلیسای سنت استپانوس، زیارت در قلب طبیعت!

همان‌طور که گفته شد کلیسای سنت استپانوس در محوطه‌ای سرسبز واقع شده و بنای بلند و استوانه‌ای آن در میان درختان بلندقامت خودنمایی می‌کند. تقریباً تمامی بخش‌های این بنا از سنگ و حصار ساخته شده است و در کنار هفت برج نگهبان و همین‌طور پنج استوانه سنگی، دژ‌های دوران ساسانی را در ذهنتان تداعی می‌کند. دیوار‌های سنگی و خوش‌تراش بیرونی این بنا بسیار زیبا و منحصربه‌فرد هستند و به ارزش معماری آن افزوده‌اند. به طور کلی می‌توان گفت که معماری این بنا تلفیقی از معماری‌های رومی، اشکانی و همین‌طور اورارتویی است و در تمام آن از سنگ‌هایی با رنگ صورتی، سفید و قرمز استفاده شده است.

ابعاد تعیین‌شده در کلیسای استپانوس چیزی حدود ۲۲ در ۱۵ متر است و توسط دو ورودی مشخص از مهمانان استقبال می‌کند. یکی از این ورودی‌ها که ورودی غربی به شمار می‌رود دارای چهار ستون بالکنی است که معمولاْ برای سرودخوانی مورد استفاده قرار می‌گرفته و ورودی بعدی که در قسمت جنوبی قرار دارد نیز در کنار ساختمان ناقوسخانه گنبد واقع شده است.

به طور کلی می‌توان گفت که ساختمان اصلی کلیسای سنت استپانوس به سه بخش اصلی صحن و گنبد ۱۶ ضلعی، برج ناقوس و همین‌طور اجاق دانیال تقسیم می‌شود. صحن کلیسا یا همان نمازخانه در وسط محوطه اصلی کلیسا قرار دارد و دارای مدخلی در ضلع غربی خود با ابعادی در حدود یک و نیم در دو و نیم متر است. این مدخل دارای درب چوبی زیبایی است که با منبت‌کاری قاجاری و میخکوب‌های فلزی تزئین شده و از سبک هنر‌های اسلامی پیروی می‌کنند.

کلیسای سنت استپانوس، زیارت در قلب طبیعت!

در کنار این درب نیز طاقی مقرنس‌کاری‌شده قرار دارد که به‌نوبه خود شاهکاری در معماری به شمار می‌رود. در این قسمت کتیبه‌ای به زبان فارسی و ارمنی وجود دارد که در رابطه با خرید روستای دره شام توسط عباس میرزا و هم‌چنین وقف آن به این کلیسا نوشته شده است. ساختمان نمازخانه شبیه به صلیب است و گنبد ۱۶ ضلعی نیز سقف مرکزی آن را تشکیل می‌دهد. در انتهای قسمت شرقی صلیب هم محراب کلیسا قرار گرفته و دارای ارتفاعی ۹۶ سانتی‌متری از کف نمازگاه است.

برج ناقوس نیز در قسمت جنوبی ساختمان اصلی قرار دارد و بر روی طبقه دوم آن هرمی بر روی هشت ستون کوچک واقع شده است. ستون‌های برج ناقوس از سنگ سرخ کلیسا بوده و هرکدام دارای سرستونی خوش‌طرح و زیبا هستند. پیشانی طاق‌هایی که در بین این ستون‌ها قرار دارند نیز با نقش برجسته فرشته طیب، ترنج، ستاره و گل هشت پر تزئین شده‌اند.

اجاق دانیال هم تالاری متصل به دیوار شمالی کلیساست که از سه قسمت تالار اجتماعات، خود اجاق که توسط دیواری جدا شده و همین‌طور محل غسل تعمید تشکیل می‌شود.

بازدید از کلیسای سنت استپانوس

کلیسای سنت استپانوس، زیارت در قلب طبیعت!

اگر تصمیم به بازدید از کلیسای سنت استپانوس جلفا دارید می‌توانید تمامی روز‌های هفته و سال به جز چهاردهم خرداد، بیست و یکم رمضان، بیست و پنجم شوال، نهم و دهم محرم و هم‌چنین بیست و هشتم صفر از ساعت ۹ صبح تا ۶ بعد از ظهر اقدام کنید.

بهترین زمان سال برای بازدید از این بنا فصل‌های بهار و تابستان است و شما می‌توانید با صرف زمانی در حدود چند ساعت از تمامی بخش‌های کلیسا بازدید کنید. این کلیسا به عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری مهم در کشور دارای امکاناتی از جمله پارکینگ، پوشش شبکه و بوفه است، اما متاسفانه از نظر دسترسی به وسایل نقلیه، امکان تردد معلولین با ویلچر، اقامتگاه، رستوران و مرکز امانتداری شرایط خوبی ندارد.

کلیسای سنت استپانوس، زیارت در قلب طبیعت!

توصیه ما این است که در کنار بازدید از کلیسای سنت استپانوس به کلیسا‌های منطقه دره شام و همین‌طور دامنه کوه‌های اطراف کلیسا نیز مراجعه کرده و از تماشای آن‌ها لذت ببرید.

دشت شیمبار؛ این همه زیبایی در میان طبیعت


برترین‌ها: مناطق جنوبی کشور به لحاظ گردشگری، جایگاه بسیار خوبی دارند. در هر بخشی از این خاک می‌توان منطقه‌ای دیدنی و شگفت‌انگیز پیدا کرد که هر کدام از جنبه‌های تاریخی، فرهنگی و یا طبیعی دارای ارزش و اهمیت‌های مخصوص به خودشان هستند.

یکی از زیباترین مناطق طبیعی در این منطقه که در نزدیکی اهواز نیز قرار دارد دشت شیمبار است. این دشت در مرز استان خوزستان و چهارمحال و بختیاری و ۱۰۰ کیلومتری مسجد سلیمان قرار دارد و تبدیل به جاذبه تفریحی و گردشگری ایده‌آلی شده است. در این مطلب همراه ما باشید تا دشت شیمبار را بهتر بشناسیم.

دشت شیمبار، در میان طبیعت و این همه زیبایی
درباره دشت شیمبار

دشت شیمبار با داشتن مساحتی بیش از ۵۰ هزار هکتار از یک طرف در دامنه کوه دلا و از طرفی دیگر در تماس با کوه‌های بلند و زیبا قرار دارد. این منطقه پوشیده‌شده از انگور کوهی، توت، انار، سیب، بادام، بوته‌های وحشی، انواع قارچ و مرکبات و… است و از این بابت جلوه بی‌نظیری را ایجاد کرده است. بخش‌های کوهستانی اطراف این منطقه نیز انتخاب ایده‌آلی برای کوهنوردی به شمار می‌آیند.

دشت شیمبار، در میان طبیعت و این همه زیبایی

دشت شیمبار حیات وحش خوبی دارد و از این نظر نیز به هم زیبایی منطقه افزوده و هم بسیار ارزشمند است. رود شیمبار که در این دشت جریان دارد فضای زیبا و رویایی آن را چندین برابر کرده و چشمه‌های زیادی نیز در گوشه و کناره‌های آن به چشم می‌خورد.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های دشت شیمبار، تالاب شیمبار است که در منطقه‌ای حفاظت‌شده و در امتداد رشته کوه‌های زاگرس قرار دارد. این تالاب تحت تاثیر آب و هوای کوهستانی است و در فصل‌های پاییز و زمستان بارشی فراوان از باران دارد.

پوشش گیاهی و جانوری دشت شیمبار

همان‌طور که گفته شد این دشت از نظر پوشش گیاهی و جانوری از اهمیت بسیاری برخوردار است. پوشش گیاهی این دشت علاوه بر چیز‌هایی که پیش از این به آن‌ها اشاره شد شامل درختان بلوط، بادام کوهی، مهلو، افرا، ارزن، اسفندان، بنه، کلخنگ، جاز، زالزالک، کلخونک، مورد، پده، چنار، آلبالو وحشی، زیان گنجشک، انواع گون، ریواس، مورد معطر، پرسیاوشان، گزانگبین، کرامینه، انواع گیاهان دارویی و… نیز می‌شود و درختان خودرویی از میوه‌های توت،سیب، انگور و انجیر نیز به وفور در آن دیده می‌شوند.

