تست گودیناف؛ میزان هوش کودک خود را بسنجید


الماس چالوس: بیشتر کودکان نقاشی خود را با کشیدن آدمک آغاز می‌کنند. این نقاشی برای کودکان آسان و جذاب است و از روی همین نقاشی ساده می‌توان به سطح هوشی کودک پی برد. مزیت دیگر چنین تستی این است که از ۳ تا ۱۳ سالگی قابل‌اجراست و برای کودکانی که قادر به صحبت کردن نیستند یا زبان نمی‌دانند هم کاربردی است. آزمون زمان زیادی نمی‌برد و همه مادر‌ها می‌توانند در خانه سطح هوش کودک خود را بسنجند.

اطلاع از سطح هوشی کودک و مشاوره با روان‌شناس کودک کمک می‌کند تا کودک مسیر درستی را در زندگی طی کند. توقعات، متناسب با سطح هوشی او باشد و به سلایق و توانایی‌هایش اهمیت داده شود. حتی می‌توان سطح هوشی کودک را ارتقا بخشید.

تست گودیناف چیست؟

اما چند نکته وجود دارد که والدین هنگام اجرای این تست باید در نظر داشته باشند. دستور اجرای آزمون بسیار ساده و شامل رعایت موارد زیر است:

۱- کاغذی که انتخاب می‌کنید باید به اندازه ۲۱*۳۰ باشد.

۲- مداد سیاه یا خودکار روان در اختیار کودک بگذارید. دقت کنید در این تست نباید از مدادرنگی استفاده شود، چون شرایط به گونه دیگری تغییر می‌کند. کودکان هنگام استفاده از مدادرنگی ممکن است مجبور شوند فشار بیشتری روی کاغذ وارد کنند و این کار باعث خستگی و تغییر نتیجه خواهد شد، حتی ممکن است بعضی قسمت‌های نقاشی مشهود نباشد.

۳- کودک باید چند تصویر رسم کند و بعد بهترین آدمک کشیده‌شده برای انجام آزمون انتخاب شود.

۴- در طول نقاشی به هیچ‌وجه به کودک کمک نکنید. گاهی والدین فکر می‌کنند منظور ما کمک در ترسیم نقاشی است، در حالی که حتی کمک کلامی نیز نباید انجام گیرد. فقط اگر کودک هنگام ترسیم دودل و مردد بود می‌توانید او را تشویق کنید تا به کارش ادامه دهد.

۵- اگر نتایج چند بار کشیدن نقاشی تفاوت داشته باشد، احتمال ناراحتی در کودک وجود دارد و باید با متخصص روان کودک مشاوره کرد.

آزمون شامل ۵۱ سوال است که باید از روی نقاشی ترسیم‌شده نمره‌گذاری شود. در صورتی که جواب سوال مثبت باشد، یک نمره و درصورتی که منفی باشد، نمره صفر به آن تعلق می‌گیرد.

سوال‌ها از این قرارند:

۱- سر وجود داشته باشد.

۲- پا کشیده شده باشد.

۳- دست کشیده شده باشد. (یک یا هر دو دست)

۴- بدن کشیده شده باشد.

۵- طول بدن طویل‌تر از عرض آن باشد.

۶- شانه‌ها کشیده شده باشد.

۷- بازو‌ها و پا‌ها به تنه چسبیده باشند.

۸- پا‌ها به تنه و دست‌ها به تنه در نقاط واقعی خود چسبیده باشند.

۹- گردن کشیده شده باشد.

۱۰- دنباله گردن به سر و تنه مربوط باشد.

۱۱- چشم‌ها کشیده شده باشد.

۱۲- بینی کشیده شده باشد.

۱۳- دهان کشیده شده باشد.

۱۴- دو لب دیده شود.

۱۵- سوراخ‌ها یا حفره‌های بینی کشیده شده باشد.

۱۶- مو‌ها کشیده شده باشد. (جزیی‌ترین مقدار مو)

۱۷- مو‌ها کامل کشیده شده باشد.

۱۸- علامتی از لباس کشیده شده باشد.

۱۹- دو قطعه لباس کشیده شده باشد.

۲۰- تمام بدن پوشیده از لباس باشد.

۲۱- ۴ قطعه لباس مشخص باشد. (کراوات، کلاه، جوراب، کفش، پیراهن، کت و شلوار)

۲۲- لباس رسمی یا یونیفورم باشد. (یونیفورم مدرسه هم نمره می‌گیرد)

۲۳- انگشتان کشیده شده باشد. (هر اثری از انگشت کافی است)

۲۴- تعداد انگشتان درست باشد.

۲۵- شکل و قواره انگشتان درست باشد.

۲۶- شست متمایز باشد.

۲۷- دست متمایز از انگشتان باز باشد. (کف دست کشیده شده باشد)

۲۸- بازو‌ها کشیده شده باشد.

۲۹-‌زانو کشیده شده باشد.

۳۰- تناسب سر نسبت به بدن مراعات شده باشد.

۳۱- تناسب بازو‌ها و دست‌ها نسبت به بدن حفظ شده باشد.

۳۲- پا‌های متناسب، کشیده شده باشد.

۳۳- کف پا متناسب باشد.

۳۴- پا‌ها متمایل به بالا نباشند.

۳۵- دست‌ها و پا‌ها دوبعدی کشیده شده باشند.

۳۶- پاشنه کفش یا پاشنه پا کشیده شده باشد.

۳۷- هماهنگی خطوط کلی حفظ شده باشد. (دست نلرزیده باشد)

۳۸- هماهنگی خطوط کلی و جزیی حفظ شده باشد. (نقاشی دقیق باشد)

۳۹- هماهنگی خطوط سر (مو‌ها و دور سر) به دقت کشیده شده باشد.

۴۰- هماهنگی خطوط تنه حفظ شده باشد.

۴۱- هماهنگی خطوط دست‌ها و پا‌ها حفظ شده باشد.

۴۲- هماهنگی خطوط چهره حفظ شده باشد.

۴۳- گوش‌ها کشیده شده باشد.

۴۴- تناسب گوش‌ها حفظ شده باشد.

۴۵- مردمک چشم کشیده شده باشد.

۴۶- تناسب چشم حفظ شده باشد.

۴۷- در تصاویر نیمرخ و تمام‌رخ، چشم دارای حالت باشد.

۴۸- چانه و پیشانی هر دو کشیده شده باشد.

۴۹- برآمدگی شانه در تصویر نیمرخ معلوم باشد.

۵۰- نیمرخ ناقص باشد. (یعنی تنه و نیمرخ ناقص)

۵۱- نیمرخ باشد.

تست گودیناف چیست؟

روش محاسبه:

۱- بعد از اتمام نمره‌گذاری نمرات داده‌شده را با هم جمع کنید. کل نمرات بیشتر از ۵۱ نمی‌شود.

۲- شما به داشتن سن تقویمی و سن واقعی کودک به سال و ماه نیازدارید، با فرض اینکه نمره خام حاصل از آزمون ۴۰ است.

۳- سن تقویمی یا سن واقعی را از این طریق به دست بیاورید، مثلا اگر کودک ۷ سال و ۳ ماه دارد باید سن را در ۱۲ ضرب کرده سپس با ماه جمع کنید. در این مثال یعنی ۷*۱۲+۳ (هر سال ۱۲ ماه دارد). سن تقویمی این کودک ۸۷ است.

۳- سن عقلی کودک از روی جدول شماره یک و نمره خام استخراج‌شده به دست می‌آید. فرض را بر این گذاشتیم که نمره خام ۴۰ است. از روی جدول سن عقلی ۱۳ سال است پس ۱۳*۱۲ برابر با عدد ۱۲۶ است. سن عقلی در این جدول از راست به چپ خوانده می‌شود. عدد اول به سال و عدد دوم به ماه است.

تست گودیناف چیست؟

در پایان سن عقلی بر سن تقویمی تقسیم و ضربدر ۱۰۰ می‌شود. نمره به‌دست‌آمده را با توجه به جدول شماره ۲ ارزیابی کنید. در این کودک نمره نهایی برابر با ۸۲/۱۴۴ است. نمره بین عدد ۱۳۰ و ۱۴۹ است. کودک در گروه پرهوش قرار می‌گیرد.

تست گودیناف؛ میزان هوش کودک خود را بسنجید

تکنیک پومودورو چیست؟ با آن زمان را مدیریت کنید


الماس چالوس: تکنیک پومودورو می‌تواند به شما کمک کند که حواس پرتی را کنار بگذارید، تمرکز عالی پیدا کنید، و کار‌ها را در بازه‌های زمانی کوتاه انجام دهید و توقف‌هایی مداوم برای هوا خوردن و استراحت کردن داشته باشید. مهم‌تر از همه، این تکنیک بسیار آسان است. اگر شما شغل پر مشغله‌ای دارید که از شما انتظار خلق کردن می‌رود، این تکنیک روشی عالی برای مدیریت وظایفتان است. با هم این تکنیک را مرور می‌کنیم تا ببینیم که شما چگونه می‌توانید از آن در کار خود استفاده کنید.

تکنیک مدیریت زمان پومودورو چیست؟

تکنیک پومودورو در اوایل دهه ۱۹۹۰ به وسیله توسعه دهنده، کارآفرین و نویسنده‌ای به نام فرانچسکو سیریلو ابداع شد. سیریلو به خاطر تایمری به شکل گوجه فرنگی که در دوران دانشجویی برای زمانبندی کار خود استفاده می‌کرد، نام این سیستم را «پومودورو» گذاشت. این روش بسیار ساده است: زمانی که با وظایف بزرگ یا مجموعه‌ای از وظایف روبرو می‌شوید، کار را به بازه‌هایی کوتاه و زمانبندی شده (به نام پومودوروها) تقسیم کنید که به وسیله توقف‌هایی کوتاه با هم فاصله دارند.

این روش مغز شما را تمرین می‌دهد که روی بازه‌های کوتاه تمرکز کند و به شما کمک می‌کند که همیشه در کنترل ددلاین‌های خود قرار داشته باشید. به مرور زمان حتی کمک می‌کند که تمرکز و توجه خود را بهبود دهید.

پومودورو سیستمی دوره‌ای است. شما در بازه‌های کوتاه کار می‌کنید، که باعث می‌شود به صورت مداوم بهره ور باقی بمانید. همچنین از استراحت‌های مرتب برخوردار خواهید بود که انگیزه شما را تقویت می‌کند و شما را خلاق نگه می‌دارد.

تکنیک پومودورو چگونه کار می‌کند؟

تکنیک مدیریت زمان پومودورو چیست؟

تکنیک پومودورو احتمالاً یکی از ساده‌ترین روش‌های خلاقیت برای اجرا کردن است. تنها چیزی که نیاز دارید یک تایمر است. به غیر از آن، به هیچ اپلیکیشن، کتاب یا ابزار خاصی احتیاج نیست. خواندن کتاب سیریلو به نام «تکنیک پومودورو» می‌تواند مفید باشد، ولی خود سیریلو هسته اصلی این روش را از کسی مخفی نکرده است. با انجام این پنج مرحله، می‌توانید پومودورو را شروع کنید:

۱. وظیفه مشخصی برای انجام دادن را انتخاب کنید

۲. پومودورو را روی ۲۵ دقیقه تنظیم کنید (پومودورو، تایمر شماست.

