آیا کولر‌های گازی کرونا را نابود می‌کنند؟


روزنامه ایران: در روز‌های اخیر توصیه‌هایی از سوی برخی از مسئولان استان‌های جنوبی کشور منتشر شده مبنی بر اینکه با توجه به رطوبت هوا در شهر‌های جنوبی و احتمال شیوع ویروس کرونا به‌جای کولر‌های آبی از کولر‌های گازی برای تهویه و خشک نگه داشتن دمای هوای منزل یا محل کار استفاده شود.

آیا کولر‌های گازی کرونا را نابود می‌کنند؟

همچنین شنیده شده با بستن پنجره‌ها و خشک نگهداشتن فضای اتاق می‌توان از خطر مبتلاشدن به ویروس کرونا جلوگیری کرد یا آن را کاهش داد. این در حالی است که تاکنون چنین فرضیه‌هایی به لحاظ علمی اثبات نشده و نظر‌های متفاوتی در این زمینه وجود داشته است. در همین زمینه به سراغ دکتر «محمود حسین پور»، معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی بندرعباس و رئیس مرکز بهداشت استان هرمزگان رفتیم و گفت‌و‌گویی را در این زمینه با وی انجام داده‌ایم که از نظرتان می‌گذرد:

تا قبل از گرم شدن هوا پیش‌بینی می‌شد که با افزایش دمای هوا ویروس کرونا هم ضعیف‌تر می‌شود، اما الان ظاهراً خلاف آن اتفاق افتاده؟

با گرم شدن هوا و افزایش موارد ابتلا به کووید۱۹ متأسفانه باید گفت به‌نظر می‌آید انتشار ویروس کمتر نشده و هنوز مدرک علمی وجود ندارد که افزایش آمار فقط به‌دلیل عدم رعایت نکات بهداشتی و فاصله‌گذاری اجتماعی توسط مردم است یا افزایش سرعت رشد و تکثیر ویروس در گرما و شرجی و رطوبت هوا. اینکه استفاده از کولر‌های گازی هم واقعاً می‌تواند باعث افزایش این بیماری شود نیز هنوز مشخص نیست و در واقع تاکنون هیچ سندعلمی که این موضوع را با قطعیت ثابت کند، هنوز به اثبات نرسیده است.

اینکه گفته شده کولر باعث انتقال بیشتر این ویروس می‌شود، درست است؟ آیا این ادعا می‌تواند به لحاظ علمی درست باشد؟

این فرضیه هم که کولر باعث انتقال ویروس می‌شود هنوز به اثبات نرسیده، اما گفته شده که این ویروس در جایی که رطوبت و شرجی است ممکن است رشد کند بنابراین اگر این فرضیه درست باشد، کولر می‌تواند عامل رشد این ویروس در فیلتر‌های کولر‌ها باشد، اما بازهم تأکید می‌کنم این مسأله هم هنوز به لحاظ علمی ثابت نشده است. اما تأکید می‌کنیم در اتاق و فضا‌های مسقف که کولر روشن است باید حتماً یک پنجره باز باشد تا هوا جریان داشته باشد بنابراین در ادارات یا داخل ماشین یا در منزل وقتی کولر روشن است حتماً باید یک پنجره برای تهویه و جریان هوا در آن محیط باز باشد یا از پنل تهویه هوا توسط کولر‌های پنجره‌ای استفاده کرد.

آیا کولر‌های گازی کرونا را نابود می‌کنند؟

درباره آخرین وضعیت شناسایی بیماران مبتلا به کووید۱۹ در استان با توجه به گرم شدن هوا هم لطفاً توضیحاتی بفرمایید.

موارد جدید شناسایی افراد مبتلا به کرونا در استان افزایش پیدا کرده البته همان‌طور که قبلاً از طرف همکاران اعلام شده، این افزایش به‌دلیل این است که بیماریابی‌های ما در آزمایشگاه‌ها بالا رفته است و بیشتر مراجعه‌کنندگان سرپایی هستند پیش‌بینی‌های ما این است که احتمالاً این هفته یا هفته آینده آمار بستری بیماران کرونایی استان با توجه به این بیماریابی‌ها بالا برود و این نگرانی وجود دارد که آمار این بیماران در استان افزایش پیدا کند.

توصیه شما به مردم استان چیست؟

از مردم می‌خواهیم که نکات بهداشتی از جمله شستن دست ها، استفاده از ماسک و فاصله‌گذاری اجتماعی را مانند گذشته رعایت کنند و تا حد امکان در خیابان‌ها تردد نداشته باشند و فکر نکنند که با گرم شدن هوا ویروس کرونا ضعیف می‌شود، زیرا هنوز به اثبات علمی در این مورد نرسیده‌ایم.

آب میوه‌های ترکیبی را چه زمانی مصرف کنیم؟


روزنامه خراسان: آب میوه‌های طبیعی سرشار از ویتامین است که شما می‌توانید بعضی از آن‌ها را با یکدیگر ترکیب و مصرف کنید. آب میوه نوشیدنی محبوب بزرگ تر‌ها و کوچک ترهاست و به همین دلیل شما می‌توانید انواع آب میوه را در خانه تهیه و آن‌ها را با هم ترکیب کنید. در ادامه به خواص آب میوه‌های ترکیبی اشاره می‌کنیم:

آب میوه‌های ترکیبی را چه زمانی مصرف کنیم؟

آب سیب

سیب یکی از در دسترس‌ترین میوه‌هاست. درآب سیب ویتامین C و ویتامین‌های مختلف B و همچنین بسیاری از مواد معدنی مختلف مانند منیزیم، آهن، کلسیم، منگنز و مس وجود دارد. فلاونول‌ها و پروکاریدین‌ها برخی از فیبر‌های موجود در این آب میوه است. یک فنجان آب سیب به دلیل قند‌های طبیعی موجود در آن ۱۰ درصد از کربوهیدرات‌های مورد نیاز روزانه شما را تامین می‌کند.

خواص آب سیب

مواد ضد التهابی آب سیب، باعث جلوگیری از عفونت‌های تنفسی و کاهش حملات آسم می‌شود.

پتاسیم موجود در این آب میوه به کاهش تنش در شریان‌ها و رگ‌های خونی، کاهش فشار خون و آسیب به سیستم قلبی عروقی کمک می‌کند.

اسید مالیک موجود در آب سیب می‌تواند به سرعت از علایم یبوست جلوگیری کند.

آب پرتقال

آب میوه‌های ترکیبی را چه زمانی مصرف کنیم؟

آب پرتقال یک منبع عالی برای ویتامین C و دارای فیبر، ویتامین A، فولات، تیامین، پتاسیم، پروتئین، مس، منیزیم، فلاونوئید‌ها و هسپردین است.

خواص آب پرتقال

بهبود درد مفاصل، جلوگیری از سنگ کلیه، درمان کم خونی، زیبایی و جوان کنندگی پوست، جلوگیری از آب مروارید، از بین بردن لکه‌های تیره پوست، کاهش کلسترول، دیابت

ترکیب آب سیب و هویج

یکی از ترکیبات بسیار خوشمزه و پرخاصیت ترکیب آب سیب و آب هویج است. سیب و هویج مواد مغذی بسیاری دارند و در صورت ترکیب آن‌ها با یکدیگر فواید زیادی برای سلامتی خواهند داشت، از جمله:

  • کاهش خطر سرطان ریه
  • حفظ سلامت چشم
  • تقویت سیستم ایمنی بدن انسان
  • پیشگیری از آب مروارید
  • حفظ سلامت دندان‌ها و استخوان‌ها

ترکیب آب سیب و آب پرتقال

عطر و طعم مرکبات طعم سیب را از بین نمی‌برد. با ترکیب آب سیب با آب مرکبات که ثروتمندترین منبع ویتامین C هستند، به جنگ ویروس‌ها و باکتری‌ها بروید. مصرف آب سیب و پرتقال برای افراد مبتلا به آترواسکلروز، کم خونی، اختلالات غدد درون ریز و به طور کلی همه مفید است.

روش تهیه آب میوه‌های ترکیبی

ترکیب آب هویج و پرتقال به علت داشتن ویتامین‌ها و مواد معدنی فراوان برای تقویت سیستم ایمنی بدن و پیشگیری از بیماری فوق العاده است. برای تهیه این ترکیب، هویج، سیب، چند تکه یخ و عسل را در مخلوط کن بریزید و با یکدیگر ترکیب کنید، سپس آب پرتقال را به آن اضافه و به مدت ۲ دقیقه مخلوط کنید تا غلیظ شود. مصرف بیش از حد و روزانه آب هویج و پرتقال می‌تواند به کلیه‌ها آسیب رسانده و کشنده باشد.

آب میوه‌های ترکیبی را چه زمانی مصرف کنیم؟

بهترین زمان مصرف آب میوه طبیعی

  • صبح زود بهترین زمان برای نوشیدن آب میوه مانند آب سیب، گلابی یا انگور است.
  • بعد از وعده‌های غذایی می‌توانید آب انبه، آناناس و پرتقال ‏استفاده کنید.
  • آب آناناس به دلیل پروتئاز موجود در آن به هضم پروتئین و بهبود فرایند گوارش کمک می‌کند.
  • ‏آنزیم انبه به گوارش پروتئین گوشت و جلوگیری از زخم معده کمک می‌کند.
  • آب پرتقال موجب افزایش آنزیم‌های گوارش ‏معده و تسریع در گوارش چربی‌ها می‌شود.
  • نوشیدن آب میوه بعد از شام اصلاً توصیه نمی‌شود، زیرا قند بالای آب میوه‌ها سبب چاقی می‌شود.
  • قبل از وعده‌های غذایی از مصرف آب میوه‌هایی مثل پرتقال و گوجه فرنگی خودداری کنید.

کدام آب میوه‌ها را با هم ترکیب کنیم؟

ترکیب آب موز، سیب و طالبی مشکلی ایجاد نمی‌کند. آب میوه‌هایی مانند لیمو، پرتقال، بلوبری، انگور و گریپ فروت را که حاوی اسید سیتریک است، می‌توانید با یکدیگر ترکیب کنید.

چگونه در دوران کرونا دانش‌آموزان را تشویق به درس خواندن کنیم؟


برترین‌ها: چه دانش‌آموز باشید یا معلم، حضور در کلاس مثل بودن درپناهگاه است. جایی که در آن می‌توانید خود را در دانش و یادگیری غرق کنید و حتی شده برای چند ساعت در هفته، مسائل بیرون از کلاس درس را فراموش کنید.

اما امروزه تعداد زیادی از مدارس و دانشگاه‌ها در سراسر دنیا به دلیل بحران ناشی از ویروس کرونا موقتاً تعطیل شده‌اند و تا اطلاع ثانوی امکان حضور فیزیکی در کلاس‌های درس وجود ندارد و، چون مردم هم‌چنان با تاثیرات کووید ۱۹ سر و کار دارند، در بسیاری از کشور‌ها کلاس‌های درس به صورت آنلاین یا مجازی برگزار می‌شوند. تقریباً تمام مطالب مختلفی که توسط مراکز مختلف آموزش و پرورش ارائه شده است، بر فناوری آموزش متمرکز شده‌اند: راه‌های بهینه‌سازی سایت‌های آموزش آنلاین، ابزار‌هایی برای ضبط جلسات تدریس مجازی، نحوه‌ی برگزاری امتحانات آنلاین و مانند آن.

چگونه در دوران کرونا دانش‌آموزان را تشویق به درس خواندن کنیم؟

با وجود این که دانش فنی برای ارتباط با دانش‌آموزان و برگزاری کلاس‌های مجازی ضروری است، اما به تنهایی برای ادامه‌ی تدریس و یادگیری کفایت نمی‌کند. دانش‌آموزان و معلمان باید بتوانند فراتر از ارتباط الکترونیکی، از نظر عاطفی به ویژه در مواقع اضطراب و بحران با هم ارتباط برقرار کنند. متخصصین علوم اعصاب اعتقتد دارند احساسات برای یادگیری مهم هستند. همان‌طور که در خطای دکارت، آنتونیو داماسیو اظهار می‌کند: ما ماشین‌های فکری نیستیم. ما ماشین‌های احساسی هستیم که فکر می‌کنند. پس نباید نقش مهم مسائل عاطفی را در یادگیری، کوچک بشماریم؛ و باید بدانیم تغییرات بزرگ آموزشی مثل آنچه در اثر کرونا رخ داده است، از نظر عاطفی بر دانشجویان و دانش‌آموزان تاثیر می‌گذارد.