دشت شیمبار، در میان طبیعت و این همه زیبایی

حیات وحش این منطقه در گذشته شامل حیواناتی از جمله گرگ، خرس، گراز، پرندگان شکاری مثل عقاب و کرکس می‌شد و همین مسئله نیز باعث می‌شد که کمتر کسی بتواند جرأت آن را پیدا کند که پا به این دشت بگذارد، اما امروزه به دلیل شکار غیرقانونی در این منطقه، چرخه اکوسیستم به مشکلاتی موجه شده و کیفیت گذشته را ندارد. جالب است بدانید که با وجود این مسئله هنوز هم در تالاب این دشت گونه‌هایی از چلچله، پلیکان و کشیمیان به چشم می‌خورد.

جاذبه‌های تاریخی دشت شیمبار

دشت شیمبار، در میان طبیعت و این همه زیبایی

منطقه شیمبار از نظر تاریخی نیز اهمیت بسیاری دارد. کتیبه‌ها و آثار باستانی بسیاری در این منطقه به چشم می‌خورند که حاکی از آن هستند که این دشت عمر دور و درازی داشته، اما نوع پوشش و شکل این سنگ‌نگاره‌ها نشان می‌دهد که احتمالاً به دوره اشکانی مربوط می‌شوند.

یکی از مهم‌ترین سنگ‌نگاره‌های این منطقه تنگ بتا نام دارد. این سنگ‌نگاره نقش برجسته‌ای هشت‌ونیم متری و نقشی ۱۴۰ سانتی‌متری در بلندی‌های کوه دلاست. بررسی‌ها نشان می‌دهد که تنگ بتا در دوره‌های زمانی مختلف مورد توجه قرار گرفته بوده است.

از میان سایر جاذبه‌های گردشگری دشت شیمبار می‌توان به قلعه دختر، بقایاس آسیاب‌های تنگ سنان، قلعه کله قندی، قلعه آهنگری، پل نگین، کوه قلندرون، امام زاده صالح ابراهیم کوه دمه، امامزاده محمد ابن حمام، امام زاده بابا زاهد، شیر‌های سنگی و هم‌چنین کاریز‌های دوران باستانی نیز اشاره کرد که برای گردشگرانی که به این منطقه سفر می‌کنند سرشار از تجربه‌های جدید و لذت‌بخش هستند، به همین دلیل نیز اهمیت گردشگری دشت شیمبار بسیار زیاد است.

کوچ‌نشینی در دشت شیمبار

دشت شیمبار، در میان طبیعت و این همه زیبایی

جالب است بدانید که دشت شیمبار گذرگاه و مسیر اصلی عشایر بختیاری است که هر سال مسیر بین استان خوزستان و چهار محال و بختیاری را طی می‌کنند. تماشای چادر‌های مشکی این عشایر در پهنه دشت شیمبار و هم‌چنین زندگی رنگارنگ، پرتلاش و زیبای آن‌ها می‌تواند برای هر مسافر و گردشگری جذاب و دیدنی باشد، به علاوه آنکه این عشایر غالباً به رسم مهمان‌نواری، پذیرای بازدیدکنندگان و گردشگران این منطقه خواهند بود.

ایلات کوه‌نشین بختیاری که مردم و ساکنین شیمبار و مناطق اطراف آن را تشکیل می‌دهند مدت‌هاست از طریق دامداری و کشاورزی به امرار معاش می‌پردازند. صنایع دستی و تولیدات دامی این عشایر شامل چوقابافی، گلیم بافی، قالی بافی، لباس‌های محلی، پنیر محلی، کره محلی، کشک، قارا، عشل، نان تیری و… می‌شود.

بازدید از دشت شیمبار

دشت شیمبار، در میان طبیعت و این همه زیبایی

برای آنکه بتوانید برای بازدید از دشت شیمبار اقدام کنید، پیش از هرچیز باید با مسیر رفت و آمد و دسترسی به این منطقه آشنا شوید. راحت‌ترین و مهم‌ترین راه دسترسی به دشت شیمبار مسیر جدید مسجد سلیمان به شهرکرد است که مدتی آسفالت شدن از می‌گذرد. داخل این منطقه راه‌های شنی روستایی نیز وجود دارند که می‌توانید به آن‌ها نیز به چشم یک گزینه نگاه کنید. علاوه بر این مسیری که از بخش اندیکا به سمت بازفت امتداد دارد نیز از این منطقه می‌گذرد و شما می‌توانید از آن نیز به عنوان مسیر رفت و آمد خود استفاده کنید.

اگر تصمیم به بازدید از منطقه دشت شیمبار را دارید می‌توانید در تمامی فصل‌های سال اقدام کنید، اما قطعاً فصل بهار به لحاظ آب و هوای مناسب و سرسبزی فضا، انتخاب بهتری خواهد بود.

در زمان بازدید از دشت شیمبار می‌توانید از امکانات رفاهی و ورزشی این منطقه استفاده کرده و به قایق‌رانی، ماهی‌گیری، عکاسی، پیاده‌روی و کوهنوردی بپردازید و خاطرات شیرینی را از این سفر در ذهن خودتان به یادگار بگذارید.

بهار در کره جنوبی | مجموعه تصاویری از طبیعت بی نظیر کره جنوبی


با فرا رسیدن فصل بهار و گرم تر شدن هوا، طبیعت جان تازه ای می گیرد. درختان به شکوفه می نشینند و زمین سرسبز می شود. همین ها کافی است تا تصاویری بدیع در سراسر جهان به وجود آید، منظره هایی که از لذت بخش ترین اتفاقات در طبیعت است. کشورهای شرق آسیا، با توجه به جغرافیای خاص و متفاوت و آب و هوای دلنشین، از پرطرفدارترین مقصدهای گردشگری به شمار می آیند. به خصوص فصل بهار در کره جنوبی و ژاپن بسیار دیدنی است.

با شکوفه های بی نظیر گیلاس، که در ژاپن ساکورا و در کره جنوبی بئوت کوت نامیده می شوند، یکی از مشخصه های اصلی این کشورهای شرق دور به حساب می آیند. رنگ صورتی دلنشین آنها در کنار عطر خاص و آب و هوای جذاب این مناطق تصاویری فراموش نشدنی را به وجود می آورند. طبیعت در فصل بهار، سمفونی بی نظیری از رنگ ها را در این کشورها به وجود می آورد که بسیار دیدنی است.

در حالی که بسیاری از مسافران، به دلیل مشهور بودن شکوفه های گیلاس ژاپن را به عنوان مقصد سفر خود انتخاب می کنند، فصل بهار در کره جنوبی نیز زیابایی های خاص خود را دارد. به دلیل نزدیک بودن اقلیم دو کشور، شکوفه های گیلاس با همان زیبایی در کره جنوبی نیز قابل مشاهده هستند. علاوه بر آن، منظره هایی نفس گیر از تقابل طبیعت و شهرنشینی مدرن نیز در این کشور دیده می شود.

شهرهای مختلف کره جنوبی، مانند سئول، پایتخت این کشور، بوسان، اولسان و اینچئون با جاذبه های مختص به خود، هر کدام جذابیت منحصر به فردی را در فصل بهار به نمایش می گذارند. فضاهای روستایی اطراف این شهرها نیز از جمله دیدنی هایی است که باید به تماشای آن نشست.

در این مطلب از مجله گردشگری الی گشت، مجموعه ای از تصاویر فصل بهار در کره جنوبی را برای شما همراهان عزیز فراهم کرده ایم.
با ما همراه باشید.

آبشار لاتون آستارا؛ صدای جریان آب در قلب طبیعت!


برترین‌ها: گشت‌وگذار در دل طبیعت همیشه و هر زمانی می‌تواند لذت‌بخش و دلنشین باشد. همان‌طور که می‌دانید بازدید از مناطق بکر و طبیعی در کشور ما از رونق بسیار زیادی برخوردار است، چراکه از شمالی‌ترین نقطه تا جنوبی‌ترین قسمت خاک ایران دارای جاذبه‌های طبیعی گردشگری است که تنوع بالایی نیز دارند.

آبشار لاتون آستارا، صدای جریان آب در قلب طبیعت!

در این میان، اما مناطق سرسبز می‌توانند تا حدودی آرامش‌بخش‌تر باشند، به همین دلیل هم هست که نوار شمالی ایران همیشه طرفداران زیادی دارد و در تمامی فصل‌های سال مسافران و گردشگران بسیاری را به سمت خود سوق می‌دهد. استان گیلان به عنوان یکی از زیباترین استان‌های سرسبز کشورمان هم همیشه انتخاب خوبی برای سفر به شمار می‌رود.

این استان با داشتن جاذبه‌های گردشگری بکر بسیاری در قلب خود شگفتی‌های بسیاری را برای گردشگران و مسافرانی که پا به خاک آن می‌گذارند به همراه دارد و می‌تواند خاطره یک سفر به‌یادماندنی را در ذهن آن‌ها به یادگار بگذارد.