۳. روی آن وظیفه کار کنید تا اینکه پومودورو زنگ بخورد، سپس کار خود را متوقف کنید
۴. استراحتی کوتاه انجام دهید (۵ دقیقه مناسب است)

۵. بعد از هر ۴ پومودورو، استراحتی طولانی‌تر داشته باشید

«استراحت طولانی تر» معمولاً چیزی بین ۱۵ تا ۳۰ دقیقه است، در واقع هر مدت زمانی که طول می‌کشد تا احساس شارژ مجدد پیدا کنید و آماده شوید تا جلسه کاری ۲۵ دقیقه دیگری را شروع کنید. اگر این فرایند را در طول روز کاری چند بار تکرار کنید، در واقع به دستاورد‌های زیادی در کار می‌رسید و در عین حال توقف‌های کافی برای ریختن یک فنجان قهوه یا پر کردن بطری آب خود در طول فرایند نیز خواهید داشت.

مهم است به این نکته توجه کنید که پومودورو واحد کاری غیر قابل تقسیمی است. به این معنی که اگر حواس شما به وسیله همکار، جلسه، وضعیتی اضطراری یا هر چیز دیگری پرت شود، مجبور هستید که یا پومودورو را در آنجا متوقف کنید (کار خود را ذخیره کنید و بعداً پومودوروی جدیدی را آغاز کنید) و یا اینکه عامل حواس پرتی را به بعد از زمان تکمیل پومودورو، موکول کنید. اگر می‌توانید گزینه دوم را انجام دهید، سیریلو پیشنهاد می‌کند که از استراتژی «اطلاع رسانی، مذاکره، و تماس» استفاده کنید:

۱. به طرف دیگر (اختلالگر حواس) اطلاع دهید که در حال حاضر مشغول کار روی چیزی هستید.

۲. برای زمانی مذاکره کنید که در وقت مناسب با او در مورد موضوع پرت کننده حواس صحبت کنید.

۳. فوراً برنامه‌ای را برای دیدار مجدد زمانبندی کنید.

۴. زمانی که پومودوروی شما کامل شد و آماده اید که به موضوع طرف مقابل بپردازید، با او تماس بگیرید.

البته، هر نوع حواس پرتی به این سادگی نیست، و برخی مسائل نیازمند توجه فوری هستند. ولی در مورد هر موضوع پرت کننده حواس این گونه نیست. بعضی وقت‌ها کاملاً قابل قبول است که به همکار خود بگویید «من در حال حاضر در وسط کاری هستم، ولی آیا می‌توانم در حدود ۱۰ دقیقه دیگر با شما در موردش صحبت کنم؟» انجام این کار باعث می‌شود که حواس شما پرت نشود و همچنین به شما کنترل کامل در مورد روز کاری تان می‌دهد.

چگونه تکنیک پومودورو را شروع کنیم؟

تکنیک مدیریت زمان پومودورو چیست؟

از آنجایی که تایمر تنها ابزار ضروری پومودورو است، می‌توانید از هر گوشی دارای اپ تایمر، ساعت دارای شمارش معکوس یا حتی ساعت شنی قدیمی استفاده کنید. سیریلو خودش تایمر دستی را ترجیح می‌داد. با این حال، ما چند تا از اپ‌های پومودورو را معرفی می‌کنیم که ویژگی‌های بیشتری نسبت به تایمر‌های ساده دارند:

Marinara Timer (وب) یک اپلیکیشن وب است که می‌توانید آن را در تب پین شده‌ای در مرورگر خود نگه دارید. می‌توانید زنگ هشدار‌های تایمر خود را انتخاب کنید تا بدانید که چه زمانی باید توقف کنید، یا اینکه بازه‌های کاری و زمان‌های استراحت را تنظیم مجدد کنید تا مناسب شما باشد. این برنامه بسیار انعطاف پذیر است، و لازم نیست که چیزی نصب کنید.

Tomighty (ویندوز / مک / لینوکس) تایمر دسکتاپ پومودرو مخصوص چند پلتفرم است که می‌توانید بعد از استفاده آن را کنار بگذارید، قواعد سنتی پومودورو را دنبال کنید، یا اینکه برای شخصی سازی بازه‌های کار و استراحت خود استفاده کنید.

Pomodorable (سیستم عامل OS X) یک اپ ترکیبی تایمر پومودورو و to-do لیست است. این اپلیکیشن در هنگام تکمیل کار شما علائم بصری بیشتری ارائه می‌دهد، و با اپلیکیشن ریمایندر‌های سیستم عامل مک به خوبی ادغام می‌شود. به علاوه، می‌توانید تخمین بزنید که به چند پومودورو برای کامل کردن یک وظیفه نیاز دارید، و بعد پیشرفت خود را ارزیابی کنید.

Simple Pomodoro (اندروید) تایمر متن باز و رایگانی است که ظاهری مینیمال دارد. روی آن ضربه بزنید تا تایمر شروع به کار کند، و زمانی که آلارم گوشی به صدا در می‌آید از توقف استراحت خود استفاده کنید. نمی‌توانید تغییرات زیادی روی بازه‌های کار و استراحت ایجاد کنید، ولی نوتیفیکیشن دریافت خواهید کرد که چه زمانی به استراحت بپردازید و چه زمانی به سر کار برگردید، و همچنین می‌توانید روز کاری خود را بررسی کنید که چند پومودورو در طول روز استفاده کردید. حتی با Google Tasks نیز قابل ادغام است.

Focus Timer (آی او اس) که قبلاً PomodoroPro نام داشت، تایمری با ویژگی‌های زیاد برای آیفون و آیپد است. می‌توانید مدت زمان کار و استراحت خود را تنظیم کنید، سابقه کاریتان را بازبینی کنید تا ببینید که تمرکزتان چقدر در حال بهبود است، به آسانی ببینید که چقدر زمان از جلسه کاریتان باقی مانده، و این اپ حتی از سیستم رتبه بندی ستاره‌ای نیز برخوردار است تا شما را با انگیزه نگه دارد. حتی می‌توانید صدا‌ها را نیز شخصی سازی کنید، و صدای تیک تاک ساعت را بعد از قفل کردن گوشی تان بشنوید تا روی وظیفه خود متمرکز باقی بمانید.

این‌ها فقط چند تا از ابزار‌های مفیدی است که معرفی کردیم. می‌توانید ابزار‌های دیگری را هم امتحان کنید، ولی فراموش نکنید که تمرکز تکنیک پومودورو روی کار است، نه روی تایمری که استفاده می‌کنید.

معمولاً توسعه دهندگان، طراحان و دیگر افرادی که نیاز به انجام کار‌های خلاقانه دارند از تکنیک پومودورو استفاده می‌کنند. در واقع، کسانی که چیزی خلق می‌کنند که باید توسط دیگران مورد بازبینی قرار بگیرد. این بدان معنی است که هر کسی، از نویسندگانی که کتاب بعدی خود را می‌نویسند گرفته تا مهندسان نرم افزار که روی ساخت بازی ویدئویی بعدی خود کار می‌کنند، همگی می‌توانند از جلسات کاری و استراحت‌های زمانبندی شده که پومودورو ارائه می‌دهد، استفاده کنند. همچنین، این تکنیک برای کسانی که اهداف یا کار‌های سفت و سخت ندارند نیز مفید است.

در پایان، فراموش نکنید که پومودوو سیستمی برای بهره وری است. اگر در وسط انجام کار هستید و تایمر شما به صدا در می‌آید، هیچ ایرادی ندارد که تایمر را متوقف کنید، کاری که در حال انجام هستید را به پایان برسانید و بعد به استراحت بپردازید. هدف این است که شما روی کارتان متمرکز شوید، و در عین حال به یادتان بیاورد که به استراحت هم بپردازید. همچنین، به یاد داشته باشید که پومودورو تنها یک روش است، و ممکن است برای شما جواب بدهد یا ندهد.

این تکنیک انعطاف پذیر است، ولی اگر با سبک کاری شما جور در نمی‌آید سعی نکنید حتماً خودتان را با آن وفق دهید. بهره وری همه چیز نیست، بلکه وسیله‌ای برای رسیدن به هدف، و راهی برای سپری کردن زمان کمتر روی کاری است که مجبورید انجام دهید تا بتوانید برای کار‌هایی که می‌خواهید انجام دهید هم وقت پیدا کنید. اگر این روش برایتان جواب می‌دهد، از آن استفاده کنید. در غیر این صورت، فراموشش کنید.

منبع: lifehacker

این کار‌های اشتباه را با مواد غذایی، تکرار نکنید


الماس چالوس: از سرآشپز‌ها خواسته‌ایم تا راه درست بریدن، پوست کندن و خرد کردن تعدادی از میوه‌ها، سبزیجات، نان‌ها، گوشت‌ها و پنیر‌ها را توضیح دهند.

توصیه‌ی آن‌ها این است که:

  • از چاقوی کُند استفاده نکنیم، مخصوصاً برای خرد کردن بادمجان و نان.
  • پنیر‌های سفت باید به صورت تکه‌های نامنظم خرد شوند نه مکعبی، و موقع بریدن پنیر‌های نرم، نباید مرکز پنیر (یعنی قسمت تیز قاچ) جدا شود.
  • برای این که موقع جویدن آناناس حس بدی نداشته باشید، باید قسمت‌های چشم مانند آن را جدا کنید.

از چندین سرآشپز، پنیرفروش و دیگر متخصصان مواد غذایی خواسته‌ایم به ما بگویند راه درست آماده کردن سبزیجات، میوه‌ها، پنیرها، گوشت‌ها و نان‌ها برای استفاده چیست. در اینجا در مورد تعدادی از مواد غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید، راهنمایی‌هایی آورده شده است.

۱. استفاده از پوست‌کن برای پوست کندن کیوی رسیده ممکن است آن را له کند؛ به جای آن از قاشق استفاده کنید.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

به گفته‌ی سرآشپز اسکات سوارتز، استادیار انستیتوی آشپزی آمریکا، پوست‌کن به احتمال زیاد کیوی رسیده را له می‌کند. او می‌گوید: «بهترین روش این است که سر و ته آن را بزنیم و بعد یک قاشق را زیر پوست آن فرو کنیم و داخلش بچرخانیم تا تمام میوه را از پوست جدا کنیم».


۲. برای خرد کردن انبه، اول کناره‌های میوه را ببرید تا سطحی صاف به وجود آید.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

به گفته‌ی سوارتز نبریدن کناره‌های انبه قبل از خرد کردن آن ممکن است خطرناک باشد. برای ایمنی بیشتر، اول سر و ته آن را ببرید. بعد، باید آن را ایستاده نگه دارید و نزدیک به هسته برش بزنید، چون هسته مسطح و بیضی شکل است. درست مانند کیوی، اگر انبه خیلی رسیده است، از پوست کن استفاده نکنید.


