راه‌های رهایی از احساس گناه


برترین‌ها: بسیاری از ما عادت داریم که در رابطه با هر اتفاقی که در زندگی‌مان رخ می‌دهد فقط و فقط خودمان را سرزنش کنیم.

تمام سرزنش‌ها و احساس گناهی که نسبت به خودمان داریم قبل از آنکه وضع ما را بهتر کند، بیشتر می‌تواند از خود تأثیرات عمیق و عمده‌ای بر سلامت روح و جسم ما باقی بگذارد. احساس گناه قطعاً نمی‌تواند کمکی به بهبود اوضاع کند، بلکه فقط می‌تواند شرایط را به‌هم‌ریخته‌تر کرده و ذهن شما را آشفته‌تر سازد.

راه‌هایی برای کنار گذاشتن احساس گناه!

باید با تغییر فکر و ذهن خود سعی کنیم که تا جای ممکن از همیشه سرزنش کردن و دائماً مقصر دانستن خودمان دست برداریم. در این مطلب تصمیم داریم شما را با راه‌هایی آشنا کنیم که احساس گناه را در شما متوقف کرده و یا در کاهش آن تأثیر خواهند داشت.

۱. احساس گناه خود را ریشه‌شناسی کنید

بسیاری از روانشناسان و متخصصین معتقدند که شما باید ریشه و دلیل اصلی اینکه همیشه خودتان را مقصر می‌دانید بشناسید، یعنی ببینید که دقیقاً ریشه این احساس گناه کجاست؟ آیا همه این‌ها از زمان کودکی نشأت می‌گیرد؟

آیا والدین شما مدام شما را سرزنش کرده‌اند و این در پسِ ذهنتان باقی مانده است؟ می‌بینید؟ دلایل و ریشه‌های این احساس گناه می‌تواند خیلی ساده باشد و در هر دوره‌ای از زندگی شما شکل گرفته باشد. شناخت این ریشه می‌تواند برای رسیدگی به احساس گناه و ترک این عادت به شما کمک کند.

۲. درباره احساس گناه خود بنویسید

سعی کنید به محض شروع شدن احساس گناه در وجودتان شروع به نوشتن کنید. زمان شکل‌گیری این احساس و دلایلی که در ذهن خود دارید را به طور کامل یادداشت کنید. بعد از یک یا دو هفته به این دفتر بازگردید و آن را دوباره مرور کنید. این کار به شما کمک می‌کند که دریابید واقعاً آن‌قدر‌ها هم ک فکر می‌کردید مقصر نبوده‌اید!

راه‌هایی برای کنار گذاشتن احساس گناه!

۳. به خودتان فرصت استراحت دهید

وقتی در تعطیلات هستید یا زمان استراحت خود را پشت سر می‌گذارید، سعی کنید که تمام و کمال به خودتان آرامش و استراحت دهید. در چنین مواقعی فکر کردن به احساس گناه و سرزنش مجدد خودتان را به طور کلی کنار بگذارید و اجازه دهید تا ذهنتان کمی آرام بگیرد. رها کردن اضطراب‌های روزمره به شما کمک می‌کند که با احساس آرامش بیشتر دست به حل مسائل بزنید و رفته‌رفته عادت به سرزنش خود را کنار بگذارید.

۴. خودتان را در اولویت قرار دهید

اینکه بخواهید به خودتان توجه کنید اصلاً خودخواهانه نیست، بلکه رویکردی سالم است برای کنار گذاشتن و بهبود احساس گناه! مراقبت از خودتان باعث می‌شود که احساس بهتری نسبت به خود پیدا نموده و رفته‌رفته احساس گناه را از زندگی‌تان حذف کنید. پس در برنامه‌ها و افکار خودتان، اول از هر چیز خود را در اولویت قرار دهید.

راه‌هایی برای کنار گذاشتن احساس گناه!

۵. اشتباهاتتان را جبران کنید

برخی از مواقع شما می‌توانید آن زمان و انرژی‌ای را که صرف سرزنش خودتان می‌کنید برای حل مسئله و جبران اشتباهاتتان به کار بگیرید. سعی کنید به جای مرور احساس گناه، اشتباه خود را بپذیرید و تمام تلاشتان را به کار اندازید تا آن را حل و فصل کنید.

۶. دوست خودتان باشید

یکی از راه‌های بخشیدن خود آن است که از بیرون و به عنوان یک فرد دیگر به قضیه نگاه کنید. این یعنی شما باید در وهله اول یاد بگیرید که بهترین دوست خودتان باشید. بهتر است به عنوان یک دوست در کنار خودتان بمانید و اجازه ندهید که کسی شما را سرزنش کند.

راه‌هایی برای کنار گذاشتن احساس گناه!

۷. گاهی باید بپذیرد که فقط شما مقصر نبودید

در بسیاری از مواقع واکنش دیگران باعث می‌شود که شما فکر کنید مقصر ماجرا بوده‌اید، در صورتی که شاید اصلاً این‌طور نباشد.

