هم‌رفیقِ ایرانی، فقط خودتی، جناب تورم


روزنامه همشهری: در این روز‌هایی که مشکلات معیشتی کاملا حس می‌شود، بخوانید از روز‌هایی که مردم جهش بزرگ تورم و مشکلات اقتصادی را تجربه کردند.

علیرضا احمدی: ۱۳۷۴ یکی از سخت‌ترین سال‌های اقتصاد ایران در دهه ۷۰ شمسی بود؛ سالی که تورم جهش بزرگی داشت و قیمت دلار نیز همپای نرخ تورم، مسیر رکوردشکنی را طی می‌کرد و این موضوع آرامش روانی جامعه را برهم زده و دغدغه‌های معیشتی مردم، به اصلی‌ترین موضوع کشور تبدیل شده بود؛ تورمی که اقتصاد کشور و مردم درحال لمس آن بودند تا آن زمان سابقه نداشت و پس از آن نیز تجربه نشد.

هم‌رفیقِ ایرانی، فقط خودتی، جناب تورم

کاهش قیمت نفت و عدم‌توازن در درآمد و هزینه‌های ارزی کشور، مزید بر علت شده بود تا قیمت‌ها در بازار مایحتاج عمومی مردم سربه‌فلک بکشد و گرانی برخی کالا‌ها مانند سیب‌زمینی، تأثیر روانی ویژه‌ای بر افکار عمومی برجا بگذارد که این موضوع با اعتراض‌های مردمی در برخی نقاط، مانند اسلامشهر در استان تهران همراه بود که در صبح پانزدهمین روز فروردین و به‌دنبال گران‌شدن کرایه مینی‌بوس‌ها، کلید خورد.

اقتصاد کشور در دومین سال از دولت دوم سازندگی شرایط ویژه‌ای داشت؛ از یک‌سو تورم داخلی و از سوی دیگر فشار‌ها و تحریم‌های آمریکا اوضاع را برای ایران پیچیده‌تر می‌کرد. در چنین شرایطی برنامه «پنج‌ساله نخست توسعه کشور» هم براساس ارزیابی‌ها با موفقیت نسبی به پایان رسید و ۱۳۷۴ نخستین سال اجرای برنامه «پنج‌ساله دوم توسعه کشور» بود که از نظر ساختار و ماهیت بر آزادسازی اقتصادی و خصوصی‌سازی تکیه داشت و نرخ رشد اقتصادی به‌عنوان اصلی‌ترین هدف برنامه، ۱/۵ درصد پیش‌بینی شده بود.

همچنین در سال ۱۳۷۴ فعالیت‌های وزارت نفت برای جذب سرمایه‌گذاری‌های خارجی روی صنایع نفت و گاز ایران با استفاده از مدل قرارداد‌های «بیع‌متقابل» وارد مرحله جدیدی شد. این در شرایطی بود که فشار‌های آمریکا در این حوزه هر روز بیشتر می‌شد؛ چند روز مانده به آغاز سال ۱۳۷۴ ،۲۴ اسفند ۱۳۷۳/ ۱۵ مارس ۱۹۹۵، بیل کلینتون، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، دستور اجرایی شماره ۱۲۹۵۷ را صادر و کمک به توسعه منابع نفتی ایران را ممنوع کرد تا به این وسیله شرکت‌های آمریکایی از هرگونه معامله یا مشارکت در قرارداد‌های صنعت نفت و گاز ایران منع شوند.

هم‌رفیقِ ایرانی، فقط خودتی، جناب تورم

این دستور اشخاص حقیقی و حقوقی آمریکایی یا اشخاص حقوقی که تحت مدیریت افراد آمریکایی هستند را از حضور در قرارداد یا ارائه ضمانتنامه به اشخاص ثالث در قرارداد‌هایی که شامل «نظارت یا مدیریت توسعه منابع نفتی ایران» و «تامین مالی توسعه میادین نفتی ایران» باشد، منع می‌کرد. با وجود اینکه این دستور سبب لغو قرارداد شرکت آمریکایی کونوکو با ایران شد، اما در اواسط سال ۱۳۷۴ قرارداد توسعه میادین «A» و «E» سیری به ارزش ۲/۱ میلیارد دلار با شرکت توتال فرانسه منعقد شد که نخستین پروژه صنعت نفت و گاز کشور به روش بیع‌متقابل محسوب می‌شد.

تصویب لایحه موافقتنامه حمل‌ونقل بین‌المللی جاده‌ای بین دولت‌های ایران و ارمنستان در اردیبهشت‌ماه، گشایش میدان مرکزی میوه و تره‌بار تهران در مراسمی با حضور هاشمی‌رفسنجانی در اردیبهشت‌ماه، تأسیس شرکت دولتی پست‌بانک در شهریورماه، تصویب موافقتنامه همکاری بازرگانی – اقتصادی بین دولت ایران و دولت قزاقستان در مردادماه، امضای اسناد ۱۲ توافق در زمینه همکاری‌های دوجانبه میان ایران و موزامبیک در مردادماه، موافقت هیأت دولت با ساخت آزادراه تهران- شمال در مردادماه، توسعه روابط سیاسی- اقتصادی ایران و ویتنام در جریان سفر هاشمی‌رفسنجانی به این کشور در مهرماه و صدور دستور تهیه طرح «محو فقر از کشور» ازسوی رئیس‌جمهور درجریان دیدار از سازمان برنامه و بودجه در بهمن‌ماه، از مهم‌ترین اخبار اقتصادی سال ۱۳۷۴ بود.

علی عمادی: همان‌طور که گفتیم، تورم افسارگسیخته ابتدای دهه ۷۰ در سال ۷۴ به اوج خود رسید و با نرخ ۴۹.۱ درصد رکوردشکنی کرد؛ این تورم، ولی رونق بورس را در پی داشت و شاخص کل سهام با ۱۲۳.۱ درصد افزایش به ۱۵۴۹.۴ رسید. متوسط قیمت دلار در بازار غیررسمی با ۵۳.۲ درصد افزایش بیش از ۴۰۴ تومان معامله می‌شد. این‌بار، اما بازار طلا و سکه از دیگر بازار‌ها جاماند و سکه تمام‌بهار آزادی فقط با ۴۵.۵ درصد افزایش، به‌طور میانگین حدود ۴۴ هزار و ۱۷۰ تومان قیمت داشت. نرخ بنزین نیز در این سال دوبرابر شد و از لیتری ۵ تومان به ۱۰ تومان رسید.

هم‌رفیقِ ایرانی، فقط خودتی، جناب تورم

مسکن در آن سال در کشور نسبت به سال قبل خود ۳۴ درصد افزایش قیمت یافت. هرمترمربع واحد مسکونی در کشور، به‌طور میانگین ۳۵ هزار و ۸۰۰ تومان ارزش داشت. پس از تهران، شیراز با ۳۳ درصد رشد، صاحب گران‌ترین متوسط قیمت آپارتمان با رقمی معادل ۴۵ هزار و ۱۰۰ تومان برای هر مترمربع بود. ارزان‌ترین متوسط قیمت هم برای اراک رقم خورد که هر مترمربع واحد مسکونی ۲۳ هزار و ۶۰۰ تومان قیمت داشت.

متوسط قیمت آپارتمان در سال ۷۴ نسبت به سال قبل خود در همه شهر‌های منتخب افزایش داشت، ولی در زنجان پس از تهران با بیشترین رشد مواجه بود. در زنجان هرمترمربع آپارتمان مسکونی با بیش از ۵۵ درصد افزایش معادل ۲۹ هزار و ۸۰۰ تومان قیمت داشت، اما در تهران متوسط قیمت، ۶۱ درصد افزایش نشان می‌داد.

متوسط قیمت یک مترمربع واحد مسکونی آپارتمانی در تهران ۹۵ هزار و ۸۰۰ تومان بود. بیشترین متوسط در منطقه یک ۱۸۳ هزار و ۳۰۰ تومان و کمترین در منطقه ۱۸ بالغ بر ۵۰ هزار و ۲۰۰ تومان قیمت داشت. متوسط قیمت در همه مناطق در این سال افزایش نشان می‌داد. منطقه ۵ با بیش از ۸۳ درصد، منطقه ۴ با ۷۴ درصد، منطقه ۸ با ۷۳ درصد و منطقه ۱۱ با ۷۲ درصد بیشترین رشد را داشتند. منطقه ۱۷ با ۳۶ درصد و منطقه ۱۲ با ۴۲ درصد کمترین رشد قیمت را بین مناطق ۲۰‌گانه تهران کسب کردند.

هم‌رفیقِ ایرانی، فقط خودتی، جناب تورم

متوسط اجاره‌بهای یک مترمربع واحد مسکونی آپارتمانی در تهران با ۳۲ درصد افزایش به ۳۹۲ تومان رسید؛ یعنی در آن سال برای یک واحد ۱۰۰ متری، به‌طور متوسط ماهانه ۳۹ هزار و ۲۴۰ تومان در ماه (بدون ودیعه) اجاره پرداخت می‌شد. بیشترین اجاره‌بها با ۳۲ درصد افزایش نسبت به سال قبل مربوط به منطقه ۳ با مترمربعی ۶۵۲ تومان بود و کمترین، منطقه ۱۸ با هر مترمربع ۲۵۸ تومان که ۱۶ درصد افزایش نسبت به سال ۷۳ داشت. متوسط اجاره‌بها در آن سال در منطقه ۷ با ۴۷ درصد افزایش، ۵۶۷ تومان و منطقه یک با ۴۲ درصد رشد، ۵۵۱ تومان برای هرمترمربع بود.

در سال ۷۴ حقوق‌ها ۳۷ درصد افزایش یافت و حداقل دستمزد بالغ بر ۱۶ هزار تومان بود. متوسط هزینه در این سال برای هرماه ۹۰ هزار و ۸۸۱ تومان بود، درحالی‌که خانوار ایرانی به‌طور میانگین در هر‌ماه ۶۹ هزار و ۴۴۴ تومان درآمد داشت و شکاف میان درآمد و هزینه خانوار به بیش از ۳۱ درصد رسید.

هزینه خوراکی و آشامیدنی خانوار در این سال نزدیک به ۴۴ درصد افزایش یافت؛ گوشت گوسفندی در سال ۷۴ با رشد ۵۸ درصدی نسبت به سال قبل از آ، ن به ۹۶۴ تومان برای هرکیلوگرم رسید. این افزایش قیمت موجب شد مصرف سالانه گوشت دام در خانوار ایرانی ۱۰ کیلوگرم کاهش یابد و به ۷۶ کیلوگرم (۶.۳ کیلوگرم در ماه) برسد. علاوه بر این، رشد قیمت‌ها موجب کاهش مصرف برنج، ماست، پنیر، شکر و انواع سیگار ایرانی و خارجی شد. در مقایسه با سال ۷۳، بیشترین افزایش هزینه خانوار با ۵۱ درصد مربوط به پوشاک و کفش بود.

هم‌رفیقِ ایرانی، فقط خودتی، جناب تورم

هم‌رفیقِ ایرانی، فقط خودتی، جناب تورم

معرفی کشورهای دارای ویزا فرودگاهی برای مسافران ایرانی


رفتن به سفرهای خارجی به دلایل مختلف همیشه برای ما ایرانیان یکی از تصمیم های دشوار در زندگی بوده است. شاید برای شما هم پیش آمده باشد که برای کار، تحصیل، ماموریت کاری، سفرهای گردشگری و درمان و… به کشورهای خارجی سفر کنید. در بیشتر مواقع پورسه اخذ ویزا امری ملال آور و گاهی همراه با استرس شدید است چراکه ممکن است کشور مورد نظر به شما ویزا ندهد و هزینه ای که کردید به باد برود! در این بین کشورهایی هم هستند که روند گرفتن ویزای سختی ندارند یا حتی نیازی به دریافت ویزا قبل از سفر وجود ندارد. کشور هایی که با ایران روابط خوبی دارند، مانند ارمنستان و ترکیه، خوشبتانه ایرانیان را معاف از اخذ ویزا کرده اند، اما تعدادی دیگری از کشورها هم هستند که شاید برای وارد شدن به آن ها ویزا لازم داشته باشید اما روند دریافت ویزا آن ها ساده تر است. در ادامه می خواهیم کشور هایی که دارای ویزا فرودگاهی هستند را معرفی کنیم، با ما همراه باشید.

اگر قصد سفر به کشورهای خارجی را دارید و یا زیاد سفر می کنید حتما عبارت “ویزا فرودگاهی” را شنیده­اید. برخی کشورها بنابه مناسبات و روابط سیاسی و دیپلماتیکی که با دیگر کشورها دارند ممکن در موقع ورود مسافران از آن ها طلب ویزا نکنند یا در موقع ورود به فرودگاه به آنان اجازه ورود به خاک کشور را بدهند. به این نوع از ویزا، ویزای فرودگاهی (Visa On Arrival) گفته می شود. به دو دلیل کشورها ویزا فرودگاهی را به مسافرات اعطا می کنند.