۳. باید قسمت‌های چشم مانند آناناس را جدا کنید، چون جویدن آن‌ها سخت است.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

سوارتز عقیده دارد بزرگ‌ترین اشتباهی که بیشتر مردم در مورد آناناس می‌کنند، این است که چشم آن، یعنی قسمت‌های قهوه‌ای رنگی که بعد از جدا کردن پوست روی میوه دیده می‌شوند، را در نمی‌آورند. به گفته‌ی او، برای خرد کردن آناناس، اول باید سر و ته آن را جدا کنید. بعد با یک چاقو پوست آن را بکنید و بعد آن قسمت‌های سفت را دربیاورید.


۴. برای جلوگیری از ریخت و پاش موقع دانه کردن انار، اول آن را نصف کنید.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

سوارتز می‌گوید برای این که موقع دانه کردن انار، کمتر ریخت و پاش کنیم، اول باید آن را از وسط ببریم. سمت بریده شده را بالای یک کاسه نگه داریم و با قاشق به پوست آن ضربه بزنیم تا دانه‌ها داخل کاسه بریزند. اگر بعد از آن، دانه‌های انار را در ظرفی پر از آب بریزیم، پرده‌های سفید آسان‌تر جدا خواهند شد.


۵. اگر از چاقوی کند برای بریدن بادمجان استفاده کنید، باعث اکسیده و قهوه‌ای شدن آن خواهد شد.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

به گفتۀ سرآشپز الکساندر پلاتکین، بادمجان در معرض هوا به سرعت اکسیده می‌شود و رنگ آن قهوه‌ای می‌شود. برای کم کردن این اکسیداسیون، با چاقوی تیز به سرعت بادمجان را برش بزنید. وی توصیه می‌کند وقتی می‌خواهید بادمجان را برش عرضی بدهید، ضخامت آن را باید دو برابر اندازه‌ی دلخواه نهایی‌تان بگیرید. برای این که بادمجان موقع پخته شدن آب از دست می‌دهد و کوچک‌تر می‌شود، پس بهتر است آن‌ها را ضخیم‌تر ببرید.


۶. دیگر پوست هویج را نگیرید، چون بیشتر مواد مغذی هویج در پوست آن است.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

سرآشپز پلاتکین توضیح می‌دهد که پوست هویج حاوی مواد مغذی است و اگر شما هویج را خوب بشویید، دیگر نیازی نیست پوست آن را بگیرید. به این ترتیب، مواد بیشتری دریافت می‌کنید و در وقت‌تان هم صرفه‌جویی می‌کنید.


۷. شکستن مارچوبه با دست بهتر از بریدن آن با چاقو است.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

به گفته‌ی پلاتکین، بهترین وسیله برای بریدن مارچوبه دست خالی است. برای جدا کردن قسمت سخت و چوبی آن، دو سر آن را با دو دست بگیرید و به آرامی آن را به داخل تا کنید تا به طور طبیعی شکسته شود. اگر این کار درست انجام شود، نقطه‌ای که مارچوبه شکسته می‌شود، همان جایی است که انتهای سفت آن از قسمت نرمش جدا می‌شود.


۸. برای جلوگیری از آسیب به خودتان و سُر خردن کدو حلوایی، قبل از بریدن زیر آن یک حوله قرار دهید.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

پلاتکین می‌گوید: «موقع بریدن کدو حلوایی خیلی مراقب باشید. سطح ناهموار آن، بریدن آن را مشکل می‌کند و ممکن است باعث آسیب‌دیدگی‌تان شود.» بهترین راه این است که زیر آن یک حوله قرار دهید تا کمتر سُر بخورد. اگر می‌خواهید آن را خرد کنید، سر و ته آن را ببرید و پوست آن را آهسته و با دقت، با پوست‌کن بگیرید. وقتی پوستش را گرفتید، آن را از بالا به پایین نصف کنید. به این ترتیب، کدو بهتر در جای خود می‌ایستد و برش‌های بعدی آسان‌تر و ایمن‌تر خواهند شد.


۹. جدا کردن سر و ته پیاز، خرد کردن آن را سخت می‌کند.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

سرآشپز ماساهارو موریموتو می‌گوید که موقع خرد کردن پیاز، فقط باید قسمت کوچکی از ته آن (قسمت ریشه) را برید. نگه داشتن قسمت ریشه‌ی پیاز باعث می‌شود کنترل بیشتری روی آن داشته باشیم و نتیجه‌ی بهتری بگیریم. بعد از آن، پیاز را از بالا به پایین نصف کنید، پوست هر دو نیمه‌ی آن را بگیرید و برای خرد کردن، قسمت مسطح را روی تخته قرار دهید.


۱۰. قبل از خرد کردن فلفل دلمه‌ای، باید دانه‌های آن را جدا کرد.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

به گفته‌ی موریموتو، برای بهتر خرد کردن فلفل دلمه‌ای، اول آن را از وسط ببرید و ساقه و مغز آن را جدا کنید. دانه‌های آن را با دقت جدا کنید و بعد آن را خرد کنید.


۱۱. پنیر‌های سفت را به جای مکعبی خرد کردن، تکه‌تکه کنید.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

لیز نرد، متخصص پنیر و پنیرفروش می‌گوید که پنیر‌های سفت، مثل چدار کهنه، که بافتی کریستالی دارند بهتر است با یک کارد کوچک پنیر، به تکه‌های نامنظم خرد شوند. با کمی مهارت و الگوی برش درست، این تکه‌ها بافت و شکل بسیار خوشایندتری از یک کپه پنیر مکعبی خواهند داشت.


۱۲. برای این که بهترین طعم پنیر‌های نرم را تجربه کنید، هرگز نوک تیز قاچ این پنیر‌ها را از آن‌ها جدا نکنید.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

به گفته‌ی نرد، در پنیر‌های نرم، مثل بری و کمامبِر، لایه‌ی بیرونی بخش مهمی از ساختار این پنیر‌ها است. این نوع پنیر‌ها را باید به صورت کامل، روی دیس یا تخته سرو کرد و موقع قاچ کردن، نباید نوک تیز آن را جدا کرد.

طبق آداب سرو پنیر فرانسوی، وقتی این پنیر‌های گرد را قاچ می‌کنیم، قسمت نوک آن را نباید ببریم و پوسته‌ی بیرونی را نیز نباید از پنیر جدا کنیم. برای این که مطمئن شویم هر تکه از این پنیر‌های نرم طعم کاملشان را حفظ کنند، باید آن‌ها را به صورت قاچ برش بزنیم.


۱۳. ساندویچ‌ها و قرص نان زیر فشار چاقوی کند، خرد می‌شوند.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

به گفته‌ی سرآشپز جان دوئرتی، وارد آوردن فشار زیاد با چاقوی کند به قرص نان، آن را خرد خواهد کرد. با استفاده از چاقوی تیز، شکل و بافت به بهترین نحو حفظ می‌شود. علاوه بر این، بهترین راه برای بریدن قرص نان، این است که آن را به سمت پهلو روی تخته بگذاریم.


۱۴. استفاده از چاقو برای بریدن پیتزا، ممکن است کثیف‌کاری به بار بیاورد.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

به گفته‌ی دوئرتی، بریدن پیتزا با چاقو فکر خوبی نیست، باید به جای آن از غلتک برش پیتزا استفاده کرد. چاقو پنیر و مخلفات پیتزا را به هم می‌ریزد و ظاهر آن را هم خراب می‌کند.


۱۵. گوشت خام را همیشه خلاف جهت رگه‌ها برش بزنید.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

جیمز پیسکر، فروشنده‌ی گوشت، می‌گوید که وقتی می‌خواهید گوشت خام را خرد کنید، آن را بر خلاف جهت رگه‌ها برش بزنید. برای این که جهت رگه‌ها را پیدا کنید، به گوشت خام نگاهی بیندازید. آیا آن را خط‌های رشته مانند را می‌بینید؟ آن‌ها فیبر‌های عضلانی هستند. هدف از خرد کردن گوشت، همیشه کوتاه کردن این فیبر‌های عضلانی است تا جویدن گوشت آسان‌تر شود.


۱۶. قبل از برش زدن گوشت پخته شده، به آن استراحت بدهید.

۱۶ ماده‌ی غذایی که ممکن است بریدن، پوست کندن و خرد کردن آن‌ها را اشتباه انجام دهید

به گفته‌ی پیسکر، همیشه قبل از برش زدن گوشت پخته، بگذارید ۵ تا ۱۰ دقیقه استراحت کند. اگر قبل از برش به گوشت استراحت ندهید، ممکن است رطوبتش را از دست بدهد؛ پس عمل به این توصیه مخصوصاً در مورد گوشت مرغ مهم است، چون رطوبت زیادی در خود ندارد.

منبع: insider

راهکار‌های کاربردی برای کنترل اعتیاد به گوشی


مجله دیجی‌کالا -یوسف اسفندیاری: موضوع اعتیاد به گوشی و انواع گجت‌ها موضوع جدیدی نیست و از سال‌ها قبل وجود داشته است. اما در هر صورت با پیشرفته‌تر شدن گوشی‌ها، کاربران وقت بیشتری صرف استفاده از گوشی‌های خود می‌کنند و همین موضوع می‌تواند مشکلات زیادی ایجاد کند. به خوبی می‌دانیم که بیشتر تکنولوژی‌ها به خودی خود بد نیستند، ولی در هر صورت باید برای استفاده از آن‌ها تعادل را رعایت کنیم. در این زمینه برای گوشی‌های اندرویدی اپلیکیشن Digital Wellbeing توسط گوگل ارائه شده و گجت‌های اپل هم می‌توانند از ابزار Screen Time بهره ببرند. در ادامه راهکار‌های کلی برای کنترل اعتیاد به گوشی و بهبود نحوه استفاده از این گجت‌ها را مطرح می‌کنیم.

تنظیم محدودیت قبل از خوابیدن

نگاه کردن به نمایشگر گوشی قبل از خواب می‌تواند منجر به افزایش کورتیزول و کاهش ملاتونین شود و این موضوع برای خواب عمیق می‌تواند مشکل‌زا شود. چنین کاری در مورد مشکل بی‌خوابی هم تأثیرگذار است. یک راهکار ساده برای این معضل، قطع استفاده از گوشی حدود ۳۰ دقیقه قبل از خوابیدن است. این کار به مغز شما فرصتی برای آرام شدن می‌دهد و این امکان را فراهم می‌کند که راحت‌تر به خواب عمیق‌تری فرو بروید.

فیلتر نور آبی

راهکار‌های کاربردی برای کنترل اعتیاد به گوشی

اگر از جمله کاربرانی هستید که تا لحظات آخر قبل خواب باید از گوشی استفاده کنید، می‌توانید از حالت شب یا night mode گوشی خود استفاده کنید. این مشخصه در گوشی‌ها و سیستم‌عامل‌های مختلف به عناوین گوناگونی وجود دارد، ولی در نهایت عملکرد آن‌ها یکسان است. با فعال کردن این حالت، رنگ کلی نمایشگر کمی گرم‌تر می‌شود و با کاهش نور آبی صفحه نمایش، تأثیر آن بر مغز هم کمتر می‌شود. با این وجود طی پژوهشی که در سال ۲۰۱۹ توسط دانشگاه منچستر انجام شده، نور آبی در واقع متهم ردیف اول برای افزایش کورتیزول نیست و این یعنی شاید این روش اصلا مثمر ثمر واقع نشود.