یکی از جاذبه‌های گردشگری بکر و زیبای استان گیلان آبشار لاتون است. این آبشار تقریباً در منطقه مرزی شهر آستارا قرار دارد و انتخاب خوبی برای سفر و البته بازدید نیز به حساب می‌آید. در این مطلب همراه ما باشید تا آبشار لاتون را بیشتر بشناسیم و با زیبایی‌های آن آشنا شویم.

درباره آبشار لاتون آستارا

آبشار لاتون در ۱۵ کیلومتری جنوب شهرستان آستارا، شهر بوندویل و روستای کوته کومه استان گیلان قرار دارد و با ۱۰۵ متر ارتفاع به عنوان بلندترین آبشار این استان از اهمیت بسیاری برخوردار است. برای رفتن به این آبشار باید از مسیر جاده شمال به سمت آستارا شروع کنید. از آنجا نیز به راحتی می‌توانید مسیر خود را مستقیماً به سمت لوندویل و کوته کومه ادامه دهید.

آبشار لاتون آستارا، صدای جریان آب در قلب طبیعت!

برای بازدید از این آبشار باید چیزی حدود ۶ کیلومتر طبیعت‌گردی را با دل و جان پذیرا باشید، البته هر جایی که خسته شدید می‌توانید در دل طبیعت زیبای آن دقایقی را به استراحت بپردازید. در ابتدای مسیر از کنار رودخانه‌ای می‌گذرید که فضای بسیار رویایی و جان‌بخشی را فراهم کرده است.

علاوه بر این برای رفتن به سمت آبشار لاتون تپه‌های جنگلی‌ای وجود دارد که باید آن‌ها را پشت سر بگذارید. بعد از آن هم روستایی قدیمی و البته خالی از سکنه نیز منتظر شماست که باید از آن هم عبور کنید. بعد از پشت سر گذاشتن این مکان‌ها به ارتفاع ۷۰۰ متری و البته انتهای مسیر می‌رسید. اینجا دقیقاً مرز استان اردبیل و ۱۵ کیلومتری جنوب آستاراست و آبشار لاتون نیز در آن قرار دارد.

شدت حرکت آب در آبشار لاتون بسته به میزان بارش در منطقه متغیر است، اما این آبشار تقریباً هیچ وقت بدون آب نمی‌ماند! در کنار آبشار لاتون جنگل زیبا و بکری وجود دارد که زیبایی منطقه را به‌مراتب افزایش داده است. این جنگل دارای گیاهان و درختان متنوعی از جمله گلابی، به، آلو، فندق، گردو، سیب وحشی و… است و حیواناتی از جمله جوجه‌تیغی، گاو، اسب، گراز و… نیز در آن دیده می‌شوند.

زیبایی‌های منطقه آبشار لاتون به همین‌جا ختم نمی‌شود. به فاصله ۱۰ متر از آبشار لاتون، آبشار دیگری نیز دیده می‌شود که چیزی حدود ۶۵ متر از لاتون کوتاه‌تر است، اما حجم آب آن بیشتر بوده و عریض‌تر نیز هست. کمی بالاتر که بروید سه حوض بزرگ طبیعی با سه آبشار ۱۰ متری را نیز می‌بینید که این منطقه را به فضایی رویایی و البته شبیه بهشت تبدیل کرده‌اند.

این منطقه برای کسانی که اهل کوهنوردی هستند گزینه ایده‌آلی است، چراکه می‌توانند تا قله اسپیناس و قلعه لاتون بروند و از تماشای آن لذت ببرند، البته رسیدن به این نقاط کار ساده‌ای نیست و نیازمند کوهنوردانی حرفه‌ای با آمادگی بدنی بالاست.

آبشار لاتون آستارا، صدای جریان آب در قلب طبیعت!

بازدید از آبشار لاتون

از آنجایی که آبشار لاتون سالانه پذیرای مسافران و گردشگرانی بسیاری است، امکانات رفاهی در این منطقه به شکل قابل قبولی فراهم شده است. در نزدیکی آبشار لاتون پارکینگی قرار دارد که مسافران می‌توانند از نظر محل قرارگیری خودرو‌های خود اطمینان خاطر حاصل کنند. علاوه بر این بوفه، سرویس بهداشتی، آب گرم معدنی و… نیز از دیگر امکانات موجود در این منطقه است.

توصیه می‌کنیم که اگر قصد بازدید از آبشار لاتون را دارید وسایل به خصوصی را با خود همراه داشته باشید. چیز‌هایی از قبیل کفش‌های مناسب و راحت، لباس کافی، کلاه، ضد آفتاب، عینک آفتابی و… از ابتدایی‌ترین وسایلی هستند که در مسیر رسیدن به آبشار لاتون لازمتان خواهند شد.

برای بازدید از آبشار لاتون تقریباً تمامی فصل‌های سال مناسب نخواهند بود. توصیه ما این است که در اوایل فصل بهار و ابتدای تابستان برای بازدید از این منطقه اقدام کنید، چراکه در این زمان هوای منطقه لاتون هنوز آن‌قدر گرم و شرجی نشده و می‌توانید از آن لذت ببرید.

آبشار لاتون آستارا، صدای جریان آب در قلب طبیعت!

در این زمان زیبایی‌های فصل بهار به خوبی خود را نشان می‌دهند و صدای پرندگان نیز گوش‌های شما را نوازش خواهد کرد. طراوت و تازگی جنگل لاتون در فصل بهار یکی از لذت‌بخش‌ترین تجربیات شما در سفر خواهد بود. یادتان باشد که حتماً یک دوربین عکاسی مناسب نیز با خود به همراه داشته باشید تا بتوانید تصاویر زیبا و بی‌نظیری را از این منطقه بکر و سرسبز ثبت کرده و به یادگار بگذارید.

اگر در زمان بازدید از آبشار لاتون قصد اقامت در این منطقه را داشتید می‌توانید از کلبه‌های کوچک موجود در این منطقه بهره بگیرید. به علاوه آنکه هتل‌های باامکاناتی در شهر آستارا وجود دارند که پذیرای مسافران و گردشگران هستند. ناگفته نماند که چادر زدن در منطقه آبشار لاتون و یا اجاره کردن خانه‌هایی در روستای کوته کومه نیز از دیگر راه‌های اقامت در منطقه آبشار لاتون است.

مسیر دسترسی به آبشار لاتون

همان‌طور که پیش از این نیز اشاره شد برای رفتن به آبشار لاتون باید وارد جاده آستارا شوید. از شهر تهران تا لوندویل چیزی بیشتر از ۶ ساعت و نیم فاصله است که باید آن را پشت سر بگذارید. شما می‌توانید اتوبان تهران- رشت را ادامه دهید و از تالش تا لندویل نزدیک به یک ساعت را طی کنید.

آبشار لاتون آستارا، صدای جریان آب در قلب طبیعت!

بعد از آن با کمک جاده فرعی موجود در لندویل وارد قسمت جنوبی شوید و خود را به روستای کوته کومه برسانید. از اینجا تا روستای کوته کومه تقریباً ۱۵ دقیقه زمان است و بعد از آن هم باید خودروهایتان را بگذارید و پیاده‌روی‌تان را شروع کنید.

تاریخچه سیزده بدر و روز طبیعت در ایران


در مورد نوروز و تک تک لحظات آن می توان هزاران سطر و شاید صفحه نوشت و آن را در دفتر چند هزار ساله ایران زمین به ثبت رساند. هر کدام از روزهای نوروزی برای خود یک فلسفه و تاریخچه ای دارد و بسیاری از ما چه از روی کنجکاوی و چه از روی حس وطن پرستی می خواهیم از چند و چون داستان های این روزها سر در بیاوریم. امروز می خواهیم سری به تاریخچه سیزده بدر یا همان روز سیزدهم فروردین ماه بزنیم و بیش تر در مورد این روز بدانیم.

