هیس، آزاردیدگان جنسی در ایران، فریاد نمی‌زنند!


برترین‌ها: کودک‌آزاری در ایران وجود دارد و کار هیچ نهاد و ارگانی هم نیست که ماجرا را تکذیب کند، خیلی‌ها در کودکی مورد آزار قرار گرفته‌اند و روی بیان ماجرا را ندارند، این مطلب را بخوانید.

کتمان و تابو بودن آزار جنسی کودکان در جامعه سبب شده از فراوانی این آسیب اجتماعی آمار موثق و قابل اعتمادی موجود نباشد، ولی در سال‌های اخیر رسانه‌ای‌شدن آزار جنسی آتنا، ستایش، کیمیا، اهورا و… که با جرائمی مانند قتل و آدم‌ربایی گره خورده، رشد این آسیب اجتماعی را به یکی از نگرانی‌ها و شوک‌های روحی جامعه تبدیل کرده است. اما کسانی که مرتکب کودک‌آزاری جنسی می‌شوند، چه ویژگی‌هایی دارند؟ آن‌ها قربانیان خود را چگونه انتخاب می‌کنند؟ کدام گروه از کودکان در دام کودک‌آزاران جنسی گرفتار می‌شوند؟ برای یافتن پاسخ این پرسش‌ها و ده‌ها ابهام دیگر با ما همراه باشید.

قربانیان مجرم می‌شوند

برای حفظ راز خود تلاش می‌کنند

شیما با آنکه حالا زنی میان‌سال شده، وقتی به روانشناس مراجعه کرد، درباره آن اتفاق حرفی نزد و فقط از ترس و افسردگی و کابوس‌های آزاردهنده‌اش گفت. دکتر وقتی متوجه شد شیما هنگام صحبت با دیگران به‌صورت مداوم و ناخودآگاه ساق پایش را ماساژ می‌دهد، درباره دلیل این رفتارش کنجکاو شد. سرانجام رازی که ۴۵ سال بر سینه شیما سنگینی می‌کرد پرده برداشت؛ «ساق پایم آسیب ندیده و درد نمی‌کند، اما وقتی هفت‌ساله بودم، هربار که مادرم من را به دایی‌ام می‌سپرد….». دکتر می‌گوید: «معمولا قربانیان کودک‌آزاری جنسی یا کسانی که مرتکب کودک آزاری می‌شوند، برای صحبت و مشاوره در این مورد مراجعه نمی‌کنند و دوست ندارند در جلسات مشاوره به این موضوع پرداخته شود، اما ناراحتی‌های روحی و عصبی آن‌ها از نتایج همین‌خاطرات است و بدون ریشه‌یابی درمان نمی‌شود».

کودک‌آزاران چرب‌زبان و لاابالی

بسیاری از افرادی که در کودکی مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته‌اند، در بزرگسالی گرایش‌های جنسی آن‌ها منحرف می‌شود و به آزار جنسی کودکان تمایل پیدا می‌کنند. نمی‌توان ویژگی‌های مشترک و مشخصی را برای کودک‌آزاران پیدا کرد، اما اغلب افرادی که مرتکب این جرم شده‌اند، سابقه اعمال مجرمانه، بزهکاری و رفتار ضد‌اجتماعی داشته‌اند، مواد‌مخدر مصرف می‌کرده‌اند و در خانواده از هم گسیخته و آشوب‌زده رشد کرده‌اند.

این افراد معمولا ظاهری طبیعی و حتی گرم و دوست داشتنی دارند، اما در حوزه‌های مختلف زندگیشان اختلال و شکست‌های پیاپی دیده می‌شود. دروغگویی، فرار از خانه و مدرسه، دزدی، دعوا و نزاع‌های خیابانی و اعمال غیرقانونی، جزئی از رفتار افراد ضد‌اجتماع است. آن‌ها نزد هم‌جنسان خود فریبکار و پرتوقع جلوه می‌کنند، ولی با چرب‌زبانی و هوش‌کلامی خود به‌سادگی کودکان و جنس مخالف را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند. لاابالی‌گری جنسی، همسرآزاری و کودک‌آزاری از رفتار‌های شایع این افراد است. آن‌ها هیچ‌وقت از اعمال خود پشیمان نمی‌شوند، بلکه رفتار‌های وحشیانه خود را با دلایل ساده‌ای مانند بی‌فکری و بی‌توجهی توجیه می‌کنند.

یک تا ۴ درصد جامعه پدوفیل هستند

روانپزشکان به افرادی که به‌صورت مداوم مرتکب کودک‌آزاری جنسی می‌شوند «پدوفیل» می‌گویند. پدوفیلی از شایع‌ترین اختلالات جنسی است و به مفهوم نگرش جنسی به کودکان است. معمولا سن افراد پدوفیل بالاتر از ۱۶ سال است و قربانیان خود را از میان کودکانی که لااقل ۵ سال کوچک‌تر باشند انتخاب می‌کنند. قربانیان پدوفیلی‌ها ممکن است دختر یا پسر باشند، ولی انحرافات جنسی در مردان شایع‌تر است و به‌طور کلی یک تا ۴ درصد جامعه به پدوفیلی مبتلا هستند. «دختران ۸ تا ۱۰ ساله بیشتر در معرض خطرند و این انحراف الزاما به‌صورت برقراری ارتباط جنسی نیست».

نقش ژنتیک ثابت نشده است

برخی از روانپزشکان معتقدند ویژگی‌های ژنتیک در بروز حالات پدوفیلی نقش دارد. اما راستش در مورد بیماری‌های روانی مانند پدوفیلی این نظریه به اثبات نرسیده است، البته تحقیقات نشان داده قسمت‌هایی از مغز (فرونتال و تمپورال) افراد پدوفیل هنگام برانگیختگی غرایز جنسی، فعالیت غیرطبیعی دارند. در خانواده‌های پرجمعیت که فرزندان اتاق خواب مشترک دارند، امکان بروز حالات بیمارگونه جنسی بیشتر می‌شود. گروهی از پدوفیل‌ها ترجیح می‌دهند قربانی، یکی از نزدیکان وآشنایان باشد که به این گروه پدوفیل انحصاری گفته می‌شود. تعدادی از پدوفیل‌ها هم قربانی را از کودکان غریبه انتخاب می‌کنند که پدوفیل غیرانحصاری نامیده می‌شوند. در هر دو نوع، در انتخاب قربانی به وجود مکانی نزدیک و در دسترس برای ارتکاب جرم توجه می‌شود و موقعیت مکانی محل بروز جرم در تصمیم‌گیری و انتخاب آن‌ها نقش زیادی دارد.

قربانیان مجرم می‌شوند

کودک‌آزارانی که مجازات نمی‌شوند

ناکارایی قوانین حمایت از کودکان از دلایل مهم رشد کودک‌آزاری جنسی است. در قوانین مربوط به کودک‌آزاری جنسی که سال ۱۳۸۱ تصویب شده، خلأ‌های قانونی قابل‌توجهی وجود دارد و اثبات جرم با محدودیت‌هایی روبه‌روست. در قوانین قضایی مربوط به آزار جنسی کودکان، اگر جرم لواط یا تجاوز جنسی ثابت شود، شخص به اعدام محکوم می‌شود، در غیر این صورت مجرم فقط به داشتن روابط نامشروع متهم می‌شود که مجازات آن ۱۰۰ ضربه شلاق است؛ یعنی جرمی که حد‌فاصل این جرائم قرار می‌گیرد، در این قانون دیده نشده است.

از دیگر موانع قانونی کودک‌آزاری جنسی، قرارگرفتن آن در شمار جرائم شرعی است که برای اثبات آن به ادله شرعی شامل ۴ بار اقرار، وجود ۴ شاهد و علم قاضی نیاز است. در موارد زیادی علم قاضی به وجود نمی‌آید و کودک‌آزار محکوم نمی‌شود. ما به قوانینی نیاز داریم که از کودکان آسیب‌دیده احقاق حق کند و برای مجرمان بازدارندگی داشته باشد.

قوانین، بازدارنده نیستند

یکی از موضوعات مهم در بحث کودک‌آزاری جنسی، بازگشت فرد کودک‌آزار و قربانی آسیب‌دیده به جامعه با همان شرایط روحی نابسامان و آسیب‌دیده است. سیستم قضایی کشور باید بستر بازگشت فرد آسیب‌دیده به جامعه را فراهم کند تا قربانی و فرد کودک‌آزار پس از درمان‌های روانشناختی، شرایط حضور سالم در اجتماع را به دست آورند. افزایش تعداد پرونده‌های کودک‌آزاری جنسی سبب شده قانونگذاران لزوم اصلاح و تکمیل قانون حمایت از کودکان را بپذیرند.

تربیت جنسی کودکان در معرض خطر

پس از ۱۲ سال، لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان در مجلس تصویب شده و در مرحله بررسی در شورای نگهبان قرار دارد. در این لایحه خلأ‌های قانونی آزار جنسی کمتر شده و متناسب با جرائم مختلف، مجازات تعیین شده است. در این لایحه کودکان در معرض خطر، مانند اطفال بی‌سرپرست و بدسرپرست، شناسایی می‌شوند و توسط کارشناسان و روانشناسان سازمان‌های مردم‌نهاد، بهزیستی و سایر مراجع حمایتی مورد آموزش و تربیت جنسی قرار می‌گیرند. اگر این لایحه تصویب شود، در سیستم قضایی کشور تحول قابل‌توجهی رخ می‌دهد.

بسیاری از کودک‌آزاران بالغ نیستند و جزو بزرگسالان هم به‌شمار نمی‌آیند. کودک‌آزاران کمتر از ۱۸ سال از پیامد‌های قانونی این جرم آگاهی ندارند و خودشان هم آسیب روحی جدی می‌بینند. این گروه از کودکان پس از طی دوران محکومیت خود باید تحت درمان روانی قرار گیرند تا دوباره مرتکب جرم نشوند و زندگی سالمی درپیش بگیرند. قوانین باید بیش از آنکه تنبیهی باشد، اثرات پیشگیرانه داشته باشد.

تربیت جنسی؛ واکسنی برای حفاظت از کودکان

ساناز فیض‌اللهی: آموزش جنسی به کودکان یکی از مهم‌ترین روش‌های محافظت از آن‌ها در مقابل کودک‌آزاری است که در خانواده و از سنین خردسالی آغاز می‌شود. معمولا کودکان در سه‌سالگی نسبت به بدن خود و جنس مخالف کنجکاو می‌شوند. در همین سن کودک باید بیاموزد که لمس اندام بالای شانه «لمس خوب» به شمار می‌آید و لمس اندام پایین‌تر از شانه «لمس بد» نامیده می‌شود. به کودک بیاموزید هیچ‌یک از اطرافیان و حتی نزدیکانش اجازه لمس بد بدن او را ندارند و حتی در لمس خوب هم اگر احساس امنیت و آرامش نداشته باشد، باید بدون خجالت و شرم به فرد مقابلش اعتراض کند. آموختن این نکته به اطفال بسیار مهم است که «نه گفتن» به درخواست‌های ناخوشایند، بی‌ادبی و گستاخی نیست و اگر چنین رفتاری داشته باشد، عاقل، آگاه و باهوش است و مورد حمایت و تشویق والدین قرار می‌گیرد. بهتر است والدین هنگام استحمام کودکان ۳ سال به بالا پوشش داشته باشند و پیش از وارد‌شدن به اتاق کودک در بزنند تا محترم بودن حریم شخصی افراد را به او بیاموزند. استفاده از بازی و زبان کودکانه، روش مناسبی برای آموزش مسائل جنسی است.

قربانیان مجرم می‌شوند

مراقب چهره‌های ضد اجتماعی باشید

در میان گروه‌های مستعد کودک‌آزاری جنسی، افرادی که رفتار ضد‌اجتماعی دارند برای فریب کودکان به موفقیت بیشتری می‌رسند. این افراد معمولا ظاهری طبیعی و حتی گرم و دوست‌داشتنی دارند، اما در حوزه‌های مختلف زندگی‌شان اختلال و شکست‌های پیاپی دیده می‌شود. دروغگویی، فرار از خانه و مدرسه، دزدی، دعوا و نزاع‌های خیابانی و اعمال غیرقانونی، جزئی از رفتار افراد ضد‌اجتماع است.

پی‌نوشت: این مطلب با دخل و تصرف از یادداشت رابعه تیموری در روزنامه همشهری برداشته شده است.

تمام چیزهای عجیبی که در ایران ممنوع بودند


برترین‌ها: روزگار بازی‌های غریبی دارد زمانی در همین مُلک، پیراهن آستین کوتاه هم ممنوع بوده! این روزها که بحث ممنوعیت حضور خانم‌ها در زورخانه مطرح شده، مروری بر ممنوعه‌های ایرانی، خالی از لطف نیست.

تمام چیزهای عجیبی که در ایران ممنوع بودند

معجون

در یک دوره اعلام کردند که فروش معجون، شیرموز و سالاد الویه در کل کشور ممنوع است. دلیل آن را هم وجود موارد گوناگون آلودگی و همچنین آلودگی‌پذیری بالای آن‌ها اعلام کردند و گفتند بهداشتی نیست! گرچه مدتی بعد بدون دلیل خاصی این ممنوعیت برداشته شد. البته صحت این ماجرا کاملا تاییدشده نیست، اما در فیلم سینمایی نهنگ عنبر در یکی از سکانس‌ها اشاره‌ای به این موضوع شد و گویا در دهه‌ی ۶۰ ممنوع شدنش دلایل دیگری نیز داشته است!

تمام چیزهای عجیبی که در ایران ممنوع بودند

دستگاه ویدئو

بسیاری از ما هنوز خاطره ممنوعیت ویدئو را به یاد داریم. دیدن اکثر فیلم‌های دهه‌ی ۸۰ و ۹۰ سینمای آمریکا، در این ویدئو‌های غیرقانونی آن زمان اتفاق افتاده است. ویدئو‌هایی که داشتنشان جرم بود و نگهداری آن در مغازه‌ها حتی موجب به‌آتش کشیده شدن آن مغازه توسط برخی گروه‌های تندرو بود. اما در سال ۷۲ علی لایجانی وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی از رفع ممنوعیت ویدئو خبر داد و این خبر آغازی بود بر پایان ممنوعیت ویدئو در کشور.

آستین کوتاه

در اوایل انقلاب پوشیدن لباس آستین‌کوتاه برای آقایان ممنوع بود. دلیل این ممنوعیت نیز خیلی مشخص نبود. اما تنها اطلاعاتی که از این قانون در دست بود، جلوگیری از تهاجم فرهنگی و رعایت حجاب آقایان بود. البته که در سال ۹۷ شنیده‌ها خبر از اعمال دوباره‌ی این ممنوعیت برای رانندگان تاکسی استان قزوین می‌داد. حتی طبق شنیده‌ها، در دهه‌ی ۶۰ اگر کسی با لباس آستین کوتاه دیده می‌شد، دست‌های او را رنگ می‌کردند! البته که صحت این ماجرا ثابت نشده و صرفا یک نقل از جوانان آن دهه می‌باشد.

تمام چیزهای عجیبی که در ایران ممنوع بودند

شطرنج

شطرنج، در ردیف نرد بود، و به دلیل برد و باخت و شرط‌بندی ممنوع اعلام شد. تا این که پس از تشکیل المپیاد‌های ورزشی و برگزاری مسابقه‌های قاره‌ای و بین المللی شطرنج، از آن جا که فکر و اندیشه و تدبیر در آن نقش اساسی داشت از نرد جدا شد و در ردیف برنامه‌های ورزشی قرار گرفت.

حمل ساز

در دهه‌ی شصت وخامت اوضاع فعلی را چندین برابر کنید حساب کار دستتان می‌آید. در کل هرنوع فعالیتی در زمینه‌ی موسیقی مشکل داشت. حمل یک ساز در سطح شهر از حمل مواد مخدر سخت‌تر بود. در آن زمان حتی نگهداری ساز در منزل شخصی ممنوع بوده و اگر کسی قصد نگهداری داشته، باید از وزارت ارشاد مجوز می‌گرفته است. در تصویر زیر نمونه‌ای از این مجوزها و همچنین تابلوهای ممنوعیت ساز در اماکن عمومی را ببینید.

تمام چیزهای عجیبی که در ایران ممنوع بودند

تمام چیزهای عجیبی که در ایران ممنوع بودند

کراوات

در مورد حکم استفاده از کراوات و پاپیون در اسلام باید گفت دلیلی که صریحاً ناظر به ممنوعیت استفاده از چنین تزییناتی باشد وجود ندارد. اما برخی فقها با این برداشت که کراوات و پاپیون، لباس ویژه کفار بوده وشکل ظاهری آن نماد صلیب می‌باشد و مسلمانان نباید خود را شبیه کفار کنند، استفاده از این تزیینات را مصداقی برای تشبیه به کفار دانسته و به همین دلیل آن‌را ممنوع اعلام کرده‌اند. اما بعد از سال‌ها ممنوعیت، برای اولین بار تصویر کیروش با کروات در یکی از مسابقه‌های فوتبال از تلویزیون پخش شد.

تمام چیزهای عجیبی که در ایران ممنوع بودند

پخش مسابقات کشتی

در دهه‌ی ۶۰ پخش مسابقات کشتی از تلویزیون به دلیل لباس جذبی که کشتی‌گیران به‌تن داشتند کاملا به‌صورت غیرواضح پخش میشد. همچنین پخش برخی از مسابقات ورزشی همچون: بوکس، بیلیارد، زیبایی اندام، اتومبیل رانی و… بدون هیج دلیل خاصی ممنوع بود. البته در زمان حال ممنوعیت‌هایی مانند پخش مسابقات کشتی برداشته شده است، اما برخی رشته ‌های ورزشی ممنوعیت پخش مسابقاتشان همچنان به قوت خود باقی است.

تمام چیزهای عجیبی که در ایران ممنوع بودند

ممنوعیت تصویر زنان در سردر سینما‌ها

هیچ فیلمی اجازه نداشت در سردر سینماها از تصویر درشت قهرمان فیلم و یا هر گونه تصویری از زن های هنرپیشه استفاده کند چون تصویر درشت مرد یعنی قهرمان سازی و معرفی بازیگر زن فیلم، نوعی استفاده ابزاری از زن تلقی می شد و بر همین اساس، هنرپیشه ها و مجریان از زشت ترین افراد انتخاب می شدند!

تمام چیزهای عجیبی که در ایران ممنوع بودند

ممنوعیت سگ

قوانینی در رابطه با حضور سگ در اماکن عمومی در ایران وجود ندارد، اما مقام‌های ایران اعلام کرده‌اند حضور سگ در اماکن عمومی در ایران ممنوع است و این شامل گرداندن سگ در کوچه و خیابان، پارک، خودرو و … هم می‌شود که این مورد عملاً امکان گرفتن خدمات دامپزشکی برای سگ‌ها را غیر ممکن می‌کند. گاهی در برخورد با فردی که این قانون را زیرپا گذاشته است اعمال قانونی صورت می‌گیرد که بسته به شرایط متفاوت است، می‌تواند بردن حیوان باشد یا اعمال جریمه‌ی نقدی. همچنین واردات غذای سگ و گربه از سال ۱۳۹۸ در ایران ممنوع شده است.

تمام چیزهای عجیبی که در ایران ممنوع بودند

ممنوعیت حضور زنان در ورزشگاه‌ها

ورود زنان به ورزشگاه‌ها برای تماشای فوتبال ممنوع است و همچنان این ممنوعیت برطرف نشده است. داورزنی در مورد علت ممنوعیت ورود بانوان به ورزشگاه گفت: خانم‌ها سال‌های ۲۰۱۰ به ورزشگاه می‌رفتند و مشکلی نبود، ولی در سال ۲۰۱۲ در بازی ایران و ژاپن که به میزبانی ایران انجام گرفت نرده‌ها شکسته شد و ازدحام جمعیت بوجود آمد. آن موقع اصلا چند نفر ماموریت داشتند که از راهرو‌ها عکس بگیرند.

این عکس‌ها آلبوم شد و به آیات عظام داده شد و از آن به بعد گفتند ممنوع است. بعد‌ها آلبومی به ما دادند که خانم‌ها کاکل‌شان بیرون است، مانتوی‌شان تنگ است یا غیره، اما ما هم آلبومی از خانم‌های محجبه تهیه کردیم که بدون مشکل در ورزشگاه حضور داشتند. اگر آن‌ها ۵۰ خانم را نشان دادند ما هزار خانم محجبه را نشان دادیم و بعد از آن رفته رفته شرایط بهتر شد. البته این موضوع تاکنون چندین بار مورد بازبینی قرار گرفته است اما تا به این لحظه قانونی تغییر نکرده است.

تمام چیزهای عجیبی که در ایران ممنوع بودند

فاطمه، ریحانه، رومینا، زن‌کُشی، مد روز ایران!


برترین‌ها: در حالی که جامعه ایران هنوز در شوک خبر به قتل رسیدن افرادی همچون رومینا اشراقی ۱۴ ساله به دست پدرش در تالش و فاطمه برحی ۱۹ ساله به دست شوهرش در آبادان آن هم به دلایلی ناموسی است، خبر دیگری از این دست منتشر شد. این بار قتل ناموسی در کرمان روی داده بود و قربانی، دختر جوان ۲۵ ساله‌ای به نام ریحانه عامری بود که به دلیل فعالیت در شبکه‌های مجازی و دیرآمدن به خانه، قربانی خشم پدر شده و به دست او کشته شده است.

فاطمه، ریحانه، رومینا، زن‌کُشی، تیتر یک‌ِ ایران

حرف از قتل‌های ناموسی است؛ موضوعی که این روزها با بازخوانی حاشیه های توقیف فیلم «خانه پدری» بر سر زبان‌ها افتاده؛ هرچند گفته شد این فیلم به دلیل صحنه‌های خشونت‌آمیزش از پرده‌ها پایین کشیده شده اما گفته می‌شود پرداختن به موضوع قتل‌ ناموسی در این فیلم، دلیل اصلی برای توقیف این فیلم بوده است. قتل‌هایی که عموما توسط برادر، پدر، عمو، عموزاده‌ها و یا دیگر نزدیکان به بهانه حفاظت از «ناموس» و شرافت خانواده صورت می‌گیرد و واقعیتی انکارناشدنی است. سالهاست که قتل‌های ناموسی در شهرهای مختلف اتفاق می‌افتد و تنها سوء‌ظنی کافی است تا مردان خاندان دست به کار شوند و زنی را به خاطر شک و به زعم خودشان زیرپا گذاشتن هنجارهای خانوادگی به قتل برسانند.

فاطمه، ریحانه، رومینا، زن‌کُشی، تیتر یک‌ِ ایران

ابتدا رومینا اشرفی ۱۴ ساله روز جمعه اول خردادماه در روستای «سفیدسنگان» از بخش حویق شهرستان تالش در استان گیلان با داس و به دست پدرش کشته شد. قتل رومینا هنگامی رخ داد که او پس از پنج روز فرار با خواستگارش بهمن خاوری، از سوی پلیس آگاهی آستارا بازداشت و با دستور قاضی دادگاه به پدرش تحویل داده شد. رضا اشرفی پدر رومینا، پس از بازگشت به خانه، هنگامی که رومینا در خواب بود با ضربات داس گلوی دختر چهارده ساله خود را برید و او را به قتل رساند.

«ایسنا» در 20 خرداد 99 به نقل از پدر رومینا اشرفی که لب به اعتراف گشوده بود نوشت: من نمی‌خواستم رومینا را تحت فشار بگذارم و می‌خواستم او آزاد باشد؛ من با حجابش مشکلی نداشتم اصراری نداشتم لباس خاصی بپوشد. هر لباسی می‌گفت دوست دارم همان را برایش می‌خریدم من رومینا را دوست داشتم، ولی عصبی شدم و الان زمان قابل بازگشت نیست.

فاطمه، ریحانه، رومینا، زن‌کُشی، تیتر یک‌ِ ایران

پس از آن در شامگاه یک‌شنبه ۲۵ خرداد در آبادان، فاطمه برحی ۱۹ ساله با ضربات چاقوی حبیب برحی، همسر و پسر عمویش کشته شد.

حبیب برحی ۲۳ ساله پس از قتل فاطمه، با در دست داشتن چاقوی خونینی که با آن فاطمه را به قتل رسانده بود به کلانتری۱۱ آبادان مراجعه و اقرار کرد که دخترعمویش را که یک سال قبل به عقد هم درآمده بودند کشته است. قاتل در این مورد همسرش را خیانت متهم کرد و ماموران وقتی با راهنمایی او به حوالی خیابان بهار ۵۶ در حاشیه بهمن شیر رساندند پیکر بی‌جان فاطمه را مشاهده کردند که گلویش بریده و به دست حبیب کشته شده بود.

«رکنا» در 27 خرداد 99 در تشریح جزئیات قتل فاطمه نوشت: همسر و پسر عموی فاطمه برحی در اعترافاتش گفته است: فاطمه یک سال قبل به عقد من در آمد و 2 روز پس از آن فرار کرد و به مشهد رفت و بعد از اینکه او را پیدا کردم و به آبادان بازگرداندم به خاطر تحریک هایی که خانواده ام کرده بودند سر او را بریدم.

پدر فاطمه برحی پس از بازگردان دخترش به آبادان با توجه به اینکه احتمال می داد دخترش به طرز فجیعی کشته می شود تصمیم گرفت با دادن سم به زندگی اش پایان دهد اما مادر فرحی مانع کار پدرش شد تا اینکه پسرعموی فاطمه فرحی در اقدامی هولناک سر دختر جوان را برید.

فاطمه، ریحانه، رومینا، زن‌کُشی، تیتر یک‌ِ ایران

سومین قتل ناموسی که در کمتر از چهار هفته رخ داد، قتل ریحانه عامری 25 ساله به دست پدرش در کرمان بود. 

پلیس کرمان با تایید خبر کشته‌ شدن ریحانه عامری به دست پدرش، اعلام کرد که او با ضربه میله آهنی پدرش به قتل رسیده است. اطلاعیه نیروی انتظامی کرمان در واکنش به خبرهای منتشر شده درباره کشته شدن ریحانه عامری با ضربات «تبر»، عنوان کرده است که این دختر جوان با «ضربات تبر» به قتل نرسیده و پدرش به دلیل اختلافات خانوادگی با «ضربه میله آهنی» به سر دخترش، او را به قتل رسانده است. گزارش‌‌های غیررسمی حاکی از این است که پدر ریحانه عامری بر سر دیر آمدن دخترش به خانه با او بحث و درگیری داشته و پیشتر نیز تهدید کرده بود که او را خواهد کشت.

«ایرنا» در 28 خرداد 99 به نقل از معاون اجتماعی فرماندهی انتظامی استان کرمان در این رابطه نوشت: اختلاف خانوادگی پدر و دختر و عصبانیت پدر موجب قتل دختر جوان شد.در این حادثه، میله آهنی که توسط پدر و در عصبانیت پرتاب می شود با سر دختر برخورد کرده و موجب مرگ وی می شود تاکید کرد: پدر پشیمان از نتیجه عصبانیتش در بازداشت پلیس است.

رفتار توام با خشونت پدر با او پیش از این نیز دیده شده بود. از جمله ۳ سال پیش از این، پدر بار دیگر ریحانه را تا سر حد مرگ کتک زده و حتی دست و پای او را شکسته بود؛ به‌گونه‌ای که به نوشته سایت فرارو، چنانچه خواهرش او را از دست پدر نجات نمی‌داد و به بیمارستان نمی‌رساند، احتمالا مرگ ریحانه در همان سال رقم می‌خورد.

وجه مشترک قتل فاطمه برحی، رومینا اشرفی و ریحانه عامری این است که هر سه مورد در دسته قتل های ناموسی قرار می‌گیرد.

در جدیدترین حادثه رخ داده در این رابطه «رکنا» خبر داد: زن متاهلی، که توسط پلیس آبادان در وضعیتی بسیار نامناسب با یک پسر جوان دستگیر شده بود توسط برادرش به طرز فجیعی به قتل رسید.

در پی تماس تلفنی با مرکز پلیس ۱۱۰ آبادان ۲۶ خرداد ماه مبنی بر سلاخی شدن یک زن جوان در خیابان بهار ۹ آبادان توسط فردی ناشناس بلافاصله مأمورین کلانتری ۱۳ قدس به محل وقوع جرم حاضر شده و مشاهده کردند که زن جوانی بصورت بی رحمانه مورد سلاخی قرار گرفته و به قتل رسیده است و فرد مهاجم نیز از محل وقوع فرار کرده است.

در بررسی‌های بعمل آمده مشخص شد این زن توسط برادر خودش سلاخی شده است که مأمورین در اقدامی غافلگیرانه متهم را دستگیر و متهم نیز به قتل خواهرش اعتراف کرد و اظهار داشت که خواهرش را به دلیل روابط نامشروع و خیانت به شوهرش کشته و ده‌ها بار کارد سلاخی را به سینه و گردن خواهرش فروبرده تا از مرگ خواهرش مطمئن شود!

این قتل‌ها با عنوان قتل‌های ناموسی تعریف می‌شوند، وقتی که پدر یا یکی از مردان اعضای خانواده به بهانه غیرت و ناموس دست به قتل زنی می‌زنند. این تعریف به ظاهر ساده اما پیچیدگی‌های زیادی دارد، پیچیدگی‌هایی که به عرف، رسوم غلط و تفکر مردسالارانه و همچنین ضعف قوانین برمی‌گردد.

معصومه ابتکار، معاون امور زنان و خانواده رئیس جمهوری هم این اخبار را در شبکه‌های اجتماعی شنیده است، او به همین پیچیدگی‌ها اشاره و به خبرآنلاین می‌گوید: «بهترین کاری که در حال حاضر برای پیشگیری از این نوع قتل‌ها می‌توانیم انجام دهیم، تسریع در اجرایی شدن لایحه تامین امنیت زنان در برابر خشونت است.» البته پاسخ او در مقابل این سوال که با شنیدن این اخبار اولین چیزی که به ذهن‌تان می‌رسد، چیست، این است:« هربار از شنیدن این اخبار غصه می‌خورم، حس غم و درد اولین چیزی است که به سراغم می‌آید.»

آمار از قتل‌های ناموسی چه می‌گوید؟

آمار نداریم یا دست‌کم آمار رسمی اعلام شده از قتل‌های ناموسی نداریم. روزنامه شرق سال گذشته در گزارشی با استناد به مقالات دانشگاهی و پایان‌نامه‌هایی که به بررسی موضوع قتل‌های ناموسی پرداخته‌اند،از آمار بین ۳۷۵ تا ۴۵۰ مورد قتل ناموسی سالانه در کشور خبر داد. با این توضیح که قتل‌های ناموسی در استان‌هایی با بافت فرهنگی قبیله و عشیره‌ای بالاتر از دیگر نقاط کشور است؛ خوزستان، کردستان، ایلام و سیستان‌ و ‌بلوچستان در رده‌های بالای رتبه‌بندی قتل‌های ناموسی قرار دارند.

الهه محمدی، کارشناس ارشد مطالعات زنان، روزنامه‌نگار می‌گوید:

* سه مورد قتل ناموسی طی یک ماه نشان می‌دهد چه آمار رسمی داشته باشیم، چه نداشته باشیم،‌ بحث خشونت‌های خانگی و قتل‌هایی چنین دست حساس و قابل توجه است. بخشی از بار کاهش چنین حوداثی قطعا بر دوش قانون و قانون‌گذار است و باید امیدمان به نهایی شدن هر چه زودتر لایحه حمایت از امنیت زنان باشد، چیزی که در مورد مشابه و پس از قتل رومینا منجر به ابلاغ قانون حمایت از کودکان و نوجوانان از سوی مجلس به دولت شد.

* بنابراین آنچه که در این میان راهگشاست فرهنگ‌سازی برای متعادل کردن این فرهنگ جنسیت زده و آموزش برای زندگی برابر است. زندگی ای که در آن هیچ زنی با یک سوءظن ساده راهی قبرستان نشود.

شرح ایمن بودن فرودگاه های ایران در برابر کرونا از زبان اتحادیه اروپا



شرح ایمن بودن فرودگاه های ایران در برابر کرونا از زبان اتحادیه اروپا

لاکچری‌های ایران هم تاناکوراپوش شده‌اند!


روزنامه شهروند – سهیلا روزبان: این روز‌ها بازار خرید و فروش برند‌های دست دوم در اینستاگرام ‏ایرانی‌ها داغ شده است. کیف‌های ۱۳‌میلیون تومانی دیور، کمربند ۴‌میلیون تومانی لویی ویتون، عینک آفتابی ۵‌میلیون ‏تومانی تام فورد، دمپایی ۴.۵‌میلیون تومانی هرمس و کفش پاشنه‌دار ۷‌میلیون تومانی میسون ولنتینو بخشی از تاناکورای ‏لاکچری‌هاست! لاکچری‌هایی که می‌گویند برای اصل بودن لباس و کفش و عینک آفتابی‌شان شناسنامه می‌دهند.

مشتریان این ‏دست دوم فروشی‌ها می‌گویند که با ریزش افزایش دلار قیمت کالا‌های برند به شدت افزایش داشته است و گاهی قیمت یک لباس تا ‏‏۶۰‌میلیون تومان و یک کیف تا ۴۰ یا ۵۰‌میلیون تومان می‌رسد. به همین دلیل آن‌ها ترجیح داده‌اند پوشاک دست دوم و در حد ‏نو همدیگر را با یک سوم قیمت خرید و فروش کنند. به جز اینستاگرام، بعضی اپلیکیشن‌های فارسی هم برای خرید و فروش ‏لباس‌های دست دوم راه افتاده‌اند که البته برخی‌شان لباس‌های دست دوم معمولی را معامله می‌کنند. ‏

لاکچری‌های ایران هم کهنه‌پوش شده‌اند!

فعالان بازار پوشاک به شهروندآنلاین توضیح می‌دهند که مزون‌های شمال شهر بیشتر این بساط دست دوم فروشی برند‌ها را راه ‏انداخته‌اند. سعید‎ ‎حسین زاد، ‏‎ ‎عضو هیأت مدیره‎ ‎اتحادیه صادرکنندگان‎ ‎و تولیدکنندگان‎ ‎پوشاک ایران هم به شهروندآنلاین توضیح می‌‏دهد که درحال حاضر به جز برند ال‌سی‌واکیکی هیچ برند دیگری در ایران تولید و نمایندگی اصلی ندارد و بقیه برند‌ها به ‏صورت چمدانی توسط مسافران به ایران وارد می‌شوند. ‏

مارک مظنه چقدر؟

بعد از گرانی ارز و رفتن برند‌های اصل از ایران، برخی از لاکچری‌های تهران به سراغ سایت‌های فروش دست دوم رفته‌اند. ‏مزون‌های شمال شهر تهران به شهروندآنلاین توضیح می‌دهند که بسیاری از برند‌ها دیگر در ایران هیچ نمایندگی مجازی ندارند. ‏چند نمایندگی هم که پیش از تحریم‌ها در گاندی و ولنجک شعبه‌هایی داشتند، حالا از ایران رفته‌اند. ‏

در یکی از پیج‌های اینستاگرامی یک کیف دوشی زنانه کوچک مارک دیور ۸‌میلیون تومان و کیف دستی ‏از همین مارک ۵‌میلیون و ۵۰۰‌هزار تومان قیمت خورده بود. این قیمت‌ها در شرایطی است که برای خرید محصولات مشابه این مدل‏ها باید بالای ۱۵‌میلیون تومان پول مصرف کنید

جالب است که بدانید در یکی از پیج‌های اینستاگرامی یک کیف دوشی زنانه کوچک مارک دیور ۸‌میلیون تومان و کیف دستی ‏از همین مارک ۵‌میلیون و ۵۰۰‌هزار تومان قیمت خورده بود. این قیمت‌ها در شرایطی است که برای خرید محصولات مشابه این مدل‏ها باید بالای ۱۵‌میلیون تومان پول مصرف کنید.

جالب اینجاست که مدل‌هایی که رنگ‌های جذاب‌تر و همه پسندتری دارند، ‏به قیمت‌های بالاتری عرضه می‌شوند. به‌عنوان مثال یک کیف زنانه مدل لویی ویتون مشکی ۱۰‌میلیون و ۵۰۰‌هزار تومان ‏و یک کمربند از این برند فرانسوی ۳‌میلیون و ۵۰۰‌هزار تومان قیمت خورده بود. شیرین که پیش از گرانی دلار و کاهش ‏ارزش پول ملی سراغ اجناس مارک می‌رفت، در این‌باره به شهروندآنلاین می‌گوید: «حاضرم برای خرید یک جنس دست دوم اصل پول ‏زیادی را پرداخت کنم، اما مشکل اینجاست که بیشتر مدل‌هایی که برای فروش گذاشته می‌شود، طرح و رنگ‌های قدیمی دارند ‏که صاحبانشان به دلیل دمده بودن، دیگر قادر به استفاده از آن‌ها نیستند. ‏»

لاکچری‌های ایران هم کهنه‌پوش شده‌اند!

‏۱.۶‌میلیون نفر مشتری برند‌های اصل در ایران ‏

از حدود دو‌سال پیش بود که واردات پوشاک به ایران ممنوع و قرار شد که تنها برند‌هایی که ۲۵‌درصد تولیداتشان در داخل ‏انجام می‌شود اجازه واردات داشته باشند، اما تحریم‌ها اجازه نداد که پای برند‌های زیادی به ایران باز شود و حالا تنها بخشی از ‏محصولات برند ال‌سی‌واکیکی در داخل تولید و در نمایندگی‌های رسمی این برند‌ها عرضه می‌شود. ‏

آن‌گونه که آمار‌ها نشان می‌دهد ۲‌درصد از جامعه ایران یعنی چیزی حدود یک‌میلیون و ۶۰۰‌هزار نفر را دهک‌های بالای ‏درآمدی تشکیل می‌دهند. دهک‌هایی که بسیاری از آن‌ها مشتریان پر و پاقرص برند‌های اصل هستند. ‏

سعید حسین زاده، عضو اتحادیه صادر کنندگان و تولیدکنندگان پوشاک که مخالف ممنوعیت واردات برند‌های اصل پوشاک است، ‏می‌گوید: «گاهی شاهد هستیم که برخی از اقشار مرفه جامعه سالی یک یا دوبار صرفا برای خرید به کشور‌های همسایه ایران ‏سفر می‌کنند. درحالی‌که می‌توان با ساماندهی واردات شرایطی را ایجاد کرد که رونق در بازار‌های ایران ایجاد شده و ‏درآمد‌های دولت افزایش پیدا کند.»

آمار‌ها نشان می‌دهد قاچاق پوشاک کاهش محسوسی ‏نداشته و افزایش نرخ ارز نمی‌تواند عامل از بین رفتن قاچاق باشد؛ چراکه بعد از مدتی تورم و نرخ‌های جدید عادی می‌شود

از او می‌پرسم که آیا کیفی که حدود ۵۰‌میلیون تومان قیمت دارد، در بازار ایران مشتری دارد، پاسخ می‌دهد که تولید این ‏محصولات براساس بازاریابی که در کشور‌ها صورت می‌گیرد، انجام می‌شود و اگر مشتری نداشت، هیچ گاه تولید نمی‌شد. ‏بالاخره در کشور ما کم نیستند کسانی که ۵۰‌میلیون تومان برایشان پول کمی است. در همه جای دنیا چنین افرادی وجود دارند و ‏تولید این برند‌ها هم برای این قشر از جامعه صورت می‌گیرد. ‏

لاکچری‌های ایران هم کهنه‌پوش شده‌اند!

مشکل در واردات فیک بود نه برند‌ها ‏

‏ «هیچ‌گاه مخالف واردات برند‌های اصل به ایران نبودیم.» عضو اتحادیه صادرکنندگان پوشاک ادامه می‌دهد: «مشکل ما برند‌های ‏فیک چینی بود که به قیمت چند سنت خریداری و در بازار ایران به قیمت‌های ناچیز فروخته می‌شد. این اجناس کیفیت بسیار ‏پایینی داشتند به همین دلیل بسیار ارزان بودند. مشتری‌ها وقتی قیمت را می‌دیدند، این اجناس چینی را به جنس با کیفیت ایرانی ‏ترجیح می‌دادند و همین مسأله شرایط بسیار سختی برای تولیدکنندگان داخلی ایجاد کرده بود. ‏

جولان فروشگاه‌های تقلبی لباس مارک در تهران

آمار‌های اعلامی نشان می‌دهد که ۱۱۰ فروشگاه مدعی فروش لباس‌های مارک به دلیل فروش کالای قاچاق تا پایان‌سال گذشته ‏تعطیل شده‌اند. با این وجود، مال‌های شمال تهران هنوز پر است از مغازه‌هایی که مدعی فروش جنس‌های مارک هستند. عضو ‏اتحادیه صادر کنندگان پوشاک که معتقد است بخش زیادی از اجناس موجود در بازار تتمه وارداتی است که ۳‌سال پیش انجام شده ‏است، ادامه می‌دهد: «البته حجم زیادی از آن‌ها فیک‌های درجه یک این برند‌ها هستند که به اسم اصل فروخته می‌شود.»

آن‌گونه که آمار‌ها نشان می‌دهد ۲‌درصد از جامعه ایران یعنی چیزی حدود یک‌میلیون و ۶۰۰‌هزار نفر را دهک‌های بالای ‏درآمدی تشکیل می‌دهند. دهک‌هایی که بسیاری از آن‌ها مشتریان پر و پاقرص برند‌های اصل هستند

سعید جلالی قدیری، دبیر اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران هم پیشتر مدعی شده بود که قاچاق پوشاک به ایران ‏کاهشی نیافته است. وی با اشاره به این‌که طبق اعلام ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز میزان قاچاق پوشاک در‌سال ۱۳۹۳ بیش از ‏۳‌میلیارد دلار و درحال حاضر معادل ۲.۵‌میلیارد دلار است، تصریح کرد: «آمار‌ها نشان می‌دهد قاچاق پوشاک کاهش محسوسی ‏نداشته و افزایش نرخ ارز نمی‌تواند عامل از بین رفتن قاچاق باشد؛ چراکه بعد از مدتی تورم و نرخ‌های جدید عادی می‌شود‎.»
مشتریان تاناکورا هم چند برابر شدند.

لاکچری‌های ایران هم کهنه‌پوش شده‌اند!

اما این روز‌ها مشتریان برند‌های خارجی تنها به مارک‌پوش‌ها ختم نمی‌شوند و مشتریان فروشگاه‌های تاناکورا هم چند برابر شده‌‏اند. این‌جا خبری از باکس‌های شیک و شناسنامه نیست. حتی لباس‌ها روی رگال یا قفسه هم قرار نگرفته‌اند. لباس‌ها در چند ‏جعبه بزرگ روی هم ریخته شده است و آن‌هایی هم که چشمگیرترند روی چوب لباسی‌های نازک جا گرفته‌اند‎. ‎‏ بوی تندی داخل ‏مغازه پیچیده است. بویی که به گفته صاحب مغازه به دلیل استفاده از مواد ضد عفونی‌کننده برای لباس‌هاست.

«مهرداد عرب» ‏صاحب یکی دیگر از فروشگاه‌های دست دوم فروشی در خیابان گمرک است. او درباره بیماری پوستی که ممکن است از این ‏لباس‌ها منتقل شود می‌گوید: «معمولا زمستان‌ها کسب و کار ما هم رونق می‌گیرد. مردم به خرید لباس‌های تابستانی دست دوم ‏علاقه چندانی نشان نمی‌دهند. دلیلش هم این است که اولا قیمت لباس‌های نو تابستانی آن‌قدر زیاد نیست و دیگر این‌که، چون این ‏قبیل لباس‌ها با پوست بدن به صورت مستقیم تماس دارند مردم استقبال چندانی از آن‌ها نمی‌کنند.

البته همه این لباس‌ها ضدعفونی ‏می‌شوند و بویی هم که از آن‌ها به مشام می‌رسد به دلیل مصرف همین مواد است. تا به حال هم فردی را ندیده‌ام که به دلیل ‏استفاده از این لباس‌ها به بیماری پوستی مبتلا شده باشد. در مورد لباس‌های زمستانی، اما قضیه فرق می‌کند.» او ادامه می‌دهد: ‏‏ «لباس‌ها دو دسته‌اند. لباس‌هایی مثل کاپشن و کت و شلوار کمتر ممکن است موجب بروز مشکل شوند، ولی لباس‌های زیر، ‏چون در تماس مستقیم با بدن هستند در انتقال بیماری‌ها موثرند.» ‏