سیاه‌وسفید کردن نمایشگر

راهکار‌های کاربردی برای کنترل اعتیاد به گوشی

یک راهکار برای کنترل اعتیاد به گوشی‌های هوشمند، سیاه‌وسفید کردن نمایشگر است. با این کار، جذابیت گوشی پایین می‌آید و به همین خاطر احتمالا فقط زمانی که کار مهمی برای انجام دادن داریم، از گوشی استفاده می‌کنید. در بیشتر گوشی‌های اندرویدی به راحتی می‌توان این کار را انجام داد و در آیفون هم انجام این کار امکان‌پذیر است.

بهره‌گیری از گجت‌های ساده

راهکار‌های کاربردی برای کنترل اعتیاد به گوشی

نظرتان در مورد بهره‌گیری از گوشی‌های ساده چیست؟ در روزگاری که همه از گوشی‌های هوشمند استفاده می‌کنند، چنین کاری نه‌تن‌ها منجر به شاخص شدن شما می‌شود بلکه دیگر نمی‌توانید از اپلیکیشن‌های اعتیادآور هم استفاده کنید. اما سوال این است که آیا می‌توانید دوری از اپلیکیشن‌هایی مانند گوگل مپ و واتس‌اپ را تحمل کنید؟

زیر نظر قرار دادن زمان استفاده از اپلیکیشن‌ها

راهکار‌های کاربردی برای کنترل اعتیاد به گوشی

زمانی که اپلیکیشن شبکه‌های اجتماعی را باز می‌کنیم، معمولا زمان استفاده از آن‌ها از دستمان خارج می‌شود. به همین خاطر با زیر نظر قرار دادن زمان استفاده از اپلیکیشن‌ها، می‌توانیم تا حدی این مشکل را کنترل کنیم. اپلیکیشن‌هایی که برای کنترل اعتیاد به گوشی عرضه شده‌اند، معمولا از چنین قابلیتی بهره می‌برند و می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید.

غیرفعال کردن نوتیفیکیشن‌ها

راهکار‌های کاربردی برای کنترل اعتیاد به گوشی

حتی اگر اپلیکیشن‌ها را حذف نمی‌کنید یا استفاده از آن‌ها را محدود نمی‌کنید، حداقل می‌توانید نوتیفیکیشن‌های آن‌ها را غیرفعال کنید. با این کار، می‌توانید از مزاحمت‌ها جلوگیری کنید و برای استفاده از اپلیکیشن‌های مختلف حس اجبار نداشته باشید. برخی از کاربران می‌گویند استفاده از ساعت هوشمند باعث می‌شود به طور بیهوده گوشی را از جیب خارج نکنند.

سم‌زدایی دیجیتالی

راهکار‌های کاربردی برای کنترل اعتیاد به گوشی

برخی کارشناسان توصیه می‌کنند که در صورت امکان، برای زمان مشخصی مانند یک هفته یا بیشتر، استفاده از انواع گجت‌ها را متوقف کنید تا نتیجه این کار را بر زندگی خود ببینید. البته این روز‌ها بسیاری از کاربران برای انجام کار‌های مختلف به تکنولوژی نیاز دارند، ولی مثلا می‌توانید برای چند روز از برخی از آن‌ها استفاده نکنید.

انجام فعالیت‌های گوناگون به جای استفاده از گوشی

در نهایت، فرض کنید که مشکل استفاده طولانی‌مدت از گوشی را کنار گذاشته‌اید، ولی حالا با این وقت به دست آمده می‌خواهید چه کار‌هایی را انجام دهید؟ به‌عنوان مثال اگر فکر می‌کنید وب‌گردی منجر به کم شدن دامنه توجه شما شده، شاید بخواهید وقت بیشتری صرف کتاب‌خوانی کنید. از طرف دیگر می‌توانید مثلا مدیتیشن را برای آرامش امتحان کنید. از جهات مختلف، مدیتیشن را می‌توان پادزهری برای سبک زندگی امروز ما در نظر گرفت.

معرفی مختصر اپلیکیشن Digital Wellbeing گوگل

راهکار‌های کاربردی برای کنترل اعتیاد به گوشی

گوگل مدت‌ها قبل اپلیکیشن Digital Wellbeing را برای کنترل اعتیاد به گوشی‌های اندرویدی معرفی کرد. گوشی‌های مبتنی بر اندروید پای یا جدیدتر از این اپلیکیشن پشتیبانی می‌کنند و در بخش تنظیمات می‌توانید آن را پیدا کنید. اگر هم به هر دلیلی در گوشی شما وجود ندارد، به راحتی از طریق پلی استور می‌توانید این اپلیکیشن را برای کنترل اعتیاد به گوشی نصب کنید.

این اپلیکیشن زمان استفاده از دیگر اپلیکیشن‌ها را نمایش می‌دهد و می‌توانید کاری کنید که مثلا در یک زمان مقرر، نمایشگر گوشی سیاه‌وسفید شود. از دیگر امکانات آن نباید ایجاد محدودیت زمانی برای استفاده از اپلیکیشن‌ها را از قلم بیندازیم تا مثلا در طول هر روز بتوانید به مدت ۲۰ دقیقه از اینستاگرام استفاده کنید. در این زمینه اپلیکیشن‌های متعددی وجود دارد که می‌توانید به آن‌ها هم نگاهی بیندازید و اپل هم برای آیفون و آیپد ابزار Screen Time را ارائه داده است.

منبع: Android Authority

پیامد‌های روان‌شناختی قرنطینه


روزنامه شرق: هدی خطیبی، متخصص روان­پزشکی و روان‌درمانگر تحلیلی، در یادداشتی نوشت: «شیوع ابتلا به ویروس کرونا باعث تعطیلی مدارس، سینماها، بازار‌ها و لغو هرگونه تجمع عمومی شده است. آن چه در حال وقوع است ایجاد فاصله اجتماعی به معنای تمامی اقدامات معطوف به توقف یا کاهش سرعت سرایت بیماری در میان مردم از طریق دورنگه‌داشتن آن‌ها از یکدیگر است. در عین حال، تمامی این اقدامات حیاتی برای کنترل انتشار یک بیماری مرگبار، در تقابل و تعارض با گرایش غریزی ما برای ارتباط و با هم بودن قرار می‌گیرد و از سویی، احساس فقدان کنترل، قرارداشتن در معرض تهدیدی نامرئی و قریب‌الوقوع، درماندگی و عدم قطعیت در ارتباط با اتفاقات آینده، می‌تواند باعث ایجاد تنش و فشار روانی قابل توجه در اکثریت افراد جامعه شود.

پیامد‌های روان‌شناختی قرنطینه

بر همین اساس لازم است پیش از نگاه سرزنش‌آمیز به کسانی که در این روز‌ها در پارک‌ها قدم می‌زنند یا کوچک‌شمردن دشواری ماندن در خانه، این واقعیت را در نظر بگیریم که بر اساس مطالعات انجام‌شده درباره پیامد‌های روان شناختی قرارگرفتن در قرنطینه، جداسازی یا فاصله‌گیری اجتماعی، تجربه چنین وضعیت‌هایی می‌تواند با اثرات جدی بر سلامت روان مانند ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه، تجربه سردرگمی، خشم، افسردگی و پایدارماندن این علائم در درازمدت همراه باشد.

یکنواختی شرایط و کاهش قابل توجه محرک‌های ارتباطی، حسی و هیجانی برای مدتی طولانی می‌تواند باعث گرایش تدریجی به وضعیت‌هایی مانند درخودفرورفتگی، کرختی هیجانی و نشخوار فکری شود. ارتباطات انسانی عامل محافظت‌کننده از افراد در موقعیت‌های اضطراب‌آور و ابهام‌آمیز است. در همراهی با انسان‌های دیگر، تهدید‌های محیطی تبدیل به چالش و فشار وقایع دشوار، قابل تحمل می‌شود. اما تفاوت فاجعه‌ای به نام همه‌گیری با بسیاری فجایع دیگر این است که دوستان، همکاران و همسایگان ما را تبدیل به منبع احتمالی خطر و منشأ ایجاد ترس می‌کند و به این ترتیب، باعث دور شدن ما از یکدیگر درست در زمانی می‌شود که بیش از هر وقت به یکدیگر نیاز داریم.

مطالعات نشان می‌دهند هنگامی که شرایط محیطی، سخت و پیچیده می‌شود، «تنهایی» یکی از فاکتور‌هایی است که احتمال تجربه تنش روان شناختی بیشتر، واکنش‌های هیجانی شدیدتر و عوارض استرس بر عملکرد سیستم ایمنی و مشکلات قلبی – عروقی را افزایش می‌دهد. در هنگام بحران‌ها، گرایش افراد جامعه به قرارگرفتن در کنار یکدیگر بیشتر می‌شود. پس از زلزله، سیل، بمباران و حملات تروریستی، اکثر افراد جامعه، فارغ از طبقه و نژاد به کمک یکدیگر می‌شتابند و با نوع‌دوستی و یاری یکدیگر، به حس هدفمندی، معناداری و مفیدبودن می‌رسند.

پیامد‌های روان‌شناختی قرنطینه

اما بحرانی مانند آن چه امروز با آن مواجه هستیم، با محدودکردن امکان دسترسی و حضور افراد در کنار یکدیگر، تجربه «تنهایی» را تبدیل به یک تهدید جدی برای سلامت روان به ویژه در افراد سالمندی می‌کند که به واسطه آسیب‌پذیری بالاتر در برابر ابتلا به ویروس، مجبور به اجتناب جدی‌تر از ارتباطات اجتماعی شده‌اند. بر همین اساس، در عین معتبر دانستن ضرورت اجرای جداسازی، قرنطینه و فاصله‌گیری اجتماعی، حفظ ارتباطات انسانی به ویژه برای سالمندان، به عنوان آسیب‌پذیرترین گروه در برابر بیماری و همچنین در برابر اثرات ناتوان‌کننده تنهایی و اضطراب، ضروری است. می‌توان گفت در صورت تبدیل شدن این جدایی فیزیکی به انزوا و تنهایی مزمن و گسترده، در خطر مضاعف شدن یک بحران زیست شناختی با یک بحران روانی قرار خواهیم گرفت. ضمن آن که، فشار روانی ناشی از انزوا و تنهایی، می‌تواند باعث سوق‌یافتن افراد به نادیده‌گرفتن توصیه‌های بهداشتی و افزایش شدت بحران بیماری در سطح عمومی شود.