تاریخچه سیزده بدر

میر نوروزی؛ پشتوانه تاریخچه سیزده بدر

مطالب مرتبط:
آشنایی با افسانه نوروزی ایران؛ حاجی فیروز
راهنمای کامل تهران گردی در نوروز ۹۹
نوروز در گرجستان و آذربایجان چگونه برگزار می شود؟

پنج روز پایان سال که در اساطیر ما یادآورد دوران هرج و مرج جهان بوده است و تاریخچه سیزده بدر نماد آن محسوب می شده است، اقتدار پادشاهان و امیران و تمام فرمانروایان نیز به طور موقت نابود می شده است. یکی از مراسم و آیین هایی که بسیاری از پیشینیان ما بر آن باور و تاکید داشته اند، مراسم کوسه بر نشین یا میر نوروزی بوده است. این مراسم که جز مراسم های نوروزی به حساب می آمده است، مرتبط با پنج روز پایانی سال بوده و هست. مراسم کوسه بر نشین که در دوران باستان ایران جایگاهی ویژه داشته است کمی متفاوت از آیین های جدید تر باستانی در ایران بوده است. این روز که در باستان پیش از تاریخ نگاشته شده مرتبط به دوران مادر سالاری در ایران بوده است به این شکل در تاریخ و آیین این کشور جا گرفته که در پنج روز پایانی سال، علی الظاهر، مجرمی را به جای پادشاه به تخت می نشاندند که البته به آن شخص بلا گردان نیز می گفته اند. بعد از به تخت نشستن مجرم در جایگاه یک پادشاه، این شخص اجازه داشته تا در این پنج روز به توقیف، مصادره اموال، جریمه و عضل و نصب بپردازد. اما بعد از پایان یافتن روز پنجم، این فرد که شمایی مانند یک بخت برگشته را پیدا می کرده، در صورت موفق شدن، پا به فرار می گذاشته و در غیر اینصورت یا به دست مردم مورد ضرب و شتم قرار می گرفته یا زیر باد همین کتک خوری، دار فانی را وداع می گفته است. اما اگر در شهرهای ایران، کسی را که مجرم و یا متهم پیدا نمی کرده اند، برای مضحکه شخصی بدقیافه، دیلاق، کوتاه قد و یا کوسه صورت را پیدا می کرده اند و او را سوار بر خر با محافظان اصلی شاه در کوچه و بازار می چرخاندند و آن روز را شاد می گذراندند و آن شخص معیوب نیز دست به صدور فرمان های مضحک می زده است. این مراسم و دیگر مراسم های عجیب نوروزی تا روز سیزدهم فروردین که به روز اروجی معروف بوده ادامه داشته است. البته پی ریزی روز سیزدهم که چیزی شبیه به پنج روز پایان سال بوده است، از قوانینی این چنینی در ایران باستان پیروی می کرده است.

تاریخچه سیزده بدر

تاریخچه سیزده بدر

در روزگاران قدیم مردم بابل و فلات ایران بر این باور بوده اند که هر یک از دوازده ستاره حاکم بر جهان که در یکی از برج های آسمانی قرار دارند، هزار سال بر جهان حکومت می کنند و در نتیجه، عمر جهان پهناور دوازده هزار سال خواهد بود و در پایان این دوازده هزار سال در آسمان و زمین آشفتگی ایجاد خواهد شد و هرج و مرجی که در عزل ایجاد شده دوباره جهان را فرا خواهد گرفت. از این رو، سال را بنا بر همین باور به دوازده ماه تقسیم کرده اند و هر ماه از سال نماد هزار سال از عمر جهان شد. بنابراین ۱۲ روز آغاز سال نماد همه ماه های سال بوده و هر چه در این دوازده روز اتفاق می افتاده، سرنوشت تمام سال بوده است. به عنوان مثال اگر کسی در این دوازده روز غمگین بوده یعنی در تمام سال در غم و اندوه به سر می برده است. پس جشن گرفتن نوروز به مدت دوازده روز به اعتبار دوازده ماه سال بوده است. اما تاریخچه سیزده بدر به پنج روز پایانی سال برمی گردد که در شمار هر ماه سی روزه سال جایی ندارد. در واقع، تاریخچه سیزده بدر و این روز به این خاطر به تعطیلات ۱۲ روزه نوروز اضافه شده است که بتوان برای پنج روز پایانی سال که به روزهای اروجی نیز معروف هستند، شاد بود و آن روز را هم به خوشی گذراند. به یاد داشته باشد که  پنج روز پایانی سال که سیزده بدر نماینده آن ها در روزهای نوروزی است نیز روزهای آشوب و هرج و مرج جهان بوده اند و بنابراین، روز سیزده بدر، روز نحسی به حساب می آمده است. به همین دلیل در روز سیزدهم نوروز، مردم ایران و بابل، به دلیل این که این روز، روز نحسی و هرج و مرج بوده است، به صحرا و بیابان می رفته اند و تمام روز را به خوشگذرانی می پرداخته اند. این بدان معنی است که هیچ کدام از ایرانیان به کارهای روزمره مانند نظافت و کسب و کار نمی پرداخته اند و تنها به بی قاعدگی و تفریح و سرگرمی سرگرم می شده اند. جدا از این که سعی کردیم روز سیزدهم فروردین و تاریخچه سیزده بدر را با هم مرور کنیم، باید به یاد داشته که با احترام به کلام پیشینیان و آن چه که مکتوب بوده و هست، بیش تر باید تلاش بر خوشی و در کنار هم بودن را تمرین و تجربه کنیم. این کار و روزهایی مانند سیزده بدر و ایام نوروز به ما ایرانیان یادآوری می کند که باید در طول زندگی کوتاه مان در کنار هم خوش باشیم و از تک تک روزهای زندگی لذت ببریم.

هواپیما خورشیدی از طبیعت انرژی می گیرد و به پرواز در می آید


استفاده از مطالب مجله گردشگری و توریستی الی گشت فقط برای مقاصد غیر تجاری و با ذکر منبع بلامانع است. کليه حقوق اين سايت به الی گشت تعلق دارد.

مهریز و روستاهایش؛ هم تاریخ دارد هم طبیعت


روزنامه جام‌جم: دلت مثل یک کبوتر پر می‌کشد توی آسمان و چرخی می‌زند روی تپه‌ها و دشت‌ها و شهر‌ها و روستا‌ها و باغ‌ها و می‌گردد دنبال جایی که هم پاییزش از همه جا زیباتر و دلبرانه‌تر باشد و هم بشود چند روزی را فارغ از هیاهوی روزمرگی شهر‌های شلوغ، به تماشای دوست داشتنی‌های طبیعی و تاریخی نشست؛ جایی که هم روحت را نوازش کند و هم تصاویرش صفحات اینستاگرامت را رنگارنگ و پرمخاطب؛ جایی مثل مهریز یزد؛ همانجا که پای دلمان ما را به آنجا کشاند.

مهریز در نزدیکی شهر یزد و بر دامنه جنوب شرقی شیرکوه واقع شده، شهری پر از حکایت و قصه؛ مثل قصه‌ای که محلی‌ها برایمان تعریف کردند تا مهریز را به مهرنگار، دختر انوشیروان ساسانی نسبت دهند و گفتند نام این شهر هم از نام مهرنگار گرفته شده و البته توی اسناد تاریخی هم از این دست روایات کم نیست. مهریز شهر قنات‌ها و باغ هاست و بیشتر از همه باغ انار که سرخی‌شان مثل خون عاشقان هر پاییز به جوشش می‌افتد.

مهریز روستا هم زیاد دارد و مظهر قنات‌های بسیارش بعد از طی مسافت طولانی دیده می‌شود؛ قنات‌هایی که گفته می‌شود مهرنگار وقتی به این منطقه می‌رسد، دستور می‌دهد قنات‌هایی ایجاد کنند که مظهر آن‌ها با طی مسافت کوتاه ظاهر شود. قنات هم که ایجاد شود، دنبالش آبادی می‌آید و آدم و سکونت. بعد هم به مهرگرد مشهور می‌شود و مهریجرد و امروز هم مهریز.

اقامتگاه بومگردی زیبای مهریز اولین محل اطراق و استراحت مان بود که البته زیبایی مهریز اجازه نداد خیلی در اقامتگاه بمانیم و کشاندمان به سوی کوچه باغ‌هایش. ما البته مهمان اداره میراث مهریز بودیم و بعد از گشت و گذار در کوچه باغ‌های زیبا به خانه زیبایی برای صرف شام دعوت شدیم؛ خانه‌ای با میزبانانی خونگرم.

تماشای خورمیز از دامنه کوه

مهریز و روستاهایش هم تاریخ دارد و هم طبیعت ، هم قنات و هم کوچه‌باغ و باغ انار ناقص

اولین برنامه‌ای که اداره میراث برایمان چیده بود، بازدید از روستای زیبای خورمیز بود، با صرف صبحانه‌ای در یک اقامتگاه بومگردی که بر دامنه کوهی قرار دارد و از تراس آن می‌توان روستای سبز خورمیز را به تماشا نشست. گفته می‌شود این روستا به دست فرزند پسر انوشیروان ساسانی، هرمز تاسیس شده و یکی از راهنمایان محلی برایمان تعریف کرد که مهرنگار و هرمز فرزند انوشیروان ساسانی و دختر خاقان ترک بوده‌اند. انوشیروان یزد را به دخترش مهرنگار می‌بخشد.

