همه چیز درباره محدودیت های منع تردد


سفر به کدام شهر ها جریمه دارد؟

با پایین آمدن آمار مبتلایان و فوت شدگان ناشی از ویروس کرونا، تردد میان شهر های زرد و آبی پس ۵۰ روز آزاد شده است. اما همچنان تردد به ۳۷ شهر شمالی کشور ممنوع اعلام شده و شامل جریمه می شود.

وزارت بهداشت ۷ شهر را قرمز، ۳۰ شهر را نارنجی، ۲۱۹ شهر را زرد و ۱۹۲ شهر را آبی اعلام کرده است. تردد میان شهر های زرد و آبی بدون جریمه و مجوز بلامانع است اما ورود خودرو با پلاک غیر بومی به شهر های نارنجی و قرمز همچنان ممنوع اعلام شده است.
همچنین تردد شبانه (از ساعت ۹ شب تا ۴ صبح) در شهرهای زرد همچنان ممنوع است.

قوانین منع تردد در تهرانبر اساس جدید ترین آمار منتشر شده توسط وزارت بهداشت ایران، نوار ساحلی و روستاهای توریستی شمال کشور کماکان در شرایط خطرناک به سر می برند و سفر به این شهر ها ممنوع اعلام شده است. همچنین آزادراه قزوین ـ رشت از محدوده منجیل و رودبار و ((جاده چالوس)) در محدوده نارنجی قرار گرفته اند و سفر به این نقاط نیز ممکن نیست.

خرید-بلیط-هواپیما-لحظه-آخریشهرهایی که در وضعیت نارنجی به سرمی برند:

استان گیلان: رشت، آستارا، رضوانشهر، رودبار، منجیل، کوچصفهان، لاهیجان، زیباکنار، چمخاله، لنگرود، ماسال، رودسر، جواهرده، آستانه اشرفیه، کلاچای و چابکسر

استان مازندران: رامسر، نشتارود، عباس‌آباد، کلاردشت، چالوس، نوشهر، مرزن‌آباد، رویان، چمستان، محمودآباد، سرخرود، بلده، آلاشت، ورسک، شیرگاه، بابل، بابلسر، آشوراده و بهشهر

استان گلستان: بندر ترکمن، گرگان، علی‌آباد کتول و روستای زیارت

بلیط قطارجریمه های منع ترددجریمه ورود به شهرهای نارنجی:

این مناطق در وضعیت نارنجی به سر می برند و پلاک های غیر بومی اجازه ورود به آنها را ندارند ودر صورت ورود ۵۰۰ هزار تومان جریمه می شوند.

شهرهایی که در وضعیت قرمز به سرمی برند:

بندر گز، کردکوی، نوکنده و جهان‌نما در استان گلستان و ساری، قائم‌شهر، فریدونکنار، نور، آمل، الیمستان، جویبار، تنکابن، نکا، رینه و پلور در استان مازندران در محدوده قرمز قرار دارند و شرایط فوق خطرناک دارند.

جریمه ورود به شهرهای قرمز:

ورود پلاک های غیر بومی به این مناطق ممنوع است و جریمه ۱ میلیون تومانی در بر دارد.

نکاتی که باید درباره اکستنشن مو بدانید


داشتن مو‌های پرپشت و بلند، آرزوی خیلی‌ها، به ویژه خیلی از آن‌هایی است که ظاهر چهره‌شان برایشان اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد؛ مثلا بازیگران هالیوود. اما شاید ندانید که در میان هنرپیشه‌های هالیوودی که به نظر می‌رسد مو‌های زیبا و پرپشتی دارند، کم نیستند آن‌هایی که برای رسیدن به هدف دلخواهشان از اکستنشن مو استفاده می‌کنند. می‌پرسید چرا و چطور؟ آیا این کار عارضه‌ای برایشان ندارد؟ آیا این کار در درازمدت باعث ریزش موی آن‌ها نمی‌شود؟ آنچه در ادامه می‌خوانید، پاسخی به همین پرسش‌های رایج درباره اکستنشن موست.

نکاتی که باید درباره اکستنشن مو بدانید

جهت مشاوره رایگان و بهرمندی از 20 درصد تخفیف کلیک کنید.(ویژه تهرانی ها)

۱. اکستنشن مو چیست؟

اکستنشن، همان‌طور که از نامش پیداست، به مو‌های اصلی متصل می‌شود تا قد مو یا حجم آن را بیشتر کند. انواع مختلفی از اکستنشن مو وجود دارد. برخی از انواع ارزانقیمت هستند و از الیاف مصنوعی تهیه شده‌اند. انواع گران‌تر که ظاهری زیبا و طبیعی‌تر هم دارند از مو‌های واقعی و طبیعی تهیه شده‌اند.

۲. اکستنش مو مناسب چه افرادی است؟

بیشتر افراد گمان می‌کنند اکستنشن مو مخصوص خانم‌هایی است که دوست دارند موهایشان را بلند کنند، اما این تنها کاربرد اکستنشن مو نیست. افرادی که مو‌های نازک و کم‌پشتی دارند هم می‌توانند به کمک این روش موهایشان را پرتر کنند.

نکاتی که باید درباره اکستنشن مو بدانید

۳. چطور اکستنشن به مو متصل می‌شود؟

ابتدا آرایشگر مو‌ها را کاملا بررسی می‌کند تا از نظر نازکی و حجم مو و رنگ و حالت آن اطلاعاتی کسب کند. به این ترتیب می‌تواند به شما بگوید چه نوع اکستنشنی مناسب موی شماست؛ اکستنشن طبیعی یا مصنوعی یا اینکه چه رنگی باید تهیه کنید. متصل کردن این مو‌ها هم بین ۵ دقیقه تا ۵ ساعت ممکن است زمان ببرد. برای متصل کردن اکستنشن ۳ روش وجود دارد:

• اکستنشن سرد: در این روش از نوعی چسب گیاهی به نام کراتین استفاده می‌شود تا موی مصنوعی به ریشه مو متصل شود. این چسب بی‌رنگ است. در روش دیگر اکستنشن سرد از حلقه‌های فلزی استفاده می‌کنند تا موی اضافه را به ریشه مو متصل کنند. البته معمولا از این نوع حلقه برای مو‌های ضخیم استفاده می‌کنند.

• اکستنشن گرم: در این روش از پنسی گرم‌شده استفاده می‌کنند تا با کمک کراتین موی اضافه به موی اصلی بچسبد.

• استفاده از کلیپس: در این مدل مو‌های اضافه به گیره یا کلیپسی متصل است و به راحتی به مو متصل و از آن جدا می‌شود.

از میان این روش‌ها اکستنشن سرد با موی طبیعی آسیب کمتری به مو می‌رساند و برای مدت طولانی‌تری باقی خواهد ماند.

نکاتی که باید درباره اکستنشن مو بدانید
آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن چیست؟

همین حالا با ما تماس بگیرید.(ویژه تهرانی ها)

۴. اکستنشن مو دردناک است؟

نه، یک روز بعد از انجام این‌کار به دلیل وزن موی اضافه‌شده ممکن است کمی ناراحت باشید. اولین شب نیز خوابیدن با آن‌ها دشوار است و شاید گمان کنید سنجاق سر لای موهایتان گیر کرده، اما به‌تدریج به آن عادت می‌کنید.

۵. اکستنشن مو چقدر دوام دارد و ماندگاری آن چقدر است؟

این موضوع به سرعت رشد مو‌ها بستگی دارد. از چند هفته تا چند ماه! کیفیت موی اضافه‌شده و نحوه نگهداری و رسیدگی به آن هم مهم است. هر روز باید ۲ بار صبح و شب مو‌ها را برس بزنید. با این وجود اگر مو‌های ضعیف و نازکی دارید نباید بیش از ۳ ماه اکستنشن را نگه دارید. در غیر این صورت اکستنشن می‌تواند به ریشه مو‌های خودتان هم آسیب بزند. با بلند شدن مو‌های طبیعی اکستنشن از ریشه مو فاصله می‌گیرد و وزن بیشتری به ریشه مو تحمیل می‌کند و این موضوع عامل کشش و ریزش مو می‌شود.

نکاتی که باید درباره اکستنشن مو بدانید

۶. چطور می‌توان موی اضافه را از موی طبیعی جدا کرد؟

برای برداشتن اکستنشن بهتر است خودتان دست به کار نشوید و حتما به متخصص مراجعه کنید. برای این کار روش‌های مختلفی وجود دارد که ارتباط مستقیمی با روش نصب اکستنشن مو دارد.

۷. مو‌های اکستنشن از کجا می‌آید؟

انواع مصنوعی در کارخانه و از پلاستیک و مشتقات نفتی تولید می‌شود، اما انواع طبیعی معمولا از هند وارد می‌شود. زنان هندی معمولا موهایشان را رنگ نمی‌کنند و مو‌های پر و باکیفیتی دارند. بلند کردن و فروش مو نیز نوعی تجارت در هند است.

نکاتی که باید درباره اکستنشن مو بدانید
آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن چیست؟

جهت مشاهد نمونه‌های بیشتر از اینستاگرام بازدید نمایید.

 

۸. آیا بلافاصله بعد از اکستنشن می‌توان به حمام رفت؟

بهتر است مو‌های خود را در ۵ روز اول بعد از نصب اکستنشن نشویید تا چسب‌ها سر جای خود کاملا ثابت شوند. در هفته اول ممکن است پوست سرتان به خارش بیفتد. در این صورت از اسپری مرطوب‌کننده مو استفاده کنید. این خارش طبیعی است. بعد از چند روز پوست سر به اکستنشن عادت می‌کند.

۹. موی اکستنشن‌شده به چه نوع مراقبتی نیاز دارد؟

برخلاف آنچه گفته می‌شود که بعد از اکستنشن مو باید حتما از شامپو و ماسک موی مخصوص استفاده کرد، شما می‌توانید همچنان از محصولاتی که پیش از این استفاده می‌کردید، بهره ببرید، اما استفاده از محصولات خاص مو‌های اکستنشن‌شده، به حفظ کیفیت و براق ماندن مو‌های اضافه‌شده کمک می‌کند. البته توجه داشته باشید که محصولات حاوی سیلیکون ممکن است چسب اکستنشن را شل کنند. هنگام خشک کردن نیز ابتدا باید از حوله کمک بگیرید تا نم مو کامل کشیده شود و بعد از فاصله ۱۵ سانتی‌متری با سشوار مو‌ها را خشک کنید.

نکته دیگر مراقبت روزانه از مو است. اگر اکستنشن بلند دارید برای اینکه مو‌ها دور محل چسب گره نشود، هر روز ۲ بار باید آن‌ها را شانه کنید. البته برخلاف شیوه‌های معمول شانه زدن مو، به جای اینکه از ریشه به پایین مو بکشید باید از پایین مو شروع کنید و آرام‌آرام پلکانی به بالا بروید. برای حفظ دوام اکستنشن بهتر است از برس‌های مخصوص مو‌های اکستنشن‌شده استفاده کنید. دانه‌های به کار رفته در این برس‌ها بسیار نرم و نازک هستند. برس‌هایی که سر دانه‌هایشان برجسته است باعث کشیده شدن اکستنشن می‌شوند. هنگام خوابیدن نیز بهتر است یا مو‌ها را ببافید یا یک روسری سرتان کنید و هیچ‌وقت با مو‌های خیس و مرطوب نخوابید.

۱۰. آیا می‌توان موی اضافه‌شده را رنگ کرد؟

اگر از موی طبیعی استفاده کرده باشید، می‌توانید آن را رنگ و حتی بلوند کنید، اما قبل از انجام این‌کار حتما با متخصص درمورد موی اضافه خود صحبت کنید.

۱۱. اکستنشن مو چه مشکلاتی دارد؟

این نوع از مو به صورت طبیعی سبوم و کراتین ندارد و مصنوعی بودن خود را میان مو‌های طبیعی نشان می‌دهد و درخشش دیگر مو‌ها را ندارد. در عین حال اگر شیوه کوتاهی و مدل مو مناسب نباشد، می‌توان به سادگی آن‌ها را میان مو‌ها تشخیص داد. در ضمن سایش این نوع مو با کف سر باعث خارش می‌شود و خاراندن سر می‌تواند سبب کنده شدن این مو‌ها شود.

نکاتی که باید درباره اکستنشن مو بدانید

۱۲. آیا اکستنشن بعد از جدا کردن دوباره قابل استفاده است یا باید دور انداخته شود؟

اگر از موی طبیعی که به کمک کلیپس به مو متصل شده استفاده کرده باشید، می‌توانید به راحتی آن را جدا کرده و در صورت نگهداری در وضعیت مناسب و مراقبت، بار‌ها از آن استفاده کنید.

سالن زیبایی گلچهره

نکاتی که باید درباره اکستنشن مو بدانید

جهت مشاوره رایگان و بهرمندی از 20 درصد تخفیف کلیک کنید.(ویژه تهرانی ها)

آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن چیست؟

همین حالا با ما تماس بگیرید.(ویژه تهرانی ها)

 

آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن چیست؟

جهت مشاهد نمونه‌های بیشتر از اینستاگرام بازدید نمایید.

 

آرایش دائم یا میکروپیگمنتیشن چیست؟

همه چیز درباره ترکیب عجیب دوغ و گوشفیل اصفهان


یکی از شیرینی های خوشمزه و معروف ایران که بیشتر آن را متعلق به شهر زیبا اصفهان می دانند، شیرینی گوشفیل است. این شیرین لذیذ را معمولا با دوغ میل می کنند که در وهله اول برای افرادی که تا به حال این شیرینی را نخورده اند بسیار تعجب برانگیز است که چطور می توان دو طعم کاملا متفاوت را باهم دیگر ترکیب کرد. بسیاری از کسانی که در مقابل خوردن این دو ترکیب مقاومت داشته اند، زمانی که گوشفیل خود را با دوغ نعنایی خورده اند کاملا نظرشان برگشته و حتی آن را به دیگران نیز توصیه می کنند. نام این شیرینی از شباهتی که به گوش فیل دارد، گرفته شده است، در برخی شیرینی فروشی ها نیز به آن شیرینی برگ بید نیز گفته می شود. در ماه رمضان خرید شیرین گوشفیل در کنار زولبیا و بامیه بسیار مرسوم و پرطرفدار است.

رستوران های اصفهانشهر اصفهان پایتخت تاریخ و فرهنگ و هنر ایران زمین است، که در جای­جای خود خاطرات باارزشی از گذشته در خود پنهان کرده است. شهر اصفهان یکی از معروف ترین شهرهای ایران است که شیرینی های لذیذش از گز اصفهان تا پولکی آن، در سرتاسر ایران و حتی دنیا طرفداران زیادی دارد. اما می توان ادعا کرد که معروف ترین شیرینی شهر اصفهان شیرینی گوشفیل است اما چیزی که این شیرینی را از بقیه رقیبان خود متمایز کرده است، خوردن این شیرینی خوشمزه با دوغ محلی است. این ترکیب لذیذ از دیرباز در فرهنگ غذایی مردم اصفهان ریشه داشته است و تا امروز نیز ادامه دارد و هرکسی که این ترکیب را امتحان کرده بی شک به یکی از طرفداران آن تبدیل شده است.

زمانی که در شهر اصفهان قدم بزنید در اکثر مغازه های شهر و به خصوص مغازه‌های نزدیک میدان نقش جهان و سفره‌خانه‌های سنتی شیرینی گوشفیل و دوغ را به فروش می رسانند. گفته می شود ریشه تاریخی خوردن گوشفیل با دوغ به زمان شاه عباس بازمی گردد. برخی حتی معتقدند که این ترکیب خاصیت درمانی نیز دارد، دانشمندان بزرگی چون ابوعلی سینا و شیخ بهایی درباره خوردن گوشفیل با دوغ بر این عقیده بودند که طعم شور دوغ و شیرینی گوشفیل باعث تنظیم شدن فشار خون در بدن می شود و در حقیقت به شکل سرم قندی و نمکی عمل می کند. شرینی گوشفیل همچون زولبیا و بامیه با شربت، آرد و ماست تهیه می شود، امروزه ممکن این شیرینی را با اشکال مختلفی در شیرینی فروشی های شهر ببینید اما شکل اصلی و سنتی آن شبیه به یک برگ بزرگ است که به چشم ما به گوش فیل مانند است. دوغی که در کنار گوشفیل سرو می شود، محلی است و همراه نعناع و برگ گل سرخ می باشد.

اگر تصمیم گرفتید که شیرینی گوشفیل را در منزل تهیه کنید، باید قبل از هر کاری به سراغ تهیه شربت شیرینی بار بروید. در اصطلاح شیرینی پزی، شربت بار، شربتی است که در پخت حلوا زعفرانی و شیرینی های مختلفی مثل بامیه، زولبیا، گوشفیل، باقلوا، کیک اسفنجی و خاگینه مغز دار بکار برده می شود. در مرحله اول شکر و آب را در ظرف ریخته و روی حرارت مناسب بگذارید تا جوش آید، هنگامی که ترکیب آب و شکر جوش آمد باید جوهر لیمو را به آن بیفزایید و ۵ دقیقه صبر کنید تا کمی قل بخورد. نکته ای که در تهیه شربت گوشفیل باید به آن توجه کنید این است که دانه های شکر نباید به دور قاشق داخل ظرف یا دور ظرف چسبیده باشند چراکه بعدا وارد شربت می شوند و باعث شده درون شربت کریستال های شکری شکل بگیرد، به این حالت به اصطلاح “رس کردن” یا “شکرک زدن” شربت بار می گویند. بهترین روش برای عدم ایجاد این کریستال های این است که با یک قلمو خیس دور ظرف و قاشق را هرچند وقت یکبار تمیز کنید. اضافه کردن جوهر لیمو به شربت نیز باعث می شود شکر ها بهتر در آب حل شوند و کریستالیزه رخ ندهد. غلظت شربت بار بسته به نوع شیرین مورد نظر متفاوت است، برای شیرینی گوشفیل شربت بار باید غلیظ باشد. اگر تمایل ندارید شربت بار تهیه شده زیاد شیرین نباشد می توانید ۵۰ گرم گلوکز را بعد از آمده شدن بار به آن بیفزایید.

برای تهیه گوشفیل دستورهای مختلفی وجود دارد، در بیشتر دستورها ماست نیز به چشم می خورد. در ابتدا باید ماست، تخم مرغ، زعفران دم کرده و روغن مایع را با هم ترکیب کرده و خوب با همزن دستی یا برقی هم بزنید. پودر هل سابیده شده را با آرد مخلوط کرده و به ترکیب داخل ظرف بیفزایید. برای ورز دادن خمیر باید از سری مخصوص آن ( قلابی شکل که فقط یک دسته دارد) استفاده کنید تا خمیر خوب مخلوط شود. ترکیب داخل ظرف را تا حدی هم بزنید تا مخلوط خمیر یکدست شود، وگرنه خمیر با گذر زمان سفت خواهد شد. در نهایت خمیر بدست آمده که چسبندگی خاصی ندارد را به شکل توپ در آورده و بر روی پیشخوان قرار دهید. با چاقو بر روی خمیر دو برش سطحی ایجاد کرده و با پلاستیک روی آن را بپوشانید و اجازه دهید تا خمیر چندین دقیقه استراحت کند، این عمل باعث می شود خمیر نرم و لطیف تر شده و موقع پهن کردن خمیر روی میز کار راحت تر پیش برود.

تا زمانی که خمیر ورز بیاید میز کار خود را با آرد بپوشانید، بعد از ۱۰ الی ۱۵ دقیقه خمیر را از پلاستیک خارج کنید و با وردنه آن را بر روی جایی که آرد پاشیدید پهن کنید. بهتر است ضخامت خمیر بین ۲ تا ۳ سانتی متر باشد و سرتاسر خمیر از ضخامت یکسانی برخورددار باشد. بر روی خمیر با خمیر سوراخ کن، سوراخ هایی به فاصله ۱ سانتی متر ایجاد کرده و با چاقو طول و عرض خمیر خود را ببرید تا خمیر به قسمت های مربعی شکل تقسیم شود. در داخل سینی کاغذ روغنی قرار داده و روی آن را با آرد بپوشانید. خرده خمیرها را جدا کرده و با کاردک خمیرهای مربعی را از میز به داخل سینی منتقل کنید. دقت داشته باشید تکه های خمیر را با فاصله در سینی بچینید تا به هم نچسبند.

شربت مخصوصی که آماده کرده بودید را دوباره روی حرارت کم بگذارید. روغن کافی را در ظرف سرخ کردنی مورد نظر ریخته و روی شعله با حرارت متوسط بگذارید و صبر کنید تا روغن کاملا داغ شود. خمیرهای مربعی را داخل روعن داغ انداخته و حواستان باشد که خمیرها سریعا پف می کنند و آماده برداشتن از روغن هستند پس زیاد از گاز دور نمانید. زمانی که مطمئن شدید گوشفیل‌ها کاملا سرخ و کمی برشته شده­اند، آن ها از ظرف خارج کنید و داخل شربت بار گرم بریزید و کاملا آن ها را در شربت غوطه ور کنید. زمانی که به اصطلاح شربت بار می خورد آن ها را از داخل شربت خارج کرده و بر روی یک صافی قرار دهید تا شربت های اضافی از آن خارج شوند. در نهایت گوشفیل لذیذ شما آماده صرف کردن با دوغ محلی همراه با نعنا و گل سرخ است!

 

درباره نماد واقعی تهران؛ آزادی، فراتر از میلاد


روزنامه همشهری – فرزانه ابراهیم‌زاده: روزنامه‌های عصر روز ۲۴ مهرماه ۱۳۵۰ در کنار گزارش‌های تکمیلی از جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی، عکس اول خود را به تصویری از بنایی بلند و سفیدرنگ اختصاص دادند که در سه‌راه مهرآباد تکمیل شده بود؛ بنایی که مهندس جوان ۲۴ ساله‌ای آن را طراحی کرده و قرار بود یادمان این جشن باشد، اما برای سال‌ها نمادی از تهران شد؛ «برج آزادی».

آزادی چطور در غرب تهران نشست

محمدرضا پهلوی که بدون هیچ آیینی و تنها با خواندن سوگند پادشاهی در شهریور ۱۳۲۰ بر تخت سلطنت نشسته‌بود، بعد از تثبیت قدرتش در دهه ۴۰ و بالا رفتن ثروت کشور به‌خاطر سهم بیشتر از درآمد نفت، تصمیم داشت تا ایران را هر چه بیشتر در صدر خبر‌ها بیاورد. او در سال ۱۳۴۵ در ششمین سال تولد ولیعهدش، آرزوی دیرینه خود، یعنی جشن تاجگذاری را در کاخ گلستان انجام داده و فرح پهلوی، مادر ولیعهد را به‌عنوان نایب‌السلطنه انتخاب کرده‌بود.

اما این جشن آنطور که می‌خواست و به زعم وی شکوه و عظمت باستانی ایران را برای قدرت‌نمایی در منطقه پرآشوب خلیج‌فارس و در میان کشور‌های آسیایی نمایش‌نمی‌داد. شاه سودای تبدیل ایران به مهم‌ترین کشور منطقه و حتی آسیا را در سر می‌پروراند؛ رؤیایی که باید با نمایش شکوه و تمدن قدیم و جدید ایران پیوند می‌خورد. ایده برگزاری جشن‌هایی در ستایش سلطنت در ایران در اواخر دهه ۳۰ مطرح شد، اما کمبود منابع مالی مستمر، آن را تا سال ۴۵ به تعویق انداخت و در نهایت بعد از مدت‌ها برنامه‌ریزی قرار شد در مهرماه ۱۳۵۰ در تهران برگزار شود.

همان نیمه دوم دهه ۴۰، هیأتی انتخاب شد تا برای برگزاری هر چه بهتر این جشن‌ها برنامه‌ریزی کند. ایده‌های بسیاری همراه با ردیف بودجه‌های مفصل تنظیم شد. جدا از برگزاری جشن‌ها و دعوت از مهمان‌ها، یکی از مهم‌ترین برنامه‌های کمیته برگزاری، ساخت یادمانی برای برگزاری این جشن بود. ابتدا تصمیم گرفته شد تا بنایی را به شکل طاق‌نصرت، با اعتباری بالغ بر ۶ میلیون تومان در غرب تهران که مهم‌ترین ورودی پایتخت بود بسازند.

طرح آن را نیز «امیرنصرت منقح» و «یوسف شریعت‌زاده» تهیه کردند، اما بعد از اینکه قیمت نفت افزایش پیدا کرد و دست دولت در تخصیص اعتبارات، قدری بازتر شد، برنامه جشن‌های ۲۵۰۰ ساله را نیز مفصل‌تر کردند. اعلام شد که طرح طاق‌نصرت به اندازه کافی عظمت ندارد و تصمیم گرفتند بنای عظیم‌تری بسازند. در شهریور ۱۳۴۵ فراخوان یک مسابقه معماری در روزنامه‌ها درج شد و شورای مرکزی جشن‌های ۲۵۰۰ ساله تهیه طرح ساختمانی به نام «شهیاد آریامهر» را به مسابقه گذاشت و از معماران دعوت کرد که طرح‌های خود را تا دهم آبان ۱۳۴۵ به دبیرخانه تحویل دهند.

در میان طرح‌های ارائه شده، طرحی از یک جوان ۲۴ ساله فارغ‌التحصیل دانشکده هنر‌های زیبای دانشگاه تهران در رشته معماری به اسم حسین امانت، با آنچه در ذهن طراحان جشن‌ها بود تناسب زیادی داشت. این طرح که البته بعد‌ها تغییرات کوچکی کرد برجی بلند بود که با استفاده از نشانه‌های معماری ایران در دوره‌های مختلف تاریخی طراحی شده و در کنار نماد‌های مدرن، نشانی از گذشته باشکوه تاریخی ایران به‌خصوص در زمینه معماری داشت. طرح امانت با وجود جوانی او بسیار جسورانه و البته بسیار گسترده بود و همین باعث می‌شد تا ساخت آن را با مشکلاتی مواجه کند.

آزادی چطور در غرب تهران نشست

برخی از کارشناسان تاریخ معماری با بدبینی معتقدند که نقش هوشنگ سیحون به‌عنوان استاد امانت و یکی از داوران این مسابقه در انتخاب طرح او را نمی‌توان نادیده گرفت. امانت پیش از شرکت در این مسابقه، طرحی شبیه آن را در دانشگاه آماده کرده و نمره خوبی هم از آن گرفته بود. در کنار این، طرح‌های دیگری که در این مسابقه شرکت کردند هم هنوز موجود است و نشان می‌دهد که جسارت امانت برای طراحی این برج بیش از دیگران است.

مهم‌ترین منبع الهام امانت جدا از استفاده از المان‌های معماری ایرانی در دوره‌های مختلف، طاق‌ضربی‌های ایرانی بود که روی چهارپایه استوار شده‌است. این پایه‌ها در امتداد خود پیچ‌خورده و داخل بنا به یک گنبد هرمی شکسته ختم‌می‌شوند. بدین‌ترتیب کل بنا به یک گنبد می‌رسید. حسین امانت در گفت‌وگویی که سال ۸۵ انجام داده گنبد را دستاورد بزرگ معماری ایران و مظهر نبوغ معماران این سرزمین دانسته است. بنا دارای ۲ قوس بزرگ رو به شرق و غرب است و حالتی دروازه‌گونه دارد.

قوس زیرین به شکل هلالی و ملهم از ایوان مدائن است و قوس بالایی به شکل جناغی با الهام از معماری دوران اسلامی ساخته شده. بدین‌ترتیب ۲ دوره بزرگ معماری تاریخی ایران در برج آزادی با هم تلفیق شده‌اند. اما انتخاب طرح، تازه اول راه بود و مشکلات زیادی برای تکمیل این برج وجود داشت. مهم‌ترین مشکل این سازه به‌دلیل بزرگی و گستردگی آن، انتخاب پیمانکاری بود که اجرایش کند.

با بررسی‌های زیاد سرانجام شرکت «مَپ» به مدیریت «محمد پورفتحی» برای این کار انتخاب شد که با مهندسان ایرانی و اروپایی فعالیت می‌کرد. سرپرست کارگاه ساخت‌وساز نیز ایرج حقیقی بود. محل قرار‌گرفتن برج نیز اهمیت زیادی داشت. این برج باید در جایی ساخته می‌شد که علاوه بر اینکه از نقاط مختلف تهران قابل‌مشاهد باشد دروازه این شهر هم به شمار آید؛ هرچند که از ابتدا، غرب تهران برای ساخته‌شدن این یادمان قطعی شده‌بود.

آزادی چطور در غرب تهران نشست

غرب تهران راه ورودی و دسترسی این شهر به مرز‌های غربی بود. از آنجا که نگاه حکومت در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ بیشتر متمایل به غرب بود، این خود نمادی از تمایل به این ایده محسوب می‌شد. از سوی دیگر محل ساخت این برج باید نزدیک فرودگاه مهرآباد، به‌عنوان مهم‌ترین ورودی تهران برای مسافران غربی می‌بود تا نخستین تصویری که از تهران و ایران در ذهن بیاورند، این نماد یا یادمان باشد که اتفاقا زمین مناسبی هم در سه‌راه مهرآباد وجود داشت.

این منطقه و روستایی نزدیک به آن از دوران ناصرالدین‌شاه به مهرآباد معروف بود. روستایی که بعد‌ها فرودگاه بین‌المللی تهران را در آن ساختند متعلق به معیرالممالک بود که به‌عنوان مهریه آن را پشت قباله عصمت‌الدوله دختر ناصرالدین‌شاه انداخت و برای همین به مهرآباد معروف شد. سه‌راه مهرآباد با گسترش تهران، غربی‌ترین نقطه شهر بود و در ابتدای خیابان آزادی کنونی قرار داشت که به‌عنوان اصلی‌ترین محور غربی – شرقی شهر، غرب تهران را به دماوند در حد شرقی تهران می‌رساند. سازه برج چنان طراحی شده بود که از زاویه دید آن کوه دماوند دیده شود.

۱۱ آبان ۱۳۴۶ شاه و امیرعباس هویدا نخست‌وزیر و نیک‌پی شهردار وقت به محل ساخت این برج رفتند و با دفن دو لوح طلایی و نقره‌ای شبیه تخت جمشید این برج را کلنگ زدند. عملیات ساخت برج از اردیبهشت‌ماه ۱۳۴۸ آغاز شد و به‌مدت ۱۸‌ماه تا مهر ۱۳۵۰ طول کشید. تا چند روز قبل از جشن‌های ۲۵۰۰ ساله، بخش‌هایی از کار مانند سنگفرش میدان و جمع‌آوری داربست‌ها به پایان نرسیده بود. هزینه ساخت این برج با احتساب ساماندهی و طراحی میدان پیرامون برج ۴۵ میلیون تومان شد.

آزادی چطور در غرب تهران نشست

مساحت زیربنای این میدان حدود ۷۸ هزار مترمربع و بنای آن به‌صورت دروازه‌ای به ارتفاع ۴۵ متر است که ۵ متر آن زیر زمین قرار دارد. طاق برج از زمین ۲۳ متر فاصله دارد و دارای ۸ بخش مجزاست. عرض پایه این بنا ۶۴ متر و ساخت آن ۳۰‌ماه زمان برده‌است. در محوطه میدان حدود ۶۵ هزارمترمربع طراحی شده و در ساخت این برج ۲۵۰۰۰ قطعه سنگ به‌کار رفته است. نکته جالب اینکه سنگ‌های نمای بنا که از معدنی در جوشقان آورده شده بود با تناسب خاصی در کنار هم قرار‌گرفتند؛ تناسبی که در آن زمان به وسیله کامپیوتر محاسبه شد.

برج در ابتدا فقط به‌عنوان یادمان به افتتاح رسید، اما در سال‌های بعدی با توجه به طراحی‌های تکمیلی در طبقات پایین‌تر تبدیل به فضای نمایشگاهی و موزه و سالنی برای اجرای کنسرت شد. برج آزادی در آستانه ۵۰ سالگی است و در این ۵ دهه شاهد اتفاقات تاریخی بسیاری از جمله انقلاب اسلامی بوده که در نهایت نیز نام این برج و میدان اطرافش را از شهیاد به آزادی تغییر داد.

همه چیز درباره شگفتی های جزیره سقطری


جزیره سقطری مجموع جزایری در غرب اقیانوس هند ، در بین دو قارهٔ آسیا و آفریقا و در دهانهٔ خلیج عدن قرار دارد. جزایر نام برده شده برای کشور یمن است. این جزیره ، شامل جزیره‌های مرجانی سقطرا، عبدالکوری، سمهه، درسه است و جزایر کوچکتری نیز در آن وجود دارد که مجموع وسعت این جزایر  ۳٬۶۲۵ کیلومتر مربع است . مسافت مجموع جزایر سقطری تا سرزمین یمن  ۳۴۰ کیلومتر و تا سرزمین سومالی ۲۵۰ کیلومتر می‌باشد. دو جزیرهٔ سمهه و درسه به جزایر برادر معروف هستند.

جزیره سقطری دارای تاریخچه طویلی و جایگاه موثری در مبادلات تجاری امپراتوری های شرق و غرب، تا سال ۲۰۰۸ میلادی که برنامه بین المللی میراث طبیعی یونسکو، گیاهان و انواع حیوانات آن را در لیست خود قرار داد، چندان شناخته ‌شده نبود.

تاریخ جزیره سقطری

نام این جزایر برای ساکنین سرزمین یونان و مصر و رومیان آشنا و شناخته شده است . همچنین نام آن در کتاب مقدس انجیل آورده شده است . سالها پیش دین و آیین مردمانی که در این سرزمین زیست میکنند مسیحیت نسطوری بود که بعدها در قرن شانزدهم به دین مبین اسلام روی آوردند .

در گذشته مردم برای سفر های خود از و گذر از خطه آفریقا از مسیر در جزیره سقطری می گذشتند و بیشتر مردمان آن مسیحیان عرب بودند. آنها با دیدن این مناطق برای اقامت در آنجا شگفت زده میشدند و دلیل دیگر جذابیت این منطقه ماده‌ای به نام صَبـِر و خون سیاوشان بود. این ماده، صمغ درختی کمیاب بود که فقط این سرزمین یافت می شد و این درخت در جایی دیگر رشد نداشت .

ارسطو هنگام ورود به این جزیره نامه ای به اسکند مقدونی نوشت و در آن خواستار شد جمعی از یونانیان را به آن سرزمین بفرستد تا او را در جمع آوری صمغ این درخت و یا به عبارتی خون سیاوشان یاری کند زیا از این ماده برای تهیه داروی مسهل استفاده میشد . اسکندر راهی این جزیره شد و جمعی از یونانیانی که همراه او با کشتی‌هایی در دریای قُلزُم روانه شده بودند در زمان ورود به جزیره در آنجا اقامت گزیدند .

تعداد زیادی از رومیان در دوران تسلط روم بر مصر و دریای سرخ در این مناطق سکنی گزیدند و بر  قبایل بربر، یونانیان دوره اسکندر، عرب‌های نصرانی پیروز شدند. آنها در این جزیره عنبر و صبر سقطری فراوان به دست می‌آوردند و به روم ارسال کردند  . قبایل روم تا دوره اسلامی در جزایر سقطری از این موارد استفاده میکردند و از تجارت و بازرگانی این کالا سود خوبی نصیبشان گردید .

در سال ۱۵۰۷ آلبوکرک دریاسالار پرتغالی در این جزایر حکومت میکرد ، اما در سال ۱۵۱۱، سلطان مَهره این جزایر را از فرمان پرتغال خارج ساخت. در سال ۱۸۸۶ جزایر سُقُطرا به بریتانیا تعلق گرفت.

بریتانیا از این جزیره به عنوان یک مقر دریایی از آن بهره می برد ؛ که بعد از حکومت یمن جنوبی به این کشور واگذار شد.

تا قبل از شورش ضداستعماری مردم یمن برضد حکومت انگلیس، جزیره سقطری چندین بار میان حکومت های جهانی و منطقه‌ای مانند پرتغال، فرانسه، انگلیس، عمان، جیبوتی، یمن و…نزاع بوده است . سرگذشت خود بیانگر اهمیت و باارزش بودن این جزیره برای کشورها است. انگلیس پس از تاسیس کانال سوئز همچنان به فکر تسلط بر این جزیره بود.

در سال‌های پیشین، حکومت های بومی و بین المللی به دنبال ایجاد مقری در اطراف شاخ آفریقا بودند. سقطری به مرکزی برای رقابت‌های ژئوپلتیک کشورهای سومالی، اریتره، عربستان، قطر، هند و امارات متحده عربی بدل شده است . تمام این مناطق ذکر شده در پی آن هستند و میکوشند تا جای خود را در این سرزمین محکمتر و استوار تر از قبل کنند و رقابت میان آنها بسیار شدید است  .در این بین ، کشور امارات دارای جایگاهی خوب و مزیت واضح برخوردار است. که کشور امارات روابط نزدیکی از نظر تاریخی ، فرهنگی ، خانوادگی و آداب و رسوم با مردمان جزیره سقطری دارا است .

اهمیت جزیره سقطری

جزیره سقطری با نام جواهر دریای عرب نیز معروف و گزینش این نام برای جزیره دلایل گوناگونی دارد. جزیره سقطری از نظر جغرافیایی در جنوب کشور یمن جایگاهی حیاتی و راهبردی است.  همچنین جزیره سقطری در حالی که تسلط بر دریای سرخ دارد که حمل و نقل نفت کشور‌های خلیج فارس به خارج از کشور از آن منطقه انجام میشود و به طور کلی لاین های بین‌المللی دریانوردی در آنجا است .  این منطقه اشراف کاملی بر شاخ آفریقا نیز دارد.

این جزیره جادویی که مملوء از تنوع زیستی شگفت انگیز ، مناظر طبیعی فوق العاده، سواحل رویایی، غارهای آتشفشانی تحسین‌ برانگیز، آب‌های بلوری و صخره‌های مرجانی در دل طبیعت و دست نخورده است که همه این موارد میتوانند دلیل این نامگذاری باشند . در حقیقت جزیره سقطری توجه تمام کشور‌ها و بازیگران عرصه بین الملل را به خود جلب کرده است .

جزیره سقطری در حقیقت یکی از تنها و ناب ترین بخش های طبیعت در روی زمین است که دوره ای قسمتی از قاره ها بوده است. این جریزه حدود ۶ میلون سال گذشته از ابرقاره‌ی گوندوانا جدا ماند.

و به همین خاطر دور ماندن این منطقه از قاره ها و قرار گرفتن در یک مجمع الجزایر باعث شده که جزیره سقطری مدت زمان طولانی و کافی داشته است برای تا پیشبرد مسیر تغییر و دگرگونی خود را بی  هیچ گونه اثرپذیری از موارد موجود در پیرامونش را طی کند. طبیعت ناب و دست نخورده بسیار گفت انگیز است به گونه ای که برخی میپندارند این جزیره میتواند شبیه تجربه ای برای موجودیت زندگی در دیگر سیاره های ناشناخته است .

دور و تنها ماندن این جزیره برای مدت زمان زیاد و به دلیل آب و های خشکی که دارد موجب شده است که منظه هایی ناب و شگفت انگیز و طبیعتی بکر و دست نخورده ایجاد گردد . آیا میتوانید زیبایی سواحلی با شنزارهای سفید که تا کوه هایی از جنس آهک پیش میرود ، مناظر طبیعی و غارها غیر قابل توصیف و گونه های گوناگون و کمیاب بسیاری که در جزیره سقطری وجود دارد را تصور کنید . حدود پنجاه هزار انسان در این جزیره زیست میکنند و گویش و زبان مختص خود یعنی زبان نخصوص به خود را دارند که فقط این منطقه اینگونه صحبت میکنند .

این افراد عموما اعراب جنوب هستند و برخی از آن ها هم ازسرزمین سومالی و هندوستان می باشند. با توجه به اینکه امروزه دو جاده و مسیر جدید احداث شده است همچنان ظاهر آن مانند میلیونها سال گذشته است .

دیدن و تماشای مناظر طبیعی و کوهای بر افراشته از جنس سنگ آهک موجود در این جزیره روحی آدمی را به پرواز در می آورد . در کنار وجود حیوانات و جانواران و گیاهان خاص این منطقه ، وجود شنزارهای سفید مروارید گونه اش از دیگر جذابه های طبیعی است .

هنگام ورود به این جزیره وجود انواع گونه های پرندگان و زیبایی بی نظیر آنها توجه شما را به خود جلب خواهد کرد که گاهی ممکن است ساعتها بی انکه متوجه گذر زمان باشید به نظاره آنها بنشینید . پرندگانی که بر روی درختان لانه های خود را ساخته و یا کنار شما و یا بر روی آب دریا و یا سواحل ، غارها و دره ها بالهای خود را گشوده و در حال اوج گرفتن بر کرانه های آسمان آبی این جزیره به پرواز در می آیند .  در حدود ۱۲۰ نوع از پرندگان تا به امروز در جزیره سقطری پیدا شده است، و شگفت اینجاست اگر بدانید ۵ نوع از این پرندگان فقط در این سرزمین یافت می شوند . نام آنها شامل : چکاوک سقطری ، سقطری Cisticola، گنجشک سقطری، سار سقطری،  Socotra Bunting.

خزندگان و نرم تنانی نیز در این محیط زندگی میکنند که نود درصد از انواع آن در هیج سرزمینی یافت نیم شود و مختص سقطری است . زمانی که صحبت به زندگی جانوران دریایی میرسد نیز این جزیره با ۲۵۳ گونه مرجان، ۷۳۰ گونه ماهی ساحلی و ۳۰۰ گونه از انواع خرچنگ و میگو باز هم شگفتی هایی برای نشان دادن در دل خود دارد و به همین دلیل است که غواصان زیادی هر ساله از سراسر دنیا به این جزیره سفر میکنند و قدرت پرودگار را در زیبایی بی انتها دریا و لایه های زیرین دریا ، در دل آبهای آبی به نظاره می نشینند .

با توجه به موارد ذکر شده در بالا و جاذبه های طبیعی جزیره سقطری میتوان این محیط را به مکانی توریستی در ناحیه غرب برای سراسر جهان بدل کرد که درآمد حاصل از آن  میتواند ده ها برابر از سود حاصل از نفت و کالاهای نفتی برای دولت باشد .

درختان جزیره سقطری

به دلیل جایگاه جغرافیایی و تنوع زیست محیطی این جزیره دارای آوازه بلند و شهرت در سرارسر جهان می باشد که ، بیش از ۵۰۰ نوع از گیاهان و ۲۹۰ گونه پرنده در این جزیره زیست می کنند.

جزیره سقطری یکی از شگفت انگیزترین گونه های درخت در جهان با نام “خون اژدها” یا “خون دو برادر” هم در این جزیره وجود دارد. این درخت از جمله کمیاب ترین انواع درخت در دنیا است که به دلیل شیره سرخ رنگی که مانند خون می باشد و هنگام قطع ساقه از آن جاری می شود و در تهیه داروهایی مورد استفاده قرار می گیرد این گونه نامگذاری شده است .

از دیگر انواع شگفت انگیز درختان در این جزیره درخت خیار است .

هیپی‌ها چه کسانی هستند؟ همه‌چیز درباره این سبک زندگی


برترین‌ها: چند روز پیش وب‌سایت گاردین مطلبی درباره هیپی‌های جنوب کشور منتشر کرد. این مطلب انتقاداتی زیادی از سوی ایرانیان را دربر داشت. برخی معتقد بودند کسانی که در گاردین به اصطلاح هیپی شناخته شده‌اند، بچه پولدار‌های پایتخت هستند که با ماشین‌های آخرین مدل به جنوب رفته‌اند و سعی می‌کنند با ساز‌های گران قیمت خود برای مردم جنوب دلبری کنند.

اما آیا واقعا مفهوم سبک زندگی هیپی در ایران درست شناخته شده است؟ آیا هیپی‌ها آدم‌هایی شبیه به عکس‌هایی که گاردین منتشر کرده، هستند؟ در ادامه با برترین‌ها همراه باشید تا با سبک زندگی هیپی‌ها آشنا شوید.

هیپی‌ها چه کسانی هستند؟ همه‌چیز درباره این سبک زندگی

هیپی‌ها چه کسانی هستند؟ همه‌چیز درباره این سبک زندگی

تاریخچه آغاز هیپی‌ها

در سال ۱۹۶۰، هیپی‌ها اعتراضات شدیدی نسبت به حمله آمریکا به ویتنام نشان دادند. عمده این اعتراضات در سنفرانسیسکو شکل گرفتند و به سرعت بین جوانان آمریکا طرفدار پیدا کردند. آن‌ها با ارزش‌هایی همچون نوع‌دوستی، عرفان، صداقت، شادی و عدم خشونت به دنبال حفظ آزادی فردی بودند. درواقع می‌توان گفت هیپی‌ها بر این باور بودند که هرکسی باید بتواند هرکاری دوست دارد انجام دهد و تجمعات اعتراضی نسبت به سیاست بیشتر بهانه‌ای بودند تا هیپی‌ها گردهم آیند و شادی و صلح را گسترش دهند. در مدت کوتاهی هیپی‌ها توانستند با شعار صلح، عشق، آزادی فردی و اعتقاد به یافتن معنای جدیدی برای زندگی بر اقشار زیادی از جامعه تاثیر بگذارند. شعار اصلی هیپی‌ها نیز make love, not war بود و همین شعار ثابت می‌کرد که آن‌ها فقط به دنبال صلح و دوستی هستند.

هیپی‌ها چه کسانی هستند؟ همه‌چیز درباره این سبک زندگی

عقاید پیروان خرده فرهنگ هیپی

همانطور که گفتیم دغدغه‌های اصلی هیپی‌ها صلح، عشق و آرامش بود. آن‌ها خود را به هیچ دین و مذهب خاصی محدود نمی‌کنند و هرکسی ار هر مذهب و هر فرهنگی می‌تواند هیپی باشد و یکی ازعوامل محبوبیت سبک هیپی تنوع فرهنگی و مذهبی مورد حمایت آن‌هاست که باعث شده طرفداران بسیاری از جوامع مختلف داشته باشند. به طورکلی هیپی‌ها به فلسفه‌ی شرق و مفاهیم معنوی علاقه‌مندند و علاوه براین، از هنر و فرهنگ شرقی در موارد بسیاری الهام گرفته‌اند.

هیپی‌ها چه کسانی هستند؟ همه‌چیز درباره این سبک زندگی

معمولا زندگی در طبیعت و منطق روستایی را ترجیح می‌دهند برخی از آن‌ها مانند کولی‌ها دوست دارند دائم در سفر باشند. علاقه هیپی‌ها به موسیقی سایکدلیک راک با دیگر ارزش‌های این خرده‌فرهنگ به‌ویژه با حاشیه‌گرایی و مصرف مواد مخدر تناسب دارد. تجربه انواع روان‌گردان‌ها، داشتن موی بلند، جمع‌های قبیله مانند، ستایش از دنیای عشق و آزادی، پرورش گل، موسیقی سبک اسید راک و راک و… از دیگر فعالیت‌های این گروه به حساب می‌آید.

معمولا گیاهخوار هستند و در جهت حمایت از محیط زیست و مخافت با مصرف‌گرایی، لباس‌های دست دوم، بازیافتی و ارگانیک می‌پوشند و یا لباس‌های قدیم را با هنر‌های دستی باز طراحی می‌کنند. موسیقی هیپی تلفیقی از راک، سنتی و بلوز است که با برگزاری نوازندگی‌های خیابانی و گاهی در ترکیب با تئاتر خیابانی اجرا می‌شود.

فرم پوشش و مدل موی هیپی‌ها

هیپی‌ها شلخته بودن و را به اتو کشیدگی و ست کردن لباس‌هایشان ترجیح می‌دهند و معمولا لباس‌های گشاد را ترجیح می‌دهند. هیپی‌ها همچنین مخالف محدودیت‌های جنسیتی درمورد لباس پوشیدن هستند و در این سبک زن و مرد هر دو موهایشان را بلند نگه می‌دارند، هر دو جین‌های دم‌پا گشاد گلدوزی شده می‌پوشند، هر دو صندل و کفش باله می‌پوشند و در رنگ لباس‌هایشان هم زنانه و مردانه تعریفی ندارد.

هیپی‌ها چه کسانی هستند؟ همه‌چیز درباره این سبک زندگی

معمولا از سبک پوشش لباس بومیان آمریکا، آسیا، هند، آفریقا و برخی از کشور‌های آمریکای لاتین الهام می‌گیرند. گاهی لباس‌های بسیار کوتاه و گاهی بسیار بلند می‌پوشند و بیشتر لباس‌هایشان را از فروشگاه‌های خیریه و دست دوم خریداری می‌کنند. معمولا لایه لایه لباس می‌پوشند و ترجیحشان لباس‌های اور سایز است.

جلیقه یکی از لباس‌های محبوب هیپی‌ها به حساب می‌آید و معمولا همه‌ی آن‌ها جلیقه‌هایی در طرح‌های مختلف در کمد خود دارند. پیرهن‌های بلند جیپسی گونه و شلوار دم‌پا گشاد نیز از دیگر لباس‌های محبوب بین هیپی‌ها به شمار می‌آیند.

هیپی‌ها معمولا مو‌های بلند دارند و موهایشان را شلخته‌وار به روی شانه‌هایشان می‌ریزند. موی بافته شده نیز در بین آن‌ها رواج دارد. مردان هیپی معمولا ریش‌هایشان را بلند می‌کنند و زنان هیپی معمولا آرایش صورت بسیار کمی دارند یا حتی ندارند.

استایل هیپی در جامعه مدرن

در سال‌های اخیر هیپیزم به سبک فشن تبدیل شده که از اصول جنبش هیپی که مخالف مد بود، پیروی نمی‌کند. بلکه از این نوع لباس پوشیدن بهره برده و برای تجارت آن را تبدیل به استایل خاص و دوست داشتنی نموده است. سبک هیپی با کمی اختلاف در نوع پوشش اصلی این فرهنگ نماد‌های اصلی صلح و رنگدار بودن را حفظ کرده، ولی لباس‌ها خیلی اُرگانیک نیستند و از الیاف مصنوعی هم درست می‌شوند.

هیپی‌ها چه کسانی هستند؟ همه‌چیز درباره این سبک زندگی

این سبک لباس از دهه ۶۰ آغاز شد هر از گاهی جزو ترند هر سالی قرار میگیرد البته گاهی پر رنگ و گاهی کم رنگ دیده می‌شود، ولی هنوز هم مردم به راحتی و شادمانی لباس و مُد علاقمندند. پوشیدن جین زمانی برای هیپی‌ها نماد همبستگی با قشر کارگر بود و پوشیدن دامن بلند گلدار هم نمادی از بی آلایشی زنان روستائی و مبارزه علیه سرمایه داری، ولی اکنون ترند هر سال معنی این لباس‌ها را برای ما بازگو می‌کند.

هیپی‌ها در دنیای موسیقی

گروه‌ها و هنرمندان بزرگی، چون جیمی هندریکس، باب دیلن، دِ دورز، بیتلز، لد زپلین، جان لنون، ژان بائز و… از این جنبش بسیار تاثیر گرفتند و همچنین بر آن بسیار تاثیر گذاشتند. دغدغه‌های گسترده‌ی این جنبش مانند برابری (جنسی، نژادی، اجتماعی، اقتصادی و …)، صلح جویی، توجه و احترام به طبیعت، زندگی آزاد و ساده در آثار این هنرمندان هویدا است.

بهترین توصیف موسیقیایی هیپی‌ها سبک رگِی است که در اواخر دهه‌ی ۱۹۶۰ شکل گرفت. با ویژگی هایی، چون پرهیز از تعدد ساز، ریتم ساده و تکرار شونده، فضاسازی روشن و ترانه‌های بی تکلف و همه فهم. باب مارلی خواننده و ترانه سرای جامائیکایی، از بزرگترین موزیسین‌های سبک رگی است.

تفاوت بین سبک زندگی هیپی و بوهو

بوهمین‌ها و هیپی‌ها از جهات مختلفی به هم شباهت دارند. اصلی‌ترین تفاوت آن‌ها در سبک پوشش آن‌هاست. هیپی‌ها دنبال آزادی هستند و هر نوع لباسی حتی غیر متعارف و بی‌ربط به مد روز را می‌پوشند، اما بوهمین‌ها زیبایی‌شناسی خاصی در استایلشان رعایت می‌شود. بوهمین‌ها مدی زنانه و طریف را می‌پسندند و ریشه آن‌ها به قومیتی خاص برمی‌گردد.

هیپی‌ها چه کسانی هستند؟ همه‌چیز درباره این سبک زندگی

البته در دنیای مدرن و در آمیزش خرده فرهنگ‌ها و ارتباط متقابل سبک‌ها بوهمی‌ها و هیپی‌ها برخی عقاید خود را به یکدیگر منتقل کرده‌اند.

فجیع‌ترین قتل ناموسیِ سال؛ همه‌چیز درباره رومینا


وب‌سایت میدان – نیلوفر حامدی: در نخستین روز از خرداد پدری از ترس بی‌آبرویی، داس را بر گردن نحیف دختر ۱۴ ساله‌اش نشاند و سرش را برید و نام «رومینا» مانند سارینا، هوژان، فرشته، زعفران، نازنین، زبیده، سارا، هاجره و… قربانیان قتل‌های ناموسی همین چند ماه آغازین سال ۹۹، در فهرست اسامی قبرستان جا گرفت. دختری که هنوز ۱۴ سالش تمام نشده بود.

پدر ابتدا سعی می‌کند دخترش را خفه کند و وقتی موفق نمی‌شود، سر دختر را با داس می‌برد. با شیون‌های مادر و بقیه همسایه‌ها پلیس سر می‌رسد و قاتل را بازداشت می‌کند. این روز‌ها پدر قاتل در زندان است، برادر ۶ ساله و مادر رومینا تنها عزاداران این خانه نیستند. اهالی روستای «حویق» شهرستان آستارا چند روزی است که در غمی عمیق به سر می‌برند.

برای بررسی هرچه بهتر این پرونده با اسفندیار اشرفی، عموی مقتول و همچنین بهمن خاوری، همان پسری که یکی از شخصیت‌های این داستان دردناک است، به گفتگو نشستیم. ناگفته پیداست که اظهارات این دو نفر که در جناح‌های مقابل یکدیگر قرار دارند، کاملا با هم در تضاد است و نگارنده هم تلاشی ندارد تا حقی را بین آن‌ها تقسیم کند و گزارش، صرفا روایتی است از یک قتل ناموسی دیگر.

فجیع‌ترین قتل ناموسیِ سال؛ همه‌چیز درباره رومینا

به پلیس هم گفتم که دوستش دارم و اجباری در کار نبود

ماجرا از ارتباط رومینا و بهمن آغاز شد. رابطه‌ای که به زعم بهمن عاشقانه و از نظر عموی رومینا با رعب و تهدید همراه بود. بهمن حدودا ۳۵ سال دارد و حالا و بعد از رومینا زندگی خود را نابود شده می‌داند: «چند سالی بود که عاشق هم بودیم و بالاخره تصمیم گرفتم تا یک نفر را بفرستم و او را از پدرش خواستگاری کنم. اما از آنجایی که مذهب ما یکی نبود، مخالفت کردند. به همین خاطر هم دختر به من گفت که پدرم رضایت نمی‌دهد و باید فراری‌اش بدهم. همین شد که باهم فرار کردیم و پنج روزی ناپدید شدیم. بعد از این ماجرا بود که پدرش در پاسگاه حویق از من به جرم آدم‌ربایی شکایت کرد.

حتی به من تهمت زد که دخترش را بیهوش کردم و گاو و طلاهایش را هم دزدیدم. وقتی پاسگاه دختر را خواست و او هم به آن‌ها گفت که به خواسته خودش با من آمده است. ولی پدرش بیخیال نشد. در آگاهی آستارا هم از من شکایت کرد و چند روز بعد آگاهی با من تماس گرفت. ولی چند نفر از بستگان آمدند و خواستند که ما با هم صیغه کنیم تا ماجرا تمام شود. ولی آن مرد با پلیس هماهنگ کرده بود تا من را دستگیر کنند. موقع بازجویی من گفتم که آن دختر را دوست دارم و اجباری در کار نبوده و دختر هم در بازجویی این حرف‌ها را تایید کرد. یک شب در بازداشتگاه ماندم، اما در نهایت تبرئه شدم.»

پس از این اتفاقات خانواده رومینا به خانه برمی‌گردند و به گفته بهمن، وقتی مادر خانواده در حمام مشغول شستن لباس‌ها بوده، پدر ابتدا سعی می‌کند دخترش را خفه کند و وقتی موفق نمی‌شود، سر دختر را با داس می‌برد. با شیون‌های مادر و بقیه همسایه‌ها پلیس سر می‌رسد و قاتل را بازداشت می‌کند.

کدام مردی عکس ناموسش را در اینستاگرام می‌گذارد؟

این داستان، اما وقتی از زبان خانواده رومینا نقل می‌شود، تفاوت بسیاری می‌کند. اسفندیار اشرفی، عموی رومینا می‌گوید اصلا تفاوت مذهبی موضوع مهمی نبوده است و این پسر برادرزاده‌اش را تهدید کرده بود: «این پسر رومینا را با زور و تهدید اینکه او را می‌کشد با خود برد و ۶ روز تمام هم او را نگه داشت. بعد از این موضوع حتی ما خواستیم که بیایند و خواستگاری کنند، اما خانواده آن پسر گفتن نه، پسر ما اشتباه کرده است. حتی عاقد آمده بود که عقدشان کند، اما آن پسر قصدش چیز دیگری بود.»

او می‌گوید که بهمن رومنیا را اغفال کرد و پس از آن باعث شد که برادرش به مرز جنون برسد: «آن پسر در این مدت بار‌ها با من تماس گرفته و ما را تهدید کرده است. به ما فحاشی می‌کند. اگر از رومینا عکسی نمی‌فرستاد این مسائل پیش نمی‌آمد. اصلا کدام مردی وقتی بخواهد با یک دختر ازدواج کند، عکسش را در اینستاگرام می‌گذارد؟ کدام مردی عکس ناموسش را در دنیا پخش می‌کند؟»

 عموی مقتول می‌گوید مادر رومینا شرایط خوبی ندارد: «مادرش ۴۰ سال بیشتر ندارد و این روز‌ها هم عزادار است. او هم فامیل ما و مثل خواهرمان است. حالا چه کنیم؟ او، ولی دم است و باید برای پرونده تصمیم بگیرد. برادر من یک پسر ۶ ساله هم دارد. حالا زندگی‌اش نابود شده است. ما خانواده باآبرویی بودیم، اما آن پسر همه زندگی ما را به هم زد.»

باقری وکیل دادگستری و فعال حقوق کودکان: رویه قضایی در این پرونده‌ها تسامح است

ننگین کردن شرافت خود و یا خانواده، اتهامی است که زنان را قربانی قتل‌های ناموسی می‌کند. اتهامی که برای تبدیل شدن به رای نهایی نه دادگاه لازم دارد و نه وکیل و قاضی، همین که مردان و روسای خانواده به این نتیجه برسند که آبرویشان خدشه‌دار شده، حکم را صادر می‌کنند.

سارا باقری وکیل دادگستری، نایب رئیس انجمن حقوق کودکان و نوجوانان و همچنین فعال این حوزه معتقد است سیستم قضایی عموما در پرونده‌های این چنینی، تسامح بیشتری به خرج می‌دهد: «نکته نخست این است که سیستم قضایی در شهرستان‌های کوچک و روستا‌ها با آنچه که در تهران وجود دارد کمی متفاوت است. در آنجا به واسطه آشنایی بیشتر مردم با یکدیگر، عموما از رسانه‌ای شدن این موارد به شدت پرهیز می‌کنند، چون نگرانی از آبروریزی برایشان بار اجتماعی سنگین‌تری را به همراه می‌آورد. از سوی دیگر، چون قاتل پدر خانواده بوده است، تسامح بیشتر در احکام نهایی قضات دیده می‌شود.»

او حتی تحقیقات در پرونده‌ها را ناقص عنوان می‌کند: «مشکل بعدی این است که به همان دلیلی که گفتم، یعنی مسئله آبرو و کوچک بودن روستا، می‌خواهند زودتر همه چیز تمام شود و به همین دلیل هم تحقیقات کامل و دقیقی برای پرونده‌ها انجام نمی‌شود. به طور کلی رویه قضایی و آرایی که در پرونده‌های این چنینی صادر می‌شود کمی متفاوت است.»

این وکیل دادگستری حکم قتل در شرایط این چنینی را حبس به علاوه دیه معرفی می‌کند: «از آنجایی که قاتل خود، ولی دم بوده است، دیگر حکم قصاص اینجا معنایی ندارد. اما حبس و دیه وجود دارد که بازهم تصمیم چند و، چون آن با قاضی پرونده است. دیه هم ابتدا به مادر، سپس به خواهر و برادر تعلق می‌گیرد.»

باقری این پرونده را ملقمه‌ای از آسیب‌های اجتماعی می‌داند: «در این پرونده که برای منِ وکیل که مشخصا در حوزه کودکان فعالیت می‌کنم، ماجرای جدیدی نیست. نه قتل ناموسی آسیب اجتماعی جدیدی است و نه بحران ازدواج در سن کم. همچنین فرار دختران از خانه هم به وفور در روستا‌ها دیده می‌شود. اما به محض اینکه ما از این موضوعات حرف می‌زنیم به سیاه‌نمایی متهم میشویم. حال آنکه همین پرونده که ملقمه‌ای از بحران‌ها و آسیب‌های برجسته اجتماعی در آن دیده می‌شود به خوبی نشان می‌دهد که اوضاع خوب نیست و لازم است تصاویری که نشان داده می‌شود، برگرفته از حقیقت و بطن واقعی آن مکان‌های جغرافیایی باشد.»

مجازات والدین سهل‌انگار، همان ماده پر سرو‌صدایی که شورای نگهبان در بررسی لایحه حمایت از حقوق کودک و نوجوان به آن واکنش نشان داد، همان موردی است که می‌تواند تا اندازه زیادی مقابل چنین فجایعی را بگیرد. باقری با اشاره به همین لایحه، رعایت حقوق کودک و نوجوان را در گرو ارتقای قانون دانست: «وقتی لایحه حمایت از حقوق کودک و نوجوان نهایی شد، شورای نگهبان بار‌ها نسبت به ماده ۹ این لایحه که مجازات والدین سهل‌انگار است واکنش نشان داد و آن را رد کرد. به طور کلی این لوایح آنقدر تغییر می‌کنند که در پایان فاصله زیادی با ماهیت ابتدایی و اساسی خود دارند، اما به هر حال داشتن آن‌ها از نداشتنشان بهتر است و به همین دلیل هم هست که می‌گوییم حفظ و حراست از حقوق کودکان جز با ارتقای قانون ممکن نخواهد بود.»

فجیع‌ترین قتل ناموسیِ سال؛ همه‌چیز درباره رومینا

محمدی فعال اجتماعی: ریشه قتل ناموسی را باید ساختاری تبعیض‌آمیز جنسیتی جست

اگرچه شاید نگاه عمومی، شمال ایران را مملو از استان‌های آباد و شاد بداند که آسیب‌های اجتماعی از این قبیل در آن کمتر دیده می‌شود، اما حقایق آن مناطق، مستندات دیگری را رو می‌کند.

آیدین محمدی، فعال اجتماعی ساکن شهر آستارا با تاکید بر همین موضوع، آسیب‌های اجتماعی را محدود به مناطقی خاص نمی‌کند: «در مورد اتفاق مذکور با چند مسئله اجتماعی مواجه‌ایم. نخستین مسئله، فرار از خانه به منظور ازدواج است که از سال‌ها قبل مرسوم بوده است و به دلیل مخالفت خانواده‌ها و در بیشتر موارد خانواده دختر اتفاق میافتد و علت آن بر می‌گردد به محدود کردن حق تصمیم‌گیریِ زنان. قانون اجازه ولیِ دختر را شرط ازدواج می‌داند. یعنی فرد، امکان گرفتن یک تصمیم مستقل برای زندگی خود را ندارد. با این حال در مورد رومینا باید گفت او زیر ۱۸ سال است و از منظر کنوانسیون حقوق کودک، کودک محسوب می‌شود.»

محمدی همچنین قتل ناموسی رخ داده در این ماجرا را ریشه در ساختار‌های اجتماعی می‌داند چرا که ساختار‌های اجتماعی رفتار‌ها و تبعیض‌های جنسیتی را تثبیت کرده‌اند. «چنین ساختار‌هایی حق تصمیم-گیری محدودی برای زنان قائل‌اند و مردان را برای اعمال بیش‌ترین حد خشونت نیز کمتر محدود می‌کنند. مصادیق آن را می‌توان در قوانین موجود دید که مجازات خفیف‌تری را برای این جرائم در نظر می‌گیرند. زنان در صورت سرپیچی از قواعد تبعیض‌آمیز لکه ننگ خانواده محسوب می‌شوند و پاک کردن این لکه ننگ دال بر باغیرتی مردانِ خانواده محسوب می‌شود.»

بهمن در هنگام وصف ماجرایی که رخ داده بود، در هیچ کدام از جملاتش از نام رومینا استفاده نکرد. وقتی علت را جویا شدم گفت: «نمی‌تونم اسمش رو بگم، چون اون ناموسم بوده.»

«ناموس»، واژه‌ای است که زن را به عنوان مایملک مرد توصیف می‌کند، دارایی که باید از آن حفظ و حراست کرد و البته که کیفیت این نگهبانی با تدبیر مرد انجام می‌شود. مردی که یک روز داس به دست می‌گیرد و برای حفظ شرافت و آبروی خانواده‌اش گردن دخترش را می‌برد و روزی دیگر، برای حفظ زنی که عاشقش بوده، اسید به صورتش می‌پاشد. همین هم می‌شود که آمار خبر می‌دهد که بیش از ۶۰۰۰ زن در طول سال و در کل جهان، قربانی قتل‌های ناموسی می‌شوند. متوسط سن این قربانیان ۲۳ سال و بیش از نیمی از این قربانیان دختران و خواهران هستند؛ درست مثل رومینا.

درباره اعراب ایران، چیزهایی که نمی‌دانید


برترین‌ها: در گزارش زیر نگاهی جامعه‌شناختی به زندگی و فرهنگ مردم عرب خوزستان شده است.

به نوشته‌ی مورخان سابقه‌ی سکونت اعراب در ایران به دوره‌ی تمدن عیلامی‌ها می‌رسد. برخی نیز آن را هم‌زمان با مهاجرت آریایی‌ها به ایران می‌دانند. همچنین شواهد تاریخی از حضور اعراب در ایران در دوره‌‌ حکومت اشکانیان در سده‌های اولیه میلادی در دست است.

بخش‌ عمده‌ای از عرب‌های ایران در جنوب غربی ایران زندگی می‌کنند. این منطقه که از شوشتر و دزفول در شمال تا دهانه‌ی فاو و اروندکنار در جنوب، از هویزه و شوش در غرب تا هندیجان و رامهرمز در شرق را در برمی‌گیرد تا سال ۱۳۰۴ «عربستان» نامیده می‌شد و پس از آن در دوره پهلوی اول نامش در تقسیمات رسمی کشوری به «خوزستان» تغییر داده شد.

نگاهی جامعه‌شناختی به زندگی اعراب ایران

بعد از زبان عربی به‌عنوان مهم‌ترین ویژگی که اعراب ایران را به‌ هم پیوند می‌دهد، مذهب و اشتراکات فرهنگی که در پی آن می‌آید، عامل مهم دیگری برای پیوستگی در بین عرب‌های ایران  است.

عرب‌های این منطقه اغلب مسلمان شیعه هستند. عرب‌های اهواز از نظر روابط اجتماعی، ساختار عشیره‌ای را که متأثر از آداب و سنن مذهبی است تا حد زیادی حفظ کرده‌اند.

عرب‌های ایران موسیقی، آواز، افسانه‌ها، سنت‌ها، خوراک خاص خودشان را دارند. بیشتر از موسیقی پاپ و سنتی فارسی، به موسیقی عربی گوش می‌کنند و سبک «علوانیه» را دارند. برای کودکانشان افسانه‌ها و داستان‌های قدیمی عربی تعریف می‌کنند. در برخی مناطق هنوز به سبک معماری «مضیف» با نی ساختمان می‌سازند، که این سبک بیش از پنج هزار سال عمر دارد و در هویزه و سوسنگرد رایج است.

غذاهای عربی خیلی کم در رستوران‌ها عرضه و بیشتر در خانه‌ها طبخ می‌شود. ولی حالا کنار رودخانه‌ی کارون آلونک‌هایی درست کرده‌اند، میز و صندلی گذاشته‌اند و غذاهای سنتی را در سینی بزرگ می‌آورند. مثلاً نصف سینی یک غذایی به نام امفطح است: گوشت بره آب‌پز شده با تزئینات، آن‌طرفش هم پلوباقلا و زرشک پلو می‌گذارند. این غذا را در سینی‌های بزرگ می‌آورند. هر سینی برای چهار نفر است. کنار رودخانه‌ی کارون منقل هم گذاشته‌اند در قهوه‌جوش‌های مسی به نام دله، قهوه درست می‌کنند، یا دکه‌های فروش فلافل و سمبوسه و کباب کوبیده در لشکرآباد وجود دارد و خیلی ها از این طریق امرار معاش می‌کنند.

نگاهی جامعه‌شناختی به زندگی و فرهنگ مردم عرب خوزستان

علاوه بر این‌ها، عرب‌ها مراسم عروسی و عزاداری را هم بر اساس مناسک مخصوص خودشان برگزار می‌کنند. یکی از شاخص‌ترین این مناسک یزله است، نوعی پایکوبی همراه با شعر و موسیقی که هنگام عروسی و عزا اجرا می‌کنند. محتوای شعرها و نوع موسیقی بنا به مناسبت یزله، غمگین یا شاد می‌شود و گاه همراه با یزله، تیرهوایی هم شلیک می‌شود. یزله همچنین از جمله مناسکی است که بین عرب‌های اهواز و عرب‌های بندری مشترک است.

عرب‌های بندری، عرب‌های ساکن در شهرهای ساحلی و بنادر و جزایر خلیج فارس در بوشهر و هرمزگان هستند. عرب‌های این منطقه ویژگی‌های فرهنگی‌شان و لهجه‌شان به کشورهای عرب حاشیه‌ی خلیج‌فارس نزدیک‌تر است. عرب‌های ساحلی بیشتر یا در کار تجارت‌اند و با دوبی و کشورهای حاشیه‌ی خلیج‌ فارس در داد و ستد هستند یا مشغول صیادی روی آب و دریا. برخی از آنها هم به کویت و امارات و کشورهای عرب همسایه رفته‌اند و در میان آنها بازیگر، خواننده و آهنگساز‌های معروفی هم به چشم می‌خورند. از لحاظ اقتصادی هم وضعیت خوبی دارند.

عرب‌های موسوم به «عربخانه» در خراسان و «عرب‌های خمسه» در استان فارس بخش دیگری از جامعه اعراب ساکن ایران هستند.  عرب‌های خمسه ارتباطاتی با عرب‌های اهوازی دارند اما بیشتر به ایلات قشقایی و بختیاری نزدیک شده‌اند و ساختار عشیرهای خودشان را دارند و عرب‌های خراسان زبانشان بیشتر با زبان فارسی مختلط شده و از لحاظ فرهنگی نیز از روابط قبیله‌ای و عشیره‌ای فاصله گرفته‌اند.

تجربه‌ای متفاوت

آمنه که ۴۸ سال دارد و اهل خوزستان است در باره زندگی اش اینگونه توضیح می دهد: لباس عربی محلی ما عبا است و روی آن هم شال یا روسری می‌پوشیم. فارسی حرف زدن، و به‌ویژه فارسی را روان و بدون لهجه حرف زدن، هم دردسر دارد! برای کسانی که فارسی را خوب صحبت می‌کنند، بسیار پیش آمده که در همان اهواز و آبادان به آنها گفته‌اند که چقدر خوب حرف می‌زنی!

آمنه که در کودکی در محله‌ای از اهواز با همسایگان غیر عرب زندگی کرده است، تجربه‌ای متفاوت دارد و می‌گوید با اینکه موقع صحبت به فارسی همچنان لهجه‌ی عربی دارد اما با این حال فارسی حرف‌زدن برایش راحت‌تر از عربی است! از پنج‌ شش سالگی که برای بازی به کوچه می‌رفتیم، همبازی‌هایمان بیشتر فارس‌زبان بودند و بعد هم رفتیم مدرسه و آنجا هم باید فارسی صحبت می‌کردیم. در خانه عربی صحبت می‌کردیم ولی خانواده‌ی پرجمعیتی بودیم و همه‌مان مدرسه می‌رفتیم و کم‌کم عادت کرده بودیم که خواهر برادرهای هم‌سن و سال با هم فارسی صحبت کنیم. چون نمی‌شد در بیرون، دوستانمان همه فارسی صحبت کنند و فقط ما عربی صحبت کنیم.

بعد هم که در دانشگاه و محل کار، به زبان فارسی صحبت می‌کنیم و هرچه از محیط خانواده دورتر می‌شدیم، عربی‌مان ضعیف‌تر می‌شد. برای همین الان هم حروف عربی را به درستی و آن طور که باید، نمی‌توانم تلفظ کنم، یا بعضی کلمه‌های عربی را چون نمی‌توانستم در زندگی روزمره‌ام در بیرون خانه استفاده کنم، در ذهنم نمی‌ماند. در این میان خانواده‌های عربی هم هستند که حتی در خانه با فرزندانشان فارسی حرف می‌زنند چون می‌خواهند وقتی بچه وارد جامعه‌ می‌شود و به مدرسه می‌رود، فارسی بلد باشد.

لباس سنتی

لباس زنان

نگاهی جامعه‌شناختی به زندگی و فرهنگ مردم عرب خوزستان

عبایه یا عبا (چادر مشکی عربی)

چادری سیاه رنگ است که در قسمت میانی طرفین بُرش دارد و دست‌ها تا مچ از آن قسمت بیرون می‌آید، پارچه عبا از جنس ابریشم است و تمام مراحل برش و دوخت آن با دستان پر برکت زنان عرب انجام‌ میشود. شیله به شال روسری بلندی که به رنگ سیاه است می‌گویند. این روسری جنس‌های مختلفی از جمله کتان، نخ، ابریشم و … دارد. مرغوب‌ترین نوع شیله “فوطه” و “جز” نام دارد، به جنس کتان آن نیز “بلبول” می‌گویند.

لباس مردان

نگاهی جامعه‌شناختی به زندگی و فرهنگ مردم عرب خوزستان

مردان دشداشه می‌پوشند که لباسی یکسره و بلند تا مچ پا و معمولاً سفید رنگ و در تابستان نیز خنک است. عرب‌های خوزستان در مراسم‌ رسمی با اهدای لباس و اشیاء فرهنگی عربی از مقامات دولت استقبال می‌کنند. بشت یا خاچیه، پوششی بلند که روی دشداشه می‌پوشند و جنس آن از نخ پشمی نازک است.

گرگیعان

نگاهی جامعه‌شناختی به زندگی و فرهنگ مردم عرب خوزستان

گرگیعان از آداب بسیار کهن است که هر ساله در ۱۵ رمضان در اهواز اجرا می‌شود. در این شب کودکان عرب با پوشیدن لباس‌های عربی به خیابان‌ها آمده و کیسه‌های کوچکی را که از قبل تهیه کرده‌اند به گردن می‌آویزند و با خواندن سرودهای مردمی این شب، به درب منازل همسایگان رفته و از آنان عیدی و شیرینی می‌گیرند.

قهوه خوری و دلّه قهوه

نگاهی جامعه‌شناختی به زندگی و فرهنگ مردم عرب خوزستان

مردم عرب اهواز همچون دیگر مردم کشور فرهنگ خاص خود را دارند. مراسم قهوه خوری جزو آثار ثبت ملی در ایران است. دلّه قهوه یکی از اشیاء و ابزار فرهنگی مردم عرب است که در مراسم‌ رسمی چه مراسم بین‌المللی و بازدیدشان، همواره از این وسیله در پذیرایی‌ها به عنوان نماد فرهنگی استفاده شده‌ است.

زبان

گویش عربی خوزستان جزو گویش‌های عراقی-خلیجی محسوب می‌شود. اگر چه بسته به مناطق مختلف استان، تفاوت‌هایی با یکدیگر دارد و لهجه عربی خرمشهر را فصیح‌ترین و اصلی‌ترین لهجه این گویش می‌دانند. درواقع، عرب‌های خوزستان ساکنان بومی آن منطقه می‌باشند که به زبان عربی تکلم می‌کنند.

موسیقی

نگاهی جامعه‌شناختی به زندگی و فرهنگ مردم عرب خوزستان

موسیقی علوانیه نام یکی از سبک‌ها یا الحان موسیقی عربی خوزستان است. نام این سبک برگرفته از نام سراینده آن علوان الشویع که در نوازندگی این سبک تخصص داشت گرفته شده‌ است. همچنین علوانیه یکی از میراث‌های معنوی عرب‌های ایران به‌شمار می‌آید. موسیقی عربی در استان خوزستان به دو دسته کلاسیک یا مقامی و موسیقی ریفی یا محلی (روستایی) تقسیم می‌شود.حسن معشوری، سامر زرگانی، علی ادریس، علی رشداوی شیخ کریم باوی حسان اگزار چنانی زاده از خوانندگان معروف عرب زبان هستند.

رقص

یکی از عادات خاص مردم عرب رقص محلی چوبیه است، رقص محلی یا رقص مردمی قدیمی‌ترین شکل رقص است که نشان‌گر حالات، عادات و فرهنگ یک قوم و یا ساکنان یک منطقه جغرافیائی خاص بوده و در قالب مجموعه‌ای از حرکات موزون اجرا می‌شود. باستان شناسان و مورخین می‌گویند: رقص بخش مهمی از فرهنگ انسانهای اولیه بود به طوری که آنان از طریق رقص و با استفاده از حرکات موزون احساسات خود را به دیگران بیان می‌نمودند، رقص چوبیه یکی از همین رقص‌های مردمی عرب‌هاست که به نظر می‌رسد از قدمت زیادی برخوردار است.

منبع: وب سایت آسو – ویکی پدیا

راهنمای خرید ظروف مسی، همه‌چیز درباره این ظرف‌های ایده‌آل!


برترین‌ها: ظروف مسی به عنوان یکی از قدیمی‌ترین عناصر و المان‌های خانه و آشپزخانه‌های ایرانی همچنان هم طرفداران خود را دارد. همه ما خانه‌های مادربزرگ‌هایمان را به خاطر داریم. آشپزخانه‌هایی که در گوشه‌ای از سکوی آن‌ها ظروف مسی در سایز‌های مختلف چیدمان شده بودند و هر کدام به شکلی برق می‌زدند. اما این ظروف همچنان هم به قوت خودشان باقی مانده‌اند و حتی شاید بهتر است بگوییم که تنوع بسیار زیادی نیز پیدا کرده‌اند.

به طور کلی باید بگوییم که ظروف مسی جدا از ظاهر جذاب و زیبای خود فواید بسیار زیادی دارند که همین مسئله نیز باعث می‌شود که به یکی از گزینه‌ها و اولویت‌های اول خرید افراد تبدیل شوند. اما باید این نکته را در نظر داشته باشید که صرفِ خرید ظروف مسی کافی نخواهد بود. شما باید در زمان خرید ظروف مسی خود، جوانب و عوامل بسیاری را در نظر داشته باشید و در نهایت نیز با توجه به نکات خرید ظروف مسی دست به خرید این محصول بزنید. به همین دلیل نیز در این مطلب با شما هستیم تا به موضوع راهنمای خرید ظروف مسی بپردازیم و شما را با چگونگی خرید این محصول آشنا کنیم.

راهنمای خرید ظروف مسی، همه‌چیز درباره این ظرف‌های ایده‌آل!

مزایای استفاده از ظروف مسی

همان‌طور که پیش از این نیز اشاره کردیم استفاده از ظروف مسی علاوه بر آنکه ظاهر زیبایی دارد و برق چشم‌نوازی می‌زند، می‌تواند مزایای بسیار دیگری را نیز به دنبال داشته باشد. یکی از اصلی‌ترین مزایای استفاده از ظروف مسی بهره‌وری از طول عمر بالای این محصول است. این ظروف بر عکس تفلون و سایر متریال‌هایی که امروزه مورداستفاده قرار می‌گیرند طول عمر بسیار زیادی دارند. به همین دلیل هم هست که خیلی از افراد، ظروف مسی مادربزرگ‌های خود را نیز هم‌چنان استفاده می‌کنند. در این رابطه باید بگوییم که اگر قلع روی ظروف مسی به هر دلیلی از بین برود شما می‌توانید با کمک سفیدکاری، آن را مجدداً شبیه روز اول کرده و مثل گذشته از آن استفاده نمایید.

مسئله دیگری که می‌توان از میان مزایای ظروف مسی نام برد موضوع بسیار مهم حمایت از محیط‌زیست است. به طور کلی باید بگوییم که ظروف مسی قابل بازیافت هستند و مواد اولیه آن‌ها نیز به راحتی در طبیعت یافت می‌شود. علاوه بر این از آنجایی که ظروف مسی رسانایی خیلی خوبی دارند می‌توانند گرما را با سرعت بیشتری به غذا انتقال داده و در نتیجه در مصرف انرژی صرفه‌جویی نمایند.

موضوع مهم دیگری که باید به آن اشاره کنیم انتقال حرارت به صورت یکنواخت است. امروزه بسیاری از ظروفی که در بازار موجود هستند به شکلی طراحی شده‌اند که اگر آن‌ها را بر روی شعله قرار دهید صرفاً حرارت را به سطح ظروف انتقال می‌دهند. این در صورتی است که ظروف مسی قابلیت آن را دارند که حرارت را به صورتی یکنواخت در سرتاسر ظرف پخش کنند. این موضوع باعث می‌شود که غذا سریع‌تر پخته شده و حرارت یکنواخت آن، تا حدودی مانع از سوختن غذا شود.

نکات خرید ظروف مسی

برای آنکه بتوانید ظروف مسی مناسبی را برای خود خریداری کنید باید به نکات بسیاری توجه داشته باشید. یکی از اولین و مهم‌ترین مسائل توجه به شفافیت ظروف مسی شماست. شما باید در زمان خرید این محصول به شفافیت بدنه آن به خوبی دقت کنید. به طور کلی هرچه شفافیت بدنه ظروف مسی شما بیشتر باشد، محصول موردنظر مرغوب‌تر بوده و از کیفیت بالاتری برخوردار است.

مسئله مهم دیگری که باید در ضمن خرید ظروف مسی در نظر داشته باشید شکل کلی بدنه ظرف است. شما باید به دنبال محصولی باشید که بر روی سطح بدنه آن هیچ‌گونه فرورفتگی، ترک‌خوردگی، شکستگی و… دیده نشود. متأسفانه امروزه فروشندگان بسیاری به این موضوع توجه ندارند و بدون آنکه خریداران خود را از این مسئله آگاه کنند ظروف مسی ترک‌خورده و یا فرورفته را به آن‌ها می‌فروشند.

راهنمای خرید ظروف مسی، همه‌چیز درباره این ظرف‌های ایده‌آل!

نکته مهم دیگری که می‌تواند به هوشمندانه‌تر بودن خرید ظروف مسی کمک کند دقت در ماشینی و یا دست‌ساز بودن این ظروف است. به طور کلی ظروف مسی که در بازار موجود هستند به دو صورت ماشینی و دست‌ساز تولید می‌شوند. معمولاً در نمونه‌های دست‌ساز این ظروف می‌توان جای قلم کاری را به خوبی مشاهده کرد. از آنجایی که در ساخت ظروف مسی دست‌ساز درصد بیشتری مس به کار می‌رود غالباً این نوع از ظروف مسی وزن بیشتری دارند و سنگین هستند. این در حالی است که ظروف مسی ماشینی یا همان کارخانه‌ای، هیچ‌گونه قلم کاری ندارد و سطح آن نیز کاملاً صاف و صیقلی خواهد بود. پیشنهاد ما این است که برای خرید ظروف مسی به سراغ نمونه‌های دست‌ساز این محصول بروید، چراکه هم کیفیت بالاتری دارند و طول عمر بیشتری برایتان خواهند داشت و هم اینکه از نظر ظاهری و زینتی نیز بسیار زیباتر و مناسب‌تر هستند.

بد نیست به این مسئله نیز اشاره کنیم که امروزه ظروف نچسب مسی نیز از محبوبیت بالایی برخوردار هستند، چراکه استفاده از این ظروف بسیار راحت بوده و کارایی آن‌ها نیز از بسیاری متریال‌های دیگر موجود در بازار به مراتب بیشتر است.

در نهایت نیز باید به قیمت ظروف مسی اشاره کنیم. طبیعی است که بررسی قیمت هر محصولی می‌تواند در خرید آن تأثیر بسیار زیادی داشته باشد. به همین دلیل نیز خرید ظروف مسی هم از این ماجرا مستثنی نیست و قطعاً می‌توان قیمت را به عنوان یکی از معیار‌های مهم خرید ظروف مسی به شمار آورد. نکته‌ای که در این زمینه باید به آن اشاره کنیم این است که هرچه درصد مس به‌کاررفته در ظروف مسی شما بیشتر باشد، این ظروف هزینه به مراتب بیشتری را به دنبال خواهند داشت.

شما می‌توانید بر اساس نیاز، تعداد افراد خانواده، میزان مصرف و همین‌طور سلیقه خود مدل‌های مختلفی از ظروف مسی را در بازار ملاحظه کنید و در نهایت نیز گزینه‌های مناسب و هوشمندانه‌ای را خریداری نمایید.

تمیز کردن ظروف مسی

علاوه بر نکاتی که در ضمن خرید ظروف مسی اهمیت پیدا می‌کنند شما باید به نکات نگهداری از این محصول، بعد از خرید نیز توجه لازم را داشته باشید. به طور یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های افراد در این زمینه تمیز کردن ظروف مسی است. به همین دلیل نیز باید ۳ راه کلی برای این کار در نظر گرفت.

اولین راه این است که یک فنجان آب‌لیمو را درون یک ظرف بریزید و آن را با مقداری پودر لباس‌شویی ترکیب کنید. این محلول را با کمک یک پارچه نرم بر روی ظروف مسی خود بکشید. با این کار می‌توانید لکه‌های مشکی که بر روی ظروف مسی شما وجود دارند را به خویی از بین ببرید.

راهنمای خرید ظروف مسی، همه‌چیز درباره این ظرف‌های ایده‌آل!

راه دیگری که پیش روی شما قرار می‌گیرد استفاده از سس گوجه‌فرنگی و کچاپ است. برای این کار باید مقداری سس را بر روی ظرف بریزید و آن را به خوبی بر روی بدنه مسی آن بمالید. چند دقیقه صبر کنید و بگذارید که به خوبی بر روی ظرف عمل کند. بعد از آن سس را با کمی فشار و نیروی بیشتر از روی ظرف مسی خود پاک کنید. بعد از آن هم ظرف خود را به خوبی بشویید و شاهد برق افتادن آن شوید!

راه سوم برای تمیز کردن ظروف مسی می‌توانید کمی حرفه‌ای‌تر عمل کنید، آن هم با کمک یک جلا سنج. در این روش شما باید سطح بیرونی ظروف مسی خود را با کمک یک لایه جلا سنج بپوشانید و چیزی حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه به آن فرصت دهید. بعد از این مدت نیز با کمک یک پارچه نرم بر روی سطح ظرف مسی خود بمالید و آن را پاک کنید. در این حالت مجدداً نیاز خواهید داشت که از یک پارچه نسبتاً زبرتر کمک بگیرید. با کمک این پارچه و البته با کمی فشار بیشتر بر روی ظرف مسی خود بمالید و آن را مثل روز اول خود تحویل بگیرید!

درباره نعمت برادر؛ قهرمانی با ۹۰ بخیه بر صورت


روزنامه خراسان – نرگس عزیزی: در روز‌های اخیر در شبکه‌های اجتماعی داستان «بریجر واکر»، پسربچه شش ساله‌ای که برای محافظت از خواهر چهار ساله‌اش خود را جلوی سگ انداخته بوده، سر و صدای زیادی به پا کرده است. بریجر وقتی می‌بیند سگی به خواهرش حمله می‌کند، بین سگ و خواهرش می‌ایستد تا سگ نتواند به خواهرش آسیب بزند. بعد از این حمله، بریجر زیر عمل دو ساعته رفت تا پزشکان بتوانند با ۹۰ بخیه تا حد امکان آسیب‌های وارد شده را ترمیم کنند.

برادری قهرمان با ۹۰ بخیه بر صورت

این طور که رسانه‌ها نقل کرده‌اند این پسر درباره چرایی کارش گفته است: «با خودم فکر کردم اگر قرار باشد کسی بمیرد، بهتر است من باشم نه خواهرم.» اقدام شجاعانه این پسر توجه افراد زیادی را به خود جلب کرد و برخی از چهره‌ها پیام‌هایی برای او فرستاده‌اند؛ کریس اوانز، بازیگر «کاپیتان آمریکا» در سری فیلم‌های کمپانی مارول که شخصیت مورد علاقه بسیاری از کودکان است برای او پیام تصویری فرستاده و او را قهرمان خطاب کرده است.

در نمونه‌ای دیگر تام هالند، بازیگر «اسپایدرمن» تلفنی با این پسر بچه صحبت کرده است و گفته به او افتخار می‌کند و تصور می‌کند خواهر او خیلی خوش‌شانس است که چنین برادری دارد. شاید شما هم با خواندن این داستان با خود فکر کنید آیا واقعا باید همه خواهر و برادر‌ها به وقت خطر از همدیگر این طور مراقبت کنند؟ و اگر بخواهیم مراقبت از همدیگر را به فرزندان‌مان بیاموزیم باید به چه نکاتی توجه کنیم؟

آموزش فرزندان برای مراقبت از یکدیگر را فراموش نکنید

اگر با خود تصور می‌کنید که خب مراقبت از کودکان وظیفه بزرگ سالان است و داشتن چنین توقعی از کودکان برای مراقبت از همدیگر درست نیست، باید بگویم تصور شما تا حدی درست است. مراقبت از کودکان قطعا در درجه اول وظیفه والدین و دیگر بزرگ سالان است، اما توجه داشته باشید که خطرات همیشه با هماهنگی ما بزرگ تر‌ها وارد زندگی فرزندان ما نمی‌شوند. در همین ماجرای بریجر، خانواده این پسربچه برای مهمانی به خانه یکی از دوستان خود رفته بودند.

کودکان با اطلاع بزرگ تر‌ها به حیاط می‌روند و بعد آن‌جا سگ یکی از همسایه‌ها به صورت ناگهانی به آن‌ها حمله می‌کند. واقعیت این است که اگر بریجر برای مراقبت از خواهر کوچکش (که با توجه به سن اش آسیب‌پذیرتر است) خودش را جلو نمی‌انداخت، معلوم نبود چه اتفاقی برای آن دختر می‌افتاد. پس در عین حال که تمام تلاش خود را برای مراقبت اصولی و به اندازه از فرزندان خود به کار می‌برید، آموزش و تمرین دادن فرزندان به مراقبت از همدیگر را هم فراموش نکنید.

برادری قهرمان با ۹۰ بخیه بر صورت

تصوری متعادل از رابطه خواهر و برادری داشته باشید

برخی والدین با خواندن این داستان، آهی کشیده و یاد تمام موقعیت‌هایی می‌افتند که فرزندان‌شان سر به سر هم می‌گذارند. اگر شما هم جزو این گروه هستید، پس بگذارید همین ابتدای کار موضوعی را روشن کنیم. اگر تصور می‌کنید کودکان شما قرار است یا به شدت هوای هم را داشته باشند یا در نقطه مقابل سر به سر هم بگذارند، دچار خطایی اساسی شده‌اید. رقابت و کمی اختلاف بین خواهر و برادر‌ها کاملا طبیعی است. پس اگر فرزندان شما گاهی با هم مشکل دارند، ناامید نشوید. در عوض به فکر تقویت رفتار‌های مثبت در آن‌ها باشید.

متناسب با توان کودک از او توقع داشته باشید

یکی از مشکلات شایعی که وقتی موضوع مراقبت از خواهر و برادر مطرح می‌شود، بروز می‌کند، توقع بیش از حد والدین از فرزندان است. توجه داشته باشید برای داشتن توقعی به اندازه در کنار توان جسمی و روانی کودک متناسب با سن او، باید به تفاوت‌های فردی کودکان هم توجه داشت. پس اگر فرزند شما به عنوان مثال بسیار محتاط است از او توقع مداخله در موقعیت‌های خطرناک ناگهانی را کمتر داشته باشید و در عوض او را تشویق کنید تا در موقعیت‌هایی آرام‌تر، مراقبت از اطرافیان خود را تمرین کند.

این داستان را برای فرزندتان تعریف کنید

داستان‌هایی، چون داستان بریجر، این امکان را دارند که با تعریف آن برای فرزندان‌مان نشان دهیم که چه رفتار‌هایی از نظر ما ارزشمند است. وقتی بچه‌ها تحسین ما از رفتار‌های دیگران را می‌بینند، متوجه ارزش‌های مدنظر ما می‌شوند. این مسئله قدم اول در تشویق کودکان به انجام چنین رفتار‌هایی است.

برادری قهرمان با ۹۰ بخیه بر صورت

با روش‌های مختلف این رفتار را تقویت کنید

اگر می‌خواهید فرزندان شما هوای همدیگر را داشته باشند، لازم است رفتار‌های مراقبت کردن را در آن‌ها به صورت عمومی هم تقویت کنید. مراقبت از یک گیاه یا یک حیوان یکی از موقعیت‌هایی است که به ویژه کودکان کم‌سال می‌توانند از آن بهره زیادی ببرند و مهارت‌های خود را تقویت کنند. یکی دیگر از منابع خوب برای معرفی چنین رفتارهایی، کتاب‌های داستان کودکانه هستند. توجه داشته باشید لازم نیست در کتاب داستان خواهر و برادر‌ها چنین رفتار‌هایی را انجام داده باشند بلکه وقتی کودک داستان‌هایی را می‌شنود که به صورت کلی مراقبت از همدیگر و از خودگذشتگی را تشویق می‌کنند، باز هم الگوبرداری از شخصیت‌ها اتفاق افتاده و همین به تقویت چنین رفتار‌هایی کمک خواهد کرد.

این خطرات را جدی بگیرید

اما نکته آخر این‌که در زمان آموزش این موارد، خطراتی در کمین است که لازم است جدی گرفته شوند. خطر اول زمانی است که توقع از یکی از بچه‌ها در خانه بیش از حد است. درست است که فرزندان بزرگ‌تر توانایی بیشتری در مراقبت از کوچک‌تر‌ها دارند، اما توجه داشته باشید اگر فرزند بزرگ شما احساس کند که تنها او موظف است تا از دیگری مراقبت کند، این برداشتِ بی‌عدالتی می‌تواند باعث شود تا او به این مسئله تنها به شکل وظیفه‌ای ناخوشایند نگاه کند. خطر بالقوه دوم، اما مربوط به زمانی است که کودک احساس می‌کند انتظارات از او بیش از حد است. این برداشت می‌تواند به خستگی کودک یا حتی احساس بیزاری از خواهر و برادری که وظیفه مراقبت و توجه از او بر عهده کودک است، بینجامد.

برادری قهرمان با ۹۰ بخیه بر صورت