بسیاری از ما از تکنولوژی‌های آنلاین برای ایجاد گسستگی در روابط اجتماعی و خانوادگی خود، احساس نارضایتی داشته‌ایم. اما امروز، همان تکنولوژی‌ها بهترین واسطه ارتباطی برای بودن افراد در کنار یکدیگر هستند و می‌توانند مانع از تبدیل‌شدن فاصله فیزیکی به تخریب ارتباطات انسانی شوند. گروه‌ها و اجتماعات آنلاین برای بیماران و کسانی که به دلیل آسیب‌پذیری بالا یا وجود علائم مشکوک ناچار به قرنطینه‌کردن خود شده‌اند، فضایی را برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات و تجربیات و حفظ احساس تعلق و شنیده شدن فراهم می‌کنند.

با طولانی‌ترشدن زمان جداسازی فیزیکی، به وجود آمدن چنین نیازی در اکثریت افراد جامعه قابل پیش‌بینی است. اگر هر یک از ما در خانه‌های آپارتمانی خود محبوس شده‌ایم و احساس تنهایی، دلزدگی و وحشت می‌کنیم، احتمالا همکاران، همسایگان و بسیاری از کسانی که می‌شناسیم، در چنین احساساتی با ما مشترک هستند. بنابراین، نیازی به حمل تمامی این هیجانات در تنهایی، احساس شرم از بروز و به‌اشتراک‌گذاشتن آن‌ها و اجتناب از پرسیدن سؤالاتمان نیست.

پیامد‌های روان‌شناختی قرنطینه

برخورداری از امکان تصمیم‌گیری، کنترل، ارتباط، هدفمندی و تأثیرگذاری، از جمله نیاز‌های اساسی هر انسانی است که برآورده کردن آن‌ها در دوران جداسازی اجتماعی، از طریق ایجاد فضا‌های گفتگو و دیدار آنلاین، کمک به سالمندان برای استفاده از آن‌ها و حتی احیای روابط گذشته از طریق آن، تعیین تکالیف و برنامه‌های ساختارمند برای خود، ورزش و فعالیت‌های خلاقانه‌ای مانند نقاشی و بازی‌های فکری، امکان‌پذیر است. پس از شروع و تثبیت فرآیند جداسازی اجتماعی، سیر هیجانی طی‌شده و مشترک در میان بسیاری از افراد از تجربه وحشت و سردرگمی تا ناخشنودی و خشم و به دنبال آن احساس ملال و در عین حال سازگاری و پس از آن تلاش برای ایجاد جریان و روالی تازه در زندگی است؛ چه در زمینه اقدامات و تمهیدات بهداشتی پیشگیرانه در برابر بیماری و چه در راستای حفظ سلامت و پویایی روانی.

داشتن برنامه‌ها و فعالیت‌های متنوع به موازات فعالیت‌های معطوف به مقابله با بیماری، در پیشگیری از مختل شدن تمامی جنبه‌های زندگی با موضوع بیماری، مؤثر است. به طور مثال، برای بسیاری از افراد، گذراندن بخشی از زمان قرنطینه به انجام بازی‌های ویدئویی با کودکان، شرکت در دوره‌های آموزشی آنلاین برای خود یا کودکان، آشپزی، مراقبت از گل‌ها و گیاهان و انجام فعالیت‌هایی مانند تغییر چیدمان وسایل منزل، در ایجاد محرک‌های حسی، ارضای نیاز به تحول و تغییر و حفظ جریان زندگی تا عبور از شرایط بحران، کمک‌کننده است.

پیامد‌های روان‌شناختی قرنطینه

تمامی فعالیت‌های مورد اشاره، می‌توانند باعث تبدیل‌شدن یک موقعیت محدودکننده، به فرصتی برای گسترش و تعمیق روابط انسانی و حفظ حیات و انسجام روانی در برابر تهدید‌های همه‌جانبه این همه‌گیری شوند. از طرفی، اشاره به چالش‌ها و عوارض روانشناختی مرتبط با جداسازی اجتماعی و راهکار‌های مقابله با آنها، به معنای زیرسؤال بردن اهمیت و ضرورت این فرآیند نیست، بلکه نشان‌دهنده نیاز به معتبرشمردن دشواری این تجربه در خود و دیگران، ارائه و دریافت حمایت روان شناختی از یکدیگر و جست‌وجوی کمک حرفه‌ای در صورت شناسایی علائم خطر اختلالات روان شناختی و افت عملکردی قابل توجه به دنبال آنهاست.

نگهداری درست از آجیل؛ اگر خریدید، خوب نگهداری کنید!


الماس چالوس: مغز‌ها مفیدند، چون سرشار از پروتئین و چربی‌های سالم‌اند. مغز‌ها طعم خوشایندی هم دارند که کمتر کسی پیدا می‌شود آن را نپسندد. اما اگر از آجیل درست نگهداری نکنید خیلی زود فاسد شده و بو و طعم بدی می‌گیرند و ضمنا دیگر مفید هم نخواهند بود.

نگهداری درست از آجیل؛ اگر خریدید، خوب نگهداری کنید!

مغز‌ها و آجیل را می‌توانید با پوست یا بدون پوست نگهداری کنید، اما اگر با پوست‌شان باشند مدت طولانی‌تری سالم می‌مانند. به هر حال چه ترجیح بدهید آجیل را با پوست آن نگه دارید و چه بدون پوست، باید آن‌ها را در ظرفی بریزید که هوا داخلش نشود تا سطح رطوبت‌شان در حد مطلوبی حفظ شود. حتی کیسه فریزر هم می‌تواند این کار را به خوبی انجام بدهد.

برا حفظ کیفیت آجیل، آن‌ها را دور از پیاز یا سایر خوراکی‌های بودار نگهداری کنید، چون به راحتی، بوی اطراف خود را می‌گیرند. آجیل با پوست را می‌توانید در دمای اتاق تا سه ماه نگهداری کنید. آجیل با پوست و بدون پوست نیز تا شش ماه در یخچال قابل نگهداری است و در فریزر هم تا یک سال و یا حتی بیشتر، خوب و باکیفیت می‌ماند. روی بسته‌های آجیل، تاریخ ذخیره سازی را بنویسید تا بدانید اول از کدام‌شان استفاده کنید.

نگهداری درست از آجیل؛ اگر خریدید، خوب نگهداری کنید!

اگر آجیل‌تان طعم ماندگی گرفت، آن‌ها را به مدت ۱۰ دقیقه در فر با درجه حرارت ۳۵۰ درجه قرار دهید تا طعم‌شان برگردد همچنین می‌توانید آن‌ها را در کاسه‌ی کوچکی به مدت یک تا دو دقیقه مایکروویو کنید. اما در مورد آجیل فاسد شده نمی‌توانید انتظار داشته باشید با این روش، سالم شود. وقتی چربی‌های موجود در مغز‌ها فاسد شوند، دیگر نمی‌شود کاری کرد.

چند نکته. آجیل بدون نمک طول عمر بیشتری نسبت به آجیل نمکی دارد.. مغز‌ها به صورت کامل و با پوست ماندگاری طولانی‌تری دارند.. بادام زمینی و گردو بیشتر مستعد فاسد شدن هستند.. مغز‌های خام سریع‌تر از مغز‌های برشته شده فاسد می‌شوند.. همیشه پیش از استفاده از مغز‌ها در پخت و پز، آن‌ها را بچشید و طعم‌شان را بررسی کنید.

منابع: thespruceeats, tropicalfoods

از بین بردن سبیل خانم‌ها به طور طبیعی


الماس چالوس: ریش و سبیل برای مرد‌ها کاملا عادی است و معمولا همراه با علائمی، چون صدای بم همراه است تا مردانگی را در یک مرد نشان بدهد. اما همین سمبل خاص جنتلمنی، یکی از آزاردهنده‌ترین مشکلات برای خانم‌هاست. به طور طبیعی هم برای زنان و هم برای مردان، رویش مو در صورت، دور دهان، گونه‌ها، دست‌ها و پا‌ها نسبتا عادی است و در واقع عارضه‌ای محسوب نمی‌شود که خطری برای سلامتی داشته باشد.

اما از آنجایی که این مو‌ها بسیار مردانه تلقی می‌شوند، عامل اصلی پایین آوردن اعتماد بنفس در بسیاری از خانم‌ها هستند. زنانی که موی اضافی در صورت خود دارند در ارتباطات اجتماعی و فعالیت‌های بیرون از خانه احساس ناخوشایندی از عدم اطمینان می‌کنند. برای همین راه‌هایی که برای رها شدن از مو‌های صورت وجود دارند به زن‌ها کمک می‌کنند از نظر ظاهری اعتماد بنفس خود را به دست بیاورند. در این مطلب چند راهکار و نکته به شما توصیه می‌کنیم که بتوانید این مو‌های ناخواسته را به طور طبیعی و فوری از صورت خود پاک کنید.

از بین بردن سبیل خانم‌ها به طور طبیعی

۱. زردچوبه و شیر

اولین راهکاری که به شما توصیه می‌کنیم ترکیبی از شیر و زردچوبه است. زردچوبه فواید زیادی دارد از پیشگیری از سرطان گرفته تا درمان افسردگی. زردچوبه نه تنها می‌تواند پوست را کاملا پاکسازی کند بلکه ترکیب آن با شیر نیز می‌تواند رشد مو‌های ناخواسته را متوقف کند. یک قاشق غذاخوری شیر و پودر زردچوبه را ترکیب کنید تا خمیر مانند شود. با این خمیر به آرامی بالای لب‌تان را با انگشت بمالید و بگذارید خشک شود و سپس صورت خود را با آب بشویید. چند روز پشت سر هم این کار را تکرار کنید تا نتیجه بگیرید.

۲. سفیده تخم مرغ و زردچوبه

سفیده تخم مرغ هم می‌تواند همراه با زردچوبه یک راهکار طبیعی موثر برای رها شدن از مو‌های اضافی صورت باشد. ضمنا این ترکیب می‌تواند پوست را سفت و محکم کرده و جوش‌های سر سفید را برطرف کند. یک قاشق غذاخوری پودر زرچوبه را با سفیده تخم مرغ خوب مخلوط کنید و آن را بالای لب‌تان بمالید. اجازه دهید تقریبا یک ساعت بماند و سپس مثل یک ماسک صورت آن را جدا کنید. پوست‌تان را با آب گرم بشویید. این کار را دست کم هفته‌ای ۴ بار انجام دهید تا مو‌های صورت کاملا برطرف شوند.

۳. سیب زمینی و عدس

ترکیب سیب زمینی و عدس هم می‌تواند راهکار خوبی باشد. سیب زمینی عاملی روشن کننده است و عدس هم با زدودن مو‌های زائد رنگ پوست را روشن می‌کند. یک عدد سیب زمینی را پوست بگیرید و آن را همراه با مقداری عدس در آب جوش بریزید. بگذارید چند دقیقه بماند و سپس آب آن را جدا کنید. سیب زمینی و عدس را کاملا مخلوط کنید تا خمیر درست شود و آن را مستقیما روی پشت لب‌تان بگذارید. اجازه دهید خشک شود و سپس مانند اسکراب آن را خوب روی پوست بمالید.