شاید بهتر باشد وقتی که خودتان ذهن مشغولی دارید اجازه ندهید که فرد دیگری نیز اوضاع ذهنی‌تان را به هم بریزد. شما باید یاد بگیرید که به راحتی نه بگویید و مرز‌های خودتان را حفظ نمایید. اگر فشار‌ها را از خودتان بگیرید قطعاً می‌توانید با فکر آزادتر راه حل بهتری پیدا کنید.

۸. خودتان را ببخشید

اگر احساس می‌کنید که کسی را آزار داده‌اید و یا در مسئله‌ای گناهکار هستید، قبل از هر چیز خودتان را ببخشید و بعد برای به دست آوردن دل اطرافیانتان دست به کار شوید.

به صورت مستقیم به سراغشان بروید و از آن‌ها عذرخواهی کنید، نامه بنویسید و یا هر راه دیگری که پیش رویتان هست را در پیش بگیرد و از آن‌ها معذرت بخواهید. وقتی احساس کنید که برای بهبود شرایط قدم مثبتی برداشته‌اید حس بهتری نسبت به خودتان پیدا خواهید کرد.

راه‌هایی برای کنار گذاشتن احساس گناه!

۹. به آینده نگاه کنید، نه گذشته

مرور گذشته هیچ چیزی را حل نخواهد کرد. اگر تا به حال گذشته را هزار بار بالا و پایین کرده‌اید و به سرزنش خودتان پرداخته‌اید، به خود بیایید و بپرسید که حالا چه؟ این‌همه فکر و مرور اشتباهات چه چیزی را حل کرده است؟ بهتر است به جای بررسی خاطرات تلخ گذشته به فکر آینده باشید و از بروز هرگونه اشتباهی جلوگیری کنید.

۱۰. ویژگی‌های خوب خود را یادداشت کنید

شاید بهتر باشد که به جای آنکه فقط خودتان را سرزنش کنید کمی هم به ویژگی‌های مثبتتان بپردازید. دفترچه‌ای بردارید و ویژگی‌های مثبت خودتان را ریز به ریز یادداشت کنید. هر منتقد درونی باید جوانب مثبت و منفی را در کنار هم بررسی کند. اینکه فقط بخواهید که عیب و ایرادات خودتان را مدنظر داشته باشید و به سرزنش خود بپردازید فقط همه چیز را بدتر خواهد کرد.

راه‌هایی برای کنار گذاشتن احساس گناه!

۱۱. این را بدانید که همه چیز تحت کنترل شما نیست

بهتر است کمی واقع‌بینانه‌تر به ماجرا نگاه کنید. شما در دنیایی زندگی می‌کنید که ابعاد و زوایای مختلفی دارد و فقط و صرفاً شما تعیین‌کننده نتایج مسائل نیستید، پس شاید بهتر باشد از سرزنش کردن خودتان دست بکشید و این را با همه وجود بپذیرید که همه چیز تحت کنترل شما نیست.

۱۲. احساس گناه را حل نکرده رها نکنید

ممکن است از احساس گناه خسته شوید و بدون حل کردن موضوع بخواهید که فقط آن را کنار بگذارید. احساس پشیمانی و سرزنش چیزی نیست که بتوان بدون حل کردن رهایش کرد، چرا که دیر یا زود دوباره به سراغتان خواهد آمد، حتی شاید با درجه‌ای بسیار بالاتر! سعی کنید اول مسئله را به طور کامل حل و فصل کنید و بعد از شرش خلاص شوید.

راه‌هایی برای کنار گذاشتن احساس گناه!

منبع: thehealthy

راه‌های مقابله با بی‌احترامی‌های خانواده‌ی همسر


برترین‌ها: از لحظه‌ای که تصمیم می‌گیرید ازدواج کنید، تصورِ داشتن خانواده‌ای بزرگ‌تر که دوست‌شان خواهید داشت و اوقاتی را نیز با آن‌ها خواهید گذراند گوشه‌ای از ذهن‌تان را پُر می‌کند.

شما به زودی صاحب والدین جدیدی می‌شوید که سال‌ها تجربه و عقل و منطق آن‌ها نیز وارد زندگی‌تان می‌شود و احتمالا خواهر و برادر‌های همسرتان نیز به جمع خانواده‌تان اضافه می‌شوند که ممکن است بهترین دوستان شما باشند.

گاهی واقعیت جور دیگری خودش را وارد زندگی‌تان می‌کند و افرادی که قرار بود مانند خانواده‌ی خودتان باشند جوری رفتار می‌کنند که رویاهای‌تان را بهم می‌ریزند. ممکن است متوجه شوید که خانواده‌ی همسرتان نه تنها دوست‌تان ندارند بلکه آشکارا به شما بی‌احترامی می‌کنند.