مهرنگار بعد از ایجاد آبادی به نام مهرگرد، آبادی در یک فرسنگی آن به نام هرمز (هرمیز)، برادرش احداث می‌کند و هرمز نیز در این آبادی قلعه و قناتی ایجاد می‌کند؛ قناتی که همچنان در منطقه جاری است و بقایایی قلعه نیز بر فراز یکی از کوه‌های اطراف خورمیز دیده می‌شود. نام آبادی با گذشت زمان به خورمیز تغییر می‌کند.

دیدن قنات هم لذتی دارد برای خودش و ما هم می‌رویم سر چاه یک قنات که فردی آنجا ایستاده؛ نامش نوراحمد است و سال‌های دور برای فرار از جنگ و رسیدن به آرامش، افغانستان را به قصد ایران ترک کرده. منتظر دو دوستش هست که داخل چاه رفته‌اند. لباسش سفید است و می‌گوید سفید می‌پوشیم، چون معلوم نیست بعد از ورود به قنات دوباره سالم برمی‌گردیم یا نه! دل نوراحمد مثل دشت‌های افغانستان وسیع است و مثل آسمانش، گرم و آفتابی.


ساحلی در کویر

مهریز و روستاهایش هم تاریخ دارد و هم طبیعت ، هم قنات و هم کوچه‌باغ و باغ انار ناقص

غرق در مطالعه و فکر و خیالم که اتوبوس توقف می‌کند و راننده با لهجه شیرین یزدی می‌گوید: آمدیم دریا، کفش‌هایت را دربیار و بیا. از پنجره بیرون را نگاه می‌کنم، حق دارد، در کنار کوهی ایستاده‌ایم که شن‌های آن بی‌اغراق شما را به یاد ساحل می‌اندازد. راهنمای همراهمان توضیح می‌دهد که وزش باد و طوفان، توده‌های عظیم شن را به این بخش از کوه آورده تا امروز به یکی از مناطق تفریحی مهریز تبدیل شود.

روز‌ها که آفتاب بر شن‌های تفرجگاه کوه ریگ می‌تابد، راه رفتن بر روی آن‌ها علاوه بر لذت، ویژگی درمانی نیز دارد.

کاروانسرای زین‌الدین مهریز که امروزه به هتل تبدیل شده، جزو معدود کاروانسر‌های مدور ایران در مهریز است. به پشت بام کاروانسرا می‌روم و به تماشای فرش سیاه آسمان و الماس‌های نورانی چشمک زنش می‌نشینم؛ آسمان پرستاره‌ای که فقط در شبِ چنین کویر‌هایی می‌شود سراغشان را گرفت.


به یاد سلمان فارسی (روزبه)

مهریز و روستاهایش هم تاریخ دارد و هم طبیعت ، هم قنات و هم کوچه‌باغ و باغ انار ناقص

قلعه‌ای تاریخی که خندقی دورتادور دیوار‌های بلندش کشیده شده، مقصد بعدی ما در روستای سریزد است؛ قلعه‌ای که در بزرگ آن به روی خندق به مانند پلی قرار گرفته و بر جذابیت و مرموزیت موزه می‌افزاید.

قلعه سریزد ابدا کاربرد نظامی نداشته و گویی در زمان حیات خود کارکردی به مانند صندوق امانات و بانک‌های امروزی داشته. قلعه دارای دو دیوار است و دور تا دور دیوار بیرونی خندق برای محافظت قلعه کنده شده و بعد از این دیوار حیاط بیرونی و بعد ساختمان اصلی را خواهید دید. دیدن خندق دور تا دور دیوار بیرونی آدمی را به یاد سلمان فارسی می‌اندازد وقتی که پیشنهاد حفر خندق را در نبردی در صدر اسلام به مسلمانان داد. قلعه دارای دو در اصلی است و در اصلی پشتیبان در بیرونی قلعه بوده. در واقع قلعه دو جداره بوده و امکان تسخیر آن غیرممکن.

قلعه سه طبقه دارد و دسترسی به طبقات توسط راه‌پله‌هایی که در ابتدا و انتهای هر طبقه قرار دارد ممکن بوده است.

سریزد علاوه بر این قلعه دو کاروانسرا، چندین آب انبار، یک چاپارخانه و دروازه برای دیدن دارد. بودن این همه آثار تاریخی از دوره ساسانیان تا به امروز برایم عجیب و شگفت‌آور است. راهنمای محلی هنوز برایمان از قصه‌های سریزد می‌گوید و من محو زیبایی این روستای کوچک شده‌ام.

ناهار را در کنار معاون فرماندار مهریز می‌خوریم و با شیرین‌زبان‌ترین میزبان‌ها خداحافظی می‌کنیم. حضور مسؤولان درجه بالای شهر مهریز همچون فرماندار و مدیرکل میراث فرهنگی و سرپرست آن و معاون فرماندار مهریز در کنارمان اهمیت رونق گردشگری در شهر برای مسؤولان و مردم آن را نشان می‌دهد.


زیارتگاه پیرنارکی

مهریز و روستاهایش هم تاریخ دارد و هم طبیعت ، هم قنات و هم کوچه‌باغ و باغ انار ناقص

غرق در محتویات کتاب در دستم و مهربانی نوراحمد هستم که راننده با لبخند به کوه‌های رو به رویم اشاره می‌کند، بعد از کمی دقت در میان کوه‌ها یک آبادی سبز می‌بینم. زیارتگاه پیرنارکی رو به روی جاده است. موبدان زیارتگاه به استقبالمان می‌آیند. باید کفش‌هایمان را در بیاوریم و پاک باشیم. کلاه سفیدی بر سر می‌گذاریم و قدم در معبد زرتشتیان می‌گذاریم. اجرای مراسم اوستاخوانی توسط موبدان و بعد هم پذیرایی به رسم زرتشتیان.

در میان پذیرایی نان سوروک از همه جالب‌تر است؛ نان روغنی که گویا در تمامی مراسم‌های زرتشتیان حضور دارد. در مراسم‌های شاد به همراه شیرینی و پشمک خورده می‌شود و در مراسم‌های عزا بدون شیرینی. موبدان برایمان توضیح می‌دهند که دین زرتشت، دین پاکی است و این‌که آن‌ها آتش‌پرست نیستند و …


تنگه چنار و چنارِ کهنسالش

مهریز و روستاهایش هم تاریخ دارد و هم طبیعت ، هم قنات و هم کوچه‌باغ و باغ انار ناقص

تنگه چنار، روستای زیبای دیگری در مهریز و مقصد بعدی ماست که برای رسیدن به آن باید از میان کوه‌های زیبا و تو در تو بگذریم. روستایی که نامش را از چنار کهنسال روستا گرفته که در کنار قناتی زندگی آرام خود را ادامه می‌دهد و وجود چنار نشان می‌دهد که روزگاری این منطقه پر آب بوده است. تنگه چنار هم یک اقامتگاه زیبای بومگردی دارد که برای ناهار میزبانمان باشد. بعد از ناهار هم با اتوبوس راهی مهریز می‌شویم.


تماشا و اقامت در یک باغ دل انگیز

مهریز و روستاهایش هم تاریخ دارد و هم طبیعت ، هم قنات و هم کوچه‌باغ و باغ انار ناقص

صبح روز بعد راهی یکی از زیباترین باغ‌های جهان می‌شویم؛ باغ پهلوان‌پور که جزو باغ‌های ایرانی است و نامش در مجموعه باغ‌های جهانی هم قرار دارد. قناتی هم که در این باغ جاری است، همان قنات مشهور حسن‌آباد است که نامش در فهرست جهانی یونسکو جای‌گرفته.
اگر با تمام تعاریف بالا هنوز انگیزه‌ای برای سفر به مهریز نیافته‌اید، همین باغ که تمام مشخصات یک باغ ایرانی را دارد، برای بار سفر بستن‌تان کافی است. صدای آب در تمامی قسمت‌های باغ به گوش می‌رسد.

بعد از گذر از باغ میوه، به کوشک تابستانی باغ می‌رسیم که شاید زیباترین بخش باغ همین کوشک یا شربت‌خانه باشد. کوشک در زمان قاجار ساخته شده و دارای دو طبقه و نیم است. علاوه بر تالار، گوشواره‌ها و حوضخانه کوشک، سقف کوشک خیره‌کننده است.