۴. خربزه درختی و زردچوبه

خربزه درختی یا پاپایا، منبع شگفت انگیز عاملی فعال به نام پاپائین است که می‌تواند رشد مو را مهار کرده و فولیکول‌های مو را جدا کند. ضمنا پاپایا برای افرادی که پوست حساس دارند مفید است. این میوه همراه با زردچوبه ترکیب خوبی برای برداشتن مو‌های زائد صورت است. نصف یک عدد پاپایا را له کنید و یک دوم قاشق غذاخوری زردچوبه به آن اضافه کرده و خمیر درست کنید. خمیر را مستقیما روی پوست، قسمتی که مو ظاهر شده بگذارید و اجازه دهید ۱۵ دقیقه بماند. سپس صورت را با آب بشویید. این کار را چند بار انجام دهید.

۵. ماست، زردچوبه و آرد نخود

زردچوبه همراه با ماست و آرد نخود کمک‌تان می‌کند از شر مو‌های ناخواسته‌ی صورت رها شوید. ضمنا ماست بعث می‌شود حساسیت پوست‌تان نیز کمتر شود. دو قاشق چایخوری ماست را با دو قاشق چایخوری آرد نخود و دو قاشق چایخوری زردچوبه در کاسه‌ای ترکیب کرده و آن را مستقیما روی پوست گذاشته و اجازه دهید ۱۵ دقیقه بماند تا خشک شود. سپس صورت را با آب سرد بشویید.

۶. ماست و آرد برنج

ماست در ترکیب با آرد برنج نیز کمک می‌کند مو‌های زائد صورت را بردارید. یک چهارم قاشق چایخوری ماست را با یک دوم قاشق چایخوری آرد برنج ترکیب کنید تا خمیر مانند شود و آن را به پشت لب‌تان بزنید و اجازه دهید خشک شود. سپس با نوک انگشت آن را روی صورت بمالید و با آب تمیز آبکشی کنید. این راهکار را دست کم ۲ بار در هفته انجام دهید.

۷. موز و جو دوسر

ماسک موز و جو دوسر می‌تواند اسکراب موثری برای زدودن مو‌های زائد صورت باشد. یک عدد موز رسیده را با یک تا دو قاشق چایخوری جو دوسر ترکیب کنید. خمیر حاصل را با حرکات دورانی به پوست بمالید و ۱۵ دقیقه ماساژ بدهید و سپس با آب بشویید. این کار را هفته‌ای دو بار انجام دهید.

از بین بردن سبیل خانم‌ها به طور طبیعی

۸. چای بابونه و شکر

بابونه نه تنها فواید زیادی برای سلامتی دارد بلکه به عنوان عاملی موثر در مراقبت و زیبایی پوست عمل می‌کند. پودر بابونه را در آب جوش بریزید و صبر کنید تا دم بکشد. دو فنجان شکر قهوه‌ای را در یک دوم فنجان چای بابونه بریزید و کاملا مخلوط کنید. مخلوط حاصل را بجوشانید و بگذارید خنک شود. سپس آن را روی پوست بمالید. بگذارید کمی بماند و سپس مانند اسکراب روی پوست بکشید. صورت را با آب سرد بشویید.

۹. شکر

شکر هم می‌تواند رشد مو‌های ناخواسته را مهار کند. چند قاشق چایخوری شکر را در یک قابلمه بریزید و یک دقیقه حرارت دهید. کمی آبلیموی تازه به آن اضافه کرده و حرارت دهید تا مایع غلیظی درست شود. وقتی سرد شد آن را به پشت لب‌تان بزنید. با یک تکه پارچه روی آن را بپوشانید و با حرکات دورانی چند دقیقه ماساژ دهید و فورا در جهت عکس رویش مو‌ها آن را بکشید.

۱۰. لیموترش، زردچوبه و آب خیار

راهکار بعدی ترکیب زردچوبه، لیموترش و آب خیار است. لیموترش تاثیرات روشن کنندگی روی پوست داشته و زردچوبه هم مو‌های زائد را برطرف کرده و حفره‌های پوست را می‌بندد. ضمنا آب خیار خاصیت خنک کنندگی داشته و پوست را آرام می‌کند. آبلیمو و زردچوبه را با هم ترکیب کنید و آن را ۱۰ تا ۱۵ دقیقه روی صورت گذاشته و با آب بشویید. سپس آب خیار را هم ۵ تا ۱۰ دقیقه روی صورت بگذارید. این کار را هفته‌ای دو بار انجام دهید.

۱۱. پاپایا و شیر تازه

پاپایا و شیر تازه راهکار بعدی برای برطرف کردن مو‌های زائد هستند. پاپایا علاوه بر اینکه مو‌ها را بی‌رنگ می‌کند و پوست را تغذیه می‌کند، ترکیب آن با شیر نیز می‌تواند مو‌های صورت را بزداید. پاپایا را قبل از ترکیب با شیر آسیاب کنید و آن را روی پوست بمالید و ۲۰ تا ۲۵ دقیقه به آرامی ماساژ بدهید. این کار را هفته‌ای سه بار انجام دهید تا مو‌های ناخواسته کاملا برطرف شوند.

۱۲. آرد لوبیا سبز

در مقایسه با سایر راهکار‌های برطرف کردن مو‌های زائد صورت، آرد لوبیا سبز به زمان طولانی‌تری برای اثر گذاشتن نیاز دارد، اما اثر آن بیشتر باقی می‌ماند و برای پوست هم خطری ندارد. آرد لوبیا سبز را با آب گرم یا با پودر زردچوبه ترکیب کنید و ان را ۲۰ تا ۲۵ دقیقه روی پوست‌تان بگذارید و اجازه دهید خشک شود. سپس با یک دستمال مرطوب آن را از روی پوست پاک کرده و با آب سرد آبکشی کنید. این راهکار را دست کم سه بار در هفته انجام دهید تا نتیجه بگیرید.

۱۳. آبلیمو و نشاسته ذرت

می‌توانید با آبلیمو و نشاسته ذرت یک ماسک طبیعی درست کنید. این ماسک یکی از موثرترین راه‌های برطرف کردن مو‌های زائد است. ۱۰ میلی گرم آبلیمو، ۳۰ گرم نشاسته ذرت و ۱۵۰ میلی گرم آب تمیز را با هم ترکیب کنید و آن را مستقیما روی صورت بگذارید و اجازه دهید ۱۵ دقیقه بماند. سپس با دست آن را روی پوست بمالید و با آب بشویید.

۱۴. ماسک پوست لیمو و پرتقال

از پوست پرتقال و لیمو در بسیاری از محصولات زیبایی استفاده می‌شود. عصاره‌ی پوست این میوه‌ها می‌تواند به طور طبیعی مو‌ها را بی‌رنگ کرده و در عرض چند روز محوشان کند. یک قاشق چایخوری پودر پوست پرتقال خشک شده، یک تا دو قاشق چایخوری روغن زیتون، یک قاشق چایخوری بادام آرد شده، یک قاشق چایخوری پودر پوست لیموی خشک شده، یک قاشق چایخوری جو دوسر و یک قاشق چایخوری گلاب را با هم ترکیب کنید. خمیر به دست آمده را ۵ تا ۷ دقیقه روی صورت بگذارید. سپس با حرکات دورانی ۵ تا ۱۰ دقیقه ماساژ بدهید و صورت را بشویید. این کار را دست کم هفته‌ای دو بار انجام دهید.

۱۵. اسطوخودوس و روغن درخت چای

موی زائد می‌تواند یکی از علائم هیرسوتیسم یا پُرمویی در زنان باشد. راه حل درمان پُرمویی که مطالعات زیادی نیز آن را تائید کرده‌اند، عصاره‌ی روغنی با خاصیت آنتی اندروژنیک است. اسطوخودوس و روغن درخت چای می‌توانند رشد مو‌های ناخواسته را کاهش بدهند. یک قاشق چایخوری روغن اسطوخودوس و ۴ تا ۶ قطره روغن درخت چای را با هم مخلوط کنید و با یک پنبه توپی آن را به پوست‌تان بزنید و چند ساعت صبر کنید. این کار را روزی یک تا دو بار و به مدت ۳ ماه انجام دهید تا نتیجه بگیرید.

هشدار: این دو عصاره بسیار قوی هستند و می‌توانند عوارضی داشته باشند، بنابراین قبل از اینکه آن را مستقیما به پوست صورت‌تان بزنید، روی دست‌تان امتحان کنید. اگر علائمی ندید می‌توانید از آن استفاده کنید.

۱۶. تخم مرغ

یک راهکار مفید دیگر تخم مرغ است. ضمنا تخم مرغ می‌تواند تمام آلودگی‌ها را از روی پوست‌تان پاک کرده و آن را نرم و شاداب کند. سفیده‌ی یک تخم مرغ را با مقداری آرد ذرت و شکر خوب ترکیب کنید تا خمیری چسبناک درست شود. آن را به پشت لب‌های‌تان بزنید و بعد از ۳۰ دقیقه ماسک را بردارید.

۱۷. شنبلیله

شنبلیله هم گیاهی است که به خوبی می‌تواند مو‌های ناخواسته را از روی پوست‌تان بردارد. تخم شنبلیله را شب بخیسانید و روز بعد بخورید. یا اینکه دو قاشق چایخوری تخم شنبلیله راپودر کرده و با آب ترکیب کرده خمیر درست کنید و آن را به پوست‌تان بزنید و صبر کنید تا خشک شود. با یک تکه پارچه خشک و نرم به آرامی صورت را تمیز کرده و بشویید.

امروز در تقویم رسمی، روز زرتشت است


وب‌سایت عصر ایران: از اتفاقات مهم فرهنگی در سال گذشته تصویب نامگذاری ۶ فروردین در تقویم رسمی کشور به عنوان «روز زرتشت» است.

البته تا پیش از این هم زرتشتیان، این روز را به عنوان زادروز «زرتشت» گرامی می‌داشتند، اما شورای عالی انقلاب فرهنگی در چهارم دی ماه ۱۳۹۸ و یک روز قبل از سالروز درگذشت «اشو زرتشت» ششم فروردین را به عنوان روز زرتشت به تقویم رسمی کشور افزود یا مصوبۀ شورای فرهنگ عمومی در این زمینه را تصویب کرد.

آقای صداوسیما! امروز در تقویم رسمی روز زرتشت است

در سال‌های گذشته یکی از انتقادات و در واقع گله‌های نمایندگان یا شخصیت‌های زرتشتی این بود که چرا مقامات رسمی، چهارم دی و روز کریسمس را به مسیحیان ایران تبریک می‌گویند؛ در حالی که اغلب ارامنۀ ایران چند روز بعد از آن را جشن می‌گیرند و کریسمس بیشتر با حال و هوای کاتولیک‌های غربی سازگار است تا باور‌های مسیحیان ارتدوکس شرقی، اما به ۵ دی که می‌رسند هیچ اشاره‌ای به سالروز درگذشت «زرتشت» نمی‌کنند که صبغۀ ایرانی دارد. این در حالی است که قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، دین زرتشت را به عنوان یکی از ادیان سه گانه به رسمیت می‌شناسد. ۴ دی ۱۳۹۸، اما اعلام شد که روز ششم فروردین به‌عنوان روز زرتشت به تقویم رسمی کشور افزوده شده است.