البته ما این‌جا قصد نداریم تصمیمات موسسات آموزش عالی را مبنی بر برگزاری کلاس‌های خود به صورت آنلاین یا تعطیل کردن دانشگاه‌ها زیر سوال ببریم. در واقع ما می‌خواهیم ببینیم که چگونه می‌توانیم در مواقع بحرانی به خوبی تدریس کنیم و اطمینان حاصل کنیم که دانش‌آموزان نیز خیلی خوب یاد می‌گیرند. به ویژه به دانش‌آموزانی فکر می‌کنیم که خانه برایشان محیط امنی نیست و چندین سال است که خوابگاه و کلاس درس پناهگاه امن‌شان محسوب می‌شود.

دانشجویانی که جامعه‌ی خود را در دانشگاه پیدا کرده‌اند یا دانشجویانی که برای ادامه‌ی تحصیل و احساس امنیت به دانشگاه متکی هستند. به عبارت بهتر، بیشتر دانشجویان. بنابراین، می‌خواهیم بدانیم معلمین و اساتید چگونه می‌توانند به تعادل بار ذهنی و عاطفی دانش‌آموزان و دانشجویان خود کمک کنند تا آن‌ها بهتر بتوانند این دوران را پشت سر بگذارند.

حال با توجه به مطالبی که گفتیم، می‌خواهیم خود را جای تمام دانشجویان و دانش‌آموزانی بگذاریم که به دنبال تاثیرات کووید ۱۹ در خانه قرنطینه هستند و در کلاس‌های آنلاین شرکت می‌کنند. موارد زیر لیستی کوتاه از کار‌هایی است که دوست داریم معلم‌ها و اساتید برایمان انجام دهند:

۱. به دانش‌آموزان خود ایمیل بزنید تا به آن‌ها یادآوری کنید در کنارشان هستید

به آن‌ها بگویید که چگونه برای مقابله با اوضاع جدید، برنامه‌ی درسیتان را تغییر دادید و این که تغییر بخشی از زندگی است. با دانش‌آموزان خود هم‌دردی کنید و راحت باشید. مثلاً به آن‌ها بگویید که وقتی داشتید صحبت‌هایشان را در کلاس آنلاین می‌خواندید، ناگهان به ذهن‌تان رسید خانه را کمی تمیزکاری کنید. کاری که مدام آن را عقب می‌انداختید.

۲. روی مفهوم سخت‌گیری تأمل کنید

دانشجویان خود را به چالش بکشید و همین طور آن‌ها را حمایت کنید. به عنوان معلم، میزان سخت‌گیری و حمایت شما باید با هم در تعادل باشند. اما به دلیل کرونا در شرایطی هستیم که دانش‌آموزان به حمایت بیشتری از سخت‌گیری نیاز دارند. این را می‌گوییم، چون نگرانیم بعضی از اساتید روی سخت‌گیری تاکید بیشتری داشته باشند. اما بیایید کمی صادق باشیم. با توجه به شرایط، بهتر است فشار درسی کمتری به دانشجو وارد کنیم.

چگونه در دوران کرونا دانش‌آموزان را تشویق به درس خواندن کنیم؟

۳. بعضی از مطالبی را که قبل از تعطیلی در کلاس‌های حضوری درس داده بودید مرور کنید

به خصوص برای آن دسته از دانش‌آموزانی که دل‌شان برای محیط کلاس تنگ شده است. این احتمالاً به حافظه‌ی آن‌ها کمک می‌کند زمانی را که بخشی از جامعه‌ی دانشجویی بودند به خاطر بیاورند و به آن‌ها یادآوری می‌کند که هنوز بخشی از همان جامعه هستند. به عنوان مثال وقتی به دانشجویان خود ایمیل می‌زنید بگویید: یادتان هست در کلاس در مورد این مسئله صحبت کرده بودیم؟

یا این که از جملات امیدوار‌کننده و خوش‌بینانه استفاده کنید. مثلاً بگویید: وقتی مهر به دانشگاه برگشتید می‌توانیم در مورد این مبحث درسی تحقیق کنیم. این به دانشجویان کمک می‌کند تا مشتاقانه منتظر بازگشت به دانشگاه باشند.

۴. فرصتی برای دانش‌آموزان فراهم کنید که به هم شماره تلفن بدهند!

کمک کنید آن‌هایی که دوست دارند در تلگرام یا واتس‌اپ با هم گروه بزنند. گاهی اوقات ممکن است برای بعضی دانش‌آموزان مشکل باشد که شماره تلفن همکلاسی‌های خود را بخواهند. اما در چنین شرایطی بهتر است افراد با هم در ارتباط باشند و از هم حمایت عاطفی دریافت کنند. به خصوص این که بدانید افراد دیگری نیز در وضعیتی مشابه شما قرار دارند، باعث می‌شود راحت‌تر بتوانید مسائل را پشت سر بگذارید.

چگونه در دوران کرونا دانش‌آموزان را تشویق به درس خواندن کنیم؟

۵. مسئله‌ی مهمی که با آن روبه‌رو هستیم را نادیده نگیرید

اگر می‌توانید با دانش‌آموزان خود در مورد کووید ۱۹ و احساس ترس صحبت کنید. این فرصت بسیار خوبی است که به آن‌ها یادآوری کنید منابع خبری خود را آگاهانه انتخاب کنند و مراقب باشند اطلاعات غلط بعضی رسانه‌ها را باور نکنند.

۶. یادتان باشد که دانشجویان به جز کلاس‌های درس و دانشگاه، از چیز‌های دیگری نیز در زندگیشان عقب افتاده‌اند

به طور مثال در دانشگاه انجمن‌ها و کانون‌هایی وجود دارد که دانشجویان در مورد مسائل غیر درسی مثل ورزش و فرهنگ و هنر با هم صحبت و فعالیت می‌کنند؛ که با توجه به تعطیلی دانشگاه‌ها، ملاقات‌های حضوری در این کانون‌ها هم لغو شده است؛ و برای خیلی از آن‌ها حتی جلسه‌ی مجازی هم تشکیل نمی‌شود.

۷. سعی کنید برای آن‌ها فضایی ایجاد کنید که بتوانند در آن از مسائل زندگیشان صحبت کنند

مخصوصاً فضایی که بتوانند ترس و استرس خود را تخلیه کنند. بگذارید دانشجویان‌تان بدانند که کنارشان هستید و اگر کمک خواستند به آن‌ها کمک می‌کنید. بگذارید بدانند شما با مشاورین و متخصصین سلامت روان در تماسید و اگر خواستند با کسی حرف بزنند آن‌ها را راهنمایی می‌کنید. یا این که شخصاً از هر کدام از دانش‌آموزان یا دانشجویان خود بپرسید که چه کمکی می‌توانید به آن‌ها بکنید.

چگونه در دوران کرونا دانش‌آموزان را تشویق به درس خواندن کنیم؟

حرف آخر

واضح است لیستی که خواندید جامع نیست و می‌تواند موارد بیشتری داشته باشد. احساسات تاثیر عمیقی بر یادگیری دانش‌آموزان دارد. به خصوص همان‌طور که احساسات مثبت در بعضی موارد به یادگیری بهتر کمک می‌کند، احساسات منفی مثل ناراحتی یا استرس تاثیر بدی بر یادگیری می‌گذارد.

در ضمن احساسات بر روی حافظه نیز تاثیر می‌گذارند و باید جدی گرفته شوند. امروزه علاوه بر تکنولوژی‌های پیشرفته و روش‌های هوشمندانه برای تدریس، به ایجاد محیطی سالم و امن در کلاس درس نیازمندیم و مسائلی مانند کرونا فقط این نیاز را پررنگ‌تر نشان می‌دهند. چه کلاس حضوری باشد یا مجازی، نیاز داریم به احساسات دانشجویان اهمیت دهیم. اصلاً تصور کنید دانشجو یا دانش‌آموزی هستید که در تلاش است در چنین اوضاع نا به سامانی درس بخواند. به نظر شما چه عواملی باعث می‌شود به درس خواندن ترغیب شوید؟ نظرات خود را با ما در میان بگذراید و فراموش نکنید یادگیری و امید از یک‌دیگر جداشدنی نیستند.

منبع: insidehighered

7 جاذبه دیدنی ازمیر ترکیه که نباید آنها را از دست داد


ازمیر سومین شهر بزرگ کشور ترکیه است. شهری زیبا و خارق العاده که معماری آن شما را هیجان زده خواهد کرد. ازمیر گردی از جمله کار هایی است که گردشگران آن را از دست نخواهند داد. اگر برای اولین بار می خواهید به این شهر زیبا بروید، توصیه می کنم مکان های دیدنی در ازمیر را از دست ندهید.

در تور ازمیر الی گشت شما می توانید از این جاذبه های دیدنی بازدید کنید.
همچنین می توانید برای مشاهده قیمت پروازهای ازمیر روی تصویر زیر کلیک کنید:
خرید-بلیط-هواپیما-لحظه-آخری

چرا باید از ازمیر دیدن کنیم؟

ازمیر سومین شهر بزرگ ترکیه و یکی از قدیمی ترین سکونت گاه های بشر در منطقه دریای مدیترانه است. ازمیر با بیش از ۸۰۰۰ سال تاریخ باستانی، نه تنها دارای بسیاری از مکان های دیدنی است بلکه دارای آب و هوای ساحلی زیبا، مکان های باستانی و گردشگری منحصر به فرد و غذا های محلی جذاب است.

این شهر بندری بین المللی، تاریخ باستانی و چند لایه خود را از فرهنگ های حاکم متفاوتی مانند قبایل محلی آناتولی، رومی ها، پارسی ها، یونانی ها، ترک ها و عثمانی ها، یهودیان سفاردی، ارمنی ها و لوانتین ها (اروپایی های ایتالیایی، فرانسوی و انگلیسی تبار) گرفت است.

۱) مکان های دیدنی در ازمیر _ آگورا (Agora)

یکی از جذاب ترین مکان های دیدنی در ازمیر، آگورا است. آگورا در قلب شهر ازمیر واقع شده است. در روزگارانی که جاده ابریشم بسیار مهم بود و یونان و رم قدرت های بزرگی به حساب می آمدند، آگورا نیز بازار بزرگی بود. جایی که تاجران و سیاسیونی که از جاده ابریشم می گذشتند را دور هم جمع می کرد.

سنگ های قدیمی و چشمه آب شیرینی که هنوز هم می توانید از آن بنوشید. کسی چه می داند شاید اگر خوب گوش کنید هنوز هم هیاهوی بازاریان و مردمان آزادی که برای تجارت و خرید به آنجا آمده بودند را لا به لای ستون ها بشنوید.

آگورا-ازمیر

۲) افسوس (Ephesus)

افسوس شهری باستانی که میراث رومیان است. شهری محبوب در جاده ابریشم که اکنون سالانه بیش از ۲ میلیون بازدید کننده دارد. این شهر یکی از محبوب ترین مکان های دیدنی در شهر ازمیر ترکیه به حساب می آید.

در دوران باستان مردم از سراسر جهان برای تهیه ادویه و میوه های عجیب و غریب، خرید از پارچه سازان با استعداد ترک و یا فقط چشیدن طعم زندگی در شهر چند فرهنگی به این بندرگاه سر می زدند.

در شهر افسوس می توانید کتابخانه مرمت شده سلسوس که با استفاده از تکنیک های باستانی ۱۲۰۰۰ طومار را حفظ کرده اند، را نیز ببینید. این شهر هنوز هم بوی ادویه های تند و میوه های عجیب را همانند کپسول زمان در خود نگهداشته فقط باید کمی عمیق نفس بکشید.

افسوس-ازمیر-ترکیه

۳)آکروپلیس پرگامون (Pergamon Acropolis)

شهر قدیمی آکروپلیس پرگامون در ۱۷۱ کیلومتری شمال شهر ازمیر قرار گرفته است. شهری که تپه های بزرگ آن را احاطه کرده اند. این شهر بر روی تپه ای مشرف به شهر مدرن برگاما قرار گرفته است. شهری که در قرن ۲ قبل از میلاد مسیح بسیار قدرتمند بود.

شهری که زمانی میزبان دومین کتابخانه بزرگ جهان (پس از کتابخانه اسکندریه) بوده و پر از مکان های تفریحی مانند ایوان سرپوشیده، سِن تئاتر، ورزشگاه، مقبره‌ها، دیوارهای شهری و محراب کیبلی (یکی از شخصیت‌های یونان باستان) برای مسافران بوده است.

شهر آکروپلیس پرگامون که بیشتر با نام پرگامون شناخته می شود، روزگاری پایتخت سلسه قدرتمند آتالید در قرن سوم میلادی بوده است.

۴)مکان های دیدنی در ازمیر _ میدان کوناک و برج ساعت

برج ساعت نماد رسمی ازمیر است. این برج که در میدان کوناک قرار گرفته به مناسبت ۲۵امین سالگرد پادشاهی امپراطور عبدالحمید دوم و در سال ۱۹۰۱ ساخته شده است.

یکی از مکان های دیدنی در ازمیر که باید حتما از آن دیدن کنید، برج ساعت است. این برج در واقع هدیه ای گرانبها از طرف پادشاه آلمان ویلهولم دوم به پادشاه عثمانی بوده است. میدان کوناک که برج ساعت را در دل خود جای داده، ورودی بازار قدیمی بوده و محل استراحت مسافران خسته است.

میدان کوناک و برج ساعت

۵)هیراپولیس _ پاموکاله

سنگ های تراورتن سفید پلکانی که میزبان چشمه های آب گرم هستند شهر پاموکاله را درست کرده اند. این مجموعه که جزو مکان های دیدنی در ازمیر هستند، در بالای لیست محبوب ترین ها قرار گرفته اند. هیراپولیس _ پاموکاله که به آن پاموکاله هم می گویند شهری به جامانده از فرهنگ یونان و رم است.

چشمه های آب گرم این شهر سال ها است میزبان تن خسته گردشگرانی است که می خواهند املاح درمانی را امتحان کنند. اگر می خواهید پاهای خسته خود از پیاده روی های طولانی را آرامش دهید و کمی به ذهن خود استراحت دهید، در رنگ سفید و آرامش بخش و گرمای آب غرق شوید. نفس عمیقی بکشید و بوی املاح هزاران ساله ای که از دل زمین بیرون می آیند را استشمام کنید.

پاموکاله-ازمیر-ترکیه

۶)شهر چشمه Çeşme

شهر چشمه یکی از جوان پسند ترین شهر هایی است که در ۹۱ کیلومتری ازمیر قرار گرفته است. شهر ساحلی چشمه سرشار از هیاهو و شلوغی مردم جوان و شادی است که در رستوران ها و مغازه های زیبای نزدیک ساحل به گردش می پردازند. می توانید ساعت ها با دوستان خود قدم بزنید، تنی به آب زده و خود را مهمان یک نوشیدنی خنک کنید.

می توانید به خود شهر رفته و در کوچه های باریک قدمی زده و خانه هایی که بافت قرن ۱۴ خود را حفظ کرده اند را مشاهده کنید. معماری که شما را یاد خیابان های تنگ و کوچه های باریک اروپا می اندازد.

۷)مکان های دیدنی در ازمیر _ بازار کمارالتی

دوست دارید کمی از مدرنیته دور شوید؟ می دانم که بازار گردی یکی از لذت های سفر به ترکیه و به خصوص شهر ازمیر است. اما بازار سنتی کمارالتی با بافت سنتی و مغازه های کوچک خود پذیرای شما خواهد بود.

وقتی وارد این بازار می شوید مغازه هایی را می بینید که ردیف به ردیف در کنار هم قرار گرفته اند. وسایل کوچک و بزرگ تزئینی، سوغاتی و خوراکی های خوشمزه ای که هر کدام تنها چند لیر قیمت دارند شما را سرحال خواهند کرد.

بدون این که لازم باشد چیزی بخرید با مغازه داران پیر و جوان زیر گذر بازار گپ بزنید. زیتون های مرغوب را جستجو کنید و مزه شور آن را حتما بچشید. تازه می توانید آنبات مخصوص چوبی که در همانجا درست شده را بچشید.

آبنبات فروش با مهارت زیادی طعم های ترش و شیرین را روی چوبی کنار هم قرار می دهد.

حرف آخر

هرچقدر هم که بخواهیم در مورد مکان های دیدنی در ازمیر حرف بزنیم باز هم کم است. این شهر باستانی که سنت و مدرنیته را با هم ترکیب کرده است یکی از بهترین مقصد برای گردشگری است.

اگر صد ها روز هم وقت داشته باشید نمی توانید تمام شهر را کشف کنید. می توانید جاهای دیدنی دیگری را نیز کشف و کنید و به این لیست اضافه کنید. امیدوارم سفر خوبی داشته باشید و این مطلب راهنمای خوبی برای شما بوده باشد.

از جنگ جهانی تا کرونا؛ اتفاقاتی که رقابت‌های ورزشی را تعطیل کردند


روزنامه خراسان: کرونا علاوه بر تاثیر روی سلامت و سبک زندگی مردم دنیا، آثار دیگری بر اقتصاد و سیاست و حتی ورزش هم داشته است. یکی از این تاثیرات، لغو برگزاری مسابقات ورزشی در دنیاست. تقریبا همه لیگ‌های ورزشی کشور‌ها در طول درگیری با این بیماری سخت، تعطیل شدند و علاقه‌مندان را در خماری دنبال کردن ادامه لیگ‌ها، مسابقات و تورنمنت‌ها گذاشتند. یکی از این مسابقات ورزشی، المپیک ۲۰۲۰ توکیو ست.

در ابتدا مسئولان برگزارکننده المپیک روی انجام به موقع آن پافشاری می‌کردند و بنا بر روحیه سختکوش ژاپنی که راضی به عقب‌نشینی از موضعش نمی‌شود، از تصمیم خود کوتاه نمی‌آمدند ولی وقتی شیوع بیماری فراگیر و عوارضش از کنترل خارج شد، برگزارکنندگان ژاپنی ناچار به پسروی از تصمیم‌شان شدند و طبق اخبار و شنیده‌ها به احتمال زیاد المپیک در سال ۲۰۲۱ یا حتی بنا بر برخی شایعات در ۲۰۲۲ برگزار خواهد شد. از طرف دیگر خبر رسیده که برگزاری مسابقات جام جهانی ۲۰۲۰ فوتسال هم یک سال به تعویق افتاده است. به همین بهانه تصمیم گرفتیم مسابقات ورزشی جهان را که بنا به دلایلی لغو شده و در تاریخ خود برگزار نشدند، مرور کنیم.

بلایای طبیعی، بلای جان جام‌ها

لغو المپیک‌ها زیر سایه بمب افکن‌ها

تا امروز ۳ دوره از مسابقات المپیک لغو شده است. برخلاف آن‌چه «پیر دو کوبرتن» (بنیان گذار المپیک در عصر مدرن) امید آن را داشت، المپیک نتوانست مانع از وقوع جنگ شود. در حقیقت، به دلیل در جریان بودن جنگ، برگزاری مسابقات سه دوره المپیک لغو شد.

المپیک ۱۹۱۶ و جنگ جهانی اول

در سال ۱۹۱۶ قرار بود بازی‌های المپیک در برلین برگزار شود. جنگ جهانی اول از سال ۱۹۱۴ آغاز شد و آلمان یکی از کشور‌هایی بود که در جنگ حضور داشت. با این که خیلی از تاسیسات آماده شده بود، کمیته بین‌المللی المپیک، بازی‌ها را لغو کرد. این اتفاق موجب شد مکان مرکزی کمیته که پیش از این متغیر بود، ثابت و شهر لوزان سوییس به عنوان پایتخت المپیک شناخته شود. همچنین کشور‌های پیروز جنگ جهانی اول مانع از حضور کشور‌های مغلوب در المپیک ۱۹۲۰ شدند.

المپیک ۱۹۴۰ و باز هم ژاپن!

به نظر می‌رسد ژاپنی‌ها در میزبانی المپیک شانس خوبی ندارند، چراکه آن‌ها ۸۰ سال پیش هم تجربه‌ای مشابه امسال را از لغو بازی‌ها داشته‌اند. طبق برنامه قرار بود بازی‌های ۱۹۴۰ به میزبانی پایتخت ژاپن برگزار شود، اما این بار هم جنگ این اجازه را به آن‌ها نداد. با شدت یافتن جنگ جهانی دوم ژاپن ترجیح داد دو سال زودتر انصرافش را از میزبانی اعلام کند. در این میان مقامات فنلاند فرصت را غنیمت شمردند و برای میزبانی بازی‌ها پا پیش گذاشتند، ولی حمله ارتش شوروی به هلسینکی در سال ۱۹۳۹ این پروژه را نیز به تعطیلی کشاند. در چنین شرایطی کمیته المپیک چاره‌ای نداشت جز لغو بازی‌های ۱۹۴۰.

المپیک ۱۹۴۴ و تداوم جنگ‌جهانی دوم

لغو بازی‌های المپیک ۱۹۴۰ پایان کار نبود، در دوره بعد هم ورزش همچنان قربانی جنگ بود. بازی‌های المپیک ۱۹۴۴ هم به دنبال تداوم جنگ جهانی دوم هرگز برگزار نشد. لندن میزبان این بازی‌ها بود که به خاطر آتش جنگ این فرصت را از دست داد.

جام جهانی، تسلیم دربرابر جنگ‌جهانی

آتش جنگ ۲ دفعه در تاریخ باعث لغو جام‌جهانی شده و آتش حسرت دیدن فوتبال ناب را در دل فوتبالی‌ها شعله ور کرده است.

به جز المپیک، بازی‌های مهم دیگری هم تحت تاثیر جنگ جهانی قرار گرفته‌اند. جام جهانی ۱۹۴۲ قرار بود در کشور آلمان برگزار شود. این خبر در بیست و سومین سالگرد فیفا در سال ۱۹۳۶، شش سال قبل از آغاز جام جهانی و در برلین اعلام شده بود. فوتبال دوستان دنیا منتظر بودند تا جام جهانی را این بار در یکی از کشور‌های مدعی فوتبال تماشا کنند. اما جنگ جهانی در سال ۱۹۳۹ آغاز شد و همه رشته‌ها را پنبه کرد. میزبانی آلمان منتفی شد و دو آتش به دل هواداران افتاد، آتش جنگ و آتش حسرت دیدن فوتبال ناب. همان سال، قرار شد برزیل میزبان رقابت‌ها باشد و این بار عمر شادی فوتبالی‌ها از پیگیری مسابقات در یک کشور فوتبالی دیگر کوتاه‌تر بود چراکه با گسترش جنگ جهانی برگزاری مسابقات به کل منتفی شد، آن هم در حالی که حتی میزبانی رقابت‌ها توسط برزیل به‌طور رسمی اعلام نشده بود.

بلایای طبیعی، بلای جان جام‌ها

جام‌جهانی ۱۹۴۶ و خرابی‌های جنگ

فوتبالی‌هایی که از جنگ جان سالم به در برده بودند، منتظر بودند در چهار سال بعدی و دوره آینده این جام، دلی از عزای فوتبال دربیاورند، ولی این بار هم مسابقات سال ۱۹۴۶ به دلیل خرابی‌های حاصل از جنگ برگزار نشد.

برگزاری جام‌جهانی ۱۹۵۰ بدون فینال!

هرچند پیش‌بینی می‌شد که جام‌جهانی هم مانند المپیک در برگزار نشدن، هت تریک کند، اما سرانجام جالبی برای آن رقم خورد. چهار سال بعد از جام‌جهانی ۱۹۴۶ که هیچ‌گاه برگزار نشد یعنی ۱۹۵۰، برزیل تنها کشوری بود که درخواستی رسمی برای میزبانی این رقابت‌ها ارائه کرد چراکه در آن زمان هنوز کشور‌ها درگیر بازسازی پس از جنگ بودند. سرانجام این رقابت‌ها برگزار شد درحالی که همه نگاه‌ها روی عملکرد تیم میزبان متمرکز بود. ۱۶ کشور به این رقابت‌ها راه یافته بودند.

این تورنمنت در مقایسه با تورنمنت‌های کنونی در مقیاس به مراتب کوچک‌تری برگزار می‌شد، ولی به‌طور میانگین حدود ۶۰ هزار نفر از بازی‌ها دیدن می‌کردند، رکوردی که تنها در جام‌جهانی ۱۹۹۴ آمریکا شکسته شد. این دوره از رقابت‌ها، تنها مرحله‌ای بود که دیدار فینال نداشت و چهار تیم برتر مرحله گروهی، به گروه فینال چهارتیمی راه می‌یافتند و تیمی که در این گروه بیشترین امتیاز را کسب می‌کرد، قهرمان لقب می‌گرفت. در کمال تعجب از بین چهار تیم برزیل، اسپانیا، سوئد و اروگوئه، این اروگوئه بود که جام قهرمانی را بالای سر گرفت و سرانجام فوتبال بر جنگ پیروز شد.

مشعل بحران‌ها در دامان المپیک

به جز جنگ، درگیری مسلحانه، جنگ سرد و سیاست هم چند بار در بازی‌های المپیک اختلال ایجاد کرد
فقط جنگ جهانی توانست المپیک را به طور کامل تعطیل کند، ولی در طول تاریخ اتفاقات دیگری هم رخ داده که برگزاری این بازی‌ها را با مشکل روبه‌رو کرده است. به جز جنگ و درگیری مسلحانه، جنگ سرد و سیاست هم چند بار در بازی‌های المپیک اختلال ایجاد کرد. رژیم نژاد پرست آفریقای جنوبی از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۲ به دلیل مخالفت کشور‌ها با سیاست آپارتاید در این کشور از حضور در بازی‌های المپیک محروم شده بود. در سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ حضور ورزشکاران اهل کشور افغانستان در المپیک و میدان‌های جهانی و آسیایی به حالت تعلیق درآمد.

پس از سقوط رژیم طالبان در سال ۲۰۰۱ افغانستان دوباره در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ حضور یافت. همچنین در سال ۱۹۷۶ به دلیل فشار‌هایی که از سوی جمهوری خلق چین اعمال شد، کانادا به تیم اعزامی از جمهوری چین (تایوان) اعلام کرد این تیم نمی‌تواند با نام «جمهوری چین» در المپیک تابستانی مونترال بازی کند. با این حال توافق شد که تایوان از پرچم و سرود ملی جمهوری خلق چین استفاده کند. تایوان مخالفت کرد و تا المپیک لس‌آنجلس در سال ۱۹۸۴ در این بازی‌ها حضور نیافت، تا این که بار دیگر با نام «چین تایپه» و با پرچم مخصوص خود بازگشت.

بلایای طبیعی، بلای جان جام‌ها

آخرین بحرانی که بازی‌های المپیک را تحت تاثیر قرار داد به المپیک گذشته برمی‌گردد. ویروس زیکا که از طریق پشه به انسان انتقال داده می‌شد برای زنان باردار مشکل ایجاد می‌کرد. به همین دلیل بسیاری از پزشکان و کارشناسان خواستار لغو بازی‌های ۲۰۱۶ ریو شدند. گروهی از ورزشکاران هم نگرانی خود را به این موضوع نشان دادند، اما در نهایت بازی‌ها بدون مشکل خاصی برگزار شد.

لیگ‌ها و تعویق‌ها

تا قبل از کرونا، جنگ‌های جهانی و حتی یخ بندان‌های گسترده هم باعث تعویق لیگ‌های معتبر اروپایی شده بودند. کرونا لیگ‌های مختلف جهان را به تعطیلی کشانده است، اما این اولین بار نیست که یک اتفاق، مسابقات فوتبال را به تعطیلی می‌کشاند. اگرچه گستردگی شیوع کرونا و تاثیر جهانی‌اش هرگز با پدیده تاثیرگذار دیگری در دنیای فوتبال قابل مقایسه نیست، اما مسائل گوناگونی در تاریخ موجب تعطیلی مسابقات فوتبال در گوشه و کنار دنیا شده‌است که چند مورد از آن را می‌خوانیم.

جنگ‌های جهانی و لیگ انگلیس

۴ اوت ۱۹۱۴ انگلستان وارد جنگ با آلمان شد تا رسما جنگ جهانی اول آغاز شده‌باشد. دیری نپایید که نگرانی از حفظ جان مردم به سراغ ورزش آمد. کریکت و راگبی خیلی زود کوتاه آمدند و مسابقات‌شان را تعطیل کردند. اما فدراسیون فوتبال راضی به قبول تبعات مالی حاصل از تعطیلی لیگ نمی‌شد. فدراسیون فوتبال انگلیس برای آن که صدای منتقدان را خاموش کند شروع به تبلیغات گسترده حین مسابقات فوتبال برای تشویق مردم به حضور در جبهه‌های جنگ کرد. حتی بعدتر گردان فوتبالیست‌ها را هم تأسیس کرد، اما بالاخره با پایان فصل نتوانست برابر این نزاع جهانی مقاومت کند و لیگ جزیره تعطیل شد. تا سه سال بعد که شعله آتش جنگ جهانی اول خاموش شد، خبری از جریان فوتبال در کشور مبدا آن نبود. در جنگ جهانی دوم، اما اوضاع متفاوت‌تر شد. حالا هواپیما‌های جنگی با قابلیت رهاسازی موشک به ناوگان ارتش‌ها اضافه شده‌بود و همین باعث شد تا این بار فدراسیون فوتبال انگلستان خیلی زود از ترس تجمع مردم و حملات هوایی تن به تعطیلی فصل ۱۹۳۹ پس از انجام تنها سه مسابقه از آن دهد.

تکرار تاریخ برای سری آ

سال‌ها پیش لیگ ایتالیا به گونه متفاوتی با امروز و مسابقات در دو سمت شمال و جنوب کشور برگزار می‌شد و قهرمانان‌شان در فینال به مصاف هم می‌رفتند. با باز شدن پای ایتالیا در جنگ جهانی اول، مسابقات لیگ این کشور نیمه تمام رها شد. لاتزیو قهرمان جنوب شده بود، اما در شمال هنوز یک مسابقه باقی مانده و جنوا صدرنشین بود. پس از تعطیلی چهارساله لیگ به دلیل جنگ جهانی، جام در عین ناباوری به جنوا اهدا شد، اتفاقی که همچنان از یاد هواداران لاتزیو نرفته است. حالا با گذشت سال‌ها از آن اتفاق بار دیگر لاتزیو در کورس قهرمانی قرار دارد و دوباره هواداران این تیم نگران هستند که تاریخ برای تیم‌شان تکرار نشود و این بار به بهانه کرونا، دست‌شان از یک جام دیگر سری آ کوتاه بماند.

لیگ جزیره در یخ بندان‌

زمستان ۱۹۴۷ با یخ بندان‌های گسترده در شهر‌های مختلف انگلیس همراه بود. اتفاقی که هفت هفته لیگ این کشور را به تعطیلی کشاند. مسئولان فوتبال انگلیس در حالی که زمان چندانی برای ادامه لیگ نداشتند بالاخره تصمیم گرفتند تا هرطور شده لیگ را به پایان برسانند. آن‌ها تا تابستان سال بعد فصل را ادامه دادند تا به صورت فشرده مسابقات به پایان برسد. نکته جالب این جاست که پیش از تعطیلی لیگ، ولورهمتون با ۴ امتیاز اختلاف به صدر جدول تکیه زده بود، اما با بازگشایی مجدد بازی‌ها به لیورپول باخت تا جام را تقدیم رقیب سرخ‌پوش کرده باشد. ۱۵ سال بعد و در سال ۱۹۶۲ انگلستان سردترین زمستان سه قرن اخیر خود را سپری کرد. دما به ۲۰ درجه زیر صفر رسید و یخ بندان بزرگی کشور را فراگرفت. لیگ برتر دوباره ۶۶ روز تعطیل شد، اما باز هم فدراسیون انگلیس از به سرانجام رساندن لیگ کوتاه نیامد تا اورتون جام قهرمانی را بالای سر ببرد.

بلایای طبیعی، بلای جان جام‌ها

کرونا و شروع عصر یخ بندان ورزش!

هرچند این روز‌ها جنگ‌جهانی برپا نیست، ولی سر و کله موجود ریزی پیدا شده که یک تنه جلوی برگزاری مسابقات مختلف ورزشی در دنیا، ایستاده است. کرونا تاکنون باعث شده بسیاری از مسابقه‌های ملی و بین المللی لغو شوند که پس از المپیک، دو جام معتبر فوتبالی از آن جمله‌اند. مسابقات جام‌جهانی ۲۰۲۰ فوتسال هم طبق برنامه قرار بود از ۲۲ شهریور تا ۱۳ مهر به میزبانی کشور لیتوانی برگزار شود، اما شیوع و همه‌گیری ویروس کرونا از یک سو و لغو مسابقات انتخابی جام‌جهانی در قاره آسیا و آمریکا باعث شد تا درخواست‌ها برای به تعویق انداختن این مسابقه بالا بگیرد. کشور لیتوانی هم به فیفا پیشنهاد کرد این مسابقات با تاخیر یک ساله برگزار شود.

در نهایت با تصمیم فیفا مقرر شد این بازی‌ها یک سال به تعویق بیفتد و از ۱۲ سپتامبر تا ۳ اکتبر ۲۰۲۱ برگزار شود. از دیگر سو مطابق انتظار و به درخواست بیشتر کشور‌های اروپایی، اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) سرانجام تصمیم گرفت رقابت‌های یورو ۲۰۲۰ را به دلیل شیوع بیماری کرونا، در تابستان سال ۲۰۲۱ برگزار کند. مسابقات یورو ۲۰۲۰ قرار بود امسال با حضور ۲۴ تیم و در ۱۲ شهر اروپا در تاریخ ۲۲ خرداد تا ۲۲ تیرماه برگزار شود، اما به دلیل به پایان نرسیدن لیگ‌های باشگاه در موعد مقرر، سران فوتبال اروپا در یوفا تصمیم گرفتند که مهم‌ترین تورنمنت ملی قاره سبز را به سال آینده موکول کنند.

بلایای طبیعی، بلای جان جام‌ها

کرونا چگونه مراسم خاکسپاری و سوگواری را تغییر داد؟


برترین‌ها: جان باختگان کووید ۱۹ تنها قربانیان شیوع ویروس کرونا نبودند بلگه بستگان افراد فوت شده نیز از این بیماری همه‌گیر به شدت آسیب دیدند: آن‌ها فرصت عزاداری و در بسیاری موارد حتی خاکسپاری عزیزان خود را از دست می‌دهند. موضوعی که تنها مختص مراسم قربانیان ویروس جدید کرونا نیست و به دلیل احتمال ابتلای شرکت‌کنندگان، تمامی تشییع جنازه‌ها و عزاداری‌ها را شامل می‌شود.

افراد در زمان از دست دادن نزدیکان، نیاز به انجام عزاداری به روش مرسوم خود دارند. اگرچه بازماندگان تا مدت‌ها به صورت انفرادی، سوگوار از دست دادن فرد درگذشته می‌مانند، اما عزاداری در روز‌ها و حتی هفته‌های اول در فرهنگ‌ها و باور‌های مختلف معمولا امری اجتماعی و دسته‌جمعی است.

در هر کشور و حتی شهری، رسم و رسوم متفاوتی برای عزاداری وجود دارد که از طریق آن بازماندگان می‌توانند رفته رفته به آرامش نسبی برسند.

کرونا چگونه مراسم خاکسپاری و سوگواری را تغییر داد؟

چگونه کرونا مراسم خاکسپاری و عزاداری را تغییر داد؟

شیوع ویروس کرونا، ملزومات بهداشتی ناشی از آن برای خاکسپاری، ترس آشنایان از ابتلا به ویروس و محدودیت‌های فاصله‌گذاری اجتماعی شکل و نوع مراسم عزاداری و تشییع جنازه را تغییر داده است.

علاوه بر اینکه بستگان نمی‌توانند در لحظات آخر در بیمارستان در کنار عزیزان خود باشند، حتی پزشکان و پرستاران به دلیل محدودیت تجهیزات محافظتی نظیر ماسک و دستکش از دلداری دادن و نگاه داشتن دست خانواده‌های قربانیان اجتناب می‌کنند. در مراسم خاکسپاری افراد شرکت‌کننده با فاصله بیش از یک متر و نیم از یکدیگر می‌ایستند و کسی نمی‌تواند دیگری رادر آغوش بگیرد یا از نزدیک با او ابراز همدردی کند.

در شهر‌هایی که میزان شیوع ویروس کرونا در آن‌ها بیش از ظرفیت‌های بیمارستانی و خدمات خاکسپاری بود، اجساد بسیاری از قربانیان به صورتی دسته‌جمعی به خاک سپرده شد و بسیاری از خانواده‌ها حتی مراسم عزاداری برگزار نکردند.

سوگواری انفرادی و انزوای اجتماعی حاصل از شیوع کرونا

سوگواری انفرادی یکی از عواقب تلخ و بسیار سخت شیوع کرونا برای خانواده‌های داغدار است. موسسه تحقیقاتی دانشگاه واشنگتن با تاکید بر اینکه اندوه واکنشی طبیعی به مرگ، فقدان و از دست دادن نزدیکان است می‌گوید که سپری کردن دوران سوگواری برای بازگشت به زندگی و رسیدن به آرامش برای بازماندگان بسیار مهم است. انزوای ناشی از قرنطینه و فاصله‌گذاری اجتماعی، گذراندن روند سوگواری را طولانی‌تر و مشکل‌تر می‌کند.

سوگواری قربانیان کرونا در ایران

ایران از جمله کشور‌هایی است که در آن عزاداری برای مردگان، فرآیندی کاملا جمعی است. خانواده‌ها به محض شنیدن خبر درگذشت اقوام و آشنایان و دوستان حتی پیش از مراسم خاکسپاری به خانه بازماندگان می‌روند و رسومات عزاداری تا چهلم فرد درگذشته ادامه دارد.

با شیوع کرونا برگزاری این مراسم متوقف شده و حتی به جز اقوام نزدیک کسی در مراسم تشییع جنازه شرکت نمی‌کند. تصاویر منتشر شده از خاکسپاری قربانیان کرونا، خانواده‌هایی را نشان می‌دهد که با فاصله زیاد از یکدیگر و از قبر ایستاده‌اند.

کرونا چگونه مراسم خاکسپاری و سوگواری را تغییر داد؟

در شبکه‌های اجتماعی نیز بسیاری از کاربران از تجربیات خود از عزاداری قربانیان کرونا نوشته‌اند. یکی از کاربران با «سورئال» توصیف کردن خاکسپاری می‌گوید: «خاکسپاری و نماز بدون حضور هیچکس. بدون حضور حتی همسر و برادر و فرزندان متوفی. دنیای زمان کرونا حتی بعد از مرگ هم ترسناکه.»

توصیه‌های انجمن علمی پزشکی اجتماعی برای مراسم خاکسپاری در دوران کرونا

انجمن علمی پزشکی اجتماعی ایران به منظور جلوگیری از شیوع کرونا در تشییع جنازه ها، دستورالعملی را منتشر کرده است که چند مورد از آن را در اینجا ذکر می‌کنیم:

۱. تمهیدات در نظر گرفته شده برای تشییع فرد متوفی به دلیل ابتلا به کرونا برای حفظ سلامتی بازماندگان و سایر مردم ضروری است و مسئولیت همگانی ایجاب می‌کند که توصیه‌های کارکنان بهداشتی در این زمینه به دقت رعایت گردد.

۲. در شرایط اپیدمی، احتمال آلوده بودنِ هر فرد، حتی به صورت بدون علامت به این بیماری وجود دارد. حتی اگر متوفی به علت دیگری فوت شده باشد، ولی احتمال ابتلای همزمان به کووید ۱۹ نیز وجود دارد و برای خاکسپاری باید این موضوع در نظر گرفته شود.

۳. از آنجا که احتمال انتقال ویروس از افراد حاضر در تجمعات وجود دارد باید حتی المقدور از قرار گرفتن در تجمعات خودداری کرد. بهتر است در این دوره خاص، تسلیت گویی‌ها عمدتا به شکل تلفنی یا از طریق اینترنت و شبکه‌های اجتماعی و غیرحضوری باشد.

۴. افراد دارای سابقه بیماری‌های خاص یا مشکلات قلبی، تنفسی و دیابت از شرکت در اینگونه مراسم خودداری کنند.

۵. زمان مراسم باید به حداقل ممکن کاهش یابد و از روبوسی، در أغوش گرفتن، خوردن و آشامیدن و پذیرایی به هر شکل در کل مراسم خودداری شود.

۶. در زمان خاکسپاری از لمس کفن، دست زدن به متوفی یا تابوت و پارچه‌های روی آن و افتادن بر روی مزار خودداری شود.

۷. توصیه می‌شود هر گونه مراسم دعا و عزاداری به صورت انفرادی و در منزل انجام شود و از تجمعات حتی المقدور اجتناب شود.

۸. از دست زدن به صورت، بینی، چشم‌ها و دهان در طول مراسم به صورت جدی اجتناب شود و محلول‌های ضد عفونی کننده دست‌ها با پایه الکل و ماسک جهت تمامی افراد در دسترس باشد.

۹. توصیه می‌شود مراسم صرف غذا و دیگر نذورات به زمان دیگری که شرایط اپیدمی مرتفع گردیده، موکول شود و یا هزینه‌های آن به شکل دیگری در موارد عام المنفعه صرف شود.

عزاداری آنلاین راهی برای سوگواری در دوران شیوع کرونا

کرونا چگونه مراسم خاکسپاری و سوگواری را تغییر داد؟

آنلاین برگزار کردن مراسم عزاداری و خاکسپاری از دیگر مواردی است که در دوران شیوع کرونا می‌توان دید. پیش از این، اینگونه عزاداری مختص افرادی بود که به خارج از کشور مهاجرت می‌کردند و می‌خواستند در تشییع جنازه عزیران خود حضور داشته باشند، اما اکنون از این حضور مجازی به عنوان راهی جایگزین برای سوگواری در دوران کرونا استفاده می‌شود.

این موضوع اگرچه از سوی برخی «غریبانه» توصیف می‌شود، اما به عنوان راهی برای سوگواری دسته‌جمعی به بازماندگان کمک می‌کند. بسیاری از انجمن‌های حمایتی خانواده‌های داغدار به نزدیکان توصیه می‌کنند که ارتباط با آن‌ها را از طریق تلفن یا پیام‌رسان‌های اینترنتی حفظ کنند.

حمایت و دلداری دادن از راه دور بازماندگان اگرچه جای ارتباط چهره به چهره را نمی‌گیرد، اما از انزوای کامل و ایجاد مشکلات عمیق ناشی از آن جلوگیری می‌کند.

منبع: euronews

چرا افکار منفی را بیشتر دوست داریم؟


ایرنا زندگی: گاهی اوقات در خیالات غرق می‌شویم و سخت مشغول انجام کاری هستیم. شاید برای شما هم پیش آمده باشد که در خیالات خود با کسی مشاجره و اشتباهات خود را توجیه می‌کنید. نقد‌های منفی اغلب اثراتی به مراتب بیشتر از تعریف و تمجید دارند و خبر‌های منفی بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند تا خبر‌های مثبت. دلیل این موضوع این است که اتفاقات منفی اغلب اثرات بیشتری نسبت به خبر‌های مثبت، بر مغز دارند. روانشناسان این مبحث را تعصب (به معنی اصرار داشتن) روی افکار منفی می‌نامند، که اثرات قوی بر رفتار، تصمیم‌ها و روابط شما دارد.

چرا افکار منفی را بیشتر دوست داریم؟

تعصب روی افکار منفی چیست؟

تعصب روی افکار منفی ما را برای مشاجرات در حالت آماده باش قرار می‌هند؛ و توازن بین مثبت‌ها و منفی‌ها را در ذهن ما بر هم می‌زنند. تعصب روی افکار منفی این گونه بیان می‌شود که زخم زبان و سرزنش کردن بیشتر از لذت یک جایزه ما را درگیر می‌کند. این پدیده روانشناسی توضیح می‌دهد که چرا با اولین تجربه منفی هر اتفاقی به سختی کنار می‌آییم و آسیب‌های روانی در گذشته تا این حد بر ما اثرگذار بودند. ما به کنش‌های منفی بیشتر واکنش نشان می‌دهیم و تمایل داریم آن‌ها را بار‌ها در ذهن خود با تصویری واضح مجسم کنیم.

به عنوان آدمیزاد ما بیشتر…

  • تمایل به یادآوری آسیب و تجربه‌های منفی
  • تمایل به یادآوری سرزنش‌ها داریم نسبت به تحسین‌ها
  • تمایل به واکنش تند به کنش‌های منفی
  • تمایل به مرور اتفاقات بد
  • تمایل به برخورد با اتفاقات بد

برای مثال ممکن است شما یک روز عالی را داشته باشید، ولی همکارتان ناخواسته کاری انجام دهد که شما را ناراحت کند، همین اتفاق باعث می‌شود بعد از چندین ساعت در پشت میز کار درباره‌ی حرف‌های همکارتان فکر کنید. وقتی به خانه می‌رسید و کسی از شما میپرسد: «روزتان چگونه بود؟» پاسخ می‌دهید: «افتضاح». شما تمام روز خوب‌تان را برای یک اتفاق بد، فدا کردید. این مثال به این موضوع بر می‌گردد که توجه بیشتری به اتفاقات منفی دارید و آن‌ها را مهم‌تر از چیزی که هستند می‌بینید.

یافته‌های محققان

محققان قوانین وسیعی درباره تمایل بیشتر مردم به تمرکز روی مسائل منفی یافته‌اند. مردم اتفاقات بد برایشان مهم‌تر است و سعی می‌کنند از نتیجه اتفاقات و تجربه‌های بد خود درس بگیرند؛ حتی این موضوع نیز به میان آمد که ما اغلب تمایل به تصمیم گرفتن بر اساس اطلاعات منفی داریم نه داده‌های مثبت. در واقع هر چیز منفی باشد می‌تواند توجه ما را به خود جلب کند.

افکار‌های منفی انگیزشی

برخی از یافته‌های روانشناسان نشان می‌دهد تعصب روی افکار منفی، باعث ایجاد انگیزه برای به اتمام رساندن یک ماموریت یا وظیفه می‌شود. به دست آوردن چیزی انگیزه کمی به ما می‌دهد نسبت به از دست دادن آن. از دست دادن داشته‌هایمان انگیزه بیشتری برای ایستادگی و جنگیدن به ما می‌دهند تا به دست آوردن خواسته‌های جدید. ما برای اینکه داشته‌هایمان را حفظ کنیم به یک کار ادامه نمی‌دهیم مگر اینکه بدانیم اگر برایشان تلاش نکنیم آن‌ها را از دست می‌دهیم. این موضوع می‌تواند نقش محرک انگیزشی را بازی کند.

چرا افکار منفی را بیشتر دوست داریم؟

خبر‌های بد

مطالعات محققان نشان داده است اغلب مردم تمایل بیشتری به درست پنداشتن اخبار منفی دارند. همچنین اخبار منفی توجه‌های بیشتری را به خود جلب می‌کنند و زودتر بین مردم می‌پیچند. ممکن است ارزش بیشتری هم برای ما داشته باشند. این شاید دلیل منتخب بودن و محبوب بودن اخبار منفی باشد.

در سیاست

تفاوت در تعصب به افکار منفی، در ایدئولوژی‌های سیاسی نیز خود را دخیل کرده است. روانشناسان بر این باورند که جمهوری‌خواهان واکنش بیشتری به اطلاعات منفی نشان می‌دهند تا لیبرال‌ها. بر اساس برخی شواهد به طول مثال، افرادی که خود را طرفدار سیاست جمهوری‌خواهی می‌دانند، بیشتر مایل هستند محرک‌های مبهم را تهدید به شمار آورند.

اثرات افکار منفی

محققان دریافتند که ما بسیاری از اوقات خود را به فکر کردن درباره‌ی هر منفی‌ای که در زندگیمان است می‌گذرانیم و این موضوع بر نحوه فکر کردن، احساسات و عکس‌العمل‌های ما اثری قوی دارد. اثرات این افکار را به وضوح می‌توانید در روابط، تصمیم گیری و نحوه درک‌تان از دیگران ببینید. حتی مرور خاطرات منفی نیز می‌تواند بر تصمیم‌های ما اثرگذار باشند.