آب قنات حسن‌آباد از میان کوشک گذر می‌کند و بعد از عبور از آن در باغ جریان می‌یابد. باغ پهلوان‌پور جزو معدود آثار جهانی یونسکو است که امکان اقامت در آن وجود دارد. تصور پاییز و رنگ‌های طلایی در این باغ دل آدمی را به تلاطم در می‌آورد؛ باغی که سرخی انارهایش چشم‌ها و طعم آن، جانتان را صفا می‌دهد.


سبدبافی، یادگار نیاکان مهریزی‌ها

مهریز و روستاهایش هم تاریخ دارد و هم طبیعت ، هم قنات و هم کوچه‌باغ و باغ انار ناقص

سبدبافی یکی از معدود صنایع دستی‌باقیمانده از دوران گذشته مهریز است. سبد‌ها با شاخه درختچه بادام کوهی که در اطراف مهریز می‌روید، بافته می‌شوند. شاخه‌های منعطف این درختچه به سبدباف اجازه می‌دهد که با دستان هنرمندش، سبدی برای کاربرد روزانه آماده کند. امروزه تنها یک سبدباف در مهریز باقی مانده که او نیز تنها برای حفظ این هنر به تنهایی به دشت‌های اطراف مهریز رفته و این شاخه‌ها را چیده و برای بافت سبد آماده می‌کند.

آبشار شلماش سردشت، فرزند خروشان طبیعت


وب‌سایت کارناوال – بهاره فلاح: به جرات می‌توان آبشار شلماش سردشت را یکی از شگفتی‌های طبیعت ایران دانست؛ آبشاری خروشان که باید بازدید از آن را برای یک بار هم که شده تجربه کنید. این جلوه شگفت انگیز یکی از جا‌های دیدنی سردشت است که مسافران زیادی را به سوی خود می‌کشاند. در اینجا و در قلب طبیعت سردشت می‌توانید لحظاتی را غرق تماشا شوید و با نگاه تان چهره پرخروش این آبشار را به نظاره بنشینید. با ما همراه باشید تا بیشتر از این جاذبه برای تان بگوییم.

آبشار شلماش سردشت

چرا آبشار شلماش؟

  • یکی از متفاوت‌ترین و زیباترین آبشار‌های ایران است.
  • مسیر دسترسی نسبتا خوبی دارد و رسیدن به آن کار مشکلی نیست.
  • امکاناتی رفاهی خوبی برای گردشگران در آن تعبیه شده است.

آبشار شلماش سردشت

نامناسب برای

سالمندان، ناتوانان حرکتی و افراد کم توان در پایین رفتن از پله‌ها و بازدید از تمام قسمت‌های آبشار دچار مشکل می‌شوند؛ اما قادر به دیدن بخش بالایی آبشار خواهند بود.

آبشار شلماش سردشت

آشنایی با آبشار شلماش | فرزند خروشان طبیعت

آبشار شلماش سردشت

کافیست از شهر سردشت به سمت روستای شلماش به راه بیفتید تا پس از گذر از جاده‌ای جنگلی و تماشایی به آبشار شلماش برسید؛ آبشار خروشانی با ارتفاع ۵۰ متر که در دره‌ای سرسبز و در کنار جنگل‌های پراکنده جا خوش کرده است. این جاذبه در واقع آبشاری سه طبقه است که طبقات آن به موازات یکدیگر و پشت سرهم قرار دارند. اگر پیمودن بیش از ۳۸۰ پله را به جان بخرید، می‌توانید تمام قسمت‌های شلماش را ببینید و به محل‌هایی برسید که زیباترین تصویر آبشار را مقابل تان می‌گذارند. این آبشار نتیجه جوش و خروش رودخانه زابِ کوچک است که بر روی گسل بزرگی در مسیر فرعی روستای آلمان و شلماش جریان دارد.

چرا نامش شلماش است؟

آبشار شلماش سردشت

منطقه‌ای که آبشار در آن قرار دارد یک منطقه کردنشین است و در زبان کردی شلماش به معنی تخته سنگی بسیار بزرگ به کار می‌رود. این نام گذاری می‌تواند در نتیجه ارتفاع این آبشار و سنگی بودن بافت منطقه صورت گرفته باشد.

بازدید از آبشار شلماش

آبشار شلماش سردشت

همانگونه که گفتیم، شلماش مجموعه‌ای از سه آبشار در سه طبقه است. محوطه بازدید از آبشار به نحوی است که ابتدا از بالا نمایی کلی می‌بینید. پس از پارک کردن ماشین و پیاده روی به سمت آبشار، از میان درختان بلوط، چنار، انار و گردو عبور می‌کنید. فاصله پارکینگ تا آبشار حدود ۲۰ متر است. پس از ورود به محوطه آبشار، اولین و بالاترین آبشار را می‌بینید و برای دیدن دو آبشار بعدی باید تا قسمت‌های پایینی دره پیش بروید. مسیر کوهستانی به اعماق دره با بیش از ۳۸۰ پله و حصار، بهسازی شده و برای همه در دسترس است. کافیست از پله‌های تعبیه شده، پایین بروید و در طبقات مختلف توقف کنید تا نما‌های دیگری از آبشار را ببینید. در طبقه میانی حتما توقف کنید چرا که بهترین دید را خواهید داشت و فاصله تان تا آبشار به حداقل می‌رسد.

به این نکته توجه کنید که با پایین رفتن از پله‌ها به اعماق دره خواهید رفت و هر لحظه قطرات آب بیشتری به شما پاشیده می‌شود. به پایین‌ترین پله که برسید دقیقا در کنار آبشار خواهید بود و خیس شدن تان به ویژه در بهار و زمان‌های پرآبی حتمی است.

نکات مهم در بازدید از آبشار شلماش

آبشار شلماش سردشت

  • آبتنی در حوضچه پایین آبشار، شما را در معرض خطر قرار می‌دهد و نباید دست به این کار بزنید. حوادثی در این قسمت رخ داده که برخی از آن‌ها منجر به مرگ شده اند.
  • وقتی از پله‌های تعبیه شده در کنار آبشار پایین می‌روید به فکر برگشت هم باشید، چون ممکن است ۳۸۰ پله خستگی زیادی را برای شما به ارمغان بیاورد. پس به آمادگی بدنی خود و همراهان تان فکر کنید.
  • همراه داشتن یک دست لباس اضافه توصیه می‌شود.
  • در کناره پله‌ها احتیاط را رعایت کنید. موارد سقوط از پله‌ها اتفاق افتاده و حتی منجر به مرگ شده اند.
  • محوطه آبشار مکان خوبی برای برپایی پیک نیک نیست؛ شرایط این جاذبه طبیعی با بسیاری از جاذبه‌ها و آبشار‌های دیگر متفاوت است.

امکانات آبشار شلماش

آبشار شلماش سردشت

استقبال زیاد مردم از تماشای این آبشار باعث شده است تا امکاناتی در حوالی آن شکل بگیرد؛ امکاناتی از جمله پارکینگ، سرویس بهداشتی، فروشگاه، رستوان و کبابی و سکو برای چادر زدن.

اقامت در سفر به آبشار شلماش

آبشار شلماش سردشت

در شهر سردشت هتل و مهمانسرا وجود دارد و شما می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید. با اقامت در این شهر در عرض ۲۵ دقیقه به آبشار می‌رسید. کمپینگ در طبیعت هم می‌تواند برای شما لذت بخش باشد به شرطی که با شرایط کمپینگ آشنایی کامل داشته باشید. شهر بانه در کردستان نیز گزینه‌هایی برای اقامت به شما می‌دهد و یک ساعت و نیم تا دو ساعت با آبشار فاصله دارد.

بهترین فصل سفر

بهترین فصل سفر به این منطقه زیبا اوایل خرداد تا اواسط آبان است که هوا کمی معتدل‌تر شده است. البته تا اواسط پاییز، هنوز هم آبشار زیبایی هایش را دارد.

بهار: پرآب‌ترین زمان آبشار اردیبهشت ماه است؛ اما توجه داشته باشید که تا اواسط اردیبهشت ماه سرما دست از سر منطقه بر نمی‌دارد. شاید خرداد، زمان مناسبی برای سفر باشد چرا که هم هوا عالی است و هم می‌توانید مناظر بی نظیری را ببینید.

آبشار شلماش سردشت

تابستان: تابستان که می‌شود آب رودخانه شروع به کم شدن می‌کند و در اواسط تابستان حوضچه پایین آبشار با خزه‌های داخلش مانند یک الماس سبز رنگ به نظر می‌رسد.

آبشار شلماش سردشت

پاییز و زمستان: پاییز رنگارنگ جلوه‌ای تازه به آبشار می‌دهد و در زمستان این آبشار یخ می‌زند.