ساعاتی پس از انتشار این خبر «سپنتا نیکنام»، عضو زرتشتی شورای شهر یزد، توییت گذاشت و نوشت: «سال‌های پیش زادروز زرتشت را فقط در تقویم ویژه زرتشتیان می‌دیدم و این جمله را با خود تکرار می‌کردم: «در وطن خویش غریب». خوشحال و سپاسگزارم که با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی، ششم فروردین – زادروز پیامبر ایرانی- به‌عنوان روز زرتشت به تقویم ایرانی افزوده شده است.»

آقای صداوسیما! امروز در تقویم رسمی روز زرتشت است

اسفندیار اختیاری، نمایندۀ زرتشتیان در مجلس شورای اسلامی، اما در نامۀ تشکر خود به آقای روحانی، رییس‌جمهوری و رییس شورای عالی انقلاب فرهنگی، از زاویه ایرانی و فرهنگی و نه دینی استقبال کرد و به جای تعبیر «پیامبر ایرانی» که شاید نسبت به آن حساسیت وجود داشته باشد از «روز زایش اشوزرتشت اسپنتمان» نوشت و آرزو کرد این حرکت، آغاز جشن‌های فرهنگی دیگر باشد و از سه جشن به صورت مشخص نام برد؛ سه جشنی که مانند عید نوروز می‌تواند فرای علایق زرتشتی و از حیث ایرانی و ملی برگزار شود: جشن تیرگان به یاد آرش کمانگیر، جشن مهرگان به یاد کاوۀ آهنگر و جشن سده به پاس آغاز تمدن بشری.

زرتشتی بودن ایرانیان قبل از اسلام و تبلیغات باستان‌گرایانه در رژیم پهلوی سبب شد که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی زرتشتیان احساس بی‌مهری کنند، اما حضور «موبدِ موبدان رستم شهزادی» در مجلس خبرگان قانون اساسی در سال ۱۳۵۸ و نفی آتش‌پرستی زرتشتیان و تأکید بر احترام به نور (در روز خورشید و در شب آتش) در نطقی در همان مجلس، سبب شد در قانون اساسی نام دین زرتشت در کنار دو دین ابراهیمی (مسیحیت و یهود) قرار گیرد.

در خانۀ آیت‌الله ابوالقاسم خزعلی و از زبان شخص او شنیدم که در روز‌های تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی نزد برخی مراجع وقت رفته و سه دغدغۀ آنان را برای انتقال به امام خمینی شنیده و با رهبر فقید انقلاب در میان گذاشته است. دغدغۀ اول مذهب رسمی و تأکید بر مذهب جعفری بوده و دومی رییس‌جمهور شدن زنان و سومی «دین زرتشتی» و البته در این سومی همه متفق‌القول نبودند. آقای خزعلی می‌گفت دربارۀ «مذهب رسمی» امام بی‌درنگ گفتند: نظر مراجع حتما تأمین شود. در مورد «شرط مرد بودن رییس جمهوری»، اما با قدری تأمل گفتند: «به آقای بهشتی بگویید!»

آقای صداوسیما! امروز در تقویم رسمی روز زرتشت است

با این که رییس مجلس خبرگان رهبری آیت‌الله منتظری بود و امام موارد مهم فقهی را به ایشان ارجاع می‌داد، اما در این مورد خاص، ارجاع به آیت‌الله بهشتی که صبغۀ سیاسی او بر وجه فقهی می‌چربید به این معنی بود که راهکاری سیاستمدارانه باید و دکتر بهشتی به جای کلمۀ «ذکور»، «رجال» را آورد که دوپهلوست. زیرا گرچه به ظاهر به معنی «مردان» است، اما اگر در فارسی بگوییم «خانم گاندی و خانم تاچر از رجال سیاسی قرن بیستم بودند» کسی خُرده نمی‌گیرد، چون رجال در فارسی بیش از جنسیت، شخصیت‌های برجسته را به ذهن متبادر می‌کند فارغ از مرد یا زن بودن. نوبت به زرتشتیان، اما که می‌رسد، امام می‌گویند: «ایران، خانۀ آنهاست.» یا قریب به این مضمون که به معنی حق آب و گل و تعلق بود.

این را از مرحوم خزعلی شنیدم و جایی هم نیامده است، اما نشان می‌دهد هر چند جمعیت فعلی زرتشتیان تنها ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار نفر است، اما بخشی از هویت فرهنگی ایران است و می‌توان مانند دکتر اختیاری به جای جنبۀ مذهبی که می‌تواند حساسیت‌زا باشد از منظر فرهنگی به زرتشت نگریست.

در سال‌های پیش البته برخی با استناد به «آثار الباقیه» ابوریحان بیرونی ششم فروردین را نه زادروز زرتشت که «روز توفیق زرتشت در مناجات با خدا» اعلام می‌کردند؛ هر چند همین که شخصیتی در حد ابوریحان بیرونی (درگذشته ۴۲۷ قمری) در «آثار‌الباقیه» از ششم فروردین و مناجات زرتشت یاد کرده نقض گزارۀ غیر واقعی بودن زرتشت است.

دربارۀ زرتشت گفته می‌شود در سال ۶۶۰ قبل از میلاد و در ناحیۀ مادِ آذربایجان به دنیا آمد و در ۷۷ سالگی در بلخ و حین عبادت به قتل رسید. فارغ از جنبه‌های مذهبی، انکار نمی‌توان کرد که زرتشت، یکی از مؤلفه‌های شاخص فرهنگی ایران و یکی از مهم‌ترین شناسه‌های فرهنگی ایران در طول قرون بوده است.

اکنون نیز که ششم فروردین به تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران راه‌یافته، از صداوسیما انتظار می‌رود کاسۀ داغ‌تر از آش نشود و نگران نباشد که یاد زرتشت و گرامیداشت آن ترویج آیین تلقی شود؛ چرا که هم رییس شورای عالی انقلاب فرهنگی خود روحانی شیعه است و هم شماری از اعضای این شورا روحانی‌اند و بدون لحاظِ این ملاحظات این نامگذاری را انجام داده‌اند و اگر احساس می‌کنند، نمادین است همان جنبه نمادین را دست کم ابراز کنند. از این رو انتظار یادکردِ صداوسیما از این روز تازه در تقویم رسمی گزاف نیست؛ خاصه این که آغاز رویکردی تازه در گرامیداشت جشن‌های فرهنگی ایرانی باشد.

۵ دلیل برای امید در میان هرج‌و‌مرج ویروس کرونا


الماس چالوس: شیوع ویروس کرونا در سراسر جهان روزگار سیاهی را برای مردم رقم زده است. تعداد مبتلایان و درگذشتگان روز به روز بیشتر می‌شود، شهر‌ها و حتی کشور‌ها در حال تعطیلی هستند و خیلی از مردم مجبور شده‌اند که خود را قرنطینه کنند. اما در میان این همه اخبار نگران‌کننده کورسوی امیدی نیز دیده می‌شود.

پنج دلیل برای امید در میان هرج و مرج ویروس کروناشیوع ویروس در سراسر دنیا به رفتار محبت‌آمیز دامن زده است

۱. کاهش آلودگی

ویروس کرونا کار و زندگی را در خیلی از کشور‌ها تعطیل کرده است، و این روند به کاهش چشمگیر سطح آلودگی منجر شده است.

میزان دی‌اکسید نیتروژن – یکی از عوامل عمده آلاینده هوا و گرمایش زمین – در چین و مناطق شمالی ایتالیا کاهش عمده‌ای داشته است و گفته می‌شود که دلیلش کاهش فعالیت‌های صنعتی و سفر‌های ماشینی است.

پژوهشگران مقیم نیویورک در عین حال به بی‌بی‌سی گفته‌اند که نتایج اولیه حاکی از کاهش ۵۰ درصدی میزان مونوکسید کربن در مقایسه با سال گذشته است.

لغو بسیاری از پرواز‌ها و روی آوردن میلیون‌ها نفر به کار از خانه به این معنی است که این روند نزولی در بسیاری از کشور‌ها ادامه خواهد داشت.

۲. پاکیزگی کانال‌ها

پنج دلیل برای امید در میان هرج و مرج ویروس کرونا

مورد مشابه دیگر بهبود قابل توجه کیفیت آبی است که به گفته ساکنان ونیز در کانال‌های معروف این شهر جریان دارد.

شیوع ویروس کرونا خیابان‌های این مقصد محبوب گردشگری در شمال ایتالیا را تخلیه کرده است و کاهش سفر‌های قایقی در این کانال‌ها به ته‌نشین شدن رسوبات منجر شده است.

آب معمولا کدر این کانال‌ها حالا چنان زلال شده است که حتی می‌توان ماهی‌ها را هم دید.

۳. مهربانی

روایت‌های زیادی در مورد خرید از سر اضطراب و دعوا بر سر دستمال توالت و کنسرو وجود دارد، اما شیوع این ویروس به رفتار محبت‌آمیز نیز در سراسر دنیا دامن زده است.

دو نفر از ساکنان نیویورک توانستند با کمک ۱۳۰۰ داوطلب در عرض ۷۲ ساعت غذا و داروی مورد نیاز سالخوردگان و اقشار آسیب‌پذیر را به دستشان برسانند.

به گفته فیسبوک، در بریتانیا صد‌ها هزار نفر عضو گروه‌های حمایتی محلی شده‌اند، اتفاقی که در کانادا نیز افتاده است.

برخی از سوپرمارکت‌ها، از جمله در استرالیا، بخشی از ساعت کاری خود را به سالمندان و معلولان اختصاص داده‌اند تا آن‌ها بتوانند در آرامش خرید مورد نیاز خود را انجام دهند.

در عین حال مردم پول اهداء کرده‌اند، دستور طبخ غذا‌های محبوب و حرکات نرمشی خود را با دیگران در میان گذاشته‌اند، برای سالمندانی که در قرنطینه به سر می‌برند پیام‌های روحیه‌بخش فرستاده‌اند و محل کسب‌وکار خود را به مرکز پخش مواد غذایی تبدیل کرده‌اند.

۴. جبهه‌ای متحد

قرار گرفتن بین مشغله کاری و زندگی شخصی اغلب باعث می‌شود تا ما از اطرافیانمان فاصله بگیریم. اما ویروس کرونا همه را تحت تاثیر قرار داده است و این تجربه مشترک باعث نزدیکی بیشتر در بسیاری از جوامع در سراسر دنیا شده است.

پنج دلیل برای امید در میان هرج و مرج ویروس کرونا

در ایتالیا، جایی که رفت‌وآمد در کل کشور منع شده است، مردم در بالکن خانه‌های خود جمع می‌شوند و ترانه‌های روحیه‌بخش می‌خوانند.

مربی ورزشی در جنوب اسپانیا از روی سقف کوتاهی در وسط یک مجموعه مسکونی کلاس نرمش برگزار کرد و ساکنان نیز در بالکن‌های خود در کلاس شرکت کردند.