با بی‌احترامی‌های خانواده‌ی همسر چه کنیم

گویی در ذهن آن‌ها شما یک مزاحم هستید که فرزند دلبندشان را از آن‌ها دزدیده‌اید. تمام روز‌های خوشی را که زمانی تصور می‌کردید پیش رو دارید به فراموشی می‌سپارید و غمگین و متعجب می‌مانید که چه باید بکنید.

اما آیا واقعا مطمئنید که رفتار‌های خانواده‌ی همسرتان با شما غیرمحترمانه است؟ از کجا می‌توانید بفهیمید که خانواده‌ی همسرتان رفتار‌های سمی و نادرست با شما دارند؟

یادتان نرود که رفتار‌های نادرست داشتن با عقاید و دیدگاه‌های متفاوت داشتن فرق می‌کند. در ادامه علائمی را می‌گوییم که نشان می‌دهند خانواده‌ی همسرتان تاثیر منفی بر زندگی‌تان دارند:

علائمی که نشان می‌دهند خانواده‌ی همسرتان رفتار‌های نادرستی دارند

سعی می‌کنند شما و همسرتان را به جان هم بیندازند

اگر خانواده‌ی همسرتان هر چیز کوچکی را تبدیل به جنگی وحشتناک می‌کنند پس مطمئنا نفوذ منفی غیرقابل انکاری در زندگی شما و روابط تان با همسرتان دارند. طبیعی است در چنین شرایطی، تنش میان شما دو نفر زیاد باشد.

در تصمیم گیری‌ها و انتخاب‌های دو نفره‌تان دخالت می‌کنند

خیلی از خانواده‌ها عادت دارند در زندگی مشترک فرزندان خود دخالت کنند و این رفتار را نوعی کمک می‌دانند. اما تا زمانی که خودتان درخواست کمک و راهنمایی نکرده‌اید کسی نباید در زندگی شما دخالت کند.

عمدا کاری می‌کنند یا حرفی می‌زنند که حس بدی پیدا کنید

گاهی آدم‌ها نسبت به رفتار‌های بدی که دارند ناآگاهند، اما متاسفانه گاهی نیز تعمدا کاری می‌کنند که حال‌تان بد شود. اگر مطمئن هستید خانواده‌ی همسرتان مخصوصا کار‌هایی می‌کنند که حس بدی به شما بدهند پس آدم‌های سمی هستند.

با بی‌احترامی‌های خانواده‌ی همسر چه کنیم

به حریم شخصی‌تان احترام نمی‌گذارند

اگر مادر همسرتان عادت دارد بدون اطلاع قبلی به دیدن‌تان بیاید یا پدر همسرتان دوست دارد همه‌ی آخر هفته‌ها را با همسرتان سپری کند (با وجود اینکه می‌داند تمام طول هفته را مشغولید و فرصت زیادی برای اینکه با همسرتان باشید ندارید)، پس به حریم شخصی و زندگی زناشویی‌تان احترامی نمی‌گذارند و این می‌تواند برای رابطه تان درد سرساز شود.

شما را نادیده می‌گیرند

همه جور بدرفتاری از جانب خانواده‌ی همسر ممکن است وجود داشته باشد، اما اینکه شما را نادیده بگیرند، انگار که اصلا وجود ندارید، از همه بدتر است. اگر خانواده‌ی همسرتان در مهمانی‌ها و دورهمی‌ها شما را کاملا نادیده می‌گیرند، حق دارید که از آن‌ها دلخور باشید.

قرار گرفتن در چنین موقعیتی برای هر کسی می‌تواند سخت و فرسوده کننده باشد، زیرا شما واقعا دوست دارید با این افراد مهربان و صمیمی باشید و هم شما و هم خانواده‌ی همسرتان، یک وجه اشتراک دوست داشتنی دارید که همسرتان است.

چه باید بکنید؟ راه‌هایی برای کنترل بی‌احترامی‌های خانواده‌ی همسرتان وجود دارد.

نشان دهید که با همسرتان متحد هستید

به احتمال بسیار زیاد همسر شما نسبت به تنشی که میان شما و خانواده‌اش وجود دارد آگاه است، بدون اینکه حتی کلمه‌ای در این مورد به زبان بیاورد. با همسرتان حرف بزنید و به او بگویید چقدر بابت بی‌احترامی‌هایی که می‌بینید ناراحتید و احساس ناامیدی می‌کنید.

شاید همسرتان عمق ناراحتی شما را درک نکند و ممکن است به یک توافق کلی هم نرسید، اما خیلی مهم است که شما دو نفر نشان دهید که با هم موافقید و جلوی خانواده‌ی همسرتان این متحد بودن را به وضوح بروز دهید.

با همسرتان در مورد راه حل مشکل‌تان با ملایمت حرف بزنید و هرگز در حضور خانواده‌ی همسرتان با همسرتان مخالفت نکنید، چون در غیر اینصورت شکاف بزرگی بین شما و همسرتان ایجاد می‌شود که دیگر به سختی ممکن است بتوانید آن را ترمیم کنید.