آبشار شلماش سردشت

نکته: به دلیل شرایط خاص منطقه، قبل از اقدام به سفر حتما شرایط آب و هوایی را بررسی کنید.

راه دسترسی به آبشار شلماش

آبشار شلماش سردشت

برای دیدن آبشار شلماش، به شهر سردشت بروید. حالا شما تنها ۲۵ دقیقه با آبشار فاصله دارید. از سردشت وارد یک جاده کوهستانیِ آسفالته شوید که به سمت روستا‌های مراغان و شلماش می‌رود. قبل از رسیدن به روستای شلماش محوطه زیبای آبشار را خواهید دید. نگران گم شدن در مسیر نباشید. تابلو‌های راهنما در سراسر مسیر شما را کمک خواهند کرد.

دیدنی‌های اطراف

آبشار شلماش سردشت

آبشار شلماش زیبایی خاصی را در طبیعت به نمایش گذاشته است؛ اما از زیبایی‌های دیگر این منطقه نیز غافل نشوید:

گرمابه بیستون: در فاصله ۱۱.۳ کیلومتری

چشمه کانی گراوان: در فاصله ۲۹.۶ کیلومتری

پل قلاتاسیان: در فاصله ۴۷.۷ کیلومتری

آبشار شلماش سردشت

سخن آخر

برای تان از آبشار شلماش گفتیم و یکی دیگر از زیبایی‌های طبیعت ایران را به شما معرفی کردیم. حالا نوبت شماست تا از تجربه‌های تان برای ما و دیگر دوستان بگویید. اگر تا به حال از این آبشار بازدید کرده اید، برای مان از حال و هوایش بنویسید و اطلاعات تان را با دیگران به اشتراک بگذارید.

منتظر دیدگاه‌های شما عزیزان هستیم.

راه‌های جلوگیری از آتش‌سوزی در طبیعت


روزنامه شهروند: اگر کسی در دامنه کوه، جنگل یا در حاشیه دره‌ای پر درخت یا در میان درختان جنگلی زندگی می‌کند، محل سکونت ‏او همواره به علت فراوانی چوب و مواد سوختنی در معرض خطر آتش‌سوزی قرار دارد. منشأ این نوع آتش‌سوزی معمولا رعد و برق ‏یا بروز اتفاقات غیرمنتظره است.

همچنین شرایط خشک و بی‌آبی در ایام مختلف‌سال در بخش‌های مختلف کشور تا حد زیادی ‏احتمال بروز آتش‌سوزی را افزایش می‌دهد‎. ‎‏ آتش‌سوزی در طبیعت سریعا گسترش پیدا کرده و گیاهان، درختان و منازل مسکونی ‏را طعمه خود خواهد کرد.

در هر نقطه‌ای از ایران احتمال وقوع این نوع آتش‌سوزی می‌رود، اما منطقه شمال، دامنه‌های البرز و ‏زاگرس بیشتر در معرض خطر هستند‎. ‎‏ با برنامه‌ریزی درست و مناسب همراه با دانش و آگاهی درمورد نحوه حفاظت از مراتع و ‏جنگل‌ها و همچنین ساختمان‌های موجود در این مناطق می‌توان از تخریب و ویرانی ناشی از یک آتش سوزی مهیب تاحد زیادی ‏کاست. اقدامات احتیاطی و ایمنی مختلفی وجود دارد که با به‌کاربردن آن‌ها می‌توان ریسک و خطر ناشی از خسارات را کم کرد.

با ‏توجه به حجم بالای بارش‌های بهاره و گسترش پوشش گیاهی در مراتع سراسر کشور، نیاز است تا با نزدیک شدن به فصل گرما ‏با نکات ایمنی و مراقبت‌های لازم در پیشگیری از وقوع آتش‌سوزی در طبیعت آشنا شویم. با نزدیک شدن به تابستان و آمدن ‏فصل گرما، پوشش گیاهی موجود مراتع رو به خشکی می‌رود و رها کردن ته سیگار یا انداختن استکان و لیوان در مراتع و طبیعت ‏می‌تواند عامل آتش‌سوزی شده و ناگهان سطح وسیعی از طبیعت را دچار خسارت‌های جبران ناپذیری کند. ‏

راه‌های جلوگیری از حریق در طبیعت

اگر با آتش مواجه شدید چه کار‌هایی باید انجام دهید

  • درصورت مشاهده آتش‌سوزی سریعا با شماره ١٢۵ تماس گرفته و موقعیت را دقیق و واضح برای آن‌ها شرح دهید.
  • مراقب افراد ناتوان و کم‌توان مانند افرادی که دارای مشکل جسمی و معلولیت هستند و همچنین کودکان و سالخوردگان باشید و آن‌ها را خیلی سریع از محل دور کنید.
  • اگر کسی در محل سکونت خودتان هست، جریان گاز شهری را فورا قطع و توجه کنید تنها افراد صلاحیت‌دار حق دارند جریان گاز را مجددا برقرار کنند.
  • دریچه‌های زیرزمینی را می‌توانید با تخته‌های چند لایه آماده یا سایر درزگیر‌های تجاری ببندید. همچنین کپسول‌های حاوی گاز را باید خاموش کنید.
  • اگر وسایل و اثاثیه چوبی و قابل اشتعال در حیاط بیرونی خانه دارید، آن‌ها را به داخل خانه منتقل کنید.
  • سر شیلنگ آب را به شیر‌های بیرون از خانه وصل کنید و آبپاش‌ها را روی سقف و در مجاورت مخازن سوخت قرار دهید تا بتوانید فورا از آب استفاده کنید.
  • بهتر است بوته‌های اطراف محل سکونت خود را تا فاصله ۵متری آبپاشی کنید یا آن‌ها را بچینید.
  • امکانات اطفای حریق مانند شن‌کش، تبرزین، اره دستی یا برقی، سطل آب و بیل را در دسترس قرار دهید.
  • خودروی خود را در پارکینگ یا در فضای باز به حالت فرار پارک کنید. در‌های خودرو را ببندید، اما قفل نکنید. شیشه‌ها بالا کشیده و سوییچ را در حالت استارت بگذارید، در و پنجره‌های گاراژ را ببندید اما قفل نکنید. بهتر است سیستم دربازکن اتوماتیک گاراژ را نیز قطع کنید.
  • پنجره‌ها، دریچه‌ها و در‌ها را باید بسته نگه دارید، اما پرده و پشت پنجره‌هایی که قابلیت اشتعال دارند را باید بردارید.
  • بهتر است اشیای قابل اشتعال را به وسط منزل مسکونی و دور از پنجره و در‌های شیشه‌ای منتقل کنید. همچنین همه در‌ها و پنجره‌های داخلی را باید ببندید تا مانع از هجوم شعله‌های آتش به داخل شد.
  • اشیای باارزش را که در آب خراب نمی‌شوند، می‌توان به داخل حوض یا استخر انداخت.
  • اگر تأکید به تخلیه محل شدید، بی‌درنگ این کار را انجام دهید. باید راهی دور از شعله آتش انتخاب کنید. همواره حواستان به تغییر سرعت و جهت شعله‌های آتش و دود باشد.