بسیاری از مردم فرصت را غنیمت شمرده‌اند و با تماس صوتی و تصویری با عزیزان خود ارتباط گرفته‌اند. همچنین خیلی‌ها با استفاده از اپلیکیشن‌های موبایل با دوستان خود جلسات رقص و دورهمی‌های مجازی برگزار کرده‌اند.

شیوع این ویروس در عین حال اهمیت کارمندان بخش بهداشت و درمان و دیگر خدمات حیاتی را برجسته کرده است. در اروپا، هزاران نفر از بالکن خانه‌های خود پزشکان و پرستارانی را که با این همه‌گیری مبارزه می‌کنند تشویق کرده‌اند و در لندن نیز دانشجویان پزشکی برای نگهداری کودکان و انجام کار‌های منزل کارمندان بهداشتی و درمانی داوطلب شده‌اند.

۵. انفجار خلاقیت

قرنطینه اجباری میلیون‌ها نفر باعث شده است تا خیلی‌ها فرصت را مغتنم بشمارند و دست به خلاقیت بزنند.

کاربران شبکه‌های اجتماعی از جزئیات علائق جدید خود می‌گویند، از جمله خواندن کتاب، کیک پختن، بافتن و نقاشی کردن.

پنج دلیل برای امید در میان هرج و مرج ویروس کروناکلاس رقص اینترنتی در توکیو

کتابخانه عمومی واشنگتن، پایتخت آمریکا، یکی از کتابخانه‌هایی است که جلسات کتابخوانی مجازی برگزار می‌کند. از طرف دیگر، ماسیمو بوتورا، آشپز معروف ایتالیایی، محتوای جدیدی تحت عنوان “قرنطینه آشپزخانه” برای اینستاگرام تهیه کرده است و به علاقه‌مندانی که در خانه گیر کرده‌اند درس آشپزی ساده می‌دهد.

معلم هنری در ایالت تنسی آمریکا برای بچه‌هایی که دیگر مدرسه نمی‌روند کلاس اینترنتی برگزار می‌کند تا آن‌ها بتوانند خلاقیت خود را در خانه بپرورند؛ و با اینکه بسیاری از مکان‌های عمومی تعطیل شده‌اند، دوستداران هنر با استفاده از تور‌های مجازی به بزرگترین گالری‌های دنیا سر می‌زنند و در اتاق نشیمن خود از نقاشی‌های معروف موزه لوور در پاریس و مجسمه‌های کلاسیک موزه واتیکان لذت می‌برند.

رصدخانه سیدنی در استرالیا نیز آسمان شب را نزد کسانی برده که در خانه گیر افتاده‌اند؛ و ستارگانی، چون کریس مارتین، خواننده گروه کلدپلی، و کیث اربن، خواننده ترانه‌های کانتری، با پخش زنده اینترنتی کنسرت‌های خود به جنگ ملالت دوران قرنطینه رفته‌اند.

منبع: bbc

نگاهی به تاریخچه قرنطینه و قرنطینه‌های مدرن در جهان


وب سایت گجت نیوز: ویروس کرونا جهان را به یک قرنطینه ترسناک برده و در ایران نیز اکثر مردم در قرنطینه خانگی به سر می‌برند. در این مقاله نگاهی داریم به به تاریخچه قرنطینه و قرنطینه‌های مدرن در جهان.

قرنطینه یک وضعیت یا محل انزوا برای شخص یا حیوان بوده که ممکن است دچار بیماری‌های مسری شده باشند یا احتمال مبتلا شدن به این گونه بیماری‌ها برایشان وجود داشته باشد. قرنطینه شدن می‌تواند احتمال این که شخص یا حیوان به یک بیماری مسری مبتلا شود یا آن را انتقال دهد را کاهش دهد.

نگاهی به تاریخچه قرنطینه و قرنطینه‌های مدرن در جهان

قرنطینه فقط برای بیماران نیست. در حقیقت افرادی که سالم به نظر می‌رسند، بدون این که بدانند، ممکن است ناقل بیماری باشند و آن را گسترش دهند؛ این مسئله باعث می‌شود مسافران یا حتی افرادی که سالم به نظر می‌رسند هم قرنطینه شوند.

برای مقابله با بیماری‌های همه‌گیر همانند COVID-۱۹، باید افراد به صورت داوطلبانه قرنطینه خانگی را جدی بگیرند. با این که ممکن است بخش‌های دولتی تعطیل نباشند، اما تمام نکات بهداشتی را باید رعایت کنند. توجه به توصیه‌های بهداشتی و اعمال قرنطینه خانگی خود و خانواده، می‌توانید سرعت گسترش و انتقال بیماری را کاهش و قطع کنید. در صورتی که مردم به اندازه کافی در خانه بمانند و قرنطینه خانگی را جدی بگیرند، قطعا پزشکان می‌توانند وضعیت گسترش کرونا ویروس را کنترل کنند.

تاریخ قرنطینه

مفهوم قرار دادن یک فرد بیمار در انزوا یا همان قرنطینه، گذشته بسیار طولانی دارد. یکی از نخستین نمونه‌ها را می‌توان در کتاب Leviticus دانست که توصیه می‌کند افراد مبتلا به جذام را از افراد سالم، جدا کنید؛ این شواهد به خوبی نشان می‌دهد با این که افراد در زمان گذشته، هیچ اطلاعاتی درباره باکتری و ویروس‌ها نداشتند، اما قرنطینه را به عنوان یک راه‌حل مهم می‌دانستند.

نگاهی به تاریخچه قرنطینه و قرنطینه‌های مدرن در جهان

بر اساس اعلام مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، احتمالا این اقدام از قرون وسطی پدید آمده است. در قرن ۱۴، کشتی‌هایی که از مناطق مبتلا به طاعون به ونیز می‌رسیدند، باید ۴۰ روز در فاصله دور و درون کشتی می‌ماندند. ایتالیایی‌ها به این دوره اصطلاحا Quaranta Giorni می‌گفتند که معنای همان ۴۰ روز را داشت. قرنطینه ۴۰ روزه چنان موثر بود که در طول ۳۰۰ سال آینده اروپا به یک روش استاندارد برای جلوگیری از شیوع بیماری‌ها تبدیل شد.

یک ایستگاه مخصوص این اقدام در سال ۱۷۹۹ میلادی در ایالات متحده آمریکا و منطقه فیلادلفیا پس از همه‌گیر شدن تب زرد در سال ۱۷۹۳ میلادی، احداث شد؛ این بیماری باعث مرگ ۵ هزار نفر شده بود. در دهه ۱۸۳۰ میلادی هم شهردار نیویورک برای محافظت از شهر در برابر وبا، دستور اجرای این اقدام را برای کلیه کشتی‌ها و وسایل نقلیه ورودی به شهر، صادر کرد؛ این قرنطینه چندان موثر نبود، زیرا بسیاری از مهاجران موفق شدند راه خود را برای ورود به شهر و دور زدن قرنطینه پیدا کنند.

نگاهی به تاریخچه قرنطینه و قرنطینه‌های مدرن در جهان

در طول آنفولانزای اسپانیایی در سال ۱۹۱۸ (مرگبارترین بیماری همه‌گیر در تاریخ)، مقامات بهداشتی در ایالات متحده و اروپا پیشنهاد قرنطینه را مطرح کردند، زیرا می‌دانستند که این بیماری از طریق سرفه و عطسه گسترش پیدا خواهد کرد. پس از آن مراکز دولتی و کلیه مراکزی که تجمعات برگزار می‌شد، تعطیل شدند. توجه داشته باشید که این کنترل‌ها به صورت مستقیم به قدرت بخش‌های بهداشتی مربوط است.

ایالت ایلینویز و نیویورک، قرنطینه اجباری را برای همه بیماران صادر کردند، اما اجرای آن هم دشوار بود. اردوگاه‌های آموزش نظامی به طور کامل قرنطینه شده بود که قطعا اجرای آن، آسان است. در عین حال، انجمن بهداشت عمومی آمریکا هم توصیه کرد فقط بیمارانی که علائم شدید دارند باید به مراکز درمانی مراجعه کنند و افراد دارای علائم خفیف، لازم است در خانه بمانند.

قرنطینه‌های مدرن

قرنطینه‌ها می‌توانند در به حداقل رساندن شیوع بیماری، موثر باشند، اما همیشه هم بهترین راه‌حل به حساب نمی‌آیند. سندرم حاد تنفسی (SARS) در سال ۲۰۰۳ میلادی منجر به قرنطینه بسیاری از کشور‌ها شد. به عنوان مثال، کانادا برای هر مورد تایید شده SARS، چیزی در حدود ۱۰۰ نفر را قرنطینه می‌کرد. تورنتو فقط ۲۵۰ مورد احتمالی داشت، اما ۳۰ هزار نفر در بیمارستان‌ها یا خانه‌هایشان قرنطینه شدند؛ این آمار تقریبا مشابه آمار پکن بوده و این در حالی‌ست که در آن، ۲۵۰۰ مورد ابتلا به سارس وجود داشت.

اجرای قرنطینه در مقیاس وسیع، دشوار بوده و کار سختی است. در طول اپیدمی ابولا در لیبریا و سیرالئون در سال ۲۰۱۴ میلادی، کل محله‌ها قرنطینه شدند و به مردم گفته شد که اجازه خروج از منزل را ندارند. نا آرامی‌های به وجود آمده باعث شد این قرنطینه پس از سه روز، شکست بخورد.

نگاهی به تاریخچه قرنطینه و قرنطینه‌های مدرن در جهان

پزشکان بدون مرز که به مبارزه با ابولا رفته بودند، اظهار داشتند:

این تجربه به ما نشان داد که قرنطینه نمی‌تواند در کنترل ابولا موثر باشد، زیرا مردم با روش‌هایی از خانه خارج می‌شدند و در نهایت اعتماد میان مردم و مسئولان بهداشتی را هدف قرار داده بود.

قانون خدمات بهداشت عمومی که در سال ۱۹۴۴ میلادی توسط کنگره آمریکا تصویب شد، به دولت فدرال اختیار داد تا در شرایط لزوم، بتواند قرنطینه را به تصویب برساند. مرکز ملی بیماری‌های عفونی در حال ظهور CDC، ایستگاه‌های قرنطینه‌ای را در ۲۰ شهر و بنادر مهم دارد و مشغول فعالیت هستند که هدف مهم آن‌ها، جلوگیری از ورود عوامل بیماری‌زا از سایر کشور‌ها به ایالات متحده است. این مراکز یک لیست از بیماری‌های قابل قرنطینه را دارند که شامل مواردی همانند وبا، طاعون، آبله و سارس می‌شود.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا دارای صلاحیت قانونی بوده تا در صورت نیاز، بتواند قرنطینه‌های اجباری را در سطح ایالتی، محلی و قبیله‌ای صادر کند. با این حال، آخرین باری که ایالات متحده آمریکا دستور این کار را در مقیاس بزرگ صادر کرد، در طول همه‌گیری آنفولانزای اسپانیایی بوده که در سال ۱۹۱۸ میلادی اتفاق افتاد.

منبع: livescience