بسیار از کشورها مانند آمریکا به دلیل داشتن پروازهای طولانی مدت، ممکن در چندین فرودگاه توقف کنند و در این فاصله مسافران باید از هواپیما خارج شده و در فرودگاه منتظر بمانند، در این صورت آن ها برای این کار نیاز دارند که ویزای فرودگاهی (یا ترانزیت) را از کشور مربوطه کسب کنند. در مواقعی که پروازها به قدری طولانی است که مسافر باید یک شب در آن کشور بماند باید حتما از قبل از قوانین کشور مطلع باشد چراکه برخی کشورها فقط اجازه می دهند مسافر در فرودگاه بماند و حق ندارد از آن جا خارج شوند. دومین دلیل که موضوع اصلی صحبت ما است، برخی از کشورها قوانین مسافرتی سفت­وسختی ندارند و مسافران را ملزم به دریافت ویزا قبل از سفر نمی کنند. مسافران می توانند تنها با تهیه بلیط به کشور مقصد به آن جا سفر کنند و بعد از رسیدن در همان فرودگاه ویزا فرودگاهی خود را دریافت کنند و وارد خاک کشورمورد نظر شوند.

کشور ایران با وجود شرایط سیاسی و دیپلماتیکی که در دنیا دارد و با وجود تحریم ها، از اعتبار پاسپورت خیلی کمی برخوددار است و متاسفانه مسافران برای رفتن به سفرهای خارجی روند ملال انگیز و سختی را برای دریافت ویزا طی می کنند. تعدادی از کشورها هم هستند که با آغوشی باز از ایرانیان استقبال می کنند و مسافران تنها با دریافت ویزا فرودگاهی اجازه دارند که وارد کشور شوند. در ادامه کشورهایی که به ایران اجازه می دهند تا تنها با ویزا فرودگاهی به این کشورها سفر کنند را معرفی می کنیم:

  • کیپ وورد
  • کومور
  • جیبوتی
  • کنیا
  • ماداگاسکار
  • موزامبیک
  • تانزانیا
  • توگو
  • اوگاندا
  • سیشل
  • موریتانی
  • گینه بیسائو
  • ساحل عاج
  • ارمنستان
  • لائوس
  • مالزی
  • نپال
  • تیمور شرقی
  • سوریه
  • لبنان
  • مالدیو
  • سریلانکا
  • کامبوج
  • بولیوی
  • جزایر کوک
  • پالائو
  • ساموآ غربی
  • تووالو
  • گرجستان

طبق معاهده و قراردادی که بین ایران و این کشورها بسته شده است، مسافران ایرانی با رسیدن به فرودگاه مقصد می توانند ویزای خود را دریافت کنند و به­همین شکل مسافران خارجی نیز که به هریک از فرودگاه های امام خمینی (ره)، فرودگاه مهرآباد، فرودگاه تبریز، قشم، شیراز، مشهد، اصفهان، بوشهر، کیش، کرمان، بندرعباس، ارومیه سفر کنند، می توانند ویزای فرودگاهی دریافت کرده و وارد خاک ایران شوند.

اگر قصد دارید به یکی از کشورهایی که در بخش قبل اشاره کردیم سفر کنید. بهتر است از قبل مدارک مورد نیاز جهت اخذ ویزا فرودگاهی کشور مورد نظر را تهیه کرده باشید. اگر چه قوانین سفر و مهاجرت هر کشور متفاوت است اما اصلی ترین مدارکی که در هنگام صدور ویزا فرودگاهی درخواست می شود، عبارت است از:

  • شخص متقاضی ویزا فرودگاهی باید به پیشخوان های مورد نظر مراجعه کند و اصل پاسپورت با اعتبار حداقل ۶ ماه را ارائه دهد.
  • تهیه بیمه مسافرتی و ارائه آن به فرودگاه کشور مورد نظر
  • پرداخت هزینه های صدور ویزا، این هزینه متناسب با هرکشوری متفاوت خواهد بود.

یکی از نکاتی که باید بعد از انتخاب کشور مورد نظر و قبل از شروع سفر خود آن را چک کنید این است که جدیدترین و بروزترین اطلاعات مربوط به مناسبات سیاسی کشور مقصد مورد نظر را با ایران (یا هر کشوری که در آن ساکن هستید) بررسی کنید. آگاهی از وضعیت رژیم ویزای دوکشور بسیار ضروری است چراکه در برخی مواقع کشورها رژیم روادید خود را بدون اعلام رسانه ای تغییر می دهند، از منابع موثق اطلاعات مورد نظر را کسب کنید تا بعد از سفر دچار مشکل نشوید.

توجه داشته باشید اگر قصد دارید به کشوری با ویزا فرودگاهی سفر کنید اما در طی سفر خود در چندین کشور دیگر توقف دارید، ممکن به دلیل این که آن کشور به کشور ایران ویزا فرودگاهی نمی دهد دچار مشکل شوید. پس دقت داشته باشید که اگر خودتان به تنهایی برنامه های سفر خود را پیش می برید باید از قبل ویزا ترانزیت را تهیه کرده باشید و اگر از طریق شرکت های مسافرتی و تور ثبت نام کرده اید، مطمئن شوید که آن ها این کار را برای شما انجام داده اند.

بعد از رسیدن به کشور مقصد، سریعا به دنبال کارهای اداری ویزا فرودگاهی خود بروید اما توجه داشته باشید که بسیاری از مسافران ممکن است مثل شما به همین امید به آن کشور سفر کرده باشند و به­همین منطور صف طولانی تشکیل شده باشد. روند دریافت ویزا با این وضع کمی زمان­بر خواهد بود و ممکن است به دلیل جمعیت زیاد صف دریافت ویزا را پیدا نکنید اما صبور باشید و از مدارک خود به خوبی مراقب کنید تا گم نشوند. جهت دریافت کمک حتما از مسئولان فرودگاه سوال کنید و راهنمایی بگیرید تا راحت تر دفاتر و صفوف مورد نظر را پیدا کنید. نکته مهم بعدی این است که سعی کنید برنامه سفر خود را طوری تنظیم کنید که در تعطیلات رسمی کشور مورد نظر نباشد، در این صورت ممکن در فرودگاه دچار تاخیر زیادی شوید.

لیست کامل لذیذ ترین دسرهای ایرانی


دسرها همواره به عنوان خوشمزه ترین پیش غذاها شناخته می شوند و افراد به منظور بالا بردن اشتها برای میل کردن وعده اصلی اقدام به خوردن دسرها به عنوان پیش غذا می کنند.

در فرهنگ ما آشپزی اهمیت بسیار زیادی داشته و ایرانی ها به عنوان بهترین آشپزهای جهان شناخته می شوند. تنها کافی است تا از گردشگران خارجی در مورد غذاهای ایرانی سوال کنید تا متوجه شوید که چقدر مزه، طعم و عطر غذاهای ایرانی برای گردشگران خارجی جذاب و فراموش نشدنی است.

در حوزه دسر نیز کشور ما مملو از دسرهای لذیذ و فوق العاده خوشمزه است که می توانید آن ها را به عنوان پیش غذا بر سر سفره قرار داده و جلوه زیبا و چشم نوازی به سفره خود می دهید.

اگر علاقه مند هستید تا مهمانان تان را برای میل کردن وعده اصلی آماده کنید، می توانید از دسر برای رسیدن به این هدف استفاده کنید. در ادامه شما را با خوشمزه ‌ترین و لذیذ ترین دسرهای ایرانی آشنا کرده و در رابطه با نحوه پخت آن ها توضیحاتی را به شما می دهیم، پس با ما همراه باشید.

زولبیا و بامیه

یکی از خوشمزه ترین دسرهای ایرانی که عموما در ماه مبارک رمضان مصرف می شود، زولبیا و بامیه است. بر اساس بررسی های صورت گرفته گردشگران خارجی که در زمان ماه مبارک رمضان به کشور ایران سفر می کنند به سرعت جذب زولبیا و بامیه شده و عاشق این دسر خوشمزه می شوند.

اگر بخواهیم نگاهی به نحوه به وجود آمدن زولبیا و بامیه بیاندازیم، باید گفت که در واقع این دسرها ترکیبی از آرد، ماست، روغن، جوش شیرین و زعفران هستند و فرآیند به وجود آمدن آن به این صورت است که در ابتدا نشاسته و ماست با یکدیگر ترکیب شده و سپس به آن روغن اضافه می شود.

زمانی که مایه اصلی درست شد آب، گلاب و زعفران نیز به ترکیب اضافه شده و در نهایت آن را سرخ می کنند. در ترکیبات بامیه نیز می توان شکر، آب، گلاب، زعفران و… را مشاهده کرد.

زولبیا بامیه، شیرینی محبوب ایرانی رنگینک

در مناطق گرم جنوب ایران و در امتداد خلیج فارس یکی از مهم ترین محصولات برداشت شده توسط باغداران خرما است. در واقع از خرما به عنوان یکی از مواد اصلی خوراکی در بین مردم جنوب ایران شناخته می شود و آن ها با استفاده از خرما خوراکی های فوق العاده خوشمزه و شگفت انگیز را به وجود می آورند.

یکی از انواع دسرها که با خرما ایجاد می شود، رنگینک است که در جنوب کشور ما به وجود آمده و مزه فوق العاده دارد. برای درست کردن رنگینک لازم است تا خرمای نرم با گردو را تفت داده و سپس آن ها را در آرد تفت دهید.

پس از آن که این فرآیندها را انجام دادید، لازم است تا کره، دارچین، هل و پسته های خرد شده را به این ترکیب اضافه کنید تا دسر ما یعنی رنکینگ ایجاد شود.

ظاهر و شکل و شمایل رنکینگ به قدری جذاب است که تمامی افراد پس از دیدن این دسر علاقه مند خواهند بود تا برای یک بار هم که شده تا آن را امتحان کنند.

مطمئن باشید که پس از امتحان کردن این دسر به هیچ عنوان از خوردن آن دست نخواهد کشید، چرا که رنگینک این یکی از دسرهای خاص و خوشمزه جنوب ایران است.

فالوده شیرازی

مگر می شود از دسر های خوشمزه و لذیذ ایرانی صحبت کرد و حرفی از فالوده شیرازی به میان نیاورد. فالوده شیرازی نه تنها برای ما ایرانیان بلکه برای گردشگران خارجی که به کشورمان سفر می کنند نیز به عنوان یک دسر خاص و خوشمزه شناخته می شوند.

بسیاری از گردشگران پس از میل کردن این دسر عاشق آن می شوند. شما می توانید در گرمای تابستان برای آن که خود را از گرما نجات دهید، می توانید این دسر خوشمزه و محبوب را با کمی لیموی تازه میل کنید.

همان طور که از نام این دسر پیدا است، ریشه های به وجود آمدن این دسر به شهر زیبای شیراز باز می ‌گردد و اگر سری به شهر شیراز و مبدا فالوده شیرازی زدید حتما این دسر را میل کرده و آن را امتحان کنید.

فالوده-شیرازیبستنی سنتی

به صورت کلی بستنی به عنوان یکی از دسرهای محبوب در اقصی نقاط جهان شناخته می شود و شما می توانید در فرهنگ های مختلف انواع گوناگونی از بستنی را به عنوان دسر مشاهده کنید.

در کشور ما نیز بستنی محبوبیت زیادی داشته و ایرانی ها از آن به عنوان یک میان وعده خوشمزه استفاده می کنند، اما در بین بستنی های تولید شده در ایران یکی از آن ها که بسیار سابقه طولانی داشته و قدمت آن به صدها سال پیش باز می گردد، بستنی سنتی است.

در سال های ۱۹۵۰ این بستنی توسط فردی به اسم اکبر مشتی ایجاد شد و امروزه از آن به عنوان یکی از خوشمزه ترین دسرهای ایرانی یاد می شود.

بستنی سنتی با مواد مختلفی مثل وانیل، زعفران، گل رز و پسته ایجاد می شود. یکی از خوشمزه ترین بخش های این دسر، کره های یخ زده است که در آن وجود دارد. شما می توانید این بستنی خوشمزه را با نان بستنی میل کنید چرا که با نان بسیار خوشمزه و شگفت انگیز خواهد بود.

بستنی-سنتیشله زرد

شله زرد از دیگر دسرهای ایرانی بوده که ریشه در فرهنگ ما نیز دارد و امروزه آن را با مفهوم نذری می شناسیم و بسیار ی از افرادی که نذر دارند اقدام به درست کردن شله زرد کرده و از خداوند تقاضای اجابت خواسته شان را می کنند.

شله زرد را می توان یکی از خوشمزه ترین دسرهای ایرانی بنامیم که برای درست کردن آن از ترکیب برنج با زعفران، گلاب، شکر و… استفاده می شود.

شله زرد، دسر محبوب ایرانیشیرینی یزدی

یکی از شیرینی های خوشمزه ایران، شیرینی یزدی است و گردشگرانی که به شهر کویری یزد سفر می کنند حتماً باید آن را امتحان کنند. این شیرینی محبوبیت فوق ‌العاده ای داشته و از آن به عنوان یکی از دسرهای خوشمزه ایرانی یاد می شود.

کلوچه

کلوچه یکی دیگر از دسرهای ایرانی بوده که در شهرهای شمالی کشور بیشتر می توانید این دسر را مشاهده کنید. شما می توانید در کلوچه ترکیبات مختلفی مثل دارچین، شکر، گردو و… را مشاهده کنید. علاوه بر شهرهای شمالی در سایر نقاط ایران نیز شاهد تولید کلوچه های مختلف با دستورالعمل ها و ترکیبات گوناگونی هستیم اما از بین این کلوچه ها، یکی از خوشمزه ترین دسرها کلوچه فومن است که میل کردن آن با چایی تجربه لذت بخشی دارد.

سوهان

سوهان مخصوص ایراناگر به شهر مذهبی قم سر زدید، حتماً به سراغ دسر مخصوص این شهر یعنی سوهان رفته و آن را میل کنید. این دسر معروف با استفاده از موادی چون جوانه گندم، تخم ‌مرغ گل رز، شکر، کره و… ایجاد شده و با استفاده از پسته آن را تزیین می کنند.

اگر می خواهید مزه سوهان را چندین برابر کنید و تجربه لذت بخشی از میل کردن این دسر داشته باشید پیشنهاد ما این است که با چای سوهان را امتحان کنید.

گز

اگر به شهرهایی چون اصفهان، چهارمحال و بختیاری و کرمان سفر کردید حتماً به سراغ دسر محبوب این منطقه یعنی گز رفته و این دسر خوشمزه را امتحان کنید. گز با استفاده از موادی چون شکر سفید، تخم مرغ، مغز بادام، گلاب و… به وجود می آید و مزه و طعم خوشمزه و فوق ‌العاده ای دارد.

گز مخصوص ایرانحلوا

یکی دیگر از دسرهای خوشمزه ایرانی که بیشتر در مراسمات خاص از آن استفاده می کنند، حلوا است. البته حلوا در نقاط مختلفی از خاورمیانه و با دستورات گوناگونی پخته می شود، اما حلوای ایرانی یکی از خوشمزه ترین انواع حلوا به حساب می آید.

فرآیند پخت این دسر به این صورت است که ابتدا آرد سفید را به آرامی تفت داده و سپس موادی مثل شکر، گلاب و زعفران را به آن اضافه می کنند.

در شهر شما از چه دسر معروفی استفاده می شود؟ آنرا در بخش کامنت ها با ما به اشتراک بگذارید.

لیست کشورهایی که ایرانی ها بدون ویزا می توانند سفر کند


در دنیای امروز بین کشورها و ملل مختلف مرز بندی های گوناگونی صورت گرفته و همین موضوع باعث شده تا زمانی که افراد قصد ورود به یک کشور را دارند، مجبور باشند تا برای وارد شدن به هر کشور اجازه ورود دریافت کرده و سپس وارد خاک هر کشور شوند.

به این اجازه ورود ویزا گفته می شود و افراد با توجه به پاسپورت خود، لازم است تا برای ورود به برخی از کشورها اقدام به دریافت ویزا کنند.

به هر میزانی که پاسپورت یک کشور ارزشمند باشد، می توان انتظار داشت که مردم آن کشور بتوانند به راحتی و بدون نیاز به اخذ ویزا به کشورهای مختلف سفر کنند.

در این مطلب قصد داریم تا شما را با کشورهایی که ایرانیان بدون ویزا می توانند به آن سفر کنند آشنا کنیم، پس با ما همراه باشید.

ارزش پاسپورت ایران

متاسفانه در سال های اخیر شاهد کم شدن ارزش پاسپورت ایرانی بوده ایم. برای رخ دادن این اتفاق دلایل بسیار زیادی وجود دارد که بررسی آن خود نیاز به مطلب جداگانه ای داشته و باید برای بررسی این علل پارامترهای مختلفی را در نظر گرفت و مورد آنالیز قرار دارد، اما به صورت کلی می توان گفت که متاسفانه امروزه پاسپورت ایرانی ارزش آن چنانی ندارد، بدون گرفتن ویزا تنها می توان با پاسپورت ایرانی به ۴۲ کشور سفر کرد.

از بین این ۴۲ کشور که ایرانیان تنها با داشتن پاسپورت و بدون نیاز به اخذ ویزا می توانند به آن سفر کنند، ۱۲ کشور به صورت رایگان برای مسافران ایرانی ویزا صادر کرده و ۳۰ کشور دیگر در هنگام ورود به فرودگاه شان برای مسافران ایرانی اقدام به صدور ویزا می کنند.

در ادامه شما را با این کشورها آشنا کرده و بیان می کنیم که ایرانی ها می توانند بدون ویزا به کدام کشورهای جهان سفر کنند.

پاسپورت-ایرانیکشورهای بدون ویزا برای ایران

همان طور که گفته شد، مسافران و گردشگران ایرانی می توانند تنها با داشتن پاسپورت و بدون نیاز به اخذ ویزا به ۱۲ کشور دنیا سفر کنند.

نکته ای که باید به آن اشاره داشت، این است که سفر بدون ویزا به این کشورها محدودیت زمانی داشته و افراد باید در هنگام سفر، به این محدودیت زمانی توجه کنند.

کشورهای بدون ویزا در آسیا برای ایرانیان

در ادامه به معرفی کشورهای آسیایی که ایرانیان بدون داشتن ویزا می توانند به آنها سفر کنند را به شما عزیزان معرفی خواهیم کرد.

ارمنستان

ارمنستان یکی از کشورهای همسایه ایران است که برای سفر به آن نیازی به اخذ ویزا نیست و مسافران ایرانی می توانند بدون ویزا در این کشور حضور داشته باشند.

شما می توانید با تور ایروان الی گشت با ارزان ترین قیمت به ارمنستان سفر کنید.

مالزی

مالزی کشوری در جنوب شرقی آسیا بوده و پایتخت آن کوالالامپور است. در بین کشورهای جنوب شرقی آسیا تنها مالزی است که سفر برای ایرانیان به آن نیازی به ویزا ندارد. البته محدودیت زمانی سفر به این کشور ۱۴ روز است.

کشورهای بدون ویزا در اروپا برای ایرانیان

در این بخش از توضیحات در رابطه با لیست کشورهایی که ایرانی ها بدون ویزا می توانند به آن ها سفر کنند به کشورهای اروپایی که چنین امتیازی را برای ایرانیان در نظر گرفته اند خواهیم پرداخت.

شما می توانید با تور مالزی  الی گشت با ارزان ترین قیمت به این کشور سفر کنید.

مالزی

ترکیه

همسایه اروپایی ما یعنی کشور ترکیه، یکی دیگر از کشورهایی است که ایرانیان می توانند بدون نیاز به اخذ ویزا به آن سفر کرده و از این کشور بازدید کنند.

در سال های اخیر محبوبیت ترکیه به عنوان یک مقصد گردشگری بین ایرانیان به طرز چشمگیری افزایش پیدا کرده است. یکی از مهم ترین عوامل رخ دادن این اتفاق آن است که ایرانیان می توانند بدون اخذ ویزا به مدت ۹۰ روز به این کشور سفر کنند.

شما می توانید با تور ترکیه  الی گشت با ارزان ترین قیمت به این کشور سفر کنید.

گرجستان

گرجستان یکی از کشورهای منطقه قفقاز اوراسیا است. این کشور با دو ترکیه و ارمنستان همسایه بوده و پایتخت آن شهر زیبای تفلیس است.

گرجستان نیز این امکان را برای مسافران و گردشگران ایرانی فراهم کرده تا بتواند بدون نیاز به اخذ ویزا به مدت ۴۵ روز به این کشور سفر کنند.

شما می توانید با تور تفلیس الی گشت با ارزان ترین قیمت به کشور گرجستان سفر کنید.

گرجستان

کشورهای بدون ویزا در اقیانوسیه برای ایرانیان

برخی از کشورهای منطقه اقیانوسیه نیز در زمره کشورهایی قرار دارند که افراد ایرانی می توانند بدون دریافت ویزا به این کشورها سفر کنند.

ایالت فدرال میکرونزی

ایالات فدرال میکرونزی یک کشور مستقل در غرب اقیانوس آرام است. این کشور که از سلسله جزایر مختلفی تشکیل شده و این امکان را به گردشگران و مسافران ایرانی می دهد تا بتوانند به مدت ۳۰ روز بدون نیاز به اخذ ویزا وارد خاک آن شوند.

جزایر کوک

یکی دیگر از مجموعه جزایر اقیانوس آرام که به ایرانیان اجازه ورود بدون ویزا می دهد، جزایر کوک است. این مجموعه جزایر ده هزار نفر جمعیت داشته و از بیش از ۱۲۰ جزیره کوچک تشکیل شده است.

جزایر-کوکنیووی

نیووی یکی دیگر از کشورهای جزیره ای در اقیانوس آرام جنوبی بوده که مسافران ایرانی بدون نیاز به اخذ ویزا امکان وارد شدن به خاک آن را دارند.

کشورهای بدون ویزا در حوزه دریایی کارائیب برای ایرانیان

منطقه دریای کارائیب یکی از جمله مناطقی است که بسیاری از ایرانیانی که به دنبال طبیعت گردی هستند به کشورهای این منطقه سفر می کنند، در این بین کشورهای مختلفی در این منطقه بدون ویزا به ایرانیان اجازه سفر و اقامت را می دهند که در ادامه به معرفی برخی از آن ها خواهیم پرداخت.

دومینیکا

دومینیکا یکی از کشورهای جزیره ای در حوزه دریایی کارائیب است. این کشور به ایرانیان امکان ورود بدون ویزا داده است و شما می توانید مدت ۲۱ روز بدون نیاز به اخذ ویزا وارد خاک این کشور شوید.

هائیتی

هائیتی یکی از کشورهای موجود در حوزه دریایی کارائیب است که ۱۱ میلیون جمعیت داشته و با جمهوری دومینیکن هم مرز است. مسافران و گردشگران ایرانی بدون نیاز به اخذ ویزا می توانند ۹۰ روز در خاک این کشور باشند.

کشورهای بدون ویزا در قاره آمریکا برای ایرانیان

شاید برای بسیاری از افراد تعجب بر انگیز باشد، ولی در قاره آمریکا نیز کشورهایی هستند که به ایرانیان این اجازه را می دهند تا بدون دریافت ویزا به این کشورها سفر کنند، در ادامه به معرفی این کشورها خواهیم پرداخت.

اکوادور

اکوادور در شمال غربی آمریکای جنوبی قرار دارد و این کشور نزدیک به ۱۸ میلیون نفر جمعیت داشته و زبان رسمی آن اسپانیایی است. نظام سیاسی اکوادور جمهوری بوده و با توجه به شرایط سیاسی ایرانیان می توانند بدون نیاز به اخذ ویزا به مدت ۹۰ روز وارد خاک اکوادور شوند.

کشور-اکوادورونزوئلا

ونزوئلا کشور دیگری در قاره آمریکای جنوبی است که به ایرانیان امکان ورود بدون ویزا را داده است. بر اساس قوانین ایرانی ها می توانند به مدت ۱۵ روز بدون نیاز به اخذ ویزا وارد خاک ونزوئلا شده از این کشور بازدید کنند.

بولیوی

بولیوی کشوری است که ورود به آن نیاز به ویزا ندارد و ایرانیان می توانند به راحتی وارد این کشور شوند.

کشورهای ویزای فرودگاهی

علاوه بر موارد گفته شده در بالا که به ایرانیان امکان ورود بدون ویزا را می دهند، برخی از کشورها به نحوی هستند که مسافران و گردشگران ایرانی پس از وارد شدن به فرودگاه های این کشورها می توانند اقدام به اخذ ویزا کنند.

به این دسته از کشورها، کشورهایی با ویزای فرودگاهی یا صدور ویزا به محض ورود می گویند. در ادامه شما را با این کشورها آشنا خواهیم کرد.

ویزای فرودگاهی کشورهای آسیای

کامبوج

نپال

جمهوری آذربایجان

ماکائو

سری ‌لانکا

لبنان

مالدیو

تیمور شرقی

سوریه

ویزای فرودگاهی کشورهای آفریقا

جمهوری بنین

جیبوتی

ماداگاسکار

کیپ ورد

گینه بیسائو

موریتانی

مجمع ‌الجزایر قمر

کنیا

موزامبیک

رواندا

تانزانیا

زیمباوه

سیشل

توگو

اوگاندا

سومالی

ویزای فرودگاهی کشورهای اقیانوسیه

پالائو

ساموآ

تووالو

 

برای مشاهده و رزرو ارزان ترین بلیط های پرواز برای مقاصد بالا روی عکس زیر کلیک کنید:

خرید-بلیط-هواپیما-لحظه-آخری

کشورهای با ویزای الکترونیک

دسته سوم کشور هایی که فرایند اخذ ویزای آن بسیار آسان است، کشورهایی هستند که مراحل درخواست و صدور ویزا را برای ایرانیان به صورت آنلاین انجام می دهند.

همین موضوع سبب شده تا افرادی که قصد ورود به این کشورها دارند بتوانند با سرعت بسیار زیادی مراحل اخذ ویزا را طی کنند. در ادامه شما را با آن کشورها آشنا کرده و از آن ها نام خواهیم برد.

آنتیگوآ و باربودا

لسوتو

سنت کیتس و نویس

گابن

نیوزلند

سائوتومه و پرنسیپ

کنیا

قطر

زامبیا

زندگی زنان تنهای ایرانی در خانه، زیبایی‌هایی رازآلود


برترین‌ها: وب‌سایت «آآسوو» در گزارشی جالب‌توجه وضعیت چند زن ایرانی که به تنهایی زندگی می‌کنند را به عنوان مشتی نمونه خروارِ زنان تنهای ایرانی بررسی کرده، جامعه‌ای که زیر نگاه سنگین و وسوسه‌طلبانه قرار دارند، زنانی که «آآسوو» در این مطلب سوژه قرار داده در سنین مختلفی هستند و از هر کدامشان عکس‌هایی هست که البته ما بنا به ملاحظات قید انتشار برخی عکس‌ها را زدیم.

پری‌رخ

زنانی که تنها زندگی می‌کنند

پری‌رخ ۶۴ ساله است. اهل تهران است و در رشته‌ی ادبیات فارسی تحصیل کرده است. پری‌رخ را در ۱۲ سالگی برای تحصیل به خارج فرستادند، اما بعد از پایان کالج به خاطر علاقه به ادبیات فارسی به ایران برگشت تا در ایران تحصیل کند. در دانشگاه با محمد آستیم، مترجم، شاعر و نویسنده آشنا شد و با او ازدواج کرد. ده سال بعد محمد از دنیا رفت و از آن زمان پری‌رخ در همان خانه‌ی مشترک‌شان به تنهایی زندگی می‌کند. به او بار‌ها پیشنهاد ازدواج شده است، اما تنهایی را بسیار دوست دارد و دلش نمی‌خواهد خاطرات مشترک با همسرش را با مرد دیگری تجربه کند. او دوستان زیادی دارد و اهل معاشرت و سفر کردن است. شب‌ها تا دیر وقت بیدار می‌ماند، می‌نویسد و ترجمه می‌کند. از چند سال پیش به سرطان غدد لنفاوی مبتلا شده است. او می‌گوید اگر قبول کنیم که زندگی تنازع بقاست، بیماری هم نزاعی دو طرفه است. او می‌کوشد بر بیماری غلبه کند، و، چون یاد گرفته است چگونه تنها زندگی کند در سخت‌ترین شرایط بیماری‌اش هم برای تنهایی‌اش تأسف نمی‌خورد.

فائقه

زنانی که تنها زندگی می‌کنند

فائقه ۳۴ سال دارد. اهل ساری است و فوق لیسانس عکاسی از دانشگاه هنر دارد. فائقه بعد از اخذ پذیرش از دانشگاه در تهران با یکی از همکلاسی‌هایش ازدواج کرد. چند سال با همسرش زندگی کردند، خانه خریدند، و پیشرفت کردند. ده سال بعد کم‌کم به دلایلی که فائقه از آن‌ها حرفی نمی‌زند، تصمیم گرفتند از هم جدا زندگی کنند. فائقه تنهایی را از همان سال‌های آخر ازدواجش احساس می‌کرده است، و می‌گوید: در سال‌های آخر دیگر چندان به همسرم وابستگی نداشتم، جدایی برای من بر خلاف خیلی از زن‌های دیگر با رنج زیادی اتفاق نیفتاد، چون زمان زیادی تنها بوده‌ام. در نهایت تصمیم به جدایی گرفتند. فائقه از آن پس تنها زندگی می‌کند، و مدتی است که به آلمان رفته و در آن‌جا تحصیل می‌کند.

مینا

مینا ۶۵ سال دارد. اهل تهران است و دکترای داروسازی دارد. در ۳۲ سالگی ازدواج کرد. همسرش پنج سال زندانی سیاسی بود. مینا بیش از ۳۰ سال است که تنها زندگی می‌کند. دختر سی و چند ساله‌ای دارد که بعد از تحصیل در ایتالیا به ایران بازگشته و ازدواج کرده است. مینا سال‌هاست که داروخانه‌ای را در جنوب غرب تهران اداره می‌کند. کارش را بسیار دوست دارد و در اوقات فراغت کوه‌نوردی و سفر می‌کند. مینا برای حفظ محیط زیست فعالیت می‌کند. همراه با چند زن دیگر یک سایت پژوهشی درباره‌ی مناطق حفاظت‌شده‌ی ایران راه‌اندازی کرده است، و در حیاط خلوت خانه‌اش گل پرورش می‌دهد. او در چند انجمن ادبی هم فعال است. مینا معتقد است که زنان ایران در پنجاه سال گذشته به خود آمده‌اند و باید افکار سنتی را کنار بگذارند و به خودباوری برسند.

قدم‌خیر

زنانی که تنها زندگی می‌کنند

قدم‌خیر ۷۵ سال دارد. اهل بیجار است. در ۱۳ سالگی با مرد بنایی ازدواج کرد و صاحب سه پسر و یک دختر شد. در ۳۸ سالگی و اوایل انقلاب بیوه شد، و از همان زمان تنها زندگی می‌کند. بچه‌هایش را به تنهایی و با کار در خانه‌های مردم و بافتن فرش و گلیم بزرگ کرده است. از همسرش تنها یک خانه به جا مانده که چند سال پیش آن را فروخته تا سهم هر کدام از فرزندانش را بدهد. با یک هشتم از سهم ارثی که به او رسیده خانه‌ی کوچکی برای خودش اجاره کرده است. اکنون روزگارش به سختی و با پول یارانه و مستمری ناچیز می‌گذرد. با این حال، بسیار خوش‌روست و همیشه درِ خانه‌اش به روی دوستان و همسایه‌ها باز است. از حرف‌های او پیداست که همسرش را بسیار دوست داشته و هنوز دلتنگ اوست.

سمیه

سمیه ۳۸ سال دارد. اهل ورامین است و در رشته‌ی کارگردانی تئاتر دانشگاه هنر درس خوانده است. سمیه در دوران دانشجویی ازدواج کرده بود، اما بعد از چهار سال، چون علایق مشترکی با همسرش نداشت، و به علاوه می‌خواست مستقل زندگی کند، طلاق گرفت. حالا ۱۵ سال است که تنها زندگی می‌کند، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس است، و از همین راه زندگی‌اش را اداره می‌کند. نمونه‌ی ایده‌ال یک زن برای او سیمون دوبوار است که دور می‌ایستد، مستقل است، و آن‌چه را که می‌بیند به خوبی روایت می‌کند. سمیه تلاش می‌کند که فضای خصوصی رضایت‌بخشی برای خودش بسازد، چون معتقد است که جامعه سبب شادی انسان نمی‌شود و خواسته‌های فردی در جمع زیر سؤال می‌رود.

راضیه

زنانی که تنها زندگی می‌کنند

راضیه ۷۲ ساله و اهل بیجار است. راضیه همسایه و دوست نزدیک قدم‌خیر است. او در ۱۴ سالگی با یک کارگر ساده ازدواج کرد و صاحب پنج دختر و دو پسر شد. شوهرش چند سال پیش بر اثر بیماری از دنیا رفت. راضیه از آن پس تنها زندگی می‌کند. چند سال پیش برای عروسی یکی از پسرانش مجبور شد خانه‌اش را که تنها دارایی‌اش بود بفروشد. بعد از فروش خانه به تنهایی در یک خانه‌ی بسیار کوچک و کم‌نور زندگی می‌کند. زندگی راضیه نیز همچون زندگی قدم‌خیر به سختی و با کمک یارانه‌ی نقدی دولت و مستمری خیریه سپری می‌شود.

منیژه

منیژه ۴۴ ساله و اهل کنگاور است. فارغ‌التحصیل دوره‌ی فوق لیسانس فلسفه‌ی اسلامی از دانشگاه آزاد اسلامی ا‌ست. در ۱۹ سالگی به اصرار خانواده‌اش ازدواج کرد، و یک سال و نیم بعد با بچه‌ای ۱۱ ماهه طلاق گرفت، و به اصرار پدرش حضانت فرزندش را به همسر سابقش سپرد. منیژه ۲۴ سال است که تنها زندگی می‌کند. ۲۰ سال است که کارمند دانشگاه است. از چند سال پیش زیر نظر روان‌درمانگران، مشاوران و روان‌شناسان مختلف سعی کرده تا مشکلات روحی و ذهنی‌اش را حل کند. دوست دارد که تغییر کند، از تنهایی دربیاید و بداند که چرا تمام روابطش نافرجام می‌ماند؟ به شکل جدی چند بار به خودکشی فکر کرده است. اما به قول خودش جسارتش را نداشته، و از طرفی نمی‌خواهد به فرزندش صدمه بزند. در زمان عکاسی بسیار منزوی و تنها بود. قرص‌های ضد افسردگی مصرف می‌کرد و به گفته‌ی خودش تمام وقت آزادش را در فضای مجازی می‌گذراند.

گلزار

گلزار ۴۰ سال دارد و اهل سنندج است. فوق لیسانس نمایش عروسکی از دانشگاه تهران دارد، و بعد از قبولی در دانشگاه به تهران آمده و ۱۵ سال است که تنها زندگی می‌کند. کارمند یک مجموعه‌ی فرهنگی-هنری است. تنهایی را دوست دارد، اما ترجیح می‌دهد که با فرد مناسبی ازدواج کند که بتواند شریک زندگی‌اش باشد. گلزار چند سال پیش به سرطان مبتلا شد و تمام مراحل سخت درمان را به تنهایی و با کمک دوستان نزدیکش از سر گذراند.

لاله

لاله ۳۲ سال دارد. اهل خوزستان است و در مقطع کارشناسی ارشد تئاتر عروسکی دانشگاه تهران تحصیل کرده است. او بعد از قبولی در دانشگاه به تهران آمد. در تهران با نامزدش عقد رسمی کرد و به پیشنهاد او برای صرفه‌جویی در هزینه‌های زندگی در خوابگاه متأهلان جایی را اجاره کردند. بعد از مدتی همسرش به خاطر عقاید سنتی خانواده‌اش، که می‌گفتند زن و مرد عقد کرده نباید پیش از ازدواج زیر یک سقف زندگی کنند، لاله را ترک کرد. لاله نه سال است که تنها زندگی می‌کند. معتقد است که مشکل بزرگ ازدواج در ایران توقعات خانواده‌های زن و مرد است نه خود آن‌ها.

سایه

سایه ۳۹ سال دارد، اهل اراک است، و در رشته‌ی عکاسی دانشگاه هنر تهران درس خوانده است. به کار روزنامه‌نگاری و نوشتن مشغول است، و مجموعه‌ای چاپ شده و چند داستان ناتمام دارد. او بعد از مهاجرت به تهران چند سال تنها زندگی کرد، و بعد از این که خانواده‌اش به تهران آمدند، دوباره به درون زندگی خانوادگی رفت. پس از ده سال تصمیم گرفت که مستقل شود، و به‌رغم مخالفت پدرش، خانه‌ای برای خود اجاره کرد. سایه‌ی سنگین نارضایتی پدرش همیشه روی سر اوست. سایه فکر می‌کند که زندگی با خانواده او را از بسیاری مهارت‌هایی که قبلاً داشت، دور کرده بود. اما تنها زندگی کردن هم برای او کار ساده‌ای نیست. سایه زندگی با خانواده را دوست دارد، اما نه به بهای از بین رفتن آزادی‌های کوچکی که دارد. به نظر او داشتن رابطه‌ای درست، در شرایط کنونی سخت‌ترین کار است و از آن سخت‌تر اعتماد به آدم‌ها است. نوشتن مهم‌ترین دغدغه‌ی اوست، چون فکر می‌کند که از این طریق می‌تواند با دنیا حرف بزند.

مصی

مصی ۳۹ سال دارد. اهل قزوین است و در رشته‌ی ادبیات نمایشی از دانشگاه هنر تهران لیسانس گرفته است. نویسنده‌ی رادیو و فیلم‌های انیمیشن است و برای چند روزنامه هم مطلب می‌نویسد. ۱۸ سال است که تنها زندگی می‌کند. مصی منزوی است و دوست دارد تا جایی که می‌تواند آدم‌ها را از زندگی‌اش حذف کند، هر چند دیگران تنهایی را به حساب گوشه‌گیری و ضد اجتماع بودن می‌گذارند. او ازدواج و رابطه‌ی بلندمدت را ارزشمند نمی‌داند و دلش می‌خواهد که بنویسد و بخواند و فیلم ببیند.

الهام

الهام ۴۱ ساله و اهل کرج است. مدرک کارشناسی ارشد در پژوهش هنر دارد. الهام در ۱۷ سالگی با پسرعمه‌ی خود نامزد کرده، در ۱۸ سالگی وارد دانشگاه هنر شده و در ۲۵ سالگی ازدواج کرده است. الهام صاحب یک دختر ۱۰ ساله است که به بیماری فلج مغزی مبتلا است، و به سختی حرف می‌زند. چند سال پیش الهام و همسرش از هم جدا شدند. الهام در دانشگاه، مدرس هنر است و همزمان در یک کتاب‌فروشی کار می‌کند. دخترش را هم به کلاس‌های مختلف کاردرمانی و گفتاردرمانی می‌برد. الهام ۵ سال است که در کنار دخترش زندگی می‌کند و با تلاش و امیدواری زندگی را اداره می‌کند.

آنیا

آنیا ۳۵ سال دارد. اهل بجنورد است و در رشته‌ی طراحی داخلی تحصیل کرده است. در ۲۲ سالگی با مردی از اقوام دورش ازدواج کرد و بعد از مدتی متوجه شد که همسرش مبتلا به وسواس فکری شدید است. با هم برای درمان همسر و ادامه‌ی تحصیل به سیدنی رفتند، اما کم‌کم ادامه‌ی زندگی با همسرش آن‌قدر دشوار شد که بعد از پنج سال، زندگی مشترک را ترک کرد. مدتی تنها در سیدنی زندگی کرد تا بالاخره به ایران بازگشت. شغلی در تهران پیدا کرد و به‌رغم مخالفت‌های پدر و مادرش ۸ سال است که تنها زندگی می‌کند. چند بار مجبور به ترک محیط‌های کاری شده است، چون همکارانش با زنان رفتار‌های نامناسبی داشته‌اند. آنیا اکنون در تهران در یک مهد کودک کار می‌کند. با یک دوست که او هم بعد از سختی‌های زیاد متارکه کرده، هم‌خانه شده است. آنیا با ورزش و تمرین تزکیه‌ی ذهن سعی می‌کند که آرامش و بردباری بیشتری پیدا کند.

منبع: aasoo

۲۸سالگی، آخرین فرصت برای ازدواج هر ایرانی!


برترین‌ها: اظهارات چندی پیش حجت‌الاسلام محمد ادریسی و پیشنهاد قوانینی به مجلس جهت تسریع در امور ازدواج جوانان، باعث ایجاد بحث‌ها و اظهار نظر‌های متفاوتی نسبت به این موضوع شد. ازدواج مساله‌ای پیچیده در ایران شده، از طرفی برخی بنا دارند با دستور و توصیه جوانان را ترغیب به ازدواج زودهنگام کنند، از طرفی متغیرهای تاثیرگذاری چون اقتصاد راه را برای ازدواج زودهنگام بسته است.

تغییرات اجتماعی و گسترش سبک‌های جدیدی از زندگی مقل ازدواج سفید، کمی فضا را مخدوش‌تر از پیش کرده، این مطلب در ابتدا پیشنهاد «ادریسی» را مرور کرده و بعد واکنش‌ها.

۲۸سالگی، آخرین فرصت برای ازدواج هر ایرانی!

قانون دوازده گانه ازدواج برای تسریع و شتاب ازدواج

قانون اول: ابتدای دوره ازدواج اختیاری ۱۷ سال و انتهای آن ۲۸ است و اگر کسی ازدواج نکرد باید ازدواج اجباری داشته باشد.

قانون دوم: اگر کسی بعد از سن ۲۸ سالگی از ازدواج امتناع کرد از او ربع درآمد کسب و کار و صنعت یا مالیات از تجارت او گرفته می‌شود و به آن‌ها که می‌خواهند ازدواج کنند و گرفتار فقر هستند داده می‌شود.

قانون سوم: اگر فرد در این دوره سنی ازدواج نکرد اگر بیمار بود، معالجه او مجانی است و اگر بیماری بدون علاج داشت از ازدواج او امتناع شود و اگر بیماری او معالجه شد و ازدواج نکرد باید تمام هزینه‌های ازدواج یک زوج را پرداخت کند.

قانون چهارم: اگر پس از دوره ازدواج اختیاری فرد ازدواج نکرد از او در مناصب مدریتی و تدریس و عضویت در هیئت علمی و کار‌های کلیدی هرگز استفاده نمی‌شود.

قانون پنجم: اگر صاحبان مشاغل و کسب و کار به تعداد تعیین شده از جوانان که در دوره ازداوج اختیاری هستند چه دختر باشد و چه پسر وام خودکفایی و ازدواج بدهند از دو تا سه سال معاف از هرگونه مالیات و عوارض می‌شوند.

قانون ششم: کسی که سن او بالایی چهل سال است و فرزندی ندارد اگر به لحاظ جسمی و مالی، شرایط اش را داشته باشد موظف است که باتوجه به توانایی‌های او از یک تا چهار یتیم از کودکان کار یا شیرخوارگاه یا یتیم‌خانه‌های کشور فرزند تقبل کند.

قانون هفتم: هرکس در این دوره ازدواج کرد و برادر بزرگ‌تری ندارد که به والدینش خدمت کند استخدام رسمی ادارات دولتی می‌شود و همچنین یک دختر اگر برادر بزرگ‌تر ندارد که از والدینش مراقبت کند شوهر او معاف از مالیات و سربازی تا زمان پایان حیات والدین است.

قانون هشتم: کسی که در دوره ازدواج اختیاری ازدواج کرد اگر فقیر بود به او در نزدیک‌ترین محل سکونت والدین در شهر خود زمینی یا منزل مسکونی یا مغازه‌ای برای کسب و کار که قابل برگشت باشد از طرف دولت‌ها و حکومت داده می‌شود.

قانون نهم: کسی که در دوره ازدواج اختیاری و قبل از ۲۸ سالگی ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند شد از سربازی معاف می‌شود و یارانه بیشتری از دولت‌ها دریافت می‌کند.

قانون دهم: کسی که بدون ازدواج به سفر‌های خارجی غیر زیارتی و علمی می‌رود عوارض خروج بیشتری باید بدهد واگر بدون عذر معقول همسر خود را با خود نبرد یا در خارج ازدواج کند نصف دارایی‌های او برای همسر اول و فرزندان است.

قانون یازدهم: دانشجویان و طلاب تنها به دلیل تحصیل علم در داخل یا خارج از کشور تنها دو سال می‌توانند تاخیر در ازدواج داشته باشند.

قانون دوازدهم: گواهی گذراندن حداقل دو دوره رایگان «حقوق متقابل و مترابط زن و شوهر» و «روش تعامل و آموزش تربیت فرزندان» قبل از ازدواج اختیاری یا ازدواج اجباری باید توسط دختر و پسر ارائه گردد تا پنج درصد به وام ازدواج آن‌ها اضافه شود.

اما شنیده‌ها حاکی از این است که این موضوع نه تنها طرح مجلس یازدهم برای موضوع تشویق ازدواج و افزایش جمعیت نیست بلکه هیچ پیشنهاد هیچ مسئول و یا کارشناس خبره‌ حوزه خانواده هم نیست بلکه متنی است که اولین بار در سال ۹۷ سایت پارسینه با عنوان «قانون دوازده گانه برای تسریع و شتاب ازدواج» منتشر کرده بود.

واکنش کاربران در فضای اجتماعی

قوانین عجیب و غریب آن از روز گذشته بازتاب گسترده‌ای را در شبکه‌های اجتماعی به دنبال داشت. این طرح که با عنوان «ازدواج اجباری» مطرح شده است، باعث شد تا کاربران و فعالان فضای مجازی با داغ کردن هشتگ آن، انتقادات و واکنش‌های طنزی را در توئیتر با یکدیگر به اشتراک بگذارند.

۲۸سالگی، آخرین فرصت برای ازدواج هر ایرانی!

۲۸سالگی، آخرین فرصت برای ازدواج هر ایرانی!

۲۸سالگی، آخرین فرصت برای ازدواج هر ایرانی!

۲۸سالگی، آخرین فرصت برای ازدواج هر ایرانی!

۲۸سالگی، آخرین فرصت برای ازدواج هر ایرانی!

۲۸سالگی، آخرین فرصت برای ازدواج هر ایرانی!

۲۸سالگی، آخرین فرصت برای ازدواج هر ایرانی!

۲۸سالگی، آخرین فرصت برای ازدواج هر ایرانی!

ابهری، روانپزشک و استاد دانشگاه علوم پزشكی تهران در این باره می‌گوید:

* یكی از بحث‌های داغی كه این روزها نقل بعضی از محافل شده و نسبت به آن اظهارنظرهای متفاوتی می‌شود، محدوده سنی ازدواج جوانان است.

* سن ازدواج باید مبتنی بر سه اصل بلوغ جسمانی، بلوغ روانی و بلوغ اجتماعی باشد. منظور از بلوغ جسمانی دوران توانمندی فرد از نظر تولید مثل است. بلوغ روانی، عنوانی است كه روان‌پزشكان از آن تحت عنوان رشد شخصیت نام می‌برند. از لحاظ حقوقی نیز بلوغ روانی با عنوان رشد شناخته می‌شود. اما اختلافی که ما با حقوقدانان در این زمینه داریم این است که حقوقدان‌ها به حداقل كفایت می‌كنند و معتقدند فقط كافی است فرد توان تشخیص مصالح خود را داشته باشد ولی عقیده روان‌پزشكان و اصولا مكاتب روان‌شناختی بر این است كه فرد باید از لحاظ شخصیتی، توانمندی، پختگی و رشد به مرحله‌ای برسد كه نه تنها نسبت به خود شناخت كافی پیدا ‌کند و بتواند مصالح خود را تشخیص بدهد بلكه نسبت به فردی كه در نظر دارد با او ازدواج كند نیز شناخت كافی به‌دست آورد.

*بلوغ اجتماعی به معنی توانمندی لازم برای اداره امور خانواده، همسر و فرزندان است. این امر، مستلزم برآورده‌شدن نیازهای اقتصادی، بهداشتی،‌ علمی، آموزشی و… برای گذراندن زندگی است تا فرد بتواند با آن، مسكن و حداقل نیازهای خانواده را تامین كند.

*یك فرد ممكن است در سن 20 سالگی زمینه‌های فوق را یكجا و كامل پیدا كند. در حالی كه فردی دیگر در سنین بالاتر هم نتواند به آنها دست یابد. در مورد خانم‌ها هم به همین شكل است. یك دختر جوان ممكن است در سن مشخصی به رشد كامل جسمانی رسیده باشد اما رشد روانی و شخصیتی او کامل نشده و توانایی ایجاد یك رابطه درست با همسر، فرزند، اطرافیان خود و از جمله خانواده جدیدی كه با او پیوند می‌خورد یعنی خانواده شوهر را نداشته باشد. در این صورت تبعات آن نه تنها به فرد و خانواده بلكه به جامعه هم كشیده می‌شود. جامعه‌ای كه نیازمند افراد فعال، آگاه، پخته و توانمند است.

نظر شما در رابطه با اجرا شدن این طرح چیست؟ نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.

منابع: روزنامه همشهری، مشرق‌نیوز

زنِ ایرانی ایده‌آل ۱۰۰سال گذشته، چگونه زنی‌ست؟


وب‌سایت میدان – مرضیه آژینی: یادداشت پیش رو در جستجوی پیدا کردن زنِ ایده‌آلِ در صد سال اخیر است.

از مادر مشروطه تا مادر شهدا

ایرانِ مدرن تاریخی حدوداً صد ساله را پشت سر گذاشته است. صد سالی که با روی کار آمدن دوره‌های حکومتی متفاوت همراه بود. حکومت‌هایی که هر کدام گفتمان‌ها، ایدئولوژی‌ها و هژمونی‌های مسلط خود را شکل دادند و تقویت کردند. این مقاله در جستجوی پیدا کردن زنِ ایده‌آلِ هر کدام از این حکومت‌ها، در خلال روز‌های سپری شده از اواخر قاجار تا ابتدای جمهوری اسلامی، است. زن ایده‌آلی که گویا تحکیم گفتمان مسلط تنها به کمک بدن و حضور تعریف‌شده او ممکن بود.

با اندکی مسامحه می‌توان گفت، برای نخستین بار، زن به عنوان عضوی از جامعه در اواخر عصر قاجار، همزمان با اوج‌گیری مشروطه‌خواهی در ایران، مطرح شد. بعد از شکست‌های بزرگ و ننگین ایران در برابر روسیه تزاری از ۱۸۰۴ تا ۱۸۱۳، و از ۱۸۲۶ تا ۱۸۲۷، و در برابر انگلستان در بازه زمانی ۱۸۵۶ تا ۱۸۵۷ میلادی، که منجر به از دست رفتن قلمرو‌های عظیمی از قفقاز و افغانستان شد، گفتمان مدرن ملی‌گرایی در ایران شکل گرفت. این گفتمان که پیوند تنگاتنگی با مفاهیم بازتعریف‌شده‌ای، چون «ایران»، «ملت» و «وطن» داشت، قلمرو جغرافیایی وطن را همچون پیکر یک زن در نظر گرفت.

این‌همان بودنِ وطن و زن یکی از مولفه‌های اصلی گفتمان ملی‌گرایی در تاریخ بسیاری از کشور‌های جهان بوده است. اما تفاوتی آشکار بین وطن – زنِ ایرانی و نمونه‌های فرامرزی آن وجود دارد. بر خلاف فیگور‌های اروپایی، چون ماریانا، گرمنیا و بریتانیا، که اغلب الهه‌هایی باشکوه، با تاجی بر سر و شمشیری در دست بودند، فیگور ایرانی، که بی‌ارتباط با شکست‌های ایران نبود، مادری پیر، بیمار و رو به احتضار بود.

مادری که نیاز اضطراری و مبرم به تشخیص بیماری، مراقبت، حمایت و عشق از سوی ملت داشت.

ملتی که اغلب از مردانی تشکیل شده بود، که برای نخستین بار نه برای پیوند مشترک خونی‌شان، بلکه به دلیل هم‌وطن بودنشان، برادر شده بودند. برای داشتن ملتی قدرتمند و پویا، زن – مادر، به عنوان کسی که نه تنها به ملت زندگی می‌بخشید، بلکه به عنوان نخستین آموزگار او، مهم شد. اهمیتی که به مسائلی، چون آموزش، پاکیزگی، سلامت، ازدواج و خانواده پیوند خورد. بنابراین، زنِ ایده‌آل عصر مشروطه مادر بود. مادری که از یک سو نیاز به حمایت مردانه، و از سوی دیگر نیاز به آموزش مدرن داشت.

از مادر مشروطه تا مادر شهدانقاشی Germania، توسط Philip Veit در سال ۱۸۴۸

از مادر مشروطه تا مادر شهداایران همچون مادر بیمارِ افتاده در بستر، در بیخیالی و خواب‌زدگی پسران. چاپ‌شده در روزنامه شکوفه، دومین نشریه زنان در عصر قاجار، ۱۵ اردیبهشت ۱۲۹۴.

بعد از کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹، و با به قدرت رسیدن رضا شاه، نقش‌ها و هنجار‌های جنسیتی با دگرگونی‌های چشمگیری روبه‌رو شد، از اصلاحات در حوزه‌های سلامتی و پاکیزگی گرفته تا تغییر در مولفه‌های پوششی و منع حجاب در ۱۷ دی ۱۳۱۴. از یک سو راه‌اندازی پروژه‌های گسترده مدرنیزاسیون و غربی‌سازی که مولفه‌هایی، چون پوشش، تفریحات و مدل ایده‌آل خانواده غربی را تبلیغ می‌کرد، و از سوی دیگر حکومت دیکتاتوریِ وابسته به قدرت مرکزی و مطلقه رضا شاه که منجر به شکل‌گیری سازمان‌های وابسته و تحت حمایت دولت از جمله سازمان‌های زنانه شد، زن ایده‌آل را از مادر ضعیف و بیمار مشروطه به زنی مدرن، اما مطیع در عصر رضا شاه تبدیل کرد.

از مادر مشروطه تا مادر شهدادیوارآویز، در ستایش رضاخان به عنوان نجات‌دهنده ایران. ایرانی که در هیبت زن به قامت ایستاده و مطمئن پدر بزرگ تکیه داده است.

در خلال جنگ جهانی دوم، با باز شدن پای متفقین به ایران، و به بهانه حمایت شاه ایران از هیتلر، رضا شاه در سال ۱۳۲۰ تبعید شد و جای خود را به پسر داد. ایران در آستانه فترتی دوازده ساله قرار گرفت، فترتی که با فعالیت‌های اقتصادی و آزادی‌های سیاسی همراه بود.

دوره‌ای که همزمان با تولد احزاب سیاسی و سندیکا‌ها بود. اما افسوس که این دوره کوتاه آزادی با کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به پایان رسید. اگرچه در این دوره زنان به حقوق بسیاری، چون حق رای در سال ۱۳۴۱ و تصویب لایحه حمایت از خانواده در سال ۱۳۴۶، دست یافتند، اما همچنان فیگور زن مدرن و مطیع توسط حکومت تقویت شد.

در اواخر دوره پهلوی، که با انقلاب ۵۷ به پایان رسید، سه گونه متفاوت از گفتمان مخالف، فیگور زن مدرن را به مبارزه طلبید. نخست، زنان و مردان اقشار متوسط شهری و متمول بازاری. دوم، حزب چپ اسلامی، مجاهدین خلق؛ و سوم، حزب چپ مارکسیستی، فدائیان خلق. هر کدام از این مخالف‌خوان‌ها به گونه‌ای متفاوت زن ایده‌آلِ خود را تعریف کردند. از زن مطیع  گرفته تا زن فاقد جنسیت احزاب چپ.

هر سه با پوشش خاص خود، یا با بلوز و شلوار گشاد و روسری، و یا با پوششی مردانه، به شدت از مولفه‌های پوششی زنانه، که الهام‌گرفته از غرب بود، مبارزه کردند.

 

از مادر مشروطه تا مادر شهداپوستر روز جهانی زن در دانشگاه تهران، اسفند ۱۳۵۷.

در جنگ هشت‌ساله ایران و عراق، زن دوباره در تاریخ ایران مادر شد.

پوشک بچه اسکارلت جوهانسون و مادران پرافاده ایرانی


روزنامه خراسان – عطیه تقوی‌بجنوردی: در ویدئویی که به تازگی در شبکه‌های اجتماعی پربازدید شده است، خبرنگار از «اسکارلت جوهانسون» می‌پرسد: «به عنوان پردرآمدترین بازیگر زن، بازم حاضری پوشک کثیف بچه تو عوض کنی؟» و او پاسخ می‌دهد: «البته، عوض کردن پوشک کثیف بچه‌ام، بزرگ‌ترین لذته برام».

عوض کردن پوشک بچه‌ام بزرگ‌ترین لذته برام

خبرنگار به همین اندازه اکتفا نمی‌کند و می‌پرسد: «تکنیکت برای این کار چیه؟» که این بازیگر زن هالیوود پاسخ می‌دهد: «روشم هر روز فرق داره، ولی معمولا یه چیزی توی دستم می‌گیرم که حواس بچه رو پرت کنم، یه اسباب بازی یا یک آهنگ می‌ذارم که هیچ‌وقتم جواب نمیده»! هرچند این ویدئو به تازگی در شبکه‌های اجتماعی رد و بدل می‌شود، اما این گفتگو مربوط به سه سال پیش است، زمانی که اولین فرزند این بازیگر، دو ساله بوده است. با این حال، این نگرش جالب به چالش‌های مادری ارزش دارد تا نکاتی را در همین باره مطرح کنیم.

مزایای نگرش مثبت «جوهانسون» به چالش‌های مادرانه

نکته‌ای که در این گفت وگوی ویدئویی بیش از هر چیزی توجه‌ها را به خودش جلب می‌کند، نگرش مثبت این بازیگر به جنبه‌هایی از وظایف مادر شدن است که برای بعضی از مادر‌ها سخت و مشقت بار است. داشتن چنین نگرشی باعث می‌شود تا تحمل سختی‌های مادرانه، ساده‌تر شود.

برای مثال، در قسمتی از این مصاحبه «جوهانسون» اشاره می‌‎کند که از عوض کردن پوشک فرزندش لذت می‌برد و آن را تبدیل به بازی کرده است! شنیدن این جملات از بازیگری که انتظار می‌رود بیشتر به فکر حرفه و جایگاهش باشد کمی عجیب به نظر می‌رسد! فارغ از دیدگاه این خانم بازیگر، نگرش شما به وظایف مادرانه چگونه است؟

«جوهانسون» برای فرزندآوری، آگاهانه تصمیم گرفته است

عوض کردن پوشک بچه‌ام بزرگ‌ترین لذته برام

تشکیل خانواده دادن، ازدواج کردن، بچه‌دار شدن، مادر شدن و پذیرش نقش مادری تصمیمات شخصی هستند که همه آدم‌ها درباره آن فکر می‌کنند و برای انتخاب این تصمیمات دلایل ویژه‌ای دارند. مشکلات اقتصادی و شرایط رفاهی جامعه همیشه جزو عوامل مهمی بودند که این تصمیمات را تحت تاثیر قرار داده است، اما در سال‌های اخیر نوعی تفکر انسان‌گریز ایجاد شده است که نه تنها با تصمیم افراد برای‌فرزندآوری مخالفت می‌کند بلکه تصویری منفی از مادری و سختی‌های آن ارائه می‌دهد.

هر انسانی مختار است آزادانه برای زندگی و اهدافش تصمیم گیری کند و اجازه ندهد افراد دیگر تصویر ذهنی او را تخریب کنند. همان‌طور که در مقدمه مطلب آورده شد، سلبریتی مثل اسکارلت جوهانسون وقتی برای تصمیمش درباره مادر شدن با سوالات چالشی مواجه می‌شود، بدون پشیمانی یا خجالت از وظایفش با شادی درباره آن‌ها صحبت می‌کند. اگر به عنوان یک مادر برای فرزندآوری آگاهانه تصمیم گرفته باشید و این نقش را با افتخار و لذت انجام دهید، هیچ چالشی شما را ناامید و پشیمان نخواهد کرد.

نکات مثبت مادر شدن را ببینید

به عنوان یک روان شناس اگر از مادران سوال کنم: «آیا حاضرید زمان بیشتری را با فرزندتان بگذرانید؟» تقریبا همه والدین می‌گویند: «بله، قطعا! اما چطوری؟». همین جواب یعنی شما به عنوان یک مادر تجربه لذت بخشی از وقت گذرانی با فرزندتان دارید و به دنبال تجربه‌های بیشتر هستید.

ساعاتی که با هم بازی کردید، کتاب خواندید، خندیدید و …. نخستین گام برای این‌که سختی‌ها را به شادی تبدیل کنید و یک مادر شاد باشید این است که روی جنبه‌های مثبت نقش‌تان تمرکز کنید و برای کارهایتان ارزش قائل شوید. تا زمانی‌که به پوشک عوض کردن و تمیز کردن فرزندتان به عنوان یک وظیفه تحمیل شده و رنج‌آور نگاه کنید، قطعا رفته رفته از نقش مادری هم بیزار می‌شوید.

عوض کردن پوشک بچه‌ام بزرگ‌ترین لذته برام

به فکر لذت بخش کردن لحظات باشید

گاهی بی دلیل به چهره فرزندتان خیره شوید و برای داشتنش به خودتان تبریک بگویید! شاید عجیب به نظر برسد، ولی بودن در لحظه و چشیدن طعم هر ثانیه از زندگی یکی از بهترین روش‌های ذهن آگاهی و بهبود روابط والد-فرزندی است. هنگام انجام وظایف روزمره مثل نظافت کودک، سر و کله زدن برای غذا خوردنش، حرص خوردن از کم خوابیدنش و … کمی مکث کنید و فکر کنید در این لحظه چطور می‌توانم این کار روزمره و به نظر طاقت فرسا را برای هر دویمان کمی لذت بخش‌تر کنم؟

شاید با تبدیل کردن آن به سرگرمی، گفتگو کردن یا صلح کردن! مدام به این فکر نباشید که فرزندتان چند لقمه می‌خورد، چقدر دیر می‌خوابد یا چرا لباسش را کثیف می‌کند. به فکر وقت گذرانی‌هایی باشید که می‌تواند برای هر دوی شما لذت‌بخش‌تر بشود و به زودی تبدیل به یک خاطره!

عوض کردن پوشک بچه‌ام بزرگ‌ترین لذته برام

ایرانی و کار گروهی؟ نِق‌زن، حسود، خودخواه و تک‌رو


روزنامه همشهری – یکتا فراهانی: موفقیت، برای هر کسی تعریف خاصی دارد. بسیاری، تعریف آن را در رقابت با دیگران می‌دانند؛ یعنی زمانی که بتوانند در یک جمع خودشان به‌تن‌هایی موفقیتی حاصل کنند. شکی نیست که رقابت در بسیاری از عرصه‌های زندگی نمود دارد و می‌توان در آن‌ها برای برنده‌شدن تلاش کرد. ولی وقتی پای موفقیت گروهی به میان می‌آید، دیگر نمی‌توان تنها منافع خود را درنظر گرفت و بدون توجه به افراد دیگر گروه، سعی در اثبات و حقانیت خود به دیگران داشت.

جمع و گروه هم می‌تواند شامل جمع‌های کوچک خانوادگی، دوستانه، شغلی و… باشد یا اعضای یک شهر یا کشور؛ یعنی وقتی قرار است موفقیتی در سطح کشور حاصل شود هیچ‌کس نباید فقط به فکر منافع شخصی خود باشد بلکه آنچه مهم است موفقیت همه اعضای گروه است. ولی عوامل زیادی باعث می‌شوند افراد به‌گونه دیگری فکر کنند و منافع گروه را فدای منافع شخصی خود کنند.

مدیریت گروهی و برخورداری از روحیه مشارکت، به‌ویژه هنگام بروز مشکلات و سختی‌ها عامل بسیار مهمی است که می‌تواند سلامت و موفقیت یک جمع و در نهایت یک کشور را تضمین کند. اما چرا در بعضی جوامع افراد همکاری بیشتری با همدیگر دارند درحالی‌که در جوامع دیگر شاهد چنین مشارکت‌هایی نیستیم؟ این موضوع ریشه در چه عواملی دارد و چطور می‌توان با آن مقابله کرد؟ در این خصوص با دکتر حمید پورشریفی، روانشناس سلامت و دانشیار دانشگاه علوم بهزیستی گفتگو کرده‌ایم.

«ما» نیستیم!

کمال‌گرایی

وقتی صحبت از فرهنگ شرق وغرب می‌شود، با توجه به اینکه گفته می‌شود اغلب ما به نوعی غرب‌ستیز هستیم، ولی به‌نظر می‌رسد در بسیاری مواقع در عمل از آموزه‌های غربی استفاده می‌کنیم.

در فرهنگ کشوری مثل ژاپن افراد به‌صورت گروهی عمل می‌کنند، درصورتی که در فرهنگ غربی یا آمریکایی افراد معمولا به‌طور شخصی عمل می‌کنند و فردگرا هستند. به‌نظر می‌رسد که بخش‌های مهم آموزش رسمی و غیررسمی ما نیز بیشتر بر فرد تمرکز دارد.

یکی از عوامل بسیار مهم در این میان، موضوع آموزه‌های فرهنگی ما در راستای کمال‌گرایی یا به‌عبارتی بی‌نقص‌گرایی است. به این ترتیب به افراد یاد می‌دهیم که بهترین باشند. مثلا اغلب وقتی از فرزندان خود سؤال می‌کنیم چه نمره‌ای گرفته‌اند آن‌ها را با خودشان و نسبت به توانایی‌ها و استعدادهایشان بررسی نمی‌کنیم بلکه هدفمان بیشتر مقایسه آن‌ها با دیگران است.

معمولا هم می‌خواهیم بدانیم دیگران چه نمره‌ای گرفته‌اند و به این ترتیب فرزند ما در مقایسه با آن‌ها چگونه عمل کرده است. پیامی هم که به این طریق به فرزندمان منتقل می‌کنیم این است که تو باید از دیگران بهتر باشی؛ بنابراین وقتی موضوع کمال‌گرایی به میان می‌آید باید توجه داشته باشیم که تلاش برای بهترین‌بودن در آینده هم مشکلات فردی را برای شخص به‌وجود می‌آورد. ضمن اینکه می‌تواند افراد را مستعد ابتلا به اضطراب، وسواس یا افسردگی کند. افرادی که همیشه به‌دنبال «بهترین» شدن باشند در آینده حتماً آسیب‌هایی را تجربه می‌کنند.

فردگرایی در عین حال که می‌تواند آثار اجتماعی داشته باشد، به‌تدریج باعث می‌شود افراد یاد بگیرند برای اینکه بهترین باشند، باید به نیاز‌های خودشان توجه داشته باشند و توجهی به خواسته‌های دیگران و شرایطشان نداشته باشند.

اگر چه ما ظاهراً سعی می‌کنیم به دیگران توجه کنیم، ولی در عمل با توجه به چیز‌هایی که یاد گرفته‌ایم سعی در پیشرفت و موفقیت بیشتر خودمان خواهیم داشت.

یادگیری مشاهده‌ای از طریق خانواده و جامعه

اما موضوع مهم دیگر آن است که بیشتر یادگیری‌ها از طریق مشاهده صورت می‌گیرد و فقط کلامی نیست؛ یعنی ما در کودکی یاد گرفته‌ایم که والدین و اطرافیانمان در شرایط خاص چقدر به مسائل و مشکلات دیگران توجه داشته و تا چه حد به مسائل و مشکلات خودشان پرداخته‌اند؟

البته در طول سال‌های بعد هم با ورود کودک به جامعه، می‌تواند تحت‌تأثیر رفتار‌های اجتماعی واقع شود. مثلا در طول سا ل‌های اول انقلاب افراد یاد گرفته بودند که بیشتر به نیاز‌های دیگران توجه کنند؛ در نتیجه گاهی از نیاز‌های فردی خود چشم‌پوشی می‌کردند.

«ما» نیستیم!

اما اتفاقاتی هم افتاد که نباید آن‌ها را در سطح اجتماعی نادیده گرفت و آن شامل رفتار‌هایی در سطح مسئولان بود. با توجه به اینکه یادگیری «یادگیری مشاهده‌ای» بود و مردم متوجه شدند توجه بعضی مسئولان در ظاهر و در حرف‌هایشان به نیاز‌های دیگران در اولویت کاری آنهاست، ولی در عمل فقط برای خودشان و نیازهایشان تلاش می‌کنند، این موضوع هم مزید بر علت شد.
به این ترتیب آموزه‌های خانوادگی با آموزه‌های غیررسمی اجتماعی پیامی را به افراد آموزش داد که اگر می‌خواهید با مشکلی مواجه نشوید و از زندگی عقب نمانید در درجه نخست باید خودتان را دریابید و اگر بعد از آن فرصتی داشتید به دیگران هم توجه کنید.

حتی رفتار‌های ما هنگام بحران هم بیشتر به این صورت است که در فضای مجازی از محبت، حمایت و کمک‌کردن به دیگران حرف می‌زنیم و در اینگونه فضا‌ها افراد بسیار مهربان و خوبی به‌نظر می‌رسیم، درصورتی که در واقعیت میزان این توجه‌ها بسیار متفاوت خواهد بود و در عمل همه چیز با مشکلات و نقایصی مواجه خواهد شد.

سرمایه اجتماعی

متأسفانه سرمایه اجتماعی در ایران همیشه ضعیف بوده و اکنون هم در حال ضعیف‌ترشدن هم است. مثلا اگر همین الان حتی در کشور‌های غربی مانند آمریکا که فرهنگ فردی مطرح است به مردم بگویند از خرید کالایی صرف‌نظر کنند احتمال زیادی وجود دارد که چنین کاری انجام دهند، درصورتی که در کشور دیگری مانند ژاپن مردم به راحتی در چنین حرکت‌های اجتماعی‌ای شرکت می‌کنند.

اما در ایران به محض اینکه از مردم خواسته می‌شود مثلا فلان کالا را نخرند، اغلب بلافاصله به فکر خرید آن می‌افتند و سعی می‌کنند آن را تهیه کنند که در آینده با مشکل کمبود چنین کالایی مواجه نشوند. دلیل چنین رفتار‌هایی هم موضوع «عدم‌امنیت» در جامعه است. آن چیزی که علاوه برآموزه‌ها، باعث می‌شود مردم بیشتر به فکر خودشان باشند این است که ابتدا آن‌ها احساس می‌کنند مشکلی نیست، اما اگر خودشان هم با مشکلی مواجه شوند آیا جامعه چنین برخوردی با آن‌ها خواهد کرد؟ شواهد نشان می‌دهد در سطح جامعه چنین حمایت‌هایی از مردم نمی‌شود. طی بررسی و تحقیقی از دانشجویان ایرانی، ۶۰ تا ۷۰ درصد آن‌ها دانشگاه را محلی برای مراجعه و حل مشکلات خود نمی‌دانستند؛ بنابراین بسیاری از ما در مواقع بحران جایی را سراغ نداریم که بتواند از ما حمایت کافی داشته باشد.

حمایت اجتماعی ادراک‌شده

افراد نیاز دارند بتوانند در شرایط خاص از محیط خانواده یا جامعه حمایت، کمک و آرامشی دریافت کنند که از آن به‌عنوان «حمایت اجتماعی ادراک‌شده» نام می‌بریم.

حمایت اجتماعی ادراک‌شده در افراد جامعه ما پایین است؛ یعنی اغلب افراد فکر می‌کنند در سختی‌ها آنگونه که انتظار دارند از آن‌ها حمایت نخواهد شد. مهم هم این نیست که تفکر و ادراک آن‌ها از این موضوع درست یا نادرست باشد بلکه مهم آن است که بدانند این ادراک در ذهنشان تأثیر می‌گذارد و عمل می‌کند.

به این ترتیب با افرادی در جامعه مواجه هستیم که فکر می‌کنند در شرایط غیرقابل کنترل، شخصی نیست تا از آن‌ها حمایت کند. ضمن اینکه والدین هم به فرزندان آموزش داده‌اند که اول به فکر خودت باش. بعضی افراد در رده‌ها و جایگاه‌های بالای اجتماعی هم در بسیاری مواقع اول به فکر خودشان هستند؛ بنابراین در چنین شرایطی عملاً فضایی برای «ما» شدن وجود ندارد و بیشتر تبدیل به شعاری است که در عمل چیزی از آن‌ها دیده نمی‌شود. امید به حمایت‌های اجتماعی می‌تواند بسیار مؤثر باشد، اما در جوامعی مثل ژاپن از ابتدا به بچه‌ها آموزش داده می‌شود به نیاز‌های دیگران هم توجه داشته باشند. در واقع شهروند خوب، مسئولیت‌پذیر است و می‌تواند در شرایطی بپذیرد که اشتباه کرده است.

ریشه مشکل

هیچ وقت نمی‌توانیم برای مشکلی مانند فردگرایی فقط به یک مورد خاص اشاره کنیم؛ در واقع مجموعه‌ای از عوامل باعث شدند افراد نمی‌توانند در کار‌های گروهی موفق عمل کنند.

اگر از خانواده شروع کنیم باید بگوییم نظام خانواده هم تحت‌تأثیر ملاحظات اجتماعی وسیع‌تری قرار می‌گیرد. مثلا در زمان‌های بحران مانند دوران جنگ بیشتر به افراد آموزه‌هایی داده می‌شد که دقت داشته باشند تا به فکر تأمین مایحتاج و آذوقه خود باشند.

عوامل نظامی، جنگی یا محیطی و… در مجموع در جامعه تأثیر‌گذارند و باعث شکل‌گیری آموزه‌های خانواده هم می‌شوند، اما خود خانواده هم در واقع تحت‌تأثیر عوامل اجتماعی، سیاسی و محیطی قرار می‌گیرد که همه این عوامل یک متغیر روانشناختی به نام ادراک امنیت را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد؛ اینکه آینده تحت کنترل فرد هست یا خیر.

یعنی خانواده و جامعه به‌طور موازی بر افراد تأثیر می‌گذارند و اگر در جامعه شرایطی فراهم نشود که ادراک امنیت افزایش پیدا کند، خانواده هم فرزندانش را به‌گونه‌ای تربیت می‌کند که بیشتر به‌نفع خودشان فکر کنند تا جامعه‌ای که امنیتی در آن وجود ندارد؛ بنابراین والدین باید آگاه باشند پیام‌هایی که آن‌ها با تربیت خود به فرزندانشان منتقل می‌کنند بسیار مهم است و تأثیر بسیار زیادی در آینده‌شان دارد. البته به موازات این آگاه‌سازی خانواده‌ها، لازم است اقداماتی در سطح اجتماع و در سطح کلان صورت بگیرد تا افراد بتوانند احساس امنیت داشته باشند.

«ما» نیستیم!

ادراک فساد

شاخص دیگری در جامعه وجود دارد به نام «ادراک فساد در جهان» که میزان شفافیت عملکرد کشور‌ها را مشخص می‌کند. ادراک فساد در واقع نشان‌دهنده چگونگی عملکرد و شفافیت اطلاع‌رسانی و عدم‌رانت‌ها و آسیب‌ها در سطح جامعه است و نشان می‌دهد که در مجموع چه مواردی به‌عنوان شاخص‌هایی برای ارزیابی در این زمینه مطرح می‌شود. ادراک فساد یعنی از نگاه مردم به موضوع چه مواردی نگاه شود تا ببینیم از نظر شهروندان تا چه حد در سطح جامعه شفافیت وجود دارد.

ایران طی سال‌های گذشته نوسان‌هایی را در این خصوص داشته و هم‌اکنون از لحاظ عدم‌شفافیت در میان ۱۸۱ کشور عدد ۱۴۶ را دارد که وضعیت خوبی نیست. به‌طورکلی می‌توان گفت با عزم ملی، از سطح آموزه‌های خانوادگی گرفته تا شفافیت و افزایش حمایت‌های اجتماعی و همچنین اقداماتی که بتواند میزان امید را در اطرافیان افزایش دهد، به‌علاوه افزایش تشکل‌های مردمی، باعث می‌شود افراد در عمل یاد بگیرند چطور می‌توانند در جامعه مشارکت بیشتری داشته باشند. رفتار‌های اجتماعی و کمک به همدیگر در عمل و از طریق مشاهده یاد گرفته شود. مجموعه‌ای از این عوامل می‌تواند باعث امیدواری بیشتر برای مشارکت و مدیریت‌های گروهی شود.

آسیب‌های شکاف اجتماعی

توجه داشته باشیم باید به‌طور سیستمی به موضوع شکاف و گسست اجتماعی نگاه کنیم، چون سیستم‌ها بر همدیگر اثر می‌گذارند. فرد، خانواده، محله و خرده‌فرهنگ‌ها و فرهنگ و همچنین سیاستگذاری دولت بر همدیگر تأثیر می‌گذارند و اینکه چقدر رأی و عزم مردم در طولانی‌مدت می‌تواند بر سرنوشت جامعه تأثیر‌گذار باشد. همه این عوامل در تعامل با همدیگر قرار دارند و نقش‌آفرینی می‌کنند. به همین‌خاطر اگر کودک از اول تحت‌تأثیر خانواده، همکاری و کمک به دیگران را در اولویت‌هایش قرار دهد خودبه‌خود بقیه مراحل را هم درست طی می‌کند و کم‌کم مشارکت در سطح جامعه رواج پیدا خواهد کرد، چون خانواده و جامعه تحت‌تأثیر هم قرار دارند.

توجه داشته باشیم شاید تک‌روی افراد در ظاهر باعث موفقیت‌های فردی آن‌ها شود، اما زمینه آسیب‌های اجتماعی را به‌وجود می‌آورد، چون به‌تدریج و هنگامی که فرد دیگر نتواند موفق شود سرخورده می‌شود و مشکلات زیادی برایش به‌وجود می‌آید، درصورتی که وقتی به فکر موفقیت گروه باشیم موفقیت تک‌تک افراد را هم شامل خواهد شد. واقف‌بودن بر اهمیت «ما بودن» باعث می‌شود افراد بیشتر برای آن تلاش کنند. برای این کار هم حتماً باید آموزش‌های مختلفی در تمام سطوح ارائه شود.

«ما» نیستیم!

هر ایرانی، یک «بزن به حساب» در سوپریِ سرِ کوچه!


برترین‌ها: گرانی سرسام‌آور، بازار نسیه را داغ کرده، مردم نسیه‌ می‌برند و مغازه‌دارها هم چاره‌ای جز مدارا ندارند، این گزارش در همین حال و هواست.

«بزن به حساب»؛ این جمله‌ی آدم‌هایی است که خورد و خوراکشان هم قسطی شده است. این گزارش به روایت مواجهه سوپرمارکت‌ها با این افراد می‌پردازد.

آدم‌هایی بی‌توجه به قیمت‌ها گشتی در مغازه می‌زنند و خریدهایشان را دم صندوق می‌گذارند و می‌روند سراغ بقیه خریدها. اما بعضی‌ها بعد از گشتی در مغازه،  قیمت‌ها را نگاه می‌کنند، کمی دست‌دست می‌کنند و بعد خریدشان را دم صندوق می‌گذارند. گروهی دیگر اما گشتی در مغازه نمی‌زنند، همین که وارد مغازه می‌شوند، یک راست سراغ جنسی که می‌خواهند می‌روند و بعد از نگاه کردن قیمتش آن را به صندوق می‌برند و بعد می‌گویند «بزن به حساب». ما در این گزارش سراغ این آدم‌ها رفته‌ایم البته نه سراغ خودشان، سراغ صاحبان سوپرمارکت‌ها رفته‌ایم و پای قصه‌هایشان از نحوه مواجهه‌شان با این دسته از آدم‌ها نشسته‌ایم. آدم‌هایی که چند وقتی است خورد و خوراکشان قسطی شده است.

«بزن به حساب» در سوپرمارکت‌ها رونق گرفت

خیلی‌ها پول کم می‌آورند

آخر شب بود و داشتیم کم‌کم مغازه را تعطیل می‌کردیم. مرد نسبتا جا افتاده‌ای وارد مغازه شد. مو‌های کنار شقیقه‌اش سفید شده بود و ریش تنکی داشت. گوشه و کنار مغازه را وارسی کرد و بعد سراغ کنسرو‌ها را گرفت؛ «یکی از شاگرد‌های مغازه کنسرو خورش قیمه را جلوی رویش گذاشت و گفت این خوبه.» مرد مستاصل پشت جعبه را نگاه کرد و وقتی متوجه قیمتش شد، آن را گذاشت روی پیشخوان و خودش رفت سراغ قفسه کنسروها.

چندتایی را خودش نگاه کرد و در نهایت پرسید «کنسرو تا سه چهار هزار تومان چی دارید؟» من که گوشه‌ای از مغازه ایستاده بودم، این بار خودم رفتم کمکش و شروع کردم نگاه کردن قیمت کنسروها، اما هیچ‌کدام سه یا چهار هزار تومان نبودند. مرد که دید در قسمت کنسرو‌ها چیزی نصیبش نمی‌شود، خودش گفت «ولش کن، کالباس ارزون چی دارین؟» برایش توصیح دادیم که دو نوع کالباس بیشتر نداریم و قیمت‌هایش بالا است.

گفت: «تخم‌مرغ. تخم‌مرغ چند شده؟» قیمتش را که گفتیم، رفت چندتایی تخم مرغ با یک بسته نان و یک کره برداشت. گفت نوشابه هم می‌خواهم؛ «زرد از اون پرتقالی‌ها. یه بسته مگنا قرمز هم بده.» جنس‌ها را برایش داخل کیسه گذاشتیم. موقع حساب کردن پول کم آورد. این پا و اون پا کرد و هی داخل جیب شلوار و پیراهنش دست می‌کرد، اما خبری نبود. آمدم جلو و گفتم «باشه، بعدا بیار برامون.»

مغازه‌ای که این قصه را از آن روایت کردیم در تهران‌پارس بود.

بعضی‌ها را توپ هم منفجر نمی‌کند

«این‌جا که کسی حساب دفتری نداره. سرایدارشون سیگار ماربلو‌تاچ می‌کشه، بعد انتظار داری از ما نسیه بگیرن؟» مرد فربه‌ای است که وقتی با او همکلام می‌شوید استرس می‌گیرید نکند دکمه‌های پیراهنش که روی شکمش قرار گرفته‌اند از جا در بیایند. مو‌های سرش ریخته و با لهجه ترکی غلیظ با کارگر‌های مغازه‌اش صحبت می‌کند. می‌گوید «اینجا همه وضعشان خوب است و توپ منفجرشان نمی‌کند. ولی مثلا در حد هزار یا پونصد تومن وقتی می‌خوان نقدی حساب کنن ممکنه بگه بعدا میارم.»

این را می‌گوید و می‌رود سراغ جور کردن جنس‌هایی که شاگردش همینطور که با تلفن در حال حرف زدن است روی کاغذ تندتند می‌نویسد. در حین صحبتمان، مغازه مدام پر و خالی می‌شود و کار همه در کمترین زمان ممکن راه می‌افتد. روی چهارپایه رفته است که روغن را از قفسه‌ای که دستش نمی‌رسد، بردارد. بر می‌گردد سمت من و انگار سال‌هاست با هم آشنا هستیم و می‌گوید «پسر جون، بیا اینو بگیر بزار زمین.» بعد هم می‌گوید اینجا دو جور مشتری داریم؛ «یکی اینایی که اینجا می‌بینی که ما بهشون می‌گیم گذری و یکی دیگه که کار ما با اون‌ها می‌گذره که توی خونه نشستن و تلفنی سفارش میدن.»

می‌گوید «گفتم که اینجا از نسیه و این حرف‌ها خبری نیست، ولی بعضی وقتا که جنس رو می‌بریم دم خونه مشتری‌ها، طرف پول نقد همراهش نیست و یا میگه کارت همسرش دم دست نیست. ما هم دل نگرانی از این بابت نداریم. فاکتور‌ها رو نگه می‌داریم، چون می‌دونیم چند وقت بعد میان مغازه یا با خرید بعدی حساب می‌کنند. اما از یکی دو نفری هم نام می‌برد که شاگرد مغازه با شنیدن اسمشان نیشش تا بناگوش باز می‌شود. می‌گوید این دو تا خانم با من قرار گذاشتن و آخر هرماه میان حسابشون رو تسویه می‌کنن؛ انصافا هم تا الان یه روز این ور اون رو نشده حسابشون.»

مغازه‌ای که این قصه را از آن روایت کردیم در جماران بود.

«بزن به حساب» در سوپرمارکت‌ها رونق گرفت

اینجا آدم‌ها سر از زمین بلند نمی‌کنند

دفترچه‌ای را که خودش آن را حساب دفتری می‌خواند جلوی رویم قرار می‌دهد و می‌گوید: «بیا خودت ببین مردم اینجا چقدر چقدر جنس نسیه می‌برن. نهایت رقم بالایی که پیدا می‌کنی ۲۰۰ هزار تومانه.» پیراهن آستین‌کوتاه مشکی‌ای پوشیده که به تنش زار می‌زند. با آن چشم‌های سرخ که دو دو می‌زنند، سرتاپایم را برانداز می‌کند و بعد به مغازه تقریبا خالی از جنسش اشاره می‌کند و می‌گوید: «کسی نمیاد اینجا چیپس و پفک بخره که بخوام قفسه‌هامو پر کنم. کره یه رقم آوردم اونم ارزون‌ترینش، پنیر هم همینطور.» مغازه‌اش در کوچه‌ای تنگ و باریک است و با وجود اینکه سرشب است، محله خلوت است و هرازگاهی، تک و توک رهگذری بدون این‌که به نور مغازه و حضور من و مغازه‌دار نگاه کند از گوشه کوچه می‌گذرد.

آقای مغازه‌دار دلیل این بی‌توجهی را حساب‌های دفتری می‌خواند و می‌گوید آدم‌های اینجا اکثرشان کارگر روزمرد هستند، «حالا بعضی‌هاشون اگر شانس باهاشون یار بوده باشه بیمه هم براشون رد می‌شه، اما همه هشتشان گرو نه‌شان است، در این حد که حتی ماکارونی و سویا رو هم نسیه می‌برن.»

جلوی سکوی سنگی دم مغازه می‌نشیند و سیگاری روشن می‌کند و همین که دود اولین پوک به سیگار از دهانش در حال بیرون آمدن است، می‌گوید: «زمانی این‎جا اکثر آدمایی که زندگی می‌کردن، بازاری بودن، اما حالا همه‌ی اونا رفتن بالاشهر و این محله شده، محله مهاجر‌هایی که میان تهران برای کار. برای همین هم ما با این اوضاع کنار اومدیم. بالاخره مردم پول ندارن و منم مغازه از خودمه.»

کنارش ایستاده‌ام و به زنی نگاه می‌کنم که وقتی وارد کوچه شد، محکم دست پسرش را کشید و چیزی بهش گفت تا کنار خودش بماند. بر می‌گردد سمتم و بازهم سرتا پایم را ورانداز می‌کند و می‌گوید: «پسر جون، تا حالاشده جلوی سوپرمارکت محل سرت بندازی پایین به خاطر حساب دفتری؟ نشده دیگه، ولی اینجا هر روز میشه.»

مغازه این قصه ما در سرچشمه تهران بود.

«بزن به حساب» در سوپرمارکت‌ها رونق گرفت

پی‌نوشت: این مطلب با دخل و تصرف از وب‌سایت میدان برداشته شده است.