متقاضیان مدرک معتبر زبان انگلیسی این راهنما را بخوانید


هفته نامه همشهری جوان:  چند سالی است که پای دانشجوها برای ادامه تحصیل به آن طرف باز شده و به مرور و با جهانی شدن دهکده جهانی، اهمیت دانستن یک زبان بین المللی برای همه مکشوف شده.

با بالا رفتن این آگاهی و میزان تبادل دانشجو کم کم آزمون های مختلف بین المللی هم به ایران راه پیدا کردند. با این حساب، هر روز اسامی آزمون های جدیدی به گوش می رسد که همین طور در حال تکثیر هستند. هر کدام به بهانه ای و برای کاری جدید. یعنی دیگر گذشته آن وقتی که فقط یک تافل برای زبان بود و برای نشستن پای آزمون اش باید کلی هزینه سفر به یکی از کشورهای همسایه می کردیم.

 

متقاضیان مدرک معتبر زبان انگلیسی این راهنما را بخوانید
 هرچند که حالا توی مملکت خودمان هم مجوز برگزاری این امتحان موجود است. نکته اینکه الان حتی طوری شده که خودمان هم دست به کار شده ایم و آزمون زبان طراحی کرده ایم! یعنی غیر از تافل، مدرک های خارجی و داخلی دیگری هم هست که بسته به نیاز، می شود یکی شان را انتخاب کرد.

چه بخواهید فقط یک مدرک به مدارک قاب گرفته روی دیوارتان اضافه کنید یا قصد ادامه تحصیل و مهاجرت و کار به دیگر کشورها را دارید، باید بدانید که چه مدرکی به دردتان می خورد یا اصلا کشور موردنظر چه چیزی را قبول می کند. بی دلیل خودتان و جیب تان را به زحمت نیندازید و آب در هاون نکوبید و قبل از دست به جیب شدن و پرداخت هزینه ثبت نام، ببینید اصلا مدرک این آزمون به کارتان می آید یا نه.

1- TOEFL

با اینکه این روزها و با مد شدن آیلتس و GRE کمتر اسم تافل را می شنویم. اما هنوز هم اگر قصد ادامه تحصیل در ایالات متحده آمریکا و کانادا را دارید، باید مدرک تافل بگیرید. در مجموع برای 4400 کالج و دانشگاه در سراسر جهان، هنوز این مدرک معتبر است. علاوه بر این، مهاجرانی هم که دارای مشاغل حرفه ای هستند برای ادامه فعالیتشان دائما به یک رتبه تافل نیاز دارند. البته نمره کسب شده در این آزمون فقط تا دو سال اعتبار دارد.

از کجا آمده؟

تافل بچه معروف آزمون های زبان است و هنوز هم خیلی ها فکر می کنند کسی که تافل دارد، زبانش عالی است. اما دارندگان مدرک تافل معتقدند شما اگر مهارت های لازم برای آزمون تافل را به دست آورید، با انگلیسی متوسط هم می توانید نمره خوبی بگیرید. آزمون تافقل متعلق به سرویس سنجش تحصیلی (ETS) دانشگاه پرینستون است. این آزمون به دو شکل (PAPER BASED TOEFL) PBT کتبی و (INTERNET BASED TOEFL)   IBT اینترنتی برگزار می شود که شکل اینترنتی آن رایج تر است.

 

متقاضیان مدرک معتبر زبان انگلیسی این راهنما را بخوانید

چطور بگیریمش؟

PBT: آزمون کتبی تافل از سه بخش شنیداری listening(50 پرسش)، ساختار و نگارش structure & Written Expression (40 پرسش) و درک مطلب Reading (50 پرسش) تشکیل شده که برای پاسخگویی به 140 پرسش آن 115 دقیقه یعنی یک ساعت و 45 دقیقه وقت دارید.

IBT: در آزمون اینترنتی تافل بخش جدیدی به نام «بخش گفتاری» وجود دارد و در عوض قسمت ساختار که در آزمون کتبی وجود دارد، حذف شده است. گرامر هم به طور غیرمستقیم در بخش های مختلف آزمون مورد سوال قرار می گیرد. ضمنا خلاصه برداری (Note taking) هم در بخش شنیداری مجاز است. در بخش نگارش باید به تایپ انگلیسی مسلط باشید. تعداد سوالات هم در هر چهار بخش تافل اینترنتی (شنیداری، درک مطلب، گفتاری و نگارش) 30 سوال است که در مجموع 120 سوال می شود.

برای ثبت نام در این آزمون فقط کافی است تا سایت سازمان سنجش قدم رنجه کنید! هزینه تافل حدود 1 میلیون تومان است.

 


2- IELTS

مدرک آیتلس هم مشابه تافل است و تفاوت آن در نوع دانشگاهی است که می خواهید برای تحصیل انتخاب کنید. بعضی از دانشگاه ها مدرک تافل را قبول دارند و بعضی دیگر آیلتس را. اما در کل آزمون آکادمیک آیلتس مخصوص دانشجوهایی است که می خواهند در یک دانشگاه انگلیسی زبان ادامه تحصیل دهند. خیلی از دانشگاه های کانادا، انگلیس، استرالیا، نیوزلند و آمریکا مدرک آیلتس را به رسمیت می شناسند. ضمنا مدرک عمومی آیلتس برای مهاجران کشورهای کانادا، استرالیا و نیوزلند الزامی است.

از کجا آمده؟

آزمون آیلتس در واقع یک تافل انگلیسی است که در مقابل تافل آمریکایی قرار دارد و توسط دانشگاه کمبریج، کنسول انگلستان و مرکز آیلتس استرالیا طراحی شده. آیلتس به دو شکل آکادمیک (Academic Training) و عمومی (General Training) برگزار می شود. هر سال حدود یک و نیم میلیون نفر در آزمون آیلتس شرکت می کنند.

 

متقاضیان مدرک معتبر زبان انگلیسی این راهنما را بخوانید

چطور بگیریمش؟

در آزمون آیلتس هر چهار بخش مهارت اصلی زبان – مهارت های شنیداری، گفتاری، درک مطلب و نگارش- سنجیده می شود که فقط قسمت های شنیداری و گفتاری در هر دو شکل آزمون (عمومی و آکادمیک) یکسان است. پس موقع ثبت نام نوع آزمون را انتخاب کنید. زمان پاسخگویی به قسمت های درک مطلب و نگارش هرکدام، یک ساعت، قسمت شنیداری 30 دقیقه و قسمت گفتاری 14-11 دقیقه است. زمان کلی آزمون تقریبا دو ساعت و 45 دقیقه برای مجموع 82 سوال است. سوالات آیلتس از بسیار آسان تا بسیار مشکل طراحی شده و نمره آزمون از صفر (ناآشنای کامل به انگلیسی) تا نه (کاملا مسلط به انگلیسی) است. نمره موردقبول هر دانشگاه متفاوت است. اما به طور کلی نمره 9 عالی، 7 خوب، 5 متوسط و 3 ضعیف محسوب می شود.

آزمون آیلتس در ایران برگزار می شود اما باید حواستان را جمع کنید و سراغ موسسات غیرقانونی نروید. در حال حاضر فقط سه مرکز «آیلتس ایران»، «آیلتس تهران» و «دانشگاه آزاد اسلامی» مجوز بین المللی و تاییدیه سازمان سنجش آموزش کشور را دارند و بقیه موسساتی که ادعای برگزاری آزمون را دارند، غیرقانونی هستند. هزینه این آزمون هم می شود به عبارتی، حدود 950 هزار تومان.

 


نکته های کلاس رفتن

امتحان دادن یاد می دهند!

مراکز مختلفی هستند که بریا آزمون های مختلفی مثل تافل و آیلتس و … دوره های فشرده و نیمه فشرده و عادی دارند. این کلاس ها در واقع مهارت شما را برای شرکت در آزمون بالا می برند و آموزش زبان به شکل کلاس های عادی ندارند. به طورمثال به شما یاد می دهند که در بخش شنیداری آزمون بهتر است که به کدام بخش از گفت و گو دقت کنید یا در قسمت خواندن و پاسخ دادن به سوالات مربوط به متن، ابتدا سوالات را بخوانید و بعد سراغ متن بروید. در مورد بخش سخن گفتنتان (اسپیکینگ) هم به طور نمونه برایتان شرح می دهند که در هر آزمون چند بخش وجود دارد و در هر بخش چه باید بکنید.

 یاد می گیرید در هر دام از این قسمت ها چطور شروع کنید، چه لحنی بگیریدو چطور تمام کنید و… تا امتیاز بیشتری نصیب تان شود. حضور در این دوره ها بسته به خواست و انتخاب شما به صورت مجزا برای یک بخش و یا کلی است. در حال ترکیبی در زمانی که در کلاس حضور دارید همه بخش ها موردتوجه و پرداخت قرار می گیرد. در روش دیگر، کلاس های هر بخش جداگانه است و خواندن، شنیدنف حرف زدن و … به صورت مجزا تشکیل می شود و برای حضور در هر کدام اینها باید جداگانه ثبت نام کنید.

ثبت نام به این شکل در نهایت برایتان گرانتر از اولی درمی آید. یادتان باشد که مهم ترین نکته استفاده از منابع درست و متناسب با آزمون موردنظراست این آزمون ها به منابع خاصی محدود نمی شوند. بنابراین باید براساس میزان دانش زبانی تان مفیدترین کتاب ها را انتخاب کنید. برای توقیت مهارت شنیداری سعی کنید سی دی های آموزشی را در هر شرایطی گوش کنید و فقط دنبال جای آرام و ساکت نباشید. خودتان را برای شرایط ویژه جلسه امتحان – همهمه شرکت کننده ها و ممتحنین و کیفیت پایین سیستم صورتی آماده کنید.و گوش دادن مرتب به موضوعات مختلف، گوش شما را به انگلیسی عادت می دهد. شما باید این مهارت را به دست آوردی که هم بشنوید، هم درک کنید و هم نکات مهم را یادداشت کنید.

 

متقاضیان مدرک معتبر زبان انگلیسی این راهنما را بخوانید

نکته های امتحان دادن

برای شرکت در آزمون زبان مثل شرکت در کنکور طبیعتا احتیاج به منابعی دارید تا خودتان را به سطح قابل قبول برسانید و بعد به روش هایی برای تمرین و تکرار برسید. شرکت در آزمون زبان ولی مثل شرکت در کنکور هنر است. هیچ وقت منابع مشخص و دقیقی برای شما وجود ندارد و باید در زمینه های مختلف مطالعات متنوع داشته باشید و کتاب های مختلفی را که به عنوان منبع معری می شوند بخوانید به این امید که احتمال کارآمدی آن کتاب در آزمونتان بیشتر بوده باشد. منابع آزمون زبان از آنجایی که به مهارت های شما مربوط است مشخص نیست با این حال خیلی هم دستتان خالی نیست.

 کتاب هایی برای بالا بردن دایره لغات، گرامر بیشتر مورد توجه در آزمون ها! و… وجود دارد. ضمن خواندن این کتابها می توانید از فلش کارت هایی که وجود دارد برای یادآوری آموخته هاتان استفاده کنید. ضمنا هر موسسه ای که برای آمادگی در آزمون در کلاس هایش شرکت می کنید معمولا و علی الظاهر جزوات و منابع خودش را به شما معرفی می کند. هر چد که احتمالا فقط ویرایش آنها با دیگر موسسات فرق دارد.                        

اگر احساس می‌کنید زشت هستید، بخوانید


برترین‌ها: بار‌ها به شما گفته‌اند که زشت هستید، و چه زن‌ها و چه مرد‌ها حداقل از نظر ظاهری جذب‌تان نمی‌شوند. چه می‌شود کرد؟ ژنتیک کار خودش را کرده است و البته خوشایند نیست. اما چیزی که باید بدانید این است که دنیا به آخر نرسیده است!

در واقع شما می‌توانید انسان بهتری باشید و از طریق شخصیت‌تان جذابیت کسب کنید. در این مطلب به شما خواهیم گفت راهکار‌هایی که کمک‌تان می‌کنند با زشت بودن‌تان کنار بیایید چه هستند.

اگر احساس می‌کنید زشت هستید، بخوانید

بیایید روراست باشیم

هرچند انسان‌ها سلیقه‌های متفاوتی دارند و استاندارد خاصی برای زیبایی وجود ندارد که همه‌ی نژاد‌ها و فرهنگ‌ها با آن موافق باشند، اما تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که «چهر‌ه‌ی متوسط» دارند جذاب‌تر محسوب می‌شوند و صورت‌های جذاب معمولا متقارن‌اند. در یک صورت متقارن، نیم رخ چپ و راست یکسان‌اند.

ممکن است از خودتان بپرسید چرا صورتی متقارن ندارید، اما نیاز به این سوال نیست. واقعیت این است که ژنتیک، مهمترین فاکتور در زیبایی است و چیزی نیست که بتوانید آن را کنترل کنید. به همین دلیل اولین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که ظاهرتان را بپذیرید.

چرا باید ظاهرتان را همین طوری که هست بپذیرید؟

اینکه فقط باور کنید و بپذیرید که زیبا نیستید یا راحت‌تر بگوییم «زشت هستید» کافی نیست. شما باید نسبت به ظاهری که دارید احساس راحتی کنید و از دست پدر و مادرتان بابت ظاهری که دارید عصبانی و شاکی نباشید! لطفا جوری رفتار نکنید که انگار یک قربانی هستید! در عوض مسئولیت ظاهرتان را بپذیرید و قبولش کنید. وقت‌تان را صرف چیز‌هایی کنید که در کنترل شما هستند.

این را نیز بدانید که این فقط شما نیستید که احساس می‌کنید زشت هستید. خیلی از افراد به دلایل گوناگونی احساس زشت بودن می‌کنند، حتی افرادی که شما آن‌ها را «زیبا» می‌دانید. به طور کل، احساس تردید نسبت به ظاهر، نسبتا شایع است. طبق یافته‌های علمی، همه‌ی ما در ضمیر ناخودآگاه خود تمایلی طبیعی به بی‌رحمانه قضاوت کردن ظاهر خود داریم. چرا؟ دانشمندان می‌گویند وقتی که در آینه به خود نگاه می‌کنیم، عیب‌ها بسیار پُررنگ به چشم‌مان می‌آیند و معیار‌هایی که برای سنجش زیبایی دیگران به کار می‌بریم در نگاه به خودمان ناپدید می‌شوند.

ضمنا عیب‌ها و کاستی‌های ما آنقدر توجه‌مان را به خود جلب می‌کنند که مثبت‌ها را نمی‌بینیم؛ بنابراین خیلی مهم است که این طور تصور نکنید آن‌هایی که در نظر شما زیبا و جذابند، راحت‌تر و شادتر از شما هستند. حتی ممکن است آن‌ها بیشتر از شما نسبت به خودشان تردید داشته باشند و احساس «زیبا نبودن» کنند. واقعیت این است که برخی از افراد واقعیت را همانطوری که هست نمی‌بینند؛ بنابراین اگر بتوانید یاد بگیرید احساس‌تان را بپذیرید، لطف بزرگی در حق خودتان کرده‌اید.

بدین ترتیب نه تنها مدام وقت‌تان را صرف نگرانی در مورد ظاهرتان نمی‌کنید، بلکه احساس ناامنی و بیقراری نیز نمی‌کنید. پذیرفتن ِ خود، به شما اعتماد بنفس می‌دهد، زیرا می‌دانید که چه کسی هستید و بیشترین استفاده را از هر آنچه که هستید می‌کنید.

اگر ظاهرتان را همانطوری که هست بپذیرید به دیگران حسادت نخواهید کرد

این نکته‌ی مهمی است. حسادت و حسرت هیجاناتی نیستند که دل‌تان بخواهد تجربه‌شان کنید. حسادت، احساسی سمی است که باعث می‌شود مثل یک قربانی رفتار کنید و زندگی با «قربانی‌ها» خیلی خوب تا نمی‌کند. شاید فکر کنید یک فرد زیبا و جذاب، خوش شانس است، زیرا همه با او خوش رفتاری می‌کنند و زندگی راحت و جالبی دارد. اما واقعیت بسیار متفاوت‌تر است. فراتر از این قضاوت‌ها و نتیجه‌گیری‌های فوری و سطحی، جذاب بودن چیز زیادی در اختیارتان نمی‌گذارد.

مطالعه‌ای نشان داده «افراد زیبا» درست به اندازه‌ی بقیه‌ی افراد احساس اندوه و ناراحتی می‌کنند. روانشناسان صد‌ها مطالعه و تحقیق در مورد شادی و تندرستی انجام داده‌اند و هیچ کدام آن‌ها این نتیجه را اعلام نکرده که «جذابیت» و «زیبایی» فاکتوری در شاد و راضی بودن در زندگی محسوب می‌شود. اما چیزی که یافته‌ها مکررا به آن اشاره کرده‌اند این است که «شخصیت» نقش بسیار بزرگی در میزان شادی و رضایت از زندگی دارد. وقتی که با دیگران دیدار می‌کنید چیزی که آن‌ها به دنبالش هستند، یک ارتباط عمیق و سالم و رضایت بخش است و این همان چیزی است که بیشتر افراد آن را می‌طلبند.

مطمئن باشید اگر کسی صرفا به این دلیل که زیبا نیستید طالب دوستی با شما نیست، پس او از آن دسته آدم‌هایی نیست که شما بخواهید به هر قیمتی با او در ارتباط باشید.
نتیجه اینکه اگر شما همیشه با چشم حسرت و حسادت به دیگران نگاه کنید، یعنی خودتان را نپذیرفته‌اید، و اگر خودتان را نپذیرید هرگز واقعا شاد و راضی نخواهید بود.

شما شانس بیشتری برای ایجاد یک رابطه‌ی موفق و بلند مدت دارید

اگر مرتبا به خودتان می‌گویید که رابطه برقرار کردن با دیگران برای‌تان خیلی سخت است، چون زیبا نیستید پس حتما این نکته را بخوانید. به احتمال بسیار زیاد دلیل اصلی که از ظاهرتان ناراحتید این است که احساس می‌کنید پیدا کردن شریک زندگی خوب برای‌تان خیلی سخت است و شانس زیادی در این زمینه ندارید. در بهترین حالت فکر می‌کنید با کسی آشنا می‌شوید که «زشت» است یا از جهت موقعیت و خصوصیات، چنگی به دل نمی‌زند. اما این طرز فکر بسیار سطحی و بیرحمانه است که واقعیت هم ندارد.

حتما شما هم در اطراف خود زوج‌هایی را دیده‌اید که اصلا زیبا نیستند یا حتی یکی از آن‌ها اصلا ظاهر خوبی ندارد، اما از کیفیت رابطه‌ی آن‌ها شگفت زده شده‌اید. زوج‌های زیادی وجود دارند که یکی واقعا زیباست، اما آن دیگری هیچ ویژگی جذابی در چهره و ظاهر خود ندارد و جالب اینکه زندگی خوب و شادی هم دارند.

اگر احساس می‌کنید زشت هستید، بخوانید

این اتفاق‌ها دلیل خوبی دارند: وقتی پای تعهد و مهربانی و مدارا در زندگی زناشویی به میان می‌آید، ظاهر اهمیت چندانی پیدا نمی‌کند. ارتباط درست و ویژگی‌های شخصیتی، نقش بسیار پُررنگ‌تری دارند که در زمان تصمیم گیری و انتخاب برای ازدواج و رابطه‌ی بلند مدت، بخش عمده‌ی توجه را به خود جلب می‌کنند.

البته رابطه‌های کوتاه مدت و هوسی که افراد در آن فقط به دنبال چند روز خوش گذرانی هستند، فاکتور «زیبایی و جذابیت ظاهری» را مهم‌تر جلوه می‌دهند، اما آیا واقعا این همان چیزی است که شما به دنبالش هستید؟! شاید این جمله کلیشه‌ای باشد، اما آنقدر ارزشمند و واقعی است که تکرار آن نباید ناراحت‌تان کند: زیبایی ظاهری ماندگار نیست و چیزی که می‌ماند و ریشه می‌دواند، زیبایی درون است. شخصیت شما و نحوه‌ی نگاه‌تان به زندگی و دیگران و اینکه چگونه با آدم‌ها تعامل می‌کنید، مهم‌ترین فاکتور در یک رابطه‌ی سالم و شاد است که کمتر کسی می‌تواند از آن چشم پوشی کند.

هالیوود و آنهمه آدم زیبا و جذاب را در نظر بگیرید؛ چرا آن‌ها مرتبا در حال پارتنر عوض کردن هستند؟ وقتی پای پیدا کردن عشق واقعی به میان می‌آید، ظاهر و زیبایی اهمیتی ندارد. اگر شما یکی از زیباترین همسران دنیا را هم داشته باشید، بعد از مدتی این همه زیبایی برای‌تان عادی می‌شود و دیگر امتیازی خاص به نظرتان نمی‌آید. همه‌ی ما زمانی پیر می‌شویم، پس بهتر است کسی را انتخاب کنیم که رفتار و طرز فکرش را می‌پسندیم و او نیز خودش را همانطوری که هست پذیرفته. بررسی‌ها نشان داده‌اند میزان جذابیت از جهت کیفیت رابطه برای بیشتر افراد، معنا و جایگاه کمی دارد.

چه باید بکنید وقتی کسی در نگاه اول جذب‌تان نمی‌شود؟

حتما به این فکر می‌کنید که چگونه می‌توانید با کسی آشنا شوید وقتی در نگاه اول کسی جذب‌تان نمی‌شود تا بخواهد تدریجا با شخصیت شما آشنا شود؟!

چیزی که باید بدانید این است که شما جزو افرادی نیستید که اصطلاحا در نگاه اول کسی را به خود جذب کنید یا از طریق ظاهرتان، توجه کسی را جلب کنید که خواهان آشنایی بیشتر با شما شود. برای شما و افرادی مانند شما، آشنایی زمان‌بر خواهد بود. شما از طریق خصوصیات شخصیتی و رفتار‌های خوشایندتان و توانایی‌تان در ارتباط موثر برقرار کردن می‌توانید در نهایت فرد مورد علاقه و البته لایق خود را پیدا کنید. اتفاقا روشی که شما کسی را جذب خود می‌کنید، معنادارتر و باارزش‌تر است.

چرا باید دست از نگرانی بابت ظاهرتان بردارید؟

نگران نبودن و اهمیت ندادن به ظاهر کار ساده‌ای نیست، مخصوصا اگر متقاعد شده باشید که ظاهرتان تاثیر منفی بر کیفیت زندگی‌تان گذاشته است. اما چیزی که باید باور کنید این است که این «زشت بودن» شما نیست که بر زندگی‌تان اثر گذاشته، بلکه این احساس شما در مورد خودتان است که زندگی‌تان را تحت الشعاع قرار داده. اگر مدام نگران وضعیت ظاهر خود باشید، خود باوری‌تان دچار ضعف می‌شود و از هیچ چیزی شاد نخواهید شد.

اما اگر ظاهرتان را بپذیرید، راضی‌ترید و انرژی‌تان را صرف اضطراب و نگرانی نمی‌کنید. در مطالعه‌ای دانشمندان به بررسی فاکتور‌های مرتبط با رضایت از ظاهر و وزن بدن پرداختند. آن‌ها دریافتند رضایت از وضعیت عمومی ظاهر، سومین شاخص در رضایت کلی از زندگی بوده است.

حالا چگونه ظاهرتان را بپذیرید؟

استاندارد‌های زیبایی را که رسانه‌ها و دنیای دیجیتال به خوردتان می‌دهد دور بیندازید: بله درست است که جامعه، استاندارد‌های خاصی برای زیبایی دارد، اما لزومی ندارد شما هم همین استاندارد‌ها را قبول کنید. چرا باید باور کنید افرادی که تلویزیون سعی دارد به عنوان مدل و زیباترین‌ها به شما معرفی کند معیار زیبایی هستند؟ در عوض سعی کنید زیبایی را در افرادی که در زندگی روزمره‌ی خود تحسین‌شان می‌کنید و رفتارشان مورد پسندتان است پیدا کنید.

خودتان را بر اساس ظاهرتان تعریف نکنید: باز هم تکرار می‌کنیم که آنچه در درون‌تان می‌گذرد اهمیت دارد نه ظاهرتان. روی ویژگی‌های شخصیتی‌تان تمرکز کنید، و به روابط و احساسات و آرزوهای‌تان توجه نشان دهید.

مدتی آرایش کردن را کنار بگذارید: اگر می‌خواهید ظاهرتان را واقعا بپذیرید سعی کنید چند روز بدون آرایش باشید (البته اگر یک خانم هستید!). بدون آرایش، پوست‌تان طبیعی‌تر جلوه می‌کند و می‌تواند نفس بکشد. اگر بدون آرایش در جامعه حضور پیدا کنید، خواهید دید که ظاهر شما واقعا تفاوتی در نحوه‌ی برخورد دیگران با شما ایجاد نمی‌کند.

اینقدر جلوی آینه نایستید: اگر می‌خواهید ظاهرتان را بپذیرید پس باید کار مهمی انجام دهید؛ اینقدر مقابل آینه قرار نگیرید و خودتان را بررسی نکنید! اگر زیاد جلوی آینه نروید، توجه‌تان از ظاهر به درون‌تان معطوف خواهد شد و می‌توانید روی کاهش رفتار‌ها و عادت‌های منفی‌تان بیشتر تمرکز کنید تا عیب‌های ظاهری‌تان. ضمنا وقتی کمتر جلوی آینه می‌روید متوجه می‌شوید که اخلاق‌تان نیز بهتر می‌شود، چون بیشتر احساس آرامش می‌کنید.

اگر احساس می‌کنید زشت هستید، بخوانید

به سلامتی‌تان بیشتر اهمیت بدهید: اهمیت‌تان به تناسب اندام نباید صرفا به دلیل رسیدن به ظاهری بهتر باشد، بلکه باید به خاطر سلامتی‌تان به اندامی متناسب فکر کنید. باید قصدتان این باشد که بدن‌تان در بهترین حالت ممکن به عملکردهایش بپردازد و ورزش و تغذیه خوب کمک‌تان می‌کند به این هدف برسید. اگر احساس خوبی داشته باشید و تندرستی را حس کنید، در مورد خودتان هم احساس بهتری خواهید داشت.

زشت بودن امتیازاتی هم دارد!

ادای قربانی‌ها را در نیاورید! باور کنید یا نه، زشت بودن هم مزایای خودش را دارد!

مثلا:

آدم‌ها شما را بابت خود واقعی‌تان دوست دارند، نه ظاهرتان

آیا می‌دانید برای افراد زیبا و جذاب چقدر سخت است که علاقه‌مند واقعی به خود را پیدا کنند؟ انگار افرادی که با فرد زیباور آشنا می‌شوند فقط به دنبال زیبایی ظاهری او و حتی سوء استفاده هستند. یا کسانی هستند که می‌خواهند در کنار این فرد زیبا، «دیده» شوند و به چشم بقیه بیایند.

اما در مورد شما، آدم‌هایی که به شما نزدیک می‌شوند واقعا از همراهی با شما لذت می‌برند و شخصیت‌تان را دوست دارند. برای کسانی که زیبایی ندارند خیلی راحت‌تر است که ارتباط‌های واقعی با دیگران برقرار کنند. شما نیازی ندارید نگران سوء استفاده‌ی دیگران باشید (البته مگر اینکه یک زشت پولدار باشید!).

شما یاد گرفته‌اید که ظاهرتان را بپذیرید

آیا می‌دانید چه تعداد افراد نسبت به ظاهرشان احساس خوبی ندارند؟ اما اگر شما ظاهرتان را بپذیرید نه تنها واقعیت را می‌بینید بلکه انرژی‌تان را صرف نگرانی و استرس بابت چیزی که اهمیتی ندارد نمی‌کنید. شما نسبت به خیلی‌های دیگر، اعتماد بنفس بیشتری دارید و به خود باوری رسیده‌اید.

شما به دلایل درستی ورزش می‌کنید و به سلامتی‌تان اهمیت می‌دهید

شما می‌دانید که سالم و متناسب بودن چقدر اهمیت دارد و لزوما فقط برای داشتن ظاهری زیباتر ورزش نمی‌کنید. هدف شما از ورزش کردن و تغذیه مناسب، سلامتی است. به همین دلیل تمرکزتان روی تمام بدن‌تان است نه مثلا فقط روی شکم یا باسن‌تان!

شما این قدرت را دارید که انتخاب کنید

تمام هدف این مطلب این است که درک کنید ظاهر شما آنقدر مهم نیست که کیفیت زندگی‌تان را تحت تاثیر قرار دهد و وقت و انرژی‌تان را بگیرد. البته خیلی مهم و باارزش است که سالم و متناسب و تمیز و خوش پوش باشید، اما نباید انرژی احساسی و هیجانی‌تان را صرف ظاهرتان کنید. اهمیت زیاد به ظاهر دادن سبب اندوه و خود شیفتگی نیز می‌شود.

چیزی که باید به آن برسید این است که زشت بودن بر زندگی شما اثر منفی نمی‌گذارد مگر اینکه خودتان اجازه بدهید. شما مثل هر انسان دیگری می‌توانید ارتباطات عمیق و صمیمی با دیگران ایجاد کنید و یک شریک زندگی لایق و شایسته برای خود داشته باشید.‌

می‌توایند از این بابت خدا را شاکر باشید که سالمید و آدم‌ها به دلایل بی‌ارزش سراغ‌تان نمی‌آیند و ارزش شما به چیزی نیست که با یک حادثه، افزایش سن و هر اتفاق دیگری آن را از دست بدهید. آرامش درون از خود باوری و دور کردن ذهن از استرس‌های بی‌مورد ناشی می‌شود و این همان چیزی است که از شما انسانی اصیل و خواستنی می‌سازد.

منبع: hackspirit

در سال تحصیلی جدید مثل نابغه‌ها درس بخوانید


برترین‌ها: ۱۶۸ ساعت. این تمام وقتی است که در طول هفته داریم. به عنوان دانش‌آموز یا دانشجو، احتمالاً فکر می‌کنید مدت زمان خیلی کمی است. به خوبی می‌دانم چقدر تکالیف و پروژه و امتحان دارید. از طرفی نباید از فعالیت‌های خارج درسی، زندگی اجتماعی و سایر مسئولیت‌هایی که دارید غافل شد.

خبر خوب این است که با خواندن این متن می‌توانید میان تکالیف و وظایف خود توازن ایجاد کنید و همزمان خوش بگذرانید! با راهکار‌هایی که در ادامه می‌خوانید؛ در سال تحصیلی جدید موفق‌تر خواهید بود. البته هدف اصلی آموزش نمره نیست؛ بلکه دانستنِ روش درست یادگیری می‌باشد و این یکی از مهارت‌های مهم زندگی محسوب می‌شود که باید کسب کرد.

پس بیایید یاد بگیریم چطور مثل نابغه‌ها درس بخوانیم:

۱. هر مبحث را از چند روش مختلف یاد بگیرید

عنوان: مثل نابغه‌ها درس بخوان!

تحقیقات نشان می‌دهند روش‌های مختلف یادگیری، بخش‌های مختلف مغز را درگیر می‌کنند. هر چه بخش‌های بیشتری از مغز فعال شود؛ توانایی درک و یادگیری مطالب بیشتر می‌شود. پس برای یادگیری هر مبحث می‌توانید از این روش‌ها استفاده کنید:

  • یادداشت‌های کلاسی‌تان را بخوانید.
  • کتاب درسی را بخوانید.
  • در برنامه‌ی《 آموزشگاه خان 》 ((Khan Academy ویدئو ببینید.
  • سایر منابع آنلاین را چک کنید.
  • نقشه‌ای ذهنی طراحی کنید.
  • مطالبی که یاد گرفتید به کسِ دیگری درس دهید.
  • از منابع مختلف، تمرین و مسئله حل کنید.

مشخص است که نمی‌توانید همه‌ی این روش‌ها را یک‌باره انجام دهید، ولی می‌توانید هر وقت مطالب را دوره می‌کنید؛ از منبع یا روش متفاوتی استفاده کنید. با این کار مطالب را سریع‌تر یاد می‌گیرید.

۲. به جای تمرکز بر یک یا دو درس، هر روز درس‌های مختلف بخوانید

مثلاً اگر می‌خواهید برای امتحانات ریاضی، تاریخ، فیزیک و شیمی آماده شوید؛ بهتر است هر روز کمی از هر کدام را بخوانید. این روش باعث می‌شود سریع‌تر یاد بگیرید تا اینکه بخواهید شنبه ریاضی بخوانید؛ یکشنبه تاریخ بخوانید؛ دوشنبه فیزیک و ….

حالا چرا؟

چون اگر در روز درسی را زیاد بخوانید؛ بیشتر احتمال دارد مطالب مشابه آن درس را با هم اشتباه بگیرید. پس مثل نابغه‌ها مدت زمان مطالعه را بین چند درس مختلف پخش کنید. با این کار مغز شما وقت بیشتری برای یادگیری عمیق مطالب دارد.

۳. در طول ترم درس بخوانید و شب امتحانی نباشید

عنوان: مثل نابغه‌ها درس بخوان!

یادگیری و دوره‌ی مطالب در طول ترم ضروری است. زیرا باعث می‌شود مطالب از حافظه‌ی کوتاه‌مدت به حافظه‌ی بلندمدت منتقل شوند و در امتحانات نمرات بهتری کسب کنید.

راه‌های متنوعی برای دوره‌ی مطالب وجود دارد. بستگی دارد چه مدت بخواهید مطالب در ذهنتان باقی بماند. در ادامه یکی از روش‌های خوب دوره کردن را به شما معرفی می‌کنم:

  • اولین دوره: ۱ روز بعد از یادگیری مطالب جدید
  • دومین دوره: ۳ روز بعد از اولین دوره
  • سومین دوره: ۷ روز بعد از دومین دوره
  • چهارمین دوره: ۲۱ روز بعد از سومین دوره
  • پنجمین دوره: ۳۰ روز بعد از چهارمین دوره
  • ششمین دوره: ۴۵ روز بعد از پنجمین دوره
  • هفتمین دوره: ۶۰ روز بعد از ششمین دوره

۴. در ردیف جلوی کلاس بنشینید

مطالعات نشان می‌دهند دانش آموزان یا دانشجویانی که در ردیف جلوی کلاس می‌نشینند؛ در امتحانات نمرات بهتری کسب می‌کنند.

طبق آمار، میانگین نمرات دانش‌آموزان با توجه به ردیفی که می‌نشینند؛ به صورت زیر است: (نمرات با مقیاس درصد نوشته شده است.)

  • ردیف‌های جلویی: ۸۰درصد
  • ردیف‌های میانی: ۷۱.۶درصد
  • ردیف‌های عقبی: ۶۸.۱درصد

این داده‌ها تحت شرایطی جمع‌آوری شده‌اند که معلم‌ها جای نشستن دانش‌آموزان را مشخص کرده بودند. یعنی این طور نبوده که دانش‌آموزانِ با انگیزه و درس‌خوان با میل خود جلو بنشینند و دانش‌آموزان کم‌فعال ردیف‌های آخر را انتخاب کنند.

حالا که دیگر می‌دانید بهترین ردیف کلاس کجا است؛ می‌توانید تخته سیاه را بهتر ببینید و صدای معلم را واضح‌تر بشنوید و بهتر تمرکز کنید.

۵. چندین کار را همزمان انجام ندهید

عنوان: مثل نابغه‌ها درس بخوان!

بررسی‌ها نشان می‌دهند انجام دادن همزمان کار‌ها از خلاقیت می‌کاهد و باعث حواس‌پرتی و کندذهنی شما می‌شود. هم‌چنین مطالعات نشان می‌دهند افرادی که ادعا می‌کنند قادرند چند فعالیت را به طور همزمان انجام دهند؛ نسبت به دیگران عملکرد بهتری ندارند.

نابغه‌ها هنگام مطالعه فقط بر روی همان کار تمرکز می‌کنند. پس وقتی دائماً در حال پیامک فرستادن و تلویزیون تماشا کردن و چک کردن توییتر هستید؛ درس نخوانید.

در ادامه چند راه برای افزایش تمرکز پیشنهاد می‌کنم:

  • اخطار‌های تلفن همراهتان را خاموش کنید.
  • تلفن همراهتان را کنار بگذارید یا روی حالت هواپیما قرار دهید.
  • از تمام برنامه‌های پیام‌رسان فوری خارج شوید.
  • اینترنت کامپیوترتان را خاموش کنید.
  • از برنامه‌ای مثل《 آزادی 》 (Freedom) استفاده کنید.
  • تمام پنجره‌های مرورگر که به مبحث درسی شما ربطی ندارند؛ ببندید.
  • ریخت‌وپاش‌های محل مطالعه‌تان را جمع کنید.

۶. مطالب را ساده و خلاصه‌نویسی کنید

از ابزار‌های یادآوری مثل کلمات رمزی استفاده کنید که بازده یادگیری را افزایش می‌دهند.

برای خلاصه‌نویسی مطالب می‌توانید جدول و نمودار و نقشه‌ی ذهنی تهیه کنید. همه‌ی این ابزار‌ها به یادگیری هرچه سریع‌تر مطالب کمک می‌کنند.

۷. به جای تایپ کردن، با دست یادداشت بردارید

عنوان: مثل نابغه‌ها درس بخوان!

دانشمندان بر این مسئله تاکید دارند. البته فقط به خاطر این که کار با اینترنت و لپتاب حواستان را پرت می‌کند، نیست. حتی وقتی از لپتاب فقط برای یادداشت‌برداری درسی استفاده می‌کنید؛ یادگیری ضعیف است.

دلیلش چیست؟

دانش‌آموزانی که با دست یادداشت‌برداری می‌کنند؛ می‌توانند مطالب را پردازش و بار دیگر قاب‌بندی کنند. برعکس، کسانی که با لپتاب یادداشت برمی‌دارند؛ کلمات معلم را یکی پس از دیگری تایپ می‌کنند، بدون آن که مطالب را ابتدا پردازش کنند. در نتیجه دانش‌آموزانی که با دست می‌نویسند؛ عملکرد بهتری در امتحانات دارند.

۸. نگرانی‌هایتان را بنویسید

  • آیا در این امتحان موفق می‌شوم؟
  • اگر امتحان سخت‌تر از حد تصورم باشد، چه می‌شود؟
  • اگر معادله‌ها و نکات کلیدی را فراموش کنم چه؟

احتمالاً این‌ها افکاری هستند که قبل از امتحان به ذهنتان خطور می‌کند. اگر این افکار به همراه اضطراب بر شما مسلط شوند؛ تاثیر بدی بر نمرات شما خواهند گذاشت.

راه حل اینجاست:

محققان دانشگاه شیکاگو در آزمایشی کشف کردند: دانش‌آموزانی که در ۱۰ دقیقه‌ی مانده به امتحان احساسات خود را می‌نویسند؛ نسبت به دانش‌آموزانی که این کار را نمی‌کنند؛ عملکرد بهتری دارند. محققان بیان کردند این تکنیک مخصوصاً برای رفع نگرانی‌های دائمی تاثیرگذار است.

روان‌شناسی به نام《کیتی کلین》نیز نشان داد نوشتن احساسات در قالب خاطرات، حافظه و یادگیری را تقویت می‌کند. کلین معتقد است این روش به دانش‌آموزان کمک می‌کند احساسات خود را بیان کنند و تمرکز بیشتری داشته باشند.

برای کاهش اضطراب و نگرانی، ۱۰ دقیقه وقت بگذلرید و تمام احساسات مربوط به امتحانی که پیش رو دارید بنویسید. با این تمرین ساده، نمرات بهتری کسب می‌کنید.

۹. از خودتان امتحان بگیرید

عنوان: مثل نابغه‌ها درس بخوان!

روان‌شناسی به نام《کیث لایل》در این مورد آزمایش جالبی انجام داد. او به ۲ گروه از دانشجویان مبحث یکسانی تدریس کرد. از گروه اول خواست به ۶ پرسش در مورد هر قسمت درس پاسخ دهند. اما از گروه دوم سوالی نپرسید. در آخر متوجه شد دانشجویان گروه اول به طرز چشم‌گیری بیشتر از گروه دوم پیشرفت داشتند.

پس فقط به خواندن کتاب‌های درس قانع نشوید. مثل نابغه‌ها از خودتان امتحان بگیرید و از منابع مختلف تمرین حل کنید.

۱۰. برای یادگیری مطالب جدید، آن‌ها را به مطالبی که قبلاً یاد گرفتید مرتبط کنید

برای مثال می‌توانید گلبول‌های سفید خون را در نقش سرباز‌هایی تصور کنید که از بدن در مقابل دشمنان (یعنی همان بیماری‌ها) محافظت می‌کنند.

این روش ممکن است سخت و زمان‌گیر باشد، اما به امتحانش می‌ارزد. زیرا باعث می‌شود مطالب را عمیق‌تر یاد بگیرید و دیرتر فراموش کنید.

۱۱. مطالب کلیدی را با صدای بلند بخوانید

وقتی مطالب را با صدای بلند می‌خوانید؛ هم آن‌ها را می‌بینید و هم می‌شنوید. ولی با آرام خواندن مطالب فقط آن‌ها را می‌بینید.

پس دستورالعمل زیر را انجام دهید:

  • مرحله‌ی اول: زیر نکات کلیدی و مهم متن خط بکشید. نیازی نیست همان لحظه آن‌ها را حفظ کنید. فقط زیر آن‌ها خط بکشید و بگذرید.
  • مرحله‌ی ۲: در این مرحله به موارد خط‌کشی شده برگردید و هرکدام را با صدای بلند بخوانید و تکرار کنید تا حفظ شوید. مطالب دیگر را می‌تواتید آرام بخوانید.
  • مرحله‌ی سوم: ۳ دقیقه استراحت کنید.
  • مرحله‌ی چهارم: به موارد خط‌کشی شده برگردید و با دست یا کاغذ آن‌ها را بپوشانید. سعی کنید بدون نگاه کردن، کلیدواژه‌ها و عبارت‌های مهم را به خاطر بیاورید.
  • مرحله‌ی پنجم: برای هرکدام که فراموش کردید، مراحل ۲ و ۳ و ۴ را تکرار کنید.

۱۲. به طور منظم استراحت کنید

استراحت بین درسی باعث افزایش خلاقیت و تمرکز می‌شود. پس هیچوقت خودتان را ۶ ساعت متوالی در اتاق حبس نکنید. ممکن است فکر کنید از این راه نتیجه‌ی بهتری می‌گیرید. ولی تحقیقات خلافش را ثابت می‌کند. پس بعد از هر ۴۰ دقیقه درس خواندن، ۵ الی ۱۰ دقیقه استراحت کنید. پیشنهاد می‌کنم برای یادآوریِ زمان شروع و پایان استراحت از کرونومتر استفاده کنید. در ضمن در زمان استراحت سراغ رایانه یا گوشی همراه نروید.

حرف آخر

لازم نیست تمام روش‌های گفته شده را یک‌باره انجام دهید. کافی است هر هفته یا هر ماه روی یکی تمرکز کنید و هر وقت به آن عادت کردید؛ روش بعدی را امتحان کنید.

یادتان باشد هدف اصلی شما نمره نیست. قرار است خود را به چالش بکشید، یاد بگیرید و در مسیر یادگیری رشد کنید. تلاش زیادی می‌طلبد، ولی مطمئنم از پسش برمی‌آیید.

منبع: daniel-wong

اگر تمایلات جنسی متفاوتی با همسرتان دارید، بخوانید


برترین‌ها: کمتر زوجی پیدا می‌شوند که در اوایل ازدواج خود از جهت شدت تمایلات جنسی با هم جور نباشند و دچار مشکل بشوند. اما واقعیت این است که بعد از گذشت یکی دو سال، تعداد دفعات رابطه جنسی افت می‌کند. اگر هر دو طرف به طور همزمان دچار افت تمایلات جنسی شوند باز هم مشکلی نیست، اما اغلب یکی از طرفین تمایل به روابط جنسی بیشتر نسبت به آن دیگری دارد و این تفاوت می‌تواند رابطه زناشویی را در بلند مدت دچار آسیب‌هایی بکند:

  • «تو سیری ناپذیری!»
  • «و تو هم هرگز تمایلی به من نداری!»

زن یا مرد؛ کدامیک دوست دارند بیشتر رابطه جنسی داشته باشند؟ اگر فکر می‌کنید مرد، درست فکر می‌کنید. بیشتر اوقات مرد‌ها تمایل بیشتری برای برقراری رابطه جنسی دارند.

در دو سوم موارد، مرد تمایل جنسی شدیدتری نسبت به زن دارد و این چیزی است که سکس تراپیست‌ها می‌گویند. وقتی چنین اتفاقی می‌افتد، تنش و اختلاف ایجاد می‌شود، اما چون بیشتر افراد این را می‌دانند که مرد‌ها طبیعتا بیشتر دوست دارند رابطه جنسی داشته باشند، این اختلاف را می‌پذیرند و پیش می‌روند. اما در مورد آن یک سوم باقیمانده چطور؟

چه باید بکنید اگر تمایلات جنسی متفاوتی با همسرتان دارید

یعنی مواردی که زن، تمایل بیشتری به روابط جنسی دارد؟ این موارد از نظر فرهنگی و اجتماعی غیرمنتظره‌اند و همین می‌تواند استرس و تنش را در رابطه بیشتر کرده و بگومگو‌های زن و شوهری را پُررنگ‌تر کند.

چنین تفاوت‌هایی یک جنبه‌ی ناخوشایند دیگر هم دارد و آن، پس زدن محبت‌های غیر جنسی است. آن‌هایی که تمایلات جنسی‌شان بیشتر است، با شور و اشتیاق با در آغوش گرفتن و نوازش کردن و بوسیدن شروع می‌کنند که تا حدود زیادی تغذیه کننده‌ی جنبه‌ی هیجانی رابطه است، اما این امید را نیز دارند که این رفتار‌های محبت آمیز به رابطه جنسی منتهی شود. اما آن‌هایی که تمایلات جنسی کمتری دارند از چنین محبت‌ها و رفتار‌های غیرجنسی فرار می‌کنند که مبادا این رفتار‌ها به عنوان چراغ سبزی برای رابطه جنسی محسوب شوند.

در دنیای امروز، تفاوت در تمایلات جنسی یکی از بزرگ‌ترین علت‌های مراجعه زوج‌ها به سکس تراپیست‌هاست. یک سکس تراپیست معمولا می‌پرسد: «چه کسی در رابطه شما کنترل کننده است؟» هر کدام از زوجین به آن دیگری اشاره می‌کنند و هر دو از این تعجب می‌کنند که چرا طرف مقابل‌شان تصور می‌کند کنترلی ندارد و تحت نفوذ است و در واقع اختیاری ندارد!

کسی که تمایلات جنسی بیشتری دارد احساس می‌کند با هر بار قدم جلو گذاشتن و «نه» شنیدن مورد بی‌رحمی قرار می‌گیرد و غیرمنصفانه طرد می‌شود و آن کسی که تمایلات جنسی کمتری دارد نیز احساس می‌کند با هر بار طفره رفتن از رابطه جنسی و «نه» گفتن به درخواست طرف مقابل، از نظر روحی و عاطفی متلاشی و سرکوب می‌شود (بیشتر افراد تصور می‌کنند تفاوت در تمایلات جنسی فقط به کسی فشار وارد می‌کند که تمایلات جنسی بیشتری دارد، در صورتی که هر دو طرف تحت فشار خواهند بود).

خوشبختانه این تفاوت‌ها در تمایلات جنسی قابل حل‌اند. با ما همراه باشید تا توصیه‌ها و پیشنهاد‌های سکس تراپیست‌ها در این موارد را به شما انتقال بدهیم:

«دل‌تان واقعا چه می‌خواهد؟»

آیا واقعا رابطه جنسی می‌خواهید؟ یا به چیز دیگری نیاز دارید؟ مثلا با هم بیشتر خوش بگذرانید، محبت‌های غیر جنسی یا تائید دوباره‌ی عشق و علاقه‌ی همسرتان؟ خیلی از زوج‌ها با وجود تفاوت‌هایی که در تمایلات جنسی با هم دارند، وقتی بیشتر به هم محبت می‌کنند و بیشتر با هم وقت می‌گذرانند و رفتار‌های محبت آمیز بیشتری با هم دارند، احساس صمیمت بیشتری با هم می‌کنند و همین باعث می‌شود از میزان تفاوتی که از جهت تمایلات جنسی با هم دارند تا حدودی کاسته شود.

«روی تعداد دفعات رابطه جنسی‌تان با هم به یک توافق برسید»

اگر یکی از طرفین دوست دارد دو بار در هفته رابطه جنسی داشته باشد در حالی که دیگری با یک بار رابطه جنسی در ماه راحت‌تر است، باید میانگین را حساب کنند! یعنی چهار تا پنج بار رابطه جنسی در ماه. اما باز هم عدد میانگین چندان مهم نیست؛ چیزی که مهم است پیدا کردن چیزی است که هر دو با آٔن راحت و راضی باشند.

نکته: در مورد زوج‌های بالای ۵۰ سال، آمار نشان می‌دهد تعداد دفعات رابطه جنسی در طیف هر روز رابطه جنسی تا هیچ رابطه جنسی قرار می‌گیرد! اما طبق توصیه کارشناسان، معمول‌ترین میزان رابطه جنسی برای زن و شوهر‌های سنین بالا، دو تا سه بار رابطه در یک ماه است.

«برای روابط جنسی‌تان برنامه ریزی کنید»

چه باید بکنید اگر تمایلات جنسی متفاوتی با همسرتان دارید

برنامه ریزی واقعا لازم است. از قبل برنامه ریزی و تاریخ تعیین کردن برای رابطه جنسی به کسی که تمایلات جنسی قوی‌تری دارد این اطمینان را می‌دهد که رابطه جنسی حتما روی خواهد داد و در نتیجه فشار و استرس کمتری خواهد داشت. ضمنا با این روش، کسی که تمایلات جنسی کمتری دارد نیز خیالش راحت می‌شود که رابطه جنسی‌شان فقط در همان موعد مقرر روی خواهد داد. تنش در رابطه‌ای که فعالیت‌های جنسی طبق برنامه و تاریخ انجام می‌شوند بسیار کمتر است.

«چه باید بکنید اگر موعد رابطه جنسی طبق برنامه رسیده و شما حال و حوصله ندارید؟»

بیشتر افرادی که تمایلات جنسی کمتری دارند این سوال را می‌پرسند، اما معمولا مسئله کمتر از آنچه تصور می‌کنند و می‌ترسند درد سرساز خواهد بود. از آنجایی که برنامه ریزی برای رابطه جنسی از تنش و استرس در رابطه کم می‌کند، کیفیت رابطه بهتر و تقویت می‌شود و همین زمینه را برای تقویت تمایلات جنسی در کسی که کمتر خواهان فعالیت‌های جنسی است فراهم می‌نماید، یعنی از نظر روحی و روانی، هیجان و کشش بیشتری برای جنبه‌های جنسی رابطه خواهد داشت.

نکته: البته هیچ برنامه ریزی برای رابطه جنسی همیشگی نمی‌تواند باشد. کارشناسان توصیه می‌کنند برای تقریبا شش ماه برنامه ریزی کنید و اگر نتیجه مناسب نبود، دوباره با همسرتان برای تغییر برنامه مذاکره و توافق کنید.

«به برنامه‌ای که تعیین کرده‌اید پایبند و وفادار باشید»

اگر برنامه‌ای را با توافق تعیین کردید دیگر نباید بر سر آن بگومگو کنید و هر دو طرف باید طبق برنامه پیش بروید. کسی که تمایلات جنسی بیشتری دارد نباید خارج از برنامه درخواست رابطه جنسی کند و کسی که تمایلات جنسی کمتری دارد هم نباید موعد مقرر رابطه جنسی را بی‌دلیل رد کند یا به تاخیر بیندازد.

«ناز و نوازش‌های غیرجنسی‌تان را بیشتر کنید»

وقتی طرفین طبق برنامه‌ای که تعیین کرده‌اند با هم به توافق می‌رسند، محبت‌ها و نوازش‌های غیر جنسی نیز به رابطه برمی‌گردند. وقتی هر دوی شما خیال‌تان از بابت زمان رابطه جنسی راحت است، هر کدام‌تان به راحتی می‌توانید شروع کننده‌ی آغوش و بوسه و نوازش باشید، بدون اینکه از برداشت‌های اشتباه هراسی داشته باشید. زوج‌هایی که موفق می‌شوند تفاوت‌ها در تمایلات جنسی‌شان را حل و فصل کنند، معمولا از کشف اینکه چقدر دل‌شان برای محبت‌های غیر جنسی تنگ شده بوده و چقدر به آن نیاز داشتند متعجب و شگفت زده می‌شوند. آن‌ها تازه متوجه می‌شوند که محبت‌ها و نوازش‌های غیر جنسی چقدر در رابطه زناشویی لازم و مهم‌اند و چه کمک بزرگی به سلامت عاطفی و هیجانی‌شان می‌کنند.

«در صورت نیاز از یک سکس تراپیست کمک بگیرید»

چه باید بکنید اگر تمایلات جنسی متفاوتی با همسرتان دارید

اگر برای مذاکره با همسرتان در مورد برنامه ریزی رابطه جنسی مشکل دارید یا اگر تفاوت‌ها در تمایلات جنسی‌تان مزمن شده و کیفیت رابطه‌تان را تا حدی تحت تاثیر قرار داده که نمی‌توانید با توافق به نتیجه برسید، حتما با یک سکس تراپیست مشورت کنید.

توصیه‌هایی برای کسانی که تمایلات جنسی بیشتری نسبت به همسر خود دارند

اگر در رابطه زناشویی‌تان، شما کسی هستید که نیاز‌های جنسی‌تان بیشتر از همسرتان است، نباید بنشینید و منتظر بمانید که طرف مقابل‌تان تغییر کند. هر دو شما به یک اندازه برای رفع این اختلاف مسئولید.

راهکار‌ها و توصیه‌هایی برای‌تان داریم که بتوانید احتمال اینکه همسرتان تمایل بیشتری به رابطه جنسی پیدا کند را بالاتر ببرید.

کم میلی جنسی همسرتان را به خودتان نگیرید

تفاوت در تمایلات جنسی بین زن و شوهر‌ها بسیار معمول است. هر چند خیلی سخت است که درخواست‌های جنسی‌تان مکررا رد شوند و شما این مسئله را به خودتان نگیرید، اما باید به خودتان یادآوری کنید که اگر همسر شما تمایل کمتری به رابطه جنسی دارد، لزوما به خاطر شما، میزان جذابیت‌تان و یا ویژگی‌هایی که دارید نیست. ممکن است پای کمبود هورمون‌ها یا دیگر مشکلات روحی در میان باشد یا احساسی که همسرتان نسبت به خودش دارد.

مثلا ممکن است همسرتان احساس خوبی نسبت به خودش ندارد. درک کنید که این موقعیت فقط برای شما آزاردهنده نیست و او نیز رنج می‌کشد. حتی اگر جوری رفتار کند که گویی موضع دفاعی به خودش گرفته، اما مطمئن باشید خودش هم زمان زیادی را در این فکر است که چرا روابط جنسی بین شما به راحتی صورت نمی‌گیرد. پس سعی کنید همسرتان را درک کنید.

اگر مردی هستید که همسرتان نسبت به شما تمایل کمتری به روابط جنسی دارد …

با توجه کردن به جنبه‌ی دوستانه‌ی رابطه‌تان شروع کنید. خیلی از خانم‌ها از این طریق برانگیخته می‌شوند. یعنی تا زمانی که قلبا احساس نزدیکی و صمیمیت نکنند، تمایلی به رابطه جنسی ندارند.

کار‌هایی انجام دهید که برای همسرتان مهم‌اند؛ مثلا در کار‌های خانه بیشتر به او کمک کنید، هر وقت به شما نیاز داشت در دسترس باشید، در مورد روزی که گذرانده و دغدغه‌هایش بیشتر با او حرف بزنید، محبت‌های کوچک، اما مهم را فراموش نکنید، مثلا صبح پیش از همسرتان از خواب بیدار شوید و صبحانه را آماده کنید، یادداشت‌های عاشقانه برایش بگذارید، وسط روز با او تماس بگیرید و بگویید که به او فکر می‌کردید، گاهی با یک شاخه گل به خانه بیایید و هزاران راه دیگر!

نشان دادن محبت و علاقه با کار‌های تصادفی و جالب باعث می‌شود همسرتان بیشتر جذب شما شده و از نظر جنسی نیز بیشتر خواهان‌تان باشد.

وقتی همسرتان درخواست رابطه جنسی شما را رد می‌کند، حتما تنها چیزی که به آن فکر نمی‌کنید، ابراز مهربانی همراه با درک است. اما اگر واقعا دوست دارید کیفیت جنسی زندگی زناشویی‌تان را بهبود بدهید، باید کاری کنید که همسر شما از نظر روحی و هیجانی تا جایی که ممکن است به شما نزدیک‌تر شود و این تنها راه است. شما می‌توانید عصبانی شوید و از او کناره بگیرید یا اینکه درک کنید و عاشقانه‌تر به همسرتان نگاه کنید. انتخاب با شماست؛ امتحان کنید، تجربه کنید و نتیجه را ببینید!

اگر زنی هستید که همسرتان نسبت به شما تمایل کمتری به روابط جنسی دارد …

چه باید بکنید اگر تمایلات جنسی متفاوتی با همسرتان دارید

خیلی از مرد‌ها از این شکایت دارند که تمایلات شدید جنسی همسرشان و درخواست مداوم رابطه جنسی باعث سرد شدن آن‌ها می‌شود. بعضی از مرد‌ها در چنین موقعیت‌هایی ممکن است با درخواست‌های زن موافقت کنند، اما از نظر هیجانی و عاطفی دلسرد شوند. شما به عنوان یک زن ممکن است با رد درخواست جنسی‌تان احساس آزردگی و جذاب نبودن کنید و به این نتیجه برسید که همسرتان علاقه و کششی نسبت به شما ندارد، اما زود قضاوت نکنید، مهربان باشید و از همسرتان تعریف کنید! هر گاه همسرتان کار درستی انجام می‌دهد (هر چند کوچک)، آن را به رخش بکشید و بگویید که به او افتخار می‌کنید.

نسبت به رفتار‌های خودتان هم دقیق باشید؛ ببینید چه کاری ممکن است انجام دهید که همسرتان را در لاک دفاعی‌اش فرو می‌برد. بیشتر طبق خواسته‌های همسرتان عمل کنید و همانطوری که او دوست دارد، ابراز علاقه کنید.

شیوه‌تان را تغییر دهید

خیلی از زن و شوهر‌هایی که با تفاوت در تمایلات جنسی‌شان روبرو هستند این الگو را تکرار می‌کنند: درخواست رابطه، رد درخواست، فشار بیشتر برای رابطه، رد درخواست و …. این الگویی نادرست و سیکلی معیوب است که به هیچ جا جز تنش و استرس بیشتر نمی‌انجامد. انگار زن و شوهر نقش‌ها و گفتگو‌های هم را از حفظ اند! هر چه بیشتر به همسرتان فشار بیاورید، او مقاوم‌تر و عصبی‌تر خواهد شد.

پس انعطاف نشان دهید و شیوه‌ی دیگری را امتحان کنید. مدتی کناره بگیرید. فرقی نمی‌کند چقدر همسرتان را دوست دارید و جذبش می‌شوید یا چقدر تمایل به رابطه جنسی دارید. برای مدت مشخصی با خودتان توافق کنید که هیچ درخواست جنسی از همسرتان نداشته باشید. طی این مدت برای رابطه جنسی پیشقدم نشوید و ببینید چه اتفاقی می‌افتد. هیچ حرفی هم در مورد عقب نشینی‌تان نزنید، فقط منتظر بمانید. گاهی کسی که تمایلات جنسی کمتری دارد فقط به فرصت بیشتری نیازمند است تا دوباره شارژ شود. وقتی این مدت پشت سر گذاشته شود، او احساس متفاوتی خواهد داشت. ارزشش را دارد امتحان کنید!

ضمنا این رویکرد یک امتیاز دیگر هم دارد؛ فرصتی دارید تا خودتان را نیز بررسی و اصلاح کنید. شاید بیش از اندازه بر جنبه‌ی جنسی رابطه‌تان تمرکز کرده‌اید و ممکن است نیاز‌های دیگری هم داشته باشید که باید بررسی‌شان کنید. به جای اینکه وقت‌تان را صرف این کنید که چه چیزی در رابطه‌تان درست یا نادرست است، روی خودتان تمرکز کنید و ببینید از چه راه‌های دیگری هم می‌توانید از زندگی لذت ببرید، مثلا شاید لازم باشد دورهمی‌های دوستانه‌تان را پُررنگ‌تر کنید یا باشگاه بروید و اندام‌تان را متناسب‌تر کنید.

بدون توقعات جنسی همسرتان را در آغوش بگیرید و نوازش کنید

خیلی از خانم‌ها از این شکایت دارند که همسرشان هرگز آن‌ها را نوازش نمی‌کند مگر اینکه خواهان رابطه جنسی باشد. همین مسئله زنان را سرد و بی میل می‌کند. اگر شما مردی هستید که تمایل جنسی‌تان نسبت به همسرتان بیشتر است، حتما این نکته را در مورد همسرتان به خاطر داشته باشید: او ممکن است دوست داشته باشد در آغوش‌تان آرام بگیرد، نوازشش کنید، ببوسیدش و یا به هر روش دیگری محبت‌تان را ابراز کنید، اما درخواست جنسی نداشته باشید.

خیلی از خانم‌ها اینطور می‌گویند که مرد‌ها نمی‌توانند آن‌ها را در آغوش بگیرند، اما دست‌های‌شان روی بدن‌شان نلغزد! زن‌ها خیلی بیشتر از مرد‌ها به محبت‌های غیرجنسی نیاز دارند و اگر هر لمس و نوازشی را پیشنوازی برای رابطه جنسی دریافت کنند، آزرده و دلخور خواهند شد.

اگر همسرتان علی رغم تمایلش درخواست رابطه جنسی را پذیرفت، آن را هدیه‌ای عاشقانه تلقی کنید

چه باید بکنید اگر تمایلات جنسی متفاوتی با همسرتان دارید

گاهی با بهبود روابط تان همسر شما تلاش می‌کند توجه بیشتری به شما داشته باشد و ممکن است تصمیم بگیرد حتی اگر تمایلات جنسی‌اش چندان قوی نیست، به درخواست شما جواب مثبت بدهد. به جای اینکه احساس کنید از سر اجبار به رابطه با شما تن می‌دهد یا توهینی به شما می‌کند، این رفتار او را هدیه‌ای از سر عشق و علاقه محسوب کنید.

در روابط خوب و سالم، آدم‌ها برای شادی هم کار‌هایی انجام می‌دهند و گذشت می‌کنند حتی اگر در لحظه‌ای به خصوص، حوصله و تمایل نداشته باشند. چنین چیزی واقعا یک فداکاری عاشقانه است که باید درک کنید و قدر بدانید. اجازه دهید همسرتان عشق خود را اینگونه نشان بدهد و از او این هدیه را بپذیرید.

به پیش نیاز‌های همسرتان برای رابطه جنسی احترام بگذارید

به گفته‌ی کارشناسان و سکس تراپیست‌ها، وقتی کسی که تمایلات جنسی کمتری دارد به همسرش می‌گوید که برای برانگیخته شدن به چه چیز‌هایی نیاز دارد، طرف مقابل معمولا کاملا منظور او را درک نمی‌کند یا برای خواسته‌هایش احترام قائل نیست. مثلا اگر همسر شما اعلام می‌کند که ترجیح می‌دهد شب‌ها رابطه جنسی داشته باشد تا صبح‌ها، شاید شما تصور کنید که این تنها یک بهانه است (در بیشتر مرد‌ها سطح تستوسترون بین ساعت ۷ تا ۸ صبح بیشترین است، اما در مورد زن‌ها سطح این هورمون عصر‌ها بالاترین است).

یا اگر همسرتان بگوید وقتی که بچه‌ها خوابیده‌اند یا در خانه نیستند تمایل بیشتری برای رابطه جنسی دارد شاید شما فکر کنید او همه چیز را به تاخیر می‌اندازد بلکه هرگز رابطه‌ای روی ندهد. اما واقعیت این است که این‌ها بهانه نیستند، همسر شما به شرایطی خاص برای احساس راحتی و آرامش نیاز دارد تا از جهت جنسی برانگیخته شود. تا جایی که امکان دارد به درخواست‌های همسرتان و الویت‌هایش احترام بگذارید و او را سرزنش نکنید. سعی کنید موقعیت دلخواه همسرتان را فراهم کنید و با خوشبینی و انعطاف پیش بروید.

منابع: aarp, psychologytoday

اگر در خانواده‌ی خود فردی معتاد دارید، بخوانید


روزنامه خراسان – مصطفی نجمی: معاون اطلاعات و عملیات پلیس مبارزه با موادمخدر ناجا در یک برنامه رادیویی با بیان این‌که حدود دو میلیون و ۸۰۰ هزار نفر از جمعیت کشور معتاد هستند، اظهار کرد: «اگر به طور میانگین هر خانواده ایرانی چهار نفر عضو داشته باشد، متوجه می‌شویم بیش از ۱۰ میلیون ایرانی با معضل اعتیاد به موادمخدر درگیرند.»

اعتیاد یک مشکل اجتماعی است که علاوه بر زندگی فرد، شرایط خانواده و محیط اجتماعی را هم تحت تاثیر قرار می‌دهد، اما نقش اطرافیان و خانواده‌های معتادان در تسهیل مسیر ترک، قابل توجه است و نباید به سادگی از کنارش عبور کرد.

اگر در خانواده‌ی خود فردی معتاد دارید، بخوانید

نباید از خانواده طردشان کنید

افراد پس از تجربه اعتیاد به مواد، احتمالا احساسات مختلفی را تجربه می‌کنند که یکی از آن ها، حس طرد شدن و نادیده گرفته شدن از سوی جامعه و به ویژه اعضای خانواده است. یافته‌ها و پژوهش‌های متعدد نشان می‌دهد احساس طرد شدگی و انزوا یکی از مهم‌ترین متغیر‌های ناکامی فرد معتاد در ترک مواد است چراکه پذیرنده نبودن جامعه و خانواده در خصوص فردی که درگیر بیماری اعتیاد است، انگیزه‌های روان شناختی به منظور درمان را به شدت کاهش می‌دهد.

به همین دلیل است که به خانواده‌ها پیشنهاد می‌شود ضمن پذیرش معضل اعتیاد در خانواده، به پدیده اعتیاد به عنوان یک بیماری نگاه کنند و آگاه باشند معتاد برای رهایی از این بیماری نیاز به همیاری دارد.

برچسب زدن ممنوع

انگ یا برچسب اجتماعی، عنوانی است که برخی افراد برای معرفی و شناسایی دیگران به آن‌ها نسبت می‌دهند. حال اگر این برچسب‌ها منفی باشد (مثلا تو معتادی و درست نمیشی)، می‌تواند کل زندگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد.

وقتی به فردی انگ اعتیاد می‌زنیم، علاوه بر القای نوعی بی‌اعتمادی و ناامیدی، در فرایند ترک فردی که درگیر بیماری اعتیاد است، اختلال ایجاد می‌کنیم.

این انگ زدن‌ها که غالبا محصول قضاوت‌های سطحی و نادرست است، باعث تحلیل انگیزه فرد برای تغییر می‌شود و اطرافیان هم با آگاهی از بی انگیزگی فرد بیمار شروع به کناره‌گیری از او می‌کنند و این چرخه معیوب، یکی از عوامل مهم شکست در فرایند ترک مواد است.

به خانواده و اطرافیان فرد بیمار پیشنهاد می‌شود با نگاهی همدلانه (دیدن مشکل از جانب فرد بیمار) و گوش کردن فعال، به مقابله با وسوسه برچسب زدن بپردازند تا زمینه تغییر و درمان را تسهیل کنند.

اگر در خانواده‌ی خود فردی معتاد دارید، بخوانید

آستانه تحملتان را بالا ببرید

پر واضح است که واژه بیماری با درد و رنج گره خورده است. بیماری اعتیاد هم از این قاعده مستثنا نیست. حتی زمانی که فرد تصمیم به ترک مواد می‌گیرد و وارد مراحل درمان می‌شود هم این درد‌ها و آسیب‌های جسمی و روانی، خود را نشان می‌دهد.

برای مثال نوسانات خلقی، گاهی پرخاشگری، درد‌های بدنی (به ویژه در مصرف کنندگان مواد سنتی مثل تریاک) یا مشکلات اقتصادی احتمالی ناشی از بیکاری از جمله مواردی است که در فرایند درمان این افراد دیده می‌شود.

بنابراین از خانواده و اطرافیان بیمار انتظار می‌رود با نگرشی بالغانه این تغییرات موقتی در خلق، رفتار و سازگاری اجتماعی را جزو فرایند طبیعی درمان در نظر بگیرند و با حمایت اجتماعی مطلوب، زمینه را برای کمک به عضو خانواده فراهم کنند.

روابط عاطفی‌تان را با معتاد بهبود ببخشید

مراقبت در پرهیز از مواجهه با دوستان معتاد و فراهم نیامدن شرایط مشابه آغاز اعتیاد نیز از عوامل موثر در تداوم حالت ترک است. یکی از راه‌های مقابله با وسوسه، ارتباط با دوستان معتاد، بهبود روابط عاطفی و محبت به معتاد است.

وقتی نیاز‌های عاطفی فرد در بستر خانواده برآورده نشود، ممکن است دوباره برای رفع این نیاز‌ها درگیر اعتیاد شود بنابراین به خانواده‌ها پیشنهاد می‌شود ضمن ایجاد مرز‌های روانی واضح و شفاف، با ترمیم و بهبود روابط عاطفی پایدار، به فرد بیمار در مسیر درمان کمک کنند.

او را به جمع افراد ترک کرده ببرید

تنهایی و انزوا، بستر خیال‌پردازی‌ها و گرایش به مواد مخدر را در افراد فراهم می‌کند. شرکت در جمع‌هایی که فرد ترک کرده را درک می‌کنند و او را باور دارند، باعث می‌شود فرد طبق انتظارات آن‌ها ترک خود را حفظ کند و ترک موفقی داشته باشد. از این طریق هم انزوا و خیال پردازی‌ها حذف می‌شود و هم ارتباط نامناسب و همراه با بی اعتمادی به فرد ترک کرده از بین می‌رود.

اگر در خانواده‌ی خود فردی معتاد دارید، بخوانید

حساب شخصیت فرد را از لغزش‌هایش جدا کنید

آگاه باشید که با وجود همه آسیب‌ها و فشار‌های ناشی از بیماری اعتیاد که خانواده گریبان گیر آن شده است، باز هم فرد بیمار، عضوی از خانواده است که نیاز شدیدی به کمک دارد. نگرش اعضای خانواده به این بیماری باید به گونه‌ای باشد که صرفا رفتار‌های اشتباه فرد بیمار را نقد و از هتک حرمت شخصیت و عزت‌نفس او جدا خودداری کنند.

به کار بردن کلماتی همچون «تو بی‌عرضه‌ای»، «تو آبروی خانواده را برده‌ای» و … نمونه‌های بارز تخریب شخصیت و کاهش عزت‌نفس و اعتماد‌به‌نفس است. آگاه باشید که با تخریب شخصیت فرد بیمار، مقاومت او را در برابر درمان بسیار بالا می‌برید که این می‌تواند فرایند درمان را متوقف کند.

در فرایند پرچالش ترک، ناامید نشوید

ذکر این نکته ضروری به نظر می‌رسد که ترک هر عادتی، مستلزم گذر زمان است. اعتیاد از جمله عادت‌هایی است که فرازونشیب بسیاری دارد. این زمان بسته به نوع ماده مصرفی، میزان و مقدار مصرف، جنسیت، مدت و نوع مصرف می‌تواند متغیر باشد.

بیشتر بررسی‌ها و پژوهش‌ها در حوزه اعتیاد، احتمال بازگشت را در شش ماه اول زیاد می‌دانند. آگاه باشید که این برگشت‌های موقتی، شما و فرد بیمار را از فرایند درمان ناامید نکند چراکه این مسئله برای بسیاری از افرادی که اکنون از بیماری اعتیاد نجات یافته‌اند نیز وجود داشته است.

این برگشت‌ها برای مواد صنعتی (مثل شیشه) به علت ولع و وسوسه‌های شدید بیشتر دیده می‌شود و فرایند درمان را طولانی‌تر می‌کند. در افرادی که نوع مصرف‌شان تزریقی بوده نیز فرایند تغییر بسیار سخت است چرا که زمان و میزان کسب لذت ناشی از مواد در این افراد بسیار بالاست.

اگر کودک بیش‌فعال دارید، بخوانید


برترین‌ها: بیشتر پدر و مادرها، والدین خوبی هستند. اما اگر دختر یا پسر شما اختلال بیش فعالی – کم توجهی یا ADHD دارد، شاید «خوب بودن» شما به عنوان پدر و مادر کافی نباشد. برای اینکه فرزند شما چه اکنون و چه در آینده، انسانی شاد و متعادل باشد و بتوانید محیطی امن و آرام در خانه برایش فراهم کنید، باید پدر و مادری «عالی» برای فرزند بیش فعال‌تان باشید.

از یک پدر و مادر خوب به یک پدر و مادر عالی برای یک فرزند بیش فعال شدن، ساده‌تر از آنچه تصور می‌کنید است. فقط کافیست اصلاحات کوچکی در شیوه‌های فرزند پروری‌تان و شیوه‌ی تعامل با فرزندتان انجام دهید و بدانید چه واکنشی به رفتار‌های او نشان دهید بهتر است.

اگر کودک بیش فعال دارید با ما همراه باشید.

بپذیرید که فرزند شما، مانند همه‌ی بچه‌های دیگر، بی‌عیب نیست

ADHD در میان کودکان شایع است، اما به سادگی قابل درک نیست. قبول اینکه فرزند شما شرایطی نامعمول دارد کار ساده‌ای نیست، اما کودکی که خشم و بدبینی پدر و مادرش را در مورد ویژگی‌هایش حس می‌کند، احتمالا نمی‌تواند اعتماد بنفس خوبی داشته باشد و به سمت انسانی شاد و قابل قبول بودن پیش برود.

یک کودک برای اینکه احساس کند مورد قبول است و حمایت می‌شود، باید احساس کند که والدینش به توانایی‌های او ایمان دارند. زمانی که پدر و مادر یاد می‌گیرند به ویژگی خاص فرزند بیش فعال‌شان به چشم یک فرصت و نعمت نگاه کنند، چیز‌هایی مانند انرژی فوق العاده، خلاقیت و مهارت‌های فردی به جریان می‌افتند و پدر و مادر می‌توانند استعداد‌های درخشان فرزند خود را ببینند.

در سرنوشت فرزند بیش فعال شما، چیز‌های شگفت انگیزی مقدر شده که برای آن‌هایی که آرام و معمولی‌اند وجود ندارد. انرژی زیاد فرزند شما می‌تواند حسادت برانگیز باشد و اشتیاق خستگی ناپذیر او برای زندگی و هر آنچه در آن است، نعمتی است که نصیب هر کسی نمی‌شود.

تمام تلاش خود را بکنید تا فرزندتان را بی‌قید و شرط دوست داشته باشید. با او جوری رفتار کنید که گویی همین الان انسانی است که دوست دارید باشد. این رفتار شما به او کمک می‌کند همان انسان مورد نظرتان بشود.

همه‌ی خبر‌های بد و گله و شکایت‌ها در مورد فرزند بیش فعال‌تان را باور نکنید

اصلا خوشایند نیست که از معلم‌ها و مربی‌های مدرسه‌ی فرزندتان بشنوید که او «کُند ذهن» یا «بی‌انظباط» است و حال‌تان با شنیدن در مورد رفتار‌های بد فرزندتان قطعا خوب نخواهد شد.

اما اجازه ندهید قضاوت‌های منفی و نظرات نامطلوب دیگران، مانع این شود که از تلاش‌های‌تان برای تامین هر آنچه فرزندتان برای آموزش و تحصیل نیاز دارد کوتاهی کنید. بچه‌هایی که اختلال بیش فعالی – کم توجهی دارند نیز می‌توانند مانند سایر بچه‌ها موفق شوند، اما به این شرط که کمک مورد نیازشان را دریافت کنند.

درست است که ذهن فرزند شما جور متفاوتی کار می‌کند، اما بدون تردید توانایی یاد گرفتن و موفق شدن را درست مانند هر بچه‌ی دیگری دارد.

این طور در نظر بگیرید: اگر فرزند شما مبتلا به دیابت بود یا آسم داشت، آیا باز هم لحظه‌ای در انجام هر کاری که به نفع اوست تردید می‌کردید؟ درست همان طور که یک فرد مبتلا به دیابت به انسولین و فرد دچار آسم به تنفس نیاز دارد، کودک دچار ADHD نیز نیاز به تنظیماتی در محیط آموزشی‌اش دارد.

فرزند شما مغز شگفت انگیزی دارد، او انسانی با هوش سرشار و ایده‌هایی بزرگ است که غیرمنصفانه ممکن است در مدرسه یا جامعه به او برچسب «ناتوان در موفقیت» بزنند.

اما اگر شما به عنوان پدر و مادر باور داشته باشید که او توانمندی‌های زیادی دارد، با امید و اطمینان، شرایط لازم را برایش فراهم می‌کنید تا از تمام استعداد‌هایش بهره بگیرد و به شیوه‌های مثبتی خودش را به چالش بکشد تا تجربه کسب کند و از زندگی درس بگیرد.

اهمیت و تاثیر دارو‌های ADHD را بزرگنمایی نکنید

بدون تردید برای خیلی از بچه‌هایی که دچار اختلال بیش‌فعالی – کم توجهی هستند، داروی مناسب ADHD می‌تواند تفاوت بزرگی در بهبود رفتار‌های بد ایجاد کند.

اما در هیچ شرایطی دارو درمانی، تنها وسیله‌ی ایجاد این تفاوت نیست. یادتان باشد در مورد مصرف دارو با فرزندتان جوری حرف نزنید که گویی رفتار‌های خوبی که انجام می‌دهد به خاطر دارو‌هایی است که مصرف می‌کند، نه تلاش‌های خودش برای بهبود رفتارهایش.

اگر دیدید کودک شما کار نادرستی را انجام می‌دهد که چند بار او را منع کرده‌اید، لطفا جلوی خود را بگیرید و نگویید: «باز هم فراموش کرده‌ای صبح داروهایت را بخوری؟!». ضمنا هرگز و تحت هیچ شرایطی فرزندتان را تهدید نکنید که بابت رفتار بدش، مقدار داروهایش را بیشتر خواهید کرد.

جملاتی اینچنینی این پیام را به فرزندتان انتقال می‌دهند که رفتار‌های او تنها با عوامل بیرونی قابل کنترل‌اند. این وظیفه‌ی شما به عنوان پدر و مادر است که این پیام روشن و واضح را به فرزندتان برسانید که، هر چند داور به بهبود مهارت‌هایی که هم اکنون دارد کمک خواهد کرد، اما قرار نیست جادو کند و تمام مشکلاتش را حل کند.‌

می‌توانید به فرزندتان بگویید که دارو‌هایی که مصرف می‌کند مانند عینک هستند. عینک، بینایی را که فرد هم اکنون دارد، بهتر می‌کند. کودک شما باید به این باور برسد که خود کنترلی، بزرگ‌ترین مهارت اوست و فرقی نمی‌کند چه محدودیت‌هایی دارد.

اگر کودک بیش فعال دارید با ما همراه باشید.

فرق بین تربیت و تنبیه را خوب بدانید

چند بار پیش دوستان و اقوام و حتی مشاور فرزندتان گله و شکایت کرده‌اید که: «داد و بیداد می‌کنم، نصیحت می‌کنم، تهدید می‌کنم، فرصت می‌دهم، اسباب بازی‌هایش را از او می‌گیرم، تفریح را کنسل می‌کنم، رشوه می‌دهم، خواهش و التماس می‌کنم و حتی تنبیه بدنی می‌کنم، اما هیچکدام فایده‌ای ندارد!». هر کودکی که در معرض ابزار‌های تربیتی جورواجور و متفاوت قرار بگیرد، گیج خواهد شد.

خیلی از پدر و مادر‌ها به طور مداوم از عبارت‌های «تنبیه» و «تربیت» به جای هم استفاده می‌کنند. اما واقعیت این است که تربیت و تنبیه، بسیار با هم متفاوت‌اند.

تربیت، چیزی است که به کودک یاد می‌دهد چگونه رفتار کند و شامل توضیح و شفاف سازی رفتار‌های بد و هدایت به سمت رفتار‌های قابل قبول‌تر می‌شود و ضمنا هر بار که کودک رفتار خوبی انجام می‌دهد، بازخورد مثبتی از جانب شما می‌بیند. اما تنبیه، چیزی است که از ترس و تهدید و خجالت برای وادار کردن کودک به انجام رفتاری خاص استفاده می‌کند.

مطمئنا تنبیه نیز جایگاه خودش را دارد، اما هرگز نباید شامل بدرفتاری فیزیکی یا کلامی شود. تنبیه فقط باید به عنوان آخرین راه حل استفاده شود. مثلا اگر کودک شما با وجود اینکه بار‌ها به او گفته‌اید نباید دُم گربه را بکِشد به این کارش ادامه می‌دهد، باید تنبیه شود.

اغلب، بهترین راه اعمال قوانین انظباطی برای کودک ADHD این است که برنامه‌ی ساده‌ای از اصلاحات رفتاری برایش تنظیم کنید که: متناسب با سن او باشد، قابل انجام باشد و سپس هر دست آورد کوچکی طبق سیستم پاداش دهی، تشویق شود تا این رفتار خوب تبدیل به عادت شود.

با پاداش دهی رفتار‌های مثبت کودک (به جای تنبیه رفتار‌های منفی)، شما به فرزندتان کمک می‌کنید احساس موفقیت کند و انگیزه اش برای انجام کار‌های درست بیشتر شود.

هرگز کودک را به خاطر رفتاری که قادر به کنترل آن نیست تنبیه نکنید

فرض کنید به فرزند ده ساله‌تان می‌گویید تختخوابش را مرتب کند؛ و چند دقیقه بعد او را در حالی می‌بینید که روی تختخواب نامرتبش دراز کشیده و با کارت‌هایش بازی می‌کند. چه باید بکنید؟ باید تندی کنید و کارت‌هایش را از او بگیرید و دستور بدهید همین حالا تختش را مرتب کند؟

مطمئنا این رویکرد، بهترین نیست. در خیلی از موارد، کودک ADHD از شما اطاعت نمی‌کند نه به این دلیل که نافرمان است، بلکه فقط به این علت که در آن ِ واحد، حواسش پرت می‌شود. حواس پرتی، یکی از علائم شایع اختلال بیش فعالی – کم توجهی بوده و چیزی است که کودک قادر به کنترل آن نیست.

وقتی شما مکررا کودکی را بابت رفتاری که قادر به کنترلش نیست تنبیه می‌کنید، او را مستعد شکست و عدم موفقیت می‌کنید. در نهایت، تمایل و گرایش درونی او برای راضی و خشنود کردن شما از بین می‌رود، چون با خودش فکر می‌کند: «چرا باید به خود زحمت بدهم؟ نتیجه همیشه همین خواهد بود!». در نتیجه رابطه‌ی والد و فرزند به شدت آسیب خواهد دید.

بهترین راهکار در چنین موقعیت‌هایی این است که خیلی ساده، به فرزندتان «یادآوری» کنید که کاری که از او خواسته‌اید را انجام دهد. تنبیه زمانی لازم و منطقی است که فرزندتان آشکارا و به دفعات نافرمانی کند، مثلا از مرتب کردن تختخوابش سر باز بزند و اعلام کند که این کار را نخواهد کرد.

دیگران را بابت مشکلاتی که فرزندتان دارد سرزنش نکنید و مقصر ندانید

آیا از آن دست پدر و مادر‌هایی هستید که هر کسی را مقصر می‌دانید غیر از فرزندتان؟ مثلا می‌گویید: «راننده‌ی سرویس مدرسه اصلا نمی‌تواند بچه‌ها را در اتوبوس کنترل کند!»، یا «اگر معلم دخترم بلد بود چطور با بچه‌ها رفتار کند، دختر من در مدرسه اینقدر مشکل نداشت!».

دیگران می‌توانند با مشکلات فرزند شما مرتبط باشند، اما اگر سعی کنید تقصیر را گردن دیگران بیندازید، کودک‌تان را تشویق می‌کنید به رفتار‌های نادرستش به راحتی ادامه بدهد. وقتی شما می‌توانید تقصیر‌ها را گردن دیگران بیندازید، چرا فرزند شما باید مسئولیت اشتباهاتش را به گردن بگیرد؟

اگر کودک بیش فعال دارید با ما همراه باشید.

یادتان باشد که «بچه‌ی بد» نداریم؛ بلکه «رفتار بد» داریم

بچه‌هایی که مدام چیز‌های بدی درباره‌ی خودشان می‌شنوند، بالاخره این چیز‌ها را باور می‌کنند. فرقی نمی‌کند رفتار فرزند شما تا چه اندازه خسته کننده و ناراحت کننده است، هرگز او را «تنبل»، «خنگ»، «عصبی»، «خیالاتی» و یا هر چیز دیگری که آزاردهنده است خطاب نکنید.

هر وقت قرار است جملات سرزنش آمیز به زبان بیاورید جلوی خودتان را بگیرید و مثلا نگویید: «تو چت شده؟ چرا همیشه اتاقت را بهم می‌ریزی؟ هزار بار به تو گفته‌ام وسایلت را مرتب کن و تو انگار هرگز نمی‌شنوی!».

فراموش نکنید که فرزند شما بچه‌ی بدی نیست، بلکه این رفتار‌های بد او هستند که شما را ناراحت می‌کنند. وقتی شما مشکلات مربوط به اختلال فرزندتان را به شخصیت او ربط می‌دهید، عزت نفس او افت می‌کند. اما وقتی برای حل مشکلات رفتاری کودک‌تان با او همراهی می‌کنید، فضایی ایجاد می‌نمایید که فرزند شما احساس می‌کند دوستش دارید و با وجود ایراد‌هایی که دارد از او حمایت می‌کنید.

این بار که فرزندتان اتاقش را بهم ریخت به او بگویید: «ما مشکلی داریم و من برای حل آن به کمک تو نیاز دارم». به او بگویید شب‌ها به سختی می‌توانید وارد اتاقش شوید و به او سر بزنید، چون می‌ترسید مبادا پای‌تان را روی اسباب بازی‌های کف اتاق بگذارید، یا اینکه غذای باقیمانده در اتاقش، حشرات را به آنجام می‌کشاند. از او نظر بخواهید. هر چه بیشتر فرزندتان را در پیدا کردن راه حل شریک کنید، نتیجه بهتر خواهد بود.

فورا «نه» نگویید

همه‌ی بچه‌ها باید گاهی «نه» بشنوند تا از انجام کاری خطرناک یا نادرست منع شوند. اما خیلی از پدر و مادرها، بدون در نظر گرفتن اینکه شاید «بله» گفتن واقعا ضرری نداشته باشد، ناخودآگاه «نه» می‌گویند. ضمنا بچه‌ای که مدام «نه» می‌شنود، تمایل به مخالفت کردن و طغیان پیدا می‌کند، مخصوصا اگر خواسته‌هایش چندان هم نابجا نباشند.

چرا پدر و مادر‌ها خیلی زود «نه» می‌گویند؟ اغلب به دلیل ترس است (مثلا: نه! تو نمی‌توانی تنها به مدرسه بروی)، یا نگرانی (نه! تو نمی‌توانی شب منزل دوستت بمانی تا زمانی که من با والدینش آشنا شوم)، و یا به خاطر تمایل به کنترل (نه! تو نمی‌توانی قبل از شام اسنک بخوری). اما والدین باهوش می‌دانند که چه زمانی «نه» بگویند و چه زمانی بهتر است یک نفس عمیق بکشند و با فرزندشان موافقت کنند.

در خیلی از موارد، یک تغییر کوچک در نحوه‌ی استفاده از «بله» و «خیر» در برابر فرزندتان می‌تواند تفاوت زیادی میان یک تعامل خوشایند و یک مقابله‌ی ناخوشایند ایجاد کند. فرض کنید فرزند شما دوست دارد بیرون برود و بازی کند، اما شما می‌خواهید در خانه بماند و تکالیفش را انجام بدهد.

به جای اینکه به طور اتومات «نه» بگویید، از او بخواهید کمک‌تان کند تا یک راه حل خیلی خوب پیدا کنید. بدین ترتیب فرزند شما احساس می‌کند دست کم تا حدی بر شرایط خود کنترل دارد و شما سعی دارید با خواسته‌هایش موافقت کنید. شما نیز کمتر احساس خستگی و کلافگی می‌کنید و رابطه والد و فرزندی‌تان دوستانه‌تر می‌شود.

به رفتار‌های مثبت فرزندتان بیشتر توجه کنید

خیلی از پدر و مادر‌ها در نبرد برای رفع مشکلات رفتاری فرزندان خود، رفتار‌های مثبت بچه‌ها را نادیده می‌گیرند. در نتیجه جو حاکم بر خانه، بیشتر منفی خواهد بود تا مثبت و همین باعث می‌شود تمام جنبه‌های زندگی کودک تحت تاثیر قرار بگیرد.

تمرین کنید تا خوبی‌های فرزندتان را نیز ببینید و هر وقت کار خوبی می‌کند یا به خوبی از پس وظیفه‌اش برمی‌آید، همان لحظه تحسین و تشویقش کنید. وقتی شما رفتار‌های تحسین برانگیز فرزندتان را می‌بینید و تشویق می‌کنید، چیزی که می‌خواهید را به او نشان می‌دهید، نه چیزی را که نمی‌خواهید.

تحقیقات نشان می‌دهد، اگر به ازای هر یک نظر انتقاد آمیز، سه نظر مثبت ارائه دهید، منجر به بهترین نتایج از جهت ترویج رفتار مثبت، ایجاد انعطاف پذیری، و حفظ روابط خوب والد و فرزندی خواهد شد.

ضمنا فراموش نکنید که برخی از مشکلات رفتاری که بچه‌های ADHD دچارش هستند ممکن است در تمام بچه‌ها در این سنین دیده شود. پس سعی کنید اطلاعات و دانش خود را در این زمینه با مطالعه‌ی منابع معتبر بالا ببرید.

شادی و خنده را سنگ بنای زندگی خانوادگی‌تان کنید، با بچه‌ها خوش بگذرانید، با آن‌ها بازی کنید، با هم به پیک نیک بروید و از موزه‌ها دیدن کنید. بله، مطمئنا زندگی با کودک ADHD می‌تواند چالش برانگیز باشد، اما پدر و مادری که قادرند یک ارتباط واقعی با فرزند خود برقرار کنند، لذت زیادی از این نعمت ارزشمند می‌برند.

اگر کودک بیش فعال دارید با ما همراه باشید.

یاد بگیرید که برای موقعیت‌های خاص از قبل آماده باشید

کسانی که فرزند ADHD دارند می‌دانند که مهمانی‌های پُر از استرس یعنی چه. شما نمی‌توانید همیشه تصمیم بگیرید که مهمانی نروید تا از دردسر‌های احتمالی پیشگیری کنید.

خیلی از پدر و مادر‌ها زمان زیادی را صرف واکنش نشان دادن می‌کنند، در حالی که در عوض باید برای پیش بینی کردن و از قبل برنامه چیدن وقت صرف کنند. مثلا قبل از رفتن به مهمانی یا فروشگاه، در مورد رفتار‌هایی که انتظار دارید و مشکلات احتمالی با فرزندتان حرف بزنید.

ضمنا همیشه از قبل، جهت موقعیت‌هایی که ممکن است در مهمانی یا هر جای دیگری روی بدهد برنامه و راه حل داشته باشید. مثلا پنج دقیقه از جمع فاصله بگیرید و با فرزندتان به گوشه‌ای خلوت بروید و در مورد مسئله‌ای که پیش آمده حرف بزنید و حتما با یک راه حل به جمع برگردید. گاهی شاید واقعا مجبور شوید جمعی یا مکانی را زودتر ترک کنید.

هر کاری که می‌کنید، باید پیوسته باشد. همه‌ی بچه‌ها به پیوسته و همیشگی بودن قوانین و اصول نیاز دارند، اما بچه‌های ADHD بیشتر و جدی‌تر به تداوم اصول نیاز دارند. یک تغییر ناگهانی یا لحظه آخری در برنامه و یا یک اختلال در روتین خانوادگی می‌تواند اثرات مخربی بر کودک بیش فعال بگذارد. پس بهتر است روتین‌ها و برنامه‌هایی تعیین کنید و همه‌ی شما با بیشترین حد توان و امکان خود به آن‌ها پایبند بمانید.

فضای خانه را جوی بچینید که فرزندتان تشویق به نظم و مسئولیت پذیری شود. سعی کنید وسایل فرزندتان در دسترس او باشد و هر چیزی سر جای خودش قرار بگیرد تا هم دچار آشفتگی نشود و به نظم عادت کند و هم برای برداشتن وسایل خودش به دردسر نیفتد.

شما و همسرتان باید با هم همسو باشید و در مورد مسائل تربیتی و قوانین خانه کاملا با هم توافق داشته باشید. والدینی که رویکرد‌های اساسی‌شان با هم جور نیست، برای فرزند ADHD خود تناقض و مشکلات بیشتری ایجاد می‌کنند. مداخلات رفتاری برای بچه‌های ADHD موفق نخواهد بود مگر اینکه به طور پیوسته و همیشگی به کار برده شود.

وقتی پدر و مادر به عنوان یک واحد عمل می‌کنند، بچه‌ها دقیقا می‌دانند چه باید بکنند. محیط خانه هر چقدر قابل پیش بینی‌تر و آرام‌تر باشد، تمام خانواده شادتر خواهند بود.

الگوی خوبی باشید

پدر و مادر، با نفوذترین الگوی یک کودک‌اند، بنابراین با دقت به رفتارهای‌تان فکر کنید. اگر نمی‌توانید خودتان را کنترل کنید، چطور انتظار دارید کودک شما خود کنترلی را تمرین کند؟

داد زدن، یک نمونه‌ی بسیار بد و غلط از نحوه‌ی واکنش به هیجانات است. والدین معمولا تصور می‌کنند هر چه بیشتر داد و فریاد بزنند و صدای‌شان بلندتر باشد، تاثیر بیشتری بر بچه‌ها می‌گذارند، اما این طور نیست. تنها چیزی که فرزند شما از داد و بیدادهای‌تان دریافت می‌کند، خشم شماست.

این کاملا طبیعی است که گاهی از دست کودک‌تان عصبانی شوید، اما این طبیعی و پسندیده نیست که مدام سرش داد بزنید. حتما پیش آمده که از دست دوستان یا همکاران‌تان عصبانی شوید، در این مواقع چگونه خشم خود را کنترل کرده‌اید؟ پس اگر لازم باشد قادر به کنترل خشم خود هستید!

این بار که فرزندتان کاری کرد که خون‌تان به جوش آمد، اتاق را ترک کنید، چند نفس عمیق بکشید یا کاری انجام دهید که آرام‌تان کند. وقتی شما تکنیک‌های خود کنترلی و آرام کردن خشم‌تان را به کار می‌برید، به فرزندتان یاد می‌دهید کنترل و مدیریت هیجاناتش چقدر اهمیت دارد. اگر نتوانستید خونسردی‌تان را حفظ کنید و حرکت نادرستی انجام دادید، در عذرخواهی کردن از فرزندتان تردید نکنید.

منبع: additudemag

جذابیت‌های مردانه و زنانه؛ بخوانید و جذاب باشید


برترین‌ها: خیلی از کلیشه‌ها زندگی ما را سخت‌تر کرده‌اند: پا‌ها باید کشیده باشند، نسبت قد به وزن باید عدد مشخصی باشد و اندام باید کاملا فیت باشد. اما اینطور که پیداست، این چیز‌ها آنطور که فکر می‌کنیم بر جذابیت ما اثر نمی‌گذارند. در این مطلب از نتایج مطالعات درباره‌ی جذابیت‌های زنانه و مردانه می‌گوییم.

رنگ قرمز چه خوش‌تان بیاید و چه نه جذاب است!

جزئیاتی در ظاهر افراد که چه بخواهید و چه نه، جذب‌تان می‌کنند

این باور وجود دارد که در طبیعت، رنگ قرمز ابزاری زنانه برای جلب توجه و علاقه‌مند کردن مردهاست. در نتیجه، در ضمیرناخودآگاه ما، رنگ قرمز با جذابیت و عشق و دوست داشتن مرتبط است. رنگ قرمز، فورا میزان جذابیت ظاهری یک زن را بالا می‌برد. دانشمندان این باور را با یک آزمایش ساده بررسی کرده‌اند.

آن‌ها دریافتند راننده‌های مرد بیشتر تمایل داشتند زنی را که لباس قرمز پوشیده بود سوار کنند تا زنی را که رنگ دیگری به تن داشت: از هر پنج راننده، یک راننده، زنی را که لباس قرمز پوشیده بود سوار کرد و تنها یک راننده از میان ده راننده برای سوار کردن زنی که مشکی پوشیده بود توقف کرد. راننده‌های زن که اصلا به رنگ لباس اهمیت نداده بودند!

همه‌ی مرد‌ها از کفش پاشنه بلند خوششان نمی‌آید!

در سال ۲۰۱۵، دانشمندان آزمایشی انجام دادند. زنانی که کفش‌های پاشنه بلند پوشیده بودند و زنانی که کفش‌های بدون پاشنه پوشیده بودند، از مرد‌ها کمک خواستند. یکی از آزمایش‌ها اینگونه بود: یک خانم عمدا دستکش‌هایش را انداخت و محققان تماشا کردند که آیا مردی دستکش‌ها را برمی‌دارد تا به آن خانم بدهد.

نتیجه اینکه مرد‌ها برای کمک به خانم‌هایی که کفش‌های پاشنه بلند پوشیده بودند بیشتر مایل به کمک بودند تا به خانم‌هایی که کفش‌های بدون پاشنه به پا داشتند. اما در سال ۲۰۱۹ آزمایشی نشان داد نمی‌تواند به نتایج آزمایش قبلی اکتفا کرد. نتیجه‌ی آزمایش جدید این بود: پاشنه بلند بودن کفش تاثیر چندانی در جذابیت یک زن ندارد.

مرد‌ها زنانی را ترجیح می‌دهند که ظاهری مشابه خودشان دارند!

مرد‌ها به دلایل خودخواهانه، زنانی را ترجیح می‌دهند که شبیه خودشان هستند: آن‌ها دوست دارند فرزندانی داشته باشند که شبیه خودشان باشند. این یک مسئله‌ی تکاملی است: همه‌ی ما می‌خواهیم زاد و ولد کنیم و دوست داریم فرزندان ما تا جایی که ممکن است خصوصیات ما را به ارث ببرند.

نُه‌دهم زن‌ها مشکلی با بی‌مو بودن مرد‌ها ندارند!

طبق یافته‌ها، خیلی‌ها فکر می‌کنند مرد‌های بی‌مو، روراست و متکی به نفس هستند، به همین دلیل بیشتر افراد به آن‌ها اعتماد می‌کنند. هیچکس از مرد‌هایی که سعی می‌کنند این واقعیت را که در حال کچل شدن هستند پنهان کنند، خوششان نمی‌آید. تقریبا همه وقتی به مرد‌های بی‌مو فکر می‌کنند یاد بروس ویلیس، دواین جانسون، جیسون استاتام و سایر سلبریتی‌ها می‌افتند. به هر حال، بعضی از خانم‌ها عقیده دارند در خیلی از موارد، نداشتن مو، فُرم کامل جمجه را نشان می‌دهد.

مرد‌هایی که اعتماد بنفس دارند، زنان بلند قد را انتخاب می‌کنند، حتی اگر خودشان قد بلند نباشند!

جزئیاتی در ظاهر افراد که چه بخواهید و چه نه، جذب‌تان می‌کنند

مرد‌هایی که اعتماد بنفس چندانی ندارند معمولا زنانی را انتخاب می‌کنند که به میزان قابل توجهی از خودشان کوتاه‌ترند و برعکس: یک مرد هر چقدر اعتماد بنفس بیشتری داشته باشد، احتمال اینکه زنی قد بلند را انتخاب کند بیشتر است. علاوه بر این، علم روانشناسی می‌گوید: یک زن هر چقدر بلند قدتر باشد، مستقل‌تر و جاه طلب‌تر به نظر می‌رسد. ضمنا به نظر می‌رسد زنان کوتاه قدتر، مادر‌هایی بهتر و همسرانی باملاحظه‌تر خواهند بود.

زن‌ها از مرد‌هایی که شکم دارند بیشتر خوششان می‌آید تا از مرد‌هایی که اندام‌شان کاملا فیت است!

این روز‌ها بیشتر مرد‌ها تلاش می‌کنند اندامی فیت و کامل داشته باشند و برای همین باشگاه‌های ورزشی پُر از این مردان است و تمایل به فیت بودن از سال ۲۰۱۶ شدت گرفته است. اما دانشمندان می‌گویند، چهار پنجم خانم‌ها نظرشان این است که کمی شکم داشتن به معنی اعتماد بنفس بالای یک مرد است. طبق مطالعات، ۶۵ درصد از خانم‌ها مرد‌هایی که کمی شکم دارند را جذاب می‌دانند.

مرد‌هایی که تاتو دارند، قوی‌تر و مسلط‌تر به نظر می‌رسند، اما بیشتر خانم‌ها تمایلی به رابطه با آن‌ها ندارند!

در ضمیرناخودآگاه ما، تاتو علامتی از قدرت به نظر می‌رسد. این عجیب نیست، زیرا در گذشته، تاتو کردن بسیار دردناک بود و انجام آن حتی می‌توانست منجر به عفونت شود؛ بنابراین اگر کسی در اثر تاتو کردن، مریض نمی‌شد همه باور داشتند که او خیلی قوی است.

آزمایشی نشان داد تاتو همچنان ثابت می‌کند که صاحب آن قوی است، اما به این معنی نیست که خانم‌ها ترجیح می‌دهند همسرشان را از میان مرد‌هایی که تاتو دارند انتخاب کنند: تاتو و پیرسینگ با خطر، تهاجم و هوس‌های ناگهانی همراهند و این ویژگی‌ها آن‌هایی نیستند که کسی برای انتخاب شریک زندگی‌اش به دنبال‌شان باشد.

پا‌های خیلی کشیده جذاب نیستند!

خیلی‌ها باور دارند زنانی که پا‌های کشیده‌تری دارند در نظر مرد‌ها جذاب‌ترند، اما این اشتباه است. دانشمندان، میزان جذابیت زنان از کشور‌های گوناگون را با توجه به قد پاهای‌شان تجزیه و تحلیل کردند و دریافتند، مرد‌ها زنانی را ترجیح می‌دهند که قد پاهای‌شان متوسط است. پا‌هایی که خیلی کشیده یا خیلی کوتاهند، در نگاه بیشتر مرد‌ها چندان جذاب نیستند.

مرد‌ها به زنان غمگین بیشتر توجه می‌کنند تا زنان خنده رو!

جزئیاتی در ظاهر افراد که چه بخواهید و چه نه، جذب‌تان می‌کنند

این باور وجود دارد که مرد‌ها بهتر از زن‌ها می‌توانند شوخی کنند و بخندانند. دانشمندان می‌گویند این کلیشه از جنبه‌ی تکاملی اینگونه توجیه می‌شود: کسی که می‌تواند ما را بخنداند در نگاه ما مسلط‌تر و قوی‌تر است. به همین دلیل است که مرد‌ها اغلب سعی می‌کنند در خنداندن زن‌ها با هم رقابت کنند. ضمنا مرد‌ها ناخودآگاه به زنان اندوهگین بیشتر توجه می‌کنند تا زنان شاد و خنده رو. زیرا زنان غمگین باعث می‌شوند مرد‌ها تمایل داشته باشند آن‌ها را شاد کنند و به آن‌ها احساس خوبی بدهند.

متاسفانه واقعیت دارد: مردی که پولدار شود، ذائقه‌اش تغییر می‌کند!

یک مرد هر چقدر پولدارتر شود، توقعش از بابت ظاهر همسرش نیز بیشتر می‌شود و برعکس. ضمنا مرد‌هایی که ثروت کمتری دارند معمولا نسبت به ظاهر همسر خود زیاد سخت نمی‌گیرند و کمتر ممکن است خیانت کنند. اما احتمال اینکه مرد‌های پولدار به همسر خود خیانت کنند بیشتر است. جالب است بدانید در مورد خانم‌ها اینطور نیست. یعنی انتظارشان در مورد ظاهر همسرشان بسته به پولی که به دست می‌آورند، تغییری نمی‌کند!

مرد‌های پاستا خور جذاب نیستند!

چیز‌هایی که می‌خورید هم می‌تواند بر میزان جذابیت‌تان اثر بگذارد. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۷ دریافت زنان بیشتر جذب بوی بدن مرد‌هایی شده بودند که رژیم غذایی‌شان پُر از میوه و سبزی بوده است و بوی بدن مرد‌هایی که تغذیه‌شان بیشتر از کربوهیدرات‌های تصفیه شده مانند پاستا و نان بود از نظر زن‌ها جذاب نبود. دانشمندان می‌گویند وقتی شما غذا‌های سالم می‌خورید، احتمالا بوی سلامتی هم می‌دهید!

اگر «دوستت دارم» را در گوش چپ نجوا کنید، اثر هیجانی بیشتری بر مغز دارد!

اگر واقعا می‌خواهید از نظر هیجانی کسی را تحت تاثیر قرار دهید یا نجوایی عاشقانه با همسر یا نامزدتان داشته باشید، حتما در گوش چپ او زمزمه کنید. مطالعه‌ای نشان داده وقتی یک محرک هیجانی وارد گوش چپ می‌شود، ۶ درصد دقیق‌تر و شفاف‌تر می‌توان آن را به خاطر آورد تا اینکه این محرک هیجانی از گوش راست شنیده شود.

ریش جذاب است، اما نه هر ریشی!

جزئیاتی در ظاهر افراد که چه بخواهید و چه نه، جذب‌تان می‌کنند

مطالعه‌ای نشان داده زنان به طور طبیعی جذب مرد‌هایی می‌شوند که ریش دارند، اما هر مدل ریشی جذاب نیست. این مطالعه دریافت مرد‌هایی که ته ریش دارند یا ریش کوتاه روی صورت دارند، در نگاه زن‌ها جذاب‌ترند. مرد‌های کمتر جذاب آن‌هایی بودند که صورت خود را کاملا شیو کرده بودند و آن‌هایی که ریش‌های بلند و پُر داشتند. این می‌تواند نشان بدهد زن‌ها به طور ناخودآگاه مرد‌هایی که ته ریش دارند را فعال‌تر، سالم‌تر و گزینه‌ی بهتری برای همسری می‌دانند.

منبع: brightside

آقایان! اگر همسری خوش‌رفتار می‌خواهید، بخوانید


برترین‌ها: چگونه می‌توانید زنی خوش خُلق داشته باشید که با شما مهربان باشد، به شما توجه کند و با عشق و محبت و احترام با شما رفتار کند؟ یکی از راه‌ها این است که از نظر هیجانی واقعا مستقل باشید، یعنی به توجه و حمایت هیجانی همسرتان نیازی نداشته باشید!

دلیل موثر بودن استقلال هیجانی و عاطفی این است که برای خانم‌ها، بین مردی که نیاز به حمایت هیجانی دارد تا در مورد خودش به احساس خوبی برسد و مردی که به حمایت هیجانی همسرش و حتی توجهی از جانب او نیازی ندارد، تفاوت بزرگی وجود دارد.

آقایان، اگر همسری خوش رفتار می‌خواهید بخوانید

چرا نباید وابستگی عاطفی و هیجانی داشته باشید؟

زنی که احساس کند همسرش وابستگی هیجانی به او ندارد، دلش می‌خواهد مرد زندگی‌اش به حضور و توجه او نیاز داشته باشد، تا احساس کند در زندگی همسرش اهمیت دارد. مردی که وابستگی هیجانی ندارد، نیازی ندارد همسرش دلداری‌اش بدهد، پشتش بزند و آرامش کند تا احساس بهتری پیدا کند، چون در حال حاضر احساس خوبی دارد. اما زن دوست دارد کاری برای این مرد بکند تا به نیاز غریزی‌اش به مهم بودن برای یک مرد پاسخ بدهد؛ بنابراین توجه و مراقبت و محبتش را نثار مرد زندگی‌اش می‌کند تا او را به خود وابسته کند.

گیج شده‌اید؟ بسیار خب، مثالی می‌زنیم تا مسئله روشن شود:

فرض کنید مردی که وابستگی هیجانی و عاطفی به همسرش دارد از سر کار به خانه برمی‌گردد، او روز بسیار بدی داشته. در خانه با دیدن همسرش شروع می‌کند که: «روز بسیار مزخرفی داشتم، رئیسم خیلی آزارم می‌دهد و …، بیا پیشم عزیزم و آرامم کن!». او تمایل دارد در مورد جزئیات روزش حرف بزند و دوست دارد همسرش به تمام درد دل‌هایش گوش بدهد، پشتش بزند، به او دلگرمی بدهد و بگوید: «ناراحت نباش عزیزم، همه چیز درست می‌شود!».

حالا یک مرد مستقل از نظر هیجانی را در نظر بگیرید که روز بسیار بدی را در محل کارش گذرانده است.

او به خانه برمی‌گردد، همسرش از او می‌پرسد: «امروز چطور بود؟» و او جواب می‌دهد: «خب، روز خیلی بد و سختی بود، اما می‌دانی منظورم چیست، خودت هم از این روز‌ها داشتی!». این مرد به طریقی اعلام می‌کند که نیازی ندارد بیشتر در موردش حرف بزند. اما زن دلش می‌خواهد در مورد اتفاق‌هایی که همسرش را خسته و عصبی کرده بیشتر بداند. این مردِ غیروابسته نیازی ندارد کسی پشتش بزند و دلداری‌اش بدهد و بگوید همه چیز دست خواهد شد و لازم نیست کسی به او انگیزه بدهد و تشویقش کند به تلاش خود ادامه بدهد و او را امیدوار نگه دارد.

اما همسر مردی که وابستگی هیجانی ندارد، دوست دارد بیشتر بداند، بیشتر حرف بزنند و مردش را به خود وابسته و نیازمند کند. او سعی می‌کند به مردش کمک کند و کنارش حضور دارد تا به او عشق و محبت بدهد و مراقبش باشد. او می‌پرسد: «چه شده عزیزم؟ چرا امروزت بد بود؟». مرد می‌تواند به خنده و شوخی جواب بدهد و وارد لایه‌های عمیق‌تر روز بدی که گذرانده نشود، چون واقعا هم نیازی به آه و ناله کردن برای جلب توجه همسرش ندارد.

این مرد می‌تواند به همسرش نشان دهد که به تنهایی از پس مشکلاتش برمی‌آید و در حال حاضر به این فکر می‌کند که چگونه می‌تواند ارتقاء سمَت بگیرد یا از شغل فعلی استعفا بدهد و سراغ کار دیگری برود؛ بنابراین درمانده و سرگردان نیست. او نیازی ندارد همسرش را زیاد درگیر مسائل کاری‌اش کند، اما می‌تواند وارد گفتگو شود و درمورد مشکلاتی که دارد با همسرش حرف بزند و در عین حال به او نشان بدهد که همه چیز را تحت کنترل دارد و جای نگرانی نیست؛ بنابراین وقتی شما واقعا از نظر عاطفی و هیجانی وابسته نیستید و نیاز به حمایت و توجه همسرتان ندارید، او خودش دوست دارد که این حمایت و توجه را به شما بدهد، چون دلش می‌خواهد شما به او نیاز داشته باشید و برا‌ی‌تان مهم باشد.

در نتیجه جوری رفتار می‌کند که زن خوبی برای شما باشد؛ مهربانی می‌کند، توجه می‌کند، احترام می‌گذارد، مراقبت و رسیدگی می‌کند و به شما عشق می‌ورزد تا برای‌تان بهترین باشد.

و اما شما باید چه رفتار‌هایی داشته باشید تا همسرتان با شما خوش رفتاری کند؟

با احترام با همسرتان رفتار کنید

آقایان، اگر همسری خوش رفتار می‌خواهید بخوانید

به همسرتان اطمینان دهید که چقدر برای‌تان ارزشمند است و او را تحسین کنید. فراموش نکنید که اغلب باید نشان دهید و ابراز کنید که به برای همسرتان احترام و ارزش قائل هستید.

احترام را به زور به دست نیاورید

وقتی صدای‌تان را بلند می‌کنید، سرزنش می‌کنید، زورگویی می‌کنید و سعی دارید با قلدری و اجبار، برای خود احترام بخرید، دقیقا در جهت اشتباه حرکت می‌کنید.

هر چه متواضع‌تر و گوش به فرمان‌تر، محترم‌تر!

وقتی آقایان در خانه با تواضع، متانت و دلسوزی رفتار می‌کنند، قدرت شخصیتی که آن‌ها را تعریف می‌کند، احترام همه را برانگیخته خواهد کرد که ریشه در عشق و قدردانی دارد.

همیشه همسرتان را مقدم بدانید

رهبرانی که مانند مهم‌ترین فرد یک سازمان، با خودخواهی رفتار می‌کنند، هم همه از آن‌ها فرمان می‌برند و هم ممکن است عده‌ای از آن‌ها نافرمانی کنند. اما رهبرانی که همیشه دیگران را مقدم می‌دانند، محبت و همدلی را چاشنی فرامین خود می‌کنند و برای همین مورد احترام و تائید هستند.

به وعده‌های‌تان عمل کنید

یکی از معیار‌های درستکاری، عمل کردن به وعده‌ها و پایبندی به قول و قرارهاست، و یکی از نتایج وفای به عهد، احترام است. اگر همسرتان بداند و مطمئن باشد که به چیزی که می‌گویید عمل می‌کنید و می‌تواند روی حرف‌های‌تان حساب کند، احترام به شما را هرگز فراموش نخواهد کرد.

عهده‌دار بخشی از کار‌های خانه شوید

آقایان، اگر همسری خوش رفتار می‌خواهید بخوانید

سعی کنید عضوی موثر و مفید در خانه باشید و مسئولیت بخشی از کار‌های خانه را بپذیرید. می‌توانید مسئولیت رسیدگی به تکالیف بچه‌ها را شما به عهده بگیرید، هفته‌ای دو سه شب شما شام درست کنید یا روز‌های نظافت، شما جاروبرقی بکشید یا سرویس بهداشتی را تمیز کنید. انتخاب‌ها بینهایت‌اند، اما مهم این است که پیوسته مسئولیت پذیر باشید.

با همسرتان مثل ملکه‌ها رفتار کنید

هر جور با همسرتان رفتار کنید او نیز با شما همانگونه رفتار خواهد کرد. اگر همسرتان را ستایش کنید و خوبی‌هایش را به رُخش بکشید، اعتماد بنفس او را افزایش می‌دهید و الگویی برایش می‌شوید تا متوجه شود چگونه باید با شما رفتار کند. مرد‌هایی که با زبان تحقیر و سرزنش با همسر خود صحبت می‌کنند تا خودشان را مهم‌تر و بالاتر جلوه بدهند، قابل احترام نیستند. هیچ زنی برای یک مرد دیکتاتور و بددهن ارزش قائل نیست.

آیا اصلا به همسرتان می‌گویید چقدر برای‌تان مهم است؟ آیا مکررا به او یادآوری می‌کنید که قدردان زحمات او در خانه هستید؟ آیا به همسرتان این احساس را می‌دهید که مهم‌ترین فرد زندگی شماست؟ اگر جواب‌تان منفی است، پس با او درست رفتار نمی‌کنید. برای‌تان پیشنهاد‌هایی داریم که چگونه با همسرتان مثل ملکه‌ها رفتار کنید:

  • صورتش را میان دست‌های‌تان بگیرید و بگویید چقدر زیباست.
  • وقتی به خانه برمی‌گردید، او را در آغوش بگیرید و بگویید چقدر دوستش دارید.
  • وقتی بیرون می‌روید، دست همسرتان را بگیرید و هنگام ورود به هر مکانی، در را برای او باز نگه دارید.

حساب بانکی‌اش را پُر کنید

نگران نباشید، از پول حرف نمی‌زنیم. هرچند این هم ایده‌ی بدی نیست! اما ما از حساب بانک عاطفی همسرتان حرف می‌زنیم. هر کسی یک حساب بانک عاطفی دارد و این حساب جایی است که ما تمام هیجانات و احساساتی را که تجربه می‌کنیم پس انداز می‌کنیم. یک کلمه‌ی مهربانانه، یک ژست عاشقانه و یک نگاه پُر از مِهر می‌تواند به حساب بانک عاطفی واریز شود. از طرفی دیگر، توهین و سرزنش و بی‌احترامی، حساب بانک عاطفی را خالی می‌کند. هدف شما به عنوان یک شوهر خوب باید این باشد که حساب بانک عاطفی همسرتان را همیشه پُر نگه دارید.

همسرتان را خوب بشناسید

آقایان، اگر همسری خوش رفتار می‌خواهید بخوانید

چه چیزی بیشتر همسرتان را خوشحال می‌کند؟ از چه گُل یا رنگی بیشتر خوشش می‌آید؟ از چه رفتاری متنفر است؟ زبان عشق او چیست؟ مهم‌ترین درخواستی که از شما دارد چیست؟ چه چیزی بیشتر مضطربش می‌کند و خیلی سوال‌های دیگر، آیا پاسخ این سوال‌ها را می‌دانید؟ اصلا چقدر همسرتان را می‌شناسید؟

مردی که بعد از سال‌ها زندگی با همسرش هنوز غذای مورد علاقه‌ی او را نمی‌داند یا درک نمی‌کند طبیعی است همسرش چند روز در هر ماه، بی‌حوصله و بدخلق باشد، چگونه انتظار دارد مورد احترام و توجه همسرش قرار بگیرد؟ اگر می‌بینید هنوز همسرتان و شریک زندگی‌تان را خوب نمی‌شناسید، بسیار خب، شروع کنید!

منابع: themodernman ،allprodad ،patch

بهترین روش‌های موفقیت را اینجا بخوانید


برترین‌ها: هر کس می‌تواند تعریف خاصی از موفقیت داشته باشد. بعضی افراد داشتن شغل ایده‌آل خود را موفقیت می‌دانند. برای بعضی دیگر موفقیت بیشتر جنبه‌ی تحصیلی دارد. حتی بعضی اهداف بزرگ‌تری دارند و می‌خواهند تاثیر مثبتی بر دنیا بگذارند تا طعم موفقیت را بچشند. تمام این معیار‌ها ارزشمند هستند و هیچ‌کدام به راحتی به دست نمی‌آیند.

کتاب‌ها و مجلات زیادی در مورد راز و رمز‌های موفقیت وجود دارد، ولی درست همان طور که هر فرد تعریف متفاوتی از موفقیت دارد؛ روش رسیدن به آن هم متفاوت است. پس به جای پرسیدن نظر یک نفر در مورد موفقیت، بهتر است از چند نفر کمک بگیرید.

لیستی که در ادامه می‌بینید، راه‌های دستیابی به موفقیت از نظر چندین فرد موفق و سرشناس است. می‌توانید از هر روش برای رسیدن به اهداف خود استفاده کنید. شما هم راه‌های پیشنهادی خود را برای ما بنویسید.

بهترین روش‌های موفقیت را اینجا بخوانید

۱. بزرگ فکر کنید

«بزرگترین خطر برای اکثر ما این نیست که اهداف بزرگی انتخاب می‌کنیم و فقط به بخش کوچکی از آن‌ها دست می‌یابیم. بلکه خطر بزرگ‌تر این است که اهداف کوچکی داشته باشیم و به همان قانع شویم.» – میکل آنژ، هنرمند مشهور دوره‌ی رنسانس

امروزه هنرمندان بسیار کمی هستند که مانند میکل آنژ بر مردم تاثیرگذار باشند. چند قرن از درگذشت او می‌گذرد، اما هنوز آثارش الهام بخش‌اند و با مردم ارتباط برقرار می‌کنند. مجسمه‌ی داوود و نقش نمازخانه‌ی سیستین در واتیکان فقط بخشی از آثار جهانی او هستند.

حال فرض کنید میکل آنژ هنر و هنرمند بودن را انتخاب نمی‌کرد. موفقیت در رشته‌ی هنر کار بسیار سختی است. فرض کنید میکل آنژ به دلیل سختی‌های راه، هنر را کنار می‌گذاشت و کار آسان‌تری انجام می‌داد.

مسئله این است که اغلب اوقات تصمیم می‌گیریم برای هدفی واقعی رویاهایمان را کنار بگذاریم. باید بدانیم که مسیر موفقیت واقعی پرخطر و دشوار است و فقط کسانی قادر به تحمل آنند که شجاع باشند.

بهترین روش‌های موفقیت را اینجا بخوانید

۲. کاری که به آن علاقه دارید بیابید و انجام دهید

«اگر حاضر باشید در کاری مشغول باشید، اما پولی بابت آن دریافت نکنید، بدانید که در مسیر موفقیت قرار گرفته‌اید.» – اپرا، شخصیت تاثیرگذار رسانه‌ای

سعی کنید وقتی مشغول کار هستید؛ این جمله را به خاطر بیاورید و به آن فکر کنید.

تصور کنید در شغل فعلی خود تا حد ممکن موفق هستید. مسلماً به شدت کار می‌کنید و زمان و انرژی زیادی صرف می‌کنید.

حال اگر از این شغل متنفر باشید، پس موفق بودن در آن یعنی فقط روز‌های زندگی‌تان را با کاری که از انجامش متنفرید پر کردید. غیر منطقی به نظر می‌رسد؛ مگر نه؟

در عوض تصور کنید عاشق شغل‌تان هستید و تمام روز بر کاری تمرکز می‌کنید که به آن عشق می‌ورزید و این باعث می‌شود انگیزه‌ی بیشتری برای کار کردن داشته باشید.

پس علاقه و اشتیاق خود را پیدا کنید. این که در شغل رویایی خود مشغول به کار باشید، نوعی موفقیت محسوب می‌شود. حتی اگر در شغلتان موفق نباشید، حداقل وقت و انرژی خود را برای کاری خرج می‌کنید که دوستش دارید. بسیاری از موسیقی‌دانان سال‌ها بدون دریافت دستمزد اجرا می‌کنند و سر صحنه عرق می‌ریزند و تنها دلیلی که باعث می‌شود ادامه دهند، عشق به اجرا و موسیقی است.

۳. میان کار و زندگی توازن برقرار کنید

«همیشه میان کار و زندگی تضاد وجود دارد و همواره نظم و بی‌نظمی با هم در حال نبردند. هیچکدام نمی‌تواند بر دیگری پیروز شود، ولی هر دو با هم می‌توانند بسیار تاثیرگذار باشند. این که چطور میان آن‌ها توازن برقرار کنید، کلید موفقیت است. » – فیل نایت، مدیرعامل شرکت نایک

اغلب اوقات افراد نمی‌توانند این توازن را ایجاد کنند. اگر گمان کنند کار کردن عامل موفقیت‌شان است، هر روز ساعت‌ها بی‌وقفه کار می‌کنند و تمام پتانسیل خود را مصرف می‌کنند. این افراد از ساعات استراحت خود می‌کاهند و سلامت جسمی خود را به خطر می‌اندازند. هم‌چنین خود را از داشتن یک زندگی لذت‌بخش محروم می‌کنند.

در نهایت آثار مخرب این عوامل باعث می‌شود نتوانند در شغل خود پیشرفت کنند. برعکس اگر موفقیت را در زندگی اجتماعی قوی و داشتن دوستان خوب بدانند؛ سر کار ضعیف عمل می‌کنند و شغل خود را از دست می‌دهند. در نهایت دیگر حتی نمی‌توانند با دوستانشان وقت بگذرانند. چون شغلی ندارند که بتوانند هزینه‌ی گشت‌وگذاربا آن‌ها را بپردازند.
پس همان گونه که فیل نایت گفت، موفقیت با برقراری توازن ایجاد می‌شود. توازن میان کار و استراحت یا کار و تفریح.

بهترین روش‌های موفقیت را اینجا بخوانید

۴. از شکست نترسید

«شکست، فرصت شروع دوباره است. اما این بار هوشمندانه‌تر.» – هنری فورد، موسس شرکت فورد

گفته شده است توماس ادیسون بعد از هزاران بار تلاش ناموفق، بالاخره توانست چراغ لامپ را اختراع کند. در مصاحبه‌ای از او پرسیدند:» بعد از هر آزمایشی که با شکست مواجه می‌شد، چه احساسی داشتی؟ «او پاسخ داد:» من هرگز شکست نخوردم. فقط راه‌هایی که نمی‌توان با آن چراغ لامپ اختراع کرد را یاد گرفتم. «به این ترتیب او از هر شکستی درس می‌گرفت و بعد از هر آزمایش متوجه می‌شد چه روشی به نتیجه نمی‌رسد و باید چه روشی به جای آن استفاده کند.

این که بعد از هر شکستی تسلیم شویم بسیار آسان است. اما شاید هر شکستی که میخوریم و هر جواب نه‌ای که می‌شنویم؛ فقط پله‌ای در مسیر موفقیت ما است. به بیان دیگر تمام اشتباهات درس عبرتی هستند که از آن‌ها برای رسیدن به موفقیت استفاده می‌کنیم.

۵. عزم راسخ داشته باشید

«من برای خودم هدفی تعیین می‌کردم و بعد تمام تلاشم را به کار می‌گرفتم تا به آن برسم. کمبود وقت و مشکلات مالی و خستگی، هیچکدام، مانع من نمی‌شد. همیشه با این روش زندگی کردم و برنده شدم.» – کلونل ساندرز، موسس شرکت کی اف سی (KFC)

این مورد از بسیاری جهات به مورد قبلی یعنی درس گرفتن از اشتباهات‌مان برمی‌گردد.

همان طور که گفتیم تسلیم شدن بسیار آسان است. تنها راه ادامه دادن علاقه و اشتیاق زیاد به موفقیت است. پس اگر می‌خواهید کم‌تر تحت تاثیر شکست‌ها قرار بگیرید، باید خودتان را وقف موفقیت کنید.

بهترین روش‌های موفقیت را اینجا بخوانید

۶. اهل عمل باشید

«مدت زیادی طول کشید تا فهمیدم افراد موفق به ندرت عقب‌نشینی می‌کنند و منتظر موفقیت می‌مانند. آن‌ها تلاش می‌کنند و موفقیت را برای خود به ارمغان می‌آورند.» – لئوناردو داوینچی، نابغه‌ی دوران رنسانس

این جمله هزاران سال پیش گفته شده است، اما امروزه حتی بیشتر کاربرد دارد و هر شخص موفقی را توصیف می‌کند.

خوب فکر کنید. وقتی به زمانی که ویلیام شکسپیر زندگی می‌کرد فکر می‌کنیم؛ آن دوران را به نام او می‌شناسیم. وقتی به دوران رنسانس در ایتالیا فکر می‌کنیم؛ تصویر میکل آنژ و لئوناردو داوینچی در ذهنمان شکل می‌گیرد. زمان حال نیز ما را یاد بیل گیتس و استیو جابز می‌اندازد.

تصور کنید اگر خدمات هر یک از آن‌ها نبود، چقدر زندگی متفاوتی داشتیم. حتی همین الآن که این مقاله را می‌خوانید، از لپتاب یا تلفن همراهی استفاده می‌کنید که توسط آن‌ها ابداع شده است یا حداقل به طور غیر مستقیم در اختراع آن دخالت داشته‌اند.

همه‌ی آن‌ها افرادی کنش‌گرا و فعال بودند که ایده‌های متفاوتی داشتند و به اجرا درآوردند. اگر اجازه می‌دادند روزمرگی آن‌ها را تحت کنترل بگیرد، در صفحه‌ی دنیا گم می‌شدند. برعکس، آن‌ها بودند که به دنیا شکل دادند و ماندگار شدند.

پس هرگز از متفاوت بودن نترسید و اگر راه بهتری برای انجام کار‌ها می‌شناسید، آن را امتحان کنید و هر موقع شکست خوردید؛ دوباره تلاش کنید.

حرف آخر

تمام موارد بالا را گفتیم تا بدانید کلید موفقیت باور ذهنی شما است. هر هدفی دارید، باور داشته باشید به آن می‌رسید. مهم نیست در کدام مرحله از زندگی هستید. ماهی را هر بار از آب بگیرید تازه است. همیشه می‌توانید تغییر ایجاد کنید. فقط کافی است با تمام قوا تلاش کنید و تسلیم نشوید.

منبع: lifehack