قبل از وقوع آتش‌سوزی در طبیعت حواستان به نکات ایمنی باشد

راه‌های جلوگیری از حریق در طبیعت

  • به کمک علایم، مسیر دسترسی به محل سکونت خود را مشخص کنید، طوری که از کنار جاده به خوبی قابل تشخیص باشند‎. ‎
  • هرگز مواد شیشه‌ای (نظیر انواع بطری شیشه‌ای و پلاستیکی)، خرده‌شیشه و اشیای مشابه را در داخل جنگل‌ها و مراتع رها نکنید. این ‏اشیا همانند عدسی ذره‌بین عمل کرده و موجب اشتعال علوفه خشک و مواد قابل اشتعال کف جنگل‌ها و مراتع شده و باعث ‏ایجاد آتش‌سوزی می‌شوند‎. ‎
  • از پرت کردن ته سیگار یا چوب‌کبریت استفاده‌شده در جنگل‌ها و مراتع خودداری کنید‎. ‎
  • باید گیاهان و علوفه سطح جنگل و مرتع را با چرای دام و برداشت دستی کاهش داد و تنه‌های پوسیده و خشک ‏درختان پاک‌سازی شود‎. ‎
  • مرز‌های خاکی مثل کانال، خاک‌ریز و سنگ‌چین بین مزارع و حاشیه جنگل و مرتع ایجاد کنید‎. ‎
  • از سوزاندن بقایای محصولات کشاورزی در مزارع مجاور جنگل‌ها و مراتع خودداری کنید‎. ‎
  • از روشن کردن آتش در نواحی جنگلی و مراتع خودداری کنید. در مواقع ضروری آتش را در جایگاه‌های ویژه یا سطوح بدون ‏پوشش گاهی روشن و دور آن را با سنگ چین محصور کنید. ‏
  • هنگام خاموش کردن آتش، خاکستر‌های اجاق را بدون اطمینان از خاموش شدن کامل (به‌وسیله آب یا مدفون کردن با خاک) ‏رها نکنید‎. ‎
  • چمن‌های اطراف محل سکونت را باید کوتاه کنید، برگ‌های ریخته شده را جمع‌آوری و سقف خانه را از شاخ و برگ‌های زاید ‏درختان پاکسازی کنید‎. ‎
  • هیزم‌ها را باید حداقل در فاصله ۱۰ متری محل سکونت انبار کنید‌‏‎. ‎
  • اشیا، مایعات و محلول‌های قابل اشتعال را باید در ظروف فلزی خارج از محل سکونت (حداقل ۱۰ متر دورتر از ساختمان و ‏نرده‌های چوبی) نگهداری کنید. ‏
  • تا فاصله ۱۰ متری اطراف خانه، نباید درختان چندانی بکارید. این اقدام فضایی برای دفاع در برابر آتش‌سوزی ایجاد می‌کند. بعد ‏از این فضا نیز شاخ و برگ‌ها و چوب‌های خشک را باید جمع‌آوری کرد‎. ‎
  • بهتر است درختان و گیاهان مقاوم به آتش در اطراف محل سکونت بکارید تا مانع از گسترش سریع آتش‌سوزی شوند (مثلا ‏درختان دارای چوب مقاوم، کاج مقاوم به آتش و درخت همیشه بهار). ‏
  • باید منابع آب مانند استخر معمولی شنا و چاه آب در دسترس مأموران آتش‌نشانی باشد‎. ‎
  • از مصالح مقاوم به حریق مانند سنگ، آجر و فلز در ساخت محل سکونت استفاده شود. در مناطقی که ریسک آتش سوزی بالا ‏است حتی‌الامکان مصالح چوبی به کار گرفته نشود، زیرا کمترین مقاومت را در برابر آتش‌سوزی دارند‎. ‎
  • تمام دریچه‌های خارجی و سوراخ‌های موجود در ساختمان محل سکونت خود را باید با صفحات فلزی توردار ٦میلی‌متری ‏بپوشانید تا مانع پراکنده شدن جرقه آتش شوند‎. ‎
  • از پنجره‌های چند لایه، شیشه‌های ایمنی یا پشت پنجره‌ای ضد حریق استفاده کنید. این اقدام مانع از انتقال گرما توسط ‏پنجره‌های بزرگ خواهد شد‎. ‎
  • از پرده‌های مقاوم به حریق به منظور افزایش ضریب حفاظت پنجره‌ها استفاده کنید. ‏
  • دودکش‌ها، بخاری هیزمی و تمام سیستم‌های گرمایی خانه سالیانه توسط فردی کارشناس تمیز و بررسی شوند‎. ‎‏ همچنین عایق ‏کاری دودکش‌ها را فراموش نکنید و توجه داشته باشید حداقل یک متر از سقف بالاتر باشد. ‏
  • در هنگام حضور در طبیعت، از خاموش شدن آتش ایجاد شده اطمینان حاصل کنید. ‏
  • قبل از آن‌که زباله‌های خود را در نواحی جنگلی بسوزانید به مقامات مسئول اطلاع دهید و اجازه بگیرید. همچنین قبل از سوزاندن ‏زباله لازم است حداقل ۳ متر اطراف کوره را کاملا تمیز کنید. ‏
  • هنگام سوزاندن زباله باید دستگاه اطفای حریق نیز در دسترس باشد‎. ‎

چند دلیل برای وقوع آتش‌سوزی در طبیعت

دلایل گوناگونی از صاعقه و فوران‌های آتشفشانی گرفته تا بی احتیاطی در زمینه آتش روشن‌کردن در مناطق جنگلی، که می‌توانند باعث بروز آتش‌سوزی در جنگل و طبیعت شوند. گاهی اوقات یک ته‌سیگار روشن که در جنگل رها شده باشد نیز، می‌تواند باعث بروز آتش‌سوزی جنگلی شود. در ادامه به عواملی اشاره می‌شود که می‌توانند باعث بروز آتش‌سوزی در جنگل شوند یا بر شدت آن به قدری بیفزایند که باعث ازبین‌رفتن پوشش گیاهی و جانوری در مناطق در معرض آتش‌سوزی شوند.

صاعقه و فوران‌های آتشفشانی

‌آتش‌سوزی‌های جنگلی معمولا در نتیجه اصابت صاعقه خشک یا صاعقه‌ای که با بارندگی همراه نیست، رخ می‌دهند. این نوع آتش‌سوزی‌ها اغلب در مناطق دورافتاده رخ می‌دهند و به همین دلیل است که آتش‌سوزی‌های ناشی از صاعقه در مقایسه با آتش‌سوزی‌های ناشی از فعالیت‌های انسان مناطق بیشتری را در برمی‌گیرند. به همین نحو، فوران‌های آتشفشانی هم می‌توانند باعث بروز آتش‌سوزی در جنگل شوند، زیرا گدازه‌های آتشفشانی هر چیزی را که بر سر راهشان قرار گیرد، می‌سوزانند.

آتش‌سوزی‌های خود‌به‌خود

راه‌های جلوگیری از حریق در طبیعت

گاهی اوقات آتش‌سوزی‌های جنگلی می‌توانند خود‌به‌خود اتفاق بیفتند، مخصوصا هنگامی که هوا بشدت گرم و خشک است و به قدری حرارت تولید می‌کند که می‌تواند باعث احتراق خود‌به‌خود در طبیعت شود. هرچیزی ازجمله چوب دارای درجه حرارتی است که در آن شعله‌ور می‌شود. این درجه حرارت را نقطه اشتعال می‌نامند. نقطه اشتعال چوب ٥٧٢ درجه فارنهایت یا ٣٠٠ درجه سانتیگراد است. همچنین انباشت مواد ارگانیک مرده همچون برگ، ترکه‌های کوچک و شاخه‌های خشک روی زمین می‌تواند باعث افزایش حرارت و گرما شود. چوب در دما‌های بالا همچنین می‌تواند گاز‌های هیدروکربنی از خود متصاعد کند و این گاز‌ها هنگام تماس با اکسیژن دچار فعل و انفعال شده و باعث ایجاد حریق می‌شوند؛ بنابراین چوب در شرایط آب و هوایی بشدت گرم و خشک می‌تواند به نقطه اشتعال رسیده و خود‌به‌خود آتش بگیرد.

آتش‌سوزی‌های جنگلی خود‌به‌خود اکثرا در آن دسته از مناطق آب و هوایی مشاهده می‌شوند که از رطوبت کافی برخوردار بوده و مستعد رشد پوشش گیاهی هستند و درعین حال فصول گرم و خشک طولانی‌مدت را نیز تجربه می‌کنند. آتش‌سوزی‌های جنگلی خود‌به‌خود معمولا در فصول تابستان و پاییز و همچنین هنگام وقوع خشکسالی اتفاق می‌افتند، زیرا در چنین مواقعی برگ‌ها و ترکه‌های ریخته‌شده روی زمین و همچنین دیگر مواد ارگانیک به موادی خشک و بسیار قابل اشتعال تبدیل می‌شوند. باد‌های قوی می‌توانند این نوع آتش‌سوزی‌های جنگلی را به مناطق بزرگی گسترش داده و مهار آن را سخت و دشوار سازند.

فعالیت‌های نا آگاهانه انسان در طبیعت

فعالیت‌های انسان یا به عبارت دقیق‌تر، سهل‌انگاری‌های انسان عامل بیش از ٨٠‌درصد آتش‌سوزی‌های جنگلی به شمار می‌روند. اکثر آتش‌سوزی‌های جنگلی که در نتیجه فعالیت‌های انسان رخ می‌دهند را می‌توان آتش‌سوزی‌های تصادفی نامید. یکی از مهمترین فعالیت‌های انسان که می‌تواند باعث بروز آتش‌سوزی در جنگل شود، ایجاد حریق در راستای پاکسازی زمین از پوشش گیاهی است که گاهی اوقات می‌تواند از کنترل خارج شود. همچنین گاهی اوقات کسانی که برای گردش و تفریح به جنگل می‌روند، می‌توانند به‌طور بالقوه عامل بروز آتش‌سوزی شوند. رهاکردن آتش خاموش‌نشده یا ته‌سیگار در طبیعت باعث ایجاد آتش می‌شود.