اثرگذاری بر روابط

تعصب روی افکار منفی اثر مستقیمی بر روابط شما می‌گذارد. به این صورت که شما بدترین‌ها را از دیگران انتظار دارید، به خصوص این موضوع در روابط صمیمی و نزدیک بیشتر است. به طور مثال، وقتی پیش‌بینی می‌کنید که دوست شما چطوری به مسئله‌ای واکنش نشان می‌دهد و شما چگونه باید از خود دفاع کنید در وضعیت قرمز قرار دارید. مشاجرات در رابطه‌ی شما و دوست‌تان به همین علت است؛ زیرا شما تصمیم گرفته‌اید با پیش‌زمینه‌های ذهنی خود همه چیز را ارزیابی کنید. وقتی این قبیل اتفاقات در روابط انسانی می‌افتد به راحتی، فراموش نمی‌شوند.

اثرگذاری بر تصمیم‌گیری

تصمیم‌گیری در زندگی ما بسیار مهم است و تعصب روی افکار منفی بر روند تصمیم‌گیری ما اثر می‌گذارد و فاکتور‌های مغزی ما را تغییر می‌دهد. بر انتخاب و ریسک‌پذیری ما نیز اثر می‌گذارد. ما بیشتر به جنبه‌های منفی هر چیز نگاه می‌کنیم و جنبه‌های مثبت را از قلم می‌اندازیم. همین باعث می‌شود نتوانیم تصمیم‌های درست بگیریم.

چرا افکار منفی را بیشتر دوست داریم؟

اثرگذاری بر ادراک

بررسی محققان نشان داده است که وقتی دو موضوع پیش رو داشته باشیم، یکی درباره‌ی نقاط قوت افراد و دیگری درباره‌ی نقاط منفی، اکثر مردم نقاط منفی یکدیگر را نشانه‌گیری می‌کنند.

چگونه باید تعصب روی افکار منفی خود را از بین ببریم؟

تعصب روی افکار منفی بر روی سلامت ذهن اثر می‌گذارند. این دلیلی است که بخش تاریک ذهن بیشتر به کار گرفته می‌شود. به روابط و کسانی که دوست‌شان دارید، صدمه می‌زند. موضوع دید مثبت به زندگی را برای شما سخت می‌کند. خوشبختانه، ما راه‌های خلاص شدن از فکر کردن به افکار منفی را برای شما گردآوری کرده ایم.

  • از منفی حرف زدن با خودتان دست بردارید. (در دعوا‌ها ذهنی، ری‌اکشن‌های منفی)
  • اتفاقات را با قاب مثبت ببینید و سعی کنید دیدی برابر به جنبه‌های منفی و مثبت داشته باشید.
  • الگوی ذهنی جدیدتری را برای خود بسازید. از افکار منفی به قدم زدن و موزیک خوب گوش دادن پناه ببرید.
  • لحظه‌های مثبت را ارزشمند بدانید و آن‌ها را حفظ کنید.

منبع: verywellmind

چرا همیشه خودمان را مقصر می‌دانیم؟


ایرنا زندگی: «جلوی آیینه می‌ایستم و فکر می‌کنم به روزی که جوان‌، باهوش و جذاب بودم. به خود می‌گویم دیگر روزهای اوج گذشته است و پس از این باید با یکنواختی دنیا بسازم. خط خنده، چین و چروک‌های دور چشم، افتادگی شکم به علت زایمان و موهای وز، چون دیگر حوصله‌ی سشوار کشیدن‌ را ندارم، همه ‌اینها من هستم. خود واقعی‌ام. خود واقعی‌ام را هیچ‌گاه دوست نداشتم.وقتی نوجوان بودم و در سن بلوغ از بزرگ شدن بینی‌ و جوش‌های غرور نوجوانی عصبانی بودم. وقتی جوان بودم از رنگ پوست، چشم و حالت موهای خود ناراحت بودم. درست است؛ من حتی در جوانی هم خود را دوست نداشتم و حالا زنی ۴۵ ساله که دیگر امیدی به بهتر شدن ندارد هستم. فکر می‌کنم بحران میان‌سالی که می‌گفتند همین است».

چرا همیشه خودمان را مقصر می‌دانیم؟

اغلب زنان قسمتی از این دیالوگ را حداقل یک‌بار با خود داشته‌اند. همین که جلوی آیینه می‌ایستیم و شروع می‌کنیم به ایراد گرفتن و زمانی به خودمان می‌آییم که بسیاری از شادی‌های زندگی را از خود دریغ کرده‌ایم. از کودکی به تمام کودکان یاد می‌دهند که با دیگران به احترام و مهربانی صحبت کنید (فرقی هم بین دختر و پسر ندارد) ولی چرا فراموش کردند به ما یاد دهند با خودمان نیز به احترام و مهربانی صحبت کنیم؟ «نحوه‌ی صحبت با خود» موضوع مهمی است که کمتر به آن توجه کرده‌ایم. همیشه از خود انتظار داریم بهترین باشیم؛ اما بهترین نسبت به چه کسی؟بیایید یک‌بار هم که شده این کلیشه‌ها را بررسی کنیم و بیندیشیم که آیا وجود خارجی دارند یا خیر.

خود را به خاطر مسائلی که تحت کنترل ما نیست مقصر می‌دانیم

وقتی جوان هستیم از خود انتظار داریم در همه چیز بهترین باشیم. در آشپزی، روابط زناشویی، خانه‌داری، محل‌کار و دیگر موارد؛ اما یک فاکتور را جا انداخته‌ایم، ما بی تجربه هستیم. از خودمان بابت موضوعاتی که نمی‌دانیم عصبانی می‌شویم و احساس می‌کنیم مقصر هستیم. خود را سرزنش می‌کنیم که چرا در سن ۲۵ سالگی تجربه‌های یک انسان ۳۵ ساله را نداریم. این مورد همان‌قدر عجیب است که از یک نوجوان ۱۵ ساله بخواهید مانند ۲۵ ساله‌ها رفتار کند. سرزنش‌ها بالاخره کار دست‌مان می‌دهند، در روابط دوستانه خود دچار خود کم ‌بینی می‌شویم و دوست‌هایمان را از دست می‌دهیم. فشارهای عصبی این موضوع بر کیفیت رابطه شما و همسرتان اثر می‌گذارد و دیگر حوصله زندگی مشترک را ندارید. به راستی که ما معنا و مفهوم تجربه را درک نکرده‌ایم. نیازی نیست جلوتر بدویم، کسی پشت سر ما نیست جز سایه خودمان.

زنان میان‌سال جذاب‌تر و باهوش‌تر هستند زیرا تجربه دارند

به این موضوع فکر کنید که اگر در ۲۲ سالگی جوانی را زندگی نکنید آیا می‌توانید در ۴۰ سالگی آن را جایگزین کنید؟ اگر جواب شما «بله» است پس ۴۰ سالگی را کی می‌خواهید بچشید و زندگی کنید؟ معمولا زنان در سنین ۴۰ یا ۵۰ دچار بحران میان‌سالی می‌شوند و فکر می‌کنند که دیگر دنیا به آخر رسیده است. در حالی که زنان میان‌سال جذاب‌تر، باهوش‌تر و با تجربه هستند. به بیان دیگر زنان در این سنین تعادل فکری و کنترل احساسات بیشتری دارند. با اعتماد به نفسی که پشتوانه تجربه دارد زندگی خود را کنترل می‌کنند.

خود واقعی‌مان را با عکس‌ و فیلم‌ها مقایسه می‌کنیم

چه باور بکنیم چه نه، اگر در نوجوانی و جوانی از زیبایی‌های خود غافل بودیم در میان‌سالی هم همانطور خواهیم بود. آیا دوست دارید بقیه زندگی خود را هم به همین شکل بگذرانید و به خاطر موضوعاتی که وجود خارجی ندارند خودتان را مقصر بدانید؟ برخی از زنان عادت به تخریب شخصیت و روحیه خود دارند. خودمان را با عکس‌های شبکه‌های اجتماعی و فیلم‌ها می‌بینیم مقایسه می‌کنیم. چرا گونه‌های برجسته‌تری نداریم؟ چرا قد بلندتری نداریم؟ چرا موهای فر یا صاف نداریم؟

چرا همیشه خودمان را مقصر می‌دانیم؟

تا به حال از خود پرسیده‌اید: «این معیارهای زیبایی را چه کسی تعیین کرده است؟» بدون شک خیر. ما همیشه از خودمان ایراد می‌گیریم و حاضریم ذهن و زندگی خود را برای مسایل بی‌اهمیت این چنینی هدر بدهیم.

جذاب‌تر از چه نظر؟

امبر هرد، بازیگر زن هالیوود و همسر سابق جانی دپ، است. چهره‌ی او در سال ۲۰۱۹ به عنوان متقارن‌ترین و بی‌نقص‌ترین چهره شناخته شد. او از جانی دپ به علت آزار و اذیت خانگی (شامل ضرب و شتم) جدا شد و درخواست ۵۰ میلیون دلار غرامت را کرد؛ اما در سال ۲۰۲۰، طبق شهادت یکی از دوستان امبر هرد در دادگاه، معلوم شد که او جانی دپ را مورد آزار و اذیت خانگی قرار داده است. از خاموش کردن سیگار روی گونه‌ی جانی دپ گرفته تا قطع انگشت دست او. حالا دیگر کسی در فضای مجازی از متقارن‌ترین چهره‌ی ۲۰۱۹ صحبت نمی‌کرد. موضوع این است، کلمه‌ی جذاب و زیبا فقط به چهره بستگی ندارد.

منبع: theguardian

این جملات سمی را هرگز به کودکتان نگویید!


وب‌سایت روزیاتو: رابطه کودک و والدین یک رابطه پیچیده، اما در ظاهر ساده است. کلمات و عباراتی که والدین به زبان می‌آورند ناخودآگاه می‌توانند گاهی بسیار آسیب‌زننده باشند.

از آنجا که ما همیشه نمی‌توانیم کودکان خود را نسبت به کلماتی که در محیط پیرامون خود در معرض آن قرار می‌گیرند محافظت کنیم، اما می‌توانیم مطمئن باشیم کلماتی که خودمان در زمان صحبت کردن استفاده می‌کنیم پرروش‌دهنده، حمایت‌کننده و سرشار از عشق و محبت هستند نه مخرب و آزاردهنده.

این جملات سمی را هرگز به کودکتان نگویید!

همان طور که کودکان بزرگ می‌شوند، بیشتر تاثیرپذیر و شنوا هستند. جملاتی که ما آن‌ها را معرض آن قرار می‌دهیم بیشتر شبیه چیزی هستند که با خودشان همیشه حمل می‌کنند؛ گاهی چند ماه و گاهی یک عمر. در واقع آن‌ها بار حرف‌های ما را مدتی بر دوش خود خواهند کشید. بنابراین، آگاهی و اطلاع از حرف‌هایی که به کودکان خود می‌زنیم بسیار اهمیت دارد، زیرا باید اطمینان حاصل کنیم که با حرف‌هایمان به جان کودک خود زخم‌هایی نزنیم که مدت‌ها التیام نیابند یا تا آخر عمرش ماندگار باشند.

شیوه صحبت کردن ما با فرزندان بر شیوه نگرش آن‌ها به جهان پیرامون و حتی خودشان تاثیر می‌گذارد. بنابراین، عقل سلیم حکم می‌کند که ما با آن‌ها به شیوه سالم و با رفتار مناسب با آن‌ها حرف بزنیم تا به آن‌ها کمک کنیم بزرگ شوند و بدانند که حامی آن‌ها هستیم و عمیقا دوستشان داریم.

در این مطلب عباراتی را می‌خواهیم به شما بگوییم که اگر می‌خواهید آسیب روحی به فرزندان خود نزنید، هرگز نباید به آن‌ها بگویید. با ما همراه باشید.

۱. نباید گریه کنی

وقتی به کودک می‌گوییم دست از گریه کردن بردارد باعث می‌شود آن‌ها حس کنند در مورد ابراز احساسات خود اشتباه می‌کنند. هر چقدر هم که برای والدین سخت و آزاردهنده باشد، اما این باعث نمی‌شود کودک شما به دلیل انجام کاری که کودکان طبیعتا انجام می‌دهند از نظر شما یا دیگران اهریمن جلوه کند. در واقع، وقتی شما به فرزندتان می‌گویید گریه نکند، احساسات او را بی‌ارزش جلوه می‌دهید.

به جای این که بگویید گریه نکند، به او بگویید «موضوع چیست و چرا داری گریه می‌کنی»، اما نه به روش خشمگینانه و عصبانی.

کودک شما در این حالت سعی می‌کند با شما ارتباط برقرار کند و احساساتش را با شما در میان بگذارد. او سعی می‌کند در آینده نیز اگر مشکلی برایش پیش آمد، اول به شما بگوید.

۲. هر کاری برایت انجام می‌دهم

با این که حقیقت دارد پدر و مادر‌ها برای فرزندشان کار‌های زیادی انجام می‌دهند، اما این که همیشه این موضوع را به یاد آن‌ها بیندازیم باعث می‌شویم آن‌ها فکر کنند بار سنگینی بر دوش شما هستند تا این که دوستشان داشته باشیم. معمولا این جمله در زمان‌هایی گفته می‌شود که می‌خواهیم به بچه‌ها منظم بودن را یاد بدهیم، اما گفتن چنین چیزی کمی حالت خصمانه دارد.

به جای این که بگویید من هر کاری برایت انجام می‌دهم یا انجام داده‌ام، بهتر است بگویید من کار‌های زیادی برایت انجام می‌دهم، زیرا تو را دوست دارم و خوشحال می‌شوم که تو هم برایم انجام دهی.

۳. کارت خوب بود، اما بهتر هم می‌توانست باشد

اول از همه باید بگوییم که از هر تعریف و تمجیدی که به دنبالش کلمه، اما یا، ولی داشته باشد بپرهیزید، زیرا معنی خود تعریف را از بین می‌برد. موفقیت‌های کوچک را جشن بگیرید تا به فرزند خود انگیزه بدهید مدام به کار خوبش ادامه دهد. استفاده از کلمه، اما می‌تواند در او این حس را ایجاد کند که واقعا شما به او افتخار نمی‌کنید و تلاش او به قدر کافی نیست. همین شیوه تعریف و تمجید همراه با، اما و اگر، قطعا می‌تواند بیشتر از خوب بودن، آسیب‌رسان باشد.

به جای این، می‌توانید بگویید کارت خوب بوده و من به تو افتخار می‌کنم. شرط می‌بندم اگر ادامه دهی بهتر و موفق‌تر خواهی شد.

۴. آن را نخور و گر نه چاق می‌شوی

این جمله یک نه محکم و قاطع است! این کار به کودکان یاد می‌دهد که بیش از اندازه نگران بدن خود شوند و ممکن است از دوستان و همسن و سال‌های خود برای خوردن چیز‌های خاص سؤال کنند. تصویر بدن یک چیز بسیار شخصی و حساس است و ایجاد این نگرش نسبت به آن در سن‌های آسیب‌پذیر بسیار مضر است.

به جای آن می‌توانید بگویید من فکر نمی‌کنم خوردن این چیز ایده خوبی باشد، زیرا برای سلامت شما خوب نیست.

۵. آنقدر‌ها هم چیز مهمی نیست که بزرگش می‌کنی یا مثل بچه رفتار نکن!

این هم یکی از عبارت‌های بدی است که احتمال دارد به کودک خود در زمان ناراحتی بگویید. با این کار احساسات فرزند خود را بی‌ارزش جلوه می‌دهید و باعث می‌شود آن‌ها برای صحبت کردن با شما احساس راحتی نکنند. کودکان باید در مورد ابراز احساسات خود احساس راحتی کنند و این که به آن‌ها گفته شود آنقدر‌ها هم موضوع مهمی نیست که بزرگش می‌کنی، باعث می‌شود آن‌ها از خودشان سؤال بپرسند.

به جای این، به آن‌ها بگویید به من بگو چه حسی داری و چرا چنین حسی در تو ایجاد شده است؟

با گفتن این جمله، در واقع می‌توانید کودک خود را بفهمید و درک کنید و به او اجازه بدهید بداند که هر زمان نیاز به صحبت کردن با کسی دارید، شما آنجا حضور دارید.

۶. باید ۱۰۰ بار این را تکرار کنم؟

این یک عبارت کلاسیک است. وقتی این جمله را به کودک خود می‌گویید، الزاما به او نق یا غر می‌زنید که چقدر نیاز به گوشزد کردن دارد و در واقع این شیوه درست نیست.

به جای این، به او بگویید قبلا هم این جمله را گفته ام، اما می‌شود لطفا ….

با این روش کودک شما حس می‌کند باید تبعیت و اطاعت کند و لازم نیست شما بار‌ها جمله خود را از همان اول تکرار کنید.

۷. دختر/پسر بزرگ که این کار‌ها را نمی‌کند

یک نمونه بارز از این جمله وقتی است که می‌گوییم دختر/پسر بزرگ که گریه نمی‌کند! و ممکن است بعد از بگوییم گریه کار بچه‌هاست. چه گریه کردن باشد و چه کار دیگری که باعث شده شما این جمله را بر زبان بیاورید، بگذارید بچه‌هایتان بچه بمانند. اگر کودک شما کاری می‌کند که شما خوشتان نمی‌آید، نباید از سن آن‌ها به عنوان یک بهانه استفاده کنید.

به جای آن می‌توانید بگویید من فکر نمی‌کنم این کاری که می‌کنی کار خوبی باشد، زیرا …

این جملات سمی را هرگز به کودکتان نگویید!

۸. این کار، فقط کار پسرها/دختر‌ها است

محدود کردن پسر‌ها و دخترا بر اساس جنسیت آن‌ها برای انجام کاری که می‌توانند انجام دهند و نمی‌توانند انجام دهند، در واقع به آن‌ها می‌گوید که روش‌های خاصی وجود دارد که پسر‌ها باید رفتار کنند و دختر‌ها هم باید به روش خاصی رفتار کند و اگر رفتار آن‌ها مطابق با آن‌ها نباشد، اشتباه است. در این حالت، فرزندان خود را درون یک جعبه قرار می‌دهد و آن‌ها با باور قوانین مسموم تفکیک جنسیتی اجتماعی بزرگ می‌شوند.

به جای آن سعی کنید بگویید نه، اصلا و ابدا.

۹. از تو ناامید شدم

هر چقدر که ناامیدی حس درستی است ما این کلمه به خودی خود می‌تواند ترسناک باشد. بسیاری از افراد با این باور که افراد مایوس‌کننده‌ای برای خانواده هستند بزرگ می‌شوند، زیرا از روی بی‌فکری خانواده، در تمام طول عمرشان این جمله را مدام و مدام شنیده‌اند.

به جای آن بهتر است بگویید از کار‌هایی که انجام می‌دهی خوشحال نیستم. لطفا در آینده این کار را انجام نده.

۱۰. بهتر است هر کاری که من می‌گویم را انجام دهی

شک نکنید که این جمله مثل یک تهدید است نه چیز دیگر. استفاده از ترس برای یاد دادن نظم به کودکان یک رفتار ناسالم است و معمولا عواقب ناخوشایندی را به دنبال دارد. فقط کافیست به سادگی توضیح دهید که چرا دوست دارید آن کار به شیوه شما انجام شود تا احتمال تبعیت و اطاعت از شما بیشتر شود.

به جای آن بگویید لطفا این کار را انجام بده، زیرا …

۱۱. چون من این طور می‌گویم یا، چون من بزرگم و تو هنوز بچه‌ای!

این رویکرد ممکن است تا مدت زمان زیادی استفاده شود، اما قطعا شیوه درستی برای تربیت و یاد دادن نظم و انضباط به کودک نیست. با این کار باعث می‌شوید کودک حس کنند نظراتش اصلا به درد نمی‌خورند، چون صرفا یک بچه کوچک است!

به جای آن سعی کنید توضیح دهید که چرا در مورد چیزی یک احساس یا نظر خاص دیگری دارید.

۱۲. چون با ما زیر یک سقف و در یک خانه زندگی می‌کنی، باید از قوانین ما تبعیت کنی

یکی دیگر از جملاتی که پدر و مادر‌ها عاشق گفتن آن هستند! گفتن این جمله شبیه این است که انگار به فرزند خود بگویید اینجا خانه من است و تو فقط در آن زندگی می‌کنی. هر دو جمله باعث می‌شود فرزند شما در خانه احساس ناراحتی کند و حس کند مرز‌ها و قوانین برایش دست و پاگیر و کسل‌کننده هستند.

به جای آن بگویید قوانین خانه را می‌دانی. پس لطفا به آن‌ها پایبند باش.

۱۳. من اینجوری بزرگ شدم

با این که ما بر اساس شیوه‌ای که خودمان بزرگ شدیم تربیت کودکانمان را یاد گرفتیم، اما نمی‌توانیم با ذهن بسته درخواست کودک را نادیده بگیریم و رفتارهایش را مذموم جلوه بدهیم و بگوییم ما این طور بزرگ شده‌ایم. در عوض، به کودک توضیح دهید که چرا طور دیگری فکر می‌کنید و سعی نکنید با این جمله او را متوقف کنید یا جلوی او کاری که می‌کند بگیرید. شما می‌توانید از شیوه بزرگ شدن خودتان به عنوان مثال یاد کنید، اما نباید بحث و جدل اصلی شما باشد.

به جای آن سعی کنید بگویید من فکر نمی‌کنم این کار تو کار خوبی باشد. حتی پدر و مادر من همیشه به من این را می‌گفتند، زیرا ….

۱۴. تو درست مثل پدر/مادرت هستی

گفتن این جمله به کودک نه تنها باعث می‌شود کودک فکر کند کاری که می‌کند اشتباه است بلکه حس می‌کند آن را از یکی از والدینش به ارث برده است و آن‌ها نباید مسئولیت کار خود را بر عهده بگیرند. علاوه بر این، کودک فکر می‌کند شما از آن بابت از دست همسر خود ناراحت هستید و به گونه‌ای حس تقسیم شدن به او دست می‌دهد.

به جای آن سعی کنید بگویید من از این کار تو خوشحال نیستم، زیرا ….

۱۵. پولش را نداریم

آگاه کردن بچه‌ها از مشکلات مالی در سنین کودکی می‌تواند بیشتر از هر چیز دیگر حس ترس به آن‌ها بدهد.

به جای آن، می‌توانید بگویید من نمی‌توانم آن چیز را بخرم، زیرا پول خود را بابت چیز‌های مهم‌تری پس‌انداز کرده‌ایم.

۱۶. قبلا به تو گفته بودم

این آخرین چیزی است که هر کسی در زمان بروز یک مشکل می‌خواهد بشنود. بله، وقتی شما در مورد چیزی که به کودک هشدار داده‌اید حق داشته‌اید، به جای اینکه حرف‌های قبلی خود را به رویش بیاورید سعی کنید او را آرام کنید تا باعث شوید در آینده حس کند می‌تواند با شما راحت‌تر صحبت کند.

به جای آن، سعی کنید بگویید متاسفم که این اتفاق را شنیدم، اما سعی کن این برایت یک درس عبرت باشد.

۱۷. کاشکی بیشتر شبیه فلانی بودی

وقتی شما این جمله را به زبان می‌آورید، در واقع اعتماد به نفس کودک را از بین می‌برید. وقتی کودک را به هر دلیلی با خواهر یا برادرش یا حتی همسن و سال‌هایش مقایسه می‌کنید، باعث می‌شود آن‌ها فکر کنند کافی نیستند.

به جای آن سعی کنید برای متقاعد کردن کودک خود برای انجام کاری، او را با دیگران مقایسه نکنید.

۱۸. من به سن تو که بودم سیگار می‌کشیدم، مشروبات الکلی می‌نوشیدم یا اعتیاد به مواد مخدر داشتم

وقتی به کودک خود این جمله را در مورد تجربیات خاص خود می‌گویید این روش همیشه بهترین راه برای این نیست که عواقب آن را چشیده‌اید و آن‌ها نباید این کار را انجام دهند. مطمئن باشید وقتی شما مچ فرزندتان را هنگام این کار‌ها بگیرید، حتما به شما خواهد گفت که خودتان هم در سن او که بودید این کار‌ها را انجام می‌دادید.

به جای آن، با کودک خود در مورد عواقب مضر و خطرناک سیگار کشیدن یا اعتیاد به مواد مخدر صحبت کنید.

۱۹. این فقط یک دروغ مصلحتی است

وقتی بچه‌ها با عبارت دروغ مصلحتی آشنا شوند، فکر می‌کنند که اشکال ندارد همیشه آن را بگویند.

در عوض، سعی کنید توضیح دهید که چه زمانی خوب است دروغ مصلحتی بگویید و فقط برای مؤدب بودن و آزار نرساندن به فردی این کار را انجام دهند. شما باید بین دروغ و دروغ‌های مصلحتی کوچک حد و مرزی قائل شوید و اجازه ندهید این مرز‌ها از بین برود.

این جملات سمی را هرگز به کودکتان نگویید!

۲۰. بچه‌تر از این حرف‌ها هستی که به این چیز‌ها فکر کنی

از بین بردن و خاموش کردن حس کنجکاوی کودکان با گفتن این جمله باعث می‌شود آن‌ها کمتر در مورد چیز‌هایی که نمی‌دانند در آینده سؤال بپرسند و به دنبال جواب آن باشند؛ حتی ممکن است به جای پرسیدن از شما، از منابع دیگری که ممکن است قابل اعتماد نباشند کمک بگیرند.

به جای آن، بگویید من آماده بحث کردن با تو در این مورد نیستم، اما یک روز حتما با هم در مورد آن صحبت خواهیم کرد. اگر فکر می‌کنید آمادگی دارید و حس می‌کنید فرزند شما به اندازه کافی بزرگ شده است، پاسخ سؤال‌های او را حتما بدهید.

آیا چیزدیگری هست که هرگز نباید به فرزند خود بگویید؟ یا حس می‌کنید در این فهرست چیزی هست که اگر به فرزند خود بگویید اشکالی ندارد؟ در قسمت نظرات با ما و دیگر کاربران به اشتراک بگذارید.

فرزندتان دوست خیالی دارد؟ این نکات را فراموش نکنید


روزنامه همشهری – زهرا صالحی‌زاده: «همنشین خیالی» می‌تواند به ما تا اندازه قابل‌توجهی بیاموزد که کودکان چگونه درمورد روابطشان با دیگران فکر می‌کنند. یکی از مسائلی که اطلاع پیدا کردن از آن بسیار سخت است این است که کودکان درباره روابط با افراد دیگر چه چیزی را می‌دانند و چه چیزی را نمی‌دانند، به‌ویژه کودکانی که در سنین قبل از مدرسه هستند.

در این سن کمی زمان می‌برد تا بچه‌ها خودشان دوست کسی شوند. در این زمان، آن‌ها دوست خیالی برای خود انتخاب می‌کنند؛ دوستی که برخی والدین نگران وجودش هستند، چرا که فکر می‌کنند فرزندشان دچار توهم شده است. اما داشتن دوست خیالی در کودک طبیعی است یا غیرطبیعی؟ با دوست خیالی کودک چگونه باید برخورد کرد و چه زمانی باید به این دوستی پایان داده شود؟ این سؤالات و چند پرسش دیگر را با عاطفه کیانی‌نژاد، روانشناس طرح کرده‌ایم.

دوست هوشمند کودک من

درباره دوست خیالی کودکتان بدانید

گفتگو درمورد دوست خیالی کودکان به شما کمک می‌کند تا ارتباط محکم‌تری با کودک‌تان برقرار و درعین‌حال به پرورش قوه تخیل او کمک کنید. علاوه‌برآن، دانستن بیشتر در مورد دوست خیالی باعث می‌شود شما درباره علایق، ترس‌ها و احساسات کودک‌تان بیشتر بدانید، زیرا علایق یا بیزاری‌های کودک با دوست خیالی‌اش یکسان است. معمولاً این دوستان خیالی ممکن است ویژگی یا استعداد خاصی داشته باشند یا در فعالیتی شرکت کنند که کودکتان درمورد آن کنجکاو است، اما ترس این را دارد که آن کار را انجام دهد. یک قانون کلی این است که هرگز در مورد دوست خیالی کودکتان حرفی نزنید، مگر اینکه او خودش در مورد چنین دوستی صحبت کند.

تخیل بچه‌ها؛ نشانه سلامت روان

کودک از دو تا سه‌سالگی شرایط ذهنی مناسبی برای رشد و پرورش تخیلش دارد. او در این سن، با تجسم کردن‌های پی درپی چنان در خیال خود غرق می‌شود که تصور می‌کند هر چیزی را که می‌بینند واقعی است. تخیل این چنین نشان‌دهنده هوش بالا، سلامت روان و عادی‌بودن وضعیت کودک است و والدین نباید از بابت اینکه فرزند خردسالشان با کسی که آن‌ها نمی‌بینند بازی می‌کند نگران باشند. ممکن است کودک در ابتدا با عروسک خود حرف بزند. با او گریه کند و با او بخندد. این رفتار در این سنین، یکی از طبیعی‌ترین رفتار‌هایی است که کودک می‌تواند از خود نشان دهد.

انتخاب دوست تخیلی با ریشه‌ای از واقعیت

هر قدر کودک بزرگ و بزرگ‌تر می‌شود، شناخت و درک او از محیط اطرافش بیشتر می‌شود. کودک در سن پنج‌سالگی با افزایش دامنه آشنایی‌اش با افراد مختلف شکل دوست تخیلی خود را نیز تغییر می‌دهد. کودک در این سن، با رفتن به مهدکودک یا دوست شدن با گروه همسالان خود، یکی از آن‌ها را که با او احساس دوستی بیشتری می‌کند به‌عنوان دوست انتخاب می‌کند. این انتخاب منجر به این می‌شود که کودک در زمانی که دوست واقعی کنارش نیست، تصور کند که همراه با اوست و به این دلیل، بازی‌های خود را در خانه با دوستی که در بیرون از خانه دارد در خیال خود ادامه می‌دهد. دوست تخیلی در این سن نیز نمی‌تواند اثر منفی‌ای بر کودک بگذارد بلکه، می‌تواند منشأ شکل‌گیری رفتار‌های آینده کودک نیز شود.

صدای زنگ خطر

داشتن دوست تخیلی برای کودک ایرادی ندارد به این شرط که این دوستی، با بزرگ‌تر شدن کودک و آشنا شدن او با واقعیت‌های پیرامونش کمرنگ و کمرنگ‌تر شود تا اینکه واقعیت جای تخیل را در ذهن او بگیرد. اگر از هفت‌سالگی به بعد، دوست خیالی در ذهن فرزند، زمان زیادی از او را بگیرد و کودک وقت زیادی را با او بگذراند و این موضوع مانع از تعامل واقعی او با کودکان دیگر شود، این رفتار نگران‌کننده است و می‌تواند ناشی از ضعف کودک در برقراری ارتباط با دیگران، افسردگی و گوشه‌گیری باشد. در چنین شرایطی والدین باید کودک را زیر نظر روانشناس کودک قرار دهند تا ریشه‌های این ناتوانی در او شناسایی و برای درمان به موقع کودک اقدام شود.

دوست هوشمند کودک من

تقصیر‌ها گردن دوست خیالی

حتماً مشاهده کرده‌اید، کودک خطایی را مرتکب شده است. او برای فرار از تنبیه احتمالی، می‌کوشد با دروغ گفتن به والدین خود عامل خطا را دوست خیالی خویش معرفی کند و مدعی می‌شود که دوستش به او گفته است که آن کار اشتباه را انجام دهد. تا این جای کار ایرادی ندارد اما، والدین نباید این موضوع و توجیه را جدی بگیرند. آن‌ها باید مدعای کودک خود را شنیده و به کودک بگویند که اگر دوستش گفته است که آن کار اشتباه را انجام دهد، چرا او این کار را کرده است؟ والدین در چنین شرایطی هرگز نباید به دوست خیالی فرزند خود توهین کنند بلکه، باید کودک را هدف سؤال خود قرار داده تا کودک به آن سؤال جواب دهد و خود را در مقام پاسخگویی ببیند.

دروازه ورود به تعاملات جدید

بچه از دوست خود جدا نمی‌شود. او همیشه به‌دنبال درونی کردن این دوستی است. شاید سؤال کنید که دوست خیالی چه کمکی به فرزند می‌کند و آیا وجودش می‌تواند مفید باشد؟ جواب سؤال شما مثبت است. کودک با کمک دوست خیالی خود برخی رفتار‌های اجتماعی را یاد می‌گیرد. او با تقویت مهارت‌های زندگی و فردی در خود با دنیای بیرون ارتباط برقرار می‌کند و می‌تواند با تعاملی که با دوست خیالی‌اش داشته است، برخی واقعیت‌ها را برای خود عینیت ببخشد. تعامل بچه‌ها با دوست خیالی مانند دندان درآوردن در نوزادان است. بدون وجود دوست خیالی، بچه‌ها مهارت ارتباط برقرار کردن با دیگران و ورود به دنیای واقعی را یاد نمی‌گیرند. بنابراین، می‌توان مدعی شد که دروازه ورود به تعاملات جدید از مسیر دوست خیالی بچه‌ها می‌گذرد.

مشروعیت ندهید

پدر و مادر نباید با دوست خیالی مانند دوست واقعی برخورد کنند. اگر دوست خیالی را تنبیه کنیم بچه یاد می‌گیرد که مسئولیت اعمال خود را به دوش دوست خیالی‌اش بیندازد. اینکه بچه این کار را می‌کند نشانه هوش اوست. نگذارید کودک از این حربه برای فرار از مسئولیتی که برعهده دارد استفاده کند. اگر شما دست به تنبیه دوست خیالی کودکتان بزنید، کودک حس می‌کند که می‌تواند مسئولیت هر اشتباهی را که انجام می‌دهد بدون نگرانی به گردن کس دیگری بیندازد. این رویه می‌تواند در آینده منجر به کاهش حس مسئولیت‌پذیری، تعهد و پاسخگویی در فرد شده و عواقب جبران‌ناپذیری در پی داشته باشد.

مسخره نکنید

پدر و مادر در سنی که بچه تخیل قوی دارد نباید هرگز دست به مسخره کردن دوست خیالی فرزند خود بزنند. ممکن است والدین از فرزند بخواهند که کنار آن‌ها بنشیند، اما کودک بگوید که در حال بازی کردن با دوستش است. در این شرایط نباید بگویید کسی را نمی‌بینیم و کودکتان را مورد سرزنش قرار دهید. این کار شما می‌تواند منجر به از بین رفتن احساس اعتماد به نفس در کودک شده و او را از شما بیزار کند. این را بدانید که شما جای کودک نیستید. تلاش نکنید برای رد کردن برخی بدیهیات مانند دوست خیالی فرزندتان که شاید خوشایندتان نباشد، بهانه پیدا کنید.

تلاش برای متعادل‌سازی

اگر می‌خواهیم مسئله دوست خیالی در حد تعادل باشد باید زمینه‌ای را فراهم کنیم که بچه با هم‌سن و سالان خود در ارتباط روزانه و رومزه باشد. تلفن زدن، شرکت در کلاس‌های مختلف فرهنگی و هنری می‌تواند دراین زمینه کمک کند. حضور در مدرسه فرصت لازم و کافی را برای دوست‌یابی بچه‌ها و بازی کردن آن‌ها ایجاد نمی‌کند. باید شرایطی برای دوست‌یابی و بازی‌کردن بچه‌ها با گروه همسالان ایجاد کرد تا آن‌ها حد تعادلی میان دوست واقعی و تخیلی خود پیدا کنند.

انتخاب دوست خیالی

کودک در سن پنج‌سالگی با افزایش دامنه آشنایی‌اش با افراد مختلف شکل دوست تخیلی خود را نیز تغییر می‌دهد. کودک در این سن، با رفتن به مهدکودک یا دوست شدن با گروه همسالان خود، یکی از آن‌ها را که با او احساس دوستی بیشتری می‌کند به‌عنوان دوست انتخاب می‌کند. این انتخاب منجر به این می‌شود که کودک در زمانی که دوست واقعی کنارش نیست، تصور کند که همراه با اوست و به این دلیل، بازی‌های خود را در خانه با دوستی که در بیرون از خانه دارد در خیال خود ادامه می‌دهد.

دوست هوشمند کودک من