با بی‌احترامی‌های خانواده‌ی همسر چه کنیم

مطرح کردن یا مطرح نکردن اختلاف؛ مسئله این است

شاید بخواهید در موضع خود بمانید و به خانواده‌ی همسرتان بگویید که نمی‌توانید بی‌احترامی‌های‌شان را تحمل کنید. اما این کار شما می‌تواند اختلافات را تا سطحی بالا ببرد که از قبل هم بدتر شود. اما شما می‌دانید که حق با شماست و آن‌هایی که بی‌احترامی می‌کنند مقصرند، بنابراین فکر می‌کنید باید از خودتان دفاع کنید.

مستقیما مطرح کردن مسئله شاید خیال‌تان را راحت کند که آدم ضعیفی نیستید، اما این را هم در نظر بگیرید که احتمال حل مشکل در آینده نیز به شدت کاهش خواهد یافت.

یک راه دیگر این است که وقتی کسی بی‌احترامی به شما می‌کند، برای اجتناب از اختلاف و تنش، مقاومت نکنید و نرمش نشان دهید. مثلا وقتی مادر همسرتان، از طرز خانه داری‌تان یا نحوه‌ی پخت غذایی که تهیه کرده‌اید ایرادی می‌گیرد، به سادگی لبخند بزنید و از او بخواهید تجربیاتش را در اختیارتان بگذارد.

اگر پدر همسرتان، نظری منفی در مورد کار و حرفه‌تان داد، در مقابل میل‌تان به دفاع از خودتان ایستادگی کنید و چیزی نگویید. شما می‌توانید با سوال کردن در مورد کار و حرفه‌ی خودش، تمرکز را از روی کار و حرفه خودتان بردارید و موضوع را عوض کنید.

اگر خواهر یا برادر همسرتان حرفی زد که بی‌ادبی یا بی‌احترامی به شما بود، فورا موضوع بحث را عوض کنید. این افراد احتمالا متوجه منظور شما خواهند شد، اما حتی اگر این اتفاق هم نیفتد، شما شان خود را پایین نیاورده‌اید و موجب بی‌احترامی‌های بیشتر نشده‌اید.

تمام سعی‌تان را بکنید تا گفتگوهای‌تان عادی باشد و از موضوعاتی که ممکن است تنش ایجاد کنند دوری کنید. هر وقت دیدید طرف مقابل‌تان در حال وارد شدن به بحث و موضوعی است که می‌دانید ناراحتی‌هایی ایجاد خواهد کرد، فورا با مهارت موضوع را عوض کنید.

در میان جمع و مکان‌های عمومی فاصله‌ها را حفظ کنید

وقتی با خانواده‌ی همسرتان در میان جمع هستید، سعی کنید با حفظ حریم و فاصله‌ای مناسب از آن‌ها از بروز هر گونه اختلاف و تنشی جلوی دیگران جلوگیری کنید. مثلا در رستوران می‌توانید دورترین صندلی را انتخاب کنید، اما یادتان نرود تحت هر شرایطی خونسردی خود را حفظ کنید.

در مورد تعیین خط قرمز‌ها با همسرتان صحبت کنید

اگر در نزدیکی خانواده‌ی همسرتان زندگی می‌کنید، با همسرتان در مورد تعیین یک سری حد و حدود‌ها مشورت کنید و هر دوی شما به آن‌ها پایبند بمانید.

مثلا: هر کسی که می‌خواهد به دیدن‌تان بیاید، چه خانواده‌ی خودتان و چه خانواده‌ی همسرتان، باید قبل از آمدن تماس بگیرند و اطلاع بدهند تا از ورود ناگهانی به حریم شخصی‌تان پیشگیری شود.. اعضای خانواده‌ها (از جمله خانواده‌ی خودتان) هرگز نباید بدون ارائه راه حل، انتقادی از شما بکنند..

از مطرح کردن موضوعاتی که تنش و اختلاف ایجاد می‌کنند خودداری شود.. اگر فرزندانی دارید، فقط شما و همسرتان باید در موردشان تصمیم بگیرید و خانواده‌های طرفین نباید دخالتی در تربیت بچه‌ها بکنند. این موضوعی است که شما و همسرتان باید کاملا روی آن توافق داشته باشید، چون مسئول تربیت و پرورش فرزندان‌تان شما دو نفر هستید.

با بی‌احترامی‌های خانواده‌ی همسر چه کنیم

سخت نگیرید و حس شوخ طبعی‌تان را حفظ کنید

هر چند قرار نیست کسی را دست بیندازید یا مسخره کنید، اما در هرشرایطی سعی کنید حس شوخ طبعی‌تان را حفظ کنید. هر حرفی را جدی و به خود نگیرید. یادتان باشد که مهم‌ترین چیز این است که شخصی که با او ازدواج کرده‌اید شما را دوست دارد و همین کافیست.

به احساسات همسرتان توجه داشته باشید

مشکلی که شما با خانواده‌ی همسرتان دارید می‌تواند برای همسرتان دردناک‌تر باشد، زیرا او هم به شما علاقه‌مند است و هم به خانواده‌اش و خیلی بیشتر از آنچه فکر کنید از این اختلاف زجر می‌کشد. زود واکنش نشان دادن یا سرزنش کردن می‌تواند رابطه‌ی شما را دچار آسیب‌های جدی کند. هرگز همسرتان را وادار به جانب داری نکنید. به او اطمینان بدهید که فقط دوست دارید مورد احترام باشید و هیچ حس بدی نسبت به خانواده‌ی همسرتان ندارید.

آه و ناله نکنید و نقش قربانی را به خود نگیرید

وقتی شما و خانواده‌ی همسرتان اختلافی با هم دارید باید سعی کنید این موضوع را بین خودتان نگه دارید. شکایت و آه و ناله کردن پیش دیگران و پشت سر خانواده‌ی همسرتان حرف زدن ممکن است اختلافات و درد سر‌ها را عمیق‌تر کند، مخصوصا اگر خانواده‌ی همسرتان متوجه شوند پشت سر شان حرف زده‌اید.

پس به جای اینکه نقش قربانی را بازی کنید و به دنبال ترحم دیگران باشید، محکم باشید و با حفظ اعتماد بنفس، راه درست را پیدا کنید. اگر نمی‌توانید این کار را بکنید، باز هم غیبت کردن کار درستی نیست. گاهی مشکلات از سوء تفاهم‌ها ناشی می‌شوند.

اگر از خانواده‌ی همسرتان بد رفتاری دیدید، تصور کنید از خانواده‌ی خودتان دیده‌اید

یک راه خیلی خوب این است که اگر مثلا از جانب مادر همسرتان رفتاری دیدید که ناراحت‌تان کرد، فورا تصور کنید مادر خودتان این کار را کرده است. اگر مادرتان با شما چنین رفتاری کند چه واکنشی نشان خواهید داد؟ زنی که مقابل شماست کسی است که به همسرتان زندگی و عشق داده است.

به او بابت همان چیزی که هست احترام بگذارید، ملاحظه کنید و باگذشت و مهربان باشید! چون به هر حال فراتر از همه‌ی راهکار‌ها و دستورالعمل‌ها، چیزی به نام سازش و مدارا وجود دارد که ارزشمند است. گاهی اوضاع آنقدر‌ها هم بد نیست که نتوانید تحمل کنید و تنها چیزی که واقعا به آن نیاز دارید کمی صبوری و ملاحظه است.

با بی‌احترامی‌های خانواده‌ی همسر چه کنیم

چند نمونه از چیز‌هایی که می‌توانید برای کاهش تنش و اختلاف بگویید:

  •  «من همیشه این کار را با همین روش انجام می‌دهم، اما خیلی دوست دارم نظر شما را هم بدانم و مشکلی با این موضوع ندارم»
  • «ظاهرا در فرهنگ‌های ما یک سری چیز‌ها با هم متفاوت‌اند. من مایلم در مورد فرهنگ شما بیشتر بدانم و اگر شما هم علاقه مندید در مورد فرهنگ ما بدانید، خوشحال می‌شوم برای‌تان بگویم»
  • «شما در تربیت فرزندتان (نام همسرتان را بگویید) سنگ تمام گذاشته‌اید و من همیشه از این بابت از شما ممنونم».

نکته

یکی از مهم‌ترین چیز‌هایی که باید به خاطر داشته باشید این است که شما نمی‌توانید رفتار‌های دیگران را کنترل کنید. اگر آن‌ها بی‌ادبی یا بی‌احترامی می‌کنند، شما مقابله به مثل نکنید و همان کاری را انجام دهید که اعتقاد دارید درست است.

این آدم‌ها ممکن است احترامی را که لایقش هستید برای‌تان قائل شوند یا قائل نشوند، اما اگر شما کارِ درست را انجام دهید می‌توانید بدون تاسف و حسرت و پشیمانی زندگی کنید و خیال‌تان حداقل از بابت رفتار‌های خودتان راحت خواهد بود.

منابع: thespruce ،bustle

راه‌های جلوگیری از آتش‌سوزی در طبیعت


روزنامه شهروند: اگر کسی در دامنه کوه، جنگل یا در حاشیه دره‌ای پر درخت یا در میان درختان جنگلی زندگی می‌کند، محل سکونت ‏او همواره به علت فراوانی چوب و مواد سوختنی در معرض خطر آتش‌سوزی قرار دارد. منشأ این نوع آتش‌سوزی معمولا رعد و برق ‏یا بروز اتفاقات غیرمنتظره است.

همچنین شرایط خشک و بی‌آبی در ایام مختلف‌سال در بخش‌های مختلف کشور تا حد زیادی ‏احتمال بروز آتش‌سوزی را افزایش می‌دهد‎. ‎‏ آتش‌سوزی در طبیعت سریعا گسترش پیدا کرده و گیاهان، درختان و منازل مسکونی ‏را طعمه خود خواهد کرد.

در هر نقطه‌ای از ایران احتمال وقوع این نوع آتش‌سوزی می‌رود، اما منطقه شمال، دامنه‌های البرز و ‏زاگرس بیشتر در معرض خطر هستند‎. ‎‏ با برنامه‌ریزی درست و مناسب همراه با دانش و آگاهی درمورد نحوه حفاظت از مراتع و ‏جنگل‌ها و همچنین ساختمان‌های موجود در این مناطق می‌توان از تخریب و ویرانی ناشی از یک آتش سوزی مهیب تاحد زیادی ‏کاست. اقدامات احتیاطی و ایمنی مختلفی وجود دارد که با به‌کاربردن آن‌ها می‌توان ریسک و خطر ناشی از خسارات را کم کرد.

با ‏توجه به حجم بالای بارش‌های بهاره و گسترش پوشش گیاهی در مراتع سراسر کشور، نیاز است تا با نزدیک شدن به فصل گرما ‏با نکات ایمنی و مراقبت‌های لازم در پیشگیری از وقوع آتش‌سوزی در طبیعت آشنا شویم. با نزدیک شدن به تابستان و آمدن ‏فصل گرما، پوشش گیاهی موجود مراتع رو به خشکی می‌رود و رها کردن ته سیگار یا انداختن استکان و لیوان در مراتع و طبیعت ‏می‌تواند عامل آتش‌سوزی شده و ناگهان سطح وسیعی از طبیعت را دچار خسارت‌های جبران ناپذیری کند. ‏

راه‌های جلوگیری از حریق در طبیعت

اگر با آتش مواجه شدید چه کار‌هایی باید انجام دهید

  • درصورت مشاهده آتش‌سوزی سریعا با شماره ١٢۵ تماس گرفته و موقعیت را دقیق و واضح برای آن‌ها شرح دهید.
  • مراقب افراد ناتوان و کم‌توان مانند افرادی که دارای مشکل جسمی و معلولیت هستند و همچنین کودکان و سالخوردگان باشید و آن‌ها را خیلی سریع از محل دور کنید.
  • اگر کسی در محل سکونت خودتان هست، جریان گاز شهری را فورا قطع و توجه کنید تنها افراد صلاحیت‌دار حق دارند جریان گاز را مجددا برقرار کنند.
  • دریچه‌های زیرزمینی را می‌توانید با تخته‌های چند لایه آماده یا سایر درزگیر‌های تجاری ببندید. همچنین کپسول‌های حاوی گاز را باید خاموش کنید.
  • اگر وسایل و اثاثیه چوبی و قابل اشتعال در حیاط بیرونی خانه دارید، آن‌ها را به داخل خانه منتقل کنید.
  • سر شیلنگ آب را به شیر‌های بیرون از خانه وصل کنید و آبپاش‌ها را روی سقف و در مجاورت مخازن سوخت قرار دهید تا بتوانید فورا از آب استفاده کنید.
  • بهتر است بوته‌های اطراف محل سکونت خود را تا فاصله ۵متری آبپاشی کنید یا آن‌ها را بچینید.
  • امکانات اطفای حریق مانند شن‌کش، تبرزین، اره دستی یا برقی، سطل آب و بیل را در دسترس قرار دهید.
  • خودروی خود را در پارکینگ یا در فضای باز به حالت فرار پارک کنید. در‌های خودرو را ببندید، اما قفل نکنید. شیشه‌ها بالا کشیده و سوییچ را در حالت استارت بگذارید، در و پنجره‌های گاراژ را ببندید اما قفل نکنید. بهتر است سیستم دربازکن اتوماتیک گاراژ را نیز قطع کنید.
  • پنجره‌ها، دریچه‌ها و در‌ها را باید بسته نگه دارید، اما پرده و پشت پنجره‌هایی که قابلیت اشتعال دارند را باید بردارید.
  • بهتر است اشیای قابل اشتعال را به وسط منزل مسکونی و دور از پنجره و در‌های شیشه‌ای منتقل کنید. همچنین همه در‌ها و پنجره‌های داخلی را باید ببندید تا مانع از هجوم شعله‌های آتش به داخل شد.
  • اشیای باارزش را که در آب خراب نمی‌شوند، می‌توان به داخل حوض یا استخر انداخت.
  • اگر تأکید به تخلیه محل شدید، بی‌درنگ این کار را انجام دهید. باید راهی دور از شعله آتش انتخاب کنید. همواره حواستان به تغییر سرعت و جهت شعله‌های آتش و دود باشد.

قبل از وقوع آتش‌سوزی در طبیعت حواستان به نکات ایمنی باشد

راه‌های جلوگیری از حریق در طبیعت

  • به کمک علایم، مسیر دسترسی به محل سکونت خود را مشخص کنید، طوری که از کنار جاده به خوبی قابل تشخیص باشند‎. ‎
  • هرگز مواد شیشه‌ای (نظیر انواع بطری شیشه‌ای و پلاستیکی)، خرده‌شیشه و اشیای مشابه را در داخل جنگل‌ها و مراتع رها نکنید. این ‏اشیا همانند عدسی ذره‌بین عمل کرده و موجب اشتعال علوفه خشک و مواد قابل اشتعال کف جنگل‌ها و مراتع شده و باعث ‏ایجاد آتش‌سوزی می‌شوند‎. ‎
  • از پرت کردن ته سیگار یا چوب‌کبریت استفاده‌شده در جنگل‌ها و مراتع خودداری کنید‎. ‎
  • باید گیاهان و علوفه سطح جنگل و مرتع را با چرای دام و برداشت دستی کاهش داد و تنه‌های پوسیده و خشک ‏درختان پاک‌سازی شود‎. ‎
  • مرز‌های خاکی مثل کانال، خاک‌ریز و سنگ‌چین بین مزارع و حاشیه جنگل و مرتع ایجاد کنید‎. ‎
  • از سوزاندن بقایای محصولات کشاورزی در مزارع مجاور جنگل‌ها و مراتع خودداری کنید‎. ‎
  • از روشن کردن آتش در نواحی جنگلی و مراتع خودداری کنید. در مواقع ضروری آتش را در جایگاه‌های ویژه یا سطوح بدون ‏پوشش گاهی روشن و دور آن را با سنگ چین محصور کنید. ‏
  • هنگام خاموش کردن آتش، خاکستر‌های اجاق را بدون اطمینان از خاموش شدن کامل (به‌وسیله آب یا مدفون کردن با خاک) ‏رها نکنید‎. ‎
  • چمن‌های اطراف محل سکونت را باید کوتاه کنید، برگ‌های ریخته شده را جمع‌آوری و سقف خانه را از شاخ و برگ‌های زاید ‏درختان پاکسازی کنید‎. ‎
  • هیزم‌ها را باید حداقل در فاصله ۱۰ متری محل سکونت انبار کنید‌‏‎. ‎
  • اشیا، مایعات و محلول‌های قابل اشتعال را باید در ظروف فلزی خارج از محل سکونت (حداقل ۱۰ متر دورتر از ساختمان و ‏نرده‌های چوبی) نگهداری کنید. ‏
  • تا فاصله ۱۰ متری اطراف خانه، نباید درختان چندانی بکارید. این اقدام فضایی برای دفاع در برابر آتش‌سوزی ایجاد می‌کند. بعد ‏از این فضا نیز شاخ و برگ‌ها و چوب‌های خشک را باید جمع‌آوری کرد‎. ‎
  • بهتر است درختان و گیاهان مقاوم به آتش در اطراف محل سکونت بکارید تا مانع از گسترش سریع آتش‌سوزی شوند (مثلا ‏درختان دارای چوب مقاوم، کاج مقاوم به آتش و درخت همیشه بهار). ‏
  • باید منابع آب مانند استخر معمولی شنا و چاه آب در دسترس مأموران آتش‌نشانی باشد‎. ‎
  • از مصالح مقاوم به حریق مانند سنگ، آجر و فلز در ساخت محل سکونت استفاده شود. در مناطقی که ریسک آتش سوزی بالا ‏است حتی‌الامکان مصالح چوبی به کار گرفته نشود، زیرا کمترین مقاومت را در برابر آتش‌سوزی دارند‎. ‎
  • تمام دریچه‌های خارجی و سوراخ‌های موجود در ساختمان محل سکونت خود را باید با صفحات فلزی توردار ٦میلی‌متری ‏بپوشانید تا مانع پراکنده شدن جرقه آتش شوند‎. ‎
  • از پنجره‌های چند لایه، شیشه‌های ایمنی یا پشت پنجره‌ای ضد حریق استفاده کنید. این اقدام مانع از انتقال گرما توسط ‏پنجره‌های بزرگ خواهد شد‎. ‎
  • از پرده‌های مقاوم به حریق به منظور افزایش ضریب حفاظت پنجره‌ها استفاده کنید. ‏
  • دودکش‌ها، بخاری هیزمی و تمام سیستم‌های گرمایی خانه سالیانه توسط فردی کارشناس تمیز و بررسی شوند‎. ‎‏ همچنین عایق ‏کاری دودکش‌ها را فراموش نکنید و توجه داشته باشید حداقل یک متر از سقف بالاتر باشد. ‏
  • در هنگام حضور در طبیعت، از خاموش شدن آتش ایجاد شده اطمینان حاصل کنید. ‏
  • قبل از آن‌که زباله‌های خود را در نواحی جنگلی بسوزانید به مقامات مسئول اطلاع دهید و اجازه بگیرید. همچنین قبل از سوزاندن ‏زباله لازم است حداقل ۳ متر اطراف کوره را کاملا تمیز کنید. ‏
  • هنگام سوزاندن زباله باید دستگاه اطفای حریق نیز در دسترس باشد‎. ‎

چند دلیل برای وقوع آتش‌سوزی در طبیعت

دلایل گوناگونی از صاعقه و فوران‌های آتشفشانی گرفته تا بی احتیاطی در زمینه آتش روشن‌کردن در مناطق جنگلی، که می‌توانند باعث بروز آتش‌سوزی در جنگل و طبیعت شوند. گاهی اوقات یک ته‌سیگار روشن که در جنگل رها شده باشد نیز، می‌تواند باعث بروز آتش‌سوزی جنگلی شود. در ادامه به عواملی اشاره می‌شود که می‌توانند باعث بروز آتش‌سوزی در جنگل شوند یا بر شدت آن به قدری بیفزایند که باعث ازبین‌رفتن پوشش گیاهی و جانوری در مناطق در معرض آتش‌سوزی شوند.

صاعقه و فوران‌های آتشفشانی

‌آتش‌سوزی‌های جنگلی معمولا در نتیجه اصابت صاعقه خشک یا صاعقه‌ای که با بارندگی همراه نیست، رخ می‌دهند. این نوع آتش‌سوزی‌ها اغلب در مناطق دورافتاده رخ می‌دهند و به همین دلیل است که آتش‌سوزی‌های ناشی از صاعقه در مقایسه با آتش‌سوزی‌های ناشی از فعالیت‌های انسان مناطق بیشتری را در برمی‌گیرند. به همین نحو، فوران‌های آتشفشانی هم می‌توانند باعث بروز آتش‌سوزی در جنگل شوند، زیرا گدازه‌های آتشفشانی هر چیزی را که بر سر راهشان قرار گیرد، می‌سوزانند.

آتش‌سوزی‌های خود‌به‌خود

راه‌های جلوگیری از حریق در طبیعت

گاهی اوقات آتش‌سوزی‌های جنگلی می‌توانند خود‌به‌خود اتفاق بیفتند، مخصوصا هنگامی که هوا بشدت گرم و خشک است و به قدری حرارت تولید می‌کند که می‌تواند باعث احتراق خود‌به‌خود در طبیعت شود. هرچیزی ازجمله چوب دارای درجه حرارتی است که در آن شعله‌ور می‌شود. این درجه حرارت را نقطه اشتعال می‌نامند. نقطه اشتعال چوب ٥٧٢ درجه فارنهایت یا ٣٠٠ درجه سانتیگراد است. همچنین انباشت مواد ارگانیک مرده همچون برگ، ترکه‌های کوچک و شاخه‌های خشک روی زمین می‌تواند باعث افزایش حرارت و گرما شود. چوب در دما‌های بالا همچنین می‌تواند گاز‌های هیدروکربنی از خود متصاعد کند و این گاز‌ها هنگام تماس با اکسیژن دچار فعل و انفعال شده و باعث ایجاد حریق می‌شوند؛ بنابراین چوب در شرایط آب و هوایی بشدت گرم و خشک می‌تواند به نقطه اشتعال رسیده و خود‌به‌خود آتش بگیرد.

آتش‌سوزی‌های جنگلی خود‌به‌خود اکثرا در آن دسته از مناطق آب و هوایی مشاهده می‌شوند که از رطوبت کافی برخوردار بوده و مستعد رشد پوشش گیاهی هستند و درعین حال فصول گرم و خشک طولانی‌مدت را نیز تجربه می‌کنند. آتش‌سوزی‌های جنگلی خود‌به‌خود معمولا در فصول تابستان و پاییز و همچنین هنگام وقوع خشکسالی اتفاق می‌افتند، زیرا در چنین مواقعی برگ‌ها و ترکه‌های ریخته‌شده روی زمین و همچنین دیگر مواد ارگانیک به موادی خشک و بسیار قابل اشتعال تبدیل می‌شوند. باد‌های قوی می‌توانند این نوع آتش‌سوزی‌های جنگلی را به مناطق بزرگی گسترش داده و مهار آن را سخت و دشوار سازند.

فعالیت‌های نا آگاهانه انسان در طبیعت

فعالیت‌های انسان یا به عبارت دقیق‌تر، سهل‌انگاری‌های انسان عامل بیش از ٨٠‌درصد آتش‌سوزی‌های جنگلی به شمار می‌روند. اکثر آتش‌سوزی‌های جنگلی که در نتیجه فعالیت‌های انسان رخ می‌دهند را می‌توان آتش‌سوزی‌های تصادفی نامید. یکی از مهمترین فعالیت‌های انسان که می‌تواند باعث بروز آتش‌سوزی در جنگل شود، ایجاد حریق در راستای پاکسازی زمین از پوشش گیاهی است که گاهی اوقات می‌تواند از کنترل خارج شود. همچنین گاهی اوقات کسانی که برای گردش و تفریح به جنگل می‌روند، می‌توانند به‌طور بالقوه عامل بروز آتش‌سوزی شوند. رهاکردن آتش خاموش‌نشده یا ته‌سیگار در طبیعت باعث ایجاد آتش